Bazy danych dotyczące zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu. - Dz.U.2023.89 - OpenLEX

Bazy danych dotyczące zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu.

Dziennik Ustaw

Dz.U.2023.89

Akt obowiązujący
Wersja od: 11 stycznia 2023 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ROZWOJU I TECHNOLOGII 1
z dnia 16 grudnia 2022 r.
w sprawie baz danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu

Na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 oraz z 2022 r. poz. 1846 i 2185) zarządza się, co następuje:

Przepisy ogólne

§  1. 
Rozporządzenie określa:
1)
zakres informacji gromadzonych w bazach danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu;
2)
organizację baz danych, o których mowa w pkt 1;
3)
tryb i standardy techniczne tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz danych, o których mowa w pkt 1.

Zakres informacji gromadzonych w bazach danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu

§  2. 
W bazie danych dotyczącej zobrazowań lotniczych i satelitarnych gromadzi się:
1)
fotogrametryczne zdjęcia lotnicze:
a)
pionowe stanowiące zarejestrowany i utrwalony obraz powierzchni Ziemi, wykonane z pułapu lotniczego z kątem odchylenia osi głównej kamery od linii pionu nie większym niż 5°,
b)
ukośne stanowiące zarejestrowany i utrwalony obraz powierzchni Ziemi, wykonane z pułapu lotniczego z kątem odchylenia osi głównej kamery od linii pionu nie mniejszym niż 35° i nie większym niż 50°;
2)
zobrazowania satelitarne stanowiące zarejestrowany i utrwalony obraz powierzchni Ziemi, wykonane z pułapu satelitarnego;
3)
materiały wykorzystywane do opracowania danych, o których mowa w pkt 1 i 2.
§  3. 
W bazie danych dotyczącej numerycznego modelu terenu gromadzi się:
1)
chmurę punktów zarejestrowaną przez lotniczy skaner laserowy, gdzie dla każdego z punktów określono współrzędne płaskie prostokątne X i Y oraz wysokość normalną H;
2)
numeryczne modele terenu stanowiące rastrową reprezentację powierzchni terenu, umożliwiającą określenie wysokości normalnej H dowolnego punktu o znanych współrzędnych płaskich prostokątnych X i Y;
3)
numeryczne modele pokrycia terenu stanowiące rastrową reprezentację powierzchni terenu i znajdujących się na niej obiektów naturalnych oraz obiektów antropogenicznych, umożliwiającą określenie wysokości normalnej H dowolnego punktu o znanych współrzędnych płaskich prostokątnych X i Y;
4)
modele siatkowe 3D stanowiące odwzorowanie powierzchni pokrycia terenu za pomocą siatki trójkątów;
5)
materiały wykorzystywane do opracowania danych wymienionych w pkt 1-4.
§  4. 
1. 
W bazie danych dotyczącej ortofotomapy gromadzi się:
1)
ortofotomapy:
a)
klasyczne, powstałe w wyniku ortorektyfikacji i mozaikowania fotogrametrycznych zdjęć lotniczych pionowych lub zobrazowań satelitarnych z wykorzystaniem numerycznego modelu terenu,
b)
prawdziwe, powstałe w wyniku ortorektyfikacji i mozaikowania fotogrametrycznych zdjęć lotniczych pionowych z wykorzystaniem chmury punktów lub numerycznego modelu pokrycia terenu,
c)
ukośne, powstałe w wyniku ortorektyfikacji i mozaikowania fotogrametrycznych zdjęć lotniczych ukośnych z wykorzystaniem zgeneralizowanych danych, o których mowa w § 3;
2)
materiały wykorzystywane do opracowania danych, o których mowa w pkt 1.
2. 
Przez ortorektyfikację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozumie się przetworzenie fotogrametrycznego zdjęcia lotniczego albo zobrazowania satelitarnego do postaci kartometrycznej z uwzględnieniem geometrii zdjęcia albo zobrazowania oraz chmury punktów lub numerycznego modelu terenu lub numerycznego modelu pokrycia terenu.
§  5. 
Dane, o których mowa w § 3 i § 4, określa się:
1)
w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych PL-1992 lub PL-2000,
2)
w układzie wysokościowym PL-EVRF2007-NH

