Rozdział 1 - Przepisy ogólne. - Bezpieczeństwo i porządek ruchu na drogach publicznych.

Dziennik Ustaw

Dz.U.1961.53.295

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1972 r.

Rozdział  1.

Przepisy ogólne.

1.
Drogi publiczne przeznaczone są do ruchu pojazdów i ruchu pieszego.
2.
Drogi publiczne mogą być używane również do prowadzenia i pędzenia zwierząt.
1.
Używanie dróg publicznych powinno się odbywać przy zachowaniu przepisów niniejszej ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie.
2.
Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają umów międzynarodowych obowiązujących Polskę w zakresie ruchu międzynarodowego na drogach publicznych.
1.
Użyte w ustawie określenia:
1)
droga - oznacza drogę publiczną (jezdnię drogi, ulicy, placu, wydzielonego miejsca postoju pojazdów, mostu, wiaduktu, tunelu, przepustu, łącznie z poboczem, chodnikiem lub ścieżką); chodnik lub ścieżka mogą być samodzielną drogą;
2)
pojazd - oznacza środek transportowy przeznaczony do stałego lub okolicznościowego poruszania się po jezdni drogi lub samobieżną maszynę;
3)
kierujący - oznacza osobę, która kieruje pojazdem lub która prowadzi zorganizowaną grupę pieszych albo która prowadzi bądź pędzi zwierzęta pociągowe, juczne, wierzchowe i inne albo stada po drodze publicznej lub ma nad nimi rzeczywistą pieczę.
2.
Przepisom niniejszej ustawy podlega również ruch pojazdów szynowych w obrębie drogi publicznej.