Dziennik Ustaw

Dz.U.1919.98.517

| Akt utracił moc
Wersja od: 29 września 1920 r.

USTAWA
z dnia 18 grudnia 1919 r.
w przedmiocie amnestji przy przekroczeniach przepisów o państwowych podatkach i opłatach stemplowych, obowiązujących na terenie b. Dzielnicy Pruskiej.

Art.  1.

Kto wbrew obowiązującym na ziemiach b. Dzielnicy Pruskie przepisom prawnym przez niezłożenie deklaracji lub innych danych istotnych w czasie do 1 lipca 1919 r. udaremnił wymiar podatków, wymierzonych przez państwo, który opiera się na deklaracjach i innych danych istotnych, składanych przez osoby, obowiązane do płacenia podatków, jakoteż kto wbrew obowiązującym przepisom prawnym w tymże czasie przez złożenie nieprawdziwej deklaracji lub innych nieprawdziwych danych bądź udaremnił, bądź usiłował spowodować wymiar tych podatków w kwocie niższej, niż należy się według ustawy - wolny jest od kary i nie jest obowiązany płacić dodatkowo za lata ubiegłe, jeżeli do 31 marca 1920 r. 1 złoży właściwej władzy skarbowej deklarację, względnie dane zgodne z prawdą. Dotyczy to wszystkich wypadków, w których do czasu przedłożenia zgodnych z prawdą deklaracji, względnie prawdziwych danych, nie zapadło prawomocne orzeczenie co do kary.

Przepis powyższy dotyczy także wypadków, w których złożono rozmyślnie nieprawdziwe deklaracje lub inne nieprawdziwe dane bez zamiaru udaremnienia właściwego wymiaru podatku.

Art.  2.

Osoby, które w czasie do 1 lipca 1919 r. nie dopełniły obowiązku uiszczenia opłat stemplowych w myśl przepisów obowiązujących na ziemiach b. Dzielnicy Pruskiej, wolne są od kar, przewidzianych w odnośnych przepisach, jeżeli kwotę, przypadającą tytułem opłaty skarbowej, uiszczą dobrowolnie do 31 marca 1920 r. 2

Art.  3.

Jeżeli w czasie do 1 lipca 1919 r. oświadczono nieprawdę celem spowodowania wymiaru opłaty skarbowej w kwocie niższej, niż należy się według ustawy, winny wolny jest kary, jeżeli do 31 marca 1920 r. 3 poda władzy skarbowej dane zgodne z prawdą. Dotyczy to wszystkich wypadków, w których do czasu dostarczenia danych prawdziwych nie zapadło prawomocne orzeczenie co do kary.

Jeżeli winny równocześnie z dostarczeniem danych zgodnych z prawda nie uiścił kwoty, przypadającej tytułem opłaty, władza skarbowa może zwolnić go od kary pod warunkiem uiszczenia opłaty w pewnym terminie lub jej zabezpieczenia.

Art.  4.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Wykonanie jej powierza się Ministrowi b. Dzielnicy Pruskiej.

1 Z dniem 29 września, dla mieszkańców województwa Pomorskiego i tych części obszarów województwa Poznańskiego, które weszły w skład Rzeczypospolitej dopiero po złożeniu ratyfikacji traktatu pokoju z Niemcami, podpisanego w Wersalu dnia 28 czerwca 1919 r., termin amnestyjny przenosi się na 31 października 1920 r., zgodnie z rozporządzeniem Rady Obrony Państwa z dnia 17 września 1920 r. w przedmiocie przedłużenia terminu amnestji podatkowej na obszarze b. dzielnicy pruskiej. (Dz.U.20.92.604).
2 Z dniem 29 września, dla mieszkańców województwa Pomorskiego i tych części obszarów województwa Poznańskiego, które weszły w skład Rzeczypospolitej dopiero po złożeniu ratyfikacji traktatu pokoju z Niemcami, podpisanego w Wersalu dnia 28 czerwca 1919 r., termin amnestyjny przenosi się na 31 października 1920 r., zgodnie z rozporządzeniem Rady Obrony Państwa z dnia 17 września 1920 r. w przedmiocie przedłużenia terminu amnestji podatkowej na obszarze b. dzielnicy pruskiej. (Dz.U.20.92.604).
3 Z dniem 29 września, dla mieszkańców województwa Pomorskiego i tych części obszarów województwa Poznańskiego, które weszły w skład Rzeczypospolitej dopiero po złożeniu ratyfikacji traktatu pokoju z Niemcami, podpisanego w Wersalu dnia 28 czerwca 1919 r., termin amnestyjny przenosi się na 31 października 1920 r., zgodnie z rozporządzeniem Rady Obrony Państwa z dnia 17 września 1920 r. w przedmiocie przedłużenia terminu amnestji podatkowej na obszarze b. dzielnicy pruskiej. (Dz.U.20.92.604).