Dzienniki resortowe

Dz.Urz.MSWiA.1997.7.61

| Akt utracił moc
Wersja od: 1 stycznia 1997 r.

ZARZĄDZENIE Nr 39
MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 20 sierpnia 1997 r.
w sprawie szczególnych zasad gospodarki finansowej jednostek gospodarki pozabudżetowej podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591, Nr 133, poz. 685, z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496, Nr 132, poz. 621 i Nr 139, poz. 647 oraz z 1997 r. Nr 54, poz. 348) zarządza się, co następuje:

Rozdział  1

POSTANOWIENIA OGÓLNE

§  1.
1. Zarządzenie z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 określa szczególne zasady gospodarki finansowej nadzorowanych, podległych i podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych i jednostek budżetowych w zakresie działalności środków specjalnych.
2. Użyte w zarządzeniu określenia oznaczają:
1) "jednostka gospodarki pozabudżetowej" - działalność gospodarczą prowadzoną w formie zakładu budżetowego, gospodarstwa pomocniczego lub środków specjalnych jednostki budżetowej,
2) "właściwy dysponent środków budżetowych" - kierownika jednostki budżetowej będącego dysponentem środków budżetu państwa drugiego stopnia i kierownika jednostki budżetowej będącego dysponentem środków budżetu państwa trzeciego stopnia, podległego dysponentowi głównemu.
3. Przepisy zarządzenia nie mają zastosowania do zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych i środków specjalnych regionalnych izb obrachunkowych, Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego oraz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, w stosunku do których mają zastosowanie przepisy powszechnie obowiązujące.
4. Szczególne zasady gospodarki finansowej jednostek gospodarki pozabudżetowej Policji regulują odrębne przepisy.
§  2. Zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze i środki specjalne resortu spraw wewnętrznych i administracji z uwzględnieniem postanowień zarządzenia stosują przepisy rozporządzeń Ministra Finansów z dnia 8 maja 1991 r. w sprawie:
1) zakładów budżetowych (Dz. U. Nr 42, poz. 183),
2) środków specjalnych jednostek budżetowych (Dz. U. Nr 42, poz. 184, z 1993 r. Nr 38, poz. 166 oraz z 1997 r. Nr 34, poz. 208),
3) gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych (Dz. U. Nr 42, poz. 185).
§  3. Zakłady budżetowe i środki specjalne stosują w planowaniu, ewidencji i sprawozdawczości, dla poszczególnych rodzajów przychodów i rozchodów, podziałki określone w przepisach o klasyfikacji dochodów i wydatków budżetowych resortu spraw wewnętrznych i administracji.
§  4.
1. Nadzór nad gospodarką pozabudżetową sprawują właściwi dysponenci środków budżetowych, każdy w swoim zakresie działania.
2. Nadzór ekonomiczno-finansowy nad całokształtem gospodarki pozabudżetowej w resorcie spraw wewnętrznych i administracji sprawuje Dyrektor Departamentu Finansów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Rozdział  2

ZAKŁADY BUDŻETOWE

§  5. Zakład budżetowy tworzy się i likwiduje na podstawie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na wniosek właściwego dysponenta środków budżetowych.
§  6. Wytyczne do ustalenia normatywu zapasów materiałowych w zakładzie budżetowym określa właściwy dysponent środków budżetowych, ustalając wskaźniki normatywne dla poszczególnych grup zapasów w powiązaniu z rozmiarami produkcji i usług w taki sposób, aby nie przyczyniły się do gromadzenia nadmiernych i zbędnych zapasów.
§  7.
1. Zakład budżetowy planuje jako wpłatę na centralny rachunek nadwyżek i rachunek nadwyżek różnicę między sumą planowanych przychodów powiększonych o planowany stan środków obrotowych na początek roku, a sumą planowanych rozchodów powiększonych o planowany stan środków obrotowych na koniec roku.
2. Wpłaty, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w równych częściach na centralny rachunek nadwyżek i rachunek nadwyżek.

Rozdział  3

GOSPODARSTWA POMOCNICZE

§  8. W resorcie spraw wewnętrznych i administracji mogą być prowadzone następujące rodzaje gospodarstw pomocniczych:
1) kasyna i bufety,
2) gospodarstwa rolno-hodowlane,
3) zakłady remontowo-budowlane,
4) zakłady produkcyjno-usługowe i handlowe,
5) całoroczne ośrodki wczasowe i wczasowo-szkoleniowe,
6) hotele.
§  9.
1. Zysk gospodarstwa pomocniczego - po spełnieniu wymogów określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, podlega następującemu podziałowi:
1) wpłata do budżetu - 50%
2) centralny rachunek nadwyżek - 5%
3) rachunek nadwyżek - 5%
4) podstawowy rachunek nadwyżek - 5%
5) potrzeby własne gospodarstwa - 35%
2. Właściwy dysponent środków budżetowych, na wniosek kierownika podległej jednostki budżetowej może zwiększyć odpisy na podstawowy rachunek nadwyżek jednostki budżetowej, przy której działa gospodarstwo, zmniejszając odpisy na rachunek nadwyżek.
3. Decyzje o wykorzystaniu środków przeznaczonych na potrzeby własne podejmuje kierownik jednostki budżetowej na wniosek kierownika gospodarstwa pomocniczego. Środki te mogą być przeznaczone na:
1) uzupełnienie funduszu obrotowego gospodarstwa,
2) inwestycje gospodarstwa,
3) poprawę warunków socjalno-bytowych lub wyżywienia żołnierzy (funkcjonariuszy) niezawodowych w jednostce budżetowej przy której działa gospodarstwo.

