Dzienniki resortowe

Dz.Urz.ULC.2014.14

| Akt obowiązujący
Wersja od: 4 marca 2014 r.

OBWIESZCZENIE Nr 1
PREZESA URZĘDU LOTNICTWA CYWILNEGO
z dnia 3 marca 2014 r.
w sprawie ogłoszenia tekstu Załącznika 10 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r.

Na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 1 oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393) ogłasza się jako załącznik do niniejszego obwieszczenia Załącznik 10 - "Łączność lotnicza": tom I (wyd. szóste), tom II (wyd. szóste), tom III (wyd. drugie), tom IV (wyd. czwarte), tom V (wyd. trzecie), obejmujący poprawki od 1 do 88 - do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, sporządzonej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z późn. zm.), przyjęte przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego.
ZAŁĄCZNIK 10

do Konwencji

o międzynarodowym lotnictwie cywilnym

TOM I

POMOCE RADIONAWIGACYJNE

Niniejsze wydanie obejmuje wszystkie zmiany, które zostały przyjęte przez Radę przed dniem 25 lutego 2006 r. i zastępuje, z dniem 23 listopada 2006 r., wszystkie poprzednie wydania Załącznika 10, Tom I.

Informacje dotyczące zastosowania Norm i Zalecanych Metod Postępowania znajdują się w Przedmowie.

Wydanie szóste

Lipiec 2006

Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego

ZMIANY

Wydania zmian publikowane są regularnie w Dzienniku ICAO oraz w miesięcznym uzupełnieniu do Katalogu wydawnictw i środków audiowizualnych ICAO, z którymi posiadacze niniejszej publikacji powinni się zapoznać. Tabele przedstawione poniżej służą do zapisu zmian.

ZAPIS ZMIAN I POPRAWEK

ZMIANYPOPRAWKI
NrData wprowadzeniaData wpisuWpisującyNrData wydaniaData wpisuWpisujący
1-81Wprowadzone w niniejszym wydaniu
8222 listopad 2007
8320 listopad 2008
8419 listopad 2009
8518 listopad 2010
8617 listopad 2011
8715 listopad 2012
88-ANie dotyczy Tomu I

SPIS TREŚCI

PRZEDMOWA

Rozdział 1. Definicje

Rozdział 2. Postanowienia ogólne dla pomocy radionawigacyjnych

2.1 Standardowe pomoce radionawigacyjne

2.2 Sprawdzanie naziemne i z powietrza

2.3 Uregulowania dotyczące stanu służb radionawigacyjnych

2.4 Zasilanie rezerwowe dla pomocy radionawigacyjnych i systemów łączności

2.5 Wpływ czynnika ludzkiego

Rozdział 3. Wymagania techniczne dla pomocy radionawigacyjnych

3.1 Wymagania techniczne dla systemu ILS

3.2 Wymagania techniczne dla radarowego systemu precyzyjnego podejścia

3.3 Wymagania techniczne dla radiolatarni ogólnokierunkowej VHF (VOR)

3.4 Wymagania techniczne dla radiolatarni NDB

3.5 Wymagania techniczne dla radioodległościomierza UHF (DME)

3.6 Wymagania techniczne dla trasowych radiolatarni znakujących VHF (75 MHz)

3.7 Wymagania dla globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS)

3.8 (Zastrzeżone)

3.9 Charakterystyki pokładowego systemu odbiorczego ADF

3.10 (Zastrzeżone)

3.11 Charakterystyki mikrofalowego systemu lądowania (MLS)

Załącznik A. Charakterystyka mikrofalowego systemu lądowania (MLS)

Załącznik B. Warunki techniczne dla globalnego satelitarnego systemu nawigacji (GNSS)

1. Definicje

2. Informacje ogólne

3. Elementy GNSS

Rysunki do Załącznika B.

DODATKI

Dodatek A. Ustalanie integralności i ciągłości usług nawigacyjnych

Dodatek B. Strategia stosowania pomocy niewzrokowych podczas podejścia i lądowania

1. Wprowadzenie

2. Założenia strategii

3. Warunki

4. Strategia

Dodatek C. Informacje i materiał pomocniczy dla ILS, VOR, PAR, NDB, DME

1. Wstęp

2. Materiał dotyczący instalacji ILS

3. Materiał dotyczący VOR/DVOR

4. Radarowy system precyzyjnego podejścia do lądowania (PAR)

5. Specyfikacja dla radiolatarni znakujących o częstotliwości 75 MHz

6. Materiał dotyczący radiolatarni bezkierunkowych (NDB)

7. Materiał dotyczący radioodległościomierza (DME)

8. Materiał dotyczący czasów przełączania zasilania

Dodatek D. Informacje i materiał pomocniczy dla GNSS

1. Definicje

2. Informacje ogólne

3. Wymagania funkcjonowania systemu nawigacyjnego

4. Główne elementy systemu GNSS

5. System wspomagania bazujący na wyposażeniu statku powietrznego (ABAS)

6. System wspomagania bazujący na wyposażeniu satelitarnym (SBAS)

7. System wspomagania bazujący na wyposażeniu naziemnym (GBAS)

8. Konstrukcja monitora jakości sygnału (SQM)

9. Monitorowanie stanu i depesze NOTAM

10. Zakłócenia

11. Rejestrowanie parametrów systemu GNSS

12. Ocena charakterystyk eksploatacyjnych systemu GNSS

13. System GNSS i baza danych

14. Modelowanie błędów resztkowych

Rysunki do Dodatku D.

Dodatek E. Materiał pomocniczy dotyczący kontroli wyposażenia pokładowego przed lotem

1. Specyfikacja dotycząca testowania wyposażenia pokładowego VOR (VOT)

2. Wybór i używanie punktów kontrolnych systemu VOR na terenie lotniska

Dodatek F. Materiał pomocniczy dotyczący poziomu niezawodności i dostępności

1. Wstęp i podstawowe pojęcia

2. Praktyczne aspekty niezawodności i dostępności

Dodatek G. Informacje i materiał pomocniczy dla systemu MLS

1. Definicje

2. Charakterystyki sygnału w przestrzeni - funkcje kąta i danych

3. Sprzęt naziemny

4. Uwagi dotyczące lokalizacji

5. Uwarunkowania operacyjne dotyczące lokalizacji naziemnego sprzętu DME

6. Związek monitora sprzętu naziemnego z działaniami systemu sterującego

7. Wyposażenie pokładowe

8. Prowadzenie operacji na granicy oraz na zewnątrz sektorów pokrycia MLS

9. Kryteria separacji ze względu na stosunki sygnałów i straty propagacyjne

10. Materiał dotyczący instalacji MLS w miejscach specjalnych

11. Integralność i ciągłość usługi - naziemny sprzęt MLS

12. Klasyfikacja nadajnika kierunku i elewacji MLS oraz urządzeń naziemnych DME

13. Podejścia wg obliczonej linii centralnej

14. Zastosowanie wymagań poziomów usługi z tabeli G-15 w operacjach z wykorzystywaniem MLS/RNAV

15. Zastosowanie uproszczonych konfiguracji MLS

Tabele do dodatku G

Rysunki do dodatku G.

PRZEDMOWA

Tło historyczne

Normy i zalecane metody postępowania dla łączności lotniczej zostały po raz pierwszy przyjęte przez Radę 30 maja 1949 r., zgodnie z założeniami Artykułu 37 Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Chicago 1944 r.) i oznaczone, jako Załącznik 10 do Konwencji. Zaczęły obowiązywać 1 marca 1950 r. Normy i Zalecane Metody Postępowania zostały opracowane na podstawie zaleceń, przedstawionych przez Dział łączności na trzeciej sesji w styczniu 1949 r.

Do wydania siódmego włącznie, Załącznik 10 był publikowany w jednym tomie, składającym się z czterech części, wraz z załącznikami: część I - Wyposażenie i systemy, część II - Częstotliwości radiowe, część III - Procedury oraz część IV - Kody i skróty.

Na mocy poprawki 42, część IV została usunięta z Załącznika 10. Kody i skróty, które się w niej znajdowały, zostały przeniesione do Doc 8400.

W wyniku przyjęcia poprawki 44, 31 maja 1965 r., siódme wydanie Załącznika 10 zostało zastąpione przez dwa tomy: tom I (wydanie pierwsze) składający się z części I - Wyposażenie i systemy oraz części II - Częstotliwości radiowe, oraz tom II (pierwsze wydanie) zawierający procedury łączności.

W wyniku przyjęcia poprawki 70, 20 marca 1995 r., Załącznik 10 został przeredagowany i zawierał pięć tomów: tom I - Pomoce radionawigacyjne, tom II - Procedury łączności, tom III - Systemy łączności, tom IV - Radary obserwacji i systemy unikania kolizji oraz tom V - Wykorzystanie widma lotniczych częstotliwości radiowych. Na mocy poprawki 70, tomy III i IV zostały opublikowane w 1995 r., a tom V z poprawką 71.

Tabela A przedstawia historię Załącznika 10 wraz z kolejnymi poprawkami, streszczeniem głównych, wymaganych tematów oraz datami przyjęcia Załącznika i poprawek przez Radę, ich wejścia w życie i zastosowania.

Działania Umawiających się Państw

Powiadomienie o różnicach. Zwraca się uwagę Umawiających się Państw na zobowiązania nałożone Artykułem 38 Konwencji, w którym wymaga się powiadomienia Organizacji o jakichkolwiek różnicach występujących pomiędzy przepisami narodowymi a Międzynarodowymi Normami i Zalecanymi Metodami Postępowania zawartymi w niniejszym Załączniku oraz poprawkach do niego, jeżeli powiadomienie o takich różnicach ma znaczenie dla bezpieczeństwa żeglugi powietrznej. Ponadto, Umawiające się Państwa proszone są o bieżące informowanie Organizacji o jakichkolwiek różnicach, które mogą wystąpić w przyszłości, względnie o anulowaniu różnic, które poprzednio sygnalizowano. Wniosek stosowany do powiadamiania o różnicach zostanie przesłany do Umawiających się Państw, bezzwłocznie po przyjęciu każdej poprawki do Załącznika.

Zwraca się również uwagę Państw na założenia zawarte w Załączniku 15, odnoszące się do publikowania różnic pomiędzy ich przepisami narodowymi a praktykami oraz pokrewnymi normami i zalecanymi metodami postępowania ICAO w służbach informacji lotniczej, poza obowiązkami wynikającymi z Artykułu 38 Konwencji.

Ogłoszenie informacji. Informacje na temat opracowania oraz anulowania zmian w wyposażeniu, służbach oraz procedurach, wpływające ujemnie na operacje statków powietrznych, zapewniane zgodnie z normami i zalecanymi metodami postępowania oraz Procedurami zawartymi w Załączniku 10, będą przekazywane oraz będą wchodzić w życie zgodnie z Załącznikiem 15.

Wykorzystanie tekstu Załącznika w przepisach krajowych. 13 kwietnia 1948 r. Rada przyjęła rezolucję zwracającą uwagę Umawiających się Państw na konieczność zastosowania w ich przepisach narodowych, w stopniu, w jakim jest to możliwe, precyzyjnego języka, który jest stosowany w Normach ICAO mających charakter regulacyjny oraz wskazujących odstępstwa od Norm, łącznie z dodatkowymi przepisami narodowymi ważnymi dla bezpieczeństwa i regularności żeglugi powietrznej. Tam, gdzie jest to możliwe, założenia niniejszego Załącznika zostały celowo ujęte w sposób mający ułatwić ich włączenie do przepisów narodowych bez dokonywania zasadniczych zmian w tekście.

Status komponentów Załącznika

Dokument ten składa się z przedstawionych poniżej części, z których jednak nie wszystkie muszą się znaleźć w każdym Załączniku. Ich status jest następujący:
1. Materiał zawarty w Załączniku:
a) Normy i zalecane metody postępowania przyjęte przez Radę na mocy postanowień Konwencji. Zdefiniowane są następująco:

Norma: Wszelkie wymagania dotyczące cech fizycznych, konfiguracji, materiałów, działania, personelu lub procedur, których jednolite zastosowanie uznawane jest za niezbędne dla bezpieczeństwa lub regularności międzynarodowej żeglugi powietrznej, i które Umawiające się Państwa będą stosować zgodnie z Konwencją. W przypadku niemożności zastosowania się, na mocy Artykułu 38, obowiązuje przesłanie stosownego powiadomienia do Rady.

Zalecana Metoda Postępowania: Wszelkie wymagania dotyczące cech fizycznych, konfiguracji, materiałów, działania, personelu lub procedur, których jednolite zastosowanie uznawane jest za pożądane w interesie bezpieczeństwa, regularności lub efektywności międzynarodowej żeglugi powietrznej, i których Umawiające się Państwa podejmą próbę stosowania zgodnie z Konwencją.

b) Załączniki zawierające materiał, dla wygody oddzielnie pogrupowany, jakkolwiek tworzący część Norm i Zalecanych Metod postępowania przyjętych przez Radę.
c) Definicje terminów używanych w Normach i Zalecanych Metodach Postępowania, które nie mają przyjętego znaczenia słownikowego. Definicja nie ma niezależnego statusu, lecz stanowi podstawową część każdego dokumentu Norm i Zalecanych Metod postępowania, w którym dany termin jest używany, ponieważ jakakolwiek zmiana znaczenia terminu miałaby wpływ na przedstawiane wymagania dokumentu.
d) Tabele i rysunki, które uzupełniają lub ilustrują Normy i Zalecane Metody Postępowania, i do których czynione jest odniesienie, tworzą część Norm lub Zalecanych Metod Postępowania i posiadają ten sam status, co one.
2. - Materiał zatwierdzony przez Radę do opublikowania wraz z Normami i Zalecanymi Metodami Postępowania:
a) Przedmowy zawierające materiał historyczny i wyjaśniający, oparty na działaniach Rady i wyjaśniający zobowiązania Państw w zakresie zastosowania Norm i Zalecanych Metod Postępowania, wynikających z Konwencji i rezolucji o przyjęciu.
b) Wstępy zawierające materiał wyjaśniający, wprowadzany na początku poszczególnych części, rozdziałów lub sekcji Załącznika, by pomóc w zrozumieniu zastosowania tekstu.
c) Uwagi włączane do tekstu tam gdzie ma to zastosowanie, w celu przedstawienia informacji opartych na faktach, względnie odniesień związanych z danymi Normami lub Zalecanymi Metodami Postępowania, lecz niestanowiącymi części Norm lub Zalecanych Metod Postępowania.
d) Dodatki zawierające materiał uzupełniający do Norm i Zalecanych Metod Postępowania lub materiał ujęty w charakterze wytycznych do ich zastosowania.

Klauzula zrzeczenia się odpowiedzialności odnośnie patentów

Należy zwrócić uwagę na możliwość, że niektóre Normy i Zalecane Praktyki w niniejszym Załączniku mogą być chronione patentami lub innym prawami własności. ICAO nie ponosi odpowiedzialności za nierozpoznanie niektórych lub wszelkich tego typu praw. ICAO nie zajmuje stanowiska wobec istnienia, ważności, zakresu lub zastosowania wszelkich zgłoszonych patentów lub innych praw własności intelektualnej, a zatem nie przyjmuje na siebie odpowiedzialności związanej z tymi zagadnieniami.

Wybór języka

Niniejszy Załącznik został sporządzony w czterech językach - angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim. Każde spośród zainteresowanych Państw proszone jest o wybór jednego języka w celu wdrożenia dokumentu we własnym kraju lub w innych określonych Konwencją celach, poprzez jego bezpośrednie zastosowanie lub poprzez przetłumaczenie na własny język, o czym należy powiadomić Organizację.

Praktyki wydawnicze

W celu wskazania statusu poszczególnych nagłówków, zastosowano następującą praktykę: tekst Norm został wydrukowany czcionką Roman, pismem zwykłym; tekst Zalecanych Metod Postępowania został wydrukowany pismem zwykłym kursywą, zaś ich status został wskazany nagłówkiem Zalecenia; tekst Uwag został wydrukowany pismem zwykłym kursywą, zaś ich status wskazany został nagłówkiem Uwaga.

Podczas sporządzania wymagań zastosowano następującą praktykę wydawniczą: w przypadku Norm użyto czasownika "będzie", a w przypadku Zalecanych Metod Postępowania użyto czasowników "powinien być/zaleca się".

Jednostki miar używane w tym dokumencie są zgodne z Międzynarodowym Układem Jednostek Miar (SI), zgodnie z wyszczególnieniem podanym w Załączniku 5 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym. Tam, gdzie Załącznik 5 zezwala na użycie alternatywnych jednostek nie należących do układu SI, zostały one przedstawione w nawiasach, w kolejności po jednostkach podstawowych. Tam, gdzie cytowane są dwa zestawy jednostek, nie należy zakładać, iż pary wartości są równe i wymienne. Można jednak zakładać, iż osiągnięty został ekwiwalentny poziom bezpieczeństwa, gdy używany jest wyłącznie jeden lub drugi zestaw jednostek.

Dowolne odniesienie do jakiejkolwiek części niniejszego dokumentu, określone liczbą i/lub tytułem, dotyczy wszystkich podrozdziałów tej części.

Tabela A. Poprawki do Załącznika 10, Tom 1

PoprawkaŹródłoTematPrzyjęto

Wprowadzono

Zastosowano

Wydanie 1Trzecia sesja Wydziału COMWprowadzenie Norm i Zalecanych Metod Postępowania dla pomocy radionawigacyjnych oraz urządzeń łączności, wraz z metodami obsługi, procedurami i kodami dla globalnego zastosowania.30 maja 1949

1 marca 1950

1 kwietnia 1950

1Trzecia sesja Wydziału COMPoprawka do postanowień odnośnie wyposażenia terminalu dalekopisu w zakresie 3-30MHz.28 marca 1951

1 października 1951

1 stycznia 1952

2*Trzecia sesja Wydziału COMDodanie materiału pomocniczego dotyczącego inżynierii systemu dalekopisowego.28 marca 1951

1 października 1951

1 stycznia 1952

3Trzecia sesja Wydziału COMNormy i Zalecane Metody Postępowania nawiązujące do częstotliwości radiowych.28 marca 1951

1 października 1951

1 stycznia 1952

4Trzecia sesja Wydziału COMNormy i Zalecane Metody Postępowania nawiązujące do procedur łączności.28 marca 1951

1 października 1951

1 kwietnia 1952

5Trzecia sesja Wydziału COMNormy i Zalecane Metody Postępowania nawiązujące do kodów i skrótów.28 marca 1951

1 października 1951

1 kwietnia 1952

6Trzecia sesja Wydziału COMKod Q.1 kwietnia 1952

1 lipca 1952

1 września 1952

7Komisja ds. Ruchu PowietrznegoWprowadzenie definicji wysokości, wysokości nad poziomem morza i elewacji w Załączniku 10.17 czerwca 1952

1 grudnia 1952

1 kwietnia 1953

8Czwarta sesja Wydziału COMPoprawki dotyczące definicji radiotelegrafu VHF do odbioru słuchowego, DME, SRE, NDB, trasowych radiolatarni znakujących o częstotliwości 75 MHz i ILS.17 czerwca 1952

1 grudnia 1952

1 kwietnia 1953

9Czwarta sesja Wydziału COMPostanowienia dotyczące wykorzystania transmisji simpleksowej z przesuniętą częstotliwością.17 czerwca 1952

1 grudnia 1952

1 kwietnia 1953

10Czwarta sesja Wydziału COMDefinicje i procedury dotyczące AFS, AMS oraz nadawania.17 czerwca 1952

1 grudnia 1952

1 kwietnia 1953

11Propozycja sekretariatuPoprawki wydawnicze wynikające z Poprawki 7, a także ulepszenia wydawnicze w części IV.17 czerwca 1952

1 grudnia 1952

1 kwietnia 1953

12Czwarta sesja Wydziału COMAnulowanie punktu 5.1.6.7 Poprawki 10 przyjętej przez Radę 17 czerwca 1952r.28 listopada 1952

1 marca 1953

1 kwietnia 1953 I

13Propozycja Irlandii odnośnie Zaleceń czwartej sesji wydziału COMProcedura zarządzająca przekazywaniem ruchu pomiędzy stacją lotniczą i statkiem powietrznym nie posiadającym łączności radiowej.5 maja 1953

15 sierpnia 1953

1 października 1953

14Pierwsza konferencja ANSpecyfikacja dla lokalizacji radiolatarni znakujących ILS, równosygnałowej radiolatarni kierunku VHF i towarzyszących jej monitorów.11 grudnia 1953

1 maja 1954

1 czerwca 1954

15Piąta sesja Wydziału COMPoprawka dotycząca parowania częstotliwości radiolatarni kierunku ILS i ścieżek schodzenia.2 listopada 1954

1 marca 1955

1 kwietnia 1955

16Piąta sesja Wydziału COMPostanowienie dotyczące dodatkowych, dających się przydzielić częstotliwości w pasmach VHF poprzez rozszerzenie tabeli przydziału oraz przez zmniejszenie, w pewnych warunkach, minimalnego odstępu między kanałami.2 listopada 1954

1 marca 1955

1 kwietnia 1955

17Piąta sesja Wydziału COMDodanie Norm i Zalecanych Metod Postępowania do tymczasowych pomocy radionawigacyjnych dalekiego zasięgu oraz do systemów łączności; także aktualizacja specyfikacji ILS.10 grudnia 1954

1 kwietnia 1955

1 października 1955

18Piąta sesja Wydziału COMUstanowienie podstawowych reguł wyboru częstotliwości dla pomocy radionawigacyjnych pracujących w pasmach o częstotliwości powyżej 30 MHz, włącznie z częstotliwościami dla radaru wtórnego.10 grudnia 1954

1 kwietnia 1955

1 października 1955

19Piąta sesja Wydziału COMProcedura ułatwiająca ograniczanie znaczenia lub anulowanie depesz niedostarczonych w czasie określonym przez nadawcę oraz wymóg określenia kursu statku powietrznego w depeszy o niebezpieczeństwie.10 grudnia 1954

1 kwietnia 1955

1 października 1955

20Piąta sesja Wydziału COMPoprawka do kodów i skrótów.10 grudnia 1954

1 kwietnia 1955

1 października 1955

21Trzecie zebranie RAN na Północny AtlantykUzgodnienie depesz radiotelegraficznych powstających na statku powietrznym z depeszami radiotelefonicznymi.27 maja 1955

1 września 1955

1 października 1955

22Piąta sesja Wydziału COMParowanie częstotliwości nadajników radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia dla ILS.18 listopada 1955

1 kwietnia 1956

1 grudnia 1956

23Komisja ds. Ruchu PowietrznegoPoprawka dotycząca słów używanych do przeliterowania w radiotelefonii.18 listopada 1955

1 marca 1956

1 marca 1956

24Czwarta sesja Wydziału METPoprawka do kodu Q znaków QBB.18 listopada 1955

1 kwietnia 1956

1 grudnia 1956

25*Załącznik 3Poprawka kodu Q znaków QUK (wynikająca z poprawki Załącznika 3).8 listopada 1955

-

1 stycznia 1956

26Załącznik 15Nowa definicja NOTAM (depesze dla personelu lotniczego) i odniesienia do NOTAM (wynikające z poprawki Załącznika 15).22 lutego 1956

1 lipca 1956

1 grudnia 1956

27Druga konferencja ANLokalizacja wewnętrznych i środkowych markerów ILS i materiał pomocniczy zawierający wskazówki dotyczące usytuowania punktu odniesienia ILS.11 maja 1956

11 września 1956

1 grudnia 1956

28Procedury Światowej Organizacji Meteorologicznej (WMO) i Załącznik 3Poprawka do znaków kodu Q dla przekazywania informacji o zachmurzeniu oraz wprowadzenie procedury przekazywania meldunku typu AIREP.15 maja 1956

15 września 1956

1 grudnia 1956

29Propozycja AustraliiStandardy transmisji z wykorzystaniem taśmy perforowanej.4 czerwca 1957

1 października 1957

1 grudnia 1957

30*Załącznik 3Poprawka do znaków QUK kodu Q (wynikająca z poprawki Załącznika 3).25 listopada 1957

-

1 grudnia 1957

31Propozycja FrancjiPoprawka do znaków QNH i QNY kodu Q.21 marca 1958

1 sierpnia 1958

1 grudnia 1958

32Szósta sesja Wydziału COMZalecenia z zebrania.9 czerwca 1958

1 października 1958

1 grudnia 1958

33Zespół specjalistów ICAO ds. teleksuOperacyjne procedury łączności zapewniające kompatybilność pomiędzy ośrodkami łączności AFTN, wykorzystującymi ręczne operacje "torn-tape", operacje półautomatyczne i automatyczne.15 grudnia 1958

1 maja 1959

1 października 1959

34Wydział RAC/SARZwiększenie liczby częstotliwości radiowych, które mogą być wybierane do użycia w radiowym sprzęcie ratunkowym.8 grudnia 1959

1 maja 1960

1 sierpnia 1960

35Specjalny Wydział COM/OPS/RAC/SARWymogi implementacyjne dla VOR, wprowadzenie nowej specyfikacji DME oraz przedłużenie terminów ochrony dla VOR i DME do dnia 1 stycznia 1975r.8 kwietnia 1960

1 sierpnia 1960

1 stycznia 1961

36Komisja ds. Ruchu PowietrznegoZamiana "Korespondencji radiotelefonicznej dla lotnictwa międzynarodowego" na "Międzynarodowy język lotnictwa"8 kwietnia 1960

1 sierpnia 1960

1 stycznia 1961

37Piąta sesja Wydziałów MET, AIS i Map LotniczychProcedury uwzględniające przekazywanie depesz; poprawka do znaków kodu Q.2 grudnia 1960

1 kwietnia 1961

1 lipca 1961

38Zwyczajna administracyjna konferencja radiowa (OARC-1959)Uzgodnienie postanowień Załącznika 10 z postanowieniami pokrewnymi Regulaminu Radiokomunikacyjnego Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU).20 stycznia 1961

1 czerwca 1961

1 stycznia 1962

39Zespół specjalistów ICAO ds. teleksuUproszczenie procedur łączności w celu wyznaczenia zmiany kierunku trasy, wyjaśnienie zastosowania dwuliterowych skrótów używanych w adresach depesz, a także procedury łączności dotyczące współpracy pomiędzy stacjami.26 czerwca 1961

1 grudnia 1961

1 stycznia 1962

40Siódma sesja Wydziału COMOgólna aktualizacja oraz poprawka do sprzętu i systemów; częstotliwości radiowe i procedury.5 kwietnia 1963

1 sierpnia 1963

1 listopada 1963

41PANS-METPoprawka do znaków QFE, QFF i QNH w celu umożliwienia transmisji ustawień wysokościomierza w milibarach lub dziesiątych częściach milibara.4 czerwca 1963

1 października 1963

1 stycznia 1964

42Czwarte zebranie zespołu MOTNE Development/Implementation; siódma sesja Wydziału COM; propozycje RFN, GB i USA.Sygnały nie wprowadzane z klawiatury, bądź przełączające na AFTN; nowy materiał pomocniczy na temat struktur kursu i ich oceny; porady na temat struktury kursu ILS oraz ważniejszych terminów łączności o specjalnym znaczeniu i ich definicje; usunięcie części IV Załącznika w wyniku opracowania dokumentu z nowymi skrótami i kodami; depesze o wylocie i porady na temat monitorowania radaru SSR.25 marca 1964

1 sierpnia 1964

1 stycznia 1965

43Siódma sesja Wydziału COMPoprawki dotyczące pracy urządzeń ILS, kategorie I i II.23 czerwca 1964

1 listopada 1964

1 lutego 1964

44Siódma sesja wydziału COM; piąte zebranie zespołu specjalistów ICAO ds. teleksu; wydziałów RAC/SAR i OPS; Procedury radiotelefoniczne PANSPodział Załącznika 10 na dwa tomy, tom 1 (wydanie pierwsze) zawierający część 1 - Sprzęt i systemy i część II - Częstotliwość radiowe, oraz Tom II (wydanie pierwsze) zawierający Procedury Łączności. Zmiany w postanowieniach dotyczących działań podjętych w przypadku awarii w łączności, a także w przypadku przełączenia przez służby łączności z jednej częstotliwości radiowej na drugą; postanowienia nawiązujące do procedur teleksowych; usunięcie procedur radiotelefonicznych w ruchomej służbie lotniczej, oprócz pewnych podstawowych postanowień procedur alarmowych.31 maja 1965

1 października 1965

10 marca 1966

45Czwarta konferencja AN; szóste zebranie zespołu specjalistów ds. teleksuSpecyfikacja technicznych charakterystyk ratunkowego sprzętu radiowego VHF i wprowadzenie pojęcia "ILS reference datum" w miejsce "ILS reference point" (w wersji polskiej będzie stosowane pojęcie punkt odniesienia ILS); pewna liczba postanowień technicznych AFTN związanych z postępującą automatyzacją AFTN.12 grudnia 1966

12 kwietnia 1967

24 sierpnia 1967

46Piąte zebranie zespołu ds. automatyzacji ATCDefinicje i postanowienia techniczne związane z przesyłaniem depesz ATS kanałami bezpośrednimi lub zbiorowymi.7 czerwca 1967

5 października 1967

8 lutego 1968

47Zebranie wydziałów COM/OPSAktualizacja lub rozszerzenie praktycznie każdej większej specyfikacji. Duże znaczenie mają zmiany w specyfikacjach ILS i SSR; wprowadzenie specyfikacji systemowej dla Loran-A; poszerzony materiał pomocniczy z poradami na temat rozmieszczenia częstotliwości VHF, a także po raz pierwszy, specyfikacji elementów pokładowych ADF, VHF oraz Systemów Łączności HF SSB.11 grudnia 1967

11 kwietnia 1968

22 sierpnia 1968

48Zebranie wydziałów COM/OPS; piąta konferencja ANNowy sposób określania pokrycia VOR/DME; postanowienia dotyczące dostępności informacji o statusie operacyjnym pomocy radionawigacyjnych, w odniesieniu do zasilania wtórnego systemów radionawigacyjnych oraz łączności, jak również wskazówki na temat czasów przełączania zasilania pomocy radiowych użytych w okolicach portów lotniczych.23 stycznia 1969

23 maja 1969

18 września 1969

49Pierwsze spotkanie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danych; szósta konferencja ANWprowadzenie 7-jednostkowego kodu do wymiany danych przy średnich szybkościach transmisji; średnie szybkości transmisji, które mają być użyte oraz typy przesyłania i modulacji dla każdej z nich; postanowienia dotyczące naziemnego wyposażenia radaru wtórnego w celu zapewnienia natychmiastowego rozpoznawania kodów 7600 i 7700 oraz postanowienia dotyczące używania Kodu 2000 w Trybie A.1 czerwca 1970

1 października 1970

4 lutego 1971

50Drugie zebranie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danych; rozprawa ANC na temat zaleceń spotkania RAN odnośnie zastosowania na skalę globalną; czwarte zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych.Wprowadzenie terminu "Hertz (Hz)" w miejsce terminu "cykli na sekundę (c/s) jako jednostki częstotliwości; definicja szybkości transmisji danych, zwiększenie szybkości transmisji do 9600 bitów/sekundę oraz kilka postanowień objaśniających związanych z 7-jednostkowym kodowanym zestawem znaków; postanowienia dotyczące kontroli pokładowego sprzętu lotniczego VOR przed lotem; definicje wyrażeń "ILS punkt D" oraz "ILS punkt E", zmiany związane ze specyfikacją dla ILS i radiolatarni znakujących VHF w trasie.24 marca 1972

24 lipca 1972

7 grudnia 1972

51Trzecie zebranie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danych; trzecie zebranie zespołu ds. usuwania przeszkód.Postanowienia techniczne związane z międzynarodową wymianą danych typu ziemia-ziemia; wskazówki dotyczące bocznego umiejscowienia anteny ścieżki schodzenia w nawiązaniu do postanowień Załącznika 14, dotyczących powierzchni ograniczonych przeszkodami i obiektów na pasach dróg startowych.11 grudnia 1972

11 kwietnia 1973

16 sierpnia 1974

52Siódma konferencja ANNowy standard nawiązujący do awaryjnego sygnalizatora położenia -samolotu (ELBA); postanowienie dla dodatkowych par częstotliwości nadajników radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia, a także wprowadzenie 25 kHz odstępu międzykanałowego w paśmie VHF w Międzynarodowej Ruchomej Służbie Lotniczej; wprowadza udoskonalenia w specyfikacjach dla ILS, SSR oraz VOR, a także poszerza terminy ochrony dla ILS, DME i VOR z 1975r. do 1985r.31 maja 1973

1 października 1973

23 maja 1974

53Rezolucje A17-10 i A18-10 zgromadzeniaPostanowienia nawiązujące do praktyk stosowanych w przypadku, gdy statek powietrzny jest przedmiotem aktu bezprawnej ingerencji.7 grudnia 1973

7 kwietnia 1974

23 maja 1974

54*Czwarte zebranie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danychNowy dodatek G do części I, tom I, zawierający wskazówki na temat wymiany danych typu ziemia-ziemia przez łącza danych przy średnich i większych szybkościach transmisji, a także wprowadzenie odnośników do tomu I, części I, rozdziału 4, 4.12.17 czerwca 1974

-

-

55Piąte zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; drugie zebranie zespołu ds. korekty ogólnego pojęcia separacji; grupa robocza AN ds. planów regionalnych; siódma konferencja ANSpecyfikacje techniczne i materiał pomocniczy dla nadajników kierunku oraz elementów ścieżki schodzenia systemu ILS; wskazówki w odniesieniu do obowiązkowych punktów przełączeń dla określonych przez VOR tras ATS; uzgodnienie postanowień implementacji dla ILS z postanowieniami o innych pomocach radionawigacyjnych; wymagane geograficzne separacje pomiędzy urządzeniami ILS i postanowienia odnośnie stosowania kanału awaryjnego (121,5 MHz) w przypadku przejęcia statku powietrznego4 lutego 1975

4 czerwca 1975

9 października 1975

56KorespondencjaWyznaczenie kodu 7500 radaru SSR do użytku w przypadku bezprawnej ingerencji.12 grudnia 1975

12 kwietnia 1976

12 sierpnia 1976

57Zebranie ASIA/PAC RANDostarczenie i utrzymywanie ochrony na częstotliwości 121,5 MHz.16 czerwca 1976

16 października 1976

6 października 1976

58Opracowanie ANC dotyczące bezpiecznej wysokości kół nad progiem drogi startowej; szóste zebranie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danych; propozycja Francji; propozycja IFALPAWprowadzenie tabel konwersji kodu pomiędzy Międzynarodowym Alfabetem Telegraficznym Nr 2 i 7-jednostkowym zakodowanym zestawem znaków; modyfikacja algorytmu ciągu kontrolnego ramki, używanego do sprawdzania błędów w zautomatyzowanej wymianie danych; poprawka do materiału związanego z podstawą odniesienia ILS, wprowadzenie nowego materiału dotyczącego możliwości występowania interferencji od promieniowania pasożytniczego w paśmie LF/MF i poprawka do materiału pomocniczego w dodatkach C oraz G do części I.23 i 27 czerwca 1977

27 października 1977

23 lutego 1978

59*Dziewiąta konferencja AN; opracowanie ANC na temat wymogów łamliwości pochodzących z zapisu 3/5 trzeciego zebrania zespołu ds. przewyższeń nad przeszkodami; spotkanie wydziałowe COM (1976)Przeniesienie trybu B radaru SSR do nieprzydzielonego statusu; odsyłacz do postanowień Załącznika 14 dotyczących kryteriów łamliwości dla urządzeń radionawigacyjnych w rejonach operacyjnych lotniska; odsyłacz do postanowień Załączniku 11 dotyczących określenia dokładności VOR i punktu przełączenia; wprowadzenie dodatku C do części II, dotyczącego Zasad Naprowadzania dla Łączności Dalekiego Zasięgu Służby Kontroli Operacyjnej.14 grudnia 1977

14 kwietnia 1978

10 sierpnia 1978

60Szóste zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych;Zmiana preferowanego kąta ścieżki schodzenia ILS z 2.5 do 3 stopni.4 grudnia 1978

4 kwietnia 1979

29 listopada 1979

61Siódme zebranie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danych; zebranie wydziałowe AWO (1978); zebranie wydziałowe COM (1978)Wprowadzenie nowej serii marginalnych numerów seryjnych, używanych przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) i wyjaśnienie terminu "regulamin radiokomunikacyjny"; zmiana w definicji Sieci Stałej Telekomunikacji Lotniczej (AFTN); zmiana daty ochronnej ILS na 1995r.; dodanie informacji dotyczącej Mikrofalowego Systemu Lądowania (MLS); zmiany w postanowieniach częstotliwości radiowej dotyczących Uchwał Ostatecznych Międzynarodowej Konferencji Radiokomunikacyjnej (WARC) z 1978 r.; zmiany w postanowieniach dotyczących wprowadzenia jednowstęgowych klas emisji dla ruchomej służby lotniczej pracującej na wysokiej częstotliwości (HF); wyjaśnienie symboli dozwolonych z 7-jednostkowym zakodowanym zestawem znaków; zmiana z kodu jednoliczbowego na kod dwuliczbowy i procedury kontroli łączy danych niezależnych od bajtów; wprowadzenie nowego materiału dotyczącego procedur kontroli łączy danych znakowych; zmiany w definicji kontroli obsługi łączności.10 grudnia 1979

10 kwietnia 1980

27 listopada 1980

62Ósme zebranie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danych; ósme zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; opracowanie ANC dotycząca przechwycenia cywilnego statku powietrznego; zalecenia sekretariatu dotyczące daty ochrony dla VOR i DMEZmiany w przepisach odnośnie dat ochrony dla VOR i DME; zmiany i dodatki do materiału dotyczącego kryteriów dla wyposażenia pokładowego ILS oraz kryteria dla geograficznej separacji urządzeń VOR/ILS; dodanie materiału dotyczącego ciągłej kontroli stanu kanału i użycie kontrolowanych protokołów układu; zmiany w postanowieniach w celu stworzenia 7-jednostkowego zakodowanego zestawu znaków, identycznego z Międzynarodową Wersją Odniesienia do Międzynarodowego Alfabetu Nr 5; dodanie postanowień dotyczących używania parzystości znaków na łączach CIDIN; dodanie postanowień dotyczących procedur kontroli łączy danych znakowych; zmiany w postanowieniach dotyczących łączności VHF w przypadku przechwycenia.14 grudnia 1981

14 kwietnia 1982

25 listopada 1982

63Zalecenia ANC dotyczące przydzielenia częstotliwości VHF do łączności powietrze-powietrze na prośbę IFALPA; zalecenia Sekretariatu dotyczące zmniejszenia się ilości kodów SELCAL; zebranie wydziałowe AIG (1979); zebranie wydziałowe COM (1981)Zmiany i dodatki do materiału dotyczącego częstotliwości powyżej 30 MHz używanych do określonych funkcji w celu zapewnienia kanału łączności VHF typu powietrze-powietrze; dodanie materiału dotyczącego dodania nowych sygnałów typu RED SELCAL; zmiany i dodatki do materiału dotyczącego charakterystyki radaru w celu zapewnienia zapisu i przechowania danych radaru; obszerne zmiany i dodatki w rozdziałach 1,2,3,4,5 i 6 oraz Załączniku A w odniesieniu do ILS, NDB, DME, MLS, a także teleksu oraz łączności VHF i HF, awaryjnego sprzętu radiowego i awaryjnych sygnalizatorów położenia.13 grudnia 1982

13 kwietnia 1983

24 listopada 1983

64Tylko tom II.
65Zalecenia ANC dotyczące daty ochrony przenośnego sprzętu łączności VHF działającego z separacją 25 kHz na prośbę Holandii; zalecenia Sekretariatu dotyczące niebezpiecznej interferencji na lotniczych pasmach częstotliwości pochodzących ze źródeł zewnętrznych, a także dotyczące przełączania i sygnalizowania lotniczymi kanałami rozmownymi; zalecenia ANC dotyczące impulsu SPI w trybie C SRR na prośbę Wielkiej Brytanii; dziewiąte zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; dziesiąte zebranie zespołu ds. zautomatyzowanych systemów wymiany danychZmiany w materiale dotyczącym daty ochrony mobilnego sprzętu łączności VHF działającego na kanale z 25 kHz separacją; zmiany i dodatki w materiale dotyczącym niebezpiecznej interferencji na lotniczych pasmach częstotliwości pochodzącej ze źródeł zewnętrznych; dodanie materiału dotyczącego przełączania i sygnalizowania lotniczymi kanałami rozmownymi; zmiany w materiale dotyczącym przesyłania impulsów SSR SPI; obszerne zmiany w Rozdziałach 3 i 4 i Dodatkach C, G oraz H pod względem ILS, DME i CIDIN.6 grudnia 1984

6 kwietnia 1985

21 listopada 1985

66Komisja ds. ruchu powietrznegoKod 2000 radaru SSR; stosowanie i zapewnienie częstotliwości 121,5 MHz.14 marca 1986

27 lipca 1986

22 października 1987

67Zebranie wydziałowe COM/OPS; dziesiąte i jedenaste zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; drugie zebranie zespołu ds. ulepszeń radaru wtórnego i systemów antykolizyjnych; zalecenia grupy roboczej zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; i zalecenia Sekretariatu dotyczące równań parzystości słów danych podstawowychUdoskonalenia specyfikacji technicznych dla obecnego radaru wtórnego (SSR);

wprowadzenie specyfikacji technicznej dla trybu S radaru SSR i materiał na temat przydzielania państwom oraz statkom powietrznym adresów w trybie S radaru SSR;

obszerne zmiany i dodatki w materiale dotyczącym MLS, DME oraz ILS;

wprowadzenie dat ochrony ILS i MLS,

plan ICAO przejścia na ILS/MLS.

16 marca 1987

27 lipca 1987

22 października 1987

68Jedenaste zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; ANCUdoskonalenia specyfikacji technicznych dla radioodległościomierzy (DME); usunięcie wymogu identyfikowania alfabetem Morse'a mikrofalowego systemu lądowania (MLS); nowe postanowienie dotyczące zainstalowania wyposażenia naziemnego o częstotliwości 121,5 MHz.29 marca 1990

30 lipca 1990

15 listopada 1990

69Zebranie wydziałowe COM/MET (1982); zebranie wydziałowe COM/MET/OPS (1990); czwarte zebranie zespołu ds. ulepszeń radaru wtórnego i systemów antykolizyjnych; piąte zebranie zespołu operacyjnego; trzydzieste zebranie Europejskiej Grupy Planowania Ruchu Powietrznego; ANCZmiany w procedurach depeszy AFTN i dodanie materiału dotyczącego wymogów telekomunikacyjnych światowego systemu prognozowania pogody (WAFS); dodanie materiału dotyczącego przesyłania danych łącznością VHF typu powietrze-ziemia i zmiany w materiale dotyczącym systemów z przesuniętą nośną; aktualizacja materiału dotyczącego trybu S radaru SRR i 24-bitowego schematu adresowania statku powietrznego; zmiany w materiale dotyczące celów operacyjnych dla kategorii pracy urządzeń ILS; zmiany w materiale dotyczącym całkowitej dokładności systemu DME/N; zmiany i dodatki w materiale dotyczącym awaryjnych nadajników lokalizujących (ELTs).22 marca 1993

26 lipca 1993

11 listopada 1993

70ANC; trzecie zebranie zespołu ds. planowania stałych lotniczych systemów usługowych do wymiany danych; trzydzieste czwarte zebranie grupy ds. planowania europejskiego ruchu powietrznegoPodzielenie Załącznika 10 na pięć tomów; usunięcie zbędnych specyfikacji, materiału pomocniczego na temat procedur alfabetu Morse'a i systemów teleksowych; dodanie materiału na temat wspólnej sieci wymiany danych (CIDIN).20 marca 1995

24 lipca 1995

9 listopada 1995

71ANC; specjalne zebranie wydziałowe COM/OPS (1995); 12, 13 i 14 zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; propozycje Sekretariatu na temat usunięcia zbędnego materiałuZatwierdzenia materiału pomocniczego na temat mikrofalowego systemu lądowania (MLS), wstawienie nowej strategii wprowadzania i stosowania niewizualnych pomocy służących do podejścia i lądowania zamiast planu przejścia ILS/MLS; tam gdzie to jest uzasadnione, przeniesienie materiału do tomów III, IV i V; usunięcie zbędnych specyfikacji dla systemów Consol i Loran-A oraz materiał pomocniczy na temat wykorzystania urządzeń, badań, rozwoju i oceny.12 marca 1996

15 lipca 1996

7 listopada 1996

72-Bez zmian-
73Komisja ds. ruchu powietrznegoWprowadzenie materiału dotyczącego wpływu czynnika ludzkiego.19 marca 1998

20 lipca 1998

5 listopada 1998

74Szesnaste zebranie zespołu ds. operacji we wszystkich warunkach pogodowych; komisja ds. ruchu powietrznegoWprowadzono:

a) wymagana dokładność nawigacji (RNP) w operacjach podejścia, lądowania i odlotu;

b) aktualizacja specyfikacji dla systemu lądowania wg przyrządów (ILS) i mikrofalowego systemu lądowania (MLS);

c) towarzyszący materiał pomocniczy.

18 marca 1999

19 lipca 1999

4 listopada 1999

75-Bez zmian-
76Trzecie zebranie zespołu ds. GNSSP; propozycja Wielkiej Brytanii odnośnie wymogów ciągłości pracy dla ILS i MLSGlobalny satelitarny system nawigacyjny (GNSS); wymagania dotyczące ciągłości pracy dla nadajników radiolatarni kierunku ILS i stacji azymutu MLS używanych, jako wsparcie operacji kategorii IIIA; aktualizacja odniesień do Regulaminu Radiokomunikacyjnego ITU.12 marca 2002

15 lipca 2002

28 listopada 2002

77Zespół ds. globalnego satelitarnego systemu nawigacji (GNSSP)Wprowadzenie specyfikacji technicznych dla systemu GLONASS w części dotyczącej systemu wspomagania bazującego na wyposażeniu satelitarnym (SBAS) i systemu wspomagania bazującego na wyposażeniu naziemnym (GBAS) zawartych w wymogach GNSS; postanowienie dotyczące użycia usługi pozycjonowania GBAS, jako pomoc przy operacjach nawigacji obszarowej (RNAV); postanowienie dotyczące użycia nowej depeszy typu 28 w celu podwyższenia wydajności SBAS; oraz wstawienie dodatkowych wskazówek i objaśnień/poprawek wydawniczych do SARP i w materiale doradczym27 lutego 2002

15 lipca 2002

28 listopada 2002

78-bez zmian-
79Czwarte zebranie zespołu ds. globalnego systemu nawigacji satelitarnejZmiany do Norm i Zalecanych Metod Postępowania dla systemu GNSS i związane z nimi wskazówki dotyczące wymagań eksploatacyjnych dla zbliżania z pionowym naprowadzaniem (APV); globalnego systemu pozycyjnego (GPS) pozbawionego selektywnej dostępności (SA) i obrazującego poziom zasilania sygnału; specyfikacji dla zmodernizowanego Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GLONASS-M); kryteriów planowania częstotliwości dla systemu wspomagania bazującego na wyposażeniu naziemnym (GBAS) pewnej liczby innych rozszerzeń.23 lutego 2004

12 lipca 2004

25 listopada 2004

80Jedenasta konferencja nawigacji powietrznejUaktualnienia uwzględniające strategię wprowadzania i zastosowania pomocy niewizualnych do podejścia i lądowania.25 lutego 2005

11 lipca 2005

24 listopada 2005

81Panel systemów nawigacyjnych (NSP)Wprowadzenie norm i zalecanych praktyk dla regionalnego systemu wspomagania bazującego na wyposażeniu naziemnym (GRAS). Poprawki do SARP's dotyczące systemu lądowania wg przyrządów (ILS), radioodległościomierzy (DME) oraz mikrofalowego systemu lądowania (MLS).24 lutego 2006

17 lipca 2006

23 listopada 2006

82Panel systemów łączności (ACP)Określenie częstotliwości operacyjnych UAT.26 lutego 2007

16 lipca 2007

22 listopada 2007

83Sekretariat przy pomocy zespołu RNP i specjalnych wymagań operacyjnych Panel systemów nawigacyjnych (NSP)a) Zmiany definicji i norm w celu dostosowania terminologii RNP i RNAV do koncepcji nawigacji opartej o charakterystyki (PBN)

b) Zmiany w celu rozwiązania niektórych zagadnień związanych z wdrażaniem i ewolucją istniejących systemów nawigacji satelitarnej (GNSS) i sprzętu

10 marzec 2008

10 lipiec 2008

20 listopad 2008

84Panel systemów nawigacji (NSP)a) Uaktualnienie i przeredagowanie przepisów ogólnych dla pomocy radionawigacyjnych

b) Poprawienie nieaktualnych i niejednoznacznych przepisów dotyczących systemu przyrządowego lądowania (ILS)

c) Poprawienie nieaktualnych i niejednoznacznych przepisów dotyczących radiolatarni kierunkowej VHF (VOR)

d) Usunięcie tekstu dotyczącego sprawdzeń radiolatarni bezkierunkowych (NDB), który dubluje istniejące wskazówki zawarte w Doc 8071, Podręcznik sprawdzania pomocy radionawigacyjnych

e) Odzwierciedlenie rezultatów przeglądu zagadnień dotyczących radioodległościomierzy (DME), przedstawionych w zaleceniach 6/14 i 6/15 Jedenastej Konferencji Radionawigacyjnej

f) Uaktualnienie standardu dokładności w świetle obecnych charakterystyk nawigacyjnych awioniki, uproszczenie istniejących zapisów

g) Wskazanie potencjalnych zagadnień bezpieczeństwa zidentyfikowanych w trakcie certyfikacji mikrofalowego systemu lądowania (MLS) kat III

6 marzec 2009

20 lipiec 2009

19 listopad 2009

85Panel systemów nawigacji (NSP)a) Poprawa jakości systemu lądowania według przyrządów (ILS) na lotniskach, gdzie odbicia od budynków czy terenu powodują zakłócanie sygnału użytecznego przez sygnał odbity

b) Rozszerzenie operacji podejścia kat I globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS)

c) Ewolucja globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GLONASS)

26 luty 2010

12 lipiec 2010

18 listopad 2010

86Panel systemów nawigacji (NSP)Zmiany odzwierciedlające doświadczenia związane ze wstępnym wdrażaniem globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) dla systemu wspomagania bazującego na wyposażeniu naziemnym (GBAS)4 marzec 2011

18 lipiec 2011

17 listopad 2011

87Panel systemów nawigacji (NSP)a) Zmiany wymagań dla mocy sygnału odbieranego przez system wspomagania bazujący na wyposażeniu satelitarnym (SBAS);

b) Wprowadzenie dwóch nowych identyfikatorów dostawcy usług SBAS;

c) Zmiany w kodowaniu pola numeru drogi startowej w bloku danych segmentu podejścia końcowego (FAS); i

d) Zmiany wymagań dla zysku antenowego GNSS.

7 marzec 2012

16 lipiec 2012

15 listopad 2012

88-A-Bez zmian

MIĘDZYNARODOWE NORMY

I ZALECANE METODY POSTĘPOWANIA

Rozdział  1.

Definicje

Uwaga 1. Wszelkie odniesienia do "Regulaminu Radiokomunikacyjnego" są odniesieniami do Regulaminu Radiokomunikacyjnego opublikowanego przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU). Regulaminy Radiokomunikacyjne są, od czasu do czasu, poprawiane przez decyzje zawarte w Końcowych Ustawach Globalnych Konferencji Radiokomunikacyjnych odbywających się co dwa lub trzy lata. Więcej informacji na temat procesów ITU, dotyczących stosowania częstotliwości lotniczych systemów radiowych, zawartych jest w Podręczniku Wymogów Widma Częstotliwości dla Lotnictwa Cywilnego, obejmującym wykaz przepisów zatwierdzonych przez ICAO (Doc 9718).

Uwaga 2. Załącznik 10, tom I zawiera normy i zalecane metody postępowania dla pewnych rodzajów sprzętu, używanego jako pomoce nawigacyjne. Podczas gdy Umawiające się Państwa będą określać potrzeby instalacji w zgodzie z warunkami zalecanymi w stosownych normach i zalecanych metodach postępowania, przegląd potrzeb dla określonych instalacji oraz formułowanie opinii i zaleceń ICAO dla zainteresowanych Umawiających się Państw, dokonywany jest okresowo przez Radę, zazwyczaj na podstawie zaleceń z Regionalnych Zebrań dotyczących Żeglugi Powietrznej (Doc 8144 - Dyrektywy dla Regionalnych Zebrań dotyczących Żeglugi Powietrznej i Procedury ich Przeprowadzania).

Terminy użyte w niniejszym dokumencie mają następujące znaczenie:

Nawigacja obszarowa (RNAV). Metoda nawigacji, która pozwala na operacje statków powietrznych po dowolnym torze lotu w zasięgu pokrycia naziemnych lub satelitarnych pomocy nawigacyjnych lub w granicach możliwości posiadanych pomocy lub ich kombinacji.

Uwaga. Nawigacja obszarowa zawiera nawigację opartą na charakterystykach, jak również inne rodzaje operacji nie wyczerpujące definicji nawigacji opartej na charakterystykach.

Służba radionawigacji. Służba zapewniająca wskazówki lub dane o pozycji w celu wykonania sprawnej i bezpiecznej operacji przez statki powietrzne wspierana przez jedną lub więcej pomoce radionawigacyjne.

Podstawowa służba radionawigacji. Służba radionawigacji, której zakłócenie ma znaczący wpływ na operacje w danej przestrzeni czy lotnisku.

Specyfikacja nawigacji. Zestaw wymagań dla statku powietrznego i dla załogi, niezbędnych dla wspierania operacji bazujących na charakterystykach w określonej przestrzeni powietrznej. Istnieją dwa rodzaje specyfikacji nawigacji:

Specyfikacja RNP. Specyfikacja nawigacji bazująca na nawigacji obszarowej, która zawiera wymaganie na monitorowanie charakterystyk i ostrzeganie, oznaczona przez przedrostek RNP, np. RNP 4, RNP APCH.

Specyfikacja RNAV. Specyfikacja nawigacji bazująca na nawigacji obszarowej, która nie zawiera wymagania na monitorowanie charakterystyk i ostrzeganie, oznaczona przez przedrostek RNAV, np. RNAV 5, RNAV 1.

Uwaga 1. Podręcznik nawigacji opartej na charakterystykach (PBN) (Doc 9613), tom II zawiera szczegółowe wskazówki odnośnie specyfikacji nawigacji.

Uwaga 2. Termin RNP, poprzednio zdefiniowany jako "wyrażenie nawigacji opartej na charakterystykach koniecznej do operowania w wyznaczonej przestrzeni powietrznej" został usunięty z tego Załącznika, gdyż koncepcja PBN zwyciężyła koncepcję RNP. Termin RNP w tym Załączniku używany jest wyłącznie w kontekście specyfikacji nawigacyjnej, która wymaga monitorowania charakterystyk nawigacyjnych i alarmowania, np. RNP 4 odnosi się do statków powietrznych i wymagań operacyjnych, włącznie z 4 NM odchyleniem bocznym i monitorowaniem oraz alarmowaniem zdolności nawigacyjnej na pokładzie, opisanej szczegółowo w Doc 9613.

Nawigacja oparta na charakterystykach (PBN). Nawigacja obszarowa, bazująca na wymaganiach charakterystyk dla statków powietrznych operujących po trasie ATS, zgodnie z procedurą podejścia wg przyrządów lub w wyznaczonej przestrzeni powietrznej.

Uwaga. Wymagania charakterystyk wyrażone są w specyfikacji nawigacji (specyfikacji RNAV, specyfikacji RNP) w pojęciach dokładności, integralności, ciągłości, dostępności i funkcjonalności, wymaganej dla zamierzonej operacji w kontekście koncepcji konkretnej przestrzeni powietrznej.

Wysokość bezwzględna. Pionowa odległość poziomu, punktu lub obiektu przyjętego za punkt, mierzona od średniego poziomu morza (MSL).

Efektywna szerokość pasma odbiorczego. Zakres częstotliwości, względem wyznaczonej częstotliwości, dla której zapewniony jest odbiór, po uwzględnieniu wszystkich tolerancji odbiornika.

Skuteczność tłumienia sąsiedniego kanału. Tłumienie osiągnięte na odpowiedniej częstotliwości sąsiedniego kanału, po uwzględnieniu wszystkich tolerancji odbiornika.

Elewacja. Pionowa odległość punktu lub poziomu znajdującego się na, bądź przymocowanego do powierzchni ziemi, mierzona od średniego poziomu morza.

Radiolatarnia znakująca typu Fan. Typ radiolatarni o pionowej, eliptycznej charakterystyce promieniowania.

Wysokość względna. Pionowa odległość poziomu, punktu lub obiektu, przyjętego za punkt, mierzona od określonej podstawy odniesienia.

Wpływ czynników ludzkich. Zasady obowiązujące przy projektowaniu, certyfikowaniu, szkoleniu, operacjach i konserwacji, wymagające bezpiecznego interfejsu pomiędzy człowiekiem i innymi składnikami systemu, poprzez odpowiednie rozważenie działań człowieka.

Średnia moc (radionadajnika). Średnia moc dostarczana przez nadajnik do kabla antenowego w przedziale czasowym wystarczająco długim, w porównaniu z najniższą częstotliwością napotkaną w modulacji, w normalnych warunkach operacyjnych.

Uwaga. Zwykle wybierany jest czas wynoszący 1/10 sekundy, podczas którego średnia moc jest największa.

Wysokość barometryczna. Ciśnienie atmosferyczne wyrażone w kategoriach wysokości odpowiadającej temu ciśnieniu w Atmosferze Standardowej.

Chroniony obszar operacyjny. Część pokrycia urządzenia, w której zapewnia ono szczególną usługę zgodnie ze stosownymi przepisami i wewnątrz którego urządzeniu zapewniana jest ochrona częstotliwości.

Punkt przyziemienia. Punkt, w którym nominalna ścieżka schodzenia przecina drogę startową.

Uwaga. "Punkt przyziemienia" opisany powyżej jest tylko podstawą odniesienia i niekoniecznie jest prawdziwym punktem, w którym statek powietrzny zetknie się z drogą startową.

Radiolatarnia znakująca typu Z. Typ radiolatarni o pionowej, stożkowej charakterystyce promieniowania.

Rozdział  2.

Postanowienia ogólne dla pomocy radionawigacyjnych

2.1. Standardowe pomoce radionawigacyjne

2.1.1 Standardowymi pomocami radionawigacyjnymi będą:

a) system lądowania wg wskazań przyrządów (ILS) zgodny ze specyfikacjami zawartymi w rozdziale 3, pkt 3.1;

b) mikrofalowy system lądowania (MLS) zgodny ze specyfikacjami zawartymi w rozdziale 3, pkt 3.11;

c) globalny system nawigacji satelitarnej (GNSS) zgodny ze specyfikacjami zawartymi w rozdziale 3, pkt 3.7;

d) radiolatarnia kierunkowa VHF (VOR) zgodna ze specyfikacjami zawartymi w rozdziale 3, pkt 3.3;

e) radiolatarnia bezkierunkowa (NDB) zgodna ze specyfikacjami zawartymi w rozdziale 3, pkt 3.4;

f) radioodległościomierz (DME) zgodny ze specyfikacjami zawartymi w rozdziale 3, pkt 3.5;

g) trasowy nadajnik markera VHF zgodny ze specyfikacjami zawartymi w rozdziale 3, pkt 3.6;

Uwaga 1. W związku z tym, że odniesienia wzrokowe mają duże znaczenie w końcowych etapach podejścia i lądowania, instalacja pomocy niewzrokowej nie eliminuje potrzeby pomocy wizualnych przy podejściu i lądowaniu w warunkach słabej widoczności.

Uwaga 2. Wprowadzenie i stosowanie pomocy nawigacyjnych do wsparcia operacji precyzyjnego podejścia i lądowania będzie zgodne ze strategią przedstawioną w Dodatku B.

Uwaga 3. Kategorie operacji precyzyjnego podejścia i lądowania są sklasyfikowane w Załączniku 6, część I, rozdział 1.

Uwaga 4. Informacje odnośnie celów operacyjnych związanych z kategoriami zdolności nawigacyjnych urządzeń ILS zawarte są w Dodatku C, 2.1 i 2.14.

Uwaga 5. Informacje odnośnie celów operacyjnych związanych z kategoriami zdolności nawigacyjnych urządzeń MLS zawarte są w Dodatku G, 11.

2.1.2 Pomoce radionawigacyjne różniące się od standardów w rozdziale 3 będą zamieszczone w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych (AIP).

2.1.3 W każdym przypadku zainstalowania pomocy radionawigacyjnej nie będącej pomocą typu ILS lub MLS, ale która może być użyta w całości lub częściowo, z wyposażeniem statku powietrznego, przeznaczonym do użytku z systemami ILS i MLS, wszystkie szczegóły dotyczące użytych w ten sposób części będą opublikowane w Zintegrowanym Pakiecie Informacji Lotniczych (AIP).

Uwaga. Celem tego postanowienia jest ustalenie wymogu ogłaszania odpowiednich informacji, a nie autoryzacja tego typu instalacji.

2.1.4 Przepisy odnoszące się do GNSS

2.1.4.1 Będzie dozwolone zakończenie usługi satelitarnej GNSS zapewnianej przez jeden z jego elementów (rozdział 3, pkt 3.7. 2) na podstawie powiadomienia z sześcioletnim wyprzedzeniem, przez zapewniającego usługę.

2.1.4.2 Zalecenie. Zaleca się, aby Państwo zatwierdzające operacje oparte na systemie GNSS zapewniało zapis danych tego systemu, istotnych dla tych operacji.

Uwaga 1. Zapisane dane są w pierwszym rzędzie przeznaczone do użycia po wypadkach i w dochodzeniach powypadkowych. Mogą także wspierać okresowe potwierdzenie dokładności, integralności, ciągłości i dostępności, utrzymywanej w granicach wymaganych dla zatwierdzonych operacji.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący zapisu parametrów systemu GNSS zawarty jest w punkcie 11 dodatku D.

2.1.4.3 Zalecenie. Zapisy będą przechowywane przez okres przynajmniej czternastu dni. W przypadku, gdy zapisy dotyczą wypadku i dochodzenia powypadkowego, będą one przechowywane przez dłuższy okres, do momentu stwierdzenia ich dalszej nieprzydatności.

2.1.5 Radar precyzyjnego podejścia

2.1.5.1 Radarowy system precyzyjnego podejścia (PAR) zainstalowany i użytkowany jako pomoc nawigacyjna łącznie z wyposażeniem do dwustronnej łączności ze statkiem powietrznym wraz z urządzeniami do sprawnego koordynowania tych elementów z kontrolą ruchu lotniczego, będzie odpowiadać standardom zawartym w rozdziale 3, pkt 3.2

Uwaga 1. Radar precyzyjnego podejścia (PAR) jako element systemu radaru precyzyjnego podejścia może być instalowany i użytkowany bez radaru dozorowania (SRE), kiedy stwierdzi się, iż SRE nie musi spełniać wymagań kontroli ruchu lotniczego dla obsługi statków powietrznych.

Uwaga 2. Chociaż SRE w żadnym wypadku nie jest rozważany jako wystarczająca alternatywa dla radaru precyzyjnego podejścia, może być instalowany i użytkowany bez PAR dla wsparcia kontroli ruchu lotniczego w obsłudze statków powietrznych zamierzających wykorzystywać pomoce radionawigacyjne, lub dla dozorowania radarowego podejść i odlotów.