- o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Organizacja oraz tryb i standardy techniczne tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu

§  6. 
Na podstawie zbiorów danych i materiałów zgromadzonych w centralnym zasobie geodezyjnym i kartograficznym tworzy się i aktualizuje bazy danych dotyczące:
1)
zobrazowań lotniczych i satelitarnych;
2)
ortofotomapy;
3)
numerycznego modelu terenu.
§  7. 
Standardy techniczne tworzenia i aktualizacji baz danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu określa załącznik do rozporządzenia.
§  8. 
Do aktualizacji bazy danych dotyczącej zobrazowań lotniczych i satelitarnych wykorzystuje się:
1)
fotogrametryczne zdjęcia lotnicze pionowe;
2)
fotogrametryczne zdjęcia lotnicze ukośne;
3)
zobrazowania satelitarne;
4)
materiały wykorzystywane do opracowania danych, o których mowa w pkt 1-3.
§  9. 
Do aktualizacji bazy danych dotyczącej numerycznego modelu terenu wykorzystuje się:
1)
chmurę punktów;
2)
numeryczne modele terenu;
3)
numeryczne modele pokrycia terenu;
4)
modele siatkowe 3D;
5)
materiały wykorzystywane do opracowania danych, o których mowa w pkt 1-4.
§  10. 
Do aktualizacji bazy danych dotyczącej ortofotomapy wykorzystuje się:
1)
ortofotomapy klasyczne;
2)
ortofotomapy prawdziwe;
3)
ortofotomapy ukośne;
4)
materiały wykorzystywane do opracowania danych, o których mowa w pkt 1-3.
§  11. 
Zbiory danych i materiały gromadzone w bazach danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu udostępnia się na podstawie przepisów o udostępnianiu materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
§  12. 
Do prac geodezyjnych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.
§  13. 
Bazy danych dotyczące zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu utworzone i prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się odpowiednio bazami danych dotyczącymi zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu w rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia.
§  14. 
Traci moc rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 20 lipca 2020 r. w sprawie baz danych dotyczących zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu (Dz. U. poz. 1304).
§  15. 
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK

STANDARDY TECHNICZNE TWORZENIA I AKTUALIZACJI BAZ DANYCH DOTYCZĄCYCH ZOBRAZOWAŃ LOTNICZYCH I SATELITARNYCH ORAZ ORTOFOTOMAPY I NUMERYCZNEGO MODELU TERENU