Rozdział  4

ŚRODKI SPECJALNE

§  10. W resorcie spraw wewnętrznych i administracji mogą być tworzone następujące rodzaje środków specjalnych:
1) na szczeblu dysponenta części budżetu - centralny rachunek nadwyżek,
2) na szczeblu dysponenta drugiego stopnia:
a) rachunek nadwyżek,
b) darowizny,
c) środki z przepadku rzeczy,
3) na szczeblu jednostki budżetowej:
a) administracja budynków mieszkalnych,
b) zakwaterowanie w internatach i bursach,
c) uboczna działalność gospodarcza,
d) działalność kulturalno-oświatowa i sportowa,
e) sezonowe ośrodki wypoczynkowe,
f) wydawnictwa własne,
g) podstawowy rachunek nadwyżek,
h) darowizny.
§  11. Źródłami dochodów środków specjalnych w resorcie spraw wewnętrznych i administracji są dochody wymienione w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów, o którym mowa w § 2 pkt 2, oraz:
1) wpływy ze sprzedaży lub likwidacji składników majątku trwałego umarzanych stopniowo zgodnie z przepisami o rachunkowości,
2) wpływ ze sprzedaży surowców wtórnych,
3) wpływy z zagospodarowania terenów i obiektów resortu,
4) wpłaty części zysku gospodarstw pomocniczych,
5) wpłaty części nadwyżek środków specjalnych, określonych w § 10 pkt 3 lit. a-g,
6) wpłaty zakładów budżetowych określone w § 7,
7) wpłaty z tytułu przepadku rzeczy pochodzących z ujawnionych przestępstw celnych i dewizowych.
§  12.
1. Centralny rachunek nadwyżek tworzy się z następujących źródeł dochodów:
1) z wpłat części nadwyżek środków specjalnych określonych w § 10 pkt 3 lit. a-g,
2) z wpłat części zysku gospodarstw pomocniczych,
3) z połowy wpływów określonych w § 11 pkt 1 środków specjalnych jednostek budżetowych będących dysponentami środków budżetu państwa trzeciego stopnia, podległych dysponentowi głównemu,
4) z wpłat zakładów budżetowych określonych w § 7.
2. Środki centralnego rachunku nadwyżek, przeznacza się na:
1) dofinansowanie realizacji zadań państwowych jednostek budżetowych oraz działalności pozabudżetowej,
2) dofinansowanie zamierzeń wspólnych i akcji społecznych,
3) dofinansowanie inwestycji i remontów jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych,
4) dofinansowanie działalności socjalno-bytowych,
5) udzielanie pożyczek dla zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych i środków specjalnych.
§  13.
1. Rachunek nadwyżek może być tworzony z następujących źródeł dochodów:
1) z wpłat części nadwyżek środków specjalnych, określonych w § 10 pkt 3 lit. a-g,
2) z wpłat określonych w § 7,
3) z wpłat części zysku gospodarstw pomocniczych,
4) z połowy wpływów określonych w § 11 pkt 1, z wyjątkiem wpływów od jednostek budżetowych będących dysponentami środków budżetu państwa trzeciego stopnia, podległych dysponentowi głównemu.
2. Środki rachunku nadwyżek przeznacza się na cele wymienione w § 12 ust. 2.
§  14.
1. Środki specjalne, o których mowa w § 10 pkt 3 lit. a-f tworzy się z wpływów z działalności prowadzonej przez te środki.
2. Z wpływów środków specjalnych, o których mowa w ust. 1 finansuje się wydatki tych środków specjalnych.
3. Jeżeli planowany stan środków obrotowych na początek roku łącznie z planowanymi przychodami środków specjalnych określonych w § 10 pkt 3 lit. a-f przekracza kwotę planowanych rozchodów oraz normatywnego stanu środków obrotowych na koniec roku, różnicę uwzględnia się w planie jako wpłatę z tytułu nadwyżek środków obrotowych na:
1) centralny rachunek nadwyżek - 10%
2) rachunek nadwyżek - 10%
3) podstawowy rachunek nadwyżek - 80%.
4. Nie podlegają normowaniu środki obrotowe w tych rodzajach środków specjalnych, które nie prowadzą działalności gospodarczej, a w całości czerpią swoje dochody z wpłat i odpisów dokonanych przez jednostki gospodarki pozabudżetowej.
§  15. Podstawowy rachunek nadwyżek tworzy się z następujących źródeł dochodów:
1) z wpływów za surowce wtórne,
2) z połowy wpływów ze sprzedaży lub likwidacji składników majątku trwałego umarzanych stopniowo zgodnie z przepisami o rachunkowości,
3) z wpływów z zagospodarowania terenów i obiektów resortu spraw wewnętrznych i administracji,
4) z niezrealizowanych wydatków budżetowych określonych przez Radę Ministrów,
5) z wpłat części nadwyżek środków specjalnych określonych w § 10 pkt 3 lit. a-f,
6) z wpłat części zysku gospodarstw pomocniczych.
§  16.
1. Dochody podstawowego rachunku nadwyżek przeznacza się odpowiednio na:
1) centralny rachunek nadwyżek - 10%
2) rachunek nadwyżek - 10%
3) potrzeby własnej jednostki budżetowej - 80%
2. W ramach potrzeb własnych jednostki, o których mowa w ust. 1 pkt 3 mogą być dofinansowane:
1) zakupy na rzecz działalności podstawowej jednostki budżetowej,
2) potrzeby socjalno-bytowe i kulturalno-oświatowe,
3) zamierzenia mające na celu poprawę warunków pracy, zakwaterowania oraz stanu sanitarno-higienicznego,
4) dofinansowanie inwestycji gospodarstw pomocniczych.
3. Z dochodów określonych w § 15 pkt 1-3 mogą być pokrywane koszty ich uzyskania.
4. Odpisy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się od wpływów określonych w § 15 pkt 1 i 3.
§  17.
1. Decyzje o wykorzystaniu środków:
1) centralnego rachunku nadwyżek podejmuje Dyrektor Departamentu Finansów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,
2) rachunku nadwyżek podejmuje właściwy dysponent środków budżetowych,
3) podstawowego rachunku nadwyżek podejmuje kierownik jednostki budżetowej.
2. Decyzje o przyjmowaniu i wykorzystaniu środków uzyskanych z przepadku rzeczy i darowizn, podejmowane są na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
§  18. W przypadku likwidacji środków specjalnych podlegają rozliczeniu:
1) środki specjalne wymienione w § 10 pkt 3 lit. a-f z podstawowym rachunkiem nadwyżek,
2) podstawowy rachunek nadwyżek z rachunkiem nadwyżek,
3) rachunek nadwyżek z centralnym rachunkiem nadwyżek,
4) centralny rachunek nadwyżek z budżetem państwa.