2.1.6 Zalecenie. Kiedy wprowadzana jest pomoc radionawigacyjna do wsparcia precyzyjnego podejścia i lądowania, powinna być uzupełniona, o ile jest to konieczne, przez źródło lub źródła informacji prowadzących, które, gdy użyte w połączeniu z odpowiednimi procedurami, będą zapewniać skuteczne prowadzenie i skuteczne sprzężenie (ręczne lub automatyczne) z pożądaną ścieżką odniesienia.

Uwaga. Do celów tych użyto następujących pomocy nawigacyjnych i systemów pokładowych: DME, GNSS, NDB, VOR.

2.2 Sprawdzanie naziemne i z powietrza

2.2.1 Pomoce radionawigacyjne opisane w rozdziale 3 i dostępne dla statków powietrznych uczestniczących w międzynarodowym ruchu lotniczym, będą przedmiotem okresowych testów naziemnych oraz z powietrza.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący testowania naziemnego i z powietrza standardowych urządzeń ICAO dostępny jest w Dodatku C oraz w Podręczniku Testowania Pomocy Radionawigacyjnych (Doc 8071).

2.3 Uregulowania dotyczące stanu służb radionawigacyjnych

2.3.4 Wieże kontrolne lotnisk oraz służby kontroli zbliżania będą otrzymywać bez opóźnienia informacje, dotyczące stanu służb radionawigacyjnych, istotne dla procedur podejścia, lądowania i startów na lotniskach gdzie są stosowane, w czasie zgodnym z wykorzystaniem zaangażowanej służby.

2.4 Zasilanie rezerwowe dla pomocy radionawigacyjnych i systemów łączności

2.4.4 Pomoce radionawigacyjne oraz naziemne elementy systemów łączności, o typach określonych w Załączniku 10, będą dostarczone wraz z odpowiednim zasilaniem oraz środkami zapewniającymi ciągłość pracy, odpowiadającymi potrzebom wykonywanej usługi.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący tego zagadnienia zawarty jest w punkcie 8 dodatku C.

2.5 Wpływ czynnika ludzkiego

2.5.4 Zalecenie. Wpływ czynników ludzkich powinien być uwzględniony przy projektowaniu i certyfikacji pomocy radionawigacyjnych.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący wpływu czynników ludzkich można odnaleźć w Podręczniku dotyczącym wpływu Czynników Ludzkich (Dok. 9683) oraz Okólniku 249 (Kompendium Czynników Ludzkich Nr 11 - Czynniki Ludzkie w systemach CNS/ATM).

Rozdział  3.

Wymagania techniczne dla pomocy radionawigacyjnych

Uwaga. Wymagania techniczne dotyczące lokalizacji i budowy sprzętu oraz instalacji na terenach operacyjnych, w celu ograniczenia do minimum zagrożenia dla statków powietrznych, zawarte zostały w rozdziale 8 Załącznika 14.

3.1 Wymagania techniczne dla systemu ILS

3.1.1 Definicje

Czułość przemieszczenia kątowego. Stosunek zmierzonego DDM do odpowiedniego wychylenia od prawidłowej linii odniesienia.

Sektor kursu tylnego. Sektor kursu radiolatarni kierunku skierowany w przeciwną stronę niż droga startowa.

Linia kursu. Zbiór punktów usytuowanych w pobliżu linii centralnej drogi startowej, w każdej płaszczyźnie poziomej, w których DDM wynosi 0.

Sektor kursu. Sektor w płaszczyźnie poziomej, zawierający linię kursu i ograniczony zbiorem punktów w pobliżu linii kursu, w których DDM wynosi 0,155.

DDM - Różnica głębokości modulacji. %owa głębokość modulacji większego sygnału, pomniejszona o %ową głębokość modulacji sygnału mniejszego, podzielona przez 100.

Czułość przemieszczania (radiolatarnia kierunku). Stosunek zmierzonego DDM do odpowiedniego bocznego przemieszczenia od prawidłowej linii odniesienia.

Urządzenie ILS kategorii I - ILS. System ILS dostarczający informacji prowadzących od granicy pokrycia systemu ILS do punktu, w którym linia kursu radiolatarni kierunku przecina się ze ścieżką schodzenia systemu ILS na wysokości 60 m (200 ft) lub mniej, ponad płaszczyzną poziomą zawierającą próg.

Uwaga. Definicja ta nie ma na celu wykluczenia z użycia ILS kategorii I poniżej 60 m (200 ft) z wizualnym odniesieniem tam, gdzie zezwoliła na to jakość sygnału prowadzącego oraz gdzie ustalone zostały dostateczne procedury operacyjne.

Urządzenie ILS kategorii II-ILS. System ILS dostarczający informacji prowadzących od granicy pokrycia systemu ILS do punktu, w którym linia kursu radiolatarni kierunku podejścia przecina się ze ścieżką schodzenia systemu ILS na wysokości 15 m (50 ft) lub mniej nad płaszczyzną poziomą, zawierającą próg.

Urządzenie ILS kategorii III- ILS. System ILS, który przy wsparciu sprzętu pomocniczego, dostarcza tam gdzie to konieczne, informacji prowadzącej od granicy pokrycia urządzenia do i wzdłuż powierzchni drogi startowej.

Sektor kursu przedniego. Sektor kursu ulokowany po tej samej stronie radiolatarni kierunku, co droga startowa.

Połowa sektora kursu. Sektor w płaszczyźnie poziomej, zawierający linię kursu i ograniczony przez zbiór punktów w pobliżu linii kursu, w których DDM wynosi 0,0775.

Połowa sektora ścieżki schodzenia ILS. Sektor w płaszczyźnie pionowej, zawierający ścieżkę schodzenia systemu ILS, ograniczony przez zestaw punktów w pobliżu ścieżki schodzenia, w których DDM wynosi 0,0875.

Ciągłość pracy systemu ILS. Jakość odnosząca się do częstotliwości występowania przerw w nadawaniu sygnałów. Poziom ciągłości pracy radiolatarni kierunku lub ścieżki schodzenia, wyrażony kryteriami prawdopodobieństwa niewypromieniowania sygnałów prowadzących.

Ścieżka schodzenia systemu ILS. Zbiór punktów w płaszczyźnie pionowej, zawierającej linię centralną drogi startowej, w której DDM wynosi 0, który to zbiór, znajduje się najbliżej płaszczyzny poziomej.

Kąt ścieżki schodzenia systemu ILS. Kąt pomiędzy linią prostą reprezentującą średnią ścieżkę schodzenia systemu ILS a linią horyzontu.

Sektor ścieżki schodzenia systemu ILS. Sektor w płaszczyźnie pionowej, zawierający ścieżkę schodzenia systemu ILS, ograniczony przez zbiór punktów w pobliżu ścieżki schodzenia, w których DDM wynosi 0,175.

Uwaga. Sektor ścieżki schodzenia systemu ILS ulokowany jest w płaszczyźnie poziomej, zawierającej linię centralną drogi startowej i podzielony jest przez wypromieniowaną ścieżkę schodzenia na dwie części, zwane sektorem dolnym i górnym, odnoszące się do sektorów powyżej i poniżej ścieżki schodzenia.

Integralność systemu ILS. Jakość odnosząca się do zaufania w prawidłowość informacji dostarczonych przez urządzenie naziemne. Poziom integralności radiolatarni kierunku lub ścieżki schodzenia, wyraża się, jako prawdopodobieństwo niewypromieniowania błędnych sygnałów prowadzących.

Punkt "A" systemu ILS. Punkt na ścieżce schodzenia systemu ILS, mierzony wzdłuż przedłużonej linii centralnej drogi startowej, w odległości 7,5 km (4 NM) od progu, w kierunku podejścia.

Punkt "B" systemu ILS. Punkt na ścieżce schodzenia systemu ILS, mierzony wzdłuż przedłużonej linii centralnej drogi startowej, w odległości 1 050 m (3 500 ft) od progu, w kierunku podejścia.

Punkt "C" systemu ILS. Punkt, przez który przechodzi przedłużona ku dołowi, prosta część nominalnej ścieżki schodzenia systemu ILS, na wysokości 30 m (100 ft) nad płaszczyzną poziomą, zawierającą próg.

Punkt "D" systemu ILS. Punkt na wysokości 4 m (12 ft) powyżej linii centralnej drogi startowej i 900 m (3 000 ft) od progu, w kierunku radiolatarni kierunku.

Punkt "E" systemu ILS. Punkt na wysokości 4 m (12 ft) powyżej linii centralnej drogi startowej i 600 m (2 000 ft) od końca drogi startowej, w kierunku progu.

Uwaga. Zobacz Załącznik C, rysunek C-1.

Podstawa odniesienia (Punkt " T") systemu ILS. Punkt na określonej wysokości, powyżej przecięcia się linii centralnej drogi startowej i progu, przez który przechodzi przedłużona ku dołowi, prosta część ścieżki schodzenia systemu ILS.

Dwuczęstotliwościowy system ścieżki schodzenia. Ścieżka schodzenia systemu ILS, w której pokrycie uzyskane jest poprzez użycie dwóch niezależnych charakterystyk promieniowania, rozmieszczonych na oddzielnych częstotliwościach nośnych, wewnątrz danego kanału ścieżki schodzenia.

Dwuczęstotliwościowy system radiolatarni kierunku. System radiolatarni kierunku, w którym pokrycie uzyskane jest poprzez użycie dwóch niezależnych charakterystyk promieniowania, rozmieszczonych na oddzielnych częstotliwościach nośnych wewnątrz danego kanału VHF nadajnika kierunku.

3.1.2 Wymagania podstawowe

3.1.2.1 System ILS będzie składać się z następujących, podstawowych elementów:

a) radiolatarni kierunku VHF, systemu monitorów, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

b) urządzenia ścieżki schodzenia UHF, systemu monitorów, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

e) radiolatarni znakujących VHF lub radioodległościomierza (DME) zgodnie z punktem 3.5, wraz z powiązanym systemem monitoringu, zdalnej kontroli oraz wskaźnika stanu urządzenia.

Uwaga. Materiał dotyczący wykorzystania DME, jako alternatywy dla radiolatarni znakujących w systemie ILS, znajduje się w dodatku C rozdział 2.11.

3.1.2.1.1 ILS kategorii I, II i III będą dostarczać informacji na temat stanu operacyjnego wszystkich elementów naziemnego systemu ILS w wyznaczonych punktach zdalnego sterowania, w sposób następujący:

a) dla wszystkich ILS kategorii II i kategorii III, służba ruchu lotniczego, uczestnicząca w kontrolowaniu statku powietrznego w końcowym podejściu, będzie jednym z wyznaczonych zdalnych punktów kontrolnych i będzie otrzymywać informacje dotyczące stanu operacyjnego systemu ILS, z opóźnieniem wynikającym z wymagań środowiska operacyjnego dla ILS kategorii I, jeśli ten ILS zapewnia podstawową służbę radionawigacyjną, organ służby ruchu lotniczego, uczestniczący w kontrolowaniu statku powietrznego w końcowym podejściu, będzie jednym z wyznaczonych zdalnych punktów kontrolnych i będzie otrzymywać informacje dotyczące stanu operacyjnego systemu ILS, z opóźnieniem wynikającym z wymagań środowiska operacyjnego.

Uwaga 1. Wskazówki wymagane przez niniejszą normę mają posłużyć jako narzędzie wsparcia funkcji ruchu lotniczego i stosuje się odpowiednie wymagania odnośnie czasu (zgodnie z 2.8.1). Wymagania czasowe stosowane do monitorowania funkcji integralności ILS, które chronią statek powietrzny przed niesprawnościami ILS, wymienione są w 3.1.3.11.3.1 i 3.1.5.7.3.1.

Uwaga 2. Prawdopodobnie system ruchu lotniczego będzie wymagał dodatkowych uregulowań, które mogą okazać się istotne dla osiągnięcia pełnej zdolności operacyjnej kategorii III, np. w celu zapewnienia dodatkowego prowadzenia bocznego oraz wzdłużnego, podczas odprowadzania i kołowania, a także w celu poprawy integralności i niezawodności systemu.

3.1.2.2 System ILS będzie skonstruowany i wyregulowany tak, aby w określonej odległości od progu wskazania przyrządów pokładowych pokazywał podobne przemieszczenie od linii kursu lub ścieżki schodzenia systemu ILS, bez względu na stosowane instalacje naziemne.

3.1.2.3 Elementy radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia określone w punkcie 3.1.2.1 a) i b) powyżej, które tworzą część ILS kategorii I, będą zgodne przynajmniej ze standardami z punktu 3.1.3 oraz 3.1.5 poniżej, poza tymi, w których zastosowanie przypisane jest do ILS kategorii II.

3.1.2.4 Elementy radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia określone w punkcie 3.1.2.1 a) i b) powyżej, które tworzą część ILS kategorii II będą zgodne ze standardami dotyczącymi tych elementów ILS kategorii I, uzupełnionymi i poprawionymi przez standardy 3.1.3 oraz 3.1.5 poniżej, w których zastosowanie przypisane jest do ILS kategorii II.

3.1.2.5 Elementy radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia, oraz inne urządzenia dodatkowe, określone w punkcie 3.1.2.1.1 powyżej, tworzące część ILS kategorii III, będą zgodne ze standardami dotyczącymi tych elementów w ILS kategorii I i II, z wyjątkiem tych, uzupełnionych przez Standardy z punktu 3.1.3 i 3.1.5 poniżej, w których zastosowanie przypisane jest do ILS kategorii III.

3.1.2.6 Dla zapewnienia dostatecznego poziomu bezpieczeństwa, system ILS będzie zaprojektowany i utrzymywany w sprawności tak, aby prawdopodobieństwo działania w ramach określonych wymogów pracy było na wysokim poziomie oraz było spójne z kategorią pracy operacyjnej, której dotyczy.

Uwaga. Specyfikacje dla ILS kategorii II i III przeznaczone są do osiągnięcia największego stopnia integralności systemu, niezawodności oraz stabilności działania w najbardziej trudnych warunkach środowiskowych. Materiał pomocniczy dotyczący osiągnięcia tego celu w operacjach o kategoriach II i III podany jest w punkcie 2.8 dodatku C.

3.1.2.7 W miejscach, w których dwa osobne urządzenia ILS pracują na przeciwległych końcach jednej drogi startowej, odpowiednia blokada będzie zapewniać wyłącznie promieniowanie nadajnika obsługującego używany kierunek podejścia, chyba, że pracująca operacyjnie radiolatarnia kierunku ILS jest urządzeniem kategorii I i nie powoduje niebezpiecznych operacyjnie interferencji.

3.1.2.7.1 Zalecenie. W miejscach, gdzie używane są oddzielne urządzenia ILS na dwóch przeciwległych końcach jednej drogi startowej oraz gdzie używany będzie ILS kategorii I w procedurach podejścia i ładowania z wykorzystaniem autopilota w warunkach z widzialnością, odpowiednia blokada powinna zapewniać wyłącznie nadawanie radiolatarni kierunku, obsługującej używane podejście, pod warunkiem że drugi nadajnik nie jest potrzebny do równoczesnej pracy.

Uwaga. W przypadku, gdy nadają obie radiolatarnie kierunku, istnieje możliwość interferencji sygnałów obu radiolatarni w okolicy progu. Dodatkowy materiał pomocniczy zawarty jest w punkcie 2.1.9 oraz 2.13 dodatku C.

3.1.2.7.2. W miejscach, gdzie urządzenia ILS obsługujące przeciwległe końce tej samej drogi startowej lub różnych dróg startowych na terenie tego samego portu lotniczego, używają tych samych częstotliwości, odpowiednia blokada będzie zapewniać wyłącznie nadawanie jednego urządzenia w danym czasie. Podczas przełączania z jednego urządzenia ILS na drugie, nadawanie z obydwu urządzeń nie powinno być przerwane na dłużej niż 20 sekund.

Uwaga. - Dodatkowy materiał pomocniczy dotyczący obsługi radiolatarń kierunku na kanale o tej samej częstotliwości, zawarty jest w punkcie 2.1.9 dodatku C, a także w rozdziale 4, tomu V.

3.1.3 Radiolatarnia kierunku VHF i współpracujący monitor

Wprowadzenie. Specyfikacje w punkcie 3.1.3 dotyczą radiolatarni kierunku VHF dostarczającą albo pewnej informacji prowadzącej dla azymutów w zakresie 360 stopni, albo jedynie w ramach określonej części pokrycia przedniego (zobacz 3.1.3.7.4 poniżej). Tam, gdzie zainstalowane są radiolatarnie kierunku, które dostarczają pewnych informacji prowadzących w ograniczonym sektorze, będą potrzebne informacje z niektórych, odpowiednio ulokowanych pomocy nawigacyjnych, wraz z odpowiednimi procedurami w celu zapewnienia, iż każda myląca informacja prowadząca poza sektorem jest nieważna pod względem operacyjnym.

3.1.3.1 Informacje ogólne

3.1.3.1.1 Promieniowanie z systemu antenowego radiolatarni kierunku będzie wytwarzać złożony rozkład pola modulowanego amplitudowo sygnałami o częstotliwości 90 Hz i 150 Hz. Rozkład pola powinien wytwarzać sektor kursu z jednym sygnałem modulującym, przeważającym po jednej stronie kursu i z drugim sygnałem modulującym przeważającym po stronie przeciwnej.

3.1.3.1.2 Gdy obserwator zwrócony jest w stronę radiolatarni kierunku od strony podejścia drogi startowej, głębokość modulacji częstotliwości nośnej wywołanej częstotliwością 150 Hz będzie przeważać po jego prawej stronie, a z częstotliwości 90 Hz - po stronie lewej.

3.1.3.1.3 Wszystkie poziome kąty wykorzystane do określania rozkładu pola radiolatarni kierunku będą wychodzić ze środka systemu antenowego radiolatarni, który wytwarza sygnały używane w przednim sektorze kursu.

3.1.3.2 Częstotliwość radiowa

3.1.3.2.1 Radiolatarnia kierunku będzie pracować w paśmie od 108 do 111,975 MHz. Tam, gdzie używana jest jedna częstotliwość nośna, tolerancja częstotliwości nie będzie przekraczać ± 0,005%. Tam, gdzie używane są dwie częstotliwości nośne, tolerancja częstotliwości nie będzie przekraczać 0,002%, a nominalne pasmo zajmowane przez nośne będzie symetryczne względem wyznaczonej częstotliwości. Po zastosowaniu wszystkich tolerancji, odstęp pomiędzy częstotliwościami nośnymi nie będzie mniejszy niż 5 kHz i nie większy niż 14 kHz.

3.1.3.2.2 Sygnał radiolatarni kierunku będzie spolaryzowany poziomo. Spolaryzowana pionowo składowa promieniowania na linii kursu nie będzie przekraczać wartości odpowiadającej błędowi DDM wynoszącemu 0,016 w momencie, gdy statek powietrzny znajduje się na linii kursu i ma 20 stopniowe przechylenie w stosunku do horyzontu.

3.1.3.2.2.1 Dla radiolatarni kierunku kategorii II, spolaryzowana pionowo składowa promieniowania na linii kursu nie będzie przekraczać wartości, odpowiadającej błędowi DDM wynoszącemu 0,008 w chwili, gdy statek powietrzny znajduje się na linii kursu i ma 20-stopniowe przechylenie w stosunku do horyzontu.

3.1.3.2.2.2 Dla radiolatarni kierunku kategorii III, spolaryzowana pionowo składowa promieniowania wewnątrz sektora ograniczonego wartością 0,02 DDM po obydwu stronach linii kursu nie będzie przekraczać wartości odpowiadającej błędowi DDM wynoszącemu 0,005 w chwili, gdy statek powietrzny znajduje się na linii kursu i ma 20 stopniowe przechylenie w stosunku do horyzontu.

3.1.3.2.3 Dla radiolatarni kierunku kategorii III, sygnały emitowane przez nadajnik nie będą zawierać składowych, które wpływają w sposób widoczny na fluktuacje linii kursu o wartość międzyszczytową większą niż 0,005 DDM, w paśmie o częstotliwości od 0,01 Hz do 10 Hz.

3.1.3.3 Pokrycie

Uwaga.- Materiał pomocniczy dotyczący pokrycia radiolatarni kierunku znajduje się w punkcie 2.1.10 i na rysunkach C-7A, C-7B, C-8A i C-8B dodatku C.

3.1.3.3.1 Radiolatarnia kierunku będzie zapewniać sygnały wystarczające, aby pozwolić na zadowalającą pracę typowej instalacji pokładowej w obrębie pokrycia sektorów radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia. Sektor pokrycia radiolatarni kierunku będzie rozciągać się od środka systemu antenowego radiolatarni kierunku na odległości:

46,3 km (25 NM) w przedziale ±10 stopni od przedniej linii kursu;

31,5 km (17 NM) między 10 i 35 stopniem od przedniej linii kursu;

18,5 km (10 NM) powyżej ± 35 stopni, od przedniej linii kursu, jeśli pokrycie jest zapewniane;

Tam, gdzie podyktowane jest to warunkami topograficznymi lub pozwalają na to wymogi eksploatacyjne, granice pokrycia można zmniejszyć do 33,3 km (18 NM) wewnątrz ± 10-stopniowego sektora i do 18,5 km (10 NM) wewnątrz pozostałego pokrycia wówczas, gdy alternatywne środki nawigacyjne zapewniają dostateczne pokrycie wewnątrz obszaru pośredniego podejścia. Sygnały radiolatarni kierunku będą odbierane w określonych odległościach na i powyżej wysokości 600 m (2000 ft) nad progiem lub 300 m (1000 ft) nad najwyższym punktem, znajdującym się w obszarze pośredniego i końcowego podejścia, w zależności od tego która jest większa, z wyjątkiem, jeśli istnieje potrzeba ochrony charakterystyk ILS i wymagania operacyjne pozwalają, dolna granica pokrycia na kątach poza 15 stopni od przedniej linii kursu będzie rosła liniowo od jej wysokości na 15 stopniach do wysokości 1 350 m (4 500 ft) powyżej poziomu progu na 35 stopniach od przedniej linii kursu. Sygnały będą odbieralne na określonych wyżej odległościach, do płaszczyzny rozciągającej się na zewnątrz systemu antenowego radiolatarni kierunku nachylonej pod kątem 7 stopni w stosunku do horyzontu.

Uwaga. - Jeśli jednocześnie przeszkody przebijają dolną płaszczyznę, zamiarem jest nie zapewniać prowadzenia poniżej linii horyzontu.

3.1.3.3.2 We wszystkich częściach obszaru pokrycia określonych w punkcie 3.1.3.3.1, innych niż określone w punkcie 3.1.3.3.2.1, 3.1.3.3.2.2 oraz 3.1.3.3.2.3, natężenie pola nie będzie mniejsze niż 40 µV/m ( minus 114 dBW/m2).

Uwaga. Powyższe minimalne natężenie pola wymagane jest, aby zapewnić zadowalające wykorzystanie operacyjne radiolatarni kierunku ILS.

3.1.3.3.2.1 Dla radiolatarni kierunku kategorii I, minimalne natężenie pola na ścieżce schodzenia systemu ILS oraz w obrębie sektora kursu radiolatarni kierunku w odległości 18,5 km (10 NM) na wysokości 60 m (200 ft) nad płaszczyzną poziomą, zawierającą próg, nie będzie mniejsze niż 90 µV/m (minus 107 dBW/m2).

3.1.3.3.2.2 Dla radiolatarni kierunku kategorii II, minimalne natężenie pola na ścieżce schodzenia systemu ILS oraz w obrębie sektora kursu radiolatarni kierunku nie będzie mniejsze niż 100 µV/m (minus 106 dBW/m) w odległości 18,5 km (10 NM), zwiększając się do nie mniej niż 200 µV/m (minus 100 dBW/m2) na wysokości 15 m (50 ft) nad płaszczyzną poziomą, zawierającą próg.

3.1.3.3.2.3 Dla radiolatarni kierunku kategorii III, minimalne natężenie pola na ścieżce schodzenia systemu ILS oraz w obrębie sektora kursu radiolatarni kierunku nie będzie mniejsze niż 100 µV/m (minus 106 dBW/m2) w odległości 18,5 km (10 NM), zwiększając się do nie mniej niż 200 µV/m (minus 100 dBW/m2) na wysokości 6 m (20 ft) ponad płaszczyzną poziomą zawierającą próg. Od tego punktu do następnego, znajdującego się 4 m (12 ft) nad linią centralną drogi startowej i 300 m (1000 ft) od progu w kierunku radiolatarni kierunku oraz dalej od tego punktu na wysokości 4 m (12 ft) wzdłuż drogi startowej w kierunku radiolatarni kierunku, natężenie pola nie będzie niższe niż 100 µV/m (minus 106 dBW/m2).

Uwaga. Natężenia pól podane w punktach 3.1.3.3.2.2 i 3.1.3.3.2.3, są niezbędne w celu zapewnienia stosunku sygnału do szumu, wymaganego dla polepszonej integralności.

3.1.3.3.3 Zalecenie. Powyżej 7 stopni poziomy sygnałów będą zmniejszone do najniższej możliwej wartości.

Uwaga 1. Wymogi zawarte w punktach 3.1.3.3.1, 3.1.3.3.2.1 oraz 3.1.3.3.2.2 i 3.1.3.3.2.3, oparte są na założeniach, że statek powietrzny zmierza bezpośrednio w kierunku urządzenia.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący istotnych parametrów odbiornika pokładowego, podany jest w punktach 2.2.2 i 2.2.4 dodatku C.

3.1.3.3.4 Gdy pokrycie zostaje osiągnięte przez dwuczęstotliwościową radiolatarnię kierunku, jedna częstotliwość nośna zapewniająca charakterystykę promieniowania w sektorze kursu przedniego, a druga - na zewnątrz tego sektora, to stosunek natężenia pól obu nośnych w obrębie przestrzeni sektora kursu przedniego, do granic pokrycia określonych w punkcie 3.1.3.3.1 powyżej, nie będzie mniejszy niż 10 dB.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący radiolatarni kierunku zapewniających pokrycie przy pomocy dwóch częstotliwości nośnych podany jest w uwadze do punktu 3.1.3.11.2 poniżej oraz w punkcie 2 dodatku C.

3.1.3.3.5 Zalecenie. Dla radiolatarni kierunku kategorii III, stosunek natężenia pól dwóch nośnych wewnątrz przestrzeni sektora kursu przedniego nie powinien być mniejszy niż 16 dB.

3.1.3.4 Struktura kursu

3.1.3.4.1 Dla radiolatarni kierunku kategorii I, ugięcie linii kursu nie będzie mieć amplitud przekraczających następujące wartości:

StrefaAmplituda (DDM)

(prawdopodobieństwo 95%)

Zewnętrzna granica pokrycia do punktu "A" systemu ILS0,031
Punkt "A" do punktu "B" systemu ILS0,031 w punkcie "A"

zmniejszająca liniowo do 0,015 w punkcie "B" systemu ILS

Punkt "B" do punktu "C" systemu ILS0,015

3.1.3.4.2 Dla radiolatarni kierunku kategorii II i III, ugięcia linii kursu nie będą posiadać amplitud przekraczających następujące wartości:

StrefaAmplituda (DDM)

(prawdopodobieństwo 95%)

Zewnętrzna granica pokrycia do punktu "A" systemu ILS0,031
Punkt "A" do punktu "B" systemu ILS0,031 w punkcie "A"

zmniejszająca się liniowo do 0,015 w punkcie "B" systemu ILS

Punkt "B" do podstawy odniesienia systemu ILS0,005
oraz tylko dla kategorii III:
Podstawa odniesienia do punktu "D" systemu ILS0,005
Punkt "D" do punktu "E" systemu ILS0,005 w punkcie "D"

zmniejszająca się liniowo do 0,010 w punkcie "E" systemu ILS

Uwaga 1. Amplitudy, do których odnoszą się punkty 3.1.3.4.1 oraz 3.1.3.4.2, są wartościami DDM wynikającymi z ugiąć mierzonych na średniej linii kursu, przy prawidłowym jej ustawieniu.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący struktury kursu radiolatarni kierunku, podany jest w punktach 2.1.4, 2.1.6 oraz 2.1.7 dodatku C.

3.1.3.5 Modulacja nośnej

3.1.3.5.1 Nominalna głębokość modulacji częstotliwości nośnej, wynikająca z częstotliwości modulujących 90 Hz i 150 Hz, będzie wynosić 20% wzdłuż linii kursu.

3.1.3.5.2 Głębokość modulacji częstotliwości nośnej, wynikająca z częstotliwości modulujących 90 Hz i 150 Hz, będzie mieścić się w przedziale wartości granicznych 18 i 22%.

3.1.3.5.3 Dla częstotliwości modulujących zastosowane będą następujące tolerancje:

a) częstotliwości modulujące będą wynosić 90 Hz i 150 Hz z dokładnością ± 2,5%;

b) częstotliwości modulujące będą wynosić 90 Hz i 150 Hz z dokładnością ± 1,5% dla instalacji kategorii II;

c) częstotliwości modulujące będą wynosić 90 Hz i 150 Hz z dokładnością ± 1% dla instalacji kategorii III;

d) całkowita zawartość harmonicznych częstotliwości modulującej 90 Hz nie będzie przekraczać 10%; dodatkowo, dla radiolatarni kierunku kategorii III, druga harmoniczna częstotliwości modulującej 90 Hz nie będzie przekraczać 5%;

e) całkowita zawartość harmonicznych częstotliwości modulującej 150 Hz nie będzie przekraczać 10%.

3.1.3.5.3.1 Zalecenie. Dla urządzeń ILS kategorii I częstotliwości modulujące będą wynosić 90 Hz i 150 Hz z dokładnością ± 1,5%, o ile możliwe jest to do zrealizowania.

3.1.3.5.3.2 Dla radiolatarni kierunku kategorii III, głębokość modulacji amplitudy częstotliwości nośnej częstotliwością zasilania, lub jej harmonicznymi lub innymi niepożądanymi składowymi, nie będzie przekraczać 0,5%. Harmoniczne zasilania lub inne niepożądane składowe zakłócające, które mogą modulować wzajemnie z częstotliwością 90 Hz i 150 Hz, lub z ich harmonicznymi wytwarzając fluktuacje linii kursu, nie będą przekraczać 0,05% głębokości modulacji częstotliwości nośnej.

3.1.3.5.3.3 Częstotliwości modulujące będą zsynchronizowane fazowo tak, aby w obrębie połowy sektora kursu demodulowane przebiegi 90 Hz i 150 Hz przechodziły przez 0, w tym samym kierunku w zakresie:

a) dla radiolatarni kierunku kategorii I i II: 20 stopni oraz

b) dla radiolatarni kierunku podejścia kategorii III: 10 stopni,

względnego przesunięcia fazy częstotliwości 150 Hz, co pół cyklu zespolonego przebiegu 90 Hz i 150 Hz.

Uwaga 1. Definicja takiej zależności fazowej nie sugeruje wymogu pomiaru fazy w sektorze polowy kursu.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący tego typu pomiaru podany jest na rysunku C-6 dodatku C.

3.1.3.5.3.4 W dwuczęstotliwościowych radiolatarniach kierunku, punkt 3.1.3.5.3.3 będzie stosowany do każdej nośnej. Dodatkowo, częstotliwość modulująca 90 Hz jednej nośnej będzie zsynchronizowana fazowo z częstotliwością modulującą 90 Hz drugiej nośnej tak, aby ich demodulowane przebiegi przechodziły przez 0 w tym samym kierunku z dokładnością fazy:

a) dla nadajników kierunku podejścia kategorii I i II: 20 stopni oraz

b) dla nadajników kierunku podejścia kategorii III: 10 stopni,

względnego przesunięcia fazy częstotliwości 90 Hz. Podobnie, częstotliwości 150 Hz obu nośnych będą zsynchronizowane fazowo tak, aby ich demodulowane przebiegi przechodziły przez 0 w tym samym kierunku w zakresie:

1) dla nadajników kierunku podejścia kategorii I i II: 20 stopni oraz

2) dla nadajników kierunku podejścia kategorii III: 10 stopni,

względnego przesunięcia fazy częstotliwości 150 Hz.

3.1.3.5.3.5 Alternatywne dwuczęstotliwościowe systemy radiolatarni kierunku wykorzystujące fazowanie sygnałów audio, różniące się od warunków opisanych w punkcie 3.1.3.5.3.4 będą dopuszczone. W takim alternatywnym systemie fazowanie częstotliwości 90 Hz - 90 Hz oraz 150 Hz - 150 Hz będzie regulowane do ich nominalnych wartości w zakresie opisanym w punkcie 3.1.3.5.3.4.

Uwaga. Powyższe postępowanie ma na celu zapewnienie poprawnego działania odbiornika pokładowego w rejonie oddalonym od linii kursu, gdzie natężenia sygnałów dwóch nośnych są w przybliżeniu równe.

3.1.3.5.3.6 Zalecenie. Suma głębokości modulacji częstotliwości nośnej, wynikająca z modulacji częstotliwościami 90 Hz i 150 Hz nie powinna przekraczać 60% lub być mniejsza niż 30% w obszarze wymaganego pokrycia.

3.1.3.5.3.6.1 Dla urządzeń zainstalowanych po raz pierwszy po 1 stycznia 2000 suma głębokości modulacji częstotliwości nośnej, wynikająca z częstotliwości modulujących 90 Hz i 150 Hz nie będzie przekraczać 60% lub być mniejsza niż 30% w obszarze wymaganego pokrycia.

Uwaga 1. W przypadku, gdy suma głębokości modulacji jest większa niż 60% dla radiolatarni kierunku kategorii I, nominalna czułość przemieszczania może być regulowana zgodnie z opisem w punkcie 3.1.3.7.1, w celu osiągnięcia powyższych limitów dla modulacji.

Uwaga 2. Dla systemów dwuczęstotliwościowych, standard dla maksymalnej sumy głębokości modulacji nie obowiązuje na azymutach lub w pobliżu azymutów, gdzie poziomy sygnału nośnej kursu i wyrazistości mają równą amplitudę (np. na azymutach, gdzie oba systemy nadawcze mają znaczny udział w całkowitej głębokości modulacji).

Uwaga 3. Standard dla minimalnej sumy głębokości modulacji oparty jest na poziomie alarmu, ustawionego na wartość 30%, jak podano w punkcie 2.3.3 dodatku C.

3.1.3.5.3.7 Wykorzystując radiolatarnię kierunku do łączności radiotelefonicznej, suma głębokości modulacji częstotliwości nośnej, wynikającej z częstotliwości 90 Hz i 150 Hz nie będzie przekraczać 65% w zakresie 10 stopni od linii kursu oraz nie będzie przekraczać 78% w żadnym innym punkcie wokół radiolatarni kierunku.

3.1.3.5.4 Zalecenie. Niepożądane modulacje częstotliwości i fazy na częstotliwości fali nośnej radiolatarni kierunku systemu ILS, które mogą wpływać na wartości DDM wyświetlane na pokładowych odbiornikach kierunku, będą zmniejszone do wartości praktycznej.

Uwaga. Stosowny materiał pomocniczy podany jest w punkcie 2.15 dodatku C.

3.1.3.6 Dokładność ustawienia kursu

3.1.3.6.1 Średnia linia kursu będzie ustawiona i utrzymywana w granicach, odpowiadających następującym odchyleniom od centralnej linii drogi startowej, w punkcie odniesienia systemu ILS:

a) dla radiolatarni kierunku kategorii I: ± 10,5 m (35 ft) lub odpowiednik liniowy wynoszący 0,015 DDM, w zależności od tego, która wartość jest mniejsza;

b) dla radiolatarni kierunku kategorii II: ± 7,5 m (25 ft);

c) dla radiolatarni kierunku kategorii III: ± 3 m (10 ft).

3.1.3.6.2 Zalecenie. - Dla radiolatarni kierunku kategorii II, średnia linia kursu powinna być ustawiona i utrzymywana w przedziałach odpowiadających wartości ± 4,5 m (15 ft) odchylenia od centralnej linii drogi startowej, w punkcie odniesienia systemu ILS.

Uwaga 1. Zaleca się, aby instalacje kategorii II i III były ustawiane i utrzymywane tak, żeby wartości graniczne z punktów 3.1.3.6.1 oraz 3.1.3.6.2 były osiągane sporadycznie. Zaleca się również, aby konstrukcja i działanie całego naziemnego systemu ILS charakteryzowało się wystarczającą integralnością dla osiągnięcia tego celu.

Uwaga 2. Zaleca się, aby nowe instalacje kategorii II spełniały wymogi z punktu 3.1.3.6.2 powyżej.

Uwaga 3. Materiał pomocniczy na temat pomiarów ustawienia kursu radiolatarni kierunku podany jest w punkcie 2.1.3 dodatku C.

3.1.3.7 Czułość przemieszczania

3.1.3.7.1 Nominalna czułość przemieszczania w obrębie potowy sektora kursu w punkcie odniesienia systemu ILS, będzie wynosić 0,00145 DDM/m (0,00044 DDM/ft) z wyjątkiem radiolatarń kierunku kategorii I, dla których nominalna czułość przemieszczania nie może być spełniona, czułość przemieszczania będzie ustawiona jak najbliżej tej wartości. Nominalna czułość przemieszczania dla radiolatarni kierunku kategorii I, zainstalowanej na drodze startowej o kodzie 1 oraz 2, będzie osiągnięta w punkcie "B" systemu ILS. Maksymalny kąt sektora kursu nie będzie przekraczać 6 stopni.

Uwaga. Kody 1 i 2 drogi startowej określone zostały w Załączniku 14.

3.1.3.7.2 Boczna czułość przemieszczania będzie ustawiona i utrzymywana w przedziale wartości granicznych, wynoszących plus minus :

a) 17% nominalnej wartości dla urządzeń kategorii I i II;

b) 10% nominalnej wartości dla urządzeń kategorii III.

3.1.3.7.3 Zalecenie. Czułość przemieszczania dla ILS kategorii II, tam gdzie jest to możliwe, powinna być ustawiana i utrzymywana w przedziale wartości granicznych ± 10%.

Uwaga 1. Wartości podane w punktach 3.1.3.7.1, 3.1.3.7.2 oraz 3.1.3.7.3 oparte zostały na nominalnej szerokości sektora wynoszącej 210 m (700 ft) w odpowiednim punkcie, np. punkcie "B" systemu ILS na drogach startowych o kodach 1 i 2 oraz w punkcie odniesienia systemu ILS na innych drogach startowych.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy na temat ustawienia i czułości przemieszczania dwuczęstotliwościowych radiolatarni kierunku, podany jest w punkcie 2.7 dodatku C.

Uwaga 3. Materiał pomocniczy na temat pomiaru czułości przemieszczenia radiolatarni kierunku podany jest w punkcie 2.9 dodatku C.

3.1.3.7.4 Wzrost DDM będzie liniowy względem przemieszczania kątowego od przedniej linii kursu (gdzie DDM wynosi 0) aż do kąta po jednej ze stron przedniej linii kursu, gdzie DDM wynosi 0,180. Od tego kąta do ± 10 stopni, DDM nie będzie mniejszy niż 0,180. W przedziale od ± 10 stopni do ± 35 stopni, DDM nie będzie mniejszy niż 0,155. Tam, gdzie wymagane jest pokrycie poza sektorem o wartości ±35 stopni, DDM w tym obszarze pokrycia, z wyłączeniem sektora kursu tylnego, nie będzie mniejszy niż 0,155.

Uwaga 1. Liniowość zmiany DDM względem przemieszczania kątowego jest szczególnie ważna w sąsiedztwie linii kursu.

Uwaga 2. Powyższy DDM w sektorze 10-35 stopni ma być uważany za minimalny wymóg do użycia systemu ILS jako pomocy do lądowania. Tam, gdzie jest to możliwe większa wartość DDM wynosząca np. 0,180 będzie korzystniejsza, dla statków powietrznych o dużej prędkości, w wykonywaniu przechwyceń sygnału pod dużym kątem w odległościach pożądanych operacyjnie, pod warunkiem, że spełnione są warunki dla %owej wartości modulacji z punktu 3.1.3.5.3.6.

Uwaga 3. Tam, gdzie jest to możliwe, poziom przechwytywania sygnału radiolatarni kierunku w systemach automatycznej kontroli lotu ma być ustawiony na wartość 0,175 DDM lub mniejszą, w celu uniknięcia błędnych przechwyceń sygnału radiolatarni kierunku podejścia.

3.1.3.8 Nadawanie głosem

3.1.3.8.1 Radiolatarnie kierunku kategorii I i II mogą zapewnić równoczesną obsługę kanału łączności radiotelefonicznej typu ziemia-powietrze z sygnałami nawigacyjnymi i identyfikacyjnymi pod warunkiem, że tego typu operacja w żaden sposób nie będzie kolidować z podstawową funkcją radiolatarni kierunku.

3.1.3.8.2 Radiolatarnie kierunku kategorii III nie będą zapewniać tego typu funkcji, z wyjątkiem urządzeń, w których wyeliminowano możliwość interferencji z sygnałem nawigacyjnym.

3.1.3.8.3 W przypadku gdy kanał jest zapewniony, będzie odpowiadać następującym standardom:

3.1.3.8.3.1 Kanał będzie znajdować się na tej samej, lub tych samych częstotliwościach nośnych, użytych do funkcjonowania radiolatarni kierunku, promieniowanie natomiast będzie spolaryzowane poziomo. W przypadku modulowania głosem dwóch nośnych, względne fazy modulacji na obydwu nośnych nie będą powodować pojawienia się braku sygnału wewnątrz obszaru pokrycia radiolatarni kierunku.

3.1.3.8.3.2 Głębokość modulacji szczytowej nośnej lub nośnych, wynikająca z łączności radiotelefonicznej, nie będzie przekraczać 50%, ale będzie regulowana tak, aby:

a) stosunek głębokości modulacji szczytowej, wynikającej z łączności radiotelefonicznej do tej, wynikającej z modulacji sygnałem identyfikacyjnym wynosił około 9:1;

b) suma modulacji, wynikająca z korzystania z kanału radiotelefonicznego, z sygnałów nawigacyjnych oraz sygnałów identyfikacyjnych, nie będzie przekraczać 95%.

3.1.3.8.3.3 Charakterystyka częstotliwości akustycznej kanału radiotelefonicznego będzie płaska w 3 dB przedziale względem poziomu przy 1000 Hz w zakresie częstotliwości od 300 do 3000 Hz.

3.1.3.9 Identyfikacja

3.1.3.9.1 Radiolatarnia kierunku będzie zapewniać równoczesne przesyłanie sygnału identyfikacyjnego, specyficznego dla drogi startowej oraz kierunku podejścia, na tej samej lub tych samych częstotliwościach nośnych, jak te użyte do funkcjonowania radiolatarni kierunku. Przesyłanie sygnału identyfikacyjnego nie będzie w żaden sposób kolidować z podstawową funkcją radiolatarni kierunku.

3.1.3.9.2 Sygnał identyfikacyjny będzie wytwarzany przez modulację klasy A2A częstotliwości nośnej lub nośnych, używając częstotliwości modulacyjnej o wartości 1020 Hz w przedziale ± 50 Hz. Głębokość modulacji będzie mieścić się w przedziale wartości granicznych 5-15%. W sytuacji, gdy zapewniony jest kanał łączności radiotelefonicznej, głębokość modulacji będzie przystosowana tak, aby stosunek głębokości modulacji szczytowej, wynikającej z łączności radiotelefonicznej do tej wynikającej z modulacji sygnału identyfikacyjnego, wynosił 9:1 (zobacz punkt 3.1.3.8.3.2). Emisja przenosząca sygnał identyfikacyjny będzie spolaryzowana poziomo. W przypadku, gdy dwie nośne zmodulowane są przez sygnał identyfikacyjny, względna faza modulacji nie będzie powodować pojawienia się braku sygnału wewnątrz obszaru pokrycia radiolatarni kierunku.

3.1.3.9.3 Sygnał identyfikacyjny będzie wykorzystywać Międzynarodowy Alfabet Morse'a i będzie składać się z dwóch lub więcej liter. Może być poprzedzony znakiem Międzynarodowego Alfabetu Morse'a oznaczającym literę "I", po którym nastąpi krótka przerwa, w sytuacji gdzie niezbędne jest rozróżnienie urządzenia systemu ILS od innych urządzeń nawigacyjnych w bezpośrednim obszarze operacyjnym.

3.1.3.9.4 Sygnał identyfikacyjny będzie przesyłany za pomocą kropek i kresek z prędkością odpowiadającą w przybliżeniu siedmiu słowom na minutę, i będzie powtarzany w równych przedziałach czasu, nie mniej niż sześć razy na minutę, przez cały czas, w którym radiolatarnia kierunku jest dostępna do użytku. W przypadku, gdy sygnały radiolatarni kierunku nie są dostępne, np. w efekcie usunięcia komponentów nawigacyjnych lub podczas konserwacji, bądź w czasie pracy na teście, sygnał identyfikacyjny będzie wytłumiony. Czas trwania kropek będzie wynosić 0,1-0,160 sekundy. Czas trwania kresek będzie standardowo trzy razy dłuższy niż czas trwania kropek. Odstęp czasowy pomiędzy kropkami i/lub kreskami będzie równy czasowi trwania jednej kropki ± 10%. Odstęp czasowy pomiędzy słowami nie będzie krótszy niż czas trwania trzech kropek.

3.1.3.10 Posadowienie

3.1.3.10.1 Dla urządzeń kategorii II i III, system antenowy radiolatarni kierunku będzie zainstalowany na końcu drogi startowej i na przedłużeniu jej linii centralnej, a sprzęt będzie tak wyregulowany, aby linie kursu znajdowały się w płaszczyźnie pionowej zawierającej linię centralną obsługiwanej drogi startowej. Wysokość i położenie anteny będzie zgodna z zasadami zapewniającymi minimalne przewyższenie nad przeszkodami.

3.1.3.10.2 Dla urządzeń kategorii I, system antenowy radiolatarni kierunku będzie zainstalowany i wyregulowany jak w 3.1.3.10.1, chyba że specyfika lokalizacji zmusza do umieszczenia systemu antenowego z offsetem w stosunku do linii centralnej drogi startowej.

3.1.3.10.2.1 System radiolatarni kierunku z offsetem będzie zainstalowany i wyregulowany zgodnie z przepisami dla offsetu ILS w Procedurach służb żeglugi powietrznej - Operacje statków powietrznych (PANS-OPS) (Doc 8168), tom II i standardy radiolatarni kierunku będą odnosić się do związanego fikcyjnego punktu progu.

3.1.3.11 Monitorowanie

3.1.3.11.1 Automatyczny system monitorujący będzie dostarczać ostrzeżenie do wyznaczonych punktów kontrolnych i powodować wykonanie jednej z poniższych czynności, w przedziale czasowym określonym w punkcie 3.1.3.11.3.1 poniżej, w przypadku utrzymywania się któregoś z warunków z punktu 3.1.3.11.2 poniżej:

a) zaprzestanie nadawania;

b) usunięcie składowych nawigacyjnych i identyfikacyjnych z nośnej;

3.1.3.11.2 Warunki wymagające zainicjowania akcji monitora będą następujące:

a) dla radiolatarni kierunku kategorii I, przesunięcie średniej linii kursu od centralnej linii drogi startowej o więcej niż 10,5 m (35 ft) lub 0,015 DDM, w zależności od tego, która wartość jest mniejsza, w punkcie odniesienia systemu ILS;

b) dla radiolatarni kierunku kategorii II, przesunięcie średniej linii kursu od centralnej linii drogi startowej odpowiadające wartości większej niż 7,5 m (25 ft) w punkcie odniesienia systemu ILS;

c) dla radiolatarni kierunku kategorii III, przesunięcie średniej linii kursu od centralnej linii drogi startowej odpowiadające wartości większej niż 6 m (20 ft) w punkcie odniesienia systemu ILS;

d) w przypadku jednoczęstotliwościowych radiolatarni kierunku, zmniejszenie się mocy wyjściowej do wartości takiej że żaden z wymogów punktów 3.1.3.3, 3.1.3.4 oraz 3.1.3.5 powyżej nie jest spełniony lub do wartości mniejszej niż 50% wartości normalnej (którykolwiek warunek wystąpi pierwszy);

e) w przypadku dwuczęstotliwościowych radiolatarni kierunku podejścia, zmniejszenie się mocy wyjściowej którejkolwiek nośnej do wartości mniejszej niż 80%, chyba że dopuszczalne jest dalsze zmniejszanie się, do wartości pomiędzy 80% i 50% wartości normalnej, pod warunkiem, że radiolatarnia kierunku będzie wciąż spełniała wymogi z punktów 3.1.3.3, 3.1.3.4 oraz 3.1.3.5 powyżej;

Uwaga. Zmiana częstotliwości powodująca utratę różnicy częstotliwości określonej w punkcie 3.1.3.2.1 powyżej, może powodować niebezpieczne sytuacje. Problem ten posiada znaczenie operacyjne dla instalacji kategorii II i III. Jeśli jest to niezbędne, problem ten można wyeliminować odpowiednimi ustaleniami odnośnie monitorowania lub poprzez korzystanie z wysoce niezawodnych układów.

f) zmiana czułości przemieszczania o wartość większą niż 17% od nominalnej wartości dla urządzenia radiolatarni kierunku.

Uwaga. Przy doborze wartości mocy do wykorzystania w monitoringu, o którym mowa w punkcie 3.1.3.11.2 e) powyżej, należy zwrócić się szczególną uwagę na pionową oraz poziomą strukturę wiązki (wiązka pionowa wynikająca z różnicy w wysokości anteny) w systemie dwuczęstotliwościowym. Większe zmiany w stosunku mocy pomiędzy nośnymi mogą doprowadzić do zbyt niskiego poziomu sygnału wyrazistości oraz błędnych kursów w strefie poza kursem, do granic wymaganego pokrycia pionowego, określonych w punkcie 3.1.3.3.1 powyżej.

3.1.3.11.2.1 Zalecenie. W przypadku dwuczęstotliwościowych radiolatarni kierunku, warunki wymagające zainicjowania akcji monitora będą obejmować przypadek, kiedy DDM w wymaganym obszarze pokrycia, przekraczającym ±10 stopni od linii kursu przedniego, z wyłączeniem sektora kursu tylnego, spadnie poniżej 0,155.

3.1.3.11.3 Całkowity czas nadawania sygnału, włącznie z okresami(em) nienadawania sygnału, poza wartościami granicznymi, określonymi w a), b), c), d), e) oraz f) punktu 3.1.3.11.2 powyżej, będzie minimalny, zgodny z wymaganiem unikania przerw w usłudze nawigacyjnej, zapewnianej przez radiolatarnię kierunku.

3.1.3.11.3.1 Całkowity czas, o którym mowa w punkcie 3.1.3.11.3 pod żadnym względem nie będzie przekraczać:

10 sekund dla radiolatarni kierunku kategorii I;

4 sekund dla radiolatarni kierunku kategorii II;

2 sekund dla radiolatarni kierunku kategorii III.

Uwaga 1. Określone całkowite okresy czasu nadawania sygnału są nieprzekraczalnymi wartościami granicznymi i mają na celu ochronę statku powietrznego w końcowych fazach podchodzenia do lądowania przed przedłużającym się i powtarzającym się czasem, gdy radiolatarnia kierunku pracuje poza wartościami granicznymi monitora. Z tego powodu, zawierają one nie tylko wstępne okresy pracy poza tolerancją, ale również całkowity(e) okres(y) nadawania poza tolerancją, włącznie z okresem(ami) nienadawania sygnału i czas wymagany do usunięcia komponentów nawigacji i identyfikacji z nośnej, które mogą wystąpić podczas przywracania usługi, np. w czasie kolejnego funkcjonowania monitora i być wynikiem przełączenia urządzeń radiolatarni kierunku lub jego elementów.

Uwaga 2. Z operacyjnego punktu widzenia, informacje prowadzące nie będą nadawane poza wartościami granicznymi monitora, po podanych okresach czasu, a dalsze próby przywrócenia usługi będą zaniechane na okres 20 sekund.

3.1.3.11.3.2 Zalecenie. Całkowity okres z punktu 3.1.3.11.3.1 powinien być skrócony tak, aby nie przekraczał 2 sekund dla radiolatarni kierunku kategorii II oraz 1 sekundy dla radiolatarni kierunku kategorii III.

3.1.3.11.4 Konstrukcja i działanie systemu monitorującego będzie zgodne z wymogiem, aby w przypadku awarii systemu monitorującego sygnały nawigacyjne i sygnały identyfikacji zostały wyłączone, a ostrzeżenie zostało dostarczone do wyznaczonych punktów zdalnej kontroli.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący projektowania i obsługi systemów monitorujących podany jest w punkcie 2.1.7 dodatku C.

3.1.3.12 Wymagania dotyczące integralności i ciągłości pracy

3.1.3.12.1 Prawdopodobieństwo nie wyemitowania błędnych sygnałów prowadzących przez radiolatarnię kierunku kategorii II i III będzie nie mniejsze niż 1 - 0,5 x 10-9 przy każdym lądowaniu.

3.1.3.12.2 Zalecenie. Prawdopodobieństwo nie wyemitowania przez radiolatarnię kierunku kategorii I błędnych sygnałów prowadzących nie powinno być mniejsze niż 1 - 1,0 x 10-7 przy każdym lądowaniu.

3.1.3.12.3 Prawdopodobieństwo nie utracenia wyemitowanego sygnału prowadzącego będzie większe niż:

a) 1 - 2 x 10-6 w każdym 15-sekundowym przedziale czasowym dla radiolatarni kierunku kategorii II lub radiolatarni kierunku przeznaczonych do użycia w operacjach kategorii III A (odpowiada to 2000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami); oraz

b) 1 - 2 x 10-6 w każdym 30-sekundowym przedziale czasowym dla radiolatarni kierunku kategorii III przeznaczonych do użycia w operacjach pełnego zakresu kategorii III (odpowiada to 4000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

3.1.3.12.4 Zalecenie. Prawdopodobieństwo nieutracenia wyemitowanego sygnału prowadzącego powinno przekraczać 1 - 4 x 10-6 w każdym 15-sekundowym przedziale czasowym dla radiolatarni kierunku kategorii I (odpowiada to 1000 godzinom średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący integralności i ciągłości pracy podano w punkcie 2.8 dodatku C.

3.1.4 Odporność na interferencje systemów odbiorczych radiolatarni kierunku ILS

3.1.4.1 Systemy odbiorcze radiolatarni kierunku podejścia ILS będą zapewniać dostateczną odporność na interferencje dwusygnałowych produktów intermodulacyjnych trzeciego stopnia, wywołane transmisją sygnałów radiofonicznych VHF FM o poziomach zgodnych ze wzorem:

2N1 + N2 + 72 ≤ 0

dla sygnałów radiofonicznych VHF FM w zakresie 107,7 - 108,0 MHz

oraz

dla sygnałów radiofonicznych VHF FM poniżej 107,7 MHz,

gdzie częstotliwości dwóch sygnałów radiofonicznych VHF FM, wytwarzają wewnątrz odbiornika dwusygnałowe produkty intermodulacji trzeciego stopnia, na pożądanej częstotliwości radiolatarni kierunku ILS.

N1 i N2 oznaczają poziomy (dBm) dwóch sygnałów radiofonicznych VHF FM na wejściu odbiornika radiolatarni kierunku ILS. Żaden z obydwu poziomów nie będzie przekraczać kryteriów obniżenia czułości, ustalonych w punkcie 3.1.4.2.

Δf = 108,1 - f1, gdzie f1 to częstotliwość N1, emitowanego sygnału radiofonicznego VHF FM zbliżonego do 108,1 MHz.

3.1.4.2. Czułość systemu odbiorczego radiolatarni kierunku nie będzie obniżana w obecności sygnałów radiofonicznych VHF FM mających poziomy zgodne z następującą tabelą:

Częstotliwość (MHz)Maksymalny poziom niepożądanego sygnału na wejściu odbiornika (dBm)
88-102+15
104+10
106+5
107,9-10

Uwaga 1. Zależność pomiędzy sąsiednimi punktami wyznaczonymi przez powyższe częstotliwości jest liniowa.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący kryteriów odporności użytych w eksploatacji podanych w punktach 3.1.4.1 oraz 3.1.4.2 powyżej, zawarty jest w punkcie 2.2.2 dodatku C.

3.1.5 Urządzenie ścieżki schodzenia UHF oraz współpracujący monitor

Uwaga. Do oznaczania nominalnego kąta ścieżki schodzenia użyto θ.

3.1.5.1 Informacje ogólne

3.1.5.1.1 Promieniowanie systemu antenowego UHF ścieżki schodzenia będzie wytwarzać złożoną charakterystykę pola modulowanego amplitudowo przez częstotliwości 90 Hz oraz 150 Hz. Charakterystyka ta będzie tak ułożona, aby zapewnić linię prostą ścieżki schodzenia w płaszczyźnie pionowej, zawierającą centralną linię drogi startowej z częstotliwością 150 Hz przeważającą poniżej ścieżki oraz częstotliwością 90 Hz przeważającą powyżej ścieżki, przynajmniej do kąta równego 1,75 θ.

3.1.5.1.1.1 Zalecenie. Kąt ścieżki schodzenia ILS powinien wynosić 3 stopnie. Nie należy używać kątów ścieżki schodzenia ILS większych niż 3 stopnie, poza sytuacją, gdzie niemożliwe jest zastosowanie alternatywnych środków zapewniających minimalne przewyższenia nad przeszkodami.

3.1.5.1.1.2 Kąt ścieżki schodzenia będzie ustawiony i utrzymywany w zakresie:

a) 0,075 θ od θ dla ścieżek schodzenia ILS kategorii I i II;

b) 0,04 θ od θ dla ścieżek schodzenia ILS kategorii III;

Uwaga 1. Materiał pomocniczy dotyczący ustawienia i utrzymania kątów ścieżki schodzenia podany jest w punkcie 2.4 dodatku C.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący zakrzywienia ścieżki schodzenia ILS, jej ustawienia oraz posadowienia, związanego z wyborem wysokości punktu odniesienia ILS, podany jest w punkcie 2.4 dodatku C i rysunku C-5.

3.1.5.1.2 Przedłużona w dół prosta część ścieżki schodzenia ILS będzie przechodzić przez punkt odniesienia ILS (punkt "T") na wysokości zapewniającej bezpieczne prowadzenie ponad przeszkodami, a także bezpieczne i sprawne użytkowanie obsługiwanej drogi startowej.

3.1.5.1.3 Wysokość punktu odniesienia dla ILS kategorii II i III będzie wynosić 15 m (50 ft). Dopuszczalna jest tolerancja plus 3 m (10 ft).

3.1.5.1.4 Zalecenie. Wysokość punktu odniesienia dla ILS kategorii I powinna wynosić 15 m (50 ft). Dopuszczalna jest tolerancja plus 3 m (10 ft).

Uwaga 1. W osiągnięciu powyższej wysokości punktu odniesienia ILS, założona została maksymalna pionowa odległość wynosząca 5,8 m (19 ft) pomiędzy linią wyznaczoną przez antenę ścieżki schodzenia statku powietrznego a linią wyznaczoną przez dolną krawędź kół nad progiem. W przypadku statku powietrznego przekraczającego to kryterium, należy podjąć odpowiednie kroki w celu utrzymania dostatecznie bezpiecznej wysokości nad progiem lub dostosować dozwolone minima operacyjne.

Uwaga 2. Stosowny materiał pomocniczy podano w punkcie 2.4 dodatku C.

3.1.5.1.5 Zalecenie. Wysokość punktu odniesienia dla ILS kategorii I stosowanego na krótkich drogach startowych precyzyjnego podejścia o kodach 1 i 2 powinna wynosić 12 m (40 ft). Dopuszczalna tolerancja wynosi plus 6 m (20 ft).

3.1.5.2 Częstotliwość radiowa

3.1.5.2.1 Radiolatarnia ścieżki schodzenia będzie pracować w paśmie od 328,6 do 335,4 MHz. W przypadku stosowania systemu jednoczęstotliwościowego, tolerancja częstotliwości nie będzie przekraczać 0,005%. W przypadku stosowania systemu dwuczęstotliwościowego, tolerancja częstotliwości nie będzie przekraczać 0,002%, a nominalne pasmo zajmowane przez nośną będzie symetryczne względem przypisanej częstotliwości. Odstęp pomiędzy nośnymi, przy zastosowaniu wszystkich tolerancji, nie będzie mniejszy niż 4 kHz i nie większy niż 32 kHz.

3.1.5.2.2 Nadawany przez ścieżkę schodzenia sygnał będzie spolaryzowany poziomo.

3.1.5.2.3 Dla urządzeń ścieżki schodzenia ILS kategorii III, nadawane sygnały nie będą zawierać składowych powodujących widoczne fluktuacje ścieżki schodzenia większe niż 0,02 DDM, mierzone między szczytami, w paśmie o częstotliwości od 0,01 do 10 Hz.

3.1.5.3 Pokrycie

3.1.5.3.1 Urządzenie ścieżki schodzenia będzie zapewniać sygnały pozwalające na zadowalającą pracę standardowej instalacji pokładowej w sektorach 8 stopni w azymucie, po każdej stronie centralnej linii ścieżki schodzenia ILS, na minimalnej odległości 18,5 km (10 NM) aż do wartości 1,75 θ i 0,45 θ powyżej horyzontu lub do kąta o wartości 0,30 θ, w sposób wymagany dla zagwarantowania procedury przechwycenia ścieżki schodzenia.

3.1.5.3.2 W celu zapewnienia pokrycia dla ścieżki schodzenia, określonego w punkcie 3.1.5.3.1 powyżej, minimalne natężenie pola wewnątrz sektora tego pokrycia będzie wynosić 400 mikrowoltów na metr (minus 95 dBW/m2). Dla ścieżek schodzenia kategorii I natężenie takie będzie zapewnione w dół do wysokości 30 m (100 ft) nad płaszczyzną poziomą zawierającą próg. Dla ścieżek schodzenia kategorii II i III natężenie takie będzie zapewnione w dół do wysokości 15 m (50 ft) nad płaszczyzną poziomą zawierającą próg.

Uwaga 1. Wymogi zawarte w powyższych akapitach oparte zostały na założeniu, że statek powietrzny zmierza prosto w kierunku urządzenia.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący istotnych parametrów odbiornika pokładowego podany jest w punkcie 2.2. Dodatku C.

Uwaga 3. Materiał pomocniczy dotyczący zmniejszenia pokrycia poza granicą 8 stopni po każdej stronie Unii centralnej, zamieszczono w punkcie 2.4 dodatku C.

3.1.5.4 Struktura ścieżki schodzenia systemu ILS

3.1.5.4.1. Dla ścieżek schodzenia ILS kategorii I, ugięcia w ścieżce schodzenia nie będą posiadać amplitudy przekraczającej następujących wartości:

StrefaAmplituda (DDM)

(prawdopodobieństwo 95%)

Zewnętrzna granica pokrycia do punktu "C" systemu ILS0,035

3.1.5.4.2 Dla ścieżek schodzenia ILS kategorii II i III, ugięcia w ścieżce schodzenia nie będą posiadać amplitudy przekraczającej następującej wartości:

StrefaAmplituda (DDM)

(prawdopodobieństwo 95%)

Zewnętrzna granica pokrycia do punktu "A" systemu ILS0,035
Punkt "A" do punktu "B" systemu ILS0,035 w punkcie "A"

zmniejszająca się liniowo do 0,023 w punkcie "B" systemu ILS

Punkt "B" do podstawy odniesienia systemu ILS0,023

Uwaga 1. Amplitudy, do których odnoszą się punkty 3.1.5.4.1 oraz 3.1.5.4.2 powyżej, są wartościami DDM wynikającymi z ugięć osiąganych na prawidłowo ustawionej średniej ścieżce schodzenia ILS.