Rozdział  1

Baza danych dotycząca zobrazowań lotniczych i satelitarnych

1.
Bazę danych dotyczącą zobrazowań lotniczych i satelitarnych tworzy się na podstawie:
1)
fotogrametrycznych zdjęć lotniczych:
a)
pionowych,
b)
ukośnych;
2)
zobrazowań satelitarnych;
3)
materiałów wykorzystanych do opracowania danych, o których mowa w pkt 1 i 2.
2.
Bazę danych dotyczącą zobrazowań lotniczych i satelitarnych aktualizuje się danymi cyfrowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 1, pozyskanymi:
1)
kamerą pomiarową zamontowaną na łożu stabilizowanym oraz wyposażoną w systemy umożliwiające rejestrację kątowych i liniowych elementów orientacji zewnętrznej w momencie ekspozycji;
2)
z pokryciami:
a)
podłużnym ≥ 60%,
b)
poprzecznym ≥ 20%;
3)
przy kącie odchylenia osi głównej kamery od pionu:
a)
w przypadku fotogrametrycznych zdjęć lotniczych pionowych ≤ 5°,
b)
w przypadku fotogrametrycznych zdjęć lotniczych ukośnych od 35° do 50°;
4)
przy kącie skręcenia od osi szeregu ≤ 10°;
5)
przy wysokości słońca nad horyzontem ≥ 20°;
6)
z terenową odległością próbkowania, nie większą od wskazanej w zgłoszeniu pracy geodezyjnej, wyznaczoną w punkcie głównym zdjęcia, z uwzględnieniem wysokości terenu;
7)
bez wad zapisu oraz wad zmniejszających możliwość interpretacyjną cech zobrazowanego terenu, w szczególności nieostrości, przebarwień, niedoświetleń i prześwietleń zdjęć, odbić świetlnych, rozbłysków, wypaleń jasnych powierzchni, refleksów świetlnych, chmur, głębokich cieni chmur, śniegu, zadymienia, zamglenia.
3.
Dopuszcza się aktualizację bazy danych dotyczącą zobrazowań lotniczych i satelitarnych:
1)
analogowymi fotogrametrycznymi zdjęciami lotniczymi pionowymi;
2)
danymi, o których mowa w pkt 1, przetworzonymi do postaci cyfrowej;
3)
zobrazowaniami satelitarnymi wykorzystanymi do opracowania ortofotomapy klasycznej, o której mowa w rozdziale 3 ust. 6.
4.
Dane, o których mowa w ust. 2 oraz ust. 3 pkt 2 i 3, zapisuje się:
1)
w formacie TIFF;
2)
z rozdzielczością radiometryczną co najmniej 8 bitów/piksel dla każdego z zastosowanych kanałów barwnych;
3)
z pełną piramidą obrazową;
4)
z kompresją objętościową JPEG o stopniu kompresji q = 4 lub q = 5 albo w skali jakości od 0 do 100%, gdzie 100% oznacza obraz bez kompresji, na poziomie Q = 95% lub Q = 96%.
5.
Dopuszcza się aktualizację bazy danych dotyczącej zobrazowań lotniczych i satelitarnych fotogrametrycznymi zdjęciami lotniczymi, dla których zastosowano tolerancję w zakresie parametrów określonych w ust. 2, pozwalającą na opracowanie ortofotomapy spełniającej kryteria określone w rozdziale 3 ust. 2-5.
6.
Bazę danych dotyczącą zobrazowań lotniczych i satelitarnych aktualizuje się także następującymi materiałami wykorzystanymi do opracowania fotogrametrycznych zdjęć lotniczych, w szczególności:
1)
metadanymi w formie pliku komputerowego zawierającego dane wektorowe opisujące geometrię obiektu oraz co najmniej następujące informacje opisowe:
a)
numer zgłoszenia pracy geodezyjnej lub numer umowy,
b)
nazwę wykonawcy pracy geodezyjnej,
c)
numer szeregu,
d)
numer zobrazowania,
e)
datę nalotu,
f)
terenową odległość próbkowania wyrażoną w metrach,
g)
przestrzeń barwną,
h)
współrzędne płaskie prostokątne X i Y określające położenie przedmiotowego środka rzutów kamery w momentach ekspozycji, po transformacji z układu WGS84 do obowiązującego układu współrzędnych płaskich prostokątnych,
i)
elementy kątowe o, 9, k określające orientację kamery w momentach ekspozycji, odniesione do osi obowiązującego układu współrzędnych płaskich prostokątnych wyrażone w stopniach,
j)
wysokość normalną H,
k)
moment wykonania zdjęcia (wyzwolenia migawki) wyrażony w absolutnym czasie GPS, przy czym czas GPS jest rozumiany jako określona danego dnia godzina wyrażona w czasie GMT w sekundach,
l)
pokrycie podłużne,
m)
pokrycie poprzeczne;
2)
cyfrową kopią metryki kamery i danymi kalibracji kamery, zawierającymi co najmniej informacje o:
a)
ogniskowej kamery,
b)
rozmiarze piksela na matrycy,
c)
wielkości matrycy określonej w liczbie pikseli określającej wymiar 2 boków matrycy,
d)
orientacji układu współrzędnych matrycy,
e)
przesunięciu punktu głównego autokolimacji,
f)
parametrach dystorsji obiektywu,
g)
dacie kalibracji kamery, przy czym kalibracja kamery nie może być wykonana wcześniej niż 2 lata od dnia pozyskania danych;
3)
sprawozdaniem technicznym.