Rozdział  5

PRZEPISY KOŃCOWE

§  19.
1. Rozliczenia zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych i środków specjalnych z centralnym rachunkiem nadwyżek dokonuje się poprzez rachunek nadwyżek w ciągu 5 dni od terminów określonych w ust. 4 i ust. 5.
2. Rozliczenia gospodarstw pomocniczych i środków specjalnych jednostek budżetowych bezpośrednio podległych dysponentowi głównemu dokonywane są z centralnym rachunkiem nadwyżek.
3. Jednostki budżetowe będące dysponentami środków budżetu państwa trzeciego stopnia podległe dysponentowi głównemu, przekazują odpisy, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 3 oraz w § 14 ust. 3 pkt 2 na centralny rachunek nadwyżek.
4. Dysponenci, których plany finansowe środków specjalnych przewidują wpłaty na rachunek nadwyżek i centralny rachunek nadwyżek zobowiązani są do dokonywania tych wpłat w wysokości 1/4 planowanej wpłaty rocznej w terminie:
1) za pierwsze trzy kwartały 20 dni po zakończeniu każdego kwartału,
2) za czwarty kwartał do dnia 20 grudnia.
5. Wpłaty z nadwyżek zakładów budżetowych określone w § 7 i z zysku gospodarstw pomocniczych określone w § 9 ust. 1 dokonywane są w terminach i na zasadach ustalonych w rozporządzeniach, o których mowa w § 2 pkt 1 i 3.
6. Rozliczenia z pożyczek, o których mowa w § 12 ust. 2 pkt 5 i § 13 ust. 2, pożyczkobiorca dokonuje bezpośrednio z pożyczkodawcą.
7. W stosunku do środków specjalnych "darowizny" i "środki z przepadku rzeczy" oraz tworzonych w związku z delegacjami zawartymi w ustawach budżetowych, nie mają zastosowania odpisy na centralny rachunek nadwyżek, rachunek nadwyżek i podstawowy rachunek nadwyżek.
§  20. Zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze są obowiązane do wykonywania, oprócz zadań statutowych, zadań na rzecz resortu spraw wewnętrznych i administracji w zakresie mobilizacyjnym, szkoleniowym i kwaterunkowym.
§  21. Traci moc zarządzenie Nr 54 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 maja 1992 r. w sprawie zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych i środków specjalnych jednostek budżetowych resortu spraw wewnętrznych (Dz. U. MSW Nr 3, poz. 46 oraz z 1994 r. Nr 3, poz. 34).
§  22. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania z mocą od 1 stycznia 1997 r.