Rozdział 2 - Dodatek specjalny - Dodatki do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2021.966 t.j.

| Akt obowiązujący
Wersja od: 27 maja 2021 r.

Rozdział  2

Dodatek specjalny

§  4. 
Żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby z tytułu:
1)
wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych;
2)
wykonywania bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych;
3)
pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących na morze;
4)
wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego;
5)
wykonywania skoków ze spadochronem;
6)
wykonywania zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;
6a)
wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub w Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;
7)
pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej;
8)
pełnienia służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego;
9)
wykonywania czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych;
10)
pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;
11)
wykonywania zadań ratowniczych oraz związanych z zapobieganiem skutkom klęsk żywiołowych lub ich usuwaniem.
§  5. 
Dodatek specjalny o charakterze stałym, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu od dnia objęcia stanowiska służbowego, a z tytułu o którym mowa w § 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 9 nie wcześniej niż od stwierdzonego w rozkazie dziennym dnia spełnienia przez żołnierza, określonych w odrębnych przepisach, warunków uprawniających do wykonywania czynności, za które przysługuje ten dodatek.
§  6. 
1. 
Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje:
1)
w pełnej wysokości - jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat;
2)
w wysokości 1/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym - jeżeli żołnierz otrzymywał go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje się jako pełny rok.
2. 
W przypadku:
1)
zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, w przypadku gdy utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2017 r. poz. 1950);
2)
śmierci, zaginięcia lub uznania za zmarłego żołnierza zawodowego

- w uposażeniu żołnierza za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej uwzględnia się pełną wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.

3. 
W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek specjalny na podstawie § 8 ust. 8, § 14 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust. 5 dla celów ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 8 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2.
4. 
W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego, wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną.
§  7. 
1. 
Żołnierzowi zawodowemu, który utracił prawo do otrzymywania dodatku specjalnego o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej przysługuje dodatek specjalny w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem lub uznaniem za zmarłego.
2. 
Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje przez:
1)
określenie wskaźnika relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty bazowej - ustalonych z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku z tytułu wykonywania czynności, o których mowa w § 4 pkt 1-10; wskaźnik ten wyraża się w procentach z zaokrągleniem do setnych części procentu;
2)
pomnożenie kwoty bazowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez wskaźnik relacji, o którym mowa w pkt 1.
3. 
W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 stosuje się odpowiednio.
§  8. 
1. 
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
1,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;
2)
1,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
3)
1,30 - piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;
4)
1,00 - piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;
5)
0,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;
6)
0,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
7)
0,50 - piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;
8)
0,40 - inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;
9)
0,30 - inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu.
2. 
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się żołnierzom zawodowym wykonującym loty:
1)
samolotem wielozadaniowym F-16 przez okres:
a)
do 3 lat - o 0,2,
b)
od 3 do 6 lat - o 0,4,
c)
od 6 do 9 lat - o 0,7,
d)
od 9 do 12 lat - o 1,0,
e)
powyżej 12 lat - o 1,5;
2)
statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD do wartości określonej w tabeli:
FUNKCJE PEŁNIONE NA POKŁADZIE STATKU POWIETRZNEGOMNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD OKRESU ZAJMOWANIA STANOWISK SŁUŻBOWYCH, W RAMACH KTÓRYCH ŻOŁNIERZ WYKONYWAŁ LOTY STATKIEM POWIETRZNYM PRZEZNACZONYM DO WYKONYWANIA LOTÓW OZNACZONYCH STATUSEM HEAD
do 2 latod 2 lat

do 5 lat

od 5 lat

do 6 lat

od 6 lat

do 8 lat

od 8 lat

do 10 lat

od 10 lat

do 12 lat

powyżej

12 lat

dowódca statku powietrznego/drugi pilotdo 0,60do 0,70do 1,00do 1,10do 1,20do 1,30do 1,50
pozostali członkowie załogido 0,30do 0,40do 0,60do 0,70do 0,80do 0,90do 1,00
3. 
Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16 niebędącym statkiem powietrznym używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.
3a. 
Zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr 4198 lub w Jednostce Wojskowej Nr 1155, spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.
4. 
Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który zgodnie z Indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej "indywidualnym rocznym planem", w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż:
1)
30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo
2)
40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym.

W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin.

