Bezpieczeństwo i higiena pracy przy przetwórstwie ziemniaków. - Dz.U.2001.112.1204 - OpenLEX

Bezpieczeństwo i higiena pracy przy przetwórstwie ziemniaków.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2001.112.1204

Akt obowiązujący
Wersja od: 8 października 2001 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI
z dnia 26 września 2001 r.
w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy przetwórstwie ziemniaków.

Na podstawie art. 23715 § 2 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy przetwórstwie ziemniaków.
Maszyny i inne urządzenia techniczne stosowane w procesach produkcyjnych przy przetwórstwie ziemniaków zestawia się w niekrzyżujące się ciągi technologiczne.
Rurociągi przesyłające gorące lub żrące płyny technologiczne, prowadzone nad stanowiskami pracy, drogami i przejściami, wyposaża się w miejscowe rynny odpływowe zabezpieczające i chroniące przed poparzeniem.
Do obsługi zbiorników używa się metalowych drabinek przymocowanych do ich zewnętrznych ścian w sposób trwały lub pomostów wyposażonych w balustrady spełniające wymagania określone w odrębnych przepisach.
Maszyny i inne urządzenia techniczne, przy obsłudze których istnieje zagrożenie poparzeniem, wyposaża się w izolację cieplną lub inne zabezpieczenie uniemożliwiające poparzenie.
Lampy służące do oświetlenia wnętrza zbiorników mają być hermetyczne i wyposażone w ochronę klosza.
Przenośniki taśmowe stałe, nieposiadające wyłączników linkowych, wyposaża się w wyłączniki awaryjne, umieszczone w łatwo dostępnych i widocznych miejscach, w odstępach nie większych niż 25 m.
W obiektach budowlanych i pomieszczeniach pracy, w których istnieje niebezpieczeństwo wybuchu pyłów, wyznacza się strefy zagrożenia wybuchem, zgodnie z przepisami o ochronie przeciwpożarowej.
Drogi i przejścia na terenie zakładu pracy, zlokalizowane obok urządzeń do hydromechanicznego rozładunku ziemniaków ze środków transportu, osłania się ekranem o wysokości co najmniej 2,5 m, chroniącym przed strumieniem wody.
1.
Przed stanowiskiem pracy do hydromechanicznego spłukiwania ziemniaków ze środków transportu i z pryzmy spławiaka umieszcza się odpowiednie znaki bezpieczeństwa.
2.
Urządzenie techniczne służące do hydromechanicznego spłukiwania ziemniaków wyposaża się w zabezpieczenie uniemożliwiające niekontrolowany jego obrót wokół własnej osi.
3.
Podłogę kabiny urządzenia technicznego, o którym mowa w ust. 2, wykłada się materiałem dielektrycznym.
Kanały spławne ziemniaków przykrywa się lub zabezpiecza od strony przejścia balustradą o wysokości 1,1 m od poziomu podłoża.
Pomiędzy stanowiskiem pracy do hydromechanicznego spłukiwania ziemniaków, płuczką i silosami umieszcza się dźwiękową lub świetlną sygnalizację wskazującą nierównomierny przepływ ziemniaków do tarek.
Usuwanie kamieni i zanieczyszczeń z łapacza kamieni odbywa się mechanicznie.
1.
Sterowanie zasuwami spustowymi podajnika ziemniaków na tarki odbywa się ze stanowiska obsługi tarki.
2.
Niedopuszczalne jest zdejmowanie rynny spustowej podczas pracy tarki.
1.
Wirniki wymywaczy i sit wirowych wyważa się po każdorazowym remoncie.
2.
Niedopuszczalne jest otwieranie pokrywy głównej wymywacza, sit wirowych i koncentratorów podczas pracy tych urządzeń.
Dozowanie kwasu siarkawego podczas przerobu ziemniaków odbywa się za pomocą urządzeń dozujących.
Miejsce wysypu skrobi z odwadniacza próżniowego do przenośnika ślimakowego ma być osłonięte.
Przy pneumatycznych suszarkach w miejscu wsypu skrobi, przynajmniej z jednej strony rury suszarki, zapewnia się wolną przestrzeń o szerokości co najmniej 1,0 m.
Prace w komorze suszarki próżniowej odbywają się po jej odłączeniu od źródeł zasilania i ochłodzeniu komory do temperatury nie wyższej niż 30°C.
Wylot przewodu doprowadzającego kwas solny do zbiornika hydrolizatów skrobiowych ma być całkowicie zanurzony w mleczku skrobiowym.
Siatka zabezpieczająca włazy krystalizatorów glukozy ma umożliwiać pobranie próbek produktu.
1.
Wlot główny wirówki podczas jej pracy ma być zamknięty.
2.
Niedopuszczalne jest otwieranie pokrywy podczas pracy wirówki.
1.
Zwały i zatory dekstryny w transporterach i innych urządzeniach technicznych usuwa się przy pomocy skrobaków z drewna lub innego materiału niepowodującego iskrzenia.
2.
Próbki dekstryny prażonej pobiera się z prażalnika za pomocą łopatek wykonanych z materiałów, o których mowa w ust. 1.
1.
Sprawdzanie zalegania dekstryny w profilach prażalnika odbywa się co najmniej raz w tygodniu.
2.
Przegląd spoin prażalnika przeprowadza się co najmniej raz na 6 miesięcy.
W pomieszczeniach produkcyjnych, w których znajdują się stacje młynów, umieszcza się urządzenia odpylające.
W pomieszczeniach produkcyjnych, w których jest dostęp do wnętrza suszarek, oraz w pobliżu blanszowników umieszcza się odpowiednie znaki bezpieczeństwa informujące o wysokiej temperaturze.
Do usuwania uszkodzonych części ziemniaków, przy produkcji wyrobów spożywczych ziemniaczanych, używa się przystosowanych do tych czynności noży.
Zakłady przetwórstwa ziemniaków wyposaża się, poza centralnym wyłącznikiem zasilania w energię elektryczną, w:
1)
dodatkowe wyłączniki na poszczególnych piętrach obiektu budowlanego, umożliwiające natychmiastowe unieruchomienie maszyn i innych urządzeń technicznych,
2)
oddziałową sygnalizację alarmową na poszczególnych piętrach obiektu budowlanego, uruchamianą w przypadku powstania zagrożenia wybuchem.
Traci moc rozporządzenie Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu z dnia 31 lipca 1967 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach przemysłu ziemniaczanego (Dz. U. Nr 33, poz. 163).
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.