Dołączanie dodatków do czasopism. - Dz.U.1923.17.109 - OpenLEX

Dołączanie dodatków do czasopism.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1923.17.109

Akt utracił moc
Wersja od: 24 lutego 1923 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA POCZT I TELEGRAFÓW
z dnia 5 lutego 1923 r.
w sprawie dołączania dodatków do czasopism.

Na mocy art. 2 i 10 ustawy z dnia 27 maja 1919 r. o państwowej wyłączności poczty, telegrafu i telefonu (Dz. P. P. P. № 44 poz. 310) zarządza się co następuje:
Do czasopism przesyłanych pocztą i opłaconych według taryfy dla czasopism mogą być dołączone przez wydawców dodatki zwyczajne i nadzwyczajne.

Do dodatków zwyczajnych należą:

a)
dodatki pochodzące od wydawcy i zapowiedziane przez niego w ogłoszeniu warunków prenumeraty.
b)
dodatki niezapowiedziane w powyższy sposób, lecz pochodzące od wydawcy nie zaś od osób postronnych z warunkiem, aby były drukowane przez tego wydawcę; wyłącznie dla czasopisma do którego mają być dołączone i aby ze względu na treść mogły być uważane jako składowa cześć odnośnego czasopisma, a wreszcie aby były dostarczane prenumeratorom bezpłatnie.

Do dodatków zwyczajnych należą również bezpłatne premje, jako to: kalendarze, rozkłady jazdy, reprodukcje graficzne, światłodrukowe, barwne, spisy członków związków, stowarzyszeń i t. p.

Czasopisma naukowa i techniczna mocją zawierać jako dodatki małe wzory materiałów włóknistych oraz rysunki i tablice, służące do objaśnienia tekstu.

Do dodatków nadzwyczajnych należą, wszystkie dodatki, które nie pochodzę], od wydawcy, lecz od osoby trzeciej i odpowiadają obowiązującym przepisom dla druków nie dozwolone są jednakowoż dodatki złączone w całość w ten sposób, ze dadzą się rozłożyć na więcej pojedynczych części, jak np. zoczone oferty albo karły zamówień, która po rozłączeniu mogą być dostarczone kilku osobom.
Waga pojedynczego egzemplarza dodatku zwyczajnego albo nadzwyczajnego, względnie ogólna waga kilku dodatków, dołączonych do jednego egzemplarza czasopisma, nie może przekraczać 250 gr.
Dodatki zwyczajna nie podlegają żadnej dodatkowej opłacie. Za dodatki nadzwyczajne pobiera się należytość od wagi, a to za każde 25 gr. lub część tychże każdego pojedynczego dodatku.

Należytość ta wynosi 50% najniższej stawki taryfowej opłaty za druki zwykle.

Dodatki zwyczajne wymieniona w §. 1 pod b) jako leż wszystkie nadzwyczajne muszą być znoszone przez wydawcę na piśmie w urzędzie pobierającym opłatą za przesyłanie czasopism na 24 godziny przed wysłaniem.

Dodatki nadzwyczajne muszą być opłacone zgóry według taryfy. Za dodatki nadzwyczajne, niezgłoszone i nieopłacone przy nadaniu, pobiera Zarząd pocztowy od wydawcy należytości według taryfy dla druków, od całej ilości egzemplarzy czasopisma zgłoszonej do przesyłania pocztą.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 marca 1923 roku z obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej z wyjątkiem polskiej części Górnego Śląska.