5. 
Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1 i 4, wlicza się czas lotów:
1)
w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w ramach wojskowego szkolenia lotniczego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;
2)
w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie wojskowego szkolenia lotniczego, a w odniesieniu do pilotów - czas lotów wykonanych za sterami statku powietrznego;
3)
inspektorskich - wykonanych przez żołnierza zawodowego - pilota, o którym mowa w § 9 ust. 1 pkt 3.
6. 
W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego, w ciągu roku kalendarzowego, lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 4 pkt 2.
7. 
Dla celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym locie, a w odniesieniu dla załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego:
1)
statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;
2)
samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 2,0;
3)
samolotem odrzutowym poddźwiękowym przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5;
4)
innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,2.
8. 
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1)
1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;
2)
1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2, za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym przypadku niż określony w pkt 1.
9. 
Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 8, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu do dnia wykonania liczby godzin lotów określonych w ust. 4, nie dłużej jednak niż do końca roku kalendarzowego. Od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny ustala się w sposób wskazany w ust. 1.
10. 
Przepisów § 8 ust. 4 i 6 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa). Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych określa temu żołnierzowi liczbę godzin lotów, w tym lotów inspektorskich w danym roku kalendarzowym, w celu ujęcia w indywidualnym rocznym planie. W przypadku niewykonania w danym roku kalendarzowym normy godzin lotu, określonej w indywidualnym rocznym planie, przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym rocznym planie.
§  9. 
1. 
Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 8 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni staż zawodowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego, który wykonał w roku kalendarzowym loty w wymiarze nie niższym niż:
1)
30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo
2)
40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym albo
3)
połowę wymiaru godzin lotów określonych odpowiednio w pkt 1 lub 2, z wyłączeniem lotów inspektorskich - w przypadku pilota, o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) posiadającemu licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej

- po zakończeniu roku kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym.

2. 
Wysokość jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu o 20% kwoty pobieranego przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym, za każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%.
3. 
W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2.
4. 
Dla celów ustalania jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się staż zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w § 8 ust. 5 pkt 2, pełnionej w składzie personelu latającego oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu jest przyznawany ten dodatek.
5. 
Jednorazowy dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się również żołnierzowi zawodowemu, który w trakcie roku kalendarzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, i wyznaczony na stanowisko, na którym nie ma obowiązku wykonywania lotów, lub przeniesiony do rezerwy kadrowej. Dodatek ustala się na podstawie stażu zawodowej służby wojskowej w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne, o których mowa w § 8 ust. 5 pkt 2, oraz kwoty dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalone na ostatni dzień zajmowania stanowiska służbowego. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
§  10. 
(uchylony).
§  11. 
Żołnierzowi zawodowemu - dowódcy statku powietrznego, za każdy lot pokazowy wykonany statkiem powietrznym należącym do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie opracowanej przez organizatora lotu pokazowego dokumentacji pokazów lotniczych, po zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 0,2.
§  12. 
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8, który wykonuje loty w składzie załogi wojskowego statku powietrznego, przyznaje się za każdą godzinę lotu dodatek specjalny w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej kwoty dodatku specjalnego należnego pilotowi lub innemu członkowi załogi, w wysokości określonej odpowiednio w § 8 ust. 1 pkt 7 lub 9.
§  13. 
1. 
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym ustalony, przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
do 0,10 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku do 10 lat;
2)
do 0,20 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku od 10 do 20 lat;
3)
do 0,30 - jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku powyżej 20 lat.
2. 
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się żołnierzowi zawodowemu wykonującemu bezpośrednią obsługę:
1)
samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych lotnictwa Marynarki Wojennej - o 0,10;
2)
statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD - o 0,20.
3. 
Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku, o którym mowa w ust. 1, są stanowiska służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej - J.
4. 
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz uprawnienia posiadane przez niego w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.
§  14. 
1. 
Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko służbowe w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej, który wypływa na morze na tej lub innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.
RODZAJ JEDNOSTKI PŁYWAJĄCEJMNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD CZASU SŁUŻBY W SKŁADACH ETATOWYCH ZAŁÓG JEDNOSTEK PŁYWAJĄCYCH
do 5 latpowyżej 5 lat