Uwaga 2. W obszarach podejścia, gdzie ugięcia ścieżki schodzenia są znaczne, amplitudy ugięć obliczane są od średniego ugięcia ścieżki, a nie od przedłużonej w dół linii prostej.

Uwaga 3. Materiał pomocniczy nawiązujący do struktury kursu ścieżki schodzenia podany jest w punkcie 2.1.4 dodatku C.

3.1.5.5 Modulacja nośnej

3.1.5.5.1 Nominalna głębokość modulacji częstotliwości nośnej, wynikająca z modulacji częstotliwościami 90 Hz i 150 Hz, będzie wynosić 40% wzdłuż ścieżki schodzenia systemu ILS. Głębokość modulacji nie będzie przekraczać wartości granicznych od 37,5% do 42,5%.

3.1.5.5.2 Poniższe tolerancje będą zastosowane do częstotliwości modulujących:

a) częstotliwości modulujące będą wynosić 90 Hz i 150 Hz w przedziale 2,5% dla ILS kategorii I;

b) częstotliwości modulujące będą wynosić 90 Hz i 150 Hz w przedziale 1,5% dla ILS kategorii II;

c) częstotliwości modulujące będą wynosić 90 Hz i 150 Hz w przedziale 1% dla ILS kategorii III;

d) całkowita zawartość harmonicznych częstotliwości 90 Hz nie będzie przekraczać 10%: dodatkowo, dla urządzeń kategorii III druga harmoniczna częstotliwości 90 Hz nie będzie przekraczać 5%;

e) całkowita zawartość harmonicznych częstotliwości 150 Hz nie będzie przekraczać 10%.

3.1.5.5.2.1 Zalecenie. Tam, gdzie jest to możliwe częstotliwości modulujące dla ILS kategorii I powinny wynosić 90 Hz i 150 Hz i mieścić się w przedziale ± 1,5%.

3.1.5.5.2.2 Dla radiolatarni ścieżki schodzenia kategorii III głębokość modulacji amplitudy częstotliwości nośnej częstotliwością zasilania lub harmonicznymi lub innymi częstotliwościami zakłócającymi, nie będzie przekraczać 1%.

3.1.5.5.3 Modulacja będzie zsynchronizowana fazowo tak, aby zdemodulowane przebiegi o częstotliwości 90 i 150 Hz, wewnątrz sektora połowy ścieżki schodzenia, przechodziły przez 0, w tym samym kierunku w zakresie:

a) dla ścieżek schodzenia ILS kategorii I i II: 20 stopni;

b) dla ścieżek schodzenia ILS kategorii III: 10 stopni,

względnego przesunięcia fazy częstotliwości 150 Hz, co pół okresu zsumowanego przebiegu o częstotliwości 90 Hz oraz 150 Hz.

Uwaga 1. Powyższa definicja zależności fazowej nie sugeruje wymogu pomiaru fazy wewnątrz polowy sektora ścieżki schodzenia ILS.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący tego typu pomiaru przedstawiony jest na rysunku C-6 dodatku C.

3.1.5.5.3.1 W dwuczęstotliwościowych systemach ścieżek schodzenia, punkt 3.1.5.5.3 powyżej będzie zastosowany do każdej nośnej. Dodatkowo, częstotliwość modulująca 90 Hz jednej nośnej będzie zsynchronizowana fazowo z częstotliwością modulującą 90 Hz drugiej nośnej tak, aby zdemodulowane przebiegi przechodziły przez 0, w tym samym kierunku w zakresie:

a) dla ścieżek schodzenia kategorii I oraz II: 20 stopni;

b) dla ścieżek schodzenia kategorii III: 10 stopni,

względnego przesunięcia fazy w stosunku do częstotliwości 90 Hz. Podobnie, tony o częstotliwości 150 Hz dwóch nośnych będą zsynchronizowane fazowo tak, aby demodulowane przebiegi przechodziły przez 0, w tym samym kierunku, w zakresie:

a) dla ścieżek schodzenia kategorii I oraz II: 20 stopni;

b) dla ścieżek schodzenia kategorii III: 10 stopni,

względnego przesunięcia fazy w stosunku do częstotliwości 150 Hz.

3.1.5.5.3.2 Alternatywne, dwuczęstotliwościowe systemy ścieżek schodzenia wykorzystujące fazowanie sygnałów audio, różniące się od sytuacji, opisanej w punkcie 3.1.5.5.3.1 powyżej, będą dopuszczone. W tego typu alternatywnym systemie fazowanie 90 Hz - 90 Hz oraz 150 Hz - 150 Hz będzie ustawiane do swoich nominalnych wartości w zakresach równych tym, wymienionym w punkcie 3.1.5.5.3.1 powyżej.

Uwaga. Powyższe postępowanie ma na celu zapewnienie poprawnego działania odbiornika pokładowego wewnątrz sektora ścieżki schodzenia, gdzie natężenie sygnału dwóch nośnych jest w przybliżeniu równe.

3.1.5.5.4 Zalecenie. Niepożądane częstotliwości oraz modulacja fazowa na częstotliwości nośnej ścieżki schodzenia ILS, która może wpłynąć na odczytywane w odbiornikach ścieżki schodzenia wartości DDM, powinny być zmniejszone do wartości praktycznych.

Uwaga. Odpowiedni materiał pomocniczy podany jest w punkcie 2.15 dodatku C.

3.1.5.6 Czułość przemieszczania

3.1.5.6.1 Dla ścieżek schodzenia ILS kategorii I nominalna kątowa czułość przemieszczania będzie odpowiadać wartości 0,0875 DDM przy kątowym przemieszczaniu się powyżej i poniżej ścieżki schodzenia w przedziale 0,07 θ - 0,14 θ.

Uwaga. Powyższa specyfikacja nie ma na celu wykluczenia systemów ścieżki schodzenia, które z natury posiadają asymetryczne wyższe i niższe sektory.

3.1.5.6.2 Zalecenie. Dla ścieżek schodzenia ILS kategorii I nominalna czułość przemieszczania kątowego powinna odpowiadać wartości 0,0875 DDM przy kątowym przemieszczaniu się poniżej ścieżki schodzenia o wartości 0,12 θ, z tolerancją wynoszącą ± 0,02 θ. Sektory górne i dolne będą jak najbardziej symetryczne w przedziale wartości granicznych, określonych w punkcie 3.1.5.6.1 powyżej.

3.1.5.6.3 Dla ścieżek schodzenia kategorii II czułość przemieszczania kątowego będzie jak najbardziej symetryczna. Nominalna czułość przemieszczania kątowego będzie odpowiadać wartości 0,0875 DDM przy przemieszczaniu kątowym wynoszącym:

a) 0,12 θ poniżej ścieżki, z tolerancją wynoszącą ± 0,02 θ;

b) 0,12 θ powyżej ścieżki, z tolerancją wynoszącą plus 0,02 θ i minus 0,05 θ.

3.1.5.6.4 Dla ścieżek schodzenia kategorii III nominalna czułość przemieszczania kątowego będzie odpowiadać wartości 0,0875 DDM przy przemieszczaniu kątowym, powyżej i poniżej ścieżki schodzenia o kąt 0,12 θ, z tolerancją ± 0,02 θ.

3.1.5.6.5 Wartość DDM poniżej ścieżki schodzenia ILS będzie łagodnie rosnąć wraz ze zmniejszającym się kątem do momentu, w którym osiągnięta zostanie wartość 0,22 DDM. Wartość ta będzie uzyskana przy kącie nie mniejszym, niż 0,30 θ powyżej horyzontu. Jednakże w przypadku, gdy zostanie ona osiągnięta przy kącie powyżej 0,45 θ, wartość DDM nie będzie mniejsza niż 0,22, przynajmniej do kąta 0,45 θ lub niższego kąta o wartości 0,30 θ, tak jak to jest wymagane dla zagwarantowania procedury przechwycenia ścieżki schodzenia.

Uwaga. Wartości graniczne ustawiania urządzenia ścieżki schodzenia są przedstawione graficznie na rysunku C-11 Dodatku C.

3.1.5.6.6 Dla ścieżek schodzenia ILS kategorii I, czułość przemieszczania kątowego będzie ustawiona i utrzymywana w przedziale ± 25% wybranej wartości nominalnej.

3.1.5.6.7 Dla ścieżek schodzenia ILS kategorii II, czułość przemieszczania kątowego będzie ustawiona i utrzymywana w przedziale ± 20% wybranej wartości nominalnej.

3.1.5.6.8 Dla ścieżek schodzenia ILS kategorii III, czułość przemieszczania kątowego będzie ustawiona i utrzymywana w przedziale ± 15% wybranej wartości nominalnej.

3.1.5.7 Monitorowanie

3.1.5.7.1 Automatyczny system monitorujący będzie przesyłać ostrzeżenie do wyznaczonych punktów kontrolnych i powodować wstrzymanie emisji w przedziałach czasowych, określonych w punkcie 3.1.5.7.3.1 poniżej, w przypadku utrzymywania się któregoś z poniższych warunków:

a) nastąpiło przesunięcie średniego kąta ścieżki schodzenia ILS poza wartość θ w przedziale - 0,075 θ do +0,10 θ;

b) w przypadku jednoczęstotliwościowych ścieżek schodzenia ILS, gdy nastąpiło zmniejszenie mocy wyjściowej do wartości mniejszej niż 50 % wartości nominalnej, chyba, że ścieżka schodzenia będzie wciąż spełniała wymogi z punktów 3.1.5.3, 3.1.5.4 oraz 3.1.5.5;

c) w przypadku dwuczęstotliwościowych ścieżek schodzenia, gdy nastąpiło zmniejszenie mocy wyjściowej każdej nośnej do wartości mniejszej niż 80%, z wyjątkiem sytuacji, gdy można dopuścić dalsze zmniejszenie do wartości pomiędzy 80% i 50% wartości nominalnej; chyba że ścieżka schodzenia będzie wciąż spełniała wymogi z punktów 3.1.5.3, 3.1.5.4 oraz 3.1.5.5;

Uwaga. Zmiana częstotliwości powodująca utratę różnicy częstotliwości, określonej w punkcie 3.1.3.2.1 powyżej, może powodować niebezpieczne sytuacje. Problem ten ma znaczenie operacyjne dla instalacji kategorii II i III. Jeśli jest to niezbędne, problem ten można wyeliminować odpowiednimi postanowieniami odnośnie monitorowania lub poprzez korzystanie z wysoce niezawodnych układów.

d) dla ścieżek schodzenia ILS kategorii I, gdy zmiana w kącie pomiędzy ścieżką schodzenia i linią poniżej ścieżki schodzenia (przewaga modulacji 150 Hz), na której wartość DDM wynosi 0,0875 jest większa niż:

i) ± 0,0375 θ, lub;

ii) kąt równoważny zmianie czułości przemieszczenia do wartości różnej o 25% wartości nominalnej;

e) dla ścieżek schodzenia ILS kategorii II i III, gdy nastąpiła zmiana czułości przemieszczania o wartość większą niż 25% od wartości nominalnej;

f) gdy linia poniżej ścieżki schodzenia ILS, na której wartość DDM wynosi 0,0875, obniży się do wartości mniejszej niż 0,7475 θ w stosunku do horyzontu;

g) gdy wartość DDM osiągnie wartość mniejszą niż 0,175 w określonym przedziale pokrycia, poniżej sektora ścieżki schodzenia.

Uwaga 1. Wartość 0,7475 θ w stosunku do horyzontu ma zapewnić odpowiednie przewyższenia nad przeszkodami. Wartość ta została przejęta z innych parametrów ścieżki schodzenia i warunków pracy monitora. Ponieważ nie zamierza się stosować dokładności pomiaru do czterech cyfr po przecinku, można do tego celu użyć wartość 0,75 θ, jako wartość graniczną monitora. Materiał pomocniczy dotyczący kryteriów ustalania przewyższeń nad przeszkodami zamieszczony jest w PANS-OPS (Dok. 8168).

Uwaga 2. Podpunkty f) i g) nie mają na celu ustanowienia wymogu dla osobnego monitora, zabezpieczającego przed przekraczaniem połowy sektora dolnych wartości granicznych poniżej wartości 0,7475 θ w stosunku do horyzontu.

Uwaga 3. W urządzeniach ścieżki schodzenia, w których wybrana nominalna czułość przemieszczania koresponduje z kątem poniżej ścieżki schodzenia ILS, który jest blisko wartości granicznych lub osiągnął maksymalne wartości graniczne określone w punkcie 3.1.5.6, koniecznym może okazać się wyregulowanie wartości granicznych monitora tak, aby zabezpieczyć się przed odchyleniami sektora poniżej wartości 0,7475 θ w stosunku do horyzontu.

Uwaga 4. Materiał pomocniczy dotyczący sytuacji opisanej w podpunkcie g) podany jest w punkcie 2.4.13 dodatku C.

3.1.5.7.2 Zalecenie. Monitorowanie charakterystyki ścieżki schodzenia ILS przy mniejszych tolerancjach powinno być ustalone w przypadkach, w których istniałyby zagrożenia operacyjne.

3.1.5.7.3 Całkowity czas nadawania sygnału, włącznie z okresami(em) nie nadawania sygnału, poza wartościami granicznymi, określonymi w punkcie 3.1.5.7.1 powyżej, będzie minimalny, zgodny z wymaganiem unikania przerw w usłudze nawigacyjnej, zapewnianej przez radiolatarnię ścieżki schodzenia ILS.

3.1.3.5.7.3.1 Całkowity czas, o którym mowa w punkcie 3.1.5.7.3 pod żadnym względem nie będzie przekraczać:

a) 6 sekund dla radiolatarń ścieżek schodzenia kategorii I - ILS;

b) 2 sekundy dla radiolatarń ścieżek schodzenia kategorii II i III;

Uwaga 1. Określone całkowite okresy nadawania sygnału są nieprzekraczalnymi wartościami granicznymi i mają na celu ochronę statku powietrznego w końcowych fazach podchodzenia do lądowania przeciwko przedłużającym się i powtarzającym się okresom czasu, gdy ścieżka schodzenia ILS pracuje poza wartościami granicznymi monitora. Z tego powodu, zawierają one nie tylko wstępne okresy pracy poza tolerancją, ale również całkowity z dowolnego lub wszystkich okresów nadawania poza tolerancją, włącznie z okresem nie emitowania sygnału, które może wystąpić podczas przywracania usługi, np. w czasie kolejnego funkcjonowania monitora i przełączenia urządzenia ścieżki schodzenia lub jego elementów.

Uwaga 2. Z operacyjnego punktu widzenia, informacje prowadzące nie będą nadawane poza wartościami granicznymi monitora, po podanych okresach czasu, a dalsze próby przywrócenia usługi będą zaniechane na okres 20 sekund.

3.1.5.7.3.2 Zalecenie. Tam, gdzie jest to możliwe całkowity czas z punktu 3.1.5.7.3.1 powyżej, dla ścieżek schodzenia ILS kategorii II i III, nie powinien przekraczać 1 sekundy.

3.1.5.7.4 Projektowanie i praca systemu monitorującego będzie zgodna z wymogiem określającym, że wstrzymanie nadawania oraz wysłanie ostrzeżenia do wyznaczonych punktów zdalnej kontroli, będzie również następować w przypadku awarii samego systemu monitorującego.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący projektowania i pracy systemów monitorujących podany jest w punkcie 2.1.7 dodatku C.

3.1.5.8 Wymagania dotyczące integralności i ciągłości pracy

3.1.5.8.1 Prawdopodobieństwo nie nadawania błędnych sygnałów prowadzących będzie nie mniejsze niż 1 - 0,5 x 10-9 przy każdym lądowaniu, dla radiolatarń ścieżek schodzenia kategorii II i III

3.1.5.8.2 Zalecenie. Dla ścieżek schodzenia kategorii I prawdopodobieństwo nie wyemitowania błędnych sygnałów prowadzących nie będzie mniejsze niż 1 - 1,0 x 10-7 przy każdym lądowaniu.

3.1.5.8.3 Prawdopodobieństwo nie utracenia nadawanego sygnału prowadzącego będzie większe niż 1 - 2 x 10-6 w każdym 15 sekundowym przedziale czasowym, dla radiolatarń ścieżek schodzenia kategorii II i III (odpowiada to 2000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

3.1.5.8.4 Zalecenie. Prawdopodobieństwo nie utracenia nadawanego sygnału prowadzącego powinno przekroczyć 1 - 4 x 10-6 w każdym 15-sekundowym przedziale czasowym, dla radiolatarń ścieżek schodzenia kategorii I (odpowiada to 1000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący integralności i ciągłości pracy podano w punkcie 2.8 dodatku C.

3.1.6 Parowanie częstotliwości radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia

3.1.6.1 Parowanie częstotliwości radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia systemu lądowania wg przyrządów będzie przejęte z poniższej listy, zgodnie z uregulowaniami punktu 4.2 rozdziału 4, tom V:

Nadajnik

kierunku podejścia

(MHz)

Nadajnik

ścieżki schodzenia

(MHz

Nadajnik

kierunku podejścia

(MHz)

Nadajnik

ścieżki schodzenia

(MHz)

108,1334.7110,1334,4
108,15334,55110.15334,25
108,3334.1110,3335,0
18,35333,95110,35334,85
108,5329,9110,5329,6
1055329,75110,55329,45
108,7330,5110,7330,2
108,75330.35110.75330,05
108,9329,3110,9330,8
108,95329,15110.95330,65
109,1331.4111,1331,7
190,15331,25111,15331,55
109,3332,0111,3332,3
109,35331,85111,35332,15
109,5332,6111,5332,9
109,55332,45111,55332,75
109,7333,2111,7333,5
109,75333,05111,75333,35
109,9333,8111,9331,1
109,95333,65111,95330,95

3.1.6.1.1 W rejonach, gdzie wymogi dla częstotliwości nadajników radiolatarni kierunku i ścieżki schodzenia nie uzasadniają większej liczby par niż 20, będą one wybierane kolejno z poniższej listy:

Lp.Nadajnik kierunku podejścia

(MHz)

Nadajnik ścieżki schodzenia

(MHz)

1110,3335,0
2109,9333,8
3109,5332,6
4110,1334,4
5109,7333,2
6109,3332,0
7109,1331,4
8110,9330,8
9110,7330,2
10110,5329,6
11108,1334,7
12108,3334,1
13108,5329,9
14108,7330,5
15108,9329,3
16111,1331,7
17111,3332,3
18111,5332,9
19111,7333,5
20111,9331,1

3.1.6.2 Częstotliwości, na których pracują nadajniki radiolatarni kierunku ILS spełniające wymogi krajowe, zakończone parzystymi dziesiętnymi częściami megaherca, będą jak najszybciej ponownie przydzielone w taki sposób, aby odpowiadały one punktom 3.1.6.1 oraz 3.1 6.1.1. Nadajniki radiolatarni kierunku mogą kontynuować swoją pracę jedynie do czasu, kiedy wprowadzona zostanie zmiana przydziału częstotliwości.

3.1.6.3 Istniejące radiolatarnie kierunku ILS, wykorzystywane w służbie międzynarodowej, pracujące na częstotliwościach zakończonych nieparzystymi dziesiętnymi częściami megaherca, nie będą mieć przydzielonych nowych częstotliwości zakończonych nieparzystymi dziesiętnymi częściami, plus jedną dwudziestą częścią megaherca, z wyjątkiem sytuacji, w której dzięki umowie regionalnej, można ogólnie używać kanałów wymienionych w punkcie 3.1.6.1 (zobacz punkt 4.2 rozdziału 4, tom V).

3.1.7 Radiolatarnie znakujące VHF - markery

3.1.7.1 Informacje ogólne

a) W każdej instalacji będą znajdować się dwie radiolatarnie znakujące, z wyjątkiem sytuacji przedstawionej w punkcie 3.1.7.6.5. Trzecia radiolatarnia może być dodana, jeśli w opinii kompetentnego przedstawiciela władz jest ona wymagana z powodu procedur operacyjnych, obowiązujących w danym miejscu.

b) Radiolatarnie znakujące będą odpowiadać wymogom zaleconym w punkcie 3.1.7. W przypadku gdy na daną instalację składają się dwie radiolatarnie, przestrzegane będą wymogi obowiązujące marker środkowy oraz zewnętrzny.

c) Radiolatarnie znakujące będą wytwarzać charakterystykę promieniowania w celu oznaczenia wcześniej ustalonej odległości od progu, wzdłuż ścieżki schodzenia ILS.

3.1.7.1.1 W przypadku gdy radiolatarnia znakująca użyta jest w połączeniu z tylnym kursem radiolatarni kierunku, będzie ona odpowiadać charakterystyce radiolatarni określonej w punkcie 3.1.7.

3.1.7.1.2 Sygnały identyfikacyjne radiolatarni znakującej, użytej w połączeniu z tylnym kursem radiolatarni kierunku, będą łatwo odróżnialne od identyfikacji radiolatarni wewnętrznej, środkowej oraz zewnętrznej, w sposób opisany w punkcie 3.1.7.5.1.

3.1.7.2 Częstotliwość radiowa

3.1.7.2.1 Radiolatarnie będą pracować na częstotliwości 75 MHz z tolerancją ± 0,005% oraz będą używać polaryzacji poziomej.

3.1.7.3 Pokrycie

3.1.7.3.1 Radiolatarnia znakująca będzie tak wyregulowana, aby zapewnić pokrycie na następujące odległości, mierzone na ścieżce schodzenia ILS i linii kursu radiolatarni kierunku:

a) marker wewnętrzny (jeśli zainstalowany): 150 m ± 50 m (500 ft ± 160 ft);

b) marker środkowy: 300 m ± 100 m (1000 ft ± 325 ft);

c) marker zewnętrzny: 600 m ± 200 m (2000 ft ± 650 ft).

3.1.7.3.2 Natężenie pola na granicy pokrycia, określonego w punkcie 3.1.7.3.1 będzie wynosić 1,5 miliwolta na metr (minus 82 dBW/m2 ). Dodatkowo, natężenie pola wewnątrz obszaru pokrycia będzie wzrastać do co najmniej 3,0 miliwoltów na metr (minus 76 dBW/m).

Uwaga 1. Wskazanym jest, aby konstrukcja anteny radiolatarni zapewniała odpowiednie zmiany natężenia pola na granicy pokrycia. Zaleca się również zapewnienie statkowi powietrznemu, znajdującemu się w sektorze kursu radiolatarni kierunku, odbiór wskazań wizualnych.

Uwaga 2. Zadowalająca praca standardowego odbiornika pokładowego radiolatarni znakującej będzie osiągnięta, jeśli czułość zostanie ustawiona w sposób pozwalający na odbiór wskazań wizualnych przy natężeniu pola wynoszącym 1,5 miliwolta na metr (minus 82 dBW/m).

3.1.7.4 Modulacja

3.1.7.4.1 Częstotliwość modulacji będzie wynosić:

a) dla markera wewnętrznego, (jeśli jest zainstalowany): 3000 Hz;

b) dla markera środkowego: 1300 Hz;

c) dla markera zewnętrznego: 400 Hz.

Tolerancja dla powyższych częstotliwości będzie wynosić ± 2,5%, a całkowita zawartość harmonicznych każdej częstotliwości nie będzie przekraczać 15%.

3.1.7.4.2 Głębokość modulacji markerów będzie -wynosić 95% ± 4%.

3.1.7.5 Identyfikacja

3.1.7.5.1 Nośna nie będzie przerywana. Częstotliwości modulujące będą kluczowane w następujący sposób:

a) marker wewnętrzny (jeśli jest zainstalowany): 6 kropek na sekundę bez przerwy:

b) marker środkowy: ciągła seria kropek i kresek nadawanych na przemian; kreski są nadawane z szybkością 2 kresek na sekundę, a kropki - 6 kropek na sekundę;

c) marker zewnętrzny: 2 kreski na sekundę bez przerwy.

Powyższe szybkości nadawania będą utrzymywane w przedziale ± 15%.

3.1.7.6 Posadowienie

3.1.7.6.1 Marker wewnętrzny, jeśli jest zainstalowany, będzie posadowiony tak, aby wskazywać w warunkach ograniczonej widzialności bliskość progu drogi startowej

3.1.7.6.1.1 Zalecenie. W przypadku gdy charakterystyka promieniowania jest pionowa, marker wewnętrzny, jeśli zainstalowany, powinien być ustawiony pomiędzy 75 m (250 ft) a 450 m (1500 ft) od progu oraz nie więcej niż 30 m (100 ft) od przedłużenia centralnej linii drogi startowej.

Uwaga 1. Zaleca się, aby charakterystyka markera wewnętrznego przechwyciła przedłużoną w dół, prostą część nominalnej ścieżki schodzenia ILS przy najniższej względnej wysokości decyzji obowiązującej w operacjach kategorii II.

Uwaga 2. Należy zachować ostrożność przy posadowieniu markera wewnętrznego w celu uniknięcia interferencji pomiędzy markerem wewnętrznym i zewnętrznym. Szczegóły na temat posadowienia markerów wewnętrznych zawarte są w punkcie 2.10 dodatku C.

3.1.7.6.1.2 Zalecenie. Jeśli charakterystyka promieniowania jest inna niż pionowa, sprzęt powinien być posadowiony w taki sposób, aby wytwarzał pole wewnątrz sektora kursu oraz sektora ścieżki schodzenia ILS, które będzie bardzo podobne do pola, wytwarzanego przez antenę emitującą charakterystykę pionowo i ulokowaną w sposób zalecony w punkcie 3.1.7.6.1.1.

3.1.7.6.2 Marker wewnętrzny, jeśli jest zainstalowany, będzie posadowiony tak, aby wskazywał w warunkach ograniczonej widzialności, bliskość wizualnego systemu prowadzenia.

3.1.7.6.2.1 Zalecenie. Jeśli charakterystyka promieniowania jest pionowa, marker środkowy powinien być posadowiony w odległości 1050 m (3500 ft) ± 150 m (500 ft) od progu drogi startowej oraz w odległości nie większej niż 75 m (250 ft) od przedłużenia centralnej linii drogi startowej.

Uwaga. Zobacz punkt 2.10 dodatku C odnośnie posadowienia wewnętrznej oraz środkowej radiolatarni.

3.1.7.6.2.2 Zalecenie. Jeśli charakterystyka promieniowania jest inna niż pionowa, sprzęt powinien być posadowiony w taki sposób, aby wytwarzał pole wewnątrz sektora kursu oraz sektora ścieżki schodzenia ILS, i które będzie bardzo podobne do tego, wytwarzanego przez antenę emitującą charakterystykę pionowo i ulokowaną w sposób zalecony w punkcie 3.1.7.6.2.1.

3.1.7.6.3 Marker zewnętrzny będzie posadowiony tak, aby umożliwić statkowi powietrznemu określenie wysokości, odległości oraz sprawdzenie działania sprzętu w trakcie pośredniej i końcowej fazy podejścia.

3.1.7.6.3.1 Zalecenie. Marker zewnętrzny powinien być posadowiony w odległości 7,2 km (3.9 NM) od progu, chyba że z powodów topograficznych lub operacyjnych odległość ta nie jest możliwa, wówczas marker można posadowić w odległości między 6,5 i 11,1 km (3,5 i 6 NM) od progu.

3.1.7.6.4 Zalecenie. Jeśli charakterystyka promieniowania jest pionowa, marker zewnętrzny powinien być posadowiony w odległości nie większej niż 75 m (250 ft) od przedłużenia linii centralnej drogi startowej. Jeśli charakterystyka promieniowania nie jest pionowa, urządzenie powinno być posadowione w taki sposób, aby pozwalało na wytworzenie pola wewnątrz sektora kursu oraz ścieżki schodzenia ILS podobnego do pola, wytwarzanego przez antenę emitującą charakterystykę pionowo.

3.1.7.6.5 Pozycje radiolatarni znakujących, lub tam gdzie są używane do wskazywania odległości radioodległościomierze DME jako alternatywa dla niektórych lub wszystkich markerów wchodzących w skład systemu ILS, będą opublikowane zgodnie z postanowieniami Załącznika 15.

3.1.7.6.5.1 Używany w ten sposób radioodległościomierz DME będzie dostarczać informację o odległości, operacyjnie równoważną do tej, dostarczanej przez radiolatarnię(-e) znakującą(-e).

3.1.7.6.5.2 Jeśli radioodległościomierz DME jest stosowany jako alternatywy dla markera środkowego, jego częstotliwość będzie sparowana z częstotliwością radiolatarni kierunku, a jego posadowienie będzie takie, aby zminimalizować błąd w informacji o odległości.

3.1.7.6.5.3 Radioodległościomierz DME opisany w punkcie 3.1.7.6.5 powyżej będzie odpowiadać specyfikacji zawartej w punkcie 3.5 poniżej.

3.1.7.7 Monitorowanie

3.1.7.7.1 Odpowiednie urządzenie będzie dostarczać sygnały zapewniające pracę automatycznego monitora. Monitor ten będzie przesyłać ostrzeżenie do wyznaczonego punktu kontrolnego w przypadku zajścia jednej z poniższych sytuacji:

a) awaria modulacji lub kluczowania;

b) spadek mocy wyjściowej poniżej 50% wartości normalnej.

3.1.7.7.2 Zalecenie. Każda radiolatarnia znakująca powinna być wyposażona w odpowiednie urządzenie monitorujące, które będzie wskazywać w wyznaczonym miejscu, spadek głębokości modulacji poniżej 50%.

3.2 Wymagania techniczne dla radarowego systemu precyzyjnego podejścia

Uwaga. W treści poniższej specyfikacji używane są odległości skośne.

3.2.1 Radarowy system precyzyjnego podejścia będzie składać się z następujących elementów:

3.2.1.1 Radaru precyzyjnego podejścia (PAR);

3.2.1.2 Radaru dozorowania (SRE).

3.2.2 W przypadku użycia wyłącznie urządzenia PAR, instalacja będzie oznaczona terminem PAR, lub radarem precyzyjnego podejścia, a nie terminem "radarowy system precyzyjnego podejścia".

Uwaga. Uregulowania dotyczące zapisywania i przechowywania danych radarowych zawarte są w rozdziale 6 Załącznika 11.

3.2.3 Radar precyzyjnego podejścia (PAR)

3.2.3.1 Pokrycie

3.2.3.1.1 Radar PAR będzie wykrywać i wskazywać pozycję statku powietrznego, o skutecznej powierzchni odbicia wynoszącej 15 m2 lub większej, znajdującego się w przestrzeni wyznaczonej 20-stopniowym sektorem w azymucie i 7-stopniowym sektorem w elewacji, na minimalnej odległości 16,7 km (9 NM) od jego anteny.

Uwaga. Poniżej przedstawiono skuteczne powierzchnie odbicia echa statku powietrznego:

mały samolot jednosilnikowy: 5 - 10 m2;

mały samolot dwusilnikowy: od 15 m2;

średni samolot dwusilnikowy: od 25 m2;

samolot czterosilnikowy: 50 - 100 m2.

3.2.3.2 Posadowienie

3.2.3.2.1 PAR będzie posadowiony i wyregulowany tak, aby pozwalał na całkowite pokrycie sektora z jego wierzchołkiem w punkcie znajdującym się 150 m (500 ft) od punktu przyziemienia w kierunku końca drogi startowej i rozciągającym się w azymucie ± 5 stopni względem linii centralnej drogi startowej oraz od - 1 stopnia do + 6 stopni w elewacji.

Uwaga 1. Założenia punktu 3.2.3.2.1 mogą być spełnione poprzez posadowienie sprzętu, cofniętego od punktu przyziemienia w kierunku końca drogi startowej na odległość co najmniej 950 m (3000 ft) i odsunięcie od linii centralnej drogi startowej na odległość 120 m (400 ft) lub cofnięcie na odległość co najmniej 1200 m (4000 ft) i odsunięcie od linii centralnej drogi startowej na odległość 185 m (600 ft), jeśli urządzenie ma skanować obszar ± 10 stopni względem linii centralnej drogi startowej. Alternatywnie, jeśli urządzenie ma skanować obszar 15 stopni po jednej stronie centralnej drogi startowej i 5 stopni po drugiej, cofnięcie urządzenia od punktu przyziemienia można zmniejszyć do 685 m (2250 ft) oraz 915 m (3000 ft) dla bocznego odsunięcia wynoszącego odpowiednio 120 m (400 ft) oraz 185 m (600 ft).

Uwaga 2. Wykresy ilustrujące posadowienie radaru PAR zamieszczone są w dodatku C (rysunki od C-14 do C-17 włącznie).

3.2.3.3 Dokładność

3.2.3.3.1 Dokładność wskazań azymutu. Informacja dotycząca azymutu będzie wyświetlana w sposób pozwalający na łatwą obserwację odchyleń lewo/prawo od linii kursu. Maksymalny dopuszczalny błąd względem odchylenia od linii kursu będzie wynosić albo 0,6% odległości od anteny radaru PAR plus 10% odchylenia od linii kursu lub 9 m (30 ft), w zależności od tego która wartość jest większa. Sprzęt będzie posadowiony i ustawiony w taki sposób, aby wyświetlony błąd w punkcie przyziemienia był minimalny oraz nie przekraczał 0,3% odległości od anteny radaru PAR lub 4,5 m (15 ft), w zależności od tego, która wartość jest większa. Będzie możliwe rozróżnienie pozycji dwóch statków powietrznych, znajdujących się względem siebie o 1,2 stopnia w azymucie.

3.2.3.3.2 Dokładność wskazań elewacji. Informacja dotycząca elewacji będzie wyświetlana w sposób pozwalający na łatwą obserwację odchylenia góra/dół od ścieżki schodzenia, na który nastawiony jest sprzęt. Maksymalny dopuszczalny błąd względem odchylenia od linii kursu będzie wynosić 0,4% odległości od anteny radaru PAR plus 10% aktualnego liniowego przemieszczenia się od wybranej ścieżki schodzenia lub 6 m (20 ft), w zależności od tego, która wartość jest większa. Sprzęt będzie ulokowany i ustawiony w taki sposób, aby błąd w punkcie przyziemienia nie przekraczał 6 m (20 ft). Sprzęt będzie posadowiony i wyregulowany w taki sposób, aby wyświetlony błąd w punkcie przyziemienia nie przekraczał 0,2% odległości od anteny radaru PAR lub 3 m (10 ft), w zależności od tego, która wartość jest większa. Będzie możliwe rozróżnienie pozycji dwóch statków powietrznych, znajdujących się względem siebie o 0,6 stopnia w elewacji.

3.2.3.3.3 Dokładność odległości. Błąd w wyznaczeniu odległości od punktu przyziemienia nie będzie przekraczać 30 m (100 ft) plus 3% odległości od punktu przyziemienia. Będzie możliwe rozróżnienie pozycji dwóch statków powietrznych, znajdujących się na tym samym azymucie w odległości 120 m (400 ft) względem siebie.

3.2.3.3.4 Udostępniona będzie informacja zezwalająca na określenie pozycji statku powietrznego względem innego statku powietrznego i przeszkód. Wskazania będą również zezwalać na zwiększenie prędkości naziemnej oraz częstotliwości startów lub podejść na pożądaną ścieżkę schodzenia.

3.2.3.4 Informacje będą całkowicie aktualizowane przynajmniej raz na sekundę. 3.2.4 Radar dozorowania (SRE)

3.2.4.1 Radar dozorowania, użyty jako element systemu radaru precyzyjnego podejścia, będzie spełniać przynajmniej następujące wymogi:

3.2.4.2 Pokrycie

3.2.4.2.1 Radar SRE będzie wykrywać statek powietrzny o skutecznej powierzchni odbicia wynoszącej 15 m2, lub większej, jeśli znajduje się w polu widzenia anteny w obszarze opisanym następująco:

Przestrzeń wyznaczona pełnym, 360 stopniowym obrotem pionowej powierzchni płaszczyzny anteny ograniczona: płaszczyzną biegnącą pod kątem 1.5 stopnia nad płaszczyzną poziomą anteny, rozciągającą się na odległość 37 km (20 NM); płaszczyzną pionową na odległości 37 km (20 NM) rozciągającą się od miejsca przecięcia z 1,5-stopniową płaszczyzną do wysokości 2400 m (8000 ft) nad poziomem anteny; płaszczyzną poziomą rozciągającą się na wysokości 2400 m (8000 ft) z odległości 37 km (20 NM) z powrotem w kierunku anteny do przecięcia z płaszczyzną rozciągającą się od anteny pod kątem 20 stopni nad płaszczyzną poziomą anteny oraz 20-stopniową płaszczyzną rozciągającą się od miejsca przecięcia z płaszczyzną na wysokości 2 400 m (8000 ft) do anteny.

3.2.4.2.2 Zalecenie. Zaleca się zwiększenie pokrycia dla statków powietrznych o skutecznej powierzchni odbicia wynoszącej 15 m2, przynajmniej do obszaru uzyskanego przez zastąpienie wartości z punktu 3.2.4.2.1 powyżej, następującymi wartościami:

- 0,5 stopnia zamiast 1,5 stopnia;

- 46,3 km (25 NM) zamiast 37 km (20 NM);

- 3000 m (10000 ft) zamiast 2400 m (8000 ft);

- 30 stopni zamiast 20 stopni.

Uwaga. Wykres ilustrujący pokrycie pionowe elementu SRE zamieszczony jest w dodatku C (rysunek C-18).

3.2.4.3 Dokładność

3.2.4.3.1 Dokładność wskazań azymutu. Wskazanie pozycji w azymucie będzie mieścić się w przedziale ± 2 stopnie w stosunku do pozycji rzeczywistej. Będzie możliwe rozróżnienie pozycji dwóch statków powietrznych, znajdujących się względem siebie o 4 stopnie w azymucie.

3.2.4.3.2 Dokładność wskazań odległości. Błąd w wyznaczeniu odległości nie będzie przekraczać 5% rzeczywistej odległości lub 150 m, w zależności od tego, która wartość jest większa. Będzie możliwe rozróżnienie pozycji dwóch statków powietrznych, znajdujących się względem siebie w odległości wynoszącej 1% rzeczywistej odległości, mierzonej od punktu obserwacji, lub 230 m w zależności od tego, która wartość jest większa.

3.2.4.3.2.1 Zalecenie. Błąd w wyznaczeniu odległości nie powinien przekraczać 3% odległości rzeczywistej lub 150 m, w zależności od tego, która wartość jest większa.

3.2.4.4 Urządzenie będzie umożliwiać całkowite odświeżanie informacji dotyczących odległości i azymutu wszystkich statków powietrznych w obszarze pokrycia, przynajmniej raz na 4 sekundy.

3.2.4.5 Zalecenie. Należy dołożyć wszelkich starań w celu maksymalnego zmniejszenia zakłóceń spowodowanych odbiciem od obiektów naziemnych lub od chmur i opadów atmosferycznych.

3.3 Wymagania techniczne dla radiolatarni ogólnokierunkowej VHF (VOR)

3.3.1 Informacje ogólne

3.3.1.1 Radiolatarnia VOR będzie tak skonstruowana i wyregulowana, aby odpowiednie przyrządy pokładowe wskazywały równe odchylenia kątowe (namiary) zgodnie z ruchem wskazówek zegara, stopień po stopniu względem północy magnetycznej, mierzone od miejsca posadowienia radiolatarni VOR.

3.3.1.2 Radiolatarnia VOR będzie nadawać częstotliwość nośną, z którą związane są dwie oddzielne modulacje 30 Hz. Faza pierwszej z nich będzie niezależna od azymutu punktu obserwacji (faza sygnału odniesienia). Faza drugiej modulacji (faza sygnału zmiennego) w punkcie obserwacji będzie różnić się od fazy odniesienia o kąt równy namiarowi punktu obserwacji względem radiolatarni VOR.

3.3.1.3 Fazy sygnałów odniesienia i zmiennego będą znajdować się w fazie wzdłuż magnetycznego południka odniesienia, biegnącego przez stację.

Uwaga. Fazy sygnałów odniesienia i zmiennego znajdują się w fazie wówczas, gdy maksymalna wartość sumy częstotliwości nośnej oraz energii wstęgi bocznej, wynikająca z sygnału zmiennego, występuje w tym samym czasie, co najwyższa chwilowa częstotliwość sygnału odniesienia.

3.3.2 Częstotliwość radiowa

3.3.2.1 Radiolatarnia VOR będzie pracować w paśmie od 111,975 do 117,975 MHz, chyba że możliwe jest użycie częstotliwości z pasma od 108 do 111,975 MHz, jeśli zgodnie z postanowieniami punktów 4.2.1 oraz 4.2.3.1 rozdział 4 tom V, użycie takich częstotliwości jest dopuszczalne. Najwyższą możliwą do przydzielenia częstotliwością będzie częstotliwość 117,950 MHz. Separacja pomiędzy kanałami będzie wynosić 50 kHz w odniesieniu do najwyższej możliwej do przydzielenia częstotliwości. Na obszarach, gdzie powszechnie jest stosowana separacja międzykanałowa 100 kHz lub 200 kHz, tolerancja dla częstotliwości nośnej będzie wynosić ± 0,005%.

3.3.2.2 Tolerancja częstotliwości nośnych wszystkich nowych instalacji wprowadzonych po 23 maja 1974 na obszarach, gdzie używana jest 50 kHz separacja międzykanałowa, będzie wynosić ± 0,005%.

3.3.2.3 Na obszarach, gdzie zainstalowano nowe radiolatarnie VOR o częstotliwościach z odstępem międzykanałowym wynoszącym 50 kHz w stosunku do radiolatarni VOR już istniejących na tym obszarze, należy w pierwszej kolejności zapewnić, aby tolerancja częstotliwości nośnej istniejącego systemu VOR, została zmniejszona do wartości ± 0,002%.

3.3.3 Polaryzacja i dokładność charakterystyki

3.3.3.1 Emisja z radiolatarni VOR będzie spolaryzowana poziomo. Pionowo spolaryzowany składnik nadawanego sygnału będzie jak najmniejszy.

Uwaga. Nie jest w chwili obecnej możliwe oszacowanie maksymalnej dopuszczalnej wartości pionowo spolaryzowanego składnika sygnału nadawanego z radiolatarni VOR. (Informacje dotyczące kontroli z powietrza, które mogą być wykonywane w celu ustalenia skutków polaryzacji pionowej na dokładność namiarów, zawarte są w Podręczniku Testowania Pomocy Radionawigacyjnych (Dok. 8071)).

3.3.3.2 Wkład stacji naziemnej do dokładności informacji namiarowej przenoszonej przez spolaryzowany poziomo sygnał, nadawany przez radiolatarnię VOR dla wszystkich kątów elewacji pomiędzy 0 i 40 stopni, zmierzonych od środka systemu antenowego radiolatarni VOR, będzie znajdować się w przedziale ± 2 stopnie.

3.3.4 Pokrycie

3.3.4.1 Radiolatarnia VOR będzie dostarczać sygnały, które zezwolą na satysfakcjonującą pracę standardowej instalacji statku powietrznego na pułapach i odległościach wymaganych z powodów operacyjnych, aż do kąta elewacji wynoszącego 40 stopni.

3.3.4.2 Zalecenie. Natężenie pola lub gęstość mocy w przestrzeni, sygnałów radiolatarni VOR, wymaganych do zapewnienia satysfakcjonującej pracy standardowej instalacji statku powietrznego, przy minimalnym poziomie operacyjnym i przy maksymalnym określonym zasięgu operacyjnym, powinno wynosić 90 mikrowoltów na metr lub minus 107 dBW/m.

Uwaga. Typowe zastępcze promieniowane izotropowo moce (EIRP) stosowane w celu osiągnięcia określonych zasięgów zawarte są w punkcie 3.1 Dodatku C. Definicja EIRP jest zawarta w 3.5.1.

3.3.5 Modulacje sygnałów nawigacyjnych

3.3.5.1 Częstotliwość nośna zaobserwowana w jakimkolwiek punkcie w przestrzeni będzie modulowana amplitudowo przez dwa sygnały w następujący sposób:

a) częstotliwość podnośna 9960 Hz o stałej amplitudzie, modulowana częstotliwościowo sygnałem 30 Hz:

1) dla konwencjonalnej radiolatarni VOR, 30 Hz składnik takiej podnośnej FM jest stały bez względu na azymut i jest określany jako "sygnał odniesienia" i będzie miał wskaźnik dewiacji 16 ± 1 (tzn. od 15 do 17);

2) dla radiolatarni VOR z efektem Dopplera faza 30 Hz składnika zmienia się w zależności od azymutu i jest określana terminem "sygnał zmienny" i będzie miała wskaźnik dewiacji 16 ±1 (tzn. 15 do 17) pod kątem elewacji do 5 stopni i minimalny wskaźnik dewiacji 11, kiedy kąt elewacji wynosi powyżej 5° do 40°;

b) 30 Hz składnik modulujący amplitudowo:

1) dla konwencjonalnego systemu VOR, składnik ten wynika z wirującej charakterystyki promieniowania, którego faza zmienia się w zależności od azymutu i jest określana terminem "sygnał zmienny";

2) dla radiolatarni VOR z efektem Dopplera składnik ten, o stałej fazie w stosunku do azymutu i stałej amplitudzie, nadawany jest dookólnie i jest określany terminem "sygnał odniesienia".

3.3.5.2 Nominalna głębokość modulacji częstotliwości nośnej ze względu na sygnał 30 Hz lub częstotliwość podnośnej 9960 Hz, będzie zawierać się w przedziale wynoszącym 28% - 32%.

Uwaga. Wymaganie to stosuje się do sygnału nadawanego przy braku zjawiska wielościeżkowości.

3.3.5.3 Głębokość modulacji częstotliwości nośnej wynikająca z sygnałów 30 Hz zaobserwowanych pod dowolnym kątem elewacji do 5 stopni, będzie utrzymywać się w przedziale wynoszącym 28%-35%. Głębokość modulacji częstotliwości nośnej wynikająca z sygnału 9960 Hz zaobserwowanych pod dowolnym kątem elewacji do 5 stopni, będzie utrzymywać się w przedziale wynoszącym 20% do 55% w urządzeniach bez modulacji głosu i w przedziale od 20 do 35% w urządzeniach z modulacją głosem.

Uwaga. Kiedy modulacja mierzona jest w czasie inspekcji z powietrza w warunkach występowania silnej wielościeżkowości sygnału, można oczekiwać zmian w odbieranej modulacji. Krótkie zmiany poza wymienione wartości są dopuszczalne. Podręcznik Testowania Pomocy Radionawigacyjnych (Dok. 8071)) zawiera dodatkowe informacje odnośnie stosowania tolerancji na pokładzie statku powietrznego.

3.3.5.4 Częstotliwości modulacji sygnału zmiennego i odniesienia będą wynosić 30 Hz ± 1%.

3.3.5.5 Częstotliwość środkowa podnośnej będzie wynosić 9.960 Hz ±1%.

3.3.5.6

a) Modulacja amplitudy podnośnej 9.960 Hz dla konwencjonalnej radiolatarni VOR nie będzie przekraczać 5%.

b) Dla radiolatarni VOR z efektem Dopplera, wartość %owa modulacji amplitudy podnośnej 9960 Hz nie będzie przekraczać 40%, gdy jest mierzona w punkcie położonym co najmniej 300 m (1000 ft) od radiolatarni VOR.

3.3.5.7 Tam, gdzie wprowadzono 50 kHz odstęp między kanałami dla radiolatarni VOR, poziom harmonicznych wstęgi bocznej składowej 9.960 Hz w nadawanym sygnale nie będzie przekraczać następujących poziomów w stosunku do poziomu wstęgi bocznej 9.960 Hz:

PodnośnaPoziom
9960 Hzodniesienie 0 dB
druga harmoniczna- 30 dB
trzecia harmoniczna- 50 dB
czwarta harmoniczna i powyżej- 60 dB

3.3.6 Nadawanie głosem i identyfikacja

3.3.6.1 W przypadku, gdy radiolatarnia VOR zapewnia równocześnie kanał łączności typu ziemia-powietrze, kanał ten będzie znajdować się na tej samej częstotliwości nośnej użytej dla funkcji nawigacyjnych. Promieniowanie na tym kanale będzie spolaryzowane poziomo.

3.3.6.2 Głębokość modulacji nośnej na kanale łączności nie będzie większa niż 30%.

3.3.6.3 Charakterystyka częstotliwości akustycznej kanału rozmownego będzie płaska w 3 dB przedziale, względem poziomu przy 1000 Hz w zakresie częstotliwości od 300 - 3000 Hz.

3.3.6.4 Radiolatarnia VOR będzie zapewniać równoczesną transmisję sygnału identyfikacyjnego na tej samej częstotliwości nośnej jak ta, użyta dla funkcji nawigacyjnych. Nadawany sygnał identyfikacyjny będzie spolaryzowany poziomo.

3.3.6.5 Sygnał identyfikacyjny będzie wykorzystywać Międzynarodowy Alfabet Morse'a i składać się z dwóch lub trzech liter.

Będzie nadawany z prędkością około 7 słów na minutę. Sygnał będzie powtarzany co najmniej co 30 sekund, a częstotliwość modulacji będzie wynosić 1020 Hz z tolerancją ± 50 Hz.

3.3.6.5.1 Zalecenie. Sygnał identyfikacyjny powinien być nadawany trzy razy co 30 sekund i być równomiernie rozłożony w tym przedziale czasowym. Jeden z sygnałów identyfikacyjnych może przybrać formą identyfikacji głosowej.

Uwaga. Tam, gdzie radiolatarnie VOR i DME współpracują ze sobą, zgodnie z punktami 3.5.2.5 poniżej, uregulowania dotyczące identyfikacji z punktu 3.5.3.6.4 poniżej mają wpływ na identyfikację radiolatarni VOR.

3.3.6.6 Głębokość, na jaką częstotliwość nośna jest zmodulowana przez sygnał kodu identyfikacyjnego będzie zbliżona do 10%, lecz nie będzie tej wartości przekraczać. W sytuacji, kiedy nie istnieje żaden kanał łączności, dopuszczalne będzie zwiększenie modulacji przez sygnał kodu identyfikacyjnego do wartości nie przekraczającej 20%.

3.3.6.6.1 Zalecenie. Jeśli radiolatarnia VOR zapewnia równocześnie kanał łączności typu ziemia-powietrze, głębokość modulacji sygnału kodu identyfikacyjnego powinna wynosić 5 ± 1 %w celu zapewnienia satysfakcjonującej jakości nadawania głosem.

3.3.6.7 Transmisja głosem nie będzie kolidować w żaden sposób z podstawowymi funkcjami nawigacyjnymi. Podczas nadawania głosem kod identyfikacyjny będzie wytłumiony.

3.3.6.8 Funkcja odbiorcza systemu VOR będzie zezwalać na wyraźną identyfikację pożądanego sygnału w warunkach napotkanych w obrębie określonego pokrycia, z parametrami modulacji określonymi w punktach 3.3.6.5, 3.3.6.6 oraz 3.3.6.7 powyżej.

3.3.7 Monitorowanie

3.3.7.1 Odpowiedni sprzęt zainstalowany w polu promieniowania będzie dostarczać sygnały do automatycznego monitora. Monitor ten będzie przesyłać ostrzeżenie do wyznaczonego punktu kontrolnego i albo usuwać składowe identyfikacyjne lub nawigacyjne z nośnej, albo wstrzymywać nadawanie w przypadku zajścia (jednego lub kombinacji) następujących odstępstw od ustalonych warunków:

a) zmiana przekraczająca 1 stopień w miejscu monitorowania informacji namiarowej, nadawanej przez radiolatarnie VOR;

b) 15% spadek poziomu napięcia sygnałów częstotliwości modulujących w miejscu monitorowania, albo sygnału podnośnej, albo 30 Hz sygnałów modulujących amplitudy, albo obu sygnałów.

3.3.7.2 Awaria samego monitora spowoduje przesłanie ostrzeżenia do punktu kontrolnego i:

a) usunie komponenty identyfikacyjne oraz nawigacyjne z nośnej; lub

b) spowoduje wstrzymanie nadawania.

Uwaga. Materiał pomocniczy na temat radiolatarni VOR podany jest w punkcie 3 dodatku C i w dodatku E.

3.3.8 Odporność na interferencje systemów odbiorczych VOR

3.3.8.1 Systemy odbiorcze VOR będą zapewniać dostateczną odporność na interferencje dwu-sygnałowych produktów intermodulacji trzeciego stopnia, wywołane przez emisję sygnałów VHF FM o poziomach zgodnych z:

2 N1 + N2 + 72 ≤ 0

dla sygnałów radiofonicznych VHF FM w zakresie 107,7 - 108,0 MHz

oraz

dla sygnałów radiofonicznych VHF FM poniżej 107,7 MHz,

gdzie częstotliwości dwóch sygnałów radiofonicznych VHF FM, wytwarzają wewnątrz odbiornika dwusygnałowe produkty intermodulacji trzeciego stopnia, na pożądanej częstotliwości radiolatarni VOR.

N1 i N2 oznaczają poziomy (dBm) dwóch sygnałów radiofonicznych VHF FM na wejściu odbiornika radiolatarni VOR. Żaden z obydwu poziomów nie będzie przekraczać kryteriów obniżenia czułości, ustalonych w punkcie 3.3.8.2. poniżej:

Δƒ = 108,1 - ƒ1, gdzie ƒ1 to częstotliwość N1, emitowanego sygnału radiofonicznego VHF FM zbliżonego do 108,1 MHz.

3.3.8.2 Czułość systemu odbiorczego VOR nie będzie obniżana w obecności sygnałów VHF FM, o poziomach zgodnych z następującą tabelą:

Częstotliwość (MHz)Maksymalny poziom niepożądanego sygnału na -wejściu odbiornika (dBm)
88-102+15
104+10
106+5
107,9-10

Uwaga 1. Zależność pomiędzy sąsiednimi punktami wyznaczonymi przez powyższe częstotliwości jest liniowa.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący kryteriów odporności użytych w eksploatacji, podanych w punktach 3.3.8.1 oraz 3.3.8.2 powyżej, zawarty jest w punkcie 3.6.5 dodatku C.

3.4 Wymagania techniczne dla radiolatarni NDB

Uwaga. - W dodatku C podane są wskazówki dotyczące znaczenia i zastosowania pokrycia nominalnego oraz skutecznego, a także ogólne wskazówki dotyczące pokrycia radiolatarni NDB.

Średni promień pokrycia nominalnego. Promień koła mającego taki sam obszar, co pokrycie znamionowe.

Pokrycie skuteczne. Obszar otaczający radiolatarnię NDB, wewnątrz którego uzyskiwane są namiary o dokładności wystarczającej dla rodzaju danej operacji.

Lokator. Radiolatarnia NDB typu LF/MF używana jako pomoc w fazie końcowego podejścia.

Uwaga. Lokator posiada zwykle średni promień pokrycia nominalnego pomiędzy 18,5 i 46,3 km (10 i 25 NM).

Pokrycie nominalne. Obszar otaczający radiolatarnię NDB, w którym natężenie pionowego pola fali przyziemnej przekracza wartość minimalną, określoną dla obszaru geograficznego, w którym znajduje się radiolatarnia.

Uwaga. Powyższa definicja ma na celu ustalenie sposobu oceny radiolatarni przy normalnym pokryciu, spodziewanym przy braku emisji fali przestrzennej i/lub nieprawidłowej propagacji z danej radiolatarni, lub interferencji pochodzącej z innych urządzeń LF/MF, biorąc jednakże pod uwagę zakłócenia przemysłowe występujące na danym obszarze geograficznym.

3.4.2 Pokrycie

3.4.2.1 Zalecenie. Minimalna wartość natężenia pola wewnątrz pokrycia znamionowego radiolatarni NDB powinna wynosić 70 mikrowoltów na metr.

Uwaga 1. Wskazówki dotyczące natężenia pól wymaganych szczególnie na długościach geograficznych pomiędzy 30°N i 30°S, podane są w punkcie 6.1 dodatku C, natomiast odpowiednie uregulowania ITU podane są w Regulaminie Radiokomunikacyjnym, rozdział VIII, artykuł 35, paragraf IV, część B.

Uwaga 2. Wybór miejsc i czasów, w których mierzone jest natężenie pola jest ważne ze względu na uniknięcie anormalnych wyników dla danego rejonu; miejsca w drogach powietrznych w obszarze wokół radiolatarni są pod względem operacyjnym najważniejsze.

3.4.2.2 Wszystkie zawiadomienia oraz komunikaty dotyczące radiolatarni NDB będą oparte na średnim promieniu pokrycia znamionowego.

Uwaga 1. Podczas klasyfikowania radiolatarni będą brane pod uwagę dzienne lub sezonowe różnice w pokryciu znamionowym.

Uwaga 2. Radiolatarnie o średnim promieniu pokrycia znamionowego pomiędzy 46,3 i 278 km (25 i 150 NM), mogą być wyznaczone przez najbliższą wielokrotność 46,3 km (25 NM) do średniego promienia pokrycia znamionowego, a radiolatarnie o pokryciu znamionowym ponad 278 km (150 NM) - do najbliższej wielokrotności 92,7 km (50 NM).

3.4.2.2 Zalecenie. Na obszarach, gdzie pokrycie znamionowe radiolatarni NDB różni się w różnych sektorach mających znaczenie operacyjne, jej klasyfikacja powinna być wyrażona średnim promieniem pokrycia znamionowego i wartościami kątowymi dla każdego sektora w następujący sposób:

Promień pokrycia granicznego sektora/kąta, wyrażony jako namiar magnetyczny zgodny z kierunkiem ruchu wskazówek zegara od radiolatarni.

Tam, gdzie należy dokonać klasyfikacji radiolatarni NDB w ten sposób, ilość sektorów powinna być utrzymana na minimalnym poziomie, najlepiej nie przekraczającym 2.

Uwaga. Średni promień danego sektora pokrycia znamionowego jest równy promieniowi odpowiadającemu mu okręgowi o tym promieniu. Przykład:

150/210° - 30°

100/30° - 210°.

3.4.3 Ograniczenia w nadawanej mocy

Moc radiolatarni NDB nie będzie przekraczać wartości niezbędnej do osiągnięcia uzgodnionego pokrycia nominalnego o więcej niż 2 dB. Moc ta może być zwiększona w sytuacji, gdy jest to koordynowane na szczeblu regionalnym, bądź nie spowoduje emisji interferencji szkodliwych dla innych urządzeń.

3.4.4 Częstotliwości radiowe

3.4.4.1 Częstotliwości przydzielone radiolatarniom NDB będą wybierane z zakresu częstotliwości 190 - 1750 kHz.

3.4.4.2 Tolerancja częstotliwości obowiązująca dla radiolatarń NDB będzie wynosić 0,01%, natomiast dla radiolatarń NDB o mocy powyżej 200 W używających częstotliwości 1606,5 kHz i więcej - tolerancja będzie wynosić 0,005%.

3.4.4.3 Zalecenie. W przypadku użycia dwóch lokatorów, jako dodatków do systemu ILS, odstęp pomiędzy nośnymi obydwu lokatorów nie powinien być mniejszy niż 15 kHz, w celu zapewnienia poprawnego działania radiokompasu oraz nie większy niż 25 kHz, w celu szybkiego przestrojenia w przypadku, gdy statek powietrzny posiada tylko jeden radiokompas.

3.4.4.4 W przypadku gdy lokatory wchodzące w skład systemów ILS obsługujących przeciwległe końce tej samej drogi startowej, mają przydzielone wspólne częstotliwości, należy opracować przepisy mówiące o konieczności wyłączania radiolatarń niepracujących operacyjnie.

Uwaga. Dodatkowe wskazówki na temat pracujących na kanałach o wspólnej częstotliwości lokatorów zawarte są w punkcie 3.2.2, rozdział 3, tom V.

3.4.5 Identyfikacja

3.4.5.1 Każda radiolatarnia NDB będzie identyfikowana dwu lub trzyliterowymi grupami Międzynarodowego Alfabetu Morse'a, nadawanymi z prędkością odpowiadającą w przybliżeniu 7 słowom na minutę.

3.4.5.2 Identyfikacja będzie nadawana przynajmniej raz na 30 sekund, chyba że identyfikacja radiolatarni dokonana jest poprzez kluczowanie nośnej. W tym przypadku, identyfikacja będzie dokonywana w jednominutowych przedziałach czasowych, chyba że możliwe jest użycie przedziału krótszego w radiolatarniach, w których jest to pożądane z powodów operacyjnych.

3.4.5.2.1 Zalecenie. Poza sytuacjami, w których identyfikacja radiolatarni dokonywana jest poprzez kluczowanie nośnej, sygnał identyfikacyjny powinien być nadawany w równych odstępach czasowych przynajmniej 3 razy, w każdym 30-sekundowym przedziale czasowym.

3.4.5.3 Dla radiolatarń NDB o średnim promieniu pokrycia nominalnego wynoszącym 92,7 km (50 NM), lub mniej, które są podstawowymi pomocami w procedurach podejścia i oczekiwania w strefie przy lotniskowej, identyfikacja będzie nadawana w równych odstępach czasowych przynajmniej 3 razy w każdym 30-sekundowym przedziale czasowym

3.4.5.4 Częstotliwość modulująca, używana do identyfikacji będzie wynosić 1020 Hz ± 50 Hz, lub 400 Hz ± 25 Hz.

Uwaga. W związku z uwagami zawartymi w punkcie 6.5 dodatku C, wartość, która ma być używana powinna być ustalona na szczeblu regionalnym.

3.4.6 Charakterystyki emisji

Uwaga. Poniższe wymogi nie mają na celu wykluczenia z użytku modulacji lub typów modulacji, które można wykorzystywać w radio-latarniach NDB oprócz tych, przeznaczonych do identyfikacji, włącznie z równoczesną identyfikacją i modulacją głosową, pod warunkiem, że tego rodzaju dodatkowe modulacje nie będą miały znacznego wpływu na sprawność działania radiolatarni NDB, w połączeniu z obecnie stosowanymi radionamiernikami, a także pod warunkiem, że używanie ich nie powoduje szkodliwych interferencji wobec innych funkcji radiolatarni NDB.

3.4.6.1 Oprócz tego, jak przedstawiono to w punkcie 3.4.6.1.1, wszystkie radiolatarnie NDB będą nadawać niezakłóconą nośną i być identyfikowane poprzez kluczowanie częstotliwością modulującą (NON/A2A).

3.4.6.1.1 Radiolatarnie NDB, inne niż te używane jako pomoc w procedurach oczekiwania, podejścia i lądowania, bądź te o średnim promieniu pokrycia znamionowego wynoszącym poniżej 92,7 km (50 NM), mogą być identyfikowane przez kluczowanie niezmodulowanej nośnej (NON/A1A), jeśli znajdują się na obszarach o wysokim zagęszczeniu radiolatarń i/lub tam, gdzie wymagane pokrycie znamionowe jest niemożliwe do osiągnięcia z powodu:

a) interferencji od stacji radiowych;

b) wysokiego poziomu zakłóceń przemysłowych;

c) warunków lokalnych.

Uwaga. Podczas wybierania typów emisji, należy liczyć się z możliwością pomyłki, wynikłej na skutek przestrajania statku powietrznego z modulacji NON/A2A na NON/A1A, bez zmiany radiokompasu z pracy MCW na CW.

3.4.6.2 Głębokość modulacji będzie utrzymywana jak najbliżej wartości 95% dla każdej radiolatarni NDB identyfikowanej przez kluczowanie częstotliwością modulującą.

3.4.6.3 Charakterystyka emisji podczas identyfikacji będzie zapewniać dostateczną identyfikację na granicy pokrycia znamionowego każdej radiolatarni NDB identyfikowanej przez kluczowanie częstotliwością modulującą.

Uwaga 1. Powyższy wymóg nakłada najwyższy możliwy % modulacji, wraz z utrzymaniem dostatecznej promieniowanej mocy nośnej podczas identyfikacji.