Rozdział  2

Baza danych dotycząca numerycznego modelu terenu

1.
Bazę danych dotyczącą numerycznego modelu terenu tworzy się na podstawie:
1)
chmury punktów;
2)
numerycznych modeli terenu;
3)
numerycznych modeli pokrycia terenu;
4)
modeli siatkowych 3D;
5)
materiałów wykorzystanych do opracowania danych, o których mowa w pkt 1-4.
2.
Bazę danych dotyczącą numerycznego modelu terenu aktualizuje się chmurą punktów w formacie LAS lub LAZ pozyskaną w technologii lotniczego skanowania laserowego:
1)
ze średnią gęstością ≥ 2 punkty/m2;
2)
spełniającą następujące wymagania:
średnia kwadratowa błędów wysokości normalnej H wyznaczona na co najmniej jednej powierzchni kontrolnej, określonej przez regularną sieć punktów - co najmniej 3 x 3 punkty - zlokalizowanej na płaskiej, poziomej i utwardzonej powierzchni względem tych samych punktów wyznaczonych na podstawie modelu w strukturze TIN opracowanego z chmury punktów (w zakresie klas służących do generowania numerycznego modelu terenu)H ≤ 0,15 m
dopuszczalna wartość bezwzględna różnic wysokości normalnej H, rozumiana jako różnica między wysokością normalną H dowolnego punktu powierzchni kontrolnej pomierzonego w terenie a wysokością normalną H tego samego punktu wyznaczonego na podstawie modelu w strukturze TIN opracowanego z chmury punktów (w zakresie klas służących do generowania numerycznego modelu terenu)H ≤ 0,30 m
średnia kwadratowa błędów współrzędnych płaskich prostokątnych X i Y, wyznaczona na co najmniej jednym obiekcie kontrolnym, stanowiącym kalenice dwóch dachów o prostej konstrukcji położonych prostopadle lub prawie prostopadle względem siebie≤ 0,30 m
dopuszczalna wartość bezwzględna różnic współrzędnych płaskich prostokątnych X i Y, rozumiana jako maksymalne różnice współrzędnych płaskich prostokątnych X i Y między punktami kalenicy dachu wybranego budynku z chmury punktów i referencyjnych danych terenowych≤ 0,60 m
3)
z rejestracją co najmniej 4 odbić sygnału (ech) lub rejestracją ciągłą;
4)
z zapisem intensywności odbitego sygnału;
5)
sklasyfikowaną zgodnie ze standardem ASPRS, co najmniej w zakresie klas służących do generowania numerycznego modelu terenu, o dokładności klasyfikacji:
a)
99% dla klas służących do generowania numerycznego modelu terenu,
b)
95% dla pozostałych klas.
3.
Bazę danych dotyczącą numerycznego modelu terenu aktualizuje się numerycznym modelem terenu w formacie rastrowym:
1)
powstałym w wyniku przetworzenia chmury punktów, o której mowa w ust. 2:
a)
o interwale siatki ≤ 1 m,
b)
wygenerowanym z klas: punkty leżące na gruncie lub punkty reprezentujące obszary wód, jeżeli występują,
c)
wypełnionym w obszarach pozbawionych danych w drodze interpolacji wysokościowej, tworząc tzw. wypełniony numeryczny model terenu,
d)
tworzącym ciągłą obszarowo bazę składającą się z poszczególnych modułów archiwizacji (między sąsiednimi modułami nie występują zakładki),
e)
spełniającym następujące wymagania, badane niezależnie dla nie mniej niż 1% arkuszy numerycznego modelu terenu przez pomiar wysokości na co najmniej 8 punktach kontrolnych:
