Pośrednictwo ubezpieczeniowe - Rozdział 3a - Działalność ubezpieczeniowa. - Dz.U.1996.11.62 t.j. - OpenLEX

Rozdział 3a - Pośrednictwo ubezpieczeniowe - Działalność ubezpieczeniowa.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1996.11.62 t.j.

Akt utracił moc
Wersja od: 1 maja 2004 r.

Rozdział  3a

Pośrednictwo ubezpieczeniowe

1.
Zakład ubezpieczeń może korzystać z pośrednictwa ubezpieczeniowego.
2.
Pośrednictwo ubezpieczeniowe polega na wykonywaniu czynności faktycznych lub prawnych związanych z zawarciem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia albo reasekuracji.
3.
Pośrednictwo ubezpieczeniowe wykonywane jest wyłącznie przez agentów ubezpieczeniowych lub brokerów ubezpieczeniowych, z zastrzeżeniem ust. 4.
4.
Pośrednictwo ubezpieczeniowe w zakresie reasekuracji wykonywane jest wyłącznie przez brokerów reasekuracyjnych.
1. 47
Agentem ubezpieczeniowym jest przedsiębiorca w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193), upoważniony przez zakład ubezpieczeń do stałego zawierania umów ubezpieczenia w imieniu i na rzecz tego zakładu lub pośredniczenia przy zawieraniu umów.
2.
Działalność agencyjna może być wykonywana wyłącznie przy pomocy osób fizycznych posiadających uprawnienia określone w ust. 3.
3.
Organ nadzoru, na wniosek zakładu ubezpieczeń lub zainteresowanego, wydaje zezwolenie na wykonywanie czynności agenta, jeżeli osoba fizyczna:
1)
ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
nie była prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne przeciwko mieniu, dokumentom lub przestępstwo karno-skarbowe,
3)
ukończyła zorganizowane przez zakład ubezpieczeń szkolenie zakończone egzaminem,
4)
ma pełną zdolność do czynności prawnych.
4. 48
(skreślony).
5.
Organ nadzoru, w drodze decyzji, może zwolnić niektóre grupy osób wykonujących działalność agencyjną od obowiązku określonego w ust. 2.
6. 49
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki zwalniania niektórych osób wykonujących działalność agencyjną od obowiązku określonego w ust. 2,
2)
minimalny zakres szkolenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, oraz zakres obowiązujących tematów egzaminu i tryb jego składania.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia:

-
w wypadku przepisów, o których mowa w pkt 1 - konieczność nabycia przez szkolonego takiego zakresu wiedzy, który pozwoli na zdanie egzaminu i właściwe wykonywanie działalności,
-
w wypadku przepisów, o których mowa w pkt 2 - konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzenia egzaminu.
1.
Organ nadzoru cofa zezwolenie na wniosek zakładu ubezpieczeń lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii zakładu ubezpieczeń, jeżeli osoba fizyczna:
1)
przestała spełniać warunki, o których mowa w art. 37e,
2)
złożyła zawiadomienie o zaprzestaniu wykonywania zawodu,
3)
prowadzi działalność z naruszeniem przepisów prawa.
2.
Zakład ubezpieczeń odpowiedzialny jest za wykonywanie czynności uprawnionego agenta. Ograniczeń odpowiedzialności wynikających z art. 429 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.
3.
Osoba będąca agentem ubezpieczeniowym jest obowiązana przy każdej czynności należącej do zakresu działalności agencyjnej okazywać pełnomocnictwo zakładu ubezpieczeń, w imieniu którego działa, oraz zezwolenie, o którym mowa w art. 37e ust. 3.
4.
Zakład ubezpieczeń prowadzi wykaz agentów ubezpieczeniowych prowadzących działalność na rzecz danego zakładu.
5.
Jeżeli agent ubezpieczeniowy przestał spełniać warunki określone w art. 37e ust. 2 po zawarciu umowy agencyjnej, a braki te nie zostały usunięte bezzwłocznie, zakład ubezpieczeń obowiązany jest wypowiedzieć umowę agencyjną. Okres wypowiedzenia nie może przekroczyć 3 miesięcy od chwili stwierdzenia tego faktu przez zakład ubezpieczeń.
1.
Działalność brokerska polega na zawieraniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia w imieniu ubezpieczającego lub na pośredniczeniu przy zawieraniu umów ubezpieczenia na rzecz ubezpieczonego.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do umów reasekuracyjnych.
3.
Działalność brokerska może być prowadzona wyłącznie za zezwoleniem organu nadzoru.
4.
Działalność brokerska może być prowadzona przez osoby fizyczne lub prawne.
1.
Podmiot posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej wykonuje czynności brokerskie przy pomocy osób, które spełniają warunki określone w art. 37 i ust. 1 pkt 1.
2.
Osoba fizyczna prowadząca działalność brokerską nie może pozostawać w stosunku pracy z zakładem ubezpieczeń, nie może być członkiem władz tego zakładu oraz nie może być stroną umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, których przedmiotem jest pośredniczenie w zawieraniu umów ubezpieczenia w imieniu zakładu ubezpieczeń.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do członków władz osoby prawnej, prowadzącej działalność brokerską.
4.
Osoba prawna prowadząca działalność brokerską nie może jednocześnie prowadzić działalności określonej w art. 37e ust. 1.
5.
Określenia "broker ubezpieczeniowy" lub "broker reasekuracyjny" mogą być używane w nazwie lub reklamie oraz do oznaczenia działalności wyłącznie przez podmiot posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej.
1.
Organ nadzoru wydaje zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej na wniosek:
1)
osoby fizycznej, jeżeli osoba ta:
a)
ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
ma pełną zdolność do czynności prawnych,
c)
nie była prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne przeciwko mieniu, dokumentom lub przestępstwo karno-skarbowe,
d)
zdała egzamin przed Komisją Egzaminacyjną dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych,
e)
daje rękojmię należytego prowadzenia działalności brokerskiej,
f)
zawarła umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności brokerskiej,
2)
osoby prawnej, jeżeli osoba ta:
a)
ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
członkowie zarządu dają rękojmię należytego prowadzenia działalności brokerskiej, a co najmniej połowa z nich spełnia warunki, o których mowa w pkt 1 lit. a)-d),
c)
spełnia warunki określone w pkt 1 lit. f).
2.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d), nie dotyczy osób posiadających stopień naukowy w dziedzinie nauk prawnych lub ekonomicznych.
3. 50
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedzibę i adres,
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców,
3)
określenie rodzaju i zakresu wykonywania działalności brokerskiej, na którą ma być udzielone zezwolenie,
4)
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 - także imiona i nazwiska członków zarządu.
4. 51
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków uzyskania zezwolenia.
5. 52
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, wykaz dokumentów, które dołącza się do wniosku, o którym mowa w ust. 1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia konieczność przedstawienia pełnej informacji o podmiotach ubiegających się o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 37j.
1.
Zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej zawiera:
1)
imię i nazwisko (firmę) oraz miejsce zamieszkania wnioskodawcy (siedzibę),
2)
zakres działalności brokerskiej.
2.
Podmiot, który otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej, jest obowiązany ją rozpocząć najpóźniej w ciągu 6 miesięcy od daty uzyskania zezwolenia. Po bezskutecznym upływie tego terminu zezwolenie wygasa.