Uwaga 2. Przy paśmie przenoszenia radionamiernika wynoszącym ± 3 kHz, stosunek sygnału do szumu, wynoszący 6 dB na granicy pokrycia znamionowego, spełni w zasadzie powyższy wymóg.

Uwaga 3. Niektóre uwagi dotyczące głębokości modulacji zawarte są w punkcie 6.4 dodatku C.

3.4.6.4 Zalecenie. Moc fali nośnej radiolatarni NDB z modulacją NON/A2A nie powinna zmniejszyć się podczas nadawania sygnału identyfikacyjnego, oprócz przypadku radiolatarni NDB o średnim promieniu pokrycia znamionowego przekraczającego 92,7 km (50 NM), w którym dopuszczalny jest spadek mocy większy niż 1,5 dB.

3.4.6.5 Suma niepożądanych modulacji częstotliwością akustyczną będzie mniejsza niż 5% amplitudy nośnej.

Uwaga. Poziom niezawodnego działania pokładowego automatycznego radionamiernika (ADF) może znacznie obniżyć się, jeśli emisja radiolatarni zawiera modulacje, wywołane częstotliwością akustyczną równą lub zbliżoną do częstotliwości przełączania pętli, lub jej drugiej harmonicznej. Częstotliwości przełączania pętli w sprzęcie używanym obecnie znajdują się pomiędzy 30 i 120 Hz.

3.4.6.6 Szerokość pasma emisji oraz poziom emisji niepożądanych będzie utrzymany na jak najniższej wartości, którą dopuszcza poziom techniczny oraz rodzaj pracy.

Uwaga. Artykuł S3 Regulaminu Radiokomunikacyjnego Międzynarodowego Związku Telekomunikacji zawiera ogólne uregulowania dotyczące charakterystyki technicznej sprzętu i emisji. Regulamin Radiokomunikacyjny zawiera ścisłe uregulowania dotyczące niezbędnych szerokości pasma, tolerancji częstotliwości, niepożądanych emisji oraz klasyfikacji emisji (zobacz Załączniki APS1, APS2 i APS3).

3.4.7 Posadowienie lokatorów

3.4.7.1 Zalecenie. Jeśli lokatorów użyto jako dodatku do systemu ILS, powinny one być posadowione w miejscach zewnętrznych oraz środkowych radiolatarni znakujących. W przypadku użycia jednego lokatora, jako dodatku do systemu ILS - preferowane jest zainstalowanie go razem z zewnętrzną radiolatarnią znakującą. Tam, gdzie lokatory służą jako pomoce w procedurach końcowego podejścia, w przypadku braku systemu ILS, powinny one być posadowione w miejscach, w których byłyby posadowione w przypadku zainstalowanego systemu ILS, mając na względzie odpowiednie uregulowania dotyczące minimalnego przewyższenia nad przeszkodami zawarte w Procedurach Obsługi Ruchu Powietrznego - Operacje Statków Powietrznych (Dok. 8168).

3.4.7.2 Zalecenie. Jeśli lokatory zainstalowano razem z markerami środkowym i zewnętrznym, to powinny one być posadowione, tam gdzie to możliwe, po tej samej stronie przedłużonej Unii centralnej drogi startowej w celu zapewnienia trasy pomiędzy lokatorami, która będzie równoległa do linii centralnej drogi startowej.

3.4.8 Monitorowanie

3.4.8.1 Dla każdej radiolatarni NDB będą zapewnione odpowiednie środki pozwalające na wykrywanie jakiejkolwiek z poniższych sytuacji w danym miejscu:

a) spadek promieniowanej mocy nośnej wynoszący ponad 50% poniżej poziomu wymaganego dla pokrycia znamionowego;

b) brak sygnału identyfikacyjnego;

c) niesprawność lub awaria samych monitorów.

3.4.8.2 Zalecenie. Jeśli radiolatarnią NDB zasilana jest napięciem zmiennym o częstotliwości zbliżonej do częstotliwości przełączania pokładowego sprzętu ADF, a radiolatarnią NDB zaprojektowana jest tak, że częstotliwość zasilania prawdopodobnie pojawi się na emisji jako produkt modulacji, urządzenia monitorujące powinny wykryć taką modulację zasilania na nośnej, przekraczającą 5%.

3.4.8.3 W czasie pracy lokatora, urządzenia monitorujące będą zapewniać ciągłą kontrolę pracy lokatora w sposób zalecony w punkcie 3.4.8.1 a), b) oraz c) powyżej.

3.4.8.4 Zalecenie. Zaleca się, aby w czasie pracy radiolatarni NDB innej niż lokator, urządzenia monitorujące zapewniały ciągłą kontrolę pracy radiolatarni NDB w sposób zalecony w punkcie 3.4.8.2 a), b) oraz c).

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący testowania radiolatarni NDB zawarty jest w punkcie 6.6 dodatku C.

3.5 Wymagania techniczne dla radioodległościomierza UHF (DME)

Uwaga. W poniższych punktach zawarto uregulowania dla dwóch typów urządzenia DME: DME/N do zastosowania ogólnego oraz DME/P opisanego w punkcie 3.11.3 poniżej.

3.5.1 Definicje

Zakłócenia sterujące ruchem (CMN). Ta część błędu w sygnale prowadzenia, która powoduje ruchy klap, wolantu i kolumny, i która mogłaby wpływać na położenie kątowe statku powietrznego w czasie lotu wg wskazań przyrządów, ale nie powoduje jego przemieszczenia się względem pożądanego kursu i/lub ścieżki schodzenia. (Zobacz punkt 3.11 poniżej).

Czas martwy DME. Okres następujący natychmiast po zdekodowaniu ważnego zapytania, w którym odebrane zapytanie nie powoduje wygenerowania odpowiedzi.

DME/N. Radioodległościomierz, służący przede wszystkim dla potrzeb nawigacji trasowej lub w TMA, gdzie "N" oznacza wąską charakterystykę widma.

DME/P. Radioodległościomierz pracujący w systemie MLS, gdzie "P" oznacza precyzyjny pomiar odległości. Charakterystyka widma jest taka sama jak w DME/N.

Skuteczna moc promieniowana izotropowo (EIRP). Moc, którą zasilana jest antena i zysk anteny w danym kierunku w stosunku do anteny izotropowej (zysk absolutny lub izotropowy).

Tryb podejścia końcowego (FA). Stan operacyjny DME/P, który wspomaga operacje w strefach podejścia końcowego i drogi startowej.

Podejście wstępne (LA). Stan operacyjny DME/P, który wspomaga operacje poza obszarem podejścia końcowego, i który jest interoperacyjny z DME/N.

Czas kluczowania. Okres, w którym jest nadawana kropka lub kreska litery kodu Morse'a.

Punkt odniesienia podejścia MLS. Punkt na minimalnej ścieżce schodzenia na określonej wysokości nad progiem. (Zobacz punkt 3.11 poniżej).

Punkt odniesienia MLS. Punkt na linii centralnej drogi startowej, najbliżej środka fazowego anteny elewacji. (Zobacz punkt 3.11 poniżej).

Tryb W, X, Y, Z. Metoda kodowania transmisji DME, polegająca na ustaleniu odstępów między impulsami w parze impulsów tak, aby każdą częstotliwość można było użyć więcej niż jeden raz.

Czas częściowego narastania impulsu. Czas zmierzony pomiędzy punktami 5 i 30% amplitudy na zboczu narastającym obwiedni impulsu, tj. pomiędzy punktem h oraz i na rysunkach 3-1 i 3-2.

Błąd śledzenia ścieżki (PFE). Ta część błędu w sygnale prowadzenia, która może spowodować przemieszczenie się statku powietrznego względem pożądanego kursu i/lub ścieżki schodzenia.

Amplituda impulsu. Maksymalne napięcie obwiedni impulsu, tj. A na rysunku 3-1.

Czas opadania impulsu. Czas mierzony pomiędzy punktami 90 i 10% amplitudy na zboczu opadającym obwiedni impulsu, tj. pomiędzy punktami e i g na rysunku 3-1.

Kod impulsu. Metoda rozróżniania trybów W, X, Y i Z oraz trybów FA i IA.

Czas trwania impulsu. Przedział czasowy pomiędzy punktem 50% amplitudy na zboczu narastającym i opadającym obwiedni impulsu, tj. pomiędzy punktami b i f na rysunku 3-1.

Skuteczność odpowiedzi. Stosunek odpowiedzi nadawanych przez transponder do całkowitej liczby odebranych, ważnych zapytań.

Szukanie. Sytuacja, w której interrogator usiłuje znaleźć i przechwycić odpowiedzi na własne zapytania.

Skuteczność systemu. Stosunek ważnych odpowiedzi, przetworzonych przez interrogator, do całkowitej liczby własnych zapytań.

Śledzenie. Sytuacja, w której interrogator DME znalazł odpowiedzi na własne zapytania i zapewnia ciągły pomiar odległości.

Prędkość transmisji. Średnia ilość par impulsów nadawanych przez transponder w ciągu sekundy.

Punkt, w którym linia prosta przechodząca przez punkty 30 i 5% amplitudy na zboczu narastającym impulsu przecina oś 0% amplitudy (zobacz rysunek 3-2).

3.5.2 Informacje ogólne

3.5.2.1 System DME będzie zapewniać w kabinie pilota, w sposób ciągły i dokładny, wskazanie bezpośredniej odległości statku powietrznego od naziemnego punktu odniesienia.

3.5.2.2 System będzie składać się z dwóch podstawowych elementów, jednego na pokładzie statku powietrznego i drugiego zainstalowanego na ziemi. Element pokładowy będzie określany jako interrogator, a zestaw naziemny jako transponder.

3.5.2.3 W trakcie pracy, interrogatory będą zapytywać transpondery, które z kolei będą nadawać interrogatorom odpowiedzi zsynchronizowane z zapytaniami, zapewniając w ten sposób dokładny pomiar odległości.

3.5.2.4 DME/P będzie posiadać dwa tryby pracy, IA oraz FA.

3.5.2.5 Jeśli radioodległościomierz DME połączono z systemami ILS, MLS lub VOR w celu stworzenia jednego urządzenia:

a) będą one funkcjonować przy standardowym sparowaniu częstotliwości, zgodnie z punktem 3.5.3.3.4 poniżej;

b) będą one rozmieszczone w przedziale wartości granicznych, zaleconych dla urządzeń współpracujących w punkcie 3.5.2.6 poniżej;

c) będą one zgodne z uregulowaniami dotyczącymi identyfikacji w punkcie 3.5.3.6.4 poniżej.

grafika

Rysunek 3-1

Voltage amplitude - amplituda napięcia

Pulse envelope - obwiednia impulsu

Time - czas

grafika

Rysunek 3-2

Voltage amplitude - amplituda napięcia

Partial rise time - czas częściowego narastania

Time - czas

Virtual origin - początek rzeczywisty

3.5.2.6 Ograniczenia dla radioodległościomierza DME współpracującego z systemem ILS, MLS lub VOR.

3.5.2.6.1 Urządzenia VOR oraz DME będą zlokalizowane wspólnie w następujący sposób:

a) dla tych urządzeń stosowanych w procedurach podejścia lub innych, gdzie wymagana jest najwyższa dokładność ustalania pozycji, odstęp pomiędzy antenami VOR i DME nie przekracza 80 m (260 ft).

b) dla potrzeb innych, niż te wymienione w a), odstęp pomiędzy antenami VOR i DME nie przekracza 600 m (2000 ft).

3.5.2.6.2 Współpraca DME z systemem ILS

Uwaga. W punkcie 2.11 dodatku C, zawarte są wskazówki dotyczące współpracy DME i ILS.

3.5.2.6.3.1 Zalecenie. Jeśli DME/P jest stosowane w celu zapewnienia informacji o odległości, zaleca się ulokowanie go jak najbliżej stacji azymutu MLS.

Uwaga. W punkcie 5 dodatku G oraz punkcie 7.1.6, dodatku C, podane są wskazówki na temat posadowienia DME z MLS. Ustalone są w nich kroki, jakie należy podjąć w celu uniknięcia wskazania różnej zerowej odległości, w przypadku gdy DME/P współpracujące z MLS, a DME/N współpracujące z ILS obsługują tę samą drogę startową.

3.5.2.7 Standardy w punkcie 3.5.3, 3.5.4 i 3.5.5 oznaczone przez ‡ będą stosowane jedynie do DME zainstalowanego po raz pierwszy po 1 stycznia 1989.

3.5.3 Charakterystyka systemu

3.5.3.1 Zdolność nawigacyjna

3.5.3.1.1 Zasięg. System będzie mieć zdolność zapewnienia pomiaru odległości skośnej pomiędzy statkiem powietrznym i wybranym transponderem do granicy pokrycia, zalecanego przez wymagania operacyjne wybranego transpondera.

3.5.3.1.2 Pokrycie

3.5.3.1.2.1 W przypadku, gdy DME/N współpracuje z radiolatarnią VOR, jego pokrycie będzie przynajmniej równać się pokryciu radiolatarni VOR.

3.5.3.1.2.2 W przypadku gdy DME/N współpracuje z ILS bądź MLS, jego pokrycie będzie przynajmniej równać się sektorom pokrycia azymutalnego odpowiednio ILS bądź MLS.

3.5.3.1.2.3 Pokrycie radiolatarni DME/P będzie przynajmniej równe sektorom pokrycia azymutalnego MLS.

Uwaga. Zamierzeniem powyższego wymagania nie jest określenie zasięgu operacyjnego i pokrycia, do którego może być użyty system; odstęp między urządzeniami już zainstalowanymi może w pewnych rejonach ograniczyć zasięg.

3.5.3.1.3 Dokładność

3.5.3.1.3.1 Dokładność systemu. Standardy dotyczące dokładności, określone w 3.5.3.1.4, 3.5.4.5 i 3.5.5.4, będą spełnione w oparciu o 95 %owe prawdopodobieństwo.

3.5.3.1.4 Dokładność DME/P

Uwaga 1. Poniżej podano dwa standardy dla DME/P, 1 i 2, w celu dostosowania do różnych zastosowań.

Uwaga 2. Informacje dotyczące standardów dokładności podane są w punkcie 7.3.2 dodatku C.

3.5.3.1.4.1 Składniki błędu. Błąd śledzenia trasy (PFE) będzie składać się z tych składowych częstotliwości błędu DME/P na wyjściu interrogatora, które leżą poniżej 1,5 rad/s. Zakłócenia sterujące ruchem (CMN) będą składać z tych częstych składowych częstotliwości błędu DME/P na wyjściu interrogatora, które leżą poniżej 0,5 rad/s oraz 10 rad/s.

Uwaga. Określone wartości graniczne błędu w punkcie mają być zastosowane na całej trasie lotu, zawierającej ten punkt. Informacje dotyczące interpretacji błędów DME/P oraz pomiarów tych błędów w przedziale czasowym, odpowiednim dla kontroli z powietrza podane są w punkcie 7.3.6.1 dodatku C.

3.5.3.1.4.2 Błędy na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej nie będą przekraczać wartości podanych w tabeli B, na końcu tego rozdziału.

3.5.3.1.4.3 W sektorze podejścia, z dala od przedłużenia linii centralnej drogi startowej, należy zezwolić, aby dopuszczalny błąd PFE dla obydwu standardów 1 i 2, zwiększał się liniowo do kąta ± 40 stopni równego z pokryciem azymutalnym MLS, gdzie dopuszczalny błąd jest 1,5 razy większy od tego dopuszczonego na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej w tej samej odległości. Dopuszczalny CMN nie będzie wzrastać z kątem. Błędy PFE i CMN nie będą ulegać degradacji wraz z kątem elewacji.

3.5.3.2 Częstotliwości i polaryzacja. System będzie pracować z polaryzacją pionową w paśmie częstotliwości od 960 MHz do 1215 MHz. Częstotliwości zapytań oraz odpowiedzi będą przydzielone z 1 MHz odstępem międzykanałowym.

3.5.3.3 Tworzenie kanałów

3.5.3.3.1 Kanały DME będą tworzone poprzez parowanie częstotliwości zapytania i odpowiedzi, a także poprzez kodowanie impulsów na sparowanych częstotliwościach.

3.5.3.3.2 Kodowanie impulsów. Kanały DME/P będą posiadać dwa różne kody impulsów zapytania, tak jak przedstawia to tabela w punkcie 3.5.4.4.1. Jeden z nich będzie użyty w trybie podejścia początkowego (IA), a drugi-w trybie podejścia końcowego (FA).

3.5.3.3.3 Kanały DME będą wybrane z tabeli A (zamieszczonej na końcu niniejszego rozdziału), zawierającej 352 kanały, w których przydzielone są numery kanałów, częstotliwości oraz kody impulsów.

3.5.3.3.4 Parowanie kanałów. W przypadku, gdy transponder DME przeznaczony jest do pracy w połączeniu z urządzeniem nawigacyjnym VHF pracującym w paśmie częstotliwości od 108 do 117,95 Hz i/lub z urządzeniem MLS pracującym w paśmie od 5031,0 do 5090,7 MHz, kanał DME będzie sparowany z kanałem VHF i/lub częstotliwością MLS, w sposób przedstawiony w tabeli A.

Uwaga. Może się zdarzyć, że DME zostanie sparowany z obydwiema częstotliwościami kanałów ILS oraz MLS (zobacz punkt 4.3 rozdziału 4, tom V).

3.5.3.4 Częstotliwość powtarzania impulsów zapytania

Uwaga. Jeśli interrogator pracuje na więcej niż jednym kanale w czasie jednej sekundy, to zamieszczone poniżej specyfikacje odnoszą się do sumy zapytań na wszystkich kanałach.

3.5.3.4.1 DME/N. Średnia częstotliwość powtarzania impulsów zapytania (PRF) nie będzie przekraczać 30 par impulsów na sekundę przy założeniu, że przynajmniej 95% czasu poświecone jest na śledzenie.

3.5.3.4.2 DME/N. W przypadku gdy wskazane jest zwiększenie czasu poszukiwania, PRF może być zwiększona podczas poszukiwania, lecz nie powinna przekroczyć 150 par impulsów na sekundę.

3.5.3.4.3 DME/N. Zalecenie. W przypadku, gdy po transmisji 15 000 par impulsów nie otrzymano wskazania odległości, PRF nie powinna od tego momentu przekraczać 60 par impulsów na sekundę, aż do chwili, w której nastąpi zmiana kanału lub poszukiwanie zostanie zakończone pomyślnie.

‡3.5.3.4.4 DME/N. Jeśli po 30 sekundach tryb śledzenia nie został ustalony, częstotliwość powtarzania impulsów nie będzie przekraczać 30 par na sekundę.

3.5.3.4.5 DME/P. Częstotliwość powtarzania impulsów interrogatora nie będzie przekraczać następujących liczb par impulsów na sekundę:

a) poszukiwanie 40

b) statek powietrzny na ziemi 5

c) śledzenie w trybie podejścia początkowego 16

d) śledzenie w trybie podejścia końcowego 40

Uwaga 1. Częstotliwość powtarzania impulsów (PRF) 5 par na sekundę dla statku powietrznego na ziemi może być przekroczona w przypadku, gdy dany statek powietrzny wymaga dokładnych danych o zasięgu.

Uwaga 2. Wszystkie zmiany PRF powinny być wykonywane automatycznie.

3.5.3.5 Zdolność systemu do obsługi statków powietrznych

3.5.3.5.5 Zdolność transponderów do obsługi statków powietrznych będzie odpowiadać szczytowemu ruchowi w danym rejonie lub liczbie 100 statków powietrznych, w zależności od tego, co jest mniejsze.

3.5.3.5.6 Zalecenie. Jeśli ruch szczytowy w rejonie przekracza liczbę 100 statków powietrznych, transponder powinien posiadać możliwość obsługi takiego ruchu.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący zdolności obsługowych znaleźć można w punkcie 7.1.5 dodatku C.

3.5.3.6 Identyfikacja transpondera

3.5.3.6.1 Wszystkie transpondery będą nadawać sygnał identyfikacyjny w jednej z poniższych form, w sposób opisany w punkcie 3.5.3.6.5 poniżej:

a) identyfikacja "niezależna" składająca się z zakodowanych impulsów identyfikacyjnych (Międzynarodowy Alfabet Morse'a), których można używać we wszystkich transponderach;

b) sygnał "wspólny", którego można używać w transponderach współpracujących z urządzeniami nawigacyjnymi VHF lub stacją azymutu MLS, nadającymi sygnały identyfikacyjne.

Uwaga. Stacja azymutu MLS zapewnia własną identyfikacją w postaci wiadomości cyfrowej, nadawanej na kanale danych na obszarze pokrycia podejścia oraz kursu tylnego, w sposób określony w punkcie 3.11.4.6.2.1 poniżej.

3.5.3.6.2 Obydwa systemy identyfikacyjne będą używać sygnałów składających się z transmisji odpowiednich serii par impulsów z prędkością powtarzania wynoszącą 1350 par na sekundę i będą tymczasowo wymieniać wszystkie impulsy zapytania, które zwykle pojawiają się w tym czasie, z wyjątkiem sytuacji opisanej w punkcie 3.5.3.6.2.2 poniżej. Impulsy takie będą mieć charakterystykę zbliżoną do innych impulsów sygnałów odpowiedzi.

‡3.5.3.6.2.1 DME/N. Impulsy odpowiedzi będą nadawane pomiędzy okresami kluczowania.

3.5.3.6.2.2 DME/N. Zalecenia. Jeśli niezbędne jest zachowanie stałego cyklu pracy, powinno nadawać się pary impulsów wyrównawczych, posiadających tę samą charakterystykę, co pary impulsów identyfikacyjnych, 100 mikrosekund ± 10 po każdej parze identyfikacyjnej.

3.5.3.6.2.3 DME/P. Impulsy odpowiedzi będą nadawane pomiędzy okresami kluczowania.

3.5.3.6.2.4 W przypadku transpondera DME/P, pary impulsów odpowiedzi będą nadawane w czasie kluczowania i będą mieć pierwszeństwo przed parami impulsów identyfikacyjnych, w celu nadania ważności zapytaniom w trybie FA.

3.5.3.6.2.5 Transponder DME/P nie będzie wykorzystywać pary impulsów wyrównawczych z punktu 3.5.3.6.2.2 powyżej.

3.5.3.6.3 Charakterystyka "niezależnego" sygnału identyfikacyjnego będzie następująca:

a) sygnał identyfikacyjny będzie składać się z transmisji impulsów kodu identyfikacyjnego radiolatarni w formie kropek i kresek (Międzynarodowy Alfabet Morse'a), nadawanych przynajmniej raz na 40 sekund, z prędkością przynajmniej 6 słów na minutę; oraz

b) charakterystyka kodu identyfikacyjnego i prędkości nadawania liter dla transpondera DME będzie odpowiadać poniższym wartościom, tak aby maksymalny czas kluczowania nie przekraczał 5 sekund na grupę kodu identyfikacyjnego. Kropki będą trwać od 0,1 do 0,160 sekundy. Kreski będą standardowo trwać 3 razy dłużej niż kropki. Odstęp pomiędzy kropkami i/lub kreskami będzie równać się czasowi trwania kropki ± 10 %. Odstęp pomiędzy literami lub cyframi, nie będzie mniejszy niż czas trwania trzech kropek. Całkowity czas transmisji grupy kodu identyfikacyjnego nie będzie przekraczać 10 sekund.

Uwaga. Sygnał identyfikacyjny nadawany jest z częstotliwością powtarzania, wynoszącą 1350 pps. Częstotliwość ta może być użyta bezpośrednio w sprzęcie pokładowym, jako sygnał akustyczny dla pilota lub inne częstotliwości mogą być wygenerowane, jeśli taką opcję zastosował projektant interrogatora (zobacz punkt 3.5.3.6.2 powyżej).

3.5.3.6.4 Charakterystyka sygnału "wspólnego" będzie następująca:

a) w przypadku współpracy z urządzeniem VHF, lub stacją azymutu MLS, sygnał identyfikacyjny będzie nadawany w formie kropek i kresek (Międzynarodowy Alfabet Morse'a), w sposób opisany w punkcie 3.5.3.6.3 powyżej i powinien być zsynchronizowany z kodem identyfikacyjnym urządzenia VHF.

b) każdy 40-sekundowy przedział będzie podzielony na cztery lub więcej równych przedziałów czasowych; identyfikacja transpondera będzie nadawana tylko w jednym przedziale czasowym, a identyfikacja współpracujących urządzeń VHF i MLS (jeśli istnieją) przez pozostałe przedziały czasowe.

c) identyfikacja transpondera DME, współpracującego z MLS będzie ostatnimi trzema literami identyfikacji stacji azymutu MLS, określonymi w punkcie 3.11.4.6.2.1.

3.5.3.6.5 Implementacja identyfikacji

3.5.3.6.5.1 "Niezależny" kod identyfikacyjny będzie stosowany wszędzie tam, gdzie transponder nie współpracuje z urządzeniem nawigacyjnym VHF lub MLS.

3.5.3.6.5.2 W przypadku, gdy transponder współpracuje z urządzeniem nawigacyjnym VHF lub MLS, identyfikacja będzie zapewniona poprzez kod "wspólny".

3.5.3.6.5.3 W przypadku, gdy łączność głosem jest nadawana ze współpracującego urządzenia nawigacyjnego VHF, sygnał "wspólny" z transpondera nie będzie wytłumiony.

3.5.3.7 Tryb przejściowy DME/P

3.5.3.7.1 Interrogator DME/P o standardzie dokładności 1 będzie dokonywać zmiany śledzenia z trybu IA na tryb FA w odległości 13 km (7 NM) od transpondera, w trakcie zbliżania się do transpondera lub w jakiejkolwiek innej sytuacji w odległości 13 km (7 NM).

3.5.3.7.2 Dla standardu dokładności 1, zmiana z trybu IA na tryb FA może być rozpoczęta w odległości 14,8 km (8 NM) od transpondera. Interrogator nie będzie wysyłać zapytań w trybie FA z odległości większej niż 14,8 km (8 NM).

Uwaga. Punkt 3.5.3.7.1 nie obowiązuje w przypadku, gdy jest to transponder DME/N lub gdy transponder DME/P w trybie FA nie jest używany.

3.5.3.8 Sprawność systemu. Dokładność systemu DME/P z punktu 3.5.3.1.3.4 powyżej, będzie osiągnięta przy sprawności systemu wynoszącej 50% lub większej.

3.5.4 Szczegółowa charakterystyka techniczna transpondera i współpracującego monitora

3.5.4.1 Nadajnik

3.5.4.1.1 Częstotliwość operacyjna. Transponder będzie nadawać na częstotliwości odpowiadającej przydzielonemu kanałowi (zobacz 3.5.3.3.3 powyżej).

3.5.4.1.2 Stabilność częstotliwości. Częstotliwość nie będzie różnić się od przydzielonej częstotliwości o więcej niż ±0,002%.

3.5.4.1.3 Widmo i kształt impulsu. Poniższe dane będą dotyczyć wszystkich nadawanych impulsów:

a) Czas narastania impulsu.

1) DME/N. Czas narastania impulsu nie będzie przekraczać 3 mikrosekund.

2) DME/P. Czas narastania impulsu nie będzie przekraczać 1,6 µs. Dla trybu FA, impuls będzie miał przyrost częściowy wynoszący 0,25 ± 0,05 µs. Spadek impulsu w czasie przyrostu częściowego, względem trybu FA i standardu dokładności 1, nie będzie wahać się o więcej niż ± 20%. Dla standardu dokładności 2, spadek nie będzie wahać się o więcej niż ± 10%.

3) DME/P. Zalecenie. Czas narastania impulsu nie powinien przekraczać 1,2 µs.

b) Czas trwania impulsu będzie wynosić 3,5 µs ± 0,5 µs.

c) Czas opadania impulsu będzie wynosić nominalnie 2,5 µs, ale nie będzie przekraczać 3,5 µs.

d) Chwilowa amplituda impulsu nie będzie mniejsza niż 95% maksymalnej amplitudy napięcia impulsu, w każdej chwili, pomiędzy punktem na zboczu narastającym, wynoszącym 95% amplitudy maksymalnej i punktem na zboczu opadającym, wynoszącym 95 % amplitudy maksymalnej.

e) Dla DME/N oraz DME/P: widmo sygnału modulowanego impulsowo będzie takie, aby EIRP, zawarta w paśmie 0,5 MHz, wyśrodkowanym na częstotliwości 0,8 MHz powyżej oraz 0,8 MHz, poniżej nominalnej częstotliwości kanału, w żadnym przypadku nie przekroczyła 200 mW, natomiast EIRP, zawarta w paśmie 0,5 MHz, wyśrodkowanym na częstotliwościach 2 MHz powyżej oraz 2 MHz poniżej nominalnej częstotliwości kanału, w żadnym przypadku nie przekroczyła 2 mW. EIRP, zawarta w paśmie 0,5 MHz, będzie opadać monotonicznie w czasie, kiedy częstotliwość środkowa pasma odsuwa się od częstotliwości nominalnej kanału.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący pomiaru -widma impulsu zamieszczono w dokumencie EUROCAE ED-57 (włączając poprawkę nr 1).

f) W celu zapewnienia działania technik przekraczania progu, chwilowa wielkość jakichkolwiek przejściowych impulsów włączających, pojawiających się w czasie poprzedzającym początek rzeczywisty, będzie mniejsza niż 1 % szczytowej amplitudy impulsu. Rozpoczęcie procesu włączania nie będzie rozpoczynać się wcześniej niż na 1 sekundę przed początkiem rzeczywistym.

Uwaga 1. "Czas impulsu" obejmuje całkowity przedział od początku transmisji impulsu do jej końca. Z powodów praktycznych, przedział ten można zmierzyć pomiędzy punktami 5 %na narastającym i opadającym zboczu obwiedni impulsu.

Uwaga 2. Moc zawarta w pasmach częstotliwości określonych w punkcie 3.5.4.1.3 e) i f) powyżej, jest mocą średnią podczas impulsu. Średnia moc w danym paśmie częstotliwości jest energią zawartą w tym paśmie częstotliwości, podzieloną przez czas transmisji impulsu, zgodnie z uwagą 1.

3.5.4.1.4 Odstępy między impulsami

3.5.4.1.4.1 Odstępy między impulsami składającymi się na nadawane pary impulsów będą takie same, jak te podane w tabeli punktu 3.5.4.4.1.

3.5.4.1.4.2 DME/N. Tolerancja odstępu między impulsami będzie wynosić ± 0,25 µs.

3.5.4.1.4.3 DME/N. Zalecenie. Tolerancja odstępu między impulsami DME/N powinna wynosić ± 0,10 µs.

3.5.4.1.4.4 DME/P. Tolerancja odstępu między impulsami będzie wynosić ± 0,10 µs.

3.5.4.1.4.5 Odstępy między impulsami będą mierzone pomiędzy punktami leżącymi w połowie narastających zboczy impulsów.

3.5.4.1.5 Szczytowa moc wyjściowa

3.5.4.1.5.1 DME/N. Zalecenie. Szczytowa EIRP nie powinna być mniejsza niż moc wymagana do zapewnienia gęstości szczytowej mocy impulsu, wynoszącej w przybliżeniu minus 83 dBW/m2, przy maksymalnym zasięgu i poziomie określonej usługi.

‡3.5.4.1.5.2 DME/N. Szczytowa skuteczna izotropowo promieniowana moc nie powinna być mniejsza niż moc wymagana do zapewnienia gęstości mocy szczytowej impulsu, wynoszącej minus 89 dBW/m2, we wszystkich warunkach pogodowych, występujących w dowolnym miejscu, w obrębie pokrycia określonego w punkcie 3.5.3.1.2 powyżej.

Uwaga. Pomimo, że wymaganie w punkcie 3.5.4.1.5.2 sugeruje poprawioną czułość odbiornika interrogatora, zaleca się, aby gęstość mocy wyznaczona w punkcie 3.5.4.1.5.1 powyżej, była dopuszczalna przy maksymalnym określonym zasięgu i poziomie usługi.

3.5.4.1.5.3 DME/P. Szczytowa skuteczna moc promieniowana izotropowo nie powinna być mniejsza niż moc wymagana do zapewnienia poniższych gęstości mocy impulsu we wszystkich warunkach pogodowych:

a) minus 89 dBW/m2 w dowolnym miejscu w obrębie pokrycia wyznaczonego w punkcie 3.5.3.1.2, przy zasięgach większych niż 13 km (7 NM) od anteny transpondera;

b) minus 75 dBW/m2 w dowolnym miejscu w obrębie pokrycia wyznaczonego w punkcie 3.5.3.1.2 powyżej, przy zasięgach mniejszych niż 13 km (7 NM) od anteny transpondera;

c) minus 70 dBW/m2 w punkcie odniesienia systemu MLS;

d) minus 79 dBW/m2 na wysokości 2,5 m (8 ft) nad powierzchnią drogi startowej, w punkcie odniesienia MLS lub w najdalej wysuniętym punkcie na linii centralnej drogi startowej, który znajduje się w polu widzenia anteny transpondera DME.

Uwaga. Materiał pomocniczy związany z ERP można znaleźć w punktach 7.2.1 oraz 7.3.8 dodatku C.

3.5.4.1.5.4 Moc szczytowa impulsów składowych jakiejkolwiek pary impulsów nie będzie różnić się więcej niż 1 dB.

3.5.4.1.5.5 Zalecenie. Zdolność odpowiedzi nadajnika powinna być taka, aby umożliwiała transponderowi a nieprzerwaną pracę przy prędkości transmisji wynoszącej 2700 ± 90 par impulsów na sekundę (w przypadku obsługi 100 statków powietrznych).

Uwaga. Wskazówki dotyczące zależności pomiędzy liczbą statków powietrznych i prędkością nadawania podane są w punkcie 7.1.5 dodatku C.

3.5.4.1.5.6 Nadajnik będzie pracować z prędkością nadawania, włącznie z losowo nadawanymi parami impulsów oraz parami impulsów odpowiedzi na zapytanie, nie mniejszą niż 700 par na sekundę, z wyłączeniem nadawania identyfikacji. Minimalna prędkość transmisji będzie jak najbardziej zbliżona do prędkości 700 par na sekundę. Dla DME/P prędkość nadawania nie będzie w żadnym przypadku przekraczać 1200 par na sekundę.

Uwaga. Transpondery DME z ustalonym współczynnikiem transmisji zbliżonym do 700 par impulsów na sekundę będą minimalizować efekt zakłóceń impulsowych, w szczególności w stosunku do innych usług impulsowych, jak GNSS.

3.5.4.1.6 Emisja niepożądana. W odstępach pomiędzy nadawaniem pojedynczych impulsów, niepożądana moc odbierana i zmierzona w odbiorniku o tej samej charakterystyce co odbiornik transpondera, lecz ustawionym na częstotliwości odbioru zapytań lub odpowiedzi DME, będzie wynosić więcej niż 50 dB poniżej mocy szczytowej impulsu, odebranej i zmierzonej w tym samym odbiorniku, ustawionym na częstotliwość odpowiedzi, podczas nadawania wymaganych impulsów. Niniejsze uregulowanie odnosi się do wszystkich niepożądanych emisji, włącznie z modulatorem i interferencją elektryczną.

‡3.5.4.1.6.1 DME/N. Poziom mocy niepożądanej, wyznaczony w punkcie 3.5.4.1.6 powyżej, będzie większy niż 80 dB poniżej poziomu szczytowej mocy impulsu.

3.5.4.1.6.2 DME/P. Poziom mocy niepożądanej, wyznaczony w punkcie 3.5.4.1.6 powyżej, będzie większy niż 80 dB poniżej poziomu szczytowej mocy impulsu.

3.5.4.1.6.3 Niepożądana emisja pozapasmowa. Na wszystkich częstotliwościach w paśmie od 10 do 1800 MHz, z wyjątkiem pasma częstotliwości od 960 do 1215 MHz, niepożądane sygnały wyjściowe nadajnika transpondera DME nie będą przekraczać minus 40 dBm na każdy jeden kHz szerokości pasma odbiornika.

3.5.4.1.6.4 Równoznaczna izotropowo promieniowana moc jakiejkolwiek harmonicznej CW częstotliwości nośnej, na jakimkolwiek kanale DME, nie będzie przekraczać minus 10 dBm.

3.5.4.2 Odbiornik

3.5.4.2.1 Częstotliwość pracy. Środkowa częstotliwość odbiornika będzie częstotliwością zapytania, odpowiadającą przydzielonemu kanałowi operacyjnemu (zobacz 3.5.3.3.3 powyżej).

3.5.4.2.2 Stabilność częstotliwości. Częstotliwość nie będzie różnić się od przydzielonej częstotliwości o więcej niż ±0,002%.

3.5.4.2.3 Czułość transpondera

3.5.4.2.3.1 W przypadku braku par impulsów zapytań, oprócz impulsów niezbędnych do pomiaru czułości, pary impulsów zapytania z prawidłowym odstępem i nominalną częstotliwością będą uruchamiać transponder w przypadku, gdy szczytowa gęstość mocy w antenie transpondera wynosi przynajmniej:

a) minus 103 dBW/m2 dla DME/N z zasięgiem pokrycia większym niż 56 km (30 NM);

b) minus 93 dBW/m2 dla DME/N z zasięgiem pokrycia nie większym niż 56 km (30 NM);

c) minus 86 dBW/m2 dla DME/P w trybie IA;

d) minus 75 dBW/m2 dla DME/P w trybie FA.

3.5.4.2.3.2 Minimalne gęstości mocy wyznaczone w punkcie 3.5.4.2.3.1 powyżej, będą powodować wysłanie przez transponder odpowiedzi ze skutecznością wynoszącą przynajmniej:

a) 70% dla DME/N;

b) 70% dla DME/P w trybie IA;

c) 80% dla DME/P w trybie FA.

‡3.5.4.2.3.3 Zakres dynamiki DME/N. Działanie transpondera będzie utrzymywane pomiędzy wartością minimalną gęstości mocy sygnału zapytania w antenie transpondera, wyznaczoną w punkcie 3.5.4.2.3.1 powyżej i wartością maksymalną wynoszącą 22 dBW/m2 w przypadku, gdy transponder zainstalowany jest z ILS lub MLS oraz 35 dBWm2 w przypadku innych zastosowań.

3.5.4.2.3.4 Zakres dynamiki DME/P. Działanie transpondera będzie utrzymywane pomiędzy wartością minimalną gęstości mocy sygnału zapytania w antenie transpondera, wyznaczoną w punkcie 3.5.4.2.3.1 powyżej, do wartości maksymalnej wynoszącej minus 22 dBW/m2.

3.5.4.2.3.5 Poziom czułości transpondera nie będzie różnić się o więcej niż 1 dB dla obciążeń transpondera, pomiędzy 0 i 90% jego maksymalnej prędkości transmisji.

3.5.4.2.3.6 DME/N. W przypadku gdy odstęp pary impulsów zapytania różni się od wartości nominalnej o wartość do ± 1 µs, czułość odbiornika nie będzie zmniejszana o więcej niż 1 dB.

3.5.4.2.3.7 DME/P. W przypadku, gdy odstęp pomiędzy parą impulsów zapytania różni się od wartości nominalnej o wartość do ± 1 µs, czułość odbiornika nie będzie zmniejszać się więcej niż 1 dB.

3.5.4.2.4 Ograniczenia obciążenia

3.5.4.2.4.1 DME/N. Zalecenie. Jeśli obciążenie transpondera przekracza 90% maksymalnej prędkości nadawania, czułość odbiornika powinna automatycznie zmniejszyć się w celu ograniczenia odpowiedzi transpondera tak, aby nie przekroczyć maksymalnej dopuszczalnej prędkości nadawania. (Dostępny zakres zmniejszenia czułości powinien wynosić przynajmniej 50 dB).

3.5.4.2.4.2 DME/P. W celu uniknięcia przeciążenia transpondera będzie on sam automatycznie zmniejszać liczbę odpowiedzi, aby nie przekroczyć maksymalnej prędkości nadawania. Dla spełnienia tego wymogu czułość odbiornika będzie zmniejszona tylko w trybie IA i pozostanie bez wpływu na tryb FA.

3.5.4.2.5 Szum. W przypadku gdy odbiornik otrzymuje zapytanie z gęstością mocy wyznaczoną w punkcie 3.5.4.2.3.1 powyżej, w celu uzyskania prędkości transmisji równej 90 % wartości maksymalnej, szum wygenerowanych par impulsów nie będzie przekraczać 5% maksymalnej prędkości transmisji.

3.5.4.2.6 Szerokość pasma

3.5.4.2.6.1 Minimalna dopuszczalna szerokość pasma odbiornika nie będzie pogarszać poziomu czułości transpondera o więcej niż 3 dB w przypadku, gdy całkowity dryft odbiornika dodany został do dryftu częstotliwości przychodzącego zapytania, o wartości ± 100 kHz.

3.5.4.2.6.2 DME/N. Szerokość pasma odbiornika będzie wystarczająca do zapewnienia zgodności z punktem 3.5.3.1.3 powyżej, w przypadku, gdy sygnały wejściowe są takie, jak w punkcie 3.5.5.1.3 poniżej.

3.5.4.2.6.3 DME/P - tryb IA. Szerokość pasma odbiornika będzie wystarczająca do zapewnienia zgodności z punktem 3.5.3.1.3 powyżej wówczas, gdy sygnały wejściowe są takie, jak w punkcie 3.5.5.1.3 poniżej. 12 dB szerokość pasma nie będzie przekraczać 2 MHz, a 60 dB szerokość pasma nie będzie przekraczać 10 MHz.

3.5.4.2.6.4 DME/P - tryb FA. Szerokość pasma odbiornika będzie wystarczająca do zapewnienia zgodności z punktem 3.5.3.1.3 powyżej wówczas, gdy sygnały wejściowe są takie, jak w punkcie 3.5.5.1.3 poniżej. 12 dB szerokość pasma nie będzie przekraczać 6 MHz, a 60 dB szerokość pasma nie będzie przekraczać 20 MHz.

3.5.4.2.6.5 Sygnały o odstępie większym niż 900 kHz od nominalnej częstotliwości pożądanego kanału, posiadające gęstości mocy o wartościach wyznaczonych w punkcie 3.5.4.2.3.3 dla DME/N oraz w punkcie 3.5.4.2.3.4 dla DME/P, nie będą uruchamiać transpondera. Sygnały odbierane na częstotliwości pośredniej będą wytłumione przynajmniej 80 dB. Wszystkie pozostałe, niepożądane odpowiedzi lub sygnały w paśmie od 960 MHz do 1215 MHz oraz częstotliwości lustrzane, będą wytłumione przynajmniej o 75 dB.

3.5.4.2.7 Czas odtwarzania. W przeciągu 8 mikrosekund od odebrania sygnału pomiędzy 0 dB i 60 dB powyżej minimalnego poziomu czułości, minimalny poziom czułości transpondera do pożądanego sygnału będzie mieścić się w przedziale 3 dB wartości otrzymanej przy braku sygnałów. Niniejszy wymóg będzie spełniony przy niedziałających obwodach tłumienia echa (jeśli takie istnieją). Pomiar owych 8 mikrosekund będzie wykonany pomiędzy punktami leżącymi w połowie narastających zboczy dwóch sygnałów o kształcie zgodnym ze specyfikacjami w punkcie 3.5.5.1.3 poniżej.

3.5.4.2.8 Niepożądana emisja. Emisja z jakiejkolwiek części odbiornika lub pokrewnych obwodów będzie spełniać wymogi wymienione w punkcie 3.5.4.1.6 powyżej.

3.5.4.2.9 Tłumienie CW i echa

Zalecenie. Tłumienie CW i echa powinno być adekwatne do miejsc, w których używane będą transpondery.

Uwaga. Echo oznacza niepożądane sygnały wywołane emisją wielościeżkową (odbicia, itd.).

3.5.4.2.10 Zabezpieczenie przed interferencją

Zalecenie. Zabezpieczenie przed interferencją poza pasmem częstotliwości DME powinno być adekwatne do miejsc, w których używane będą transpondery.

3.5.4.3 Dekodowanie

3.5.4.3.1 Transponder będzie zawierać obwód dekodujący, umożliwiający uruchomienie transpondera przez otrzymane pary impulsów o czasie trwania impulsu i odstępach odpowiednich dla sygnałów zapytań tak, jak opisano to w punktach 3.5.5.1.3 i 3.5.5.1.4 poniżej.

3.5.4.3.2 Sygnały nadchodzące przed, pomiędzy lub po parze impulsów o poprawnym odstępie, nie będą mieć wpływu na działanie obwodu dekodującego.

‡3.5.4.3.3 DME/N - Odrzucanie przez dekoder. Para impulsów zapytania o odstępie ± 2 mikrosekund lub większym od wartości nominalnej oraz o poziomach sygnału do wartości określonych w punkcie 3.5.4.2.3.3, będzie odrzucona, aby prędkość transmisji nie przekroczyła wartości uzyskanej podczas braku zapytań.

3.5.4.3.4. DME/P Odrzucanie przez dekoder. Para impulsów zapytania o odstępie ± 2 mikrosekund lub większym od wartości nominalnej oraz o poziomach sygnału do wartości określonych w punkcie 3.5.4.2.3, będzie odrzucona, aby prędkość transmisji nie przekroczyła wartości uzyskanej podczas braku zapytań.

3.5.4.4 Opóźnienie systemowe

3.5.4.4.1 W przypadku, gdy DME współpracuje jedynie z urządzeniem VHF, opóźnienie systemowe będzie odstępem czasowym mierzonym od punktu połowy napięcia na zboczu narastającym drugiego impulsu pary zapytania i punktu połowy napięcia na zboczu narastającym drugiego impulsu transmisji odpowiedzi. Opóźnienie to będzie zgodne z poniższą tabelą, jeśli interrogatory pokładowe mają wskazywać odległość od miejsca transpondera.

Odstęp pary impulsów (µs)Opóźnienie czasowe (µs)
Tryb kanałuTryb pracyZapytanieOdpowiedźOdmierzanie czasu pierwszego impulsuOdmierznie czasu drugiego impulsu
XDME/N12125050
DME/P IA M121250-
DME/P FA M181256-
YDME/N
DME/P IA M36305650
DME/P FA M423062-

-

WDME/N----
DME/P IA M242450-
DME/P FA M302456-
ZDME/N----
DME/P IA M211556-
DME/P FA M271562-

Uwaga 1. Kanały W i X są zmultipleksowane na tej samej częstotliwości.

Uwaga 2. Kanały Z i Y są zmultipleksowane na tej samej częstotliwości.

3.5.4.4.2 W przypadku, gdy DME współpracuje ze stacją azymutu MLS, opóźnienie systemowe będzie odstępem czasowym mierzonym od punktu połowy napięcia na zboczu narastającym pierwszego impulsu pary zapytania do punktu połowy napięcia na zboczu narastającym pierwszego impulsu pary odpowiedzi. Opóźnienie będzie wynosić 50 mikrosekund dla kanałów w trybie X i 56 mikrosekund dla kanałów w trybie Y, jeśli interrogatory pokładowe mają wskazywać odległość od miejsca transpondera.

3.5.4.4.2.1 Regulacja opóźnienia systemowego transponderów DME/P nie jest dozwolona.

3.5.4.4.3 Zalecenie. Dla DME/N opóźnienie systemowe transpondera powinno mieć możliwość ustawienia na odpowiednią wartość pomiędzy nominalną wartością opóźnienia minus 15 mikrosekund i nominalną wartością czasu opóźnienia, w celu wskazania odległości zerowej na zapytania statku powietrznego, w określonym punkcie, oddalonym od transpondera.

Uwaga. Tryby niezezwalające na pełną 15 mikrosekundową regulację opóźnienia transpondera mogą być jedynie regulowane do wartości granicznych, podanych przez obwody opóźnienia transpondera i czas odtwarzania.

‡3.5.4.4.3.1 DME/N. Opóźnienie systemowe będzie odstępem czasowym mierzonym od punktu połowy napięcia na narastającym zboczu pierwszego impulsu pary zapytania i punktu połowy napięcia na narastającym zboczu pierwszego impulsu pary odpowiedzi.

3.5.4.4.3.2 DME/P - tryb IA. Opóźnienie systemowe będzie odstępem od punktu połowy napięcia na narastającym zboczu pierwszego impulsu pary zapytania do punktu połowy napięcia na narastającym zboczu pierwszego impulsu pary odpowiedzi.

3.5.4.4.3.3 DME/P - tryb FA. Opóźnienie czasowe będzie odstępem czasowym mierzonym od rzeczywistego początku pierwszego impulsu pary zapytania do rzeczywistego początku pierwszego impulsu pary odpowiedzi. Czas przybycia punktów pomiaru będzie znajdować się wewnątrz czasu przyrostu częściowego pierwszego impulsu pary w każdym przypadku.

3.5.4.4.4 DME/N. Zalecenie. Transpondery będą ulokowane jak najbliżej punktu, w którym wymagane jest wskazanie zerowe.

Uwaga 1. Promień obszaru, na powierzchni którego podawane jest wskazanie zerowe powinien być jak najmniejszy w celu utrzymania minimalnej strefy niejednoznaczności.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący lokalizacji DME z MLS podany jest w punkcie 7.1.6 dodatków C i 5 dodatku G. Materiał ten przede wszystkim wyznacza kroki, jakie będą podjęte w celu uniknięcia innego wskazania zerowego w przypadku, gdy DME/P współpracujące z MLS a DME/N z ILS obsługują tę samą drogę startową.

3.5.4.5 Dokładność

3.5.4.5.1 DME/N. Transponder nie będzie wnosić więcej niż ± 1 mikrosekundę (150 m (500 ft)) do całkowitego błędu systemu.

3.5.4.5.1.1 DME/N. Zalecenie. Wkład do całkowitego błędu systemu ze względu na kombinację błędów transpondera, błędu współrzędnych lokalizacji transpondera, efektów propagacji i efektów zakłóceń impulsowych równoległych nie powinien być większy niż ± 340 m(0,183 NM) plus 1,25 %a zmierzonej odległości.

Uwaga. Ten limit wkładu błędu zawiera błędy powodowane przez wszystkie przyczyny z wyjątkiem wyposażenia pokładowego i zakłada, że wyposażenie pokładowe mierzy czasy opóźnienia w odniesieniu do pierwszego impulsu pary impulsów.

‡3.5.4.5.1.2 DME/N. kombinacja błędów transpondera, błędu współrzędnych lokalizacji transpondera, efektów propagacji i efektów zakłóceń impulsowych równoległych nie będzie wnosić więcej niż ± 185 m (0,1 NM) do całkowitego błędu systemu.

Uwaga. Ten limit wkładu błędu zawiera błędy powodowane przez wszystkie przyczyny z wyjątkiem wyposażenia pokładowego i zakłada, że wyposażenie pokładowe mierzy czasy opóźnienia w odniesieniu do pierwszego impulsu pary impulsów.

‡3.5.4.5.2 DME/N. Transponder współpracujący z pomocą służącą do lądowania nie będzie wnosić więcej niż ± 0,5 µs (75 m (250 ft) do całkowitego błędu systemu.

3.5.4.5.3 DME/P - tryb FA

3.5.4.5.3.1 1 standard dokładności. Transponder nie będzie wnosić więcej niż ± 10 m (± 33 ft) PFE oraz ± 8 m (± 26 ft) CMN do całkowitego błędu systemu.

3.5.4.5.3.2 2 standard dokładności. Transponder nie będzie wnosić więcej niż ± 5 m (± 16 ft) PFE oraz ± 5 m (± 16 ft) CMN do całkowitego błędu systemu.

3.5.4.5.4 DME/P - tryb IA. Transponder nie będzie wnosić więcej niż ± 15 m (± 50 ft) PFE oraz ± 10 m (± 33 ft) CMN do całkowitego błędu systemu.

3.5.4.5.5 Zalecenie. Jeśli DME współpracuje ze stacją azymutu MLS, powyższe dokładności powinny zawierać błąd wprowadzony przez detekcję pierwszego impulsu, z powodu tolerancji odstępu między impulsami.

3.5.4.6 Skuteczność

3.5.4.6.1 Skuteczność odpowiedzi transpondera będzie wynosić przynajmniej 70% dla DME/N i DME/P (w trybie IA) oraz 80% dla DME/P (w trybie FA), przy wartościach obciążenia transpondera odpowiadających wartościom z punktu 3.5.3.5 i przy minimalnym poziomie czułości, wyznaczonym w punktach 3.5.4.2.3.1 i 3.5.4.2.3.5 powyżej.

Uwaga. Przy rozpatrywaniu skuteczności odpowiedzi transpondera należy wziąć pod uwagę czas martwy oraz obciążenie wprowadzone przez funkcję monitorowania.

3.5.4.6.2 Czas martwy transpondera. Po zdekodowaniu zapytania transponder będzie nieczynny przez okres nie przekraczający 60 mikrosekund. W szczególnych przypadkach, takich jak geograficzne położenie transpondera, powodujące niepożądane odbicia, czas martwy może być zwiększony jedynie o minimalną wartość, niezbędną do wytłumienia echa dla DME/N i DME/P w trybie IA.

3.5.4.6.2.1 Czas martwy DME/P w trybie IA nie będzie zakrywać kanału w trybie FA i na odwrót.

3.5.4. Monitorowanie i sterowanie

3.5.4.7.1 W miejscu posadowienia każdego transpondera będą zapewnione środki do automatycznego monitorowania i sterowania pracującego transpondera.

3.5.4.7.2 Monitorowanie DME/N

3.5.4.7.2.1 W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek warunku z punktu 3.5.4.7.2.2, system monitorujący będzie powodować:

a) podanie odpowiednich wskazań w punkcie kontrolnym;

b) automatyczne wyłączenie transpondera; oraz

c) automatyczne uruchomienie transpondera zapasowego, jeśli jest dostępny.

3.5.4.7.2.2 System monitorujący będzie powodować działania z punktu 3.5.4.7.2.1 w przypadku, gdy:

a) opóźnienie transpondera różni się od ustalonej wartości o 1 mikrosekundę (150 m (500 ft)), lub więcej;

‡b) opóźnienie transpondera różni się od ustalonej wartości o 0,5 µs (75 m (250 ft)) lub więcej, w przypadku gdy DME/N współpracuje z urządzeniem do lądowania.

3.5.4.7.2.3 Zalecenie. System monitorujący powinien spowodować działania określone w punkcie 3.5.4.7.2.1 powyżej w przypadku, gdy odstęp pomiędzy pierwszym i drugim impulsem pary impulsów transpondera różni się o 1 mikrosekundę lub więcej, od nominalnej wartości określonej w tabeli pod punktem 3.5.4.4.1.

3.5.4.7.2.4 Zalecenie. System monitorujący powinien również spowodować podanie odpowiednich wskazań w punkcie kontrolnym, w przypadku wystąpienia jakiejkolwiek z następujących sytuacji:

a) spadek mocy wyjściowej nadawanej z transpondera o 3 dB lub więcej;

b) spadek minimalnej czułości odbiornika transpondera o 6 dB lub więcej (pod warunkiem, że nie jest to wynikiem działania układów automatycznej redukcji wzmocnienia odbiornika);

c) odstęp pomiędzy pierwszym i drugim impulsem pary impulsów zapytania transpondera różni się o 1 mikrosekundę lub więcej od wartości normalnej, określonej w punkcie 3.5.4.1.4. powyżej;

d) zmiany częstotliwości nadajnika i odbiornika transpondera wychodzące poza kontrolowany zasięg układów odniesienia (w przypadku, gdy obsługiwane częstotliwości nie są kontrolowane w sposób bezpośredni).

3.5.4.7.2.5 Będą zapewnione środki pozwalające na utrzymanie się sytuacji wymienionych w punktach 3.5.4.7.2.2, 3.5.4.7.2.3 i 3.5.4.7.2.4 powyżej, jedynie przez pewien okres poprzedzający podjęcie działania przez system monitorujący. Okres ten będzie jak najkrótszy, ale nie będzie przekraczać 10 sekund, zgodnie z potrzebą uniknięcia przerw w pracy transpondera, spowodowanych efektami przejściowymi.

3.5.4.7.2.6 Transponder me będzie uruchamiany więcej niż 120 razy na sekundę dla potrzeb monitorowania lub automatycznej kontroli częstotliwości lub obu operacji.

3.5.4.7.3 Monitorowanie DME/P

3.5.4.7.3.1 System monitorujący będzie wstrzymać nadawanie i ostrzegać punkt kontrolny w przypadku występowania poniższych sytuacji, przez okres dłuższy niż określony, gdy:

a) nastąpiła zmiana w PFE transpondera, przekraczająca wartości wyznaczone w którymś z punktów 3.5.4.5.3 lub 3.5.4.5.4 przez okres dłuższy niż jedna sekunda. W przypadku przekroczenia wartości granicznej trybu FA, przy utrzymaniu wartości limitów IA, tryb IA może dalej funkcjonować;

b) nastąpił spadek EIRP poniżej wartości niezbędnej do spełnienia wymogów wyznaczonych w punkcie 3.5.4.1.5.3 przez okres dłuższy niż jedna sekunda;

c) nastąpił spadek czułości transpondera o 3 dB lub więcej, niezbędnej do spełnienia wymogów wyznaczonych w punkcie 3.5.4.2.3 przez okres powyżej 5 sekund w trybie FA oraz 10 sekund w trybie IA (pod warunkiem, że nie jest to efektem działania układów automatycznej redukcji czułości odbiornika);

d) odstęp pomiędzy pierwszym i drugim impulsem pary impulsów odpowiedzi transpondera, różni się od wartości wyznaczonej w tabeli pod punktem 3.5.4.4.1 o 0,25 µs lub więcej, w okresie dłuższym niż 1 sekunda.

3.5.4.7.3.2 Zalecenie. System monitorujący powinien powodować odpowiednie wskazania w punkcie kontrolnym w przypadku wzrostu powyżej 0,3 /µs lub spadku poniżej 0,2 /µs czasu przyrostu częściowego impulsu odpowiedzi, utrzymującego się dłużej niż jedną sekundę.

3.5.4.7.3.3 Okres, w którym są nadawane błędne informacje prowadzące, nie będzie przekraczać okresów określonych w punkcie 3.5.4.7.3.1 powyżej. Próby usunięcia błędu poprzez wyzerowanie sprzętu naziemnego lub przez przełączenie go w stan oczekiwania, w zależności od tego, co jest praktyczniejsze, będzie kończyć się w przeciągu tego czasu. W przypadku, gdy błąd nie zostanie usunięty w dopuszczalnym czasie, nadawanie będzie wstrzymane. Sprzęt nie będzie ponownie uruchamiany przez okres 20 sekund od chwili jego wyłączenia.

3.5.4.7.3.4 Transponder nie będzie uruchamiany w celach monitorowania więcej niż 120 razy na sekundę w trybie IA i 150 razy na sekundę w trybie FA.

3.5.4.7.3.5 Awaria systemu monitorującego DME/N i DME/P. Awaria jakiejkolwiek części systemu monitorującego będzie automatycznie powodować te same skutki, co awaria monitorowanych elementów.

3.5.5 Charakterystyka techniczna interrogatora

Uwaga. Poniższe punkty wyznaczają jedynie te parametry, które muszą być określone, aby interrogator:

a) nie narażał pracy systemu DME, np. poprzez zwiększanie ponad normę obciążenia transpondera; oraz

b) był zdolny do podawania dokładnych odczytów odległości.

3.5.5.1 Nadajnik

3.5.5.1.1 Częstotliwość działania. Interrogator będzie nadawać na częstotliwości odpowiadającej przydzielonemu kanałowi DME (zobacz 3.5.3.3.3 powyżej).

Uwaga. Powyższa specyfikacja nie wyklucza używania interrogatorów pokładowych o mniejszej liczbie kanałów.

3.5.5.1.2 Stabilność częstotliwości. Częstotliwość radiowa nie będzie różnić się o więcej niż ± 100 kHz od przypisanej wartości.

3.5.5.1.3 Widmo i kształt impulsu. Poniższe dane będą dotyczyć wszystkich nadawanych impulsów:

a) Czas narastania impulsu.

1) DME/N. Czas narastania impulsu nie będzie przekraczać 3 µs.

2) DME/P. Czas narastania impulsu nie będzie przekraczać 1,6 µs. Dla trybu FA, impuls będzie posiadać przyrost częściowy wynoszący 0,25 ± 0,05 µs. Zbocze impulsu w czasie przyrostu częściowego, względem trybu FA i standardu dokładności 1, nie będzie wahać się o więcej niż ± 20%. Dla standardu dokładności 2, zbocze impulsu nie będzie wahać się o więcej niż ± 10 %.

3) DME/P. Zalecenie. Czas narastania impulsu nie powinien przekroczyć 1,2 µs.

b) Czas trwania impulsu będzie wynosić 3,5 µs ± 0,5 µs.

c) Czas opadania impulsu będzie wynosić nominalnie 2,5 µs, ale nie będzie przekraczać 3,5 µs.

d) Chwilowa amplituda impulsu nie będzie spadać poniżej 95% maksymalnej amplitudy napięcia impulsu, w żadnym momencie pomiędzy punktem zbocza narastającego, wynoszącym 95% amplitudy maksymalnej i punktem zbocza opadającego, wynoszącym 95% amplitudy maksymalnej.

e) Widmo sygnału modulowanego impulsowo będzie takie, aby przynajmniej 90% energii w każdym impulsie mieściło się w 0,5 MHz, w paśmie wyśrodkowanym na nominalną częstotliwość kanału.

f) W celu zapewnienia działania technik progowania, chwilowa wielkość jakiegokolwiek impulsu, pojawiającego się w czasie poprzedzającym początek rzeczywisty, będzie mniejsza niż 1% szczytowej amplitudy impulsu. Rozpoczęcie procesu włączenia nie będzie następować szybciej niż na 1 sekundę przed początkiem rzeczywistym.

Uwaga 1. Dolna wartość graniczna czasu narastania impulsu (zobacz 3.5.5.1.3 a) powyżej) oraz czasu opadania (zobacz 3.5.5.1.3 c) powyżej) są regulowane wymogami widma z punktu 3.5.5.1.3 e) powyżej.

Uwaga 2. Podczas, gdy punkt 3.5.5.1.3 e) mówi o praktycznie osiągalnym widmie, należy postarać się o następującą charakterystykę kontroli widma: widmo sygnału modulowanego impulsowo powinno być takie, aby moc zawarta w paśmie 0,5 MHz, wyśrodkowanym na częstotliwości 0,8 MHz powyżej oraz 0,8 MHz, poniżej nominalnej częstotliwości kanału wynosiła, we wszystkich przypadkach, przynajmniej 23 dB poniżej mocy zawartej w paśmie 0,5 MHz wyśrodkowanym na nominalną częstotliwość kanału. Moc zawarta w paśmie 0,5 MHz, wyśrodkowanym na częstotliwościach 2 MHz powyżej oraz 2 MHz, poniżej nominalnej częstotliwości kanału wynosi, we wszystkich przypadkach, przynajmniej 38 dB poniżej mocy zawartej w paśmie 0,5 MHz wyśrodkowanym na nominalną częstotliwość kanału. Każdy dodatkowy listek widma posiada amplitudę mniejszą od przyległego listka, bliższego nominalnej częstotliwości kanału.

3.5.5.1.4 Odstęp pomiędzy impulsami

3.5.5.1.4.1 Odstępy pomiędzy impulsami nadawanych par impulsów będą miały wartości zgodne z tabelą punktu 3.5.4.4.1. powyżej.

3.5.5.1.4.2 DME/N. Tolerancja odstępu pomiędzy impulsami będzie wynosić ± 0,5 µs.

3.5.5.1.4.3 DME/N. Zalecenie. Tolerancja odstępu pomiędzy impulsami powinna wynosić ± 0,25 µs.

3.5.5.1.4.4 DME/P. Tolerancja odstępu pomiędzy impulsami będzie wynosić ± 0,25 µs.

3.5.5.1.4.5 Odstęp pomiędzy impulsami będzie mierzony pomiędzy punktami połowy napięcia na narastających zboczach impulsów.