średnia kwadratowa błędów wysokości normalnej HH ≤ 0,2 m
wartość bezwzględna różnicy wysokości normalnej H, rozumiana jako maksymalna różnica między wysokością normalną H dowolnego punktu kontrolnego wyznaczona w procesie interpolacji z numerycznego modelu terenu a wysokością normalną H tego samego punktu pomierzonego w terenieH ≤ 0,4 m
2)
opracowanym na podstawie fotogrametrycznych zdjęć lotniczych o terenowej odległości próbkowania ≤ 0,1 m:
a)
o interwale siatki ≤ 1 m,
b)
spełniającym następujące wymagania, badane niezależnie dla nie mniej niż 1% arkuszy numerycznego modelu terenu przez pomiar wysokości na co najmniej 8 punktach kontrolnych:
średnia kwadratowa błędów wysokości normalnej HH ≤ 0,2 m
wartość bezwzględna różnicy wysokości normalnej H, rozumiana jako maksymalna różnica między wysokością normalną H dowolnego punktu kontrolnego wyznaczona w procesie interpolacji z numerycznego modelu terenu a wysokością normalną H tego samego punktu pomierzonego na modelu stereoskopowym lub w terenieH ≤ 0,4 m
3)
opracowanym na podstawie fotogrametrycznych zdjęć lotniczych o terenowej odległości próbkowania > 0,1 m:
a)
o interwale siatki większym niż 1 m i nie większym niż 5 m,
b)
spełniającym następujące wymagania, badane niezależnie dla nie mniej niż 1% arkuszy numerycznego modelu terenu przez pomiar wysokości na co najmniej 8 punktach kontrolnych:
średnia kwadratowa błędów wysokości normalnej Hnie większa od dwukrotnej terenowej odległości próbkowania fotogrametrycznego zdjęcia lotniczego
wartość bezwzględna różnicy wysokości normalnej H, rozumiana jako różnica między wysokością normalną H dowolnego punktu wyznaczonego w procesie interpolacji z numerycznego modelu terenu a wysokością normalną H tego samego punktu pomierzonego na modelu stereoskopowym lub w terenienie większa od czterokrotności terenowej odległości próbkowania fotogrametrycznego zdjęcia lotniczego
4.
Bazę danych dotyczącą numerycznego modelu terenu aktualizuje się numerycznym modelem pokrycia terenu w formacie rastrowym o interwale siatki < 1 m opracowanym:
1)
na podstawie chmury punktów, o której mowa w ust. 2, oraz:
a)
wygenerowanym z klas: punkty leżące na gruncie, punkty reprezentujące roślinność, punkty reprezentujące budynki, budowle oraz obiekty inżynieryjne lub punkty reprezentujące obszary wód, jeżeli występują, pochodzących z pierwszego odbicia sygnału (pierwsze echo),
b)
wypełnionym w obszarach pozbawionych danych w procesie interpolacji wysokościowej, tworząc tzw. wypełniony numeryczny model pokrycia terenu,
c)
tworzącym ciągłą obszarowo bazę składającą się z poszczególnych modułów archiwizacji (między sąsiednimi modułami nie występują zakładki),
d)
spełniającym następujące wymagania, badane niezależnie dla nie mniej niż 1% arkuszy numerycznego modelu pokrycia terenu przez pomiar wysokości na co najmniej 8 punktach kontrolnych:
średnia kwadratowa błędów wysokości normalnej HH ≤ 0,2 m
wartość bezwzględna różnicy wysokości normalnej H, rozumiana jako maksymalna różnica między wysokością normalną H dowolnego punktu wyznaczonego z numerycznego modelu pokrycia terenu a wysokością normalną H tego samego punktu pomierzonego w terenieH ≤ 0,4 m