do 10 lat

powyżej 10 lat
Grupa I - OKRĘTY BOJOWE

- Okręty Podwodne

0,400,500,60
Grupa I - OKRĘTY BOJOWE

- Zasadnicze Nawodne Okręty Bojowe

- Patrolowe Jednostki Pływające

- Okręty Wojny Minowej

- Desantowe Jednostki Pływające

Grupa II - JEDNOSTKI POMOCNICZE

- Okręty Wsparcia i Zabezpieczenia Bojowego

- Zbiornikowce

- Okręty Zabezpieczenia Bazowania

0,200,300,40
Grupa III - BAZOWE ŚRODKI PŁYWAJĄCE

- Kutry Zabezpieczenia Specjalistycznego

- Barki

- Inne Jednostki Pomocnicze

GRUPA IV - JACHTY MARYNARKI WOJENNEJ

0,150,200,30
2. 
Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu w łącznym wymiarze nie niższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie nie krótszym niż 6 godzin dziennie. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę dni przebywania na morzu przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych zajmowania stanowiska służbowego. Liczbę dni przebywania na morzu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojennej na morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu.
3. 
Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej, o którym mowa w ust. 1, oraz do czasu przebywania na morzu, o którym mowa w ust. 2, wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających oraz dni przebywania na morzu w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.
4. 
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który w okresie roku kalendarzowego wypływał na jednostkach pływających Marynarki Wojennej na morze w wymiarze niższym niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej w ust. 1, za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w którym żołnierz wypływał na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis § 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.
§  15. 
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 14, który wykonuje czynności służbowe na jednostkach pływających Marynarki Wojennej, przyznaje się za każdy dzień zaokrętowania połączonego z wypłynięciem na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dodatek w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej stawki dodatku specjalnego wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 14 ust. 1, uzależnionej od rodzaju jednostki pływającej, na której żołnierz wykonywał obowiązki służbowe.
§  16. 
1. 
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
0,60 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1500 godzin;
2)
0,50 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1000 do 1500 godzin;
3)
0,40 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 500 do 1000 godzin;
4)
0,30 - jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze do 500 godzin.
2. 
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się:
1)
o 0,30 żołnierzom zawodowym wykonującym w sprzęcie nurkowym głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;
2)
od 0,10 do 0,30 żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierowników prac podwodnych;
3)
od 0,10 do 0,40 żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierownika podwodnych działań: bojowych, minerskich, inżynieryjnych i ratowniczych.

Łączna suma zwiększeń nie może przekraczać 0,60 mnożnika kwoty bazowej.

3. 
Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach wykonywania prac podwodnych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod powierzchnią wody w wymiarze nie niższym niż:
1)
15 godzin wykonując w sprzęcie nurkowym nurkowania głębinowe i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;
2)
30 godzin w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;
3)
45 godzin w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem.

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego, przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

4. 
W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego prac podwodnych w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 3 pkt 3, z tym że czas pobytu pod powierzchnią wody:
1)
w sprzęcie nurkowym przy wykonywaniu nurkowania głębinowego i prac podwodnych pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;
2)
w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo o zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5.
5. 
Do czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1 i 3, wlicza się czas wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.
6. 
Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1, czas przebywania pod powierzchnią wody jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania pod powierzchnię wody do chwili zakończenia wynurzania spod powierzchni wody. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
7. 
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin prac podwodnych, określonych w ust. 3 albo w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1)
1/15 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał zadania w sprzęcie nurkowym wykonując głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;
2)
1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;
3)
1/45 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę prac podwodnych w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem.

Przepis § 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.

§  17. 
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16, który wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego albo w warunkach sztucznie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, przyznaje się za każdą godzinę wykonywania tych prac dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku specjalnego wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 16 ust. 1 pkt 4.
§  18. 
1. 
Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
0,45 - jeżeli wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem;
2)
0,40 - jeżeli wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem;
3)
0,35 - jeżeli wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem;
4)
0,30 - jeżeli wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem;
5)
0,20 - jeżeli wykonał do 100 skoków ze spadochronem.
2. 
Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego.
3. 
Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej:
1)
20 skoków ze spadochronem - jeżeli pełni on służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego;
2)
5 skoków ze spadochronem - innemu żołnierzowi.

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności.

4. 
Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.
5. 
Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1)
1/20 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze instruktora spadochronowego;
2)
1/5 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w innym niż określony w pkt 1 przypadku.

Przepis § 8 ust. 9 stosuje się odpowiednio.