3.5.5.1.5 Częstotliwość powtarzania impulsu

3.5.5.1.5.1 Częstotliwość powtarzania impulsu będzie odpowiadać punktowi 3.5.3.4 powyżej.

3.5.5.1.5.2 Zmiany w czasie pomiędzy kolejnymi parami impulsów zapytania będą wystarczające do uniknięcia fałszywych namiarów.

3.5.5.1.5.3 DME/P. W celu osiągnięcia dokładności systemu z punktu 3.5.3.1.3.4 powyżej, zmiany w czasie pomiędzy kolejnymi parami impulsów zapytania będą wystarczająco przypadkowe, aby usunąć zależność od błędów wielościeżkowych wysokiej częstotliwości.

Uwaga. Materiał dotyczący efektów wielościeżkowych DME/P znajduje się w punkcie 7.3.7 dodatku C.

3.5.5.1.6 Promieniowanie niepożądane. W odstępach pomiędzy transmisją pojedynczych impulsów, niepożądana moc impulsu otrzymana i zmierzona w odbiorniku o tej samej charakterystyce, co odbiornik transpondera DME, lecz ustawionym na częstotliwość odbioru zapytań lub odpowiedzi DME, będzie wynosić więcej niż 50 dB poniżej mocy szczytowej impulsu, odebranej i zmierzonej w tym samym odbiorniku, ustawionym na częstotliwości odpowiedzi, podczas transmisji wymaganych impulsów. Niniejsza regulacja odnosi się do wszystkich niepożądanych transmisji. Niepożądana moc CW wypromieniowana z interrogatora na dowolnej częstotliwości odpowiedzi lub zapytania DME, nie będzie przekraczać 20 mikrowatów (minus 47 dBW).

Uwaga. Pomimo że niepożądane promieniowanie CW pomiędzy impulsami ograniczone jest do poziomów nie przekraczających minus 47 dBW, ostrzega się państwa, że tam gdzie interrogatory DME i transpondery radarów wtórnych wykorzystywane są na tym samym statku powietrznym, niezbędne może okazać się zabezpieczenie pokładowego sprzętu SSR w paśmie od 1015 MHz do 1045 MHz. Zabezpieczenie takie można zapewnić poprzez ograniczenie wypromieniowanej fali CW do poziomu minus 77 dBW. W przypadku, gdy nie możliwe jest osiągnięcie tego poziomu, można go osiągnąć podczas planowania miejsca dla anten SSR i DME na statku powietrznym. Należy pamiętać, że jedynie kilka z tych częstotliwości wykorzystywanych jest przy łączeniu w pary VHF/DME.

3.5.5.1.7 Zalecenie. Niepożądana moc impulsu odbierana i zmierzona w warunkach wyznaczonych w punkcie 3.5.5.1.6 powyżej, powinna wynosić 80 dB poniżej wymaganej mocy szczytowej impulsu.

Uwaga. W odniesieniu do punktów 3.5.5.1.6 i 3.5.5.1.7 powyżej - pomimo, że zalecane jest ograniczenie niepożądanego promieniowania CW pomiędzy impulsami do poziomów nie przekraczających 80 dB poniżej odbieranej mocy szczytowej impulsu, ostrzega się państwa, że tam gdzie wykorzystywane są transpondery radarów wtórnych na tym samym statku powietrznym, potrzebne może okazać się ograniczenie bezpośredniej oraz wypromieniowanej fali CW do maksimum 0,02 mikrowata w paśmie częstotliwości od 1015 do 1045 MHz. Zauważyć należy, że jedynie kilka z tych częstotliwości wykorzystywanych jest przy łączeniu w pary VHF/DME.

3.5.5.1.8 DME/P. Szczytowa EIRP nie będzie wynosić mniej niż wartość wymagana do zapewnienia gęstości mocy w punkcie 3.5.4.2.3.1, we wszystkich warunkach pogodowych.

3.5.5.2 Opóźnienie systemowe

3.5.5.2.1 Opóźnienie systemowe będzie zgodne z tabelą punktu 3.5.4.4.1 powyżej.

3.5.5.2.2 DME/N. Opóźnienie systemowe będzie odstępem czasowym pomiędzy punktem połowy napięcia leżącym na zboczu narastającym drugiego impulsu pary zapytania i czasem, w którym obwody odległościowe osiągną warunki odpowiadające wskazaniu odległości zerowej.

‡3.5.5.2.3 DME/N. Opóźnienie systemowe będzie odstępem czasowym pomiędzy punktem połowy napięcia na zboczu narastającym pierwszego impulsu pary zapytania i czasem, w którym układy odległościowe osiągną warunki odpowiadające wskazaniu odległości zerowej.

3.5.5.2.4 DME/P w trybie IA. Opóźnienie systemowe będzie odstępem czasowym pomiędzy punktem połowy napięcia na zboczu narastającym drugiego impulsu pary zapytania a czasem, w którym obwody odległościowe odbiornika osiągną warunki odpowiadające wskazaniu odległości zerowej.

3.5.5.2.5 DME/P w trybie FA. Opóźnienie systemowe będzie odstępem czasowym pomiędzy rzeczywistym początkiem zbocza narastającego pierwszego impulsu zapytania a czasem, w którym obwody odległościowe odbiornika osiągną warunki odpowiadające wskazaniu odległości zerowej. Czas przybycia będzie zmierzony w obrębie czasu przyrostu częściowego impulsu.

3.5.5.3 Odbiornik

3.5.5.3.1 Częstotliwość pracy. Środkowa częstotliwość odbiornika będzie częstotliwością transpondera, odpowiadającą przydzielonemu kanałowi DME (zobacz 3.5.3.3.3 powyżej).

3.5.5.3.2 Czułość odbiornika

‡3.5.5.3.2.1 DME/N. Czułość wyposażenia pokładowego będzie wystarczająca do pozyskania i zapewnienia informacji o odległości z dokładnością określoną w punkcie 3.5.5.4 poniżej, dla gęstości mocy sygnału określonej w punkcie 3.5.4.1.5.2 powyżej.

Uwaga. Pomimo, że standard zawarty w punkcie ‡3.5.5.3.2.1 powyżej, dotyczy interrogatorów DME/N, czułość odbiornika jest lepsza niż czułość niezbędna do pracy z gęstością mocy transponderów DME/N, podaną w punkcie 3.5.4.1.5.1, w celu zapewnienia współdziałania z transponderami DME/P w trybie IA.

3.5.5.3.2.2 DME/P. Czułość wyposażenia pokładowego będzie wystarczająca do pozyskania i zapewnienia informacji o odległości, z dokładnością określoną w punktach 3.5.5.4.2 oraz 3.5.5.4.3 poniżej, dla gęstości mocy sygnału określonych w punkcie 3.5.4.1.5.3 powyżej.

‡3.5.5.3.2.3 DME/N. Praca interrogatora będzie utrzymywana, w przypadku gdy gęstość mocy sygnału transpondera w antenie interrogatora jest pomiędzy minimalnymi wartościami podanym w punkcie 3.5.4.1.5 i wartością maksymalną minus 18 dBW/m2.

3.5.5.3.2.4 DME/P. Praca interrogatora będzie utrzymywana, w przypadku gdy gęstość sygnału transpondera w antenie interrogatora jest pomiędzy wartościami minimalnymi podanymi w punkcie 3.5.4.1.5 i wartością maksymalną minus 18 dBW/m2.

3.5.5.3.3 Szerokość pasma

3.5.5.3.3.1 DME/N. Szerokość pasma odbiornika będzie wystarczająca do zapewnienia zgodności z punktem 3.5.3.1.3 w przypadku, gdy sygnały wejściowe są takie, jak w punkcie 3.5.4.1.3.

3.5.5.3.3.2 DME/P - tryb IA. Szerokość pasma odbiornika będzie wystarczająca do zapewnienia zgodności z punktem 3.5.3.1.3 wówczas, gdy sygnały wejściowe są takie, jak w punkcie 3.5.4.1.3. Szerokość pasma 12 dB nie będzie przekraczać 2 MHz, a szerokość pasma 60 dB nie będzie przekraczać 10 MHz.

3.5.5.3.3.3 DME/P - tryb FA. Szerokość pasma odbiornika będzie wystarczająca do zapewnienia zgodności z punktem 3.5.3.1.3 wówczas, gdy sygnały wejściowe są takie, jak w punkcie 3.5.5.1.3 poniżej. Szerokość pasma 12 dB nie będzie przekraczać 6 MHz, a szerokość pasma 60 dB nie będzie przekraczać 20 MHz.

3.5.5.3.4 Tłumienie interferencji

3.5.5.3.4.1 W przypadku występowania stosunku pożądanych i niepożądanych współkanałowych sygnałów DME, na zaciskach wejściowych odbiornika pokładowego, wynoszącego przynajmniej 8 dB, interrogator będzie wyświetlać informacje o odległości i zapewniać jednoznaczną identyfikację od silniejszego sygnału.

Uwaga. Określenie 'współkanałowy' odnosi się do sygnałów odpowiedzi, które wykorzystują tę samą częstotliwość oraz ten sam odstęp pary impulsów.

‡3.5.5.3.4.2 DME/N. Sygnały DME o separacji większej niż 900 kHz od nominalnej częstotliwości pożądanego kanału, posiadające amplitudy do 42 dB powyżej progu czułości, będą odrzucone.

3.5.5.3.4.2 DME/P. Sygnały DME o separacji większej niż 900 kHz od nominalnej częstotliwości pożądanego kanału, posiadające amplitudy do 42 dB powyżej progu czułości, będą odrzucone.

3.5.5.3.5 Dekodowanie

3.5.5.3.5.1 Interrogator będzie zawierać układ dekodujący, pozwalający na uruchomienie odbiornika jedynie poprzez pary odebranych impulsów, o czasie trwania i odstępie odpowiadającym sygnałom transpondera tak, jak podano to w punkcie 3.5.4.1.4.

‡3.5.5.3.5.2 DME/N - Odrzucenie przez dekoder. Impuls pary odpowiedzi o odstępie wynoszącym ± 2 µs lub większym od nominalnej wartości oraz o poziomie sygnału do 42 dB powyżej czułości odbiornika, będzie odrzucony.

3.5.5.3.5.2 DME/P - Odrzucenie przez dekoder. Impuls pary odpowiedzi o odstępie wynoszącym ± 2 µs lub większym od nominalnej wartości oraz o poziomie sygnału do 42 dB powyżej czułości odbiornika, będzie odrzucony.

3.5.5.4 Dokładność

‡3.5.5.4.1 DME/N. Interrogator nie będzie wnosić błędu większego niż ± 315 m (± 0,17 NM) lub 0,25% wskazywanej odległości, którykolwiek jest większy, do całkowitego błędu systemu.

3.5.5.4.2 DME/P - tryb IA. Interrogator nie będzie wnosić błędu większego niż ± 30 m (± 100 ft) do całkowitego błędu PFE systemu oraz nie większy niż ± 15 m (± 50 ft) do całkowitego błędu CMN systemu.

3.5.5.4.3 DME/P - tryb FA

3.5.5.4.3.1 1 standard dokładności. Interrogator nie będzie wnosić błędu większego niż ± 15 m (± 50 ft) do całkowitego błędu PFE systemu oraz ± 10 m (± 33 ft) do całkowitego błędu CMN systemu.

3.5.5.4.3.2 2 standard dokładności. Interrogator nie będzie wnosić błędu większego niż ± 7 m (± 23 ft) do całkowitego błędu PFE systemu oraz ± 7 m (± 23 ft) do całkowitego błędu CMN systemu.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący filtrów wspomagających osiąganie tego typu dokładności podany jest w punkcie 7.3.4 dodatku C.

3.5.5.4.4 DME/P. Interrogator będzie osiągać dokładność wyznaczoną w punkcie 3.5.3.1.3.4 przy wydajności systemu wynoszącej 50% lub większej.

Uwaga. - Materiał pomocniczy dotyczący wydajności systemu podany jest w punkcie 7.1.1 dodatku C.

3.6 Wymagania techniczne dla trasowych radiolatarni znakujących VHF (75 MHz)

3.6.1 Urządzenie

3.6.1.1 Częstotliwości. Trasowa radiolatarnia znakująca VHF będzie pracować na częstotliwości 75 MHz ± 0,005%.

3.6.1.2 Charakterystyka emisji

3.6.1.2.1 Radiolatarnie znakujące będą emitować nieprzerwaną falę nośną modulowaną do głębokości nie mniejszej niż 95% lub większej niż 100%. Całkowita zawartość harmonicznych modulacji nie będzie przekraczać 15%.

3.6.1.2.2 Częstotliwość modulująca będzie wynosić 3000 Hz ± 75 Hz.

3.6.1.2.3 Promieniowanie będzie polaryzowane poziomo.

3.6.1.2.4 Identyfikacja. Jeśli wymagana jest identyfikacja radiolatarni, częstotliwość modulująca będzie kluczowana tak, aby kropki i kreski były nadawane w odpowiedniej kolejności. Tryb kluczowania będzie zapewniać czas trwania kropki i kreski wraz z odstępami odpowiadającymi transmisji z prędkością zbliżoną do 6 - 10 słów na minutę. Fala nośna nie będzie przerywana podczas identyfikacji.

3.6.1.2.5 Charakterystyka pokrycia i promieniowania

Uwaga. Charakterystyka pokrycia i promieniowania radiolatarni znakujących będzie zazwyczaj ustanawiana przez Umawiające się Państwa na podstawie wymogów operacyjnych, z uwzględnieniem zaleceń ze spotkań regionalnych.

Najbardziej pożądaną charakterystyka promieniowania jest charakterystyka, która:

a) w przypadku radiolatarni typu Fan - prowadzi do zadziałania lampek tylko wówczas, gdy statek powietrzny znajduje się wewnątrz obszaru o kształcie prostokątnego równoleglościanu, symetrycznego wokół linii pionowej, przebiegającej przez radiolatarnie oraz z większą i mniejszą osią ustawionymi zgodnie z obsługiwaną trasą lotu;

b) w przypadku radiolatarni typu Z - prowadzi do zadziałania lampek tylko wówczas, gdy statek powietrzny znajduje się wewnątrz obszaru o kształcie cylindra, którego osią jest linia pionowa przechodząca przez radiolatarnię.

Wytworzenie takich charakterystyk jest praktycznie niewykonalne i dlatego niezbędna jest charakterystyka kompromisowa. Jako pomoc, w dodatku C, opisane są używane obecnie systemy antenowe, które sprawdziły się w praktyce. Te oraz nowe projekty, zapewniające większe zbliżenie się do pożądanych charakterystyk opisanych powyżej, będą standardowo spełniały wymogi operacyjne.

3.6.1.2.6 Określenie pokrycia. Wartości graniczne pokrycia radiolatarni znakujących będą ustalone na podstawie natężenia pola określonego w punkcie 3.1.7.3.2.

3.6.1.2.7 Charakterystyka promieniowania. Zalecenie. Charakterystyka promieniowania radiolatarni znakującej powinna być taka, aby oś biegunowa była pionowa, a natężenie poła było rozłożone symetrycznie wokół niej, w płaszczyźnie lub płaszczyznach zawierających trasy lotu, dla których przeznaczona jest dana radiolatarnia.

Uwaga. Niezbędne z powodu trudności w ulokowaniu niektórych radiolatarni może okazać się zaakceptowanie osi biegunowej, która nie jest pionowa.

3.6.1.3 Monitorowanie. Zalecenie. Dla każdej radiolatarni powinien być zainstalowany odpowiedni sprzęt monitorujący, który wskazywał będzie w odpowiednim miejscu:

a) spadek mocy promieniowanej nośnej poniżej 50% mocy normalnej;

b) spadek głębokości modulacji poniżej 70%;

c) awarię kluczowania.

3.7 Wymagania dla globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS)

3.7.1 Definicje

System wspomagający oparty na wyposażeniu pokładowym ABAS. System wspomagający, którego zadaniem jest poprawa i/lub integracja informacji otrzymanych z innych segmentów systemu GNSS z informacją dostępną na pokładzie statku powietrznego.

Alarm. Wskazanie dostarczane innym systemom statku powietrznego lub zgłoszenie pilotowi informacji o parametrze systemu nawigacyjnego, wykraczającym poza granice tolerancji.

Granica alarmu. Tolerancja błędu dla danego parametru, po przekroczeniu której zostaje wysłany alarm.

Kanał o standardowej dokładności (CSA). Określony poziom dokładności lokalizacji, prędkości i czasu, dostępny stale dla wszystkich użytkowników systemu GLONASS.

Główne konstelacje satelitarne. Głównymi konstelacjami satelitarnymi są GPS i GLONASS.

Globalny system nawigacji satelitarnej (GNSS). Światowy system określania miejsca i czasu, zawierający jedną lub wiele konstelacji satelitarnych, odbiorniki pokładowe i urządzenia monitorujące integralność systemu, w razie potrzeby rozszerzany, aby wspierać wymagania nawigacyjne dla zamierzonych operacji.

Globalny system nawigacji satelitarnej (GLONASS). System nawigacji satelitarnej obsługiwany przez Federację Rosyjską.

Globalny system pozycyjny (GPS). System nawigacji satelitarnej obsługiwany przez Stany Zjednoczone.

Błąd lokalizacji GNSS. Różnica pomiędzy pozycją rzeczy wista a pozycją określoną przez odbiornik systemu GNSS.

System wspomagający oparty na urządzeniach naziemnych GBAS. System wspomagający, w którym użytkownik otrzymuje poprawioną informację bezpośrednio z nadajnika naziemnego.

System wspomagający oparty na urządzeniach naziemnych GRAS. System wspomagający, w którym użytkownik otrzymuje poprawioną informację bezpośrednio z grupy nadajników naziemnych zapewniających pokrycie danego obszaru.

Integralność Miara zaufania pokładanego w poprawność informacji dostarczanych przez cały system. Obejmuje zdolność systemu do dostarczania użytkownikowi terminowych i dokładnych ostrzeżeń (alarmów).

Pseudoodległość. Różnica pomiędzy czasem transmisji sygnału z satelity i czasem otrzymania go przez odbiornik GNSS, pomnożona przez prędkość światła w próżni, obejmująca błąd spowodowany różnicą pomiędzy odniesieniem czasowym odbiornika GNSS i satelity.

System wspomagający oparty na wyposażeniu satelitarnym SBAS. System zwiększający pokrycie, w którym użytkownik otrzymuje rozszerzone informacje z nadajnika satelitarnego.

Usługa standardowego pozycjonowania (SPS). Określony poziom dokładności lokalizacji, prędkości i czasu, dostępny stale dla wszystkich użytkowników systemu GPS na świecie.

Czas do alarmu. Maksymalny dozwolony czas, jaki upłynął od momentu przekroczenia granicy tolerancji przez system nawigacyjny do momentu zgłoszenia alarmu.

3.7.2 Informacje ogólne

3.7.2.1 Funkcje

3.7.2.1.1 System GNSS będzie dostarczać statkowi powietrznemu dane o pozycji i czasie.

Uwaga. Dane te pochodzą z pomiarów pseudoodległości pomiędzy statkiem powietrznym wyposażonym w odbiornik GNSS i różnymi źródłami sygnałów znajdujących się na satelitach lub na ziemi.

3.7.2.2 Segmenty systemu GNSS

3.7.2.2.1 Służba nawigacyjna GNSS będzie zapewniona przez użycie kombinacji następujących elementów, zainstalowanych na ziemi, na satelitach i/lub na pokładzie statku powietrznego:

a) Globalny system pozycyjny GPS zapewniający usługę standardowego pozycjonowania SPS, określony w punkcie 3.7.3.1;

b) Globalny system nawigacji satelitarnej GLONASS, zapewniający sygnał nawigacyjny kanału standardowej dokładności CSA, określonego w punkcie 3.7.3.2;

c) system wspomagający oparty na wyposażeniu pokładowym ABAS, określony w punkcie 3.7.3.3;

d) system wspomagający oparty na wyposażeniu satelitarnym SBAS, określony w punkcie 3.7.3.4;

e) system wspomagający oparty na wyposażeniu naziemnym GBAS, określony w punkcie 3.7.3.5;

f) system wspomagający oparty na wyposażeniu naziemnym GRAS, określony w punkcie 3.7.3.5; oraz

g) pokładowy odbiornik GNSS, określony w punkcie 3.7.3.6.

3.7.2.3 Odniesienie czasowe i przestrzenne

3.7.2.3.1 Odniesienie przestrzenne. Informacje o pozycji dostarczone użytkownikowi przez system GNSS będą wyrażone w kategoriach geodezyjnej podstawy odniesienia Światowego Systemu Geodezyjnego - 1984 (WGS-84).

Uwaga 1. Normy i zalecane metody postępowania dla WGS-84 zawarte są w Załączniku 4, rozdział 2, Załączniku 11, rozdział 2, Załączniku 14, tom I i II, rozdział 2 oraz w Załączniku 15, rozdział 3.

Uwaga 2. W przypadku wykorzystywania segmentów systemu GNSS, używających współrzędnych innych niż WGS-84, będą zastosowane odpowiednie parametry konwersji.

3.7.2.3.2 Odniesienie czasowe. Dane czasowe dostarczone użytkownikowi przez system GNSS będą wyrażone w Czasie Uniwersalnym (UTC).

3.7.2.4 Osiągi sygnału w przestrzeni

3.7.2.4.1 Połączenie segmentów systemu GNSS i bezawaryjnego odbiornika GNSS użytkownika, będzie spełniać wymogi sygnału w przestrzeni określone w tabeli 3.7.2.4-1 (zamieszczonej na końcu punktu 3.7).

Uwaga. Pojęcie bezawaryjnego odbiornika użytkownika jest zastosowane tylko jako metoda określająca działanie wielu połączonych segmentów systemu GNSS. Za bezawaryjny odbiornik uważa się odbiornik o nominalnej dokładności i czasie do alarmu. Odbiornik taki uznaje się za urządzenie pozbawione wad, które wpływają na integralność, dostępność i ciągłość pracy.

3.7.3 Specyfikacje segmentów systemu GNSS

3.7.3.1 Usługa standardowego pozycjonowania (SPS)(L1) systemu GPS

3.7.3.1.1 Dokładność segmentu kosmicznego i kontroli

Uwaga. Zawarte poniżej standardy dokładności nie zawierają błędów atmosferycznych i odbiornika, które są opisane w punkcie 4.1.2 dodatku D.

3.7.3.1.1.1 Dokładność nawigacji. Błędy pozycji GPS SPS nie będą przekraczać następujących wartości granicznych:

Globalnie średnio

95% czasu

Najgorsza lokalizacja

95% czasu

Błąd nawigacji poziomej13 m (43 ft)36 m (118 ft)
Błąd nawigacji pionowej22 m (72 ft)77 m (253 ft)

3.7.3.1.1.2 Dokładność przesłania czasu. Błędy przesłania czasu w systemie GPS SPS nie będą przekraczać 40 ns przez 95% czasu.

3.7.3.1.1.3 Dokładność domeny czasowej. Błędy domeny czasowej nie będą przekraczać następujących wartości granicznych:

a) błąd odległości dowolnego satelity - nie większy niż:

- 30 metrów (100 ft); lub

- 4,42 czasu transmisji radiowej błędu pomiaru odległości przez użytkownika (URA) - nie powinien przekraczać 150 metrów (490 ft);

b) błąd prędkości dowolnego satelity - 0,02 metra (0,07 ft) na sekundę; oraz

c) błąd przyśpieszenia satelity - 0,007 metra (0,02 ft) na sekundę do kwadratu; i

d) pierwiastek średnio - kwadratowy błędu odległości wszystkich satelitów - 6 metrów (20 ft).

3.7.3.1.2 Dostępność. Dostępność GPS SPS powinna być następująca:

≥ 99% dostępności usługi w płaszczyźnie poziomej, w średnim położeniu (36 metrów przy 95% wartości progowej)

≥ 99% dostępności usługi w płaszczyźnie pionowej, w średnim położeniu (77 metrów przy 95% wartości progowej)

≥ 99% dostępności usługi w płaszczyźnie poziomej, w najgorszym położeniu (36 metrów przy 95% wartości progowej)

99% dostępności usługi w płaszczyźnie pionowej, w najgorszym położeniu (77 metrów przy 95% wartości progowej)

3.7.3.1.3 Niezawodność. Niezawodność GPS SPS będzie zawierać się w następujących wartościach granicznych:

a) częstość poważnych awarii usługi - nie większa niż 3 na rok dla jednej konstelacji (średnia globalna); oraz

b) niezawodność - przynajmniej 99,94% (średnia globalna) i,

c) niezawodność - przynajmniej 99,79% (średnia pojedynczego punktu)

3.7.3.1.4 Pokrycie. Sygnał GPS SPS będzie pokrywać powierzchnię ziemi do wysokości 3 000 kilometrów.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący dokładności, dostępności, niezawodności oraz pokrycia systemu GPS zawarty jest w punkcie 4.1 dodatku D.

3.7.3.1.5 Charakterystyka częstotliwości radiowej (RF)

Uwaga. Szczegółowa charakterystyka określona jest w punkcie 3.1.1.1 dodatku B.

3.7.3.1.5.1 Częstotliwość nośna. Każdy satelita systemu GPS będzie nadawać sygnał SPS o częstotliwości nośnej wynoszącej 1575,42 MHz (GPS LI) używając multipleksowania z podziałem kodowym CDMA.

Uwaga. Nowa częstotliwość cywilna będzie dodana do satelitów systemu GPS i będzie zaoferowana przez Stany Zjednoczone do krytycznych zastosowań ratujących życie. Standardy dla tego sygnału mogą być opracowane w terminie późniejszym.

3.7.3.1.5.2 Widmo sygnału. Moc sygnału GPS SPS będzie zawierać się w paśmie o częstotliwości plus minus 12 MHz (1563,42 - 1587,42 MHz) wyśrodkowanym na częstotliwości L1.

3.7.3.1.5.3 Polaryzacja. Nadawany sygnał RF będzie spolaryzowany kołowo zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

3.7.3.1.5.4 Poziom mocy sygnału. Każdy satelita GPS będzie nadawać sygnały nawigacyjne SPS o dostatecznej mocy, sprawiającej, że w każdym wolnym od przeszkód miejscu blisko ziemi, z którego satelita jest obserwowany pod kątem elewacji wynoszącym 5 stopni lub większym, poziom otrzymanego sygnału RF na wyjściu liniowo spolaryzowanej anteny o zysku 3 dB i zawiera się w przedziale od minus 158 dBW do minus 153 dBW dla każdego prostopadłego ustawienia anteny do kierunku propagacji.

3.7.3.1.5.5 Modulacja. Sygnał SPS L1 będzie modulowany techniką bipolarnego kluczowania przesunięciem fazy (BPSK) kodem pseudolosowym (PRN) C/A 1023 MHz. Sekwencja kodu C/A będzie powtarzana co 1 milisekundę. Nadawana sekwencja kodu PRN będzie dodaniem Modulo-2 depeszy nawigacyjnej, nadawanej z prędkością 50 bitów/s i kodu C/A.

3.7.3.1.6 Czas GPS. Czas GPS będzie odnosić się do czasu UTC (utrzymywanego przez Obserwatorium Marynarki Wojennej USA).

3.7.3.1.7 Układ współrzędnych. System WGS-84 będzie układem współrzędnych GPS.

3.7.3.1.8 Informacje nawigacyjne. Dane nawigacyjne nadawane przez satelity będą zawierać informacje niezbędne do ustalenia:

a) czasu nadawania satelity;

b) pozycji satelity;

c) stanu fizycznego satelity;

d) korekcji zegara satelity;

e) skutków opóźnienia propagacji;

f) przesłania czasu do UTC;

g) stanu konstelacji.

Uwaga. Struktura i zawartość danych określona jest odpowiednio w punktach 3.1.1.2. i 3.1.1.3 dodatku B.

3.7.3.2 Kanał standardowej dokładności (CSA)(L1) systemu GLONASS

Uwaga. W tym segmencie termin GLONASS odnosi się do wszystkich satelitów w konstelacji. Standardy odniesione tylko do satelitów GLONASS-M są odpowiednio zakwalifikowane

3.7.3.2.1 Dokładność segmentu przestrzennego i kontrolnego

Uwaga. Poniższe normy dokładności nie zawierają błędów atmosferycznych lub odbiornika jak opisano w punkcie 4.2.2 dodatku D.

3.7.3.2.1.1 Dokładność pozycji. Błędy nawigacyjne kanału CSA systemu GLONASS nie będą przekraczać następujących wartości granicznych:

Globalny średniNajgorsze miejsce
95% czasu95% czasu
Błąd nawigacji poziomej5 m (17 ft)12 m (40 ft)
Błąd nawigacji pionowej9 m (29 ft)25 m (97 ft)

3.7.3.2.1.2 Dokładność przesyłania czasu. Błędy przesyłania czasu w kanale CSA systemu GLONASS nie będą przekraczać 700 nanosekund, 95% czasu.

3.7.3.2.1.3 Dokładność zasięgu. Błąd zasięgu nie będzie przekraczać następujących limitów:

a) błąd odległości dowolnego satelity - 18 m (59,7 ft);

b) błąd zmiany prędkości dowolnego satelity - 0,02 m (0,07 ft) na sekundę;

c) błąd zmiany przyspieszenia dowolnego satelity - 0,007 m (0,023 ft) na sekundę kwadrat;

d) pierwiastek kwadratowy z błędu odległości dla wszystkich satelitów - 6 m (19,9 ft).

3.7.3.2.2 Dostępność. Dostępność kanału CSA systemu GLONASS będzie następująca:

a) ≥ 99% dostępności usługi w płaszczyźnie poziomej, średnia lokalizacja (12 m, 95% próg);

b) ≥ 99% dostępności usługi w płaszczyźnie pionowej, średnia lokalizacja (25 m, 95% próg);

c) ≥ 90% dostępności usługi w płaszczyźnie poziomej, lokalizacja najgorszego przypadku (12 m, 95% próg);

d) ≥ 90% dostępności usługi w płaszczyźnie pionowej, lokalizacja najgorszego przypadku (25 m, 95% próg).

3.7.3.2.3 Niezawodność. Niezawodność kanału CSA systemu GLONASS będzie zawierać się w następujących granicach:

a) częstość wystąpienia znacznej niesprawności usługi - nie więcej niż trzy w roku dla konstelacji (średnia globalna);

b) niezawodność - przynajmniej 99,7% (średnia globalna).

3.7.3.2.4 Pokrycie. System CSA GLONASS będzie pokrywać powierzchnię Ziemi do wysokości 2000 km.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący dokładności, dostępności, niezawodności oraz pokrycia systemu GLONASS, zawarty jest w punkcie 4.2 dodatku D.

3.7.3.2.5 Charakterystyka częstotliwości radiowej (RF)

Uwaga. Szczegółowa charakterystyka RF określona jest w punkcie 3.2.1.1 dodatku B.

3.7.3.2.5.1 Częstotliwość nośna. Każdy satelita systemu GLONASS będzie nadawać sygnał CSA o własnej częstotliwości nośnej w paśmie częstotliwości L1 (1,6 GHz), używając multipleksacji z podziałem częstotliwości FDMA.

Uwaga 1. Satelity GLONASS mogą posiadać tę samą częstotliwość nośną, ale w tym przypadku znajdują się one w przeciwnych punktach tej samej płaszczyzny orbity.

Uwaga 2. Satelity GLONASS-M będą nadawać dodatkowy kod ustalania odległości na częstotliwościach nośnych pasma L2 (1,2 GHz) używając multipleksacji FDMA.

3.7.3.2.5.2 Widmo sygnału. Moc sygnału kanału CSA systemu GLONASS będzie zawierać się w paśmie o częstotliwości plus minus 5,75 MHz, wyśrodkowanym na każdej częstotliwości nośnej GLONASS.

3.7.3.2.5.3 Polaryzacja. Nadawany sygnał RF będzie spolaryzowany kołowo zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

3.7.3.2.5.4 Poziom mocy sygnału. Każdy satelita GLONASS będzie nadawać sygnały nawigacyjne CSA o dostatecznej mocy, sprawiającej że w każdym wolnym od przeszkód miejscu blisko ziemi, z którego satelita jest obserwowany pod kątem elewacji wynoszącym 5 stopni lub większym, poziom otrzymanego sygnału RF na wyjściu liniowo spolaryzowanej anteny o zysku 3 dBi, zawiera się w przedziale od minus 160 dBW do minus 155,2 dBW dla każdego ustawienia anteny ortogonalnego do kierunku propagacji.

Uwaga 1. Wartość graniczna mocy wynosząca minus 155,2 dBW została oparta na z góry ustalonej charakterystyce anteny użytkownika, stratach atmosferycznych o wartości 0,5 dB oraz błędzie położenia kątowego satelity, który nie przekracza 1 stopnia (w kierunku powodującym zwiększenie poziomu sygnału).

Uwaga 2. Satelity systemu GLONASS-M będą również nadawać kod ustalania odległości na częstotliwości L2 o dostatecznej mocy sprawiającej, że w każdym wolnym od przeszkód miejscu blisko ziemi, z którego satelita jest obserwowany pod kątem elewacji wynoszącym 5 stopni lub większym, poziom otrzymanego sygnału RF na wyjściu liniowo spolaryzowanej anteny o zysku 3 dBi, jest nie mniejszy niż minus 167 dBW dla każdego ustawienia anteny, ortogonalnego do kierunku propagacji.

3.7.3.2.5.5 Modulacja

3.7.3.2.5.5.1 Wszystkie satelity GLONASS będą na swojej częstotliwości nośnej nadawać sygnał nawigacyjny RF używając ciągu binarnego modulowanego BPSK. Kluczowanie fazy nośnej będzie wykonane w radianach przy maksymalnym błędzie wynoszącym plus minus 0,2 radiana. Pseudolosowa sekwencja kodu będzie powtarzana co jedną milisekundę.

3.7.3.2.5.5.2 Modulujący sygnał nawigacyjny będzie wygenerowany za pomocą dodania modulo-2 następujących trzech sygnałów binarnych:

a) kodu odległości nadawanego z prędkością 511 kbit/s;

b) depeszy nawigacyjnej nadawanej z prędkością 50 bitów/s;

c) pomocniczej sekwencji meandrycznej o częstotliwości 100 Hz.

3.7.3.2.6 Czas systemu GLONASS. Czas systemu GLONASS będzie odnosić się do czasu UTC (SU) (utrzymywanego przez Krajową Służbę Kontroli Czasu Federacji Rosyjskiej).

3.7.3.2.7 Układ współrzędnych. PZ-90 będzie układem współrzędnych GLONASS.

Uwaga. Konwersja systemu współrzędnych PZ-90, używanego przez GLONASS, na system WGS-84 określona jest w punkcie 3.2.5.2 dodatku B.

3.7.3.2.8 Informacje nawigacyjne. Dane nawigacyjne nadawane przez satelity będą zawierać informacje niezbędne do ustalenia:

a) czasu transmisji satelity;

b) pozycji satelity;

c) stanu fizycznego satelity;

d) poprawki zegara satelity;

e) przesłania czasu do UTC;

f) stanu konstelacji.

Uwaga. Struktura i zawartość danych określona jest odpowiednio w punktach 3.2.1.2. i 3.2.1.3 dodatku B.

3.7.3.3 System ABAS

3.7.3.3.1 Działanie. Praca systemu ABAS w połączeniu z jednym lub kilkoma segmentami systemu GNSS, a także z bezawaryjnym odbiornikiem GNSS i systemem pokładowym, będzie spełniać wymogi dokładności, integralności, ciągłości i dostępności, w sposób wyznaczony w punkcie 3.7.2.4.

3.7.3.4 System SBAS

3.7.3.4.1 Działanie. Praca systemu SBAS w połączeniu z jednym lub kilkoma segmentami systemu GNSS, a także z bezawaryjnym odbiornikiem, będzie spełniać wymogi dokładności, integralności, ciągłości i dostępności dla danej operacji, w sposób wyznaczony w punkcie 3.7.2.4.

Uwaga. System SBAS uzupełnia główne konstelacje satelitarne poprzez zwiększanie dokładności, integralności, ciągłości i dostępności nawigacji zapewnionej w rejonie obsługi, zwykle obejmującym wiele portów lotniczych.

3.7.3.4.2 Funkcje. SBAS będzie wykonywać jedną lub kilka z poniższych funkcji:

a) ustalanie odległości: zapewnić dodatkowy sygnał pseudoodległości ze wskaźnikiem dokładności z satelity SBAS (3.7.3.4.2.1 i 3.5.7.2 dodatku B);

b) stan satelity GNSS: ustalić i nadawać stan fizyczny satelity (3.5.7.3 dodatku B);

c) podstawowa poprawka różnicowa: zapewnić korekcję efemeryd i zegara satelity (szybką i długoterminową) w pomiarach pseudoodległości (3.5.7.4 dodatku B); oraz

d) precyzyjna poprawka różnicowa: ustalić i nadawać poprawki jonosferyczne (3.5.7.5 dodatku B).

Uwaga. W przypadku zapewniania wszystkich funkcji, system SBAS, w połączeniu z głównymi konstelacjami satelitarnymi, może wspomagać operacje związane z odlotem, z procedurami trasowymi, terminalowymi i podejścia, włącznie z precyzyjnym podejściem kategorii I. Poziom operacyjny, jaki może być osiągnięty, zależy od infrastruktury zawartej w SBAS i od warunków jonosferycznych w danym rejonie geograficznym.

3.7.3.4.2.1 Ustalanie odległości

3.7.3.4.2.1.1 Wykluczając wpływy atmosferyczne, błąd w sygnale ustalania odległości z satelitów SBAS, nie będzie przekraczać 25 metrów (82 ft) (95%).

3.7.3.4.2.1.2 Prawdopodobieństwo, że błąd odległości przekroczy 150 metrów (490 ft), w dowolnej godzinie, nie będzie przekraczać 10-5.

3.7.3.4.2.1.3 Prawdopodobieństwo nieplanowanych wyłączeń w funkcji ustalania odległości z satelity SBAS, o dowolnej godzinie, nie będzie przekraczać 10-3.

3.7.3.4.2.1.4 Błąd prędkości odległości nie będzie przekraczać 2 metrów (6,6 ft) na sekundę.

3.7.3.4.2.1.5 Błąd przyśpieszenia odległości nie będzie przekraczać 0,019 metra (0,06 ft) na sekundę kwadrat.

3.7.3.4.3 Rejon obsługi. Rejon obsługiwany przez SBAS będzie określony wewnątrz rejonu pokrycia systemu SBAS, gdzie system spełnia wymogi punktu 3.7.2.4 i wspomaga odpowiednie zatwierdzone operacje.

Uwaga 1. Rejonem pokrycia jest rejon, wewnątrz którego sygnały systemu SBAS mogą być odbierane (np. miejsce zajmowane przez satelitą geostacjonarnego).

Uwaga 2. Rejony pokrycia i obsługi systemu SBAS omówione są w punkcie 6.2 dodatku D.

3.7.3.4.4 Charakterystyka częstotliwości RF

Uwaga. Szczegółowa charakterystyka RF określona jest w punkcie 3.5.2 dodatku B.

3.7.3.4.4.1 Częstotliwość nośna. Częstotliwość nośna będzie wynosić 1575,42 MHz.

Uwaga. Po roku 2005, gdy zwolnią się górne częstotliwości systemu GLONASS, można będzie wprowadzić inny typ SBAS, używając niektóre z tych częstotliwości.

3.7.3.4.4.2 Widmo sygnału. Przynajmniej 95% nadawanej mocy będzie zawierać się w paśmie o częstotliwości plus minus 12 MHz wyśrodkowanym na częstotliwości LI. Szerokość pasma sygnału nadawanego przez satelitę SBAS będzie wynosić przynajmniej 2,2 MHz.

3.7.3.4.4.3 Poziom mocy sygnału.

3.7.3.4.4.3.1 Każdy satelita SBAS będzie nadawać sygnały nawigacyjne o dostatecznej mocy, sprawiającej że w każdym wolnym od przeszkód miejscu blisko ziemi, z którego satelita jest obserwowany pod kątem elewacji wynoszącym 5 stopni lub większym, poziom otrzymanego sygnału RF na wyjściu liniowo spolaryzowanej anteny o zysku 3 dBi, zawiera się w przedziale od minus 161 dBW do minus 153 dBW dla każdego ustawienia anteny, ortogonalnego do kierunku propagacji.

3.7.3.4.4.3.2 Każdy satelita SBAS umieszczony na orbicie po 31 grudnia 2013 będzie transmitować sygnały nawigacyjne z wystarczającą mocą, aby w nieprzysłoniętych lokalizacjach znajdujących się w pobliżu powierzchni ziemi, z których satelita jest obserwowany z minimalnym lub większym kątem elewacji, niezbędnym dla śledzenia sygnału GEO, poziom odbieranego sygnału RF na wyjściu anteny wymienionej w Dodatku B, Tabela B-87, wynosił co najmniej - 164,0 dBW.

3.7.3.4.4.3.2.1 Minimalny kąt elewacji. Minimalny kąt elewacji używany dla określania pokrycia GEO będzie nie mniejszy niż 5 stopni dla użytkownika znajdującego się w pobliżu powierzchni ziemi.

3.7.3.4.4.3.2.2 Poziom odbieranego sygnału RF SBAS na wyjściu 0dBic anteny znajdującej się w pobliżu powierzchni ziemi nie będzie przekraczać -152,5 dBW.

3.7.3.4.4.4 Polaryzacja. Nadawany sygnał będzie spolaryzowany kołowo zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

3.7.3.4.4.5 Modulacja. Nadawana sekwencja będzie dodaniem Modulo-2 depeszy nawigacyjnej nadawanej z prędkością 500 symboli na sekundę i 1023 bitowym kodem pseudo losowego szumu. Następnie będzie zmodulowana BPSK na częstotliwości nośnej z prędkością 1,023 megachipów na sekundę.

3.7.3.4.5 Czas sieciowy SBAS (SNT). Różnica pomiędzy czasem SNT i GPS nie będzie przekraczać 50 nanosekund.

3.7.3.4.6 Informacje nawigacyjne. Dane nawigacyjne nadawane przez satelity będą zawierać informacje niezbędne do ustalenia:

a) czasu transmisji satelity SBAS;

b) pozycji satelity SBAS;

c) poprawionego czasu satelity dla wszystkich satelitów;

d) poprawionej pozycji satelity dla wszystkich satelitów;

e) skutków opóźnienia propagacji jonosferycznej;

f) integralności pozycji użytkownika;

g) przesłania czasu do UTC;

h) stan poziomu obsługi.

Uwaga. Struktura i zawartość danych określona jest odpowiednio w punktach 3.5.3 i 3.5.4 dodatku B.

3.7.3.5 System wspomagający GBAS oraz regionalny system wspomagający GRAS

Uwaga 1. Tam, gdzie nie jest to inaczej zapisane, Normy i Zalecane Metody Postępowania dotyczące GBAS odnoszą się zarówno do GBAS, jak i GRAS.

Uwaga 2. Tam, gdzie nie jest to inaczej zapisane, odniesienia do podejścia z prowadzeniem pionowym APV oznaczają zarówno APV-I, jak i APV-II.

3.7.3.5.1 Działanie. Praca systemu GBAS, w połączeniu z jednym lub kilkoma segmentami systemu GNSS, a także z bezawaryjnym odbiornikiem GNSS, będzie spełniać wymogi dokładności, integralności, ciągłości i dostępności dla danej operacji, w sposób wyznaczony w punkcie 3.7.2.4.

Uwaga. System GBAS przeznaczony jest do wspierania wszystkich typów operacji podejścia, lądowania, odlotu oraz naziemnych oraz może wspierać operacje lotu po trasie i w terminalu. System GRAS przeznaczony jest do wspierania operacji lotu po trasie, w terminalu, odlotów i podejść z prowadzeniem pionowym. Poniższe Normy i Zalecane Metody Postępowania zostały opracowane dla wspierania operacji precyzyjnego podejścia kategorii I, podejść z prowadzeniem pionowym oraz do zapewnienia usługi nawigacyjnej systemu GBAS. W celu osiągnięcia współdziałania i sprawnego wykorzystania widma, dąży się do tego, aby przekaz danych był taki sam dla wszystkich operacji.

3.7.3.5.2 Funkcje. GBAS będzie:

a) dokonywać lokalnych poprawek pseudoodległości;

b) dostarczać danych związanych z GBAS;

c) dostarczać danych do podejścia końcowego w przypadku wspierania podejść precyzyjnych;

d) dostarczać danych o przewidywanej dostępności źródła ustalenia odległości;

e) zapewniać monitorowanie integralności źródeł ustalania odległości systemu GNSS.

3.7.3.5.3 Pokrycie

3.7.3.5.3.1 Podejścia precyzyjne kategorii I oraz podejścia z prowadzeniem pionowym. Pokrycie GBAS wspierające każde precyzyjne podejście kategorii I oraz podejście z prowadzeniem pionowym będzie takie jak podano poniżej, z wyjątkiem sytuacji, w których zezwalają na to wymogi operacyjne i nakazują warunki topograficzne:

a) podejście boczne, zaczynające się na 140 m (450 ft) z każdej strony punktu progu lądowania / punktu progu fikcyjnego (LTP/FTP) i rzutowanego poza kąt plus minus 35 stopni z każdej strony ścieżki końcowego podejścia do odległości 28 km (15 NM) i poza kąt plus minus 10 stopni z każdej strony ścieżki końcowego podejścia do odległości 37 km (20 NM); oraz

b) podejście pionowe, wewnątrz rejonu pokrycia bocznego, do kąta większego niż 7 stopni lub do wartości równej 1,75 ustalonego kąta ścieżki schodzenia (GPA) powyżej horyzontu, z początkiem w punkcie przechwycenia ścieżki schodzenia (GPIP) i 0,45 GPA powyżej linii horyzontu lub do kąta niskiego wynoszącego 0,30 GPA, jeśli jest to wymagane w celu zabezpieczenia ustalonej procedury przechwycenia ścieżki schodzenia. Pokrycie takie obowiązuje pomiędzy 30 m (100 ft) i 3000 m (10000 ft) wysokości nad progiem HAT.

Uwaga. LTP/FTP i GPIP są określone w punkcie 3.6.4.5.1 dodatku B.

3.7.3.5.3.1.1 Zalecenie. Dla podejść precyzyjnych kategorii I pokrycie danymi systemu GBAS zgodnie z zapisami 3.7.3.5.4. powinno rozciągać się do wysokości 3,7 m (12 ft) nad powierzchnią drogi startowej.

3.7.3.5.3.1.2 Zalecenie. Rozgłaszanie danych powinno być dookólne, kiedy jest to niezbędne dla zastosowania nawigacyjnego.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący pokrycia systemu pozycjonowania podany jest w punkcie 7.3 dodatku D.

3.7.3.5.3.2 System pozycjonowania GBAS. Obszar pokrycia systemu pozycjonowania GBAS to obszar, w którym rozgłaszane dane są dostępne oraz spełniają wymagania określone w 3.7.2.4 a także w którym wspierane są zatwierdzone operacje.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący pokrycia systemu dla precyzyjnego podejścia kategorii I oraz dla usługi APV podany jest w punkcie 7.3 dodatku D.

3.7.3.5.4 Charakterystyka rozgłaszania danych

Uwaga. Charakterystyka RF określona jest w punkcie 3.6.2 dodatku B.

3.7.3.5.4.1 Częstotliwość nośna. Częstotliwości rozgłaszania danych będą wybierane z częstotliwości w paśmie od 108 do 117,975 MHz. Najniższa przydzielana częstotliwość będzie wynosić 108,025 MHz, a najwyższa - 117,950 MHz. Odstęp pomiędzy przydzielanymi częstotliwościami (odstęp międzykanałowy) będzie wynosić 25 kHz.

Uwaga 1. Materiał pomocniczy dotyczący przydziału częstotliwości VOR/GBAS oraz kryteriów separacji geograficznej podany jest w punkcie 7.2.1 dodatku D.

Uwaga 2. Kryteria separacji geograficznej systemu ILS/GBAS oraz kryteria separacji geograficznej serwisu komunikacyjnego GBAS i VHF, nadającego w paśmie 118 - 137 MHz, są w opracowaniu. Do momentu ich ukończenia i zawarcia w przepisach, planuje się używanie pasma 112,050 - 117,900 MHz.

3.7.3.5.4.2 Technika dostępu. Technika wielokrotnego dostępu z podziałem czasowym (TDMA) będzie używana ze strukturą ramki stałej. Dla rozgłaszania danych należy przydzielić szczeliny od pierwszej do ósmej.

Uwaga. Dwie szczeliny są nominalnym przydziałem. Niektóre urządzenia systemu GBAS, które dla poprawienia pokrycia wykorzystują złożone anteny VHF do rozgłaszania danych (VDB), mogą wymagać przydzielenia więcej niż dwóch szczelin czasowych. Wskazówki dotyczące użycia anten złożonych zawarto w punkcie 7.12.4 dodatku D. Niektóre stacje GBAS pracujące w systemie GRAS mogą stosować ten sam slot.

3.7.3.5.4.3 Modulacja. Dane GBAS będą nadawane w formie 3-bitowych symboli, modulujących nośną rozgłaszania danych poprzez D8PSK, z prędkością 10 500 symboli na sekundę.

3.7.3.5.4.4 Polaryzacja i natężenie pola RF rozgłaszania danych

Uwaga. System GBAS może zapewnić rozgłaszanie danych VHF poprzez poziomą (GBAS/H) lub eliptyczną (GBAS/E) polaryzację, wykorzystującą składowe polaryzacji poziomej (HPOL) i pionowej (VPOL). Statek powietrzny wykorzystujący składową VPOL nie będzie zdolny do pracy ze sprzętem GBAS/H. Odpowiedni materiał podany jest w punkcie 7.1 dodatku D.

3.7.3.5.4.4.1 GBAS/H

3.7.3.5.4.4.1.1 Rozgłaszany sygnał będzie spolaryzowany poziomo.

3.7.3.5.4.4.1.2 Zastępcza moc promieniowania (ERP) będzie dostarczać sygnał spolaryzowany poziomo z minimalnym natężeniem pola wynoszącym 215 mikrowoltów na metr (minus 99 dBW/m2) oraz maksymalnym natężeniem pola, wynoszącym 0,350 woltów na metr (minus 35 dBW/ m2) w obrębie pokrycia systemu GBAS. Natężenie pola będzie mierzone jako średnia okresu synchronizacji i niejednoznaczności pola rozdzielczości pakietu. Przesunięcie fazy sygnału RF pomiędzy składowymi HPOL i VPOL będzie takie, aby minimalna moc sygnału, określona w punkcie 3.6.8.2.2.3 dodatku B, była osiągana przez użytkowników składowej HPOL w obrębie całego pokrycia.

3.7.3.5.4.4.2 GBAS/E

3.7.3.5.4.4.2.1 Zalecenie. Sygnał spolaryzowany eliptycznie powinien być rozgłaszany tylko, kiedy jest to praktyczne.

3.7.3.5.4.4.2.2 W przypadku przekazywania sygnału spolaryzowanego eliptycznie, składnik spolaryzowany poziomo będzie spełniać wymogi zawarte w 3.7.3.5.4.4.1.2, a zastępcza moc promieniowania (ERP) będzie utrzymywać sygnał spolaryzowany pionowo przy minimalnym natężeniu pola, wynoszącym 136 mikrowoltów na metr (minus 103 dBW/m2) i przy maksymalnym natężeniu pola, wynoszącym 0,221 woltów na metr (minus 39 dBW/m2), w obrębie pokrycia systemu GBAS. Natężenie pola będzie mierzone jako średnia okresu synchronizacji i niejednoznaczności pola rozdzielczości pakietu. Przesunięcie fazy RF pomiędzy składowymi HPOL i VPOL będzie takie, aby minimalna moc sygnału, określona w punkcie 3.6.8.2.2.3 dodatku B, była osiągana przez użytkowników składowej HPOL i VPOL w obrębie całego pokrycia.

Uwaga. Minimalne i maksymalne natężenie pola podane w punktach 3.7.3.5.4.4.1.2 oraz 3.7.3.5.4.4.2.2 są zgodne z minimalną czułością odbiornika, wynoszącą minus 87 dBm, oraz minimalną odległością 200 m (660 ft), od anteny nadajnika, dla pokrycia o zasięgu 43 km (23 NM).

3.7.3.5.4.5 Moc nadawana na sąsiednich kanałach. Moc nadawana we wszystkich warunkach operacyjnych, mierzona w paśmie o szerokości 25 kHz wyśrodkowanym na sąsiednim i-tym kanale, nie będzie przekraczać wartości z tabeli 3.7.3.5-1 (zamieszczonej na końcu punktu 3.7).

3.7.3.5.4.6 Emisje niepożądane. Emisje niepożądane, zawierające emisje pasożytnicze i pozapasmowe, będą zgodne z poziomami w tabeli 3.7.3.5-2 (zamieszczonej na końcu punktu 3.7). Moc całkowita w którejkolwiek harmonicznej VDB lub sygnale dyskretnym, nie będzie przekraczać minus 53 dBm.

3.7.3.5.5 Informacje nawigacyjne. Dane nawigacyjne nadawane przez system GBAS będą zawierać następujące informacje:

a) poprawki pseudoodległości, czas odniesienia i dane integralności;

b) dane dotyczące GBAS lotniczego;

c) dane podejścia końcowego; kiedy wspomagane jest precyzyjne podejście;

d) przewidywane dane dostępności źródła ustalania odległości.

Uwaga. Struktura i zawartość danych określone są w punkcie 3.6.3 dodatku B.

3.7.3.6 Odbiornik pokładowy GNSS

3.7.3.6.1 Odbiornik pokładowy GNSS będzie przetwarzać sygnały tych elementów GNSS, które mają być przez niego używane w sposób opisany w 3.1 dodatku B (dla GPS), 3.2 dodatku B (dla GLONASS), 3.3 dodatku B (dla połączonych GPS i GLONASS), 3.5 dodatku B (dla SBAS) oraz 3.6 dodatku B (dla GBAS i GRAS).

3.7.4 Odporność na interferencje

3.7.4.1 System GNSS będzie spełniać wymogi eksploatacyjne określone w punkcie 3.7.2.4 oraz 3.7 dodatku B, w obecności interferencji określonych w punkcie 3.7 dodatku B.

Uwaga. GPS i GLONASS pracujące w paśmie częstotliwości 1559 - 1610 MHz zostały sklasyfikowane przez ITU, jako systemy satelitarnej obsługi nawigacji radiowej (RNSS) oraz lotniczej nawigacji radiowej i posiadają specjalną ochronę widma dla RNSS. W celu zapewnienia prowadzenia w operacjach precyzyjnego podejścia, wspieranych przez system GNSS oraz jego rozszerzenia, RNSS/ARNS mają być jedyną globalną alokacją w paśmie 1559 - 1610 MHz, a emisje z systemów nadających na tym oraz innych pasmach, mają być ściśle uregulowane krajowymi i/lub międzynarodowymi przepisami.

3.7.5 Baza danych

Uwaga. Normy i zalecane metody postępowania, dotyczące danych lotniczych, przedstawione są w Załącznikach: 4, 11, 14 i 15.

3.7.5.1 Pokładowy sprzęt GNSS, wykorzystujący bazę danych będzie zapewniać środki do:

a) aktualizacji elektronicznej, nawigacyjnej bazy danych; oraz

b) ustalenia efektywnych terminów AIRAC (kontrola informacji lotniczych) lotniczej bazy danych.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący potrzeby aktualizacji bazy danych dla pokładowego sprzętu GNSS zawarty jest w punkcie 11 dodatku D.

Tabela 3.7.2.4-1 Wymagania charakterystyk sygnału w przestrzeni

Typowa operacjaDokładność pozioma

95%

(Uwaga 1 i 3)

Dokładność pionowa 95% (Uwaga 1 i 3)Integralność (Uwaga 2)Czas do alarmu

(Uwaga 3)

Ciągłość

(Uwaga 4)

Dostępność

(Uwaga 5)

Trasowa3,7 km

(2,0 NM)

N/A1 -1 x 10-7/h5 min1 -1 x 10-4/h

do

1 -1 x 10-8/h

0,99 do 0,99999
Trasowa,

terminalowa

0,74 km

(0,4 NM)

N/A1 -1 x 10-7/h15 s1 -1 x 10-4/h

do

1 -1 x 10-8/h

0,999 do 0,99999
Podejście początkowe, podejście pośrednie, podejście nieprecyzyjne (NPA)

odlot

220 m

(720 ft)

N/A1 -1 x 10-7/h10 s1 -1 x 10-4/h

do

1 -1 x 10-8/h

0,99 do 0,99999
Operacje podejścia z prowadzeniem pionowym (APV-I)16,0 m

(52 ft)

20 m

(66 ft)

1 -2 x 10-7/h w dowolnym podejściu10 s1 -8 x 10-6/h

przez 15 s

0,99 do 0,99999
Operacje podejścia z prowadzeniem pionowym (APV-II)16,0 m

(52 ft)

8,0 m

(26 ft)

1 -2 x 10-7/h w dowolnym podejściu6 s1 -8 x 10-6/h

przez 15 s

0,99 do 0,99999
Podejście precyzyjne kategorii I (Uwaga 7)16,0 m

(52 ft)

6,0 do 4,0 m

(20 do 13 ft)

(Uwaga 6)

1 -2 x 10-7/h w dowolnym podejściu6 s1 -8 x 10-6/h

przez 15 s

0,99 do 0,99999

UWAGI:

1. 95-procentowe wartości dla błędów pozycji w systemie GNSS są wymagane dla planowanych operacji na najniższej wysokości nad progiem (HAT), jeśli mają zastosowanie. Szczegółowe wymogi określone są w dodatku B, a materiał pomocniczy podany jest w punkcie 3.2 dodatku D.

2. Definicja wymogu integralności obejmuje wartość graniczną alarmu, w porównaniu z którą dany wymóg może być oszacowany. Dla precyzyjnego podejścia kat I, pionowa wartość graniczna alarmu (VAL) większa niż 10 m dla specyficznej konstrukcji systemu może być użyta, jeśli w odniesieniu do tego systemu przeprowadzono analizy bezpieczeństwa. Dalsze wskazówki odnośnie wartości granicznych alarmu znajdują się w dodatku D, 3.3.6 do 3.3.10. Tymi granicznymi wartościami alarmowymi są:

Typowa operacjaPozioma wartość graniczna alarmuPionowa wartość graniczna alarmu
Trasowa (oceaniczna/kontynentalna o małym ruchu)7,4 km

(4 NM)

N/A
Trasowa (kontynentalna)3,7 km

(2 NM)

N/A
Trasowa, terminalowa1,85 km

(1 NM)

N/A
NPA556 m

(0,3 NM)

N/A
APV-I40,0 m

(130 ft)

50 m

(164 ft)

APV-II40,0 m

(130 ft)

20,0 m

(66 ft)

Podejście precyzyjne kategorii I40,0 m

(130 ft)

35,0 m do 10,0 m

(115 ft do 33 ft)

3) Wymogi dokładności i czasu do alarmu obejmują nominalne osiągi odbiornika bezawaryjnego.

4) Ponieważ -wymóg ciągłości zależy od kilku czynników, takich jak planowana operacja, natężenie ruchu, złożoność przestrzeni powietrznej i dostępność alternatywnych przyrządów, wartości zostały podane dla tego wymogu odnośnie operacji trasowych, terminalowych, podejścia początkowego, NPA i odlotu. Wartość dolna jest minimalnym wymogiem dla rejonów o małym natężeniu ruchu i złożoności przestrzeni powietrznej. Wartość górna odpowiada rejonom o wysokim natężeniu ruchu i złożoności przestrzeni powietrznej (zobacz punkt 3.4.2 dodatku D). Wymagania ciągłości dla operacji kategorii I i APV dotyczą średniego ryzyka (w czasie) utraty usługi, w stosunku do czasu ekspozycji 15 s (zobacz punkt 3.4.3 dodatku D).

5) Zakres wartości został podany dla wymogów dostępności, ponieważ uzależnione są one od potrzeby operacyjnej, opartej na kilku czynnikach, takich jak częstość operacji, warunki pogodowe, rozmiar i czas trwania wyłączeń, dostępność alternatywnych przyrządów nawigacyjnych, pokrycie radaru, natężenie ruchu oraz powrotne procedury operacyjne. Wartości dolne są minimalnymi wartościami dostępnymi, dla których system jest praktyczny, ale nie są one dostateczne, aby zastąpić nie - GNSS-owe pomoce nawigacyjne. W przypadku nawigacji trasowej, górne wartości są wystarczające dla systemu GNSS, jako jedynego przyrządu nawigacyjnego. Wartości górne, podane dla operacji podejścia i odlotu, oparte są na wymogach dostępności na terenie portów lotniczych o dużym natężeniu ruchu zakładając, że wpływa to na operacje na wielu drogach startowych, ale powrotne procedury operacyjne zapewniają bezpieczeństwo danej operacji (zobacz punkt 3.5, dodatku D.)

6) Podano zakres wartości dla precyzyjnego podejścia kategorii I. Wymóg 4,0 m (13 ft) oparty jest na specyfikacji systemu ILS i przedstawia odchylenie od tej specyfikacji (zobacz punkt 3.2.7 dodatku D).

7) Wymogi dla systemu GNSS dla precyzyjnego podejścia kategorii I i II są w trakcie przeglądu i zostaną załączone w późniejszym terminie.

8) Terminy APV-I i APV-II odnoszą się do dwóch różnych poziomów podejścia i lądowania GNSS z prowadzeniem pionowym (APV) i użycie operacyjne tych terminów nie jest przesądzone.

Tabela 3.7.3.5-1 Moc rozgłaszania systemu GBAS nadawanego na sąsiednich kanałach

Kanał Moc pokrewnaMoc maksymalna
1-y sąsiedni-40 dBc12dBm
2-i sąsiedni-65 dBc-13 dBm
4-y sąsiedni-74 dBc-22 dBm
8-y sąsiedni-88,5 dBc-36,5 dBm
16-y sąsiedni-101,5 dBc-49,5 dBm
32-i sąsiedni-105 dBc-53 dBm
64-y sąsiedni-113 dBc-61 dBm
76-y sąsiedni-115 dBc-63 dBm
UWAGI:

1. Moc maksymalna obowiązuje w przypadku, gdy moc nadajnika przekracza 150 W.

2. Istnieje liniowa zależność pomiędzy sąsiadującymi punktami, wyznaczonymi przez wyżej wymienione, sąsiednie kanały

Tabela 3.7.3.5-2 Niepożądane emisje w rozgłaszaniu systemu GBAS

CzęstotliwośćWzględny poziom niepożądanej emisji

(Uwaga 2)

Maksymalny poziom niepożądanej emisji (Uwaga 1)
9 kHz do 150 kHz-93 dBc (Uwaga 3)-55 dBm/1 kHz (Uwaga 3)
150 kHz do 30 MHz-103 dBc (Uwaga 3)-55 dBm/10 kHz (Uwaga 3)
30 MHz do 106.125 MHz-115 dBc-57 dBm/100 kHz
106.425 MHz-113 dBc-55 dBm/100 kHz
107,225 MHz-105 dBc-47 dBm/100 kHz
107,625 MHz-101,5 dBc-53,5 dBm/10 kHz
107,825 MHz-88,5 dBc-40,5 dBm/10 kHz
107,925 MHz-74 dBc-36 dBm/1 kHz
107,975 MHz-65 dBc-27 dBm/1 kHz
118,000 MHz-65 dBc-27 dBm/1 kHz
118,0125 MHz-71 dBc-33 dBm/1 kHz
118,050 MHz-74 dBc-36 dBm/1 kHz
118,150 MHz-88,5 dBc-40,5 dBm/10 kHz
118,350 MHz-101,5 dBc-53,5 dBm/10 kHz
118,750 MHz-105 dBc-47 dBm/100 kHz
119,550 MHz-113 dBc-55 dBm/100 kHz
119,850 MHz do 1 GHz-115 dBc-57 dBm/100 kHz
1 GHz do 1.7 GHz-115 dBc-47 dBm/1 MHz
UWAGI.

