Dziennik Ustaw

Dz.U.2017.2294

| Akt obowiązujący
Wersja od: 11 grudnia 2017 r.
§  21. 
1.  Właściwy państwowy inspektor sanitarny na podstawie sprawozdania, o którym mowa w § 10 ust. 1, w tym sprawozdań z własnych badań jakości wody, sprawozdań przekazywanych przez podmioty, o których mowa w § 6-8, z wykonania badań jakości wody realizowanych według ustalonego dla tych podmiotów harmonogramu oraz sprawozdań przekazywanych przez podmioty wykonujące badania jakości wody w laboratoriach, o których mowa w art. 12 ust. 4 ustawy, wykonanych w punkcie zgodności stwierdza:
1) przydatność wody do spożycia w przypadku, gdy woda spełnia wymagania określone w załącznikach nr 1 i 4 do rozporządzenia oraz parametry ustalone w oparciu o wyniki oceny ryzyka, o której mowa w § 12, oraz ocenę bezpieczeństwa zdrowotnego konsumentów, jako niezbędne dla danej strefy zaopatrzenia do celów ochrony zdrowia ludzkiego lub do celów zapewnienia jakości produkcji, dystrybucji i kontroli jakości wody;
2) przydatność wody do spożycia na warunkach udzielonego odstępstwa w odniesieniu do przypadku określonego w § 28 ust. 1, § 31 ust. 1 i § 32 ust 1;
3) warunkową przydatność wody do spożycia w przypadkach, o których mowa w ust. 2-4;
4) brak przydatności wody do spożycia - w przypadku przekroczenia parametrów mikrobiologicznych oraz w sytuacji, gdy woda jest niezdatna do użycia, a jej jakość zagraża zdrowiu konsumentów - z jednoczesnym wskazaniem, po przeprowadzeniu oceny bezpieczeństwa zdrowotnego konsumentów, czy woda może być wykorzystywana do innych celów niż do spożycia przez ludzi.
2.  Warunkową przydatność wody do spożycia, o której mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy państwowy inspektor sanitarny może stwierdzić w przypadku stwierdzenia przekroczenia w badanej próbce wody wartości parametrycznej określonej w części B załącznika nr 1 do rozporządzenia, z wyłączeniem wymagań określonych dla bromianów i ołowiu i uznania, że stwierdzona niezgodność nie stwarza zagrożenia dla zdrowia, a przyjęte działania naprawcze w celu przywrócenia należytej jakości dostarczanej wody są wystarczające do osiągnięcia tego celu w terminie 30 dni od dnia otrzymania sprawozdania z badań jakości wody; przekroczenie wartości parametrycznej danego parametru nie może utrzymywać się łącznie przez okres dłuższy niż 30 dni w ciągu poprzedzających dwunastu miesięcy.
3.  Warunkową przydatność wody do spożycia, o której mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy państwowy inspektor sanitarny może stwierdzić w przypadku stwierdzenia przekroczenia w badanej próbce wody wartości parametrycznej dla parametrów określonych:
1) w części C w tabeli 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia;
2) w części D załącznika nr 1 do rozporządzenia;
3) w oparciu o wyniki oceny ryzyka, o której mowa w § 12, oraz ocenę bezpieczeństwa zdrowotnego konsumentów, jako niezbędnych dla danej strefy zaopatrzenia do celów ochrony zdrowia ludzkiego lub do celów zapewnienia jakości produkcji, dystrybucji i kontroli jakości wody w przypadku:
a) uznania, że stwierdzona niezgodność nie stwarza zagrożenia dla zdrowia, a przyjęte działania naprawcze - w celu przywrócenia należytej jakości dostarczanej wody - nie są wystarczające do osiągnięcia należytej jakości wody w terminie 30 dni od dnia otrzymania sprawozdania z badań; w uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu zgody właściwego inspektora sanitarnego, termin ten może zostać wydłużony do 60 dni,
b) gdy wartość przekroczeń pozwala na zachowanie bezpieczeństwa zdrowotnego konsumentów, a ich dopuszczalność została potwierdzona w aktualnych opracowaniach naukowych, z zastrzeżeniem lit. d,
c) gdy zostały udokumentowane dotychczas podejmowane działania naprawcze mające na celu zapewnienie konsumentom należytej jakości dostarczanej wody,
d) kwestionowania przez podmiot, o którym mowa w § 6 i § 7, stanowiska właściwego państwowego powiatowego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego; stwierdzenie warunkowej przydatności wody do spożycia będzie możliwe po uprzednim przedłożeniu przez ten podmiot opinii przygotowanej przez instytut badawczy lub międzynarodowy instytut naukowy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk lub uczelnię w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 i 2201), prowadzące działalność z zakresu zdrowia publicznego, potwierdzającej brak negatywnego wpływu związanego z przekroczonym parametrem na zdrowie konsumentów; opinia uwzględnia co najmniej: czas trwania przekroczenia, jego wartość parametryczną oraz charakterystykę populacji zaopatrywanej w wodę.
4.  Warunkową przydatność wody do spożycia, o której mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy państwowy inspektor sanitarny może stwierdzić w przypadku stwierdzenia przekroczenia w badanej próbce wody wskaźnikowych parametrów mikrobiologicznych przy jednoczesnym wykonaniu, w przypadku przekroczenia wartości parametrycznej < 10 jtk (NPL)/100 ml dla parametru bakterie grupy coli, badań jakości wody wykluczających obecność w badanej próbce parametru Escherichia coli i enterokoki oraz uznania stwierdzonej niezgodności za nieistotną, niestwarzającą zagrożenia dla zdrowia, przy jednoczesnym podjęciu odpowiednich działań naprawczych.
5.  W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, podmioty, o których mowa w § 6 i § 7, ustalają z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym zakres i termin realizacji działań naprawczych mających na celu przywrócenie należytej jakości wody.
6.  W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy państwowy inspektor sanitarny stwierdza warunkową przydatność wody do spożycia, określając dopuszczalne wartości parametryczne oraz termin trwania przekroczenia.
7.  W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, właściwy państwowy inspektor sanitarny nakazuje podjęcie działań naprawczych przez podmioty, o których mowa w § 6 i § 7, oraz opiniuje termin realizacji działań naprawczych.
8.  Właściwy państwowy inspektor sanitarny informuje właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o stwierdzeniu przydatności wody do spożycia, przydatności wody do spożycia na warunkach udzielonego odstępstwa, warunkowej przydatności wody do spożycia lub braku przydatności wody do spożycia oraz wydanych zaleceniach dotyczących możliwości korzystania z wody lub ograniczeniach, jakim to korzystanie powinno podlegać, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4.
9.  W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-4, podmiot, o którym mowa w § 6, przedstawia właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu plan działań naprawczych wraz z terminem ich realizacji zaakceptowanym przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta).