[Decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej stwierdzenia] - § 8. - Choroby zawodowe. - Dz.U.2022.1836 t.j. - OpenLEX

§ 8. - [Decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej stwierdzenia] - Choroby zawodowe.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2022.1836 t.j.

Akt obowiązujący
Wersja od: 31 sierpnia 2022 r.
§  8.  [Decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej stwierdzenia]
1. 
Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika.
2. 
Jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy, o którym mowa w ust. 1, jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, dodatkowego uzasadnienia tego orzeczenia, wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację lub podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia tego materiału.
3. 
Właściwy państwowy inspektor sanitarny przesyła decyzję, o której mowa w ust. 1:
1)
zainteresowanemu pracownikowi, byłemu pracownikowi albo osobie uprawnionej - na jej wniosek;
2)
pracodawcy lub pracodawcom zatrudniającym pracownika w warunkach, które mogły spowodować skutki zdrowotne uzasadniające postępowanie w sprawie rozpoznania i stwierdzenia choroby zawodowej;
3)
jednostce orzeczniczej zatrudniającej lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie;
4)
właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy.
4. 
Właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, Główny Inspektor Sanitarny albo Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego przesyła decyzję wydaną na skutek odwołania podmiotom, o których mowa w ust. 3.