1. Maksymalny poziom niepożądanej emisji (moc absolutna) obowiązuje w przypadku, gdy moc nadajnika przekracza 150 W.

2. Względny poziom niepożądanej emisji ma być obliczony przy użyciu tej samej szerokości pasma dla pożądanych i niepożądanych sygnałów. Może to wymagać konwersji pomiarów dla niepożądanych sygnałów przy użyciu szerokości pasma, wskazanego w kolumnie maksymalnego poziomu niepożądanej emisji w tabeli powyżej.

3. Wartość ta jest uzależniona od ograniczeń pomiaru. Spodziewane są lepsze osiągi rzeczywiste.

4. Istnieje liniowa zależność pomiędzy pojedynczymi sąsiednimi punktami, wyznaczonymi przez sąsiednie kanały, zamieszczone powyżej.

3.8 (Zastrzeżone)

3.9 Charakterystyki pokładowego systemu odbiorczego ADF

3.9.1 Dokładność wskazania namiaru

3.9.1.1 Błąd w namiarze podanym przez system ADF nie będzie przekraczać ± 5 stopni przy sygnale radiowym z jakiegokolwiek kierunku o natężeniu pola wynoszącym 70 mikrowoltów na metr lub więcej, nadawanego przez radiolatarnię NDB lub lokator pracujący w przedziale tolerancji dopuszczalnych w niniejszym Załączniku oraz w obecności sygnałów niepożądanych przychodzących z kierunku o kącie 90 stopni w stosunku do sygnału pożądanego i:

a) na tej samej częstotliwości i poziomie mniejszym o 15 dB; lub

b) częstotliwości oddalonej o ± 2 kHz i poziomie mniejszym o 4 dB; lub

c) częstotliwości oddalonej o ± 6 kHz lub więcej, i poziomie wyższym o 55 dB. Uwaga. Powyższy błąd namiaru nie obejmuje błędu pokładowego kompasu magnetycznego.

3.10 (Zastrzeżone)

3.11 Charakterystyki mikrofalowego systemu lądowania (MLS)

3.11.1 Definicje

Dane dodatkowe. Dane nadawane jako dodatek do danych podstawowych, zawierające między innymi informacje dotyczące posadowienia sprzętu naziemnego, używane w celu poprawienia obliczeń pozycji statku powietrznego oraz inne uzupełniające informacje.

Dane podstawowe. Dane nadawane przez urządzenie naziemne, związane bezpośrednio z funkcjonowaniem systemu prowadzenia do lądowania.

Środek wiązki. Środkowy punkt pomiędzy dwoma punktami o wartości minus 3 dB, na zboczu narastającym i opadającym głównego listka wiązki skanującej.

Szerokość wiązki. Szerokość głównego listka wiązki skanującej, mierzona w punktach o wartości minus 3 dB i określona w jednostkach kątowych, na celowej w płaszczyźnie poziomej dla funkcji azymutu i w płaszczyźnie pionowej dla funkcji elewacji.

Sektor wyrazistości prowadzenia. Obszar w przestrzeni powietrznej wewnątrz sektora pokrycia, w którym informacja o prowadzeniu azymutalnym jest nieproporcjonalna do kątowego przemieszczenia statku powietrznego, ale jest stałym wskazaniem lewej lub prawej strony, po której znajduje się statek powietrzny względem sektora prowadzenia proporcjonalnego.

Zakłócenia sterujące ruchem (CMN). Ta część błędu w sygnale prowadzenia, która powoduje ruchy klap, wolantu i kolumny, i która mogłaby wpływać na położenie kątowe statku powietrznego w czasie lotu wg wskazań przyrządów, ale nie powoduje jego przemieszczenia się względem pożądanego kursu i/lub ścieżki schodzenia. (Zobacz punkt 3.5).

Układ współrzędnych - stożkowy. Funkcja używa współrzędnych stożkowych, gdy rozkodowany kąt prowadzenia zmienia się tak, jak minimalny kąt pomiędzy powierzchnią stożka obejmującego antenę odbiornika a płaszczyzną prostopadłą względem osi stożka i przechodzącą przez jego wierzchołek. Wierzchołek stożka znajduje się w środku fazowym anteny. Dla funkcji azymutu podejścia lub azymutu tylnego, płaszczyzna jest płaszczyzną pionową, obejmującą centralną linię drogi startowej. Dla funkcji elewacji, płaszczyzna jest pozioma.

Układ współrzędnych - planarny. Funkcja używa współrzędnych płaskich, gdy rozkodowany kąt prowadzenia zmienia się tak jak kąt pomiędzy płaszczyzną obejmującą antenę odbiornika a płaszczyzną odniesienia. Dla funkcji azymutu, płaszczyzna odniesienia jest płaszczyzną pionową, obejmującą linię centralną drogi startowej a płaszczyzna obejmująca antenę odbiornika jest płaszczyzną przebiegającą przez środek fazowy anteny.

Sektor pokrycia. Obszar w przestrzeni powietrznej, wewnątrz którego dostarczana jest usługa za pomocą odpowiedniej funkcji, oraz w której gęstość mocy sygnału jest równa lub większa niż wyznaczona wartość minimalna.

DME/P. Radioodległościomierz pracujący w systemie MLS, gdzie "P" oznacza precyzyjny pomiar odległości. Charakterystyka widma jest taka sama jak w DME/N.

Funkcja. Szczególna usługa wykonywana przez system MLS, np. prowadzenie w azymucie, prowadzenie w tylnym azymucie, dane podstawowe, itd.

Średni błąd kursu. Średnia wartość błędu azymutu wzdłuż przedłużenia linii centralnej drogi startowej.

Średni błąd ścieżki schodzenia. Średnia wartość błędu elewacji wzdłuż ścieżki schodzenia funkcji elewacji.

Minimalna ścieżka schodzenia. Najniższy kąt schodzenia wzdłuż zerowego azymutu, który jest zgodny z opublikowanymi procedurami podejścia i minimalnymi przewyższeniami nad przeszkodami.

Uwaga. Jest to najniższy kąt elewacji, który został zatwierdzony i ogłoszony dla oprzyrządowanej drogi startowej.

Celowa anteny systemu MLS. Płaszczyzna przechodząca przez środek fazowy anteny, prostopadła do osi poziomej zawartej w płaszczyźnie układu antenowego.

Uwaga. W przypadku azymutu, terminy celowa anteny i azymut zerowy mają zwykle to samo znaczenie. Jednakże, w kontekście technicznym preferowany jest termin "celowa", natomiast w kontekście eksploatacyjnym - "azymut zerowy" (zobacz definicję poniżej).

Azymut MLS. Zbiór punktów w dowolnej płaszczyźnie poziomej, gdzie rozkodowany kąt prowadzenia jest stały.

Punkt odniesienia podejścia MLS. Punkt na wyznaczonej wysokości, nad skrzyżowaniem centralnej linii drogi startowej i progu.

Punkt odniesienia azymutu tylnego MLS. Punkt na wyznaczonej wysokości, nad linią centralną drogi startowej w jej punkcie środkowym.

Punkt odniesienia MLS. Punkt na linii centralnej drogi startowej, znajdujący się najbliżej środka fazowego anteny elewacji podejścia.

Elewacja MLS. Zbiór punktów w dowolnej płaszczyźnie pionowej, gdzie rozkodowany kąt prowadzenia jest stały.

Azymut zerowy MLS. Azymut MLS, gdzie rozkodowany kąt prowadzenia wynosi zero stopni.

Sygnał wskazywania poza pokryciem. Sygnał nadawany w rejony znajdujące się poza sektorem pokrycia, tam gdzie jest to wymagane, aby zapobiec usunięciu wskazania o ostrzeżeniu na pokładzie w obecności błędnych informacji prowadzenia.

Błąd śledzenia ścieżki (PFE). Ta część błędu w sygnale prowadzenia, która może spowodować przemieszczenie się statku powietrznego względem pożądanego kursu i/lub ścieżki schodzenia.

Zakłócenia śledzenia ścieżki (PFN). Ta część błędu w sygnale prowadzenia, która może spowodować przemieszczenie się statku powietrznego względem średniej linii kursu lub średniej ścieżki schodzenia.

Sektor prowadzenia proporcjonalnego. Obszar w przestrzeni powietrznej, wewnątrz którego informacje prowadzenia kątowego są wprost proporcjonalne do kątowego przemieszczenia się anteny pokładowej względem odniesienia zerowego kąta.

3.11.2 Informacje ogólne

3.11.2.1 MLS jest systemem precyzyjnego podejścia i lądowania, zapewniającym dostarczanie informacji nawigacyjnych, i wielu danych typu ziemia - powietrze. Informacje o pozycji dostarczane są w szerokim sektorze pokrycia i ustalane poprzez pomiar kąta azymutalnego, kąta elewacji i odległości.

Uwaga. Tekst w punkcie 3.11 dotyczy naziemnego sprzętu MLS, chyba że wskazano na pokładowy sprzęt MLS.

3.11.3 Konfiguracje MLS

3.11.3.1 Podstawowe konfiguracje systemu MLS. Podstawowa konfiguracja systemu MLS będzie składać się z następujących elementów:

a) stacji azymutu, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

b) stacji elewacji, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

c) urządzenia do kodowania i transmisji niezbędnych danych, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

Uwaga. Za dane niezbędne uważa się dane podstawowe i niezbędne dodatkowe słowa danych określone w punkcie 3.11.5.4.

d) DME/N, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu.

3.11.3.2 Zalecenie. W przypadku, gdy wymagane są informacje dotyczące precyzyjnego ustalenia odległości w sektorze pokrycia stacji azymutu, zaleca się zastosowanie sprzętu DME/P, zgodnego z postanowieniami punktu 3.5 rozdziału 3.

Uwaga. DME jest elementem MLS służącym do ustalania odległości i powinien być zainstalowany tak szybko jak to możliwe. Jednakże, radiolatarnie znakujące zainstalowane z ILS, mogą być wykorzystane tymczasowo z systemem MLS, tak długo jak utrzymywana jest praca systemu ILS na tej samej drodze startowej.

3.11.3.3 Rozszerzone konfiguracje MLS. Dopuszczalne będzie wykorzystanie podstawowego systemu MLS w celu rozszerzenia jego konfiguracji, poprzez dodanie jednej lub więcej z następujących funkcji, lub ulepszeń:

a) stacji tylnego azymutu, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

b) stacji wyrównania w elewacji, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

c) DME/P, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

d) urządzenia do kodowania i transmisji dodatkowych pomocniczych słów danych, współpracującego monitora, urządzenia zdalnego sterowania i wskaźnika stanu;

e) szerszego sektora prowadzenia proporcjonalnego, przekraczającego wartość minimalną z punktu 3.11.5 poniżej.

Uwaga 1. Pomimo opracowania standardu w celu zapewnienia funkcji wyrównania w elewacji, funkcja ta nie jest realizowana i nie planuje się jej wdrożenia w przyszłości.

Uwaga 2. Format sygnału MLS pozwala na rozbudowę systemu, tak aby obejmował on dodatkowe funkcje takie jak 360-stopniowy azymut.

3.11.3.4 Uproszczone konfiguracje MLS. Dopuszczalne będzie uzyskanie konfiguracji uproszczonych z podstawowych poprzez zmiany charakterystyk w sposób następujący:

a) zapewnienie pokrycia azymutalnego tylko w rejonie podejścia (3.11.5.2.2.1.1);

b) pokrycie w azymucie i elewacji (3.11.5.2.2 i 3.11.5.3.2), nierozciągające się poniżej 30 m (100 ft) nad progiem;

c) wartości graniczne dokładności dla PFE i PFN nieprzekraczające 1,5 raza wartości określonych w 3.11.4.9.4, dla prowadzenia w azymucie oraz w 3.11.4.9.6, dla prowadzenia w elewacji.

d) wkład sprzętu naziemnego w błąd średniego kursu oraz błąd średniej ścieżki schodzenia, zwiększony do 1,5 raza wartości określonej, odpowiednio w 3.11.5.2.5 i 3.11.5.3.5;

e) zrezygnowanie z wymogów CMN (3.11.4.9.4 i 3.11.4.9.6);

f) czas reakcji monitora i urządzenia sterującego (3.11.5.2.3 i 3.11.5.3.3) wydłużony do 6 sekund.

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący zastosowania uproszczonej konfiguracji MLS zawarto w punkcie 15 dodatku G.

3.11.4 Charakterystyka sygnału w przestrzeni - funkcje kąta i danych

3.11.4.1 Łączenie kanałów

3.11.4.1.1 Ustawienie kanałów. Funkcje kąta i danych systemu MLS będą używać jednego z 200 kanałów przydzielonych na częstotliwościach od 5031,0 MHz do 5090,7 MHz, w sposób przedstawiony w tabeli A.

3.11.4.1.1.1 Przydział kanałów, oprócz tych, określonych w punkcie 3.11.4.1.1, będzie realizowany w podpaśmie od 5030,4 do 5150,0 MHz, w sposób niezbędny dla spełnienia przyszłych wymogów żeglugi powietrznej.

3.11.4.1.2 Parowanie kanałów z DME. Parowanie kanału kąta i danych z kanałem funkcji ustalania odległości będzie przebiegać zgodnie z tabelą A.

3.11.4.1.3 Tolerancja częstotliwości. Częstotliwość urządzenia naziemnego nie będzie różnić się o więcej niż ± 10 kHz od częstotliwości przydzielonej. W przypadku pomiaru dokonanego w 1-sekundowym odstępie, odchylenie stabilności częstotliwości od częstotliwości nominalnej nie będzie przekraczać ± 50 Hz.

3.11.4.1.4 Widmo sygnału częstotliwości radiowej.

3.11.4.1.4.1 Średnia gęstość mocy sygnału, podczas nadawania, na wysokości powyżej 600 m (2000 ft) nie będzie przekraczać minus 94,5 dBW/m2 dla prowadzenia kątowego lub sygnałów danych, przy pomiarze w paśmie o szerokości 150 kHz, wyśrodkowanym na 840 kHz (lub więcej)w stosunku do częstotliwości nominalnej.

3.11.4.1.4.2 Średnia gęstość mocy sygnału, podczas nadawania, w odległości do 4 800 m (2,6 NM) od dowolnej anteny oraz na wysokości poniżej 600 m (2000 ft) nie będzie przekraczać minus 94,5 dBW/m2 dla prowadzenia kątowego lub sygnałów danych, przy pomiarze w paśmie o szerokości 150 kHz wyśrodkowanym na 840 kHz (lub więcej) w stosunku do częstotliwości nominalnej.

Uwaga 1. Wymagania zawarte w 3.11.4.1.4.2 stosuje się w przypadku, kiedy zasięg operacyjny innego MLS pokrywa się z horyzontem radiowym rozważanego systemu.

Uwaga 2. Informacje pomocnicze odnośnie planowania częstotliwości MLS znajdują się w punkcie 9.3 dodatku G.

3.11.4.2 Polaryzacja. Sygnały częstotliwości radiowych ze wszystkich urządzeń naziemnych będą nominalnie spolaryzowane pionowo. Efekty poziomej polaryzacji jakiegokolwiek składnika nie będą powodować zmian w informacji prowadzenia o więcej niż 40% dozwolonego błędu PFE w danym miejscu, przy obrocie anteny pokładowej o 30 stopni od pozycji pionowej lub powodować przekroczenia wartości granicznej błędu PFE.

3.11.4.3 Organizacja systemu z podziałem czasowym (TDM)

3.11.4.3.1 Zarówno informacje o kącie, jak i dane, będą nadawane systemem TDM na jednym kanale częstotliwości radiowej.

3.11.4.3.2 Synchronizacja. Sygnały pochodzące z różnych urządzeń naziemnych, nadających informacje o kącie i dane, obsługujących daną drogę startową, będą zsynchronizowane czasowo w celu zapewnienia pracy wolnej od interferencji na wspólnym kanale operacyjnym częstotliwości radiowej.

3.11.4.3.3 Częstotliwość powtarzania funkcji. Każda nadawana funkcja będzie powtórzona z prędkościami zawartymi w poniższej tabeli:

FunkcjaŚrednia prędkość (Hz) zmierzona w ciągu 10 sekund
Prowadzenie w azymucie13 ±0,5
Szybkie prowadzenie w azymucie39 ±1,5
Prowadzenie w azymucie tylnym6,5 ±0,25
Prowadzenie w elewacji39 ±1,5
Prowadzenie stacji wyrównania w elewacji39 ±1,5
Dane podstawowezobacz tabelę A-7, dodatek A
Dane dodatkowezobacz tabele A-10 i A-12, dodatek A

3.11.4.3.3.1 Zalecenie. Gdy sektor prowadzenia proporcjonalnego nie jest większy niż ± 40 stopni i nie przewidywana jest potrzeba stosowania stacji wyrównania w elewacji lub innych tego typu funkcji, należy zastosować funkcję szybkiego prowadzenia w azymucie.

Uwaga. Informacje o zastosowaniu powyższej funkcji zawarte są w punkcie 2.3.3 dodatku G.

3.11.4.3.4 Synchronizowanie funkcji. Standardy synchronizacji dla każdej funkcji kąta i danych będą takie jak określono to w tabelach od A-1 do A-6 włącznie oraz A-8 dodatku A. Dokładność wewnętrznej synchronizacji wszystkich zdarzeń sprzętu naziemnego, włącznie z rozsynchronizowaniem, będzie wyszczególnioną wartością nominalną ± 2 µs.

Rozsynchronizowanie czasowe będzie wynosić mniej niż 1 mikrosekunda wartości średnio kwadratowej (RMS).

Uwaga 1. Synchronizacja każdego zdarzenia wyznacza początek szczeliny czasowej zdarzenia i koniec poprzedniej. Charakterystyka i synchronizacja rzeczywistej transmisji określona jest w stosownych punktach.

Uwaga 2. Informacje dotyczące pomiaru dokładności synchronizacji zawarte są w punkcie 2.2.2 dodatku G.

3.11.4.3.5 Sekwencja funkcji. Odstęp czasowy pomiędzy powtarzalnymi transmisjami każdej funkcji będzie zmieniać się w sposób zabezpieczający przed interferencją synchroniczną.

Uwaga 1. Każda transmisja funkcji jest jednostką niezależną, która może zaistnieć w każdym miejscu, w sekwencji TDM (za wyjątkiem, kiedy azymut wsteczny musi być poprzedzony podstawowym słowem danych 2).

Uwaga 2. Niektóre sekwencje, które wykazały ochronę przed synchroniczną interferencją, zilustrowane są w punkcie 2.1.4 dodatku G.

3.11.4.4 Preambuła

3.11.4.4.1 Sygnał preambuły będzie nadawany w całym sektorze pokrycia, w celu zidentyfikowania poszczególnych funkcji następujących po sobie. Preambuła będzie składać się z okresu wykrycia częstotliwości nośnej, kodu czasu odniesienia odbiornika oraz funkcji kodu identyfikacyjnego. Synchronizacja transmisji preambuły będzie taka, jak w tabeli A-1 dodatku A.

3.11.4.4.2 Wykrycie nośnej. Transmisja preambuły będzie rozpoczynać się okresem niemodulowanej częstotliwości nośnej, określonym w tabeli A-1 dodatku A.

3.11.4.4.3 Modulacja i kodowanie

3.11.4.4.3.1 Kluczowanie różnicowym przesunięciem fazy (DPSK). Kody preambuły, jak również sygnałów podstawowych i pomocniczych, określonych w punkcie 3.11.4.8, będą nadawane poprzez kluczowanie DPSK częstotliwości nośnej. "Zero" będzie odpowiadać 0 stopniom ± 10 stopni przesunięcia fazowego, a "jeden" będzie odpowiadać 180 stopniom ± 10 stopni przesunięcia fazowego. Prędkość modulacji będzie wynosić 15 625 bodów. Dokładność wewnętrznej synchronizacji przejścia DPSK będzie taka, jak w punkcie 3.11.4.3.4 powyżej. Podczas przejścia fazy nie będzie się stosować modulacji amplitudowej. Czas przejścia nie będzie przekraczać 10 mikrosekund, a faza będzie wyprzedzać lub opóźniać się monotonicznie, w całym rejonie przejścia.

3.11.4.4.3.2 Czas referencyjny odbiornika. Wszystkie sygnały preambuły będą zawierać kod czasu referencyjnego odbiornika, 11101 (bity od I1 do I5). Czas punktu środkowego, ostatniego przejścia fazy będzie czasem referencyjnym odbiornika. Kod czasu referencyjnego odbiornika będzie zatwierdzony przez rozkodowanie ważnej identyfikacji funkcji, natychmiast po kodzie czasu referencyjnego odbiornika.

3.11.4.4.3.3 Identyfikacja funkcji. Kod identyfikacji funkcji będzie następować po kodzie czasu referencyjnego odbiornika. Kod ten będzie składać się z pięciu bitów informacji (I6 do I10), pozwalających na identyfikację 31 różnych funkcji oraz dwóch bitów parzystości (I11 do I12), w sposób przedstawiony w poniższej tabeli:

Kod
FunkcjaI6I7I8I9I10I11I12
Azymut podejścia0011001
Azymut szybkiego podejścia0010100
Elewacja podejścia1100001
Wyrównanie w elewacji0110001
Azymut tylny1001001
Azymut 360°0100101
Dane podstawowe 10101000
Dane podstawowe 20111100
Dane podstawowe 31010000
Dane podstawowe 41000100
Dane podstawowe 51101100
Dane podstawowe 60001101
Dane dodatkowe A1110010
Dane dodatkowe B1010111
Dane dodatkowe C1111000

Uwaga. Kody identyfikacyjne funkcji zostały wybrane tak, aby bity parzystości I11 oraz I12 spełniały równania:

I6 + I7 + I8 + I9 + I10 + I11 = WARTOŚĆ PARZYSTA

I6 + I8 + I10 + I12 = WARTOŚĆ PARZYSTA

3.11.4.5 Parametry prowadzenia kątowego. Informacje o kącie prowadzenia będą zakodowane odstępem czasu pomiędzy środkami głównych listków odebranych wiązek skanujących TO i FRO. Kodowanie będzie zinterpretowane w sprzęcie pokładowym jako funkcja liniowa czasu, w następujący sposób:

θ = (T0 - t) V/2

gdzie:

θ = kąt prowadzania w azymucie lub elewacji w stopniach

t = odstęp czasowy w mikrosekundach pomiędzy środkami wiązek TO i FRO

T0 = odstęp czasowy w mikrosekundach pomiędzy środkami wiązek TO i FRO, odpowiadający wartości 0 stopni

V = stała prędkość skanowania w stopniach na mikrosekundę

3.11.4.5.1 Wartości parametrów kąta prowadzenia będą takie, jak w poniższej tabeli:

FunkcjaMaksymalny kąt skanowania

(stopnie)

Wartość t dla maksymalnego kąta skanowaniaT0

(µs)

V (stopnie/(µs)
Azymut podejścia-62 do +621300068000,020
Azymut szybkiego podejścia-42 do +42900048000,020
Azymut tylny-42 do +4290004800- 0,020
Elewacja podejścia-1,5 do +29,5350033500,020
Wyrównanie w elewacji-2 do +10320028000,010

Uwaga 1. Pomiędzy końcem skanowania TO i początkiem skanowania FRO znajduje się odpowiedniej długości pauza w nadawaniu. Dodatkowe informacje podane są w punkcie 2.2.1 dodatku G.

Uwaga 2. Zaprezentowane maksymalne kąty skanowania dowodzą, że kąt skanowania musi przekraczać wartość graniczną sektora prowadzenia proporcjonalnego, przynajmniej o połowę szerokości wykrytej obwiedni wiązki skanowania (w równoważnym kącie), w celu zezwolenia na pomyślne dekodowanie.

3.11.4.5.2 Tolerancje prędkości wiązki skanującej urządzenia naziemnego oraz odstęp czasowy pomiędzy impulsami TO i FRO odpowiadający 0 stopniom, będą wystarczające do spełnienia wymogów dokładności określonych w punkcie 3.11.4.9 poniżej.

3.11.4.5.3 Nadawanie wiązek TO oraz FRO będzie rozmieszczone symetrycznie wokół punktu środkowego skanowania, zawartego w każdej z tabel A-2 do A-5 dodatku A. Punkt środkowy skanowania oraz środek odstępu czasowego pomiędzy wiązkami TO i FRO będzie zgadzać się z tolerancją wynoszącą ± 10 mikrosekund.

3.11.4.6 Funkcje prowadzenia w azymucie

3.11.4.6.1 Każda transmisja kąta prowadzenia będzie składać się z wiązki TO, zgodnej z ruchem wskazówek zegara, następnie z wiązki FRO przeciwnej do ruchu wskazówek zegara, patrząc na antenę z góry. Dla funkcji azymutu, wzrastające wartości kątowe będą te w kierunku skanowania TO. Dla funkcji azymutu tylnego, wzrastające wartości kątowe będą te w kierunku skanowania FRO.

Uwaga. Wykres ilustrujący konwencje skanowania zamieszczony jest w punkcie 2.3.1 dodatku G.

3.11.4.6.2 Sygnały sektora. Format transmisji jakiejkolwiek funkcji azymutu będzie zawierać szczeliny czasowe dla wyboru anteny pokładowej, wskazania poza pokryciem oraz impulsy testowe, zgodnie z tabelami A-2 i A-3 dodatku A. Dokładność synchronizacji wewnętrznej sygnałów sektora będzie odpowiadać dokładności wewnętrznej synchronizacji przejść fazy DPSK, określonych w punkcie 3.11.4.3.4 powyżej.

3.11.4.6.2.1 Identyfikacja sprzętu naziemnego. MLS obsługujący daną drogę startową będzie identyfikowany 4-znakowym alfabetycznym oznaczeniem kodowym, zaczynającym się od litery M. Oznaczenie to, bez litery początkowej, będzie nadawane jako słowo cyfrowe tak, jak przedstawia to tabela A-7 dodatku A.

Uwaga. - Nie jest wymagane, aby naziemne urządzenie MLS nadawało sygnały identyfikacyjne poza sektory pokrycia prowadzenia kątowego. W przypadku gdy kanał identyfikacyjny MLS jest wymagany poza sektorami pokrycia prowadzenia kątowego, można do tego wykorzystać współpracującą dookólną radiolatarnię DME. (zobacz 3.11.5.5.2 poniżej oraz 8.2 dodatku G)

3.11.4.6.2.1.1 Sygnał będzie nadawany na kanale danych w obszarze pokrycia w azymucie podejścia i tylnym.

3.11.4.6.2.1.2 Bit kodu w szczelinie czasowej przydzielony wcześniej identyfikacji alternatywnego (alfabet Morse'a) urządzenia naziemnego, następujący po preambule azymutu, będzie ustawiony na stan "ZERO".

3.11.4.6.2.2 Sygnał wyboru anteny pokładowej. Sygnał wyboru anteny pokładowej będzie nadawany jako sygnał "zerowy" DPSK, trwający przez 6-bitowy okres. Sygnał ten będzie dostępny w całym sektorze pokrycia, w którym zapewnione jest prowadzenie w azymucie podejścia lub tylnym.

Uwaga. Sygnał ten daje możliwość wyboru najodpowiedniejszej anteny w wieloantenowej instalacji pokładowej.

3.11.4.6.2.3 Impulsy wskazań azymutu poza pokryciem. W przypadku stosowania impulsów wskazania poza pokryciem, będą one:

a) większe niż jakikolwiek poziom sygnału prowadzenia w sektorze poza obszarem pokrycia;

b) przynajmniej o 5 dB mniejsze niż poziom sygnału wyrazistości "leć w lewo (w prawo)" w sektorze wyrazistości "leć w lewo (w prawo)";

c) przynajmniej o 5 dB mniejsze niż poziom wiązki skanującej wewnątrz obszaru pokrycia proporcjonalnego.

Czas trwania każdego impulsu, mierzony w punkcie połowy amplitudy, będzie wynosić przynajmniej 100 mikrosekund, a czas narastania i opadania impulsu poniżej 10 mikrosekund.

3.11.4.6.2.3.1 W przypadku gdy jest to pożądane, dopuszczalne będzie sekwencyjne nadawanie dwóch impulsów w każdej szczelinie czasowej wskazań poza pokryciem. Tam, gdzie wykorzystywane są pary impulsów, czas trwania każdego impulsu będzie wynosić przynajmniej 50 mikrosekund, a czas narastania i opadania impulsu poniżej 10 mikrosekund.

3.11.4.6.2.3.2 Nadawanie impulsów wskazań poza pokryciem, wypromieniowanych z anten o nakładających się na siebie charakterystykach pokrycia, będzie oddzielone przynajmniej 10-mikrosekundową przerwą.

3.11.4.6.2.4 Naziemne sygnały testowe

Uwaga. W formacie sygnału prowadzenia w azymucie został zarezerwowany czas do przyszłego wykorzystania sygnału testowego.

3.11.4.6.2.5 Wyrazistość prowadzenia. W przypadku, gdy sektor prowadzenia proporcjonalnego jest mniejszy niż minimalne pokrycie, określone w punkcie 3.11.5.2.2.1.1 a) i 3.11.5.2.2.2 a), należy zapewnić wyrazistość prowadzenia w celu uzupełnienia sektora pokrycia sygnałami "leć w lewo/ w prawo" w formacie dla azymutu podejścia, azymutu szybkiego podejścia i azymutu tylnego. Alternatywnie, dopuszczalne będzie dostarczenie sygnału wyrazistości, poprzez zezwolenie na skanowanie obszaru poza sektorem prowadzenia proporcjonalnego, w celu dostarczenia informacji odpowiednio "leć w lewo/w prawo", gdy zdekodowany kąt przekracza wyznaczone wartości graniczne pokrycia prowadzenia proporcjonalnego.

3.11.4.6.2.5.1 Informacje wyrazistości będą zapewnione poprzez transmisję par impulsów wewnątrz szczelin czasowych skanowania kątowego. Jedna para będzie składać się z jednego impulsu, przylegającego do czasu rozpoczęcia wiązki skanowania TO oraz jednego impulsu przylegającego do czasu zakończenia wiązki skanowania FRO. Druga para będzie składać się z jednego impulsu przylegającego do czasu zakończenia wiązki skanowania TO oraz z jednego impulsu, przylegającego do czasu rozpoczęcia wiązki skanowania FRO. Impulsy wyrazistości "leć w prawo" powinny odpowiadać kątom dodatnim, a impulsy wyrazistości "leć w lewo" - kątom ujemnym. Czas trwania każdego impulsu wyrazistości będzie wynosić 50 mikrosekund, z tolerancją ± 5 mikrosekund. Czas przełączenia nadajnika pomiędzy impulsami i wiązką skanującą nie będzie przekraczać 10 mikrosekund. Czas narastania na zboczu każdego impulsu wyrazistości, nieprzylegającego do wiązki skanującej, będzie mniejszy niż 10 mikrosekund.

3.11.4.6.2.5.2 Charakterystyka sygnału w przestrzeni impulsów wyrazistości będzie następująca:

a) wewnątrz sektora wyrazistości "leć w prawo", poziom sygnału wyrazistości prowadzenia "leć w prawo" będzie przekraczać poziom bocznych listków wiązki skanującej, a także wszystkie pozostałe poziomy sygnałów prowadzenia i wskazań poza pokryciem, przynajmniej o 5 dB;

b) wewnątrz sektora wyrazistości "leć w lewo", poziom sygnału prowadzenia "leć w lewo" będzie przekraczać poziom bocznych listków wiązki skanującej, a także wszystkie pozostałe poziomy sygnałów prowadzenia i wskazań poza pokryciem, przynajmniej o 5 dB;

c) wewnątrz sektora prowadzenia proporcjonalnego, poziomy sygnałów wyrazistości będą przynajmniej o 5 dB poniżej poziomu głównego listka wiązki skanującej.

3.11.4.6.2.5.3 Gęstość mocy sygnału wyrazistości będzie taka, jak wartości wymagane w punkcie 3.11.4.10.1 poniżej.

Uwaga 1. Punkt 2.3.4 dodatku G, zawiera informacje dotyczące:

a) ustawienia synchronizacji wiązki wyrazistości i skanującej

b) obwiedni impulsu w rejonach przejścia pomiędzy sygnałami wiązki wyrazistości i skanującej;

c) zmiany konwencji wyrazistości (leć w prawo/w lewo).

Uwaga 2. Wartości graniczne pokrycia proporcjonalnego nadawane są w danych podstawowych, w sposób przedstawiony w punkcie 3.11.4.8.2 poniżej.

3.11.4.7 Funkcje prowadzenia w elewacji

3.11.4.7.1 Konwencje skanowania. Dla funkcji elewacji podejścia, kąty prowadzenia w elewacji będą rosnąć. Kąt elewacji zerowej będzie zbiegać się z płaszczyzną poziomą przebiegającą przez środek fazowy odpowiedniej anteny. Każda transmisja kąta prowadzenia będzie składać się z wiązki TO i następującej po niej wiązki FRO. Skanowanie TO będzie skierowane w stronę wzrastających wartości kątowych.

3.11.4.7.2 Sygnał sektora. Należy zabezpieczyć czas dla transmisji jednego impulsu wskazania poza pokryciem, w formacie dla funkcji elewacji podejścia. W przypadku wykorzystywania impulsu wskazania poza pokryciem, będzie on: (1) większy od jakiegokolwiek sygnału prowadzenia w sektorze wskazania poza pokryciem, oraz (2) przynajmniej o 5 dB mniejszy od sygnałów prowadzenia wewnątrz sektora prowadzenia. Synchronizacja wskazania poza pokryciem w elewacji będzie taka, jak przedstawiono to w tabeli A-4 dodatku A. Czas trwania każdego impulsu, zmierzonego w punktach połowy amplitudy, będzie wynosić 100 mikrosekund, a czas narastania i opadania impulsu, poniżej 10 mikrosekund.

3.11.4.7.2.1 W przypadku, gdy jest to pożądane, dopuszczalne będzie sekwencyjne nadawanie dwóch impulsów w każdej szczelinie czasowej wskazania przewyższenia nad przeszkodami. Tam, gdzie wykorzystywane są pary impulsów, czas trwania każdego impulsu będzie wynosić przynajmniej 50 mikrosekund, a czas narastania i opadania impulsu, poniżej 10 mikrosekund.

3.11.4.8 Funkcje danych. Należy zabezpieczyć czas w formacie sygnału MLS dla transmisji danych podstawowych i dodatkowych.

Uwaga. Wymogi dotyczące pokrycia danymi urządzenia naziemnego i monitorowania określone są w punkcie 3.11.5.4 poniżej.

3.11.4.8.1 Transmisja danych. Dane będą nadawane w sposób przedstawiony w punkcie 3.11.4.4.3.1 powyżej.

3.11.4.8.2 Struktura i synchronizacja danych podstawowych. Dane podstawowe będą zakodowane jako 32-bitowe słowa składające się z preambuły funkcji (12 bitów), określonej w punkcie 3.11.4.4 powyżej, oraz zawartości danych określonych w tabeli A-7 dodatku A. Synchronizacja słów danych podstawowych będzie taka, jak przedstawia to tabela A-6 dodatku A. Zawartość, maksymalny odstęp pomiędzy transmisją tego samego słowa i organizacją słów będą takie, jak przedstawia to tabela A-7 dodatku A. Dane zawierające informacje cyfrowe będą nadawane najpierw z bitem najmniej znaczącym. Najmniejsza liczba binarna będzie odpowiadać dolnej wartości granicznej zasięgu absolutnego z przyrostami binarnymi do górnej wartości granicznej zasięgu absolutnego, określonej w tabeli A-7 dodatku A.

3.11.4.8.2.1 Zawartość danych podstawowych. Dane zawarte w tabeli A-7 dodatku A będą określone w następujący sposób:

a) Odległość od anteny azymutu do progu będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny azymutu a płaszczyzną pionową, prostopadłą do linii centralnej, zawierającą próg drogi startowej.

b) Wartość graniczna proporcjonalnego pokrycia w azymucie będzie odpowiadać wartości granicznej sektora, w którym nadawane jest proporcjonalne prowadzenie w azymucie.

c) Typ sygnału wyrazistości będzie wskazywać metodę dostarczania sygnału wyrazistości w azymucie.

d) Minimalna ścieżka schodzenia będzie odpowiadać najniższemu kątowi schodzenia wzdłuż azymutu 0 stopni w sposób określony w punkcie 3.11.1.

e) Stan azymutu tylnego będzie odpowiadać stanowi operacyjnemu stacji azymutu tylnego.

f) Stan DME będzie odpowiadać stanowi operacyjnemu urządzeniu DME.

g) Stan stacji azymutu będzie odpowiadać stanowi operacyjnemu stacji azymutu podejścia.

h) Stan stacji elewacji podejścia będzie odpowiadać stanowi operacyjnemu stacji elewacji podejścia.

i) Szerokość wiązki powinna odpowiadać, dla danej funkcji, szerokości wiązki anteny w sposób określony w punkcie 3.11.1.

j) Odległość DME będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny DME i płaszczyzną pionową, prostopadłą do linii centralnej drogi startowej, zawierającą punkt odniesienia MLS.

k) Orientacja magnetyczna azymutu podejścia będzie odpowiadać kątowi mierzonemu w płaszczyźnie poziomej zgodnie z ruchem wskazówek zegara od północy magnetycznej do azymutu 0 stopni, wychodzącemu z anteny stacji azymutu. Wierzchołek zmierzonego kąta będzie środkiem fazowym anteny stacji azymutu.

l) Orientacja magnetyczna azymutu tylnego będzie odpowiadać kątowi mierzonemu w płaszczyźnie poziomej zgodnie z ruchem wskazówek zegara od północy magnetycznej do azymutu tylnego 0 stopni, wychodzącemu z anteny stacji azymutu tylnego. Wierzchołek zmierzonego kąta będzie środkiem fazowym anteny stacji azymutu tylnego.

m) Wartość graniczna proporcjonalnego pokrycia azymutu tylnego będzie odpowiadać wartości granicznej sektora, w którym nadawane jest proporcjonalne prowadzenie w azymucie tylnym.

n) Znak rozpoznawczy urządzenia naziemnego MLS będzie odpowiadać 3 ostatnim znakom systemu identyfikacji, określonego w 3.11.4.6.2.1. Znaki te będą zakodowane zgodnie z Międzynarodowym Alfabetem Nr 5 (IA-5) przy użyciu bitów od b1 do b6 włącznie.

Uwaga 1.Międzynarodowy Alfabet Nr 5 (IA-5) podany jest w tomie III Załącznika 10.

Uwaga 2. Bit b7powyższego kodu może być odtworzony w odbiorniku podkładowym poprzez wykorzystanie uzupełnienia bitu b6.

3.11.4.8.3 Organizacja i synchronizacja danych dodatkowych. Dane dodatkowe będą uporządkowane w 76-bitowe słowa składające się z funkcji preambuły (12 bitów), określonej w punkcie 3.11.4.4, adresu (8 bitów) tak, jak to określono w tabeli A-9 dodatku A oraz zawartości danych i parzystości (56 bitów) określonych w tabeli A-10, A-11, A-12, A-13 oraz A-15 dodatku A. Trzy funkcje kodów znaku rozpoznawczego zarezerwowane zostały do wskazywania transmisji danych dodatkowych A, danych dodatkowych B oraz danych dodatkowych C. Synchronizacja funkcji danych dodatkowych będzie taka, jak określa to tabela A-8 dodatku A. Należy zapewnić dwa formaty słów danych dodatkowych: jeden dla danych cyfrowych i drugi dla alfanumerycznych danych znakowych. Dane zawierające informacje cyfrowe będą nadawane rozpoczynając od bitu najmniej znaczącego. Znaki alfanumeryczne w słowach danych od B1 do B39 włącznie, będą zakodowane zgodnie z Międzynarodowym Alfabetem Nr 5 (IA-5), przy użyciu bitów b1 do b5, gdzie bit b1 nadawany jest jako pierwszy. Alfanumeryczne znaki danych w innych słowach będą zakodowane zgodnie z IA-5, przy użyciu siedmiu bitów informacji oraz jednego bitu parzystości, dodanego do każdego znaku. Dane alfanumeryczne będą nadawane w kolejności, w której mają być odczytane. W szeregowej transmisji znaku bit mniej znaczący będzie nadawany jako pierwszy, a bit parzystości jako ostatni.

Uwaga 1. Międzynarodowy Alfabet Nr 5 (IA-5) podany jest w tomie III Załącznika 10.

Uwaga 2. Zawartość danych dodatkowych A określona jest w punkcie 3.11.4.8.3.1 poniżej. Zawartość danych dodatkowych B określona jest w punkcie 3.11.4.8.3.2. Zawartość danych dodatkowych C jest zarezerwowana do użytku krajowego.

3.11.4.8.3.1 Zawartość danych dodatkowych A. Dane zawarte w słowach A1 do A4 danych dodatkowych A, określonych w tabeli A-10 dodatku A, będą zdefiniowane w następujący sposób:

a) Przesunięcie anteny azymutu podejścia będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny azymutu podejścia a płaszczyzną pionową, obejmującą linię centralną drogi startowej.

b) Odległość anteny azymutu podejścia do punktu odniesienia systemu MLS będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny azymutu podejścia a płaszczyzną pionową, prostopadłą do linii centralnej drogi startowej, zawierającej punkt odniesienia systemu MLS.

c) Ustawienie azymutu podejścia z linią centralną drogi startowej będzie odpowiadać minimalnemu kątowi pomiędzy 0 - stopniowym kierunkiem podejścia a linią centralną drogi startowej.

d) Układ współrzędnych anteny azymutu podejścia będzie odpowiadać układowi współrzędnych (stożkowemu lub planarnemu) danych kątowych, nadawanych przez antenę azymutu podejścia.

Uwaga. Pomimo, że powyższe wymaganie zostało opracowane w celu zapewnienia alternatywnych układów współrzędnych, układ planarny nie jest wdrażany, jak również nie jest planowane jego wdrożenie w przyszłości.

e) Wysokość anteny azymutu podejścia będzie odpowiadać pionowemu położeniu środka fazowego anteny względem punktu odniesienia systemu MLS.

f) Przesunięcie anteny elewacji podejścia będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym elewacji anteny i płaszczyzną pionową, obejmującą linię centralną drogi startowej.

g) Odległość punktu odniesienia systemu MLS do progu będzie odpowiadać odległości mierzonej wzdłuż linii centralnej drogi startowej od punktu odniesienia MLS do progu drogi startowej.

h) Wysokość anteny elewacji podejścia będzie odpowiadać pionowemu położeniu środka fazowego anteny elewacji względem punktu odniesienia systemu MLS.

i) Elewacja punktu odniesienia MLS będzie odpowiadać elewacji punktu odniesienia względem średniego poziomu morza (msl).

j) Wysokość progu drogi startowej będzie odpowiadać położeniu na płaszczyźnie pionowej skrzyżowania progu drogi startowej i linii centralnej względem punktu odniesienia MLS.

k) Przesunięcie DME będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny DME a płaszczyzną pionową, obejmującą linię centralną drogi startowej.

l) Odległość DME do punktu odniesienia MLS będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny DME a płaszczyzną pionową, prostopadłą do linii centralnej drogi startowej, obejmującą punkt odniesienia MLS.

m) Wysokość anteny DME będzie odpowiadać pionowemu położeniu środka fazowego anteny względem punktu odniesienia MLS

n) Odległość do końca drogi startowej będzie odpowiadać odległości mierzonej wzdłuż linii centralnej pomiędzy końcem drogi startowej a punktem odniesienia MLS.

o) Przesunięcie anteny azymutu tylnego będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny azymutu tylnego a płaszczyzną pionową, obejmującą linię centralną drogi startowej.

p) Odległość azymutu tylnego do punktu odniesienia MLS będzie odpowiadać odległości pomiędzy anteną azymutu tylnego, a płaszczyzną pionową, prostopadłą do linii centralnej drogi startowej, obejmującą punkt odniesienia MLS.

q) Ustawienie azymutu tylnego z linią centralną drogi startowej będzie odpowiadać minimalnemu kątowi pomiędzy 0 - stopniowym azymutem tylnym, a linią centralną drogi startowej.

r) Układ współrzędnych anteny azymutu tylnego będzie odpowiadać układowi współrzędnych (stożkowemu lub planarnemu) danych kąta nadawanych przez antenę azymutu tylnego.

Uwaga. Pomimo, że powyższe wymaganie zostało opracowane w celu zapewnienia alternatywnych układów współrzędnych, układ planarny nie jest wdrażany, jak również nie jest planowane jego przyszłe wdrożenie.

s) Wysokość anteny azymutu tylnego będzie odpowiadać pionowemu położeniu środka fazowego anteny względem punktu odniesienia MLS.

Uwaga. Nie planuje się definiowania dodatkowych słów danych dodatkowych A.

3.11.4.8.3.2 Zawartość danych dodatkowych B. Słowa danych dodatkowych B będą zdefiniowane w sposób określony w tabelach A-11 i A-13 dodatku A.

3.11.4.8.3.2.1 Dane procedury mikrofalowego systemu lądowania/nawigacji obszarowej (MLS/RNAV). Tam, gdzie jest to wymagane, słowa od B1 do B39 danych dodatkowych będą wykorzystywane do nadawania danych w celu wsparcia procedur MLS/NRAV. Dopuszczony będzie podział tej procedury na dwie oddzielne bazy danych: jedną do nadawania w sektorze azymutu podejścia, drugą do nadawania w sektorze azymutu tylnego. Dane dla każdej procedury będą nadawane do bazy danych sektora pokrycia, w którym rozpoczyna się dana procedura. Dane procedury nieudanego podejścia będą umieszczone w bazie danych, zawierającej odpowiednią procedurę podejścia.

3.11.4.8.3.2.2 Struktura bazy danych procedury. W przypadku zastosowania, każda baza danych procedury będzie zbudowana w następujący sposób:

a) słowo map/CRC będzie wskazywać rozmiar bazy danych, liczbę zdefiniowanych procedur oraz kod cyklicznej kontroli nadmiarowej (CRC) dla zatwierdzenia bazy danych;

b) słowa opisujące procedurę będą wskazywać wszystkie nazwy procedur podejścia i odlotu wewnątrz bazy danych; oraz

c) słowa danych punktu drogi będą wskazywać miejsce i kolejność punktów drogi dla procedury.

Uwaga. Struktura i kodowanie słów dodatkowych od B1 do B39 określone są w tabelach A-14 do A-17 włącznie, dodatku A. Materiał pomocniczy dotyczący kodowania procedur MLS/RNAV podano w dodatku G.

3.11.4.9 Dokładność systemu. Prawdopodobieństwo spełnienia standardów dokładności, określonych w niniejszym opracowaniu, będzie wynosić 95%, o ile nie określono inaczej.

Uwaga 1. Ogólne wartości graniczne błędów obejmują wszystkie błędy spowodowane, np. przez sprzęt pokładowy, naziemny oraz propagację.

Uwaga 2. Wartości graniczne błędów powinny być stosowane w interwale ścieżki lotu, obejmującym punkt podstawy podejścia lub azymutu tylnego. Informacje dotyczące interpretacji błędów MLS, a także pomiaru tych błędów w odstępie odpowiednim dla kontroli urządzenia z powietrza, podano w punkcie 2.5.2 dodatku G.

Uwaga 3. W celu ustalenia dopuszczalnych błędów dla dozwolonej degradacji w punktach innych niż odpowiedni punkt odniesienia, dokładność określona w punkcie odniesienia powinna być najpierw przeliczona z wartości liniowej na równoznaczną wartość kątową mającą początek w antenie.

3.11.4.9.1 Punkt odniesienia podejścia MLS. Wysokość punktu odniesienia podejścia MLS będzie wynosić 15 m (50 ft). Dopuszczalna tolerancja będzie wynosić plus 3 m (10 ft).

Uwaga 1. Celem określenia wysokości punktu odniesienia podejścia MLS jest zapewnienie bezpiecznego prowadzenia nad przeszkodami, a także bezpieczne i wydajne wykorzystywanie obsługiwanej drogi startowej. Wysokości zamieszczone w punkcie 3.11.4.9.1 zakładają drogi startowe o kodzie 3 lub 4, opisane w Załączniku 14.

Uwaga 2. Punkt odniesienia ma jednocześnie zapewnić określenie dokładności oraz inne parametry funkcji.

Uwaga 3. W osiągnięciu powyższej wysokości punktu odniesienia MLS, założona została maksymalna pionowa odległość wynosząca 5,8 m (19 ft) pomiędzy linią wyznaczoną przez antenę MLS statku powietrznego wybraną do końcowego podejścia, a linią wyznaczoną przez dolną krawędź kół nad progiem. W przypadku statku powietrznego przewyższającego to kryterium, należy podjąć odpowiednie kroki w celu utrzymania dostatecznie bezpiecznej wysokości nad progiem lub dostosować dozwolone minima operacyjne.

3.11.4.9.2 Punkt odniesienia azymutu tylnego MLS. Wysokość punktu odniesienia azymutu tylnego będzie wynosić 15 m (50 ft). Dopuszczalna tolerancja będzie wynosić plus 3 m (10 ft).

Uwaga. Celem określenia wysokości punktu odniesienia azymutu tylnego jest dostarczenie wygodnego punktu, w którym można wyznaczać dokładność oraz inne parametry funkcji.

3.11.4.9.3 PFE będzie składać się z tych składowych częstotliwości błędu sygnału prowadzenia na wyjściu odbiornika pokładowego, które leżą poniżej 0,5 rad/s dla prowadzenia w azymucie, lub poniżej 1,5 rad/s dla prowadzenia w elewacji. Zakłócenia CMN będą zawierać te składowe częstotliwości błędu sygnału prowadzenia na wyjściu odbiornika pokładowego, które leżą poniżej 0,3 rad/s dla prowadzenia w azymucie lub powyżej 0,5 rad/s dla prowadzenia w elewacji. Częstotliwość narożna filtra wyjściowego odbiornika wykorzystanego do tego pomiaru wynosi 10 rad/s.

3.11.4.9.4 Funkcje prowadzenia w azymucie podejścia. Z wyjątkiem zezwolenia dla uproszczonej konfiguracji MLS w 3.11.3.4, funkcja azymutu podejścia w punkcie odniesienia podejścia, będzie zapewniać następujące osiągi:

a) PFE nie będzie większy niż ± 6 m (20 ft);

b) PFN nie będzie większy niż ± 3,5 m (11.5 ft);

c) CMN nie będą większe niż ± 3,2 m (10.5 ft) lub 0,1 stopnia, w zależności co jest mniejsze.

3.11.4.9.4.1 Zalecenie. PFE nie powinien być większy niż ± 4 m (13,5 ft) w punkcie odniesienia podejścia.

3.11.4.9.4.2 Dokładność liniowa, określona w punkcie odniesienia, będzie utrzymana w całym rejonie pokrycia drogi startowej, określonym w 3.11.5.2.2.1.2 poniżej, poza sytuacją, kiedy dopuszczalna degradacja osiąga wartości podane w punkcie 3.11.4.9.4.3 poniżej.

3.11.4.9.4.3 Dozwolona degradacja. Z wyjątkiem zezwolenia dla uproszczonej konfiguracji MLS w 3.11.3.4, kątowe błędy PFE, PFN oraz CMN azymutu podejścia, będą opadać liniowo do wartości granicznych pokrycia w sposób następujący:

a) Z odległością. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo w odległości 37 km (20 NM) od progu drogi startowej, wzdłuż przedłużenia linii centralnej drogi startowej, będzie 2 razy większa od wartości określonej w punkcie odniesienia podejścia. Wartość graniczna CMN będzie wynosić 0,1 stopnia w odległości 37 km (20 NM) od punktu odniesienia podejścia, wzdłuż przedłużonej linii centralnej drogi startowej, przy minimalnym kącie ścieżki schodzenia.

b) Z kątem azymutu. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo, przy kącie azymutu ± 40 stopni, będzie 1,5 raza większa od wartości na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej, przy tej samej odległości od punktu odniesienia podejścia. Wartość graniczna CMN wyrażona kątowo, przy kącie azymutu podejścia ± 40 stopni, jest 1,3 razy większa od wartości na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej, przy tej samej odległości od punktu odniesienia podejścia.

c) Z kątem elewacji. Wartość graniczna PFE i PFN nie będą zmniejszać się do kąta elewacji wynoszącego 9 stopni. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo, przy kącie elewacji 15 stopni od środka fazowego anteny azymutu podejścia, będzie 2 razy większa od wartości dopuszczalnej poniżej 9 stopni, przy tej samej odległości od punktu odniesienia podejścia, i tym samym kącie azymutu. Wartość graniczna CMN nie będzie opadać z kątem elewacji.

d) Maksymalne CMN. Wartości graniczne CMN nie będą przekraczać 0,2 stopnia w dowolnym rejonie pokrycia.

3.11.4.9.4.3.1 Zalecenie. CMN nie powinien przekraczać 0,1 stopnia w dowolnym rejonie pokrycia.

3.11.4.9.4.4 Maksymalne kątowe błędy PFE i PFN. Z wyjątkiem zezwolenia dla uproszczonej konfiguracji MLS w 3.11.3.4, wartości błędu kątowego w dowolnym rejonie pokrycia będą następujące:

a) PFE nie będzie przekraczać ± 0,25 stopnia; oraz

b) PFN nie będzie przekraczać ± 0,15 stopnia.

3.11.4.9.5 Funkcja prowadzenia w azymucie tylnym. Funkcja azymutu tylnego w punkcie odniesienia azymutu tylnego będzie zapewniać następującą wydajność:

a) PFE nie będzie większy niż ± 6 m (20 ft);

b) PFN nie będzie większy niż ± 3,5 m (11,5 ft);

c) CMN nie będą większe niż ± 3,2 m (10,5 ft) lub 0,1 stopnia, w zależności co jest mniejsze.

3.11.4.9.5.1 Dozwolona degradacja. Kątowe błędy PFE, PFN oraz CMN azymutu tylnego, będą opadać liniowo do wartości granicznych pokrycia w sposób następujący:

a) Z odległością. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo przy wartości granicznej pokrycia, wzdłuż przedłużenia linii centralnej drogi startowej, będzie 2 razy większa od wartości określonej w punkcie odniesienia azymutu tylnego. Wartość graniczna CMN wyrażona kątowo w odległości 18,5 km (10 NM) od końca drogi startowej, wzdłuż przedłużenia linii centralnej drogi startowej, będzie 1,3 razy większa od wartości określonej w punkcie odniesienia azymutu tylnego.

b) Z kątem azymutu. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo, przy kącie azymutu ± 20 stopni, będzie 1,5 raza większa od wartości na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej, przy tej samej odległości od punktu odniesienia azymutu tylnego. Wartość graniczna CMN wyrażona kątowo, przy kącie azymutu ± 20 stopni, będzie 1,3 razy większa od wartości na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej, przy tej samej odległości od punktu odniesienia azymutu tylnego.

c) Z kątem elewacji. Wartość graniczna PFE i PFN nie będzie opadać do kąta elewacji wynoszącego 9 stopni. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo, przy kącie elewacji 15 stopni od środka fazowego anteny azymutu tylnego, będzie 2 razy większa od wartości dopuszczalnej poniżej 9 stopni, przy tej samej odległości od punktu odniesienia azymutu tylnego, i tym samym kącie azymutu. Wartość graniczna CMN nie będzie opadać z kątem elewacji.

d) Maksymalne CMN. Wartości graniczne CMN nie będą przekraczać 0,2 stopnia w dowolnym rejonie pokrycia.

3.11.4.9.5.2 Maksymalne kątowe błędy PFE i PFN. Wartości błędu kątowego, w dowolnym rejonie pokrycia, będą następujące:

a) PFE nie będzie przekraczać ± 0,50 stopnia; oraz

b) PFN nie będzie przekraczać ± 0,30 stopnia.

3.11.4.9.6 Funkcja prowadzenia w elewacji. Dla urządzenia zapewniającego ścieżkę schodzenia o wartości nominalnej wynoszącej 3 stopnie lub niższej, funkcja elewacji podejścia będzie zapewniać następujące osiągi w punkcie odniesienia podejścia:

a) PFE nie będzie większy niż ± 0,6 m (2 ft);

b) PFN nie będzie większy niż ± 0,4 m (1,3 ft);

c) CMN nie będzie większy niż ± 0,3 m (1 ft).

3.11.4.9.6.1 Dozwolona degradacja. Z wyjątkiem zezwolenia dla uproszczonej konfiguracji MLS w 3.11.3.4, kątowe błędy PFE, PFN oraz CMN elewacji podejścia, będą opadać liniowo do wartości granicznych pokrycia w sposób następujący:

a) Z odległością. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo w odległości 37 km (20 NM) od progu drogi startowej na minimalnej ścieżce schodzenia, będzie wynosić 0,2 stopnia. Wartość graniczna CMN będzie wynosić 0,1 stopnia na 37 km (20 NM) od punktu odniesienia podejścia, wzdłuż przedłużenia linii centralnej drogi startowej, przy minimalnym kącie ścieżki schodzenia.

b) Z kątem azymutu. Wartość graniczna PFE i PFN wyrażona kątowo, przy kącie azymutu ± 40 stopni, będzie 1,3 razy większa od wartości na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej, przy tej samej odległości od punktu odniesienia podejścia. Wartość graniczna CMN wyrażona kątowo, przy kącie azymutu ± 40 stopni, będzie 1,3 razy większa od wartości na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej, przy tej samej odległości od punktu odniesienia podejścia.

c) Z kątem elewacji. Dla kątów elewacji powyżej minimalnej ścieżki schodzenia lub 3 stopnie, w zależności co jest mniejsze oraz w górę, do maksymalnej wartości pokrycia prowadzenia proporcjonalnego oraz w zbiorze punktów, tuż nad punktem odniesienia podejścia, wartości graniczne PFE, PFN oraz CMN wyrażone kątowo, będą mieć możliwość opadania liniowego, tak aby wartości graniczne, przy kącie elewacji wynoszącym 15 stopni, były 2 razy większe od wartości określonej w punkcie odniesienia. W żadnym przypadku CMN bezpośrednio nad punktem odniesienia nie będzie przekraczać ± 0,07 stopnia. Dla innych rejonów pokrycia wewnątrz sektora kątowego, od kąta elewacji równoznacznego z minimalną ścieżką schodzenia i w górę do maksymalnego kąta pokrycia proporcjonalnego, obowiązywać będzie opadanie z kątem odległości i azymutu, określone w a) i b).

d) Wartości graniczne błędów PFE, PFN oraz CMN nie będą opadać z kątem elewacji, w rejonie pomiędzy minimalną ścieżką schodzenia i 60% minimalnej ścieżki schodzenia. Dla kątów elewacji poniżej 60% minimalnej ścieżki schodzenia i w dół do wartości granicznej pokrycia, określonej w 3.11.5.3.2.1.2, oraz w zbiorze punktów bezpośrednio pod podstawą odniesienia podejścia, wartości graniczne PFE, PFN oraz CMN wyrażone kątowo, będą mieć możliwość wzrastania liniowego do wartości 6-krotnie większej niż wartość w punkcie odniesienia podejścia. Dla innych rejonów pokrycia wewnątrz sektora kątowego, od kąta elewacji równoznacznego z 60% wartości kąta minimalnej ścieżki schodzenia, i w dół, do wartości granicznej pokrycia, obowiązywać będzie opadanie określone w a) i b). W żadnym przypadku PFE nie będzie przekraczać 0,8 stopnia, a CMN 0,4 stopnia.

e) Maksymalne CMN. Dla kątów powyżej 60% minimalnej ścieżki schodzenia, wartości graniczne CMN nie bedą przekraczać 0,2 stopnia, w dowolnym rejonie pokrycia.

3.11.4.9.6.2 Maksymalne kątowe błędy PFE i PFN. Z wyjątkiem zezwolenia dla uproszczonej konfiguracji MLS w 3.11.3.4, wartości błędu kątowego dla kątów elewacji powyżej 60% minimalnej ścieżki schodzenia, w dowolnym rejonie wewnątrz pokrycia, będą następujące:

a) PFE nie będzie przekraczać ± 0,25 stopnia; oraz

b) PFN nie będzie przekraczać ± 0,15 stopnia.

3.11.4.9.6.3 Zalecenie. Wartość graniczna wyrażona jako kątowy spadek liniowy wartości granicznej PFE, oraz wartości graniczne PFN i CMN, przy kącie poniżej 60% minimalnej ścieżki schodzenia i w dół do wartości granicznej pokrycia, powinien być 3 razy większy od wartości dopuszczalnej w punkcie odniesienia podejścia.

Uwaga. Dla innych rejonów pokrycia wewnątrz sektora kątowego, od kąta elewacji odpowiadającego 60% minimalnej ścieżki schodzenia i w dół do wartości granicznej pokrycia, obowiązywać powinno opadanie z kątem odległości i kierunku, określone w 3.11.4.9.6.1 a) i b).

3.11.4.9.6.4 Zalecenie. Maksymalne CMN. Dla wartości granicznych CMN dla kątów elewacji powyżej 60% minimalnej ścieżki schodzenia, nie powinno przekraczać 0,1 stopnia w jakimkolwiek z rejonów pokrycia.

3.11.4.9.6.5 Zalecenie. PFE nie powinno przekraczać 0,35 stopnia, a CMN 0,2 stopnia.

3.11.4.9.6.6 Urządzenie elewacji podejścia zapewniające minimalną ścieżkę podejścia większą niż 3 stopnie, będzie dostarczać dokładności kątowe nie mniejsze od tych, wyznaczonych dla sprzętu dostarczającego minimalną 3-stopniową ścieżkę schodzenia, wewnątrz obszaru pokrycia.

3.11.4.10 Gęstość mocy

3.11.4.10.1 Gęstość mocy dla DPSK, sygnałów wyrazistości i prowadzenia kątowego będzie przynajmniej równa wartościom przedstawionym w poniższej tabeli, w każdych warunkach pogodowych, w każdym punkcie w obrębie pokrycia, poza wyjątkami opisanymi w punkcie 3.11.4.10.2 poniżej.

FunkcjaSygnały DPSK (dBW/m2)Sygnały 1° (szerokośćkątowe

2° wiązki

(dBW/m1) 3° anteny)Sygnały wyrazistości (dBW/ m2)
Prowadzenie w azymucie podejścia-89,5-85,7-79,7-76,2-88,0
Prowadzenie w azymucie szybkiego podejścia-89,5-88,0-84,5-81,0-88,0
Prowadzenie w azymucie tylnym-89,5-88,0-82,7-79,2-88,0
Prowadzenie w azymucie podejścia-89,5-88,0-84,5BrakBrak

Uwaga. Powyższa tabela wyznacza minimalne gęstości mocy dla sygnałów wyrazistości oraz sygnałów wiązki skanującej. Odpowiednie wartości obydwu sygnałów wyszczególnione są w punkcie 3.11.4.6.2.5.2 powyżej.

3.11.4.10.2 Gęstość mocy prowadzenia w azymucie podejścia będzie większa od mocy wyszczególnionych w punkcie 3.11.4.10.1 powyżej, przynajmniej o:

a) 15 dB w punkcie odniesienia podejścia;

b) 5 dB dla anten o 1-stopniowej szerokości wiązki lub 9 dB dla anten o 2-stopniowej i większej szerokości wiązki, 2,5 m (8 ft) nad powierzchnią drogi startowej, w punkcie odniesienia MLS lub w najdalszym punkcie linii centralnej drogi startowej, który jest w linii widzenia anteny azymutu.