§  19. 
Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 18, przyznaje się za każdy skok ze spadochronem wykonany w trakcie szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku, wypłacanej żołnierzom na podstawie § 18 ust. 1 pkt 5.
§  20. 
1. 
Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.
RODZAJ ZAJMOWANEGO STANOWISKA SŁUŻBOWEGO, ZE WZGLĘDU NA STOPIEŃ ETATOWY STANOWISKAMNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD CZASU SŁUŻBY PEŁNIONEJ W JEDNOSTCE WOJSKOWEJ NR 2305
do 3 latpowyżej 3 lat do 6 latpowyżej 6 lat
stanowisko przewidziane dla oficeraod 1,10od 1,40od 1,90
starszegodo 1,30do 1,80do 2,20
stanowisko przewidziane dla oficeraod 0,90od 1,20od 1,40
młodszegodo 1,10do 1,30do 1,60
stanowisko przewidziane dla podoficeraod 0,80od 1,00od 1,20
lub szeregowego zawodowegodo 0,90do 1,10do 1,40
2. 
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.
§  20a. 
1. 
Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w Jednostce Wojskowej Nr 2305.
2. 
Dodatek, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach Rodzajów Sił Zbrojnych, w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr 2305.
§  21. 
1. 
Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Żandarmerii Wojskowej zajmujący stanowisko służbowe określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej do 0,60.
2. 
Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.
RODZAJ ZAJMOWANEGO STANOWISKA SŁUŻBOWEGO, ZE WZGLĘDU NA STOPIEŃ ETATOWY STANOWISKAMNOŻNIK KWOTY BAZOWEJ, W ZALEŻNOŚCI OD CZASU SŁUŻBY PEŁNIONEJ W ODDZIALE SPECJALNYM ŻANDARMERII WOJSKOWEJ

W WARSZAWIE

do 3 latpowyżej 3 lat do 6 latpowyżej 6 lat
stanowisko przewidziane dla oficera starszegood 1,10od 1,40od 1,90
do 1,30do 1,80do 2,20
stanowisko przewidziane dla oficera młodszegood 0,90od 1,20od 1,40
do 1,10do 1,30do 1,60
stanowisko przewidziane dla podoficera lub szeregowego zawodowegood 0,80

do 0,90

od 1,00

do 1,10

od 1,20

do 1,40

3. 
Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej, na innym stanowisku służbowym niż wymienione w ust. 1, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
do 0,20 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii Wojskowej do 10 lat;
2)
do 0,30 - jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii Wojskowej powyżej 10 lat.
4. 
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1 i 3, uwzględnia się stopień trudności i złożoności powierzanych zadań oraz efekty uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.
5. 
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.
§  22. 
1. 
Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości od 0,04 do 3,5 kwoty bazowej.
2. 
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.
§  23. 
1. 
Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w etatowych patrolach saperskich, który wykonuje czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym do wysokości 0,60 kwoty bazowej.
2. 
Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się stopień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia oraz inne uciążliwości i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, a także poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.
§  24. 
1. 
Żołnierz zawodowy, który zajmuje stanowisko służbowe, na którym występują warunki szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1)
przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,05;
2)
przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,06;
3)
przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,08;
4)
przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,12.
2. 
Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby wojskowej jest szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, są stanowiska, z których zakresu zadań wynika konieczność wykonywania obowiązków służbowych przez co najmniej połowę obowiązującego miesięcznego czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, których wykaz jest określony w załączniku do rozporządzenia.
3. 
Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, za służbę pełnioną w warunkach określonych w pkt 1 ppkt 1, 2, 4, 7 i 11, pkt 2 ppkt 1, 2, 4 i 6 oraz w pkt 4 ppkt 9 załącznika do rozporządzenia, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia służby są przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w przepisach wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320).
4. 
Zaliczenia stanowisk służbowych do określonego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości dokonuje dowódca jednostki wojskowej na podstawie protokołu powołanej w tym celu komisji, określającego stanowiska służbowe oraz stopnień szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości występujący na tych stanowiskach oraz przeciętny miesięczny wymiar czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych na tych stanowiskach.
5. 
Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się po osiągnięciu poprawy warunków służby, potwierdzonej pomiarami środowiskowymi lub po wyeliminowaniu czynników, które stanowiły uzasadnienie dla przyznania dodatku.
§  25. 
1. 
Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu poza macierzystą jednostką wojskową zadania związane z bezpośrednim udziałem w zapobieganiu skutkom klęsk żywiołowych lub ich usuwaniu albo zadania ratownicze przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,03 kwoty bazowej za każdą rozpoczętą dobę wykonywania tych zadań.
2. 
Dodatku, o którym mowa w ust. 1, nie wypłaca się za okres udziału żołnierza w wykonywaniu zadań, za które żołnierz otrzymuje dodatek, o którym mowa w § 23.