2)
w innej technologii niż wskazana w pkt 1 - należy zastosować wymagania dokładnościowe, o których mowa w pkt 1 lit. d.
5.
Bazę danych dotyczącą numerycznego modelu terenu aktualizuje się modelami siatkowymi 3D:
1)
opracowanymi na podstawie danych, o których mowa w rozdziale 1 ust. 2, lub danych, o których mowa w rozdziale 2 ust. 2;
2)
pokrytymi teksturą obrazową z fotogrametrycznych zdjęć lotniczych przy rzeczywistym odwzorowaniu położenia szczegółów i kształtów prezentowanych obiektów;
3)
spełniającymi następujące wymagania, badane na każdym arkuszu modelu siatkowego 3D niezależnie, przez pomiar położenia i wysokości normalnej H co najmniej 8 punktów kontrolnych na modelu siatkowym 3D względem położenia tych samych punktów na modelu stereoskopowym lub w terenie, dla co najmniej 1% arkuszy modeli siatkowych 3D; punkty kontrolne należy pomierzyć na obszarach odkrytych, z wyłączeniem miejsc uskoków pionowych i obiektów transparentnych:
średnia kwadratowa błędów obliczona dla każdej ze współrzędnych prostokątnych płaskich≤ 0,20 m
wartość bezwzględna różnic współrzędnych prostokątnych płaskich, obliczona niezależnie dla poszczególnych współrzędnych każdego punktu kontrolnego≤ 0,40 m
średnia kwadratowa błędów wysokości normalnej H≤ 0,30 m
wartość bezwzględna różnicy wysokości normalnej H, obliczona niezależnie dla poszczególnych współrzędnych każdego punktu kontrolnego≤ 0,60 m
6.
Dane, o których mowa:
1)
w ust. 3 i 4, zapisuje się w formacie ARC/INFO ASCII GRID o rozszerzeniu ".ASC", przy czym:
a)
współrzędne płaskie prostokątne X i Y środków pikseli wynikowego rastra odnoszą się do wielokrotności interwału siatki,
b)
węzły siatki poza obszarem ramki sekcji otrzymują kod -9999,
c)
współrzędne płaskie prostokątne X i Y oraz wysokość normalną H zapisuje się w metrach z precyzją do 0,01 m;
2)
w ust. 5, zapisuje się w formacie obiektowym OBJ.
7.
Bazę danych dotyczącą numerycznego modelu terenu aktualizuje się także następującymi materiałami, wykorzystanymi do opracowania chmury punktów, numerycznych modeli terenu oraz numerycznych modeli pokrycia terenu:
1)
metadanymi w formie pliku zawierającego dane wektorowe opisujące geometrię obiektu oraz informacje opisowe;
2)
sprawozdaniem technicznym;
3)
obrazami intensywności, stanowiącymi rastrowy zapis wartości intensywności zarejestrowanej przez skaner laserowy:
a)
w formacie GeoTIFF,
b)
z rozdzielczością radiometryczną 8 bitów/piksel,
c)
przyjmującymi znormalizowane wartości odbicia impulsu z zakresu 0-255.
8.
Dopuszcza się aktualizację bazy danych dotyczącej numerycznego modelu terenu danymi, o których mowa w ust. 2-4, dla których zastosowano tolerancję parametrów określonych:
1)
w ust. 2-4, pozwalającą na opracowanie ortofotomapy, spełniającej jednocześnie kryteria określone w rozdziale 3 ust. 2-5;
2)
w ust. 2, pozwalającą na opracowanie numerycznego modelu terenu i numerycznego modelu pokrycia terenu spełniających kryteria określone w ust. 3 i 4.

