Dziennik Ustaw

Dz.U.1921.94.694

| Akt jednorazowy
Wersja od: 2 grudnia 1921 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA B. DZIELNICY PRUSKIEJ
z dnia 13 października 1921 r.
w przedmiocie djet i kosztów podróży lekarzy weterynaryjnych i rozjemców powołanych do szacowania bydła z powodu chorób zakaźnych.

Na podstawie §§ 24 i 30 pruskiej ustawy wykonawczej z dnia 25 lipca 1911 r. do ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych u zwierząt (Zbiór Ustaw pruskich str. 149) oraz art. 6 lit. b ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o tymczasowej organizacji zarządu b. dzielnicy pruskiej (Dz. P. P. P. № 64, poz. 385) zarządza się co następuje:
§  1. § 22 przepisów wykonawczych z dnia 12 kwietnia 1912 r. do ustawy wykonawczej o zwalczaniu chorób zakaźnych u zwierząt (Dz. Urząd. pruskiego Ministerstwa Rolnictwa, domen i lasów str. 165) otrzymuje następujące brzmienie:

"O ile lekarzom weterynaryjnym, będącym urzędnikami państwowymi, przysługuje wobec Wojewódzkiego Związku Samorządowego prawo do wynagrodzenia za współudział przy szacowaniu (§ 24 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 25 lipca 1911 r.) przyznaje się im djety i koszty podróży według przepisów, obowiązujących dla funkcjonarjuszów państwowych (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1920 r. Dz. U. R. P. № 74, poz. 507) i z dnia 30 czerwca 1921 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 422)".

Rozjemcom przyznaje się za współudział przy szacowaniu:

1) w miejscu zamieszkania rozjemcy lub w odległości nie więcej niż-2 klm. od tego miejsca 100 marek za każdą rozpoczętą godzinę. Wynagrodzenie to nie może jednakże przekraczać wysokości djet dziennych ftnkcjonarjuszów państwowych VII stopnia służbowego. Wynagrodzenie należy się także za' czas, w którym rozjemca nie może powrócić do swego zwykłego zajęcia;
2) poza miejscem zamieszkania rozjemcy w odległości ponad 2 klm. oprócz wynagrodzenia, wymienionego pod punktem 1, zwrot kosztów podróży, w wysokości, przysługującej funkcjonariuszom państwowym VII stopnia służbowego, w myśl rozporządzeń Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1920 roku (Dz. U. R. P. № 74, poz. 507) i z dnia 30 czerwca 1921 r. (Dz. U. R. P. № 66, poz. 422) z tem, że przy używaniu podwód własnych płaci się 5 marek za każdy kilometr drogi kołowej, licząc zaczęty kilometr jako cały.
§  2. Niniejsze rozporządzenie obowiązuje z dniem ogłoszenia.