Organ nadzoru cofa zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej, jeżeli osoby, o których mowa w art. 37 i:

1)
przestały spełniać warunki niezbędne do uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności brokerskiej,
2)
prowadzą działalność z naruszeniem przepisów prawa lub interesu ubezpieczonych,
3)
nie wykonują działalności brokerskiej przez 3 kolejne lata.
1. 53
Organ nadzoru prowadzi listę podmiotów prowadzących działalność brokerską. Wpis na listę obejmuje następujące dane: imię i nazwisko (firmę), numer zezwolenia, adres.
2.
Wpis na listę, o której mowa w ust. 1, jest dokonywany z urzędu, z chwilą wydania zezwolenia na prowadzenie działalności brokerskiej.
3. 54
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu nadzoru, ogłasza listę podmiotów wymienionych w ust 1 w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów.

 

1.
Komisja Egzaminacyjna dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych składa się z członków powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu nadzoru.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu nadzoru, powołuje przewodniczącego Komisji spośród jej członków.
3.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii organu nadzoru, w drodze rozporządzenia:
1)
określa regulamin działania Komisji, o której mowa w ust. 1,
2)
określa regulamin przeprowadzania egzaminu i tryb jego składania oraz zakres obowiązujących tematów egzaminów,
3)
ustala wysokość opłat egzaminacyjnych dla osób przystępujących do egzaminu przed Komisją, o której mowa w ust. 1, a także sposób ustalania i wysokość wynagrodzenia dla członków Komisji za udział w przeprowadzeniu egzaminu.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia konieczność ustalenia składu i regulaminu Komisji w sposób zapewniający rzetelne sprawdzenie wiedzy osób egzaminowanych.

Organ nadzoru dokonuje skreślenia z listy brokerów w przypadku:

1)
złożenia odpowiedniego wniosku przez osobę fizyczną lub prawną prowadzącą działalność brokerską,
2) 56
wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego podmiotu, o którym mowa w art. 37 i ust. 1 pkt 2,
3)
śmierci lub utraty pełnej zdolności do czynności prawnych podmiotu, o którym mowa w art. 37 i ust. 1 pkt 1,
4)
cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności brokerskiej.
1.
Agent ubezpieczeniowy i broker przy wykonywaniu czynności zawodowych obowiązany jest działać zgodnie z przepisami prawa i zasadami uczciwego obrotu.
2.
Agenta ubezpieczeniowego i brokera obowiązuje tajemnica zawodowa obejmująca wszelkie informacje, jakie uzyskał w związku z prowadzeniem działalności. Przepis art. 9 stosuje się odpowiednio do agenta ubezpieczeniowego.
47 Art. 37e ust. 1:

- zmieniony przez art. 45 pkt 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U.97.121.770) z dniem 22 października 1997 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 15 marca 2001 r. (Dz.U.01.37.424) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2001 r.

48 Art. 37e ust. 4 skreślony przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 15 marca 2001 r. (Dz.U.01.37.424) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2001 r.
49 Art. 37e ust. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. (Dz.U.00.70.819) zmieniającej nin. ustawę z dniem 24 września 2000 r.
50 Art. 37i ust. 3 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 marca 2001 r. (Dz.U.01.37.424) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2001 r., z tym że pkt 2 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. zgodnie z art. 2 pkt 1 powołanej ustawy.
51 Art. 37i ust. 4 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 marca 2001 r. (Dz.U.01.37.424) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2001 r.
52 Art. 37i ust. 5 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 marca 2001 r. (Dz.U.01.37.424) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2001 r.
53 Art. 37l ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 21 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. (Dz.U.00.70.819) zmieniającej nin. ustawę z dniem 24 września 2000 r.
54 Art. 37l ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. (Dz.U.00.70.819) zmieniającej nin. ustawę z dniem 24 września 2000 r.
55 Art. 37ł zmieniony przez art. 1 pkt 22 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. (Dz.U.00.70.819) zmieniającej nin. ustawę z dniem 24 września 2000 r.
56 Art. 37m pkt 2 zmieniony przez art. 79 pkt 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U.97.121.769) z dniem 1 stycznia 2001 r.