Uwaga 1. Stacja azymutu podejścia, znajdująca się w pobliżu drogi startowej, będzie standardowo zapewniała gęstości mocy wyższe, niż te wyznaczone dla sygnałów kątowych w punkcie 3.11.4.10.1 powyżej, w celu wsparcia operacji lądowania automatycznego. W dodatku G zawarte są wskazówki dotyczące szerokości wiązki anteny oraz bilansu mocy.

Uwaga 2. Warunki dla obszaru pokrycia przedstawione w punktach 3.11.5.2.2 i 3.11.5.3.2 poniżej, regulują sprawę posadowienia urządzenia w trudnych warunkach terenowych, w których niemożliwe okazać się może zapewnienie gęstości mocy wyznaczonej w punkcie 3.11.4.10.2 powyżej.

3.11.4.10.3 Gęstości mocy w odniesieniu do wielościeżkowości

3.11.4.10.3.1 W pokryciu azymutu MLS na 60 m (200 stóp) lub więcej powyżej progu, czas trwania odbitego sygnału wiązki skanującej, której gęstość mocy jest wyższa niż cztery decybele poniżej wskazań prowadzenia w azymucie, lub występuje wysoka gęstość mocy sygnału wiązki skanującej o dużej prędkości w azymucie, będzie krótszy niż 1 sekunda, jak widziane to jest przez statek powietrzny w opublikowanym podejściu.

3.11.4.10.3.2 W sektorze wskazań proporcjonalnego prowadzenia w azymucie MLS, poniżej 60 m (200 stóp) powyżej progu, gęstość mocy dowolnego odbitego sygnału prowadzenia w azymucie lub sygnału o dużej prędkości będzie mniejsza niż dziesięć decybeli powyżej gęstości mocy sygnału wiązki skanującej prowadzenia w azymucie lub sygnału o dużej prędkości. Na linii centralnej drogi startowej, ten sygnał odbity nie będzie degradował kształtu wiązki skanującej azymutu i generował na wyjściu odbiornika błędu poza tolerancjami, jak przyjęto w 3.11.4.9.

3.11.4.10.3.3 W pokryciu MLS w elewacji, czas sygnału wiązki skanującej prowadzenia w elewacji, którego gęstość mocy jest wyższa niż cztery decybele poniżej gęstości mocy sygnału wiązki skanującej prowadzenia w elewacji, będzie krótszy niż jedna sekunda, jak widziane to jest przez statek powietrzny w opublikowanym podejściu.

3.11.5 Charakterystyka sprzętu naziemnego

3.11.5.1 Synchronizacja i monitorowanie. Synchronizacja sygnałów prowadzania kątowego z podziałem czasowym oraz transmisji danych, przedstawionych w punkcie 3.11.4.3.3 powyżej, będzie monitorowana.

Uwaga. Ścisłe wymogi monitorowania różnych funkcji MLS określone zostały w punktach 3.11.5.2.3 oraz 3.11.5.3.3 poniżej.

3.11.5.1.1 Promieniowanie szczątkowe funkcji MLS. Promieniowanie szczątkowe funkcji MLS występujące podczas nadawania innej funkcji, będzie przynajmniej 70 dB poniżej poziomu zapewnianego podczas nadawania.

Uwaga. Akceptowalny poziom promieniowania szczątkowego dla danej funkcji, to poziom który nie wywiera niekorzystnego skutku przy odbiorze jakiejkolwiek innej funkcji oraz uzależniony jest od lokalizacji sprzętu i pozycji statku powietrznego.

3.11.5.2 Urządzenie do prowadzenia w azymucie

3.11.5.2.1 Charakterystyka wiązki skanującej. Anteny stacji azymutu będą wytwarzać wiązkę o kształcie wachlarza, wąską w płaszczyźnie poziomej, szeroką w płaszczyźnie pionowej, która skanowana jest poziomo pomiędzy granicami sektora prowadzenia proporcjonalnego.

3.11.5.2.1.1 Układ współrzędnych. Informacje prowadzenia w azymucie będą wypromieniowane we współrzędnych stożkowych bądź planarnych.

3.11.5.2.1.2 Szerokość wiązki anteny. Szerokość wiązki anteny nie będzie przekraczać 4 stopnie.

Uwaga. Wykryta obwiednia wiązki skanującej na całym obszarze pokrycia nie powinna przekraczać 250 mikrosekund (równoznaczne z szerokością wiązki wynoszącą 5 stopni) w celu zapewnienia prawidłowego dekodowania kąta przez sprzęt pokładowy.

3.11.5.2.1.3 Kształt wiązki skanującej. Punkty o wartości minus 10 dB, położone na obwiedni wiązki, będą przesunięte od środka wiązki o wartość wynoszącą przynajmniej 0,76 szerokości wiązki, (nie więcej jednak niż 0,96).

Uwaga. Opisany powyżej kształt wiązki dotyczy celowej w środowisku wolnym od wielościeżkowości, przy użyciu odpowiedniego filtra. Informacje na temat kształtu wiązki oraz listków bocznych znajdują się w punktach 3.1 i 3.2, dodatku G.

3.11.5.2.2 Pokrycie

Uwaga. Wykresy przedstawiające wymogi pokrycia, wyznaczone w niniejszym opracowaniu, zawarte są na rysunkach G-5A, G5-B i G-6 dodatku G.

3.11.5.2.2.1 Azymut podejścia. Z wyjątkiem zezwolenia dla uproszczonej konfiguracji MLS jak w 3.11.3.4, stacja azymutu podejścia będzie zapewniać informacje prowadzenia przynajmniej w następujących rejonach:

3.11.5.2.2.1.1 Rejon podejścia

a) Pokrycie boczne, wewnątrz sektora 80 stopni (zwykle ± 40 stopni wokół celowej anteny), powstającego w środku fazowym anteny podejścia;

b) Pokrycie wzdłużne, od anteny azymutu na odległość 41,7 km (22,5 NM);

c) Pionowo, pomiędzy:

1) dolną płaszczyzną stożkową o początku w środku fazowym anteny kierunku, nachyloną ku górze w celu osiągnięcia, na granicy pokrycia wzdłużnego, wysokości 600 m (2000 ft) nad płaszczyzną poziomą zawierającą środek fazowy anteny; oraz

2) górną płaszczyzną stożkową o początku w środku fazowym anteny azymutu, nachyloną pod kątem 15 stopni nad horyzontem na wysokość 6000 m (20000 ft).

Uwaga 1. W przypadku ingerencji przeszkód w płaszczyznę dolną, zakłada się że prowadzenie nie będzie dostarczane na wysokościach poniżej linii widzenia anten.

Uwaga 2. W przypadku występowania błędnych informacji prowadzących na zewnątrz sektora pokrycia, a odpowiednie procedury operacyjne nie są w stanie zapewnić dostatecznego rozwiązania, dostępne są techniki minimalizacji tych skutków. Techniki te obejmują regulacje sektora prowadzenia proporcjonalnego lub zastosowanie sygnałów wskazujących na zewnątrz pokrycia. Materiał pomocniczy dotyczący stosowania powyższych technik zawarty jest w punkcie 8 dodatku G.

Uwaga 3. W przypadku, gdy sektor prowadzenia proporcjonalnego jest mniejszy niż minimalne pokrycie boczne, wyszczególnione w punkcie 3.11.5.2.2.1.1 a) powyżej, wymagane są sygnały wyrazistości z punktu 3.11.4.6.2.5.

3.11.5.2.2.1.2 Rejon drogi startowej

a) Poziomo wewnątrz sektora o długości 45 m (150 ft) po każdej stronie linii centralnej drogi startowej, rozpoczynającego się na końcu drogi startowej i biegnącego równolegle z linią centralną drogi startowej, w kierunku podejścia do połączenia się z rejonem pokrycia operacyjnego, opisanego w punkcie 3.11.5.2.2.1.3 poniżej.

b) Pionowo pomiędzy:

1) powierzchnią poziomą 2,5 m (8 ft) nad najdalej wysuniętym punktem linii centralnej drogi startowej, znajdującym się w linii widzenia anteny azymutu; oraz

2) powierzchnią stożkową, o początku w antenie stacji azymutu, nachyloną pod kątem 20 stopni w stosunku do horyzontu na wysokość 600 m (2000 ft).

Uwaga 1. Informacje dotyczące określenia punktu, opisanego w b) i 1) powyżej, podano w punkcie 2.3.6, dodatku G.

Uwaga 2. Zezwala się na prowadzenie poniżej linii widzenia anten tak długo, dopóki jakość sygnału spełnia wymogi dokładności z punktu 3.11.4.9.4.

3.11.5.2.2.1.2.1 Zalecenie. Dolny poziom pokrycia w rejonie drogi startowej powinien wynosić 2,5 m (8 ft) nad linią centralną drogi startowej.

3.11.5.2.2.1.2.2 W przypadku, gdy wymagane jest wsparcie automatycznego lądowania, kołowania lub startu, dolny poziom pokrycia w rejonie drogi startowej nie będzie przekraczać 2,5 m (8 ft) nad linią centralną drogi startowej.

Uwaga. Dolna granica pokrycia wynosząca 2,5 m (8 ft) planowana jest dla wszystkich dróg startowych. Informacje dotyczące możliwości złagodzenia wymogów gęstości mocy z punktu 3.11.4.10.2 na wysokości 2,5 m (8 ft) przedstawiono w punkcie 2.3.6 dodatku G.

3.11.5.2.2.1.3 Rejon minimalnego pokrycia operacyjnego

a) Pokrycie boczne, sektor ± 10 stopni względem linii centralnej drogi startowej, o początku w punkcie odniesienia MLS.

b) Pokrycie wzdłużne, od progu drogi startowej, w kierunku podejścia do granicy pokrycia wzdłużnego, określonego w punkcie 3.11.5.2.2.1.1 b).

c) Pokrycie pionowe, pomiędzy:

1) płaszczyzną dolną zawierającą linię 2,5 m (8 ft) nad progiem drogi startowej, nachyloną ku górze do osiągnięcia wysokości płaszczyzny wyznaczonej w punkcie 3.11.5.2.2.1.1 c), na granicy pokrycia wzdłużnego; oraz

2) płaszczyzną górną określoną w punkcie 3.11.5.2.2.1.1 c) 2).

3.11.5.2.2.1.4 Zalecenie. Stacja azymutu podejścia powinna zapewniać prowadzenie pionowe do 30 stopni nad horyzontem.

3.11.5.2.2.1.5 Minimalny sektor prowadzenia proporcjonalnego przedstawiono w tabeli:

Dystans pomiędzy anteną a progiem (AAT)Minimalne pokrycie proporcjonalne
AAT < 500 m (1 640 ft)+/- 8°
500 m (1 640 ft)< AAT < 3 100 m (10 170 ft)+/- 6°
3 100 m (10 170 ft)< AAT+/- 4°

3.11.5.2.2.1.6 Azymut tylny. Stacja azymutu tylnego będzie dostarczać informacji przynajmniej w następujących obszarach:

a) Poziomo, wewnątrz sektora ± 20 stopni względem linii centralnej drogi startowej, o początku w antenie stacji azymutu tylnego i rozciągającego się w kierunku nieudanego podejścia na odległość przynajmniej 18,5 km (10 NM) od końca drogi startowej.

b) Pionowo, w rejonie drogi startowej pomiędzy:

1) powierzchnią poziomą 2,5 m (8 ft) nad najdalej wysuniętym punktem linii centralnej drogi startowej, znajdującym się w linii widzenia anteny azymutu tylnego; oraz

2) powierzchnią stożkową, o początku w antenie stacji azymutu tylnego, nachyloną pod kątem 20 stopni nad horyzontem do wysokości 600 m (2000 ft).

c) Pionowo, w rejonie rejonu azymutu tylnego pomiędzy:

1) powierzchnią stożkową o początku 2,5 m (8 ft) nad końcem drogi startowej, nachyloną pod kątem 0,9 stopnia nad horyzontem; oraz

2) powierzchnią stożkową o początku w antenie stacji azymutu tylnego, nachyloną pod kątem 15 stopni nad horyzontem do wysokości 3000 m (10000 ft).

Uwaga 1. Informacje dotyczące określenia punktu opisanego w b) 1) podane są w punkcie 2.3.6 dodatku G.

Uwaga 2. W przypadku, gdy charakterystyka drogi startowej lub przeszkody, uniemożliwiają osiągnięcie standardów z b) i c), uważa się, że prowadzenie nie musi być zapewnione na wysokościach poniżej linii widzenia anten.

3.11.5.2.2.2.1 Zalecenie. Stacja azymutu tylnego powinna dostarczać prowadzenia do 30 stopni nad horyzontem.

3.11.5.2.2.2.2 Minimalny sektor prowadzenia proporcjonalnego będzie wynosić ± 10 stopni względem linii centralnej drogi startowej.

Uwaga. - Informacje dotyczące zastosowania przedstawiono w punkcie 7.5 dodatku G.

3.11.5.2.3 Monitorowanie i sterowanie

3.11.5.2.3.1 Z wyjątkiem zezwolenia na uproszczoną konfigurację MLS jak w 3.11.3.4, systemy monitorowania azymutu podejścia i azymutu tylnego będą wstrzymywać nadawanie odpowiednich funkcji i wysyłać ostrzeżenie do wyznaczonych punktów kontroli, w przypadku utrzymywania się jednej z poniższych sytuacji przez okres dłuższy niż to wyznaczono:

a) nastąpiła zmiana w udziale sprzętu naziemnego w średnim błędzie kursu, powodująca przekroczenie przez PFE wartości granicznych w punkcie odniesienia lub na kierunku dowolnego radiala azymutu, określonych w punktach 3.11.4.9.4 i 3.11.4.9.5, oraz (dla uproszczonej konfiguracji MLS) w punkcie 3.11.3.4, przez okres dłuższy niż 1 sekunda;

b) nastąpił spadek wypromieniowanej mocy poniżej wartości niezbędnej dla spełnienia wymogów określonych w punktach 3.11.4.10.1 i 3.11.4.6.2.5.2 przez okres dłuższy niż 1 sekunda;

c) wystąpił błąd w preambule transmisji DPSK, pojawiający się więcej niż raz, w którymkolwiek z 1-sekundowch okresów;

d) wystąpił błąd w synchronizacji TDM danej funkcji azymutu, który nie dopuszcza do spełnienia wymogu z punktu 3.11.4.3.2, a sytuacja trwa dłużej niż 1 sekundę.

Uwaga. Materiał pomocniczy przedstawiono w punkcie 6 dodatku G.

3.11.5.2.3.2 Konstrukcja i działanie systemu monitorowania będzie wstrzymywać promieniowanie a ostrzeżenie powinno być dostarczone do wyznaczonych punktów kontroli w przypadku awarii samego systemu monitorowania.

3.11.5.2.3.3 Czas, włącznie z przerwą w nadawaniu sygnału, w ciągu którego nadawane są błędne informacje prowadzące, nie będzie przekraczać wartości wyznaczonych w punkcie 3.11.5.2.3.1. Jakiekolwiek próby usunięcia błędu poprzez wyzerowanie naziemnego sprzętu lub poprzez przełączenie na zestaw zapasowy, bedą wykonane w tym czasie i czas wyłączenia promieniowania nie będzie przekraczał 500 milisekund. W przypadku, gdy błąd nie zostanie usunięty w ciągu dopuszczalnego czasu, nadawanie będzie wstrzymane. Sprzęt nie będzie ponownie uruchomiony przed upływem 20 sekund od momentu jego wyłączenia.

3.11.5.2.4 Wymagania dotyczące integralności i ciągłości pracy dla stacji azymutu MLS

3.11.5.2.4.1 Prawdopodobieństwo nie nadawania błędnych sygnałów prowadzących nie będzie mniejsze niż 1 - 0,5 × 10-9 przy każdym lądowaniu dla stacji azymutu MLS, która ma być użyta w operacjach kategorii II i III.

3.11.5.2.4.2 Zalecenie. Prawdopodobieństwo nie nadawania błędnych sygnałów prowadzących nie powinno być mniejsze niż 1 - 1,0 × 10-7 przy każdym lądowaniu, dla stacji azymutu MLS, która ma być użyta w operacjach kategorii I.

3.11.5.2.4.3 Prawdopodobieństwo nieutracenia nadawanego sygnału prowadzącego będzie większe niż:

a) 1 - 2 × 10-6 w każdym 15 sekundowym przedziale czasowym, dla stacji azymutu MLS, która ma być używana w operacjach kategorii II i III (odpowiada to 2000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami); oraz

b) 1 - 2 × 10-6 w każdym 30 sekundowym przedziale czasowym, dla stacji azymutu MLS, która ma być użyta w pełnym zakresie operacji kategorii III (odpowiada to 4000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

3.11.5.2.4.4 Zalecenie. Prawdopodobieństwo nieutracenia wypromieniowanego sygnału prowadzącego powinno przekraczać 1 - 4 × 10-6 w każdym 15 - sekundowym przedziale czasowym, dla stacji azymutu MLS, która ma być użyta w operacjach kategorii I (odpowiada to 1000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący integralności i ciągłości pracy podano w punkcie 11 dodatku G.

3.11.5.2.5 Dokładność sprzętu naziemnego

3.11.5.2.5.1 Z wyjątkiem zezwolenia na uproszczoną konfigurację MLS jak w 3.11.3.4, udział sprzętu naziemnego w średni błąd kursu nie będzie przekraczać wartości błędu ± 3 m (10 ft) w punkcie odniesienia MLS.

3.11.5.2.5.2 Zalecenie. Udział sprzętu naziemnego w CMN w punkcie odniesienia nie powinien przekraczać 1 m (3,3 ft), lub 0,03 stopnia, w zależności co jest mniejsze, w oparciu o 95% prawdopodobieństwo.

Uwaga 1. Powyższe jest błędem sprzętowym i nie obejmuje skutków propagacji.

Uwaga 2. Wskazówki dotyczące pomiaru tego parametru można znaleźć w punkcie 2.5.2 dodatku G.

3.11.5.2.6 Lokalizacja

Uwaga 1. Nie zamierza się ograniczać instalacji MLS w przypadku, gdy niemożliwe jest posadowienie naziemnej stacji azymutu na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej.

Uwaga 2. Materiał pomocniczy dotyczący stref krytycznych i wrażliwych dla anten azymutu przedstawiono w punkcie 4.3 dodatku G.

3.11.5.2.6.1 Standardowo, antena stacji azymutu podejścia będzie umiejscowiona na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej, poza jej końcem i będzie ustawiona tak, aby płaszczyzna pionowa zawierająca linię kursu zerowego obejmowała punkt odniesienia azymutu MLS. Umiejscowienie anteny będzie zgodne z Normami i Zalecanymi Metodami Postępowania dotyczącymi minimalnych przewyższeń nad przeszkodami, zawartymi w Załączniku 14.

3.11.5.2.6.2 Antena stacji azymutu tylnego będzie standardowo umiejscowiona na przedłużeniu linii centralnej drogi startowej na końcu progu, i będzie ustawiona tak, aby płaszczyzna pionowa zawierająca kurs zerowy obejmowała również punkt odniesienia azymutu tylnego.

3.11.5.3 Stacja elewacji

3.11.5.3.1 Charakterystyka wiązki skanującej. Antena stacji elewacji będzie wytwarzać wiązkę o kształcie wachlarza, wąską w płaszczyźnie pionowej, szeroką w płaszczyźnie poziomej, która skanuje pionowo pomiędzy granicami sektora prowadzenia proporcjonalnego.

3.11.5.3.1.1 Układ współrzędnych. Informacje o prowadzeniu w elewacji podejścia będą nadawane we współrzędnych stożkowych.

3.11.5.3.1.2 Szerokość wiązki anteny. Szerokość wiązki anteny nie będzie przekraczać 2,5 stopnia.

3.11.5.3.1.3 Kształt wiązki skanującej. Punkty o wartości minus 10 dB, położone na obwiedni wiązki, będą zobrazowane w stosunku do linii centralnej w odległości co najmniej 0,76 szerokości wiązki, ale nie więcej niż 0,96 szerokości wiązki.

Uwaga. Opisany powyżej kształt dotyczy celowej anteny w środowisku wolnym od wielościeżkowości przy użyciu odpowiedniego filtra. Informacje dotyczące kształtu wiązki i listków bocznych przedstawiono w punktach 3.1 oraz 3.2 dodatku G.

3.11.5.3.2 Pokrycie

Uwaga. Wykresy ilustrujące wymogi pokrycia przedstawiono na rysunku G-10A dodatku G.

3.11.5.3.2.1 Elewacja podejścia. Z wyjątkiem zezwolenia na uproszczoną konfigurację MLS jak w 3.11.3.4, stacja elewacji podejścia będzie dostarczać informacji o prowadzeniu proporcjonalnym przynajmniej w następujących przestrzeniach:

3.11.5.3.2.1.1 Rejon podejścia

a) Pokrycie boczne, wewnątrz sektora o początku w środku fazowym anteny, którego zakres kątowy jest przynajmniej równy sektorowi prowadzenia proporcjonalnego, zapewnianego przez stację azymutu podejścia na granicy pokrycia wzdłużnego;

b) Pokrycie wzdłużne, od anteny elewacji w kierunku podejścia na odległość do 37 km (20 NM) od progu;

c) Pokrycie pionowe, pomiędzy:

1) dolną płaszczyzną stożkową o początku w środku fazowym anteny elewacji, nachyloną ku górze do osiągnięcia, na granicy pokrycia wzdłużnego, wysokości 600 m (2000 ft) nad płaszczyzną poziomą, zawierającą środek fazowy anteny; oraz

2) górną płaszczyzną stożkową o początku w środku fazowym anteny elewacji, nachyloną pod kątem 7,5 stopni nad horyzontem ku górze na wysokość 6000 m (20000 ft).

Uwaga 1. W przypadku, gdy fizyczna charakterystyka rejonu podejścia uniemożliwia osiągnięcie standardów z a), b) oraz c) 1), prowadzenie nie musi być realizowane poniżej linii widzenia anten.

3.11.5.3.2.1.1.1 Zalecenie. Stacja elewacji podejścia powinna zapewniać prowadzenie proporcjonalne do kątów większych niż 7,5 stopnia nad horyzontem w przypadku, gdy niezbędne jest spełnienie wymogów operacyjnych.

3.11.5.3.2.1.2 Minimalny rejon pokrycia operacyjnego

a) Pokrycie boczne, wewnątrz sektora o początku w punkcie odniesienia MLS, ± 10 stopni względem linii centralnej drogi startowej;

b) Pokrycie wzdłużne, 75 m (250 ft) od punktu odniesienia, w kierunku progu, do granicy pokrycia wyznaczonej w punkcie 3.11.5.3.2.1.1 b);

c) Pokrycie pionowe, pomiędzy płaszczyzną górną określoną w punkcie 3.11.5.3.2.1.1 c) 2) powyżej oraz:

1) powierzchni będącej zbiorem punktów na wysokości 2,5 m (8 ft) nad drogą startową; lub

2) płaszczyzny o początku w punkcie odniesienia, nachylonej ku górze do osiągnięcia, na granicy pokrycia wzdłużnego, wysokości powierzchni wyznaczonej w punkcie 3.11.5.3.2.1.1 c) 1 ).

Uwaga. Informacje na temat charakterystyki promieniowania poziomego stacji elewacji podejścia zamieszczono w punkcie 3.3 dodatku G.

3.11.5.3.3 Monitorowanie i sterowanie

3.11.5.3.3.1 Z wyjątkiem zezwolenia na uproszczoną konfigurację MLS, jak w 3.11.3.4, systemy monitorowania stacji elewacji podejścia będą wstrzymywać promieniowanie odpowiednich funkcji i wysyłać ostrzeżenie do punktów kontroli, w przypadku utrzymywania się jednej z poniższych sytuacji przez okres dłuższy niż to określono:

a) nastąpiła zmiana w udziale sprzętu naziemnego w średnim błędzie ścieżki schodzenia, powodująca przekroczenie przez PFE wartości granicznych w punkcie odniesienia podejścia, lub na dowolnej ścieżce podejścia zgodnej z opublikowanymi procedurami, wyznaczonych w punktach 3.11.4.9.6 oraz w punkcie 3.11.3.4, przez okres dłuższy niż 1 sekunda;

b) nastąpił spadek wypromieniowanej mocy poniżej wartości niezbędnej do spełnienia wymogów wyznaczonych w punktach 3.11.4.10.1, przez okres dłuższy niż 1 sekunda;

c) wystąpił błąd w preambule transmisji DPSK, pojawiający się więcej niż raz, w którymkolwiek z 1-sekundowch okresów;

d) wystąpił błąd w synchronizacji TDM danej funkcji elewacji, który nie dopuszcza do spełnienia wymogu z punktu 3.11.4.3.2, a sytuacja trwa dłużej niż 1 sekundę.

Uwaga. Materiał pomocniczy przedstawiono w punkcie 6 dodatku G.

3.11.5.3.3.2 Konstrukcja i działanie systemu monitorowania będzie wstrzymywać nadawanie i wysyłać ostrzeżenie do wyznaczonych punktów kontroli w przypadku awarii samego systemu monitorowania.

3.11.5.3.3.3 Czas, włącznie z przerwą w nadawaniu sygnałów, w ciągu którego nadawane są błędne informacje prowadzące, nie będzie przekraczać wartości wyznaczonych w punkcie 3.11.5.3.3.1. Jakiekolwiek próby usunięcia błędu poprzez wyzerowanie naziemnego sprzętu, lub poprzez przełączenie na zestaw zapasowy, będą wykonane w tym czasie. W przypadku, gdy błąd nie został usunięty w ciągu dopuszczalnego okresu, nadawanie będzie wstrzymane. Sprzęt nie będzie ponownie uruchamiany przed upływem 20 sekund od momentu jego wyłączenia.

3.11.5.3.4 Wymagania dotyczące integralności i ciągłości pracy dla stacji elewacji podejścia MLS

3.11.5.3.4.1 Prawdopodobieństwo nie nadawania błędnych sygnałów prowadzących nie będzie mniejsze niż 1 - 0,5 × 10-9 przy każdym lądowaniu, dla stacji elewacji podejścia MLS, która ma być użyta w operacjach kategorii II i III.

3.11.5.3.4.2 Zalecenie. Prawdopodobieństwo nienadawania błędnych sygnałów prowadzących nie powinno być mniejsze niż 1 - 1,0 × 10-7 przy każdym lądowaniu, dla stacji elewacji podejścia MLS, która ma być użyta w operacjach kategorii I.

3.11.5.3.4.3 Prawdopodobieństwo nieutracenia nadawanego sygnału prowadzącego będzie większe niż 1 - 2 × 10-6 w każdym 15-sekundowym przedziale czasowym, dla stacji elewacji podejścia MLS, która ma być używana w operacjach kategorii II i III (odpowiada to 2000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

3.11.5.3.4.4 Zalecenie. Prawdopodobieństwo nieutracenia nadawanego sygnału prowadzącego powinno przekraczać 1 - 4 × 10-6 w każdym 15 - sekundowym przedziale czasowym, dla stacji elewacji podejścia MLS, która ma być użyta w operacjach kategorii I (odpowiada to 1000 godzin średniego czasu pomiędzy wyłączeniami).

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący integralności i ciągłości pracy podano w punkcie 11 dodatku G.

3.11.5.3.5 Dokładność sprzętu naziemnego

3.11.5.3.5.1 Z wyjątkiem zezwolenia na uproszczoną konfigurację MLS, jak w 3.11.3.4, udział sprzętu naziemnego w składowej średniego błędu PFE ścieżki schodzenia nie będzie przekraczać wartości błędu równego ± 0,3 m (1 ft) w punkcie odniesienia podejścia.

3.11.5.3.5.2 Zalecenie. Udział sprzętu naziemnego w CMN, w punkcie odniesienia, nie powinien przekraczać 0,15 m (0,5 ft), w oparciu o 95% prawdopodobieństwo.

Uwaga 1. Niespełnienie powyższego zalecenia jest błędem sprzętowym i nie obejmuje skutków propagacji.

Uwaga 2. Wskazówki dotyczące pomiaru tego parametru można znaleźć w punkcie 2.5.2 dodatku G.

3.11.5.3.6 Lokalizacja

Uwaga. Materiał pomocniczy dotyczący stref krytycznych dla anten elewacji przedstawiono w punkcie 4.2 dodatku G.

3.11.5.3.6.1 Antena stacji elewacji będzie umiejscowiona z boku drogi startowej. Umiejscowienie anteny będzie zgodne z Normami i Zalecanymi Metodami Postępowania dotyczącymi minimalnych przewyższeń nad przeszkodami, zawartymi w Załączniku 14.

3.11.5.3.6.2 Antena stacji elewacji podejścia będzie umiejscowiona tak, aby asymptota minimalnej ścieżki schodzenia przecinała się z progiem w punkcie odniesienia podejścia MLS.

3.11.5.3.6.2.1 Zalecenie. Minimalnym kątem ścieżki schodzenia są 3 stopnie i nie powinien on przekraczać 3 stopni za wyjątkiem sytuacji, w których niewykonalne są alternatywne sposoby spełnienia wymogów dotyczących minimalnych przewyższeń nad przeszkodami.

Uwaga. Wybór minimalnej ścieżki schodzenia, większej niż 3 stopnie, powinien być podyktowany bardziej czynnikami operacyjnymi niż technicznymi.

3.11.5.3.6.2.2 Zalecenie. Antena stacji elewacji podejścia powinna być tak ulokowana, aby wysokość punktu, który odpowiada zdekodowanemu sygnałowi prowadzenia wg minimalnej ścieżki schodzenia nad progiem, nie przekraczała 18 m (60 ft).

Uwaga. Odsunięcie anteny elewacji od linii centralnej drogi startowej spowoduje, że prowadzenie wg elewacji minimalnej ścieżki schodzenia będzie nad punktem odniesienia podejścia.

3.11.5.3.6.3 Zalecenie. W przypadku, gdy ILS i MLS obsługują równocześnie tę samą drogę startową, punkt odniesienia ILS i punkt odniesienia podejścia MLS powinny zbiegać się wewnątrz obszaru o tolerancji wynoszącej 1 m (3 ft).

Uwaga 1. Powyższe zalecenie powinno dotyczyć jedynie przypadku, gdy punkt odniesienia ILS spełnia parametry wysokości, wyznaczone w punktach 3.1.5.1.4 i 3.1.5.1.5 powyżej.

Uwaga 2. Informacje dotyczące posadowienia MLS/ILS przedstawiono w punkcie 4.1 dodatku G.

3.11.5.4 Pokrycie danymi i monitorowanie

Uwaga 1. Materiał pomocniczy dotyczący stosowania danych przedstawiono w punkcie 2.7 dodatku G.

Uwaga 2. Zasadnicze dane są danymi podstawowymi a zasadnicze dane dodatkowe są nadawane w słowach danych dodatkowych A1, A2, A3 oraz A4.

3.11.5.4.1 Dane podstawowe

3.11.5.4.1.1 Słowa danych podstawowych 1, 2, 3, 4, oraz 6 będą nadawane w całym sektorze pokrycia azymutu podejścia. Uwaga. Skład słów danych podstawowych podano w tabeli A-7 dodatku A.

3.11.5.4.1.2 W przypadku, gdy zapewniona jest funkcja azymutu tylnego, słowa danych podstawowych 4, 5 oraz 6 będą nadawane w całym sektorze azymutu podejścia i azymutu tylnego.

3.11.5.4.2 Dane dodatkowe

3.11.5.4.2.1 Słowa danych dodatkowych A1, A2 oraz A3 będą nadawane w całym sektorze azymutu podejścia.

3.11.5.4.2.2 W przypadku gdy zapewniona jest funkcja azymutu tylnego, słowa danych dodatkowych A3 i A4 będą nadawane w całym sektorze azymutu podejścia i azymutu tylnego.

Uwaga. Słowa danych dodatkowych B42 i B43 nadawane są odpowiednio w miejsce słów A1 i A4, w celu wspierania zastosowań wymagających obrotu anteny azymutu poza zasięg ustalony przy słowach A1 i A4.

3.11.5.4.2.3 Tam gdzie zapewniono, słowa danych dodatkowych B będą nadawane w całym sektorze azymutu podejścia, z wyjątkiem słów tworzących bazę danych procedury azymutu tylnego, które będą nadawane w całym obszarze pokrycia azymutu tylnego

3.11.5.4.2.4 Zalecenie. Gdy zapewniona jest funkcja azymutu tylnego, będą nadawane odpowiednie słowa danych dodatkowych B.

Uwaga. Skład słów danych dodatkowych przedstawiono w tabelach A-10, A-12 oraz A-15 dodatku A.

3.11.5.3.3 Monitorowanie i sterowanie

3.11.5.4.3.1 System monitorowania będzie dostarczać ostrzeżenie do wyznaczonego punktu kontroli w przypadku, gdy wypromieniowana moc jest niższa niż moc niezbędna dla spełnienia wymogu DPSK, określonego w punkcie 3.11.4.10.1 powyżej.

3.11.5.4.3.2 W przypadku gdy błąd wykryty w danych podstawowych nadawanych do obszaru pokrycia azymutu podejścia pojawia się przynajmniej w dwóch kolejnych próbkach, nadawanie danych oraz funkcje azymutu podejścia i elewacji będą wstrzymane.

3.11.5.4.3.3 W przypadku, gdy błąd wykryty w danych podstawowych nadawanych w obszarze pokrycia azymutu tylnego pojawia się przynajmniej w dwóch kolejnych próbkach, nadawanie danych oraz funkcja azymutu tylnego będą wstrzymane.

3.11.5.5 Radioodległościomierz

3.11.5.5.1 Informacje DME będą zapewnione przynajmniej na całym obszarze pokrycia, w którym dostępne jest prowadzenie w azymucie podejścia i azymucie tylnym.

3.11.5.5.2 Zalecenie. Zaleca się, aby informacje DME były dostarczane w całym azymucie 360°, jeśli wymagają tego względy operacyjne.

Uwaga. Posadowienie radioodległościomierza DME uzależnione jest od długości drogi startowej, jego profilu oraz ukształtowania terenu. Wskazówki dotyczące posadowienia radioodległościomierza DME podane są w punkcie 7.1.6 dodatku C oraz w punkcie 5 dodatku G.

3.11.6 Charakterystyka sprzętu pokładowego

3.11.6.1 Funkcje kąta i danych

3.11.6.1.1 Dokładność

3.11.6.1.1.1 W przypadku, gdy gęstość mocy sygnału DPSK oraz wiązki skanującej osiągnie wartość minimalną, określoną w punkcie 3.11.4.10.1 powyżej, sprzęt pokładowy będzie zdolny do odebrania sygnału, a jakikolwiek zdekodowany sygnał kąta powinien posiadać CMN nie przekraczające 0,1 stopnia, z wyjątkiem że CMN funkcji prowadzenia w azymucie tylnym nie powinna przekraczać 0,2 stopnia.

Uwaga 1. Zamiarem jest, aby słowa danych podstawowych oraz dodatkowych, zawierających informacje istotne dla danej operacji, były zakodowane w okresie czasu i z integralnością odpowiednią dla zamierzonej operacji.

Uwaga 2. Informacje dotyczące pozyskiwania i zatwierdzania prowadzenia kątowego oraz funkcji danych podano w punkcie 7.3 Dodatku G.

3.11.6.1.1.2 W przypadku, gdy gęstość mocy nadawanego sygnału jest w miarę wysoka, aby spowodować znaczny udział szumu odbiornika pokładowego, sprzęt pokładowy nie będzie obniżać dokładności jakiegokolwiek zdekodowanego sygnału prowadzenia kątowego o wartość większą niż ± 0,017 stopnia (PFE) i ± 0,015 stopnia (azymut) oraz 0,01 stopnia (elewacja) CMN.

3.11.6.1.1.3 W celu osiągnięcia dokładnego prowadzenia do wysokości 2,5 m (8 ft) nad powierzchnią drogi startowej, sprzęt pokładowy będzie wytwarzać CMN poniżej 0,04 stopnia, przy gęstości mocy określonej w punkcie 3.11.4.10.2 b) powyżej.

3.11.6.1.2 Zasięg dynamiczny

3.11.6.1.2.1 Sprzęt pokładowy będzie posiadać zdolność wykrywania sygnału, a osiągi z punktu 3.11.6.1.1.2 powyżej będą spełnione, gdy gęstość mocy jakiegokolwiek wypromieniowanego sygnału, będzie mieścić się pomiędzy wartością minimalną z punktu 3.11.4.10.1 i wartością maksymalną wynoszącą minus 14,5 dBW/m2.

3.11.6.1.2.2 Osiągi odbiornika nie będą obniżać się poniżej wyznaczonych wartości granicznych, w przypadku gdy pomiędzy gęstościami mocy sygnałów pojedynczych funkcji pojawią się maksymalne różnice poziomów z punktu 3.11.6.1.2.1 powyżej.

3.11.6.1.3 Charakterystyka filtra wyjściowego danych kątowych odbiornika

3.11.6.1.3.1 Dla sinusoidalnych częstotliwości wejściowych, filtry wyjściowe odbiornika nie będą wywoływać zmian amplitudy lub opóźnień fazowych w danych kątowych, które przekraczają o ponad 20% wartości osiągnięte przy użyciu jednobiegunowego filtra dolnoprzepustowego o częstotliwości narożnej wynoszącej 10 rad/s.

Uwaga. Sygnały wyjściowe odbiornika przeznaczone wyłącznie do obsługi wskaźników wizualnych mogą korzystać z dodatkowego filtrowania. Dodatkowe informacje dotyczące filtrowania danych wyjściowych podano w punkcie 7.4.2 dodatku G.

3.11.6.1.4 Sygnały zakłócające sąsiedniego kanału. Osiągi odbiornika określone w punkcie 3.11.6 będą uzyskane wówczas, gdy stosunek sygnału pożądanego do szumu pochodzącego od sygnału sąsiedniego kanału w obszarze 150 kHz od częstotliwości sygnału pożądanego jest równy bądź większy od wartości SNR przedstawionych:

a) w tabeli X1, kiedy gęstość mocy stacji nadającej sygnał pożądany jest równa bądź większa od wartości wyspecyfikowanych w tabeli Y, lub

b) w tabeli X2, kiedy gęstość mocy stacji nadającej sygnał pożądany jest pomiędzy wartościami minimalnymi wyspecyfikowanymi w 3.11.4.10.1 i wartościami wyspecyfikowanymi w tabeli Y.

Tabela Y
Szerokość wiązki (Uwaga 2)
Funkcja
Azymut podejścia-69,8 dBW/m2-63,8 dBW/m2-60,2 dBW/m2
Azymut szybkiego podejścia-74,6 dBW/m2-69,5 dBW/m2-65 dBW/m2
Elewacja podejścia-71 dBW/m2-65 dBW/m2N/D
Azymut tylnyN/DN/DN/D
Tabela X1
SNR (Uwaga 1)

Szerokość wiązki (Uwaga 2)

FunkcjaDane
Azymut podejścia5 dB24,7 dB37 dB43,3 dB
Azymut szybkiego podejścia5 dB19,9 dB26 dB29,5 dB
Elewacja podejścia5 dB23,5 dB29,5 dBN/D
Azymut tylny (Uwaga 4)5 dB5,2 dB11,2 dB14,8 dB
Tabela X2
SNR (Uwaga 1)

Szerokość wiązki (Uwaga 2)

FunkcjaDane
Azymut podejścia5 dB8,2 dB14,3 dB17,8 dB
Azymut szybkiego podejścia5 dB3,5 dB9,5 dB13 dB
Elewacja podejścia5 dB3,5 dB9,5 dBN/D
Azymut tylny (Uwaga 4) 5 dB5,2 dB11,2 dB14,8 dB

Uwaga 1. Kiedy gęstość transmitowanego sygnału pożądanego jest wystarczająco duża, by ograniczyć wpływ szumu własnego odbiornika, to wpływ CMN na azymut podejścia i elewacji (ale nie na azymut tylny) powinna być taka, jak określono w 3.11.6.1.1. Powinna być również zredukowana w porównaniu do wpływu CMN, w sytuacji, kiedy gęstość transmitowanego sygnału pożądanego jest na minimalnym poziomie określonym w 3.11.4.10.1, gdy minimalne wartości SNR są przekroczone.

Uwaga 2. Zależność pomiędzy kolejnymi punktami określonymi przez szerokość wiązki jest liniowa.

Uwaga 3. Wartości SNR będą zachowane poprzez zastosowanie kryteriów separacji częstotliwości zgodnie z zapisami 9.3 dodatku G.

Uwaga 4. Ponieważ nie ma różnicy w dokładności prowadzenia w sytuacji, kiedy szum własny odbiornika można pominąć, dla azymutu tylnego stosowane są takie same wartości SNR.

Tabela A. Kąt DME/MLS, parowanie oraz przypisywanie kanałów DME/ILS/MLS i DME/VOR.

Pary kanałówParametry DME
ZapytanieOdpowiedź
Numer kanału DMECzęstotliwość VHF

MHz

Częstotliwość kąta MLS MHzNumer kanału MLSCzęstotliwość MHZKody impulsówCzęstotliwość MHzKody impulsów µs
DME/N

µs

Tryb DME/P
Podejście początkowe

µs

Podejście końcowe

µs

*1X---102512--96212
**1Y---102536--108830
*2X---102612--96312
**2Y---102636--108930
*3X---102712--96412
**3Y---102736--109030
*4X---102812--96512
**4Y---102836--109130
*5X---102912--96612
**5Y---102936--109230
*6X---103012--96712
**6Y---103036--109330
*7X---103112--96812
**7Y---103136--109430
*8X---103212--96912
**8Y---103236--109530
*9X---103312--97012
**9Y---103336--109630
*10X---103412--97112
**10Y---103436--109730
*11X---103512--97212
**11Y---103536--109830
*12X---103612--97312
**12Y---103636--109930
*13X---103712--97412
**13Y---103736--110036
*14X---103812--97512
**14Y---103836--110136
*15X---103912--97612
**15Y---103936--110236
*16X---104012--97712
**16Y---104036--110336
^17X108,00--104112--97812
17Y108,055043,05401041363642110430
17Z-5043,35411041-2127110415
18X108,105031,0500104212121897912
18W-5031,35011042-243097924
18Y108,155043,65421042363642110530
18Z-5043,95431042-2127110515
19X108,20--104312--98012
19Y108,255044,25441043363642110630
19Z-5044,55451043-2127110615
20X108,305031,6502104412121898112
20W-5031,95031044-243098124
20Y108,355044,85461044363642110730
20Z-5045,15471044-2127110715
21X108,40--104512--98212
21Y108,455045,45481045363642110830
21Z-5045,75491045-2127110815
22X108,505032,2504104612121898312
22W-5032,55051046-243098324
22Y108,555046,05501046363642110930
22Z-5046,35511046-2127110915
23X108,60--104712--98412
23Y108,655046,65521047363642111030
23Z-5046,95531047-2127111015
24X108,705032,8506104812121898512
24W-5033,15071048-243098524
24Y108,755047,25541048363642111115
24Z-5047,55551048-2127111115
25X108,80--104912--98612
25Y108,855047,85561049363642111230
25Z-5048,15571049-2127111215
26X108,905033,4508105012121898712
26W-5033,75091050-243098724
26Y108,955048,45581050363642111330
26Z-5048,75591050-2127111315
27X109,00--105112--98812
27Y109,055049,05601051363642111430
27Z-5049,35611051-2127111415
28X109,105034,0510105212121898912
28W-5034,35111052-243098924
28Y109,155049,65621052363642111530
28Z-5049,95631152-2127111515
29X109,20--105312--99012
29Y109,255050,25641053363642111630
29Z-5050,55651053-2127111615
30X109,305034,6512105412121899112
30W-5034,95131054-243099124
30Y109,355050,85661054363642111730
30Z-5051,15671054-2127111715
31X109,40--105512--99212
31Y109,455051,45681055363642111830
31Z-5051,75691055-2127111815
32X109,505035,2514105612121899312
32W-5035,55151056-243099324
32Y109,555052,05701056363642111930
32Z-5052,35711056-2127111915
33X109,60--105712--99412
33Y109,655052,65721057363642112030
33Z-5052,95731057-2127112015
34X109,705035,8516105812121899512
34W-5036,15171058-243099524
34Y109,755053,25741058363642112130
34Z-5053,55751058-2127112115
35X109,8--105912--99612
35Y109,855053,85761059363642112230
35Z-5054,15771059-2127112215
36X109,905036,4518106012121899712
36W-5036,75191060-243099724
36Y109,955054,45781060363642112330
36Z-5054,75791060-2127112315
37X110,00--106112--99812
37Y110,055055,05801061363642112424
37Z-5055,35811061-2127112430
38X110,105037,0520106212121899912
38W-5037,35211062-243099924
38Y110,155055,65821062363642112530
28Z-5055,95831062-2127112515
39X110,20--106312--100012
39Y110,255056,25841063363642112630
39Z-5056,55851063-2127112615
40X110,305037,65221064121218100112
40W-5037,95231064-2430100124
40Y110,355056,85861064363642112730
40Z-5057,15871064-2127112715
41X110,40--106512--100212
41Y110,455057,45881065363642112830
41Z-5057,75891065-2127112815
42X110,505038,25241066121218100312
42W-5038,55251066-2430100324
42Y110,555058,05901066363642112930
42Z-5858,35911066-2127112915
43X110,60--106712--100412
43Y110,655058,65921067363642113030
43Z-5058,95931067-2127113015
44X110,705038,85261068121218100512
44W-5039,15271068-2430100524
44Y110,755059,25941068363642113130
44Z-5059,55951068-2127113115
45X110,80--106912--100612
45Y110,855059,85961069363642113230
45Z-5060,15971069-2127113215
46X110,905039,45281070121218100712
46W-5039,75291070-2430100724
46Y110,955060,45981070363642113330
46Z-5060,75991070-2127113315
47X111,00--107112--100812
47Y111,055061,06001071363642113430
47Z-5061,36011071-2127113415
48X111,105040,05301072121218100912
48W-5040,35311072-2430100924
48Y111,155061,66021072363642113530
48Z-5061,96031072-2127113515
49X111,20--107312--101012
49Y111,255062,26041073363642113630
49Z-5062,56051073-2127113615
50X111,305040,65321074121218101112
50W-5040,95331074-2430101124
50Y111,355062,86061074363642113730
50Z-5063,16071074-2127113715
51X111,40--107512--101212
51Y111,455063,46081075363642113830
51Z-5063,76091075-2127113815
52X111,505041,25341076121218101312
52W-5041,55351076-2430101324
52Y111,555064,06101076363642113930
52Z-5064,36111076-2127113915
53X111,60--107712--101412
53Y111,655064,66121077363642114030
53Z-5064,96131077-2127114015
54X111,705041,85361078121218101512
54W-5042,15371078-2430101524
54Y111,755065,26141078363642114130
54Z-5065,56151078-2127114115
55X111,80--107912--101612
55Y111,855065,86161079363642114230
55Z-5066,16171079-2127114215
56X111,905042,45381080121218101712
56W-5042,75391080-2430101724
56Y111,955066,46181080363642114330
56Z-5066,76191080-2127114315
57X112,00--108112--101812
57Y112,05--108136--114430
58X112,10--108212--101912
58Y112,15--108236--114530
59X112,20--108312--102012
59Y112,25--108336--114630
**60X---108412--102112
**60Y---108436--114730
**61X---108512--102212
**61Y---108536--114830
**62X---108612--102312
**62Y---108636--114930
**63X---108712--102412
**63Y---108736--115030
**64X---108812--115112
**64Y---108836--102530
**65X---108912--115212
**65Y---108936--102630
**66X---109012--115312
**66Y---109036--102730
**67X---109112--115412
**67Y---109136--102830
**68X---109212--115512
**68Y---109236--102930
**69X---109312--115612
**69Y---109336--103030
70X112,30--109412--115712
**70Y1120,35--109436--103130
71X112,40--109512--115812
**71Y112,45--109536--103230
72X112,50--109612--115912
**72Y112,55--109636--103330
73X112,60--109712--116012
**73Y112,65--109736--103430
74X112,75--109812--116112
**74Y112,75--109836--103530
75X112,80--109912--116212
**75Y112,85--109936--103630
76X112,90--110012--116312
**76Y112,95--110036--103730
77X113,00--110112--116412
**77Y113,05--110136--103830
78X113,10--110212--116512
**78Y113,15--110236--103930
79X113,20--110312--116612
**79Y113,25--110336--104030
80X113,30--110412--116712
80Y113,355067,06201104363642104130
80Z-5067,36211104-2127104115
81X113,40--110512--116812
81Y113,455067,66221105363642104230
81Z-5067,96231105-2127104215
82X113,50--110612--116912
82Y113,555068,26241106363642104330
82Z-5068,56251106-2127104315
83X113,60--110712--117012
83Y113,655068,86261107363642104430
83Z-5069,16271107-2127104415
84X113,70--110812--117112
84Y113,755069,46281108363642104530
84Z-5069,76291108-2127104515
85X113,80--110912--117212
85Y113,855070,06301109363642104630
85Z-5070,36311109-2127114615
86X113,90--111012--117312
86Y113,955070,66321110363642104730
86Z-5070,96331110-2127104715
87X114,00--111112--117412
87Y114,055071,26341111363642104830
87Z-5071,56351111-2127104815
88X114,10--111212--117512
88Y114,155071,86361112363642104930
88Z-5072,16371112-2127104915
89X114,20--111312--107612
89Y114,255072,46381113363642105030
89Z-5072,76391113-2127105015
90X114,30--111412--117712
90Y114,355073,06401114363642105130
90Z-5073,36411114-2127105115
91X114,40--111512--117812
91Y114,455073,66421115363642105230
91Z-5073,96431115-2127105215
92X114,50--111612--107912
92Y114,555074,26441116363642105330
92Z-5074,56451116-2127105315
93X114,60--111712--118012
93Y114,655074,86461117363642105430
93Z-5075,16471117-2127105415
94X114,70--1118125--118112
94Y114,755075,46481118363642105530
94Z-5075,76491118-2127105515
95X114,80--111912--118212
95Y114,855076,06501119363642105630
95Z-5076,36511119-2127105615
96X114,90--112012--118312
96Y114,955076,66521120363642105730
96Z-5076,96531120-2127105715
97X115,00--112112--118412
97Y115,055077,26541121363642105830
97Z-5077,56551121-2127105815
98X115,10--112212--118512
98Y115,155077,86561122363642105930
98Z-5078,16571122-2127105915
99X115,20--112312--118612
99Y115,255078,46581123363642106030
99Z-5078,76591123-2127106015
100X115,30--112412--118712
100Y115,355079,06601124363642106130
100Z-5079,36611124-2127106115
101X115,40--112512--118812
101Y115,455079,66621125363641106230
101Z-5079,96631125-2127106215
102X115,50--112612--118912
102Y115,555080,26641126363642106330
102Z-5080,56651126-2127106315
103X115,60--112712--119012
103Y115,655080,86661127363642106430
103Z-5081,16671127-2127106415
104X115,70--112812--119112
104Y115,755081,46681128363642106530
104Z-5081,76691128-2127106515
105X115,80--112912--119212
105Y115,855082,06701129363642106630
105Z-5082,36711129-2127106615
106X115,90--113012--119312
106Y115,955082,66721130363642106730
106Z-5082,96731130-2127106715
107X115,90--113112--119412
107Y116,055083,26741131363642106830
107Z-5083,56751131-2127106815
108X116,10--113212--119512
108Y116,155083,86761132-3642106930
108Z-5084,16771132-2127106915
109X116,20--113312--119612
109Y116,255084,46781133363642107030
109Z-5084,76791133212127107015
110X116,30--113412--119712
110Y116,358085,06801134363642107130
110Z-5085,36811134-2127107115
111X116,40--113512--119812
111Y116,455085,66821135363642107230
111Z-5085,96831135-2127107215
112X116,50--113612--119912
112Y116,555086,26841136363642107330
112Z-5086,56851136-2127107315
113X116,60--113712--120012
113Y116,655086,86861137363642107430
113Z-5087,16871137-2127107415
114X116,70--113812--120112
114Y116,755087,46881138363642107530
114Z-5087,76891138-2127107515
115X116,80--113912--120212
115Y116,855088,06901139363642107630
115Z-5088,36911139-2127107615
116X116,90--114012--120312
116Y116,955088,66921140363642107730
116Z-5088,96931140-2127107715
117X117,00--114112--120412
117Y117,055089,26941141363642107830
117Z-5089,56951141-2127107815
118X117,10--114212--120512
118Y117,155089,86961142363642107930
118Z-5090,16971142-2127107915
119X117,20--114312--120612
119Y117,255090,46981143363642108030
119Z-5090,76991143-2127108015
120X117,30--114412--120712
120Y117,35--114436--108130
121X117,40--114512--120812
121Y117,45--114536--108230
122X117,50--114612--120912
122Y117,55--114636--108330
123X117,60--114712--121012
123Y117,65--114736--108430
124X117,70--114812--121112
**124Y117,75--114836--108530
125X117,80--114912--121212
**125Y117,85--114936--108630
126X117,90--115012--121312
**126Y117,95--115036--108730

* Kanały zarezerwowane wyłącznie do przydziału krajowego.

** Kanały mogą być wykorzystane do przydziałów krajowych jako pomocnicze.

Głównym celem rezerwacji tych kanałów jest zabezpieczenie systemu radaru wtórnego (SSR).

^ Nie jest planowany przydział częstotliwości 108,0 MHz dla służby ILS. Współpracujący kanał operacyjny DME nr 17X może być przydzielony do użycia w sytuacji awaryjnej. Częstotliwość odpowiedzi kanału 17X (tzn. 978 MHz) jest również wykorzystywana do pracy urządzenia Uniwersal Access Transceiver (UAT). Normy i Zalecane Metody Postępowania dla UAT znajdują się w Załączniku 10, tom III, rozdział 12.

Tabela B. Dopuszczalne błędy DME/P

PozycjaStandardTrybPFECMN
37 km (20 NM) do 9,3 km (5 NM) od punktu odniesienia podejścia MLS1 i 2IA± 250 m (± 820 ft) zmniejszający się liniowo do ± 85 m (± 279 ft)± 68 m (± 223 ft) zmniejszający się liniowo do ± 34 m (± 111 ft)
9,3 km (5 NM) do punktu odniesienia

podejścia MLS

1FA± 85 m (± 279 ft) zmniejszający się liniowo do ± 30 m (± 100 ft)± 18 m (± 60 ft)
2FA± 85 m (± 279 ft) zmniejszający się liniowo do ± 12 m (± 40 ft)± 12 m (± 40 ft)
zobacz UwagęIA± 100 m (± 328 ft)± 68 m (± 223 ft)
W punkcie odniesienia podejścia MLS i pokrycia drogi startowej1FA± 30 m (± 100 ft)± 18 m (± 60 ft)
2FA± 12 m (± 40 ft)± 12 m (± 40 ft)
W obszarze pokrycia azymutu tylnego1 i 2FA± 100 m (± 328 ft)± 68 m (± 223 ft)
zobacz

Uwagę

IA± 100 m (± 328 ft)± 68 m (± 223 ft)
Uwaga. Przy odległościach od 9,3 km (5 NM) do punktu odniesienia podejścia MLS i w obszarze pokrycia azymutu tylnego, tryb IA może być zastosowany w przypadku, gdy nie działa tryb FA.

Załącznik  A.

Charakterystyka mikrofalowego systemu lądowania (MLS)

Tabela A-1 Synchronizacja preambuły*

(zobacz punkt 3.11.4.3.4)
ZdarzeniePoczątek szczeliny czasowej zdarzenia
15,625 kHz

Impuls zegara

Czas
(liczba)(milisekundy)
Pozyskiwanie nośnej (transmisja CW)00
Kod czasu odniesienia odbiornika
I1=1130,832
I2=110,896
I3=1150,960
I4=0161,024
I5=1171,088**
Identyfikacja funkcji
I6181,152
I7191,216
I8201,280
I9 (zobacz punkt 3.11.4.4.3.3)211,344
I10221,408
I11231,472
I12241,536
Zakończenie preambuły251,600
* Dotyczy wszystkich nadawanych funkcji.

** Czas odniesienia do synchronizacji wszystkich funkcji w odbiorniku.

Tabela A-2. Synchronizacja funkcji azymutu podejścia

(zobacz punkt 3.11.4.3.4)
ZdarzeniePoczątek szczeliny czasowej zdarzenia
15,625 kHz

Impuls zegara

Czas
(liczba)(milisekundy)
Preambuła00
Alfabet Morse'a (zobacz punkt 3.11.4.6.2.1.2)251,600
Wybór anteny261,664
Tylne OCI322,048
Lewe OCI342,176
Prawe OCI362,304
Test wiązki TO382,432
Skanowanie wiązką TO*402,560
Pauza8,760
Punkt środka skanowania9,060
Skanowanie wiązką FRO*9,360
Test wiązki FRO15,560
Funkcja zakończenia (pokład)15,688
Koniec czasu zabezpieczenia, funkcja zakończenia (ziemia)15,900
* Faktyczne rozpoczęcie i zakończenie transmisji wiązek skanujących TO i FRO uzależnione jest od wielkości dostarczonego prowadzenia proporcjonalnego. Zapewnione szczeliny czasowe będą uwzględniać maksymalne skanowanie ± 62.0 stopnie. Synchronizacja skanowania powinna odpowiadać wymogom dokładności.

Tabela A-3. Synchronizacja funkcji azymutu szybkiego podejścia i azymutu tylnego

(zobacz punkt 3.11.4.3.4)
ZdarzeniePoczątek szczeliny czasowej zdarzenia
15,625 kHz

Impuls zegara

Czas
(liczba)(milisekundy)
Preambuła00
Alfabet Morse'a (zobacz punkt 3.11.4.6.2.1.2)251,600
Wybór anteny261,664
Tylne OCI322,048
Lewe OCI342,176
Prawe OCI362,304
Test wiązki TO382,432
Skanowanie wiązką TO*402,560
Pauza6,760
Punkt środka skanowania7,060
Skanowanie wiązką FRO*7,360
Impuls testowy FRO11,560
Funkcja zakończenia (pokład)11,688
Koniec czasu zabezpieczenia, funkcja zakończenia (ziemia)11,900
* Faktyczne rozpoczęcie i zakończenie transmisji wiązek skanujących TO i FRO uzależnione jest od wielkości dostarczonego prowadzenia proporcjonalnego. Zapewnione szczeliny czasowe będą uwzględniać maksymalne skanowanie ± 42,0 stopnie. Synchronizacja skanowania powinna odpowiadać wymogom dokładności.

Tabela A-4. Synchronizacja funkcji elewacji podejścia

(zobacz punkt 3.11.4.3.4)
ZdarzeniePoczątek szczeliny czasowej zdarzenia
15,625 kHz

Impuls zegara

Czas
(liczba)(milisekundy)
Preambuła00
Pauza procesora251,600
OCI271,728
Skanowanie wiązką TO*291,856
Pauza3,406
Punkt środka skanowania3,606
Skanowanie wiązką FRO*3,806
Funkcja zakończenia (pokład)5,356
Koniec czasu zabezpieczenia, funkcja zakończenia (ziemia)5,600
* Faktyczne rozpoczęcie i zakończenie transmisji wiązek skanujących TO i FRO uzależnione jest od wielkości dostarczonego prowadzenia proporcjonalnego. Zapewnione szczeliny czasowe będą uwzględniać maksymalne skanowanie od minus1,5 do plus 29,5 stopni. Synchronizacja skanowania powinna odpowiadać wymogom dokładności.

Tabela A-5. Synchronizacja funkcji wyrównania

(zobacz punkt 3.11.4.3.4)
ZdarzeniePoczątek szczeliny czasowej zdarzenia
15,625 kHzCzas
Impuls zegara (liczba)(milisekundy)
Preambuła00
Pauza procesora251,600
Skanowanie wiązką TO*291,856
Pauza3,056
Punkt środka skanowania3,456
Skanowanie wiązką FRO*3,856
Funkcja zakończenia (pokład)5,056
Koniec czasu zabezpieczenia, funkcja zakończenia (ziemia)5,300
* Faktyczne rozpoczęcie i zakończenie transmisji wiązek skanujących TO i FRO uzależnione jest od wielkości dostarczonego prowadzenia proporcjonalnego. Zapewnione szczeliny czasowe będą uwzględniać maksymalne skanowanie od minus 2,0 do plus 10,0 stopni. Synchronizacja skanowania powinna odpowiadać wymogom dokładności.

Tabela A-6. Synchronizacja funkcji danych podstawowych

(zobacz punkt 3.11.4.3.4)
ZdarzeniePoczątek szczeliny czasowej zdarzenia
15,625 kHz

Impuls zegara

Czas
(liczba)(milisekundy)
Preambuła00
Transmisja danych (bity I13 - I30)241,600
Transmisja parzystości (bity I31 - I32)432,752
Funkcja zakończenia (pokład)452,880
Koniec czasu zabezpieczenia, funkcja zakończenia (ziemia)3,100

Tabela A-7. Dane podstawowe

(zobacz punkt 3.11.4.8.2.1)
SłowoZawartość danychMaks. czas pomiędzy transmisjami (sekundy)Ilość użytych bitówZakres wartościBit najmniej znaczącyNumer bitu
1PREAMBUŁA1.012zobacz Uwagę 10I1 - I12
Odległość od anteny azymutu podejścia do progu60 m do 6 300 m100 mI13 - I18
Ujemna wartość graniczna sektora prowadzenia w azymucie podejścia50° do 60°

(zobacz Uwagę 11)

I19 - I23
Dodatnia wartość graniczna sektora prowadzenia w azymucie podejścia50° do 60°

(zobacz Uwagę 11)

I24 - I28
Typ sygnału wyrazistości1zobacz Uwagę 9I29
REZERWOWE1zobacz Uwagę 12I30
PARZYSTOŚĆ2zobacz Uwagę 1I31 - I32
2PREAMBUŁA0.1612zobacz Uwagę 10I1 - I12
Minimalna ścieżka schodzenia72° do 14.7°0.1°I13 - I19
Stan azymutu tylnego1zobacz Uwagę 2I20
Stan radioodległościomierza DME2zobacz Uwagę 7I21 - I22
Stan azymutu podejścia1zobacz Uwagę 2I23
Stan elewacji podejścia |1zobacz Uwagę 2I24
REZERWOWE6zobacz Uwagi 6 i 12I25 - I30
PARZYSTOŚĆ 2zobacz Uwagę 1I31 - I32
3PREAMBUŁA1.012zobacz Uwagę 10I1 - I12
Szerokość wiązki azymutu podejścia30,5° do 4°

(zobacz Uwagę 8)

0,5°I13 - I15
Szerokość wiązki elewacji podejścia30,5° do 2,5°

(zobacz Uwagę 8)

0,5°I16 - l18
Odległość DME90 m do 6 387,5 m12,5 mI19 - I27
REZERWOWE3zobacz Uwagę 12I28 - I30
PARZYSTOŚĆ2zobacz Uwagę 1I31 - I32
4PREAMBUŁA1.012zobacz Uwagi 4 i 10I1 - I12
Magnetyczna orientacja azymutu podejścia90° do 359°I13 - I21
Magnetyczna orientacja azymutu tylnego90° do 359°I22 - I30
PARZYSTOŚĆ2zobacz Uwagę 1I31 - I32
5PREAMBUŁA1.012zobacz Uwagi 5 i 10I1 - I12
Ujemna wartość graniczna sektora prowadzenia w azymucie wstecznym50° do 40°

(zobacz Uwagę 11) i

I13 - I17
Dodatnia wartość graniczna sektora prowadzenia w azymucie wstecznym50° do 40°

(zobacz Uwagę 11) i

I18 - I22
Szerokość wiązki azymutu tylnego30,5° do 4.0°

(zobacz Uwagę 8)

0,5°I23 - I25
Stan azymutu tylnego1zobacz Uwagę 2I26
REZERWOWE4zobacz Uwagi 3 i 12I27 - I30
PARZYSTOŚĆ2zobacz Uwagę 1I31 - I32
6PREAMBUŁA1.012zobacz Uwagi 4 i 10 I1 - I12
Identyfikacja urządzenia MLSLitery od A do Z
Znak 26I13 - I18
Znak 36I19 - I24
Znak 46I25 - I30
PARZYSTOŚĆ2zobacz Uwagę 1I31 - I32

UWAGI.