Rozdział  3

Baza danych dotycząca ortofotomapy

1.
Bazę danych dotyczącą ortofotomapy tworzy się na podstawie:
1)
ortofotomap:
a)
klasycznych,
b)
prawdziwych,
c)
ukośnych;
2)
materiałów wykorzystanych do opracowania danych, o których mowa w pkt 1.
2.
Bazę danych dotyczącą ortofotomapy aktualizuje się ortofotomapami klasycznymi, opracowanymi:
1)
na podstawie fotogrametrycznych zdjęć lotniczych pionowych;
2)
na podstawie danych, o których mowa:
a)
w rozdziale 2 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 i 2, w przypadku opracowania ortofotomapy klasycznej o terenowym rozmiarze piksela ≤ 0,10 m,
b)
w rozdziale 2 ust. 2 i ust. 3 pkt 1-3, w przypadku opracowania ortofotomapy klasycznej o terenowym rozmiarze piksela > 0,10 m

- aktualnych na dzień pozyskania fotogrametrycznych zdjęć lotniczych pionowych.

3.
Bazę danych dotyczącą ortofotomapy aktualizuje się ortofotomapami prawdziwymi, opracowanymi:
1)
na podstawie fotogrametrycznych zdjęć lotniczych pionowych;
2)
na podstawie danych, o których mowa w rozdziale 2 ust. 2 lub 4, aktualnych na dzień pozyskania fotogrametrycznych zdjęć lotniczych pionowych.
4.
Bazę danych dotyczącą ortofotomapy aktualizuje się ortofotomapami ukośnymi, opracowanymi:
1)
na podstawie fotogrametrycznych zdjęć lotniczych ukośnych;
2)
oddzielnie dla każdego z kierunków;
3)
na podstawie zgeneralizowanych danych:
a)
o których mowa w rozdziale 2 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 i 2, ust. 4 oraz ust. 5, w przypadku opracowania ortofotomapy ukośnej o terenowym rozmiarze piksela < 0,10 m,
b)
o których mowa w rozdziale 2 ust. 2-5, w przypadku opracowania ortofotomapy ukośnej o terenowym rozmiarze piksela > 0,10 m,
c)
wymienionych w lit. a i b, aktualnych na dzień pozyskania fotogrametrycznych zdjęć lotniczych ukośnych.
5.
Dane, o których mowa w ust. 2-4:
1)
opracowuje się z terenowym rozmiarem piksela nie mniejszym od terenowej odległości próbkowania fotogrametrycznego zdjęcia lotniczego;
2)
opracowuje się na podstawie aerotriangulacji, badanej na co najmniej 8 równomiernie rozmieszczonych punktach kontrolnych pomierzonych na modelu stereoskopowym dla bloku aerotriangulacji, względem tożsamych punktów pomierzonych w terenie, spełniającej następujące wymagania:
średnia kwadratowa błędów obliczona dla każdej ze współrzędnych prostokątnych płaskich≤ wielkości terenowego rozmiaru piksela ortofotomapy
średnia kwadratowa błędów obliczona dla wysokości normalnej H≤ 1,2 wielkości terenowego rozmiaru piksela ortofotomapy
wartość bezwzględna różnic współrzędnych prostokątnych płaskich, obliczona niezależnie dla poszczególnych współrzędnych każdego punktu kontrolnego≤ 1,5 wielkości terenowego rozmiaru piksela ortofotomapy
wartość bezwzględna różnic wysokości normalnej H, obliczona niezależnie dla każdego punktu kontrolnego≤ 1,8 wielkości terenowego rozmiaru piksela ortofotomapy
3)
muszą spełniać następujące wymagania, badane na każdym arkuszu ortofotomapy niezależnie, przez pomiar położenia co najmniej 8 punktów kontrolnych na ortofotomapie względem położenia tych samych punktów na modelu stereoskopowym lub w terenie, dla co najmniej 1% arkuszy ortofotomapy; punkty kontrolne należy pomierzyć na obszarach odkrytych, z wyłączeniem miejsc uskoków pionowych:
ortofotomapa