_

1. Bity parzystości I31 i I32 zostały wybrane, aby spełniły równania:

I13 + I14 ... + I29 + I30 + I31 = WARTOŚĆ NIEPARZYSTA

I14 + I16 + I18 ... + I28 + I30 + I32 = WARTOŚĆ NIEPARZYSTA

2. Kodowanie dla stanu bitu:

0 = funkcja nienadawana lub nadawana w trybie testowym (zawodna w przypadku nawigacji);

1 = funkcja nadawana w trybie normalnym (stan azymutu tylnego w słowie 2 danych podstawowych oznacza również, że nastąpi transmisja azymutu tylnego).

3. Bity zarezerwowane są dla późniejszych zastosowań. Jednym z nich jest określanie czynnika skali odchylenia azymutu tylnego.

4. W przypadku prowadzenia w azymucie wstecznym, słowa 4 i 6 danych podstawowych nadawane są w obszarach pokrycia azymutu podejścia, jak również azymutu tylnego, przy jednoczesnym zachowaniu określonego maksymalnego czasu pomiędzy transmisjami w każdym sektorze pokrycia.

5. W przypadku prowadzania w azymucie wstecznym, słowo 5 danych podstawowych nadawane jest w obszarach pokrycia azymutu podejścia, jak również azymutu tylnego, przy jednoczesnym zachowaniu określonego maksymalnego czasu pomiędzy transmisjami w każdym z sektorów pokrycia.

6. Bity zarezerwowane są dla przyszłych zastosowań wymagających dużych prędkości transmisji.

7. Kodowanie dla I21 i I22

I21I22
00Transponder DME nie funkcjonuje lub jest niedostępny
10Dostępne są tylko tryby IA lub DME/N
01Dostępny jest tryb FA, standard 1
11Dostępny jest tryb FA, standard 2

8. Wartość zakodowana w bieżącej szerokości wiązki (zgodnie z punktem 3.11.1, rozdział 3) zaokrąglona do 0,5 stopnia.

9. Kod dla I29:

0 = sygnał impulsu wyrazistości

1 = skanujący sygnał wyrazistości

10. 12 bitów danych preambuły poprzedzonych jest 0,832 s odstępem (13 impulsów zegara) dla pozyskiwania częstotliwości nośnej (zobacz tabelę A-1).

11. Wartości graniczne skanowania są większe od wartości granicznych sektora prowadzenia proporcjonalnego, zawartych w słowach 1 oraz 5, zgodnie z opisem w punkcie 3.11.4.5.1.

12. Wszystkie rezerwowe bity są ustawione na ZERO.

Tabela A-8. Synchronizacja funkcji danych dodatkowych

(zobacz punkt 3.11.4.3.4)
ZdarzeniePoczątek szczeliny czasowej zdarzenia
15,625 kHz

Impuls zegara

Czas
(liczba)(milisekundy)
Preambuła00
Transmisja adresu (bity I13 - I12)251,600
Transmisja danych (bity I21 - I69)332,112
Transmisja parzystości ((bity I70 - I76)825,248
Funkcja zakończenia (pokład)895,696
Koniec czasu zabezpieczenia, funkcja zakończenia (ziemia)5,900

Tabela A-9. Kod adresowe słów danych dodatkowych

NoI 13I 14I 15I 16I 17I 18I 19I 20NoI 13I 14I 15I 16I 17I 18I 19I 20
1000001113310000101
2000010103410001000
3000011013510001111
4000100113610010001
5000101003710010110
6000110013810011011
7000111103910011100
8001000104010100000
9001001014110100111
10001010004210101010
11001011114310101101
12001100014410110011
13001101104510110100
14001110114610111001
15001111004710111110
16010000114811000001
17010001004911000110
18010010015011001011
19010011105111001100
20010100005211010010
21010101115311010101
22010110105411011000
23010111015511011111
24011000015611100011
26011001105711100100
26011010115811101001
27011011005911101110
28011100106011110000
29011101016111110111
30011110006211111010
31011111116311111101
32100000103400000000
Uwaga. Bity parzystości I19 - I20 zostały wybrane, aby spełniły równania

I13 + I14 + I15 + I16 + I17 + I18 + I19 = WARTOŚĆ PARZYSTA

I14 + I16 + I18 + I20 = WARTOŚĆ PARZYSTA

Tabela A-10. Dane pomocnicze

(zobacz punkt 3.11.4.8.3.1)
SłowoZawartość danychTyp

danych

Maks. czas pomiędzy transmisjami (sekundy)Ilość użytych bitówZakres wartościBit najmniej znaczącyNumer bitu
A1PREAMBUŁA cyfrowa1.012Zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Przesunięcie anteny azymutu podejścia10-511 m to +511 m

(zobacz Uwagę 3)

1 mI21 - I30
Odległość anteny azymutu podejścia do punktu odniesienia MLS130 m to 8 191 m1 mI31 - I43
Ustawienie azymutu podejścia z linią centralną drogi startowej12- 20,47° to 20,47°

(zobacz Uwagi 3 i 7)

0.01°I44 - I55
Układ współrzędnych anteny azymutu podejścia1Zobacz Uwagę 2I56
Wysokość anteny azymutu podejścia 7-63 m do +63 m

(zobacz Uwagę 3)

1 mI57 - I63
REZERWOWE 6Zobacz Uwagę 8I64 - I69
PARZYSTOŚĆ 7Zobacz Uwagę 1I70 - I76
A2PREAMBUŁAcyfrowa1.012Zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Przesunięcie anteny elewacji podejścia10-511 m do +511m

(zobacz Uwagę 3)

1 mI21 - I30
Odległość punktu odniesienia MLS do progu100 m to 1 023 m1 mI31 - I40
Wysokość anteny elewacji podejścia 7-6,3 m do +6,3 m

(zobacz Uwagę 3)

0.1 mI41 - I47
Elewacja punktu odniesienia MLS134 095 m do + 4 095 m

(zobacz Uwagę 3)

1 mI48 - I60
Wysokość progu drogi startowej7-6.3 m do +6,3 m (zobacz Uwagę 3)0.1 mI61 - I67
REZERWOWE2Zobacz Uwagę 8I68 - I69
PARZYSTOŚĆ7Zobacz Uwagę 1I70 - I76
A3PREAMBUŁA

(zobacz Uwagę 4)

cyfrowa1.012Zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Przesunięcie DME12-2 047 m do +2 047 m

(zobacz Uwagę 3)

1 mI21 - I30
Odległość DME do punktu odniesienia MLS14-8191 m do +8191 m (zobacz Uwagę 3)1 mI32 - I41
Wysokość anteny DME7-63 m do +63 m

(zobacz Uwagę 3)

1 mI42 - I53
Odległość do końca drogi startowej14Om do 16383 m1 cmI54 - I67
REZERWOWE2Zobacz Uwagę 8I68 - I69
PARZYSTOŚĆ7Zobacz Uwagę 1I70 - I76
A4PREAMBUŁA

(zobacz Uwagę 5)

cyfrowa1.012Zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres 8I13 - I20
Przesunięcie anteny azymutu tylnego10-511 m do + 511 m (zobacz Uwagę 3)1 mI21 - I30
Odległość od azymutu tylnego do punktu odniesienia MLS 110 m do 2047 m1 mI31 - I41
Ustawienie azymutu tylnego z linią centralną drogi startowej12-20,47° do 20,47°

(zobacz Uwagi 3 i 7)

0.01°I42 - I43
Układ współrzędnych anteny azymutu tylnego1Zobacz Uwagę 2I54
Wysokość anteny azymutu tylnego7-63 m do +63 m

(zobacz Uwagę 3)

1 mI55 - I61
PARZYSTOŚĆ7Zobacz Uwagę 1I70 - I76

UWAGI.

1. Bity parzystości od I70 do I76 wybrane zostały do spełnienia równań poniżej.

Dla bitu I70

PARZYSTY = (I13 + ... + I18) + I20 + I22 + I24 + I25 + I28 + I29 + I31 + I32 + I33 + I35 + I36 + I38 + I41 + I44 + I45 + I46 + I50 + (I52 + ... + I55) + I58 + I60+ I64+ I65 + I70

Dla bitu I71

PARZYSTY = (I14 + ... + I19) + I21 + I23 + I25 + I26 + I29 + I30 + I32 + I33 + I34 + I36 + I37 + I39 + I42 + I45 + I46 + I47 + I51 + (I53+... + I56) + I59 + I61 + I65 + I66 + I71

Dla bitu I72

PARZYSTY = (I15 + ... + I20) + I22 + I24 + I26 + I27 + I30 + I31 + I33 + I34 + I35 + I37 + I38 + I40 + I43 + I46 + I47 + I48 + I52 + (I54+ ... + I57) + I60 + I62 + I66 + I67 + I72

Dla bitu I73

PARZYSTY = (I16 + ... + I21) + I23 + I25 + I27 + I28 + I31 + I32 + I34 + I35 + I36 + I38 + I39 + I41 + I44 + I47 + I48 + I49 + I53 + (I55+ ... + I58) + I61 + I63 + I67 + I68 + I73

Dla bitu I74

PARZYSTY = (I17 + ... + I22) + I24 + I26 + I28 + I29 + I32 + I33 + I35 + I36 + I37 + I39 + I40 + I42 + I45 + I48+ I49 + I50 + I54 + (I56 + ... + I59) + I62 + I64 + I68 + I69 + I74

Dla bitu I75

PARZYSTY = (I13 + ... + I17) + I19 + I21 + I23 + I24 + I27 + I28 + I30 + I31 + I32 + I34 + I35 + I37 + I40 + I43 + I44 + I45 + I49 + (I51 + ... + I54) + I57 + I59 + I63 + I64 + I69 + I75

Dla bitu I76

PARZYSTY = I13 + I14 + ... + I75 + I76

2. Kod układu współrzędnych anteny 0 = stożkowy.

3. Konwencja kodowania liczb ujemnych jest następująca:

MSB jest bitem znaku:

0 = dodatni

1 = ujemny

Pozostałe bity reprezentują wartość absolutną.

Konwencja umiejscowienia anteny jest następująca:

Patrząc od punktu odniesienia podejścia MLS w kierunku punktu odniesienia MLS, liczba dodatnia odpowiada miejscu na prawo od linii centralnej drogi startowej (przesunięcie boczne) lub nad drogą startową (przesunięcie pionowe), bądź też w kierunku końca drogi startowej (odległość wzdłużna).

Konwencja wyrównania jest następująca:

Patrząc z góry, liczba dodatnia odpowiada obrotowi w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, od linii centralnej drogi startowej do odpowiedniego azymutu zerowego.

4. Słowo danych A3 nadawane jest w obszarach pokrycia azymutu podejścia i tylnego w przypadku, gdy zapewnione jest prowadzenie w azymucie wstecznym, z zachowaniem maksymalnego czasu wyznaczonego pomiędzy transmisjami w każdym sektorze pokrycia.

5. Słowo danych A4 nadawane jest w obszarach pokryciach azymutu podejścia i tylnego w przypadku, gdy zapewnione jest prowadzenie w azymucie wstecznym, z zachowaniem maksymalnego czasu pomiędzy transmisjami w każdym sektorze pokrycia.

6. 12 bitów danych preambuły poprzedzonych jest interwałem o wartości 0,832 milisekundy (13 impulsów zegarowych) CW dla pozyskiwania nośnej (zobacz tabelę A-1).

7. Zobacz tabelę A-12 ze słowami danych B42 i B43, które zostały określone dla zastosowań wymagających obrotu anteny azymutu przekraczającej wartość 20,47°, przy obsłudze danych w A1 dla azymutu podejścia, i A4, dla azymutu tylnego. W urządzeniu z obrotem anteny azymutu podejścia przekraczającym 20,47° w miejsce słowa A1 nadawane jest słowo B42. W urządzeniu o obrocie anteny azymutu tylnego przekraczającym 20,47°, w miejsce słowa A4 nadawane jest słowo B43.

8. Wszelkie rezerwowe bity ustawione są na ZERO.

Tabela A-11. Definicje danych dodatkowych B

(zobacz punkt 3.11.4.8.3.2)

Uwaga. Definicje danych dodatkowych B, wspierających procedury MLS/RNAV, przedstawiono w tabeli A-13.

a) Szerokość geograficzna punktu odniesienia będzie współrzędną szerokości geograficznej punktu odniesienia MLS tak jak określa to elipsoida odniesienia światowego systemu geodezyjnego (WGS-84), układ współrzędnych oraz odpowiadająca jej podstawa odniesienia.

b) Długość geograficzna punktu odniesienia MLS będzie współrzędną długości geograficznej punktu odniesienia MLS tak jak określa to ta sama elipsoida odniesienia, układ współrzędnych oraz podstawa odniesienia z punktu a) powyżej.

c) Współrzędna pionowa podstawy odniesienia MLS będzie pionową współrzędną podstawy odniesienia MLS tak jak określa to ta sama elipsoida, układ współrzędnych oraz podstawa odniesienia z punktu a) powyżej.

Uwaga. Pomimo że WGS-84 zatwierdzony został jako Standard ICAO dla współrzędnych geograficznych wyznaczających szerokość i długość geograficzną, zastosowanie współrzędnych pionowych WGS-84 jest wciąż nierozstrzygnięte. Do momentu rozstrzygnięcia, można stosować elewację w odniesieniu do średniego poziomu morza.

d) Azymut podejścia z orientacją na północ rzeczywistą będzie odpowiadać kątowi zmierzonemu w płaszczyźnie poziomej zgodnie z ruchem wskazówek zegara od północy rzeczywistej do zerowego azymutu podejścia, o początku w antenie azymutu podejścia. Wierzchołek zmierzonego kąta będzie środkiem fazowym anteny azymutu podejścia.

e) Zasięg widzenia wzdłuż drogi startowej (RVR) będzie odpowiadać pomiarowi przyrządu RVR w strefie punktu przyziemienia, punktu środkowego oraz punktu końca drogi startowej, wraz z informacjami o trendzie, dostarczonymi zgodnie z rozdziałem 4 Załącznika 3.

f) Wiatr przyziemny będzie odpowiadać prędkości i kierunkowi (magnetycznemu) wiatru, dostarczonemu zgodnie z rozdziałem 4 Załącznika 3.

g) Przesunięcie anteny azymutu podejścia będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny azymutu podejścia i płaszczyzną pionową, zawierającą linię centralną drogi startowej.

h) Odległość anteny azymutu do punktu odniesienia MLS będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem anteny azymutu podejścia i płaszczyzną pionową prostopadłą do linii centralnej drogi startowej, zawierającą punkt odniesienia MLS.

i) Ustawienie azymutu podejścia z linią centralną drogi startowej będzie odpowiadać minimalnemu kątowi pomiędzy zerowym kierunkiem podejścia a linią centralną drogi startowej.

j) Wysokość anteny azymutu podejścia będzie odpowiadać pionowemu położeniu środka fazowego anteny względem punktu odniesienia MLS.

k) Przesunięcie anteny azymutu tylnego będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy środkiem fazowym anteny azymutu tylnego a płaszczyzną pionową, zawierającą linię centralną drogi startowej.

l) Odległość anteny azymutu tylnego do punktu odniesienia MLS będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy anteną azymutu tylnego a płaszczyzną pionową prostopadłą do linii centralnej drogi startowej, zawierającą punkt odniesienia MLS.

m) Ustawienie azymutu tylnego z linią centralną drogi startowej będzie odpowiadać minimalnemu kątowi pomiędzy zerowym azymutem wstecznym a linią centralną drogi startowej.

n) Wysokość anteny azymutu tylnego będzie odpowiadać pionowemu położeniu środka fazowego anteny względem punktu odniesienia MLS.

o) Numer główny drogi startowej będzie odpowiadać numerowi głównej drogi startowej tak, jak określono to w rozdziale 5, tom I, Załącznik 14.

p) Litera głównej drogi startowej będzie odpowiadać literze głównej drogi startowej tak, jak to określono w rozdziale 5, tom I, Załącznik 14, w przypadku zastosowania w rozróżnianiu równoległych dróg startowych.

q) Numer pomocniczej drogi startowej będzie odpowiadać numerowi pomocniczej drogi startowej tak, jak to określono w rozdziale 5, tom I, Załącznik 14.

r) Litera pomocniczej drogi startowej będzie odpowiadać literze pomocniczej drogi startowej tak, jak to określono w rozdziale 5, tom I, Załącznik 14, w przypadku zastosowania w rozróżnianiu równoległych dróg startowych.

s) Prowadzenie w elewacji na pomocniczej drodze startowej będzie wskazywać, czy istnieje możliwości korzystania z prowadzenia w elewacji na pomocniczej drodze startowej. Jeśli tak, czy można je wykorzystać jako bezpośrednie informacje kątowe, czy też wymaga ono wyliczonej ścieżki schodzenia.

t) Minimalna ścieżka schodzenia na pomocniczej drodze startowej będzie odpowiadać najniższemu kątowi schodzenia wzdłuż linii centralnej pomocniczej drogi startowej.

u) Ustawienie azymutu podejścia z linią centralną pomocniczej drogi startowej będzie odpowiadać minimalnemu kątowi pomiędzy zerowym azymutem podejścia a linią centralną pomocniczej drogi startowej.

v) Współrzędna X progu pomocniczej drogi startowej będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy progiem pomocniczej drogi startowej a płaszczyzną pionową, prostopadłą do linii centralnej głównej drogi startowej, zawierającą punkt odniesienia MLS.

w) Współrzędna Y progu pomocniczej drogi startowej będzie odpowiadać minimalnej odległości pomiędzy progiem pomocniczej drogi startowej a płaszczyzną pionową zawierającą linię centralną drogi startowej.

x) Współrzędna Z progu pomocniczej drogi startowej będzie odpowiadać wysokości progu pomocniczej drogi startowej nad punktem odniesienia MLS.

y) Wysokość przecięcia z progiem pomocniczej drogi startowej będzie odpowiadać wysokości nad progiem pomocniczej drogi startowej, na której obliczona ścieżka schodzenia przecina się z progiem.

z) Odległość rzeczywista nadajnika kierunku od progu pomocniczej drogi startowej będzie przedstawiać odległość od punktu uważanego za punkt wyjściowy prowadzenia bocznego na pomocniczą drogę startową do progu pomocniczej drogi startowej.

Uwaga. Powyższa odległość może być użyta przez odbiornik MLS w sposób podobny, jak przy ustalaniu odległości anteny azymutu podejścia do progu, w celu ustalenia czynnika skali odchylenia bocznego.

Tabela A-12 Dane dodatkowe B

(zobacz punkt 3.11.4.8.3)
SłowoZawartość danychTyp

danych

Maks. czas pomiędzy transmisjami (sekundy)Ilość użytych bitówZakres wartościBit najmniej znaczącyNumer bitu
Słowa B1 do B39: Dane o niezmiennym czasie (stałe) wspierające procedury MLS/RNAY (zobacz tabelę A-15)
Słowa B40 do B54: Pozostałe dane stałe.
B40PREAMBUŁAcyfrowa2,012zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Szerokość geograficzna punktu odniesienia MLS23-324000,0 arc-sekund

+324000,0 arc-sekund

0,1 arc-sekundI21 - I43
Długość geograficzna punktu odniesienia MLS24-648000,0 arc-sekund

+648000,0 arc-sekund

0,1 arc-sekundI44 - I67
REZERWOWE9zobacz Uwagę 9I68 - I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 1I70 - I76
B41PREAMBUŁAcyfrowa2,012zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Współrzędna pionowa punktu odniesienia MLS13-4095 m do +4095 m1 mI21 - I33
Azymut podejścia z orientacją na Północ Rzeczywistą160° do 359,99°0,01°I34 - I45
REZERWOWE20I50 - I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 1I70 - I76
B42PREAMBUŁA (zobacz Uwagę 5)12zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Przesunięcie anteny azymutu podejścia101 mI21 - I30
Odległość anteny azymutu podejścia do punktu odniesienia MLS130 m do 8191 m1 mI31 - I43
Ustawienie azymutu podejścia z linią centralną drogi startowej14-81,91° do +81,91°

(zobacz Uwagę 2)

0,01°I44 - I67
Wysokość anteny azymutu podejścia77-63 m do +63 m1 mI58 - I64
REZERWOWE55zobacz Uwagę 9I65 - I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 1I70 - I76
B43PREAMBUŁA (zobacz Uwagi 4 i 5)cyfrowa1,012zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Przesunięcie anteny azymutu tylnego10-511 m do +511 m1 mI21 - I30
Odległość anteny azymutu tylnego do punktu odniesienia MLS110 m do 2047 m1 mI31 - I41
Ustawienie azymutu tylnego z linią centralną drogi startowej14-81,91° do +81,91°

(zobacz Uwagę 2)

0,01°I42 - I55
Wysokość anteny azymutu tylnego7-63 m do +63 m

(zobacz Uwagę 2)

1 mI56 - I62
REZERWOWE7zobacz Uwagę 9I63 - I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 1I70 - I76
B44PREAMBUŁAcyfrowa2,012zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Numer głównej drogi startowej60 do 36

zobacz Uwaga 10)

I21 - I26
Litera głównej drogi startowej2zobacz Uwagę 7I27 - I28
Numer pomocniczej drogi startowej60 do 36

zobacz Uwaga 10)

I29 - I34
Litera pomocniczej drogi startowej2zobacz Uwagę 7I35 - I36
Prowadzenie w elewacji na pomocniczej drodze startowej2zobacz Uwagę 8I37 - I38
Minimalna ścieżka schodzenia na pomocniczej drodze startowej72° do 14,7°0,1°I39 - I45
Ustawienie azymutu podejścia z linią centralną pomocniczej drodze startowej16± 180,00˚ 0,01°I46 - I61
REZERWOWE8zobacz Uwagę 9I62 - I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 1I70 - I76
B45PREAMBUŁAcyfrowa2,012zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 - I20
Współrzędna X progu pomocniczej drogi startowej15± 16384 m 1 mI21 - I35
Współrzędna Y progu pomocniczej drogi startowej15± 16384 m 1 mI36 - I50
Współrzędna Z progu pomocniczej drogi startowej8± 127 m 1 mI51 - I58
Wysokość przecięcia progu pomoc, drogi startowej50 do 31 m1 mI59 - I63
Rzeczywista odległość nadajnika azymutu od progu pomocniczej drogi startowej660 do 6300 m100 mI64 - I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 1I70 - I76
Słowa od B55 do B64: Dane o czasie zmiennym. (Uwaga. Poniżej zdefiniowane jest tylko słowo B55.)
B55PREAMBUŁAcyfrowa10,012zobacz Uwagę 6I1 - I12
Adres8I13 -I20
RVR (strefa punktu przyziemienia)110 - 2555m (zobacz Uwagę 3)5mI21 -I31
RVR (punkt środkowy)110 - 2555m (zobacz Uwagę 3)5mI32 -I42
RVR (koniec drogi startowej)110 - 2555 m (zobacz Uwagę 3)5mI43 -I53
Prędkość wiatru przyziemnego70 - 127 kt1 ktI54 -I60
Kierunek (magnetyczny) wiatru przyziemnego90 - 359°I61 -I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 1I70 -I76

UWAGI.

1. Bity parzystości od I70 do I76 wybrane zostały do spełnienia równań poniżej.

Dla bitu I70

PARZYSTY = (I13 + ... + I18) + I20 + I22 + I24 + I25 + I28 + I29 + I31 + I32 + I33 + I35 + I36 + I38 + I41 + I44 + I45 + I46 + I50 + (I52 + ... + I55) + I58 + I60+ I64+ I65 + I70

Dla bitu I71

PARZYSTY = (I14 + ... + I19) + I21 + I23 + I25 + I26 + I29 + I30 + I32 + I33 + I34 + I36 + I37 + I39 + I42 + I45 + I46 + I47 + I51 + (I53+ ... + I56) + I59 + I61 + I65 + I66 + I71

Dla bitu I72

PARZYSTY = (I15 + ... + I20) + I22 + I24 + I26 + I27 + I30 + I31 + I33 + I34 + I35 + I37 + I38 + I40 + I43 + I46 + I47 + I48 + I52 + (I54+ ... + I57) + I60 + I62 + I66 + I67 + I72

Dla bitu I73

PARZYSTY = (I16 + ... + I21) + I23 + I25 + I27 + I28 + I31 + I32 + I34 + I35 + I36 + I38 + I39 + I41 + I44 + I47 + I48 + I49 + I53 + (I55+ ... + I58) + I61 + I63 + I67 + I68 + I73

Dla bitu I74

PARZYSTY = (I17 + ... + I22) + I24 + I26 + I28 + I29 + I32 + I33 + I35 + I36 + I37 + I39 + I40 + I42 + I45 + I48+ I49 + I50 + I54 + (I56 + ... + I59) + I62 + I64 + I68 + I69 + I74

Dla bitu I75

PARZYSTY = (I13 + ... + I17) + I19 + I21 + I23 + I24 + I27 + I28 + I30 + I31 + I32 + I34 + I35 + I37 + I40 + I43 + I44 + I45 + I49 + (I51 + ... + I54) + I57 + I59 + I63 + I64 + I69 + I74

Dla bitu I76

PARZYSTY = I13 + I14 + ... + I75 + I76

2. Konwencja kodowania liczb ujemnych jest następująca:

MSB jest bitem znaku:

0 = dodatniego

1 = ujemnego

Pozostałe bity przedstawiają wartość absolutną.

Konwencja umiejscowienia anteny jest następująca:

Patrząc od punktu odniesienia podejścia MLS, w kierunku punktu podstawy odniesienia MLS, liczba dodatnia odpowiada miejscu na prawo od linii centralnej drogi startowej (przesunięcie boczne), lub nad drogą startową (przesunięcie pionowe), bądź też w kierunku końca drogi startowej (odległość wzdłużna).

Konwencja ustawienia jest następująca:

Patrząc od góry, liczba dodatnia odpowiada obrotowi w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, od linii centralnej drogi startowej do odpowiedniego zerowego radiala prowadzenia.

Konwencja współrzędnych geodezyjnych jest następująca:

Liczba dodatnia odpowiada północnej szerokości geograficznej lub wschodniej długości geograficznej.

Liczba ujemna odpowiada południowej szerokości geograficznej lub zachodniej długości geograficznej.

3. Bit dziesiąty i jedenasty nadawane dla każdej wartości RVR, wykorzystane są w celu dostarczania informacji o trendzie. Konwencja kodowania jest następująca:

Bit dziesiątyBit jedenasty
Wyłączony00
Zwiększający10
Równy01
Zmniejszający11

4. W przypadku zastosowania, słowo danych B43 nadawane jest w obydwu sektorach - pokrycia azymutu podejścia i azymutu tylnego - jeśli zapewnione jest prowadzenie w azymucie wstecznym, przy zachowaniu określonego maksymalnego czasu pomiędzy transmisjami w każdym obszarze.

5. Słowa danych B42 i B43 zostały określone dla zastosowań wymagających obrotu anteny azymutu, przekraczającego wartość 20,47°, przy wsparciu pozycji danych w A1 dla azymutu podejścia i A4 dla azymutu tylnego. W urządzeniu z obrotem anteny azymutu podejścia, przekraczającym 20,47°, słowo B42 nadawane jest w miejsce słowa A1. W urządzeniu o obrocie anteny azymutu tylnego przekraczającym 20,47°, w miejsce A4 nadawane jest słowo B43.

6. 12 bitów danych preambuły poprzedzonych jest interwałem o wartości 0,832 milisekundy (13 impulsów zegarowych) CW dla pozyskania częstotliwości nośnej (zobacz tabelę A-1).

7. Konwencja kodowania jest następująca:

0 = brak litery

1 = R (prawy)

2 = C (środkowy)

3 =L (lewy)

8. Konwencja kodowania jest następująca:

0 = nie dostarczono

1 = bezpośrednie prowadzenia w elewacji

2 = obliczona ścieżka schodzenia

3 = kod nie jest dozwolony

9. Wszystkie rezerwowe bity są ustawione na ZERO.

10. Droga startowa o numerze 0 przeznaczona jest dla lotnisk śmigłowcowych.

Tabela A-13. Definicje danych pomocniczych B dotyczących bazy danych procedur MLS/RNAV

(zobacz 3.11.4.8.3.2)

a) Liczba deskryptorów procedury azymutu podejścia będzie odpowiadać całkowitej liczbie procedur podejścia do lądowania i odlotu, dla których w sektorze azymutu podejścia nadawane są słowa deskryptora procedury.

Uwaga. Podejścia nieudane nie są zliczane ponieważ nie używają słów deskryptorów procedur. Procedury obliczonej linii centralnej głównej drogi startowej są zliczane, jeśli deskryptor procedury jest nadawany, nawet w przypadku, gdy dane odpowiadające punktowi drogi nie są nadawane w słowach pomocniczych B1 i B39.

b) Liczba deskryptorów procedury azymutu tylnego będzie odpowiadać całkowitej liczbie procedur podejścia do lądowania i odlotu, dla których w sektorze azymutu tylnego nadawane są słowa deskryptora procedury.

Uwaga. Podejścia nieudane nie są zliczane, ponieważ nie używają one słów deskryptora procedury.

c) Ostatnie słowo bazy danych azymutu podejścia będzie odpowiadać kodowi adresu ostatniego słowa danych dodatkowych w zakresie od B1 do B39, nadawanego w sektorze pokrycia azymutu podejścia tak, jak określają to bity I13 do I18 tegoż słowa.

d) Pierwsze słowo bazy danych azymutu tylnego będzie odpowiadać kodowi adresu pierwszego słowa danych dodatkowych w zakresie od B1 do B39, który nadawany jest w sektorze pokrycia azymutu tylnego tak, jak określają to bity I13 do I18 tegoż słowa.

e) Kod CRC azymutu podejścia będzie odpowiadać współczynnikowi kodu kontroli redundancji cyklicznej dla bazy danych procedur azymutu podejścia.

f) Kod CRC azymutu tylnego powinien odpowiadać współczynnikowi kodu kontroli redundancji cyklicznej dla bazy danych procedur azymutu tylnego.

g) Nadawane słowo B42 będzie wskazywać, czy słowo B42 danych dodatkowych nadawane jest w miejsce słowa A1.

h) Nadawane słowo A4 będzie wskazywać, czy nadawane jest słowo A4 danych dodatkowych,

i) Nadawane słowo B43 będzie wskazywać, czy nadawane jest słowo B43 danych dodatkowych.

j) Mapa azymutu tylnego / wskaźnik CRC będzie wskazywać, czy słowo B39 danych dodatkowych wykorzystywane jest jako mapa azymutu tylnego/ słowo CRC, lub też jako słowo danych punktu drogi azymutu podejścia.

k) Wskaźnik podstawowy będzie odpowiadać nazwie pierwszego punktu drogi, nad którym przeleciał statek powietrzny, w procedurze podejścia, lub ostatniego punktu drogi, nad którym przeleciał statek powietrzny, w procedurze odlotu. Nazwa będzie składać się z pięciu znaków alfanumerycznych, zakodowanych zgodnie z bitami od b1 do b15 Międzynarodowego Alfabetu Nr 5.

l) Wskaźnik ważności będzie odpowiadać poziomowi poprawki procedury podejścia i odlotu. Wskaźnik ważności będzie cyfrą od 1 do 9.

m) Wskaźnik trasy będzie odpowiadać trasie do, lub od punktu drogi wyznaczonego przez wskaźnik podstawowy. Wskaźnik trasy będzie pojedynczym znakiem alfanumerycznym, zakodowanym zgodnie z bitami od b1 do b15 Międzynarodowego Alfabetu Nr 5. Nie należy używać liter "I" i "O". Każdy z 24 dostępnych wskaźników trasy nie będzie przydzielony więcej niż jeden raz wewnątrz połączonego zestawu słów deskryptora procedur kierunku podejścia i odlotu.

Uwaga. Ograniczenie dotyczące unikalnego przydziału wskaźników trasy do obsługi MLS/RNAV jest odejściem od standardowej praktyki przydziału, niezbędnym dla zwiększenia integralności wyboru procedury oraz zredukowania obciążenia pracy pilota.

n) Numer drogi startowej będzie odpowiadać numerowi drogi startowej tak, jak określa to rozdział 5, tom I, Załącznik 14.

o) Litera drogi startowej będzie odpowiadać literze drogi startowej tak, jak określa to rozdział 5, tom I, Załącznik 14, w przypadku stosowania rozróżniania równoległych dróg startowych.

p) Typ procedury będzie wskazywać, czy dana procedura jest procedurą podejścia, czy też procedurą odlotu.

q) Indeks pierwszego punktu drogi będzie odpowiadać kolejnej pozycji danych definicji punktu drogi dla pierwszego zakodowanego punktu drogi procedury, wewnątrz bazy danych kierunku podejścia lub odlotu.

r) Współrzędna X będzie odpowiadać współrzędnej X danego punktu drogi, w określonym układzie współrzędnych.

s) Współrzędna Y następuje będzie wskazywać, czy współrzędna Y jest bądź nie jest nadawana dla danego punktu drogi. W przypadku, gdy współrzędna Y nie jest nadawana, przyjmuje się ją za zero.

t) Współrzędna Y będzie odpowiada współrzędnej Y danego punktu drogi, w określonym układzie współrzędnych.

u) Współrzędna Z następuje będzie wskazywać czy współrzędna Z jest bądź nie jest nadawana dla danego punktu drogi.

v) Współrzędna Z będzie odpowiadać współrzędnej Z danego punktu drogi, w określonym układzie współrzędnych.

w) Wskaźnik następnego segmentu/ identyfikator pola będzie wskazywać, czy kolejny segment danej procedury jest prosty, czy zakrzywiony, oraz które pola danych następują po współrzędnych punktu drogi.

x) Wysokość punktu drogi na progu odpowiada wysokości punktu drogi na progu głównej drogi startowej nad progiem drogi startowej.

y) Odległość azymutu rzeczywistego do punktu drogi będzie odpowiadać odległości do punktu drogi od punktu uważanego za początek prowadzenia bocznego procedury podejścia nieprowadzącej do głównego progu drogi startowej.

Uwaga. Powyższa odległość może być użyta przez odbiornik MLS w sposób podobny, jak przy ustalaniu odległości anteny azymutu podejścia do progu, w celu ustalenia czynnika skali odchylenia bocznego dla danej procedury.

z) Indeks następnego punktu drogi będzie odpowiadać kolejnej pozycji danych definicji punktu drogi dla następnego punktu drogi procedury, wewnątrz bazy danych azymutu podejścia lub odlotu.

Uwaga. Indeks następnego punktu drogi może być zastosowany w celu współużytkowania jednego lub kilku punktów drogi, które zostały ściśle określone jako część innej procedury. Współużytkowane punkty drogi są punktami końcowymi procedur podejścia oraz punktami początkowymi procedur nieudanego podejścia oraz procedur startu.

aa) Indeks nieudanego podejścia będzie odpowiadać kolejnej pozycji danych definicji punktu drogi dla pierwszego zakodowanego punktu drogi (ostatniego punktu, nad którym przeleciał statek powietrzny) odpowiedniej procedury nieudanego podejścia.

Tabela A-14. Struktura bazy danych procedury MLS/RNAV

Baza danychSłowoZawartość danych
Azymut podejściaB1Mapa kierunku podejścia/ słowo CRC
B2Słowo deskryptora procedury 1
......
......
B(M+1)Słowo deskryptora procedury "M" (zobacz Uwagę 1)
B(M+2) do B(a)Słowa danych punktu drogi
B(a+1)do B(b-1)Nieużywane
Azymut wsteczny (zobacz Uwagę 2)B(b)Słowo deskryptora procedury 1
......
......
B(b+N-1)Słowo deskryptora procedury "N" (zobacz Uwagę 1)
B(b+N) do B(38)Słowa danych punktu drogi
B39Mapa kierunku odejścia/ słowo CRC
UWAGI.

1. Parametr "M" odpowiada liczbie wyznaczonych procedur podejścia i odlotu, rozpoczynających się wewnątrz sektora pokrycia azymutu podejścia. Parametr "N" odpowiada liczbie wyznaczonych procedur podejścia i odlotu, rozpoczynających się wewnątrz sektora pokrycia azymutu tylnego.

2. Urządzenie nieposiadające bazy danych azymutu tylnego może wykorzystywać wszystkie słowa, aż do B39, dla bazy danych azymutu podejścia.

Tabela A-15. Słowa B1 - B39 danych pomocniczych B

(zobacz punkt 3.11.4.8.3.2}
SłowoZawartość danychTyp

danych

Maks. czas (sekundy)Ilość użytych bitówZakres wartościNumer bitu
Mapa azymutu podejścia / słowo CRC
B1PREAMBUŁAcyfrowa2.512I1 do I12
Adres8I13 do I20
Liczba deskryptorów procedury azymutu podejścia40 do 15I21 do I24
Ostatnie słowo bazy danych azymutu podejścia6zobacz Uwagę 2I25 do I30
Kod CRC azymutu podejścia32zobacz Uwagę 3I30 do I62
Nadawane słowo B421zobacz Uwagę 4I63
Nadawane słowo A41zobacz Uwagę 4I64
Nadawane słowo B431zobacz Uwagę 4I65
Rezerwowe4zobacz Uwagę 12I66 do I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 13I70 do I76
Słowa deskryptora procedury |
B2 do B(M+1) (baza danych azymutu podejścia) (zobacz Uwagę 1)
B(b) do B(b+N+1) (baza danych azymutu tylnego)
PREAMBUŁAcyfrowa2.512I1 do I12
Adres8I13 do I20
Wskaźnik podstawowy25zobacz Uwagę 5I21 do I45
Wskaźnik ważności41 do 9 (zobacz Uwagę 14)I46 do I49
Wskaźnik trasy5zobacz Uwagę 5I50 do I54
Wskaźnik drogi startowej60 do 36 (zobacz Uwagę 15)I55 do I60
Litera drogi startowej2zobacz Uwagę 6I61 do I62
Typ procedury1zobacz Uwagę 7I63
Indeks pierwszego punktu drogi60 do 63 (zobacz Uwagi 8, 9)I64 do I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 13I70 do I76
Słowa danych punktu drogi (zobacz tabelę A-16)
B(M+2) do B(a) (baza danych azymutu podejścia) (zobacz Uwagi 1 i 11)
B(b+N) do B(38) (baza danych azymutu tylnego)
PREAMBUŁAcyfrowa2.512I1 do I12
Adres8I13 do I20
Dane definicji punktu drogi49zobacz Uwagi 10, 11I21 do I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 13I70 do I76
Mapa kierunku odejścia / słowo CRC (zobacz Uwagi 1 i 11)
B39PREAMBUŁAcyfrowa2.512I1 do I12
Adres8I13 do I20
Liczba deskryptorów procedury azymutu tylnego40 do 15I21 do I24
Pierwsze słowo bazy danych azymutu tylnego6zobacz Uwagę 2I25 do I30
Kod CRC azymutu tylnego32zobacz Uwagę 3I31 do I62
Nadawane słowo B431zobacz Uwagę 4I63
Rezerwowe5zobacz Uwagę 12I64 do I68
Mapa azymutu tylnego / wskaźnik CRC1zobacz Uwagę 11I69
PARZYSTOŚĆ7zobacz Uwagę 13I70 do I76

UWAGI.

1. Zmienne użyte w liczbach słów korespondują ze zmiennymi użytymi w tabeli A-14.

2. Pole zakodowane zgodnie z Tabelą A-19, przy zastosowaniu bitów od I13 do I18. W tabeli tej bit I25 przenosi informację bitu I13 z tabeli A-9 i jest nadawany jako pierwszy.

3. Kod CRC zawiera resztę R(x), z dzielenia modulo - 2 dwóch wielomianów:

M(x) jest polem informacyjnym, składającym się z bazy danych azymutu podejścia lub azymutu tylnego określonej poniżej, z wyłączeniem preambuł, adresów, bitów parzystości oraz bitów kodów CRC. Bity od I21 do I64 przeznaczone są dla słów danych dodatkowych, a bity od I13 do I30 dla słów danych podstawowych. Baza danych składa się z następujących słów danych, w tej samej kolejności:

Baza danych azymutu podejścia:Baza danych azymutu odejścia:
B1 (bity I21 do I30, I63 do I69)B(b) do B38
B2 do B(a)B39 (bity I21 do I30, I63 do I69)
B40, B41B40, B41, A3
A1 do B42, A2, A3A4 lub B43 (jeśli są nadawane)
A4 lub B43 (jeśli są nadawane)Słowo 6 danych podstawowych
Słowo 6 danych podstawowych

M(x) jest pomnożone przez x32, które dołącza 32 bity zerowe do końca dzielnej.

G(x) jest wielomianem generującym, określonym w następujący sposób:

G(x) = x32 + x14 + x13 + x9 + x8 + x4 + x3 + x + 1

Q(x) jest ilorazem dzielenia.

Kod CRC, R(x), jest nadawany ze współczynnikiem o wartości x31 jako bit I31, oraz ze współczynnikiem o wartości x0 jako bit I62.

4. Konwencja kodowania jest następująca:

0 = nie

1 = tak

5. Znaki alfanumeryczne zakodowane są tak, jak określa to punkt 3.11.4.8.3 dla słów danych B1 do B39.

6. Konwencja kodowania jest następująca:

0 = brak litery

1 = R (prawy)

2 = C (środkowy)

3 = L (lewy)

7. Konwencja kodowania jest następująca:

0 = procedura podejścia

1 = procedura odlotu

8. Numery indeksu punktu drogi są przydzielane poprzez sekwencyjne numerowanie wszystkich punktów drogi w bazie danych azymutu podejścia lub azymutu tylnego. W przypadku, gdy punkt drogi na progu głównej drogi startowej zakodowany jest jedynie przy użyciu wysokości przecięcia progu, jest on pominięty w sekwencji indeksu punktu drogi.

9. Wartość zerowa tego pola wskazuje, że procedura jest obliczoną procedurą linii centralnej, opartą na danych zawartych w słowach danych dodatkowych A1 (lub B42), A2, A3 oraz A4 (lub B43).

10. Definicje punktów drogi posiadają zmienną długość i są zakodowane sekwencyjnie bez przystosowania do granicy słownej. Bity rezerwowe nie mogą znajdować się pomiędzy definicjami punktów drogi. Wszelkie bity rezerwowe znajdujące się na końcu ostatnich danych punktu drogi ustawione są na zero. Definicje punktów drogi dla procedury podejścia zakodowane są w takiej samej kolejności, w jakiej statek powietrzny realizuje procedurę w trakcie lotu. Definicje punktów drogi dla podejść nieudanych lub odlotów, zakodowane są w kolejności odwrotnej. Punkty drogi nieudanego podejścia lub odlotu, które nie są współużytkowane z punktami drogi podejścia, zakodowane są po ostatnim punkcie drogi podejścia w bazie danych.

11. Urządzenie niewyposażone w bazę danych azymutu tylnego może wykorzystywać pomocnicze słowo B39, jako słowo danych punktu drogi, dla bazy danych azymutu podejścia.

Bit I69 słowa B39 używany jest do wskazania zastosowania tego słowa. Konwencja kodowania jest następująca:

0 = słowo B39 jest słowem danych punktu drogi

1 = słowo B39 jest mapą azymutu tylnego/ słowem CRC

12. Wszystkie bity rezerwowe ustawione są na ZERO.

13. Bity parzystości od I70 do I76 zostały wybrane do spełnienia równań podanych w Uwadze 1, tabela A-12.

14. Zakodowana wartość 0000 jest niedozwolona.

15. Droga startowa o numerze 0 przeznaczona jest dla lotnisk śmigłowcowych

Tabela A-16. Dane definiowania punktu drogi

(zobacz punkt 3.11.4.8.3.2)
Zawartość danychIlość użytych bitówZakres wartościBit najmniej znaczący
Współrzędna X15± 41940 m

(zobacz Uwagi 1,2)

2.56 m
Współrzędna Y następuje1zobacz Uwagę 3
Współrzędna Y15± 41940 m

(zobacz Uwagi 1,2)

2.56 m
Współrzędna Z następuje1zobacz Uwagę 3
Współrzędna Z13-100 do +8091 m

(zobacz Uwagi 1, 4)

1 m
Wskaźnik następnego segmentu / identyfikator pola3zobacz Uwagę 5
Wysokość punktu drogi na progu60 do 31,5 m

(zobacz Uwagę 5)

0.5 m
Odległość azymutu rzeczywistego do punktu drogi60 do 6300 m

(zobacz Uwagę 5)

100 m
Indeks następnego punktu drogi6Zobacz Uwagi 5, 6
Indeks nieudanego podejścia6Zobacz Uwagi 5, 6

UWAGI.

1. Początkiem układu współrzędnych jest punkt odniesienia MLS. Oś X jest pozioma i położona jest w płaszczyźnie pionowej, zawierającej linię centralną drogi startowej wraz z liczbą dodatnią odpowiadają miejscu w kierunku punktu odniesienia podejścia. Oś Y jest pozioma i prostopadła do osi X, z liczbą dodatnią odpowiadają miejscu na lewo od linii centralnej drogi startowej patrząc od punktu odniesienia MLS w kierunku punktu odniesienia podejścia. Oś Z jest pionowa z liczbą dodatnią odpowiadają miejscu nad punktem odniesienia MLS. Krzywizna Ziemi nie jest brana pod uwagę podczas ustalania wartości współrzędnych punktu drogi.

2. Konwencja kodowania jest następująca:

Najważniejszy bit jest bitem znaku:

0 = dodatni

1 = ujemny

Pozostałe bity przedstawiają wartość absolutną.

3. Konwencja kodowania jest następująca:

0 = nie

1 = tak

Bit "współrzędna Y następuje" jest ustawiony na ZERO w celu wskazania, że współrzędna Y dla punktu drogi wynosi zero. W takim przypadku, pole współrzędnej Y nie jest używane. Bit "współrzędna Z następuje "jest ustawiony na ZERO (nie) w celu wskazania, że punkt drogi jest dwuwymiarowy lub że stały gradient pomiędzy dwoma punktami drogi zawiera ten punkt, dla którego nadawana jest współrzędna Z. Pole współrzędnej Z nie jest użyte w żadnym z tych przypadków.

4. Pole to jest zakodowane jako wartość nieoznaczona o przesunięciu wynoszącym -100 m. A zatem, wartość zerowa w tym polu przedstawia współrzędną Z wynoszącą -100 m.

5. Poła danych następujące po wskaźniku następnego segmentu identyfikatora pola są nadawane jedynie w niektórych przypadkach. Kodowanie wskaźnika następnego segmentu identyfikatora pola oraz użycie kolejnych pól danych określone zostało w tabeli A-17.

6. Numery indeksów punktu drogi przydzielane są poprzez sekwencyjne numerowanie wszystkich punktów drogi w bazie danych azymutu podejścia lub tylnego. W przypadku, gdy punkt na progu głównej drogi startowej zakodowany jest jedynie przy użyciu wysokości przecięcia progu, jest on pominięty w sekwencji indeksu punktu drogi. Następne pole indeksu punktu drogi odnosi się do numeru indeksu niższego niż numer bieżącego punktu drogi. Pole indeksu nieudanego podejścia odnosi się do numeru indeksu wyższego niż numer bieżącego punktu drogi.

Tabela A-17. Wskaźniki następnego segmentu/ identyfikatora pola

(zobacz punkt 3.11.4.8.3.2)
ZastosowanieWskaźnik następnego segmentu / identyfikatora polaPole(a) danych następujące po identyfikatorze
Miejsce następnego punktu drogiNastępny współużytkowany punkt drogi

(Uwaga 1)

Połączenie z nieudanym podejściemTyp segmentuProcedura podejściaProcedura nieudanego podejściaProcedura odlotu
DowolneNieNieProsty0Współrzędna X następnego punktu drogi
Zakrzywiony1
TakProsty21. Indeks następnego punktu drogi

2. Współrzędna X pierwszego punktu drogi następnej procedury

Zakrzywiony3
Próg głównej drogi startowejNieNieProsty41. Wysokość punktu drogi na progu

2. Współrzędna X pierwszego punktu drogi następnej procedury

Współrzędna X pierwszego punktu drogi następnej procedury
Tak51. Wysokość punktu drogi na progu

2. Indeks nieudanego podejścia

3. Współrzędna X pierwszego punktu drogi następnej procedury

Niedozwolone

(zobacz Uwagę 3)

BrakNieBrak

(zobacz Uwagę 2)

6.1 Odległość rzeczywistego azymutu do punktu drogi

2. Współrzędna X pierwszego punktu drogi następnej procedury

Współrzędna X pierwszego punktu drogi następnej procedury
TakProsty do pierwszego miniętego punktu drogi nieudanego podejścia71. Odległość rzeczywistego azymutu do punktu drogi

2. Indeks nieudanego podejścia

3. Współrzędna X pierwszego punktu drogi następnej procedury

Niedozwolone

(zobacz Uwagę 3)

UWAGI

1. Współużytkowany punkt drogi to taki punkt, który jest zidentyfikowany w bieżącej procedurze jedynie poprzez numer indeksu punktu drogi. Współrzędne punktu drogi są ściśle zdefiniowane jako część innej procedury.

2. Za tym punktem drogi podane są informacje dotyczące linii prostej przedłużonej od bieżącego punktu drogi, stycznej ze ścieżką wchodzącą w punkt drogi. W przypadku procedury nieudanego podejścia, linia ta przecina się z ostatnim punktem podejścia.

3. Wartości 5 i 7 wskaźnika następnego segmentu identyfikatora pola zarezerwowane są do użytku tylko w procedurach podejścia. Procedury nieudanego podejścia i odlotu mogą współużytkować punkty drogi, które używają tych wartości, ignorując pola danych wysokości punktu drogi na progu, odległość rzeczywistego azymutu do progu oraz indeksu nieudanego podejścia.

Załącznik  B.

Warunki techniczne dla globalnego satelitarnego systemu nawigacji (GNSS)

1. Definicje

GBAS/E. Naziemny system wspomagania transmitujący dane o eliptycznie spolaryzowanej emisji VHF.

GBAS/H. Naziemny system wspomagania transmitujący dane o poziomo spolaryzowanej emisji VHF.

Odbiornik. Urządzenie odbierające sygnały systemu GNSS, zawierające jeden lub więcej sensorów.

Zarezerwowane (bity/ słowa/ pola). Bity/ słowa/ pola, które nie są przydzielone, lecz zastrzeżone dla specjalnego zastosowania w GNSS.

Zapasowe (bity/ słowa/ pola). Bity/ słowa/ pola, które nie są ani przydzielone, ani zarezerwowane, lecz są przewidziane do zastosowania w przyszłości.

Uwaga. Wszystkie bity zapasowe ustawione są na zero.

2. Informacje ogólne

Uwaga. Przedstawiona specyfikacja techniczna uzupełnia postanowienia zawarte w punkcie 3.7, rozdział 3.

3. Elementy GNSS

3.1 Globalny System Pozycyjny (GPS) Standardowa Usługa Wyznaczania Pozycji (SPS) (L1)

3.1.1 ELEMENTY NIEPOKŁADOWE

3.1.1.1 CHARAKTERYSTYKI CZĘSTOTLIWOŚCI RADIOWEJ (RF)

3.1.1.1.1 Szum fazowy fali nośnej. Gęstość widmowa szumu fazowego fali nośnej niemodulowanej będzie taka, aby zamknięta pętla fazowa 10 Hz jednostronnej szerokości pasma szumów była zdolna do śledzenia fali nośnej z dokładnością do 0,1 radiana (1 sigma).

3.1.1.1.2 Emisja uboczna. Emisja uboczna wewnątrzpasmowa będzie najmniejsza, 40 dB poniżej niemodulowanej fali nośnej L1 w przydzielonej szerokości pasma kanału.

3.1.1.1.3 Strata korelacyjna. Strata w odzyskanej mocy sygnału, wynikająca z niedoskonałości modulacji sygnału i zniekształcenia fali, nie będzie przekraczać 1 dB.

Uwaga. Strata mocy sygnału stanowi różnicę pomiędzy mocą transmitowaną w paśmie o szerokości 2,046 MHz a mocą odzyskaną sygnału przez bezszumowe i nietracące mocy odbiorniki z 1-chipowym korelacyjnym rozstawieniem i paśmie o szerokości 2,046 MHz.

3.1.1.1.4 Generowanie i synchronizacja kodu powszechnego/ogólnie dostępnego (C/A). Każdy wzór Gi(t) kodu C/A będzie utworzony przez sumę Modulo-2 dwóch 1023-bitowych wzorów liniowych, G1 i G2i. Sekwencja G2i będzie utworzona przez skuteczne opóźnianie sekwencji G2 przez całkowitą liczbę chipów, w celu wytworzenia jednego z 36 niepowtarzalnych wzorów Gi(t) zdefiniowanych w tabeli B-1. Sekwencje G1 oraz G2 będą generowane przez 10-stopniowe rejestry przesuwne stosujące następujące wielomiany, do których istnieje odniesienie w wejściu przesuwnego rejestru:

a) G1: X10 + X3 + 1; i

b) G2: X10 + X8 + X6 + X3 + X2 + 1.

Wektor inicjujący dla sekwencji G1 i G2 będzie składać się z ciągu znaków "1111111111". Przydziały faz kodów będą takie, jak przedstawiono to w tabeli B-1. Rejestry G1 i G2 będą zliczane w tempie 1,023 MHz. Synchronizacja wzajemnych relacji kodów C/A będzie taka, jak przedstawiono to na rysunku B-1. 1

Tabela B-1. Przydziały fazy kodu

Numer ID satelitySygnał PRN systemu GPSOpóźnienie G2

(chipy)

Pierwszych 10 chipów

zapis ósemkowy*

1151440
2261620
3371710
4481744
55171133
66181455
771391131
881401454
991411626
10102511504
11112521642
12122541750
13132551764
14142561772
15152571775
16162581776
17174691156
18184701467
19194711633
20204721715
21214731746
22224741763
23235091063
24245121706
25255131743
26265141761
27275151770
28285161774
29298591127
30308601453
31318611625
32328621712
***338631745
***34**9501713
***359471134
***369481456
***37**9501713
* W zapisie ósemkowym dla pierwszych 10 chipów kodu C/A, jak przestawiono w tej kolumnie, pierwsza cyfra znaczy "1" dla pierwszego chipu, a ostatnie trzy cyfry są konwencjonalną ósemkową reprezentacją pozostałych dziewięciu chipów (np. pierwszych 10 chipów kodu C/A dla szumu pseudolosowego (PRN) złożonego sygnału 1 wynosi: 1100100000).

** Kody 34 i 37 C/A są wspólne.

*** Złożone sygnały od 33 do 37 PRN są zarezerwowane dla innych zastosowań (np. nadajników naziemnych).

3.1.1.2 Struktura danych. Depesza nawigacyjna będzie sformatowana tak, jak przedstawia to rysunek B-2. Każda strona, jak przestawiono na rysunku B-6, będzie wykorzystywać w formacie podstawowym ramkę o długości 1500 bitów, składającą się z 5 podramek o długości 300 bitów każda. Wszystkie słowa będą transmitowane od pierwszego najważniejszego bitu (MSB).

3.1.1.2.1 Struktura podramki. Każda podramka, i/lub strona podramki zaczyna się od słowa telemetrycznego (TLM), po którym następuje słowo dostarczające (HOW). Po słowie dostarczającym (HOW) będzie następować 8 słów danych. Każde słowo w każdej ramce zawiera 6 bitów kontroli parzystości. Formaty słów: telemetrycznego (TLM) i dostarczającego (HOW), będą takie jak przedstawiają to odpowiednio rysunki B-3 oraz B-4.

3.1.1.2.2 Koniec / początek tygodnia. Na końcu / początku tygodnia:

a) cykliczne stronicowanie podramek od 1 do 5 będzie wznawiane z podramka 1, bez względu na to, która podramka była ostatnia transmitowana przed końcem/ początkiem tygodnia; i

b) cykliczne przeglądanie 25 stron podramek 4 i 5 będzie wznawianych ze stroną 1 każdej podramki, bez względu na to, która strona była transmitowana przed końcem/ początkiem tygodnia. Każde załadowanie i przełączanie stron będzie następować na granicach ramek (np. modulo 30 sekund względem końca / początku tygodnia).

Uwaga. Transmisja nowych danych w podramkach 4 i 5 może być rozpoczęta z którąkolwiek z 25 stron tychże podramek.

3.1.1.2.3 Parzystość danych. Każde ze słów od 1 do 10, podramek od 1 do 5, będzie zawierać 6 bitów kontroli parzystości jako najmniej ważne bity (LSB). Dodatkowo, w celu obliczenia parzystości będą dostarczane dwa nie informacyjne, nadwymiarowe bity 23 i 24 w słowach 2 i 10.

3.1.1.2.4 Słowo telemetryczne (TLM). Każde słowo telemetryczne (TLM) ma długość 30 bitów, pojawia się w ramce danych co 6 sekund i jest pierwszym słowem w każdej podramce. Format słowa telemetrycznego (TLM) będzie taki, jak przedstawia to Rysunek B-3. Każde słowo telemetryczne (TLM) będzie zaczynać się od preambuły, po której następuje 16 bitów zarezerwowanych i 6 bitów kontroli parzystości.

3.1.1.2.5 Słowo dostarczające (HOW). Każde słowo dostarczające (HOW) ma długość 30 bitów, pojawia się w ramce danych co 6 sekund i jest zawsze drugim słowem w każdej podramce/stronie, następującym bezpośrednio po słowie telemetrycznym (TLM). Format i treść słowa dostarczającego (HOW) będzie taka, jak przedstawia to rysunek B-4. W pełnej postaci licznik czasu tygodnia GPS (TOW) ma 19 bitów LSB i stanowi jednocześnie fragment 29 bitowego licznika Z (punkt 3.1.1.2.6). Słowo dostarczające (HOW) zaczyna się 17 bitami MSB licznika TOW. Te 17 bitów będzie zgodnych z licznikiem TOW przy 1,5-sekundowej epoce, pojawiającej się na początku następnej stosowanej podramki.

3.1.1.2.5.1 Bit 18. W satelitarnym przeznaczeniu kodu konfiguracyjnego 001, bit 18 będzie wskaźnikiem "alarmu". W przypadku, gdy wskaźnik jest podwyższony (bit 18 przyjmuje wartość 1), to użytkownik będzie poinformowany, że dokładność satelitarnego pomiaru odległości przez użytkownika (URA) może być gorsza niż wskazywana w podramce 1 oraz, że użytkownik korzysta z satelity na własne ryzyko.

3.1.1.2.5.2 Bit 19. Bit 19 będzie zarezerwowany.

3.1.1.2.5.3 Bity 20, 21 i 22. Bity 20, 21 i 21 słowa HOW dostarczają numer kolejnej podramki (ID), w której słowo HOW jest drugim słowem. Kod ID będzie zdefiniowany następująco:

IDKod
1001
2010
3011
4100
5101

3.1.1.2.6 Satelitarny licznik Z. Każdy satelita będzie wewnętrznie wyznaczać 1,5 - sekundową epokę, zawierającą dogodną jednostkę dla precyzyjnego liczenia i przekazywania czasu. Ustalony w ten sposób czas będzie określony jako licznik Z. Licznik Z będzie dostarczany użytkownikowi w formie 29 - bitowego binarnego numeru składającego się z dwóch następujących części:

3.1.1.2.6.1 Licznik czasu tygodnia (TOW). Liczba binarna przedstawiona przez 19 bitów LBS licznika Z, stanowi licznik czasu tygodnia (TOW) i definiowana jest jako istnienie równej liczby 1,5 - sekundowych epok, które wystąpiły od momentu przejścia z poprzedniego tygodnia. Liczenie będzie krótkookresowe, aby licznik TOW wskazywał od 0 do 403199 1,5 sekundowych epok (odpowiadających jednemu tygodniowi) i będzie zerowany na końcu każdego tygodnia. Stan zerowy licznika TOW, będzie 1,5 - sekundową epoką i pokrywać się będzie z początkiem aktualnego tygodnia. Skrócona wersja licznika TOW, składająca się z 17 bitów MSB, i będzie w słowie HOW z docierającego strumienia danych łączem L1. Zależność pomiędzy aktualnym TOW a jego skróconą wersją HOW, będzie taka, jak przedstawiono na rysunku B-5.

Uwaga. Wyżej wymieniona epoka występuje (w przybliżeniu) w sobotą o północy/ w niedzielę rano, gdzie północ zdefiniowana jest jako godzina 0000 na skali UTC - Greenwich.

3.1.1.2.6.2 Licznik tygodnia. 10 bitów MSB licznika Z będzie binarną reprezentacją sekwencyjnej liczby przydzielonej do aktualnego tygodnia GPS (Modulo 1024). Zakres tego licznika będzie wynosić od 0 do 1023. Jego stan zerowy będzie tygodniem, który zaczyna się 1,5-sekundową epoką występującą (w przybliżeniu) w punkcie czasu zerowego UTC (punkt 3.1.4). W momencie utraty ważności 1023 tygodnia GPS, numer tygodnia GPS będzie wykazywać ponownie wartość zero. Poprzednie 1024 tygodnie w przeliczeniach z czasu GPS na daty kalendarzowe, będą wyliczone przez użytkownika.

3.1.1.3 ZAWARTOŚĆ DANYCH

3.1.1.3.1 Podramka 1 - dane zegara i stanu pracy satelity. Treść słów od 3 do 10 podramki 1 będzie zawierać parametry zegara i inne dane, wskazane w tabeli B-2. Parametry zawarte w zestawie danych będą aktualne podczas odstępu czasowego, w którym są one transmitowane i będą aktualne przez dodatkowy okres czasu po rozpoczęciu transmisji następnego zestawu danych.

3.1.1.3.1.1 Numer tygodnia. 10 bitów MSB słowa 3 będzie zawierać 10 bitów MSB 29-bitowego licznika Z i będzie przedstawiać numer aktualnego tygodnia GPS na początku odstępu transmisji zestawu danych, ze wszystkimi zerami wskazującymi tydzień "zerowy". Numer tygodnia GPS będzie wzrastać na końcu/ początku każdej epoki tygodnia.

3.1.1.3.1.2 Dokładność pomiaru odległości przez użytkownika (URA). Bity od 13 do 16 słowa 3 będą dostarczać prognozowaną satelitarną dokładność pomiaru odległości przez użytkownika (URA) taką, jak przestawiono w tabeli B-3.

Uwaga 1. URA nie zawiera szacunków błędów wynikających z niedokładności modelu jednoczęstotliwościowego opóźnienia jonosferycznego.

Uwaga 2. URA jest statystycznym wskaźnikiem ewidentnego udziału przewidywanych dokładności efemeryd i zegara do ustalenia osiąganych dokładności z określonego satelity w oparciu o rzeczywiste dane.

3.1.1.3.1.3 Stan pracy satelity. Transmisja satelitarna 6-bitowej sygnalizacji stanu pracy satelity będzie dostarczana bitami od 17 do 22 słowa 3. Bit MSB będzie wskazywać sumaryczną ocenę stanu pracy satelity, nawigacyjnych danych, gdzie:

a) 0 = wszystkie dane nawigacyjne są poprawne