o terenowym rozmiarze piksela ≤ 0,1 m

ortofotomapa

o terenowym rozmiarze piksela > 0,1 m

średnia kwadratowa błędów obliczona dla każdej ze współrzędnych prostokątnych płaskich≤ 0,20 m - w przypadku ortofotomap klasycznych i prawdziwych≤ dwukrotności terenowego rozmiaru piksela - w przypadku ortofotomap klasycznych i prawdziwych
≤ 0,50 m - w przypadku ortofotomap ukośnych≤ 1,00 m - w przypadku ortofotomap ukośnych
wartość bezwzględna różnic współrzędnych prostokątnych płaskich, obliczona niezależnie dla poszczególnych współrzędnych każdego punktu kontrolnego≤ 0,40 m - w przypadku ortofotomap klasycznych i prawdziwych≤ czterokrotności terenowego rozmiaru piksela - w przypadku ortofotomap klasycznych i prawdziwych
≤ 1,00 m - w przypadku ortofotomap ukośnych≤ 2,00 m - w przypadku ortofotomap ukośnych
4)
powinny być wolne od wad:
a)
obrazu zmniejszających możliwość interpretacyjną cech zobrazowanego terenu, w szczególności nieostrości, przebarwień, rozmazania obrazu spowodowanego ruchem postępowym kamery, niedoświetleń i prześwietleń, odbić świetlnych, rozbłysków, wypaleń jasnych powierzchni, refleksów świetlnych, chmur, głębokich cieni chmur, śniegu, zadymienia, zamglenia,
b)
ciągłości obrazu obiektów liniowych położonych na powierzchni terenu, wynikających z błędnego poprowadzenia linii mozaikowania, powodującego przesunięcie treści ortofotomapy większe od dwukrotności terenowego rozmiaru piksela ortofotomapy; niniejszy wymóg nie dotyczy ortofotomapy prawdziwej,
c)
skutkujących zniekształconym obrazem i nierzeczywistym położeniem obiektów w terenie, w tym przesunięć i zmian kształtów w szczególności mostów, wiaduktów, kładek;
5)
w przypadku ortofotomap prawdziwych dopuszcza się występowanie artefaktów - w obszarze miejsc uskoków pionowych, w szczególności na krawędziach dachów budynków, fasadach, obiektach inżynierskich o konstrukcji szkieletowej lub ramowej - nie większych niż dziesięciokrotność terenowego rozmiaru piksela.
6.
Bazę danych dotyczącą ortofotomapy aktualizuje się także ortofotomapami klasycznymi opracowanymi na podstawie zobrazowań satelitarnych, spełniającymi jednocześnie wymagania, o których mowa w ust. 5 pkt 1, 3 i 4.
7.
Bazę danych dotyczącą ortofotomapy aktualizuje się także ortofotomapami klasycznymi opracowanymi na podstawie danych, o których mowa w rozdziale 1 ust. 3 pkt 2.
8.
Dane, o których mowa w ust. 2-4 oraz ust. 6 i 7, zapisuje się:
1)
w formacie GeoTIFF;
2)
z rozdzielczością radiometryczną co najmniej 8 bitów/piksel dla każdego z zastosowanych kanałów barwnych;
3)
z pełną piramidą obrazową;
4)
z kompresją objętościową JPEG o stopniu kompresji q = 4 lub q = 5 albo w skali jakości od 0 do 100%, gdzie 100% oznacza obraz bez kompresji, na poziomie Q = 95% lub Q = 96%.
9.
Bazę danych dotyczącą ortofotomapy aktualizuje się także następującymi materiałami wykorzystanymi do opracowania ortofotomapy:
1)
metadanymi w formie pliku zawierającego dane wektorowe opisujące geometrię obiektu oraz informacje opisowe;
2)
aerotriangulacją, o której mowa w ust. 5 pkt 2, zawierającą co najmniej następujące informacje:
a)
współrzędne punktów wiążących i fotopunktów wraz z błędami średnimi tych współrzędnych,
b)
elementy orientacji zewnętrznej fotogrametrycznych zdjęć lotniczych wraz z błędami średnimi,
c)
dane kalibracji kamer uwzględniające wpływ dodatkowych parametrów wyrównania lub siatkę korekcyjną,
d)
nowe dane kalibracji kamer, jeżeli w procesie aerotriangulacji wyznaczano zmiany podstawowych elementów orientacji wewnętrznej kamer,
e)
pliki projektowe utworzone podczas procesu pomiarowego aerotriangulacji,
f)
różnice współrzędnych uzyskane na punktach kontrolnych,
g)
raport z wyrównania końcowego aerotriangulacji;
3)
liniami mozaikowania wykorzystanymi do opracowania ortofotomapy klasycznej lub ortofotomapy ukośnej, przedstawiającymi rzeczywiste linie łączenia fotogrametrycznych zdjęć lotniczych po ortorektyfikacji;
4)
sprawozdaniem technicznym;
5)
danymi niezbędnymi do opracowania ortofotomap niewymienionymi w pkt 1-4.
10.
W przypadku aktualizacji bazy danych dotyczącej ortofotomapy aerotriangulacją dopuszcza się dla ortofotomap ukośnych przekazywanych wraz z ortofotomapami klasycznymi lub prawdziwymi przekazanie wyłącznie danych, o których mowa w ust. 9 pkt 2 lit. b-d.
11.
Dopuszcza się aktualizację bazy danych dotyczącej ortofotomapy ortofotomapami opracowanymi na podstawie:
1)
fotogrametrycznych zdjęć lotniczych, dla których zastosowano tolerancję dla parametrów określonych w rozdziale 1 ust. 2,
2)
chmury punktów lub numerycznego modelu terenu lub numerycznego modelu pokrycia terenu, dla których zastosowano tolerancję dla parametrów określonych w rozdziale 2 ust. 2-4
-
pod warunkiem, że zastosowana tolerancja pozwala na opracowanie ortofotomapy spełniającej kryteria określone w ust. 2-5.
1 Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2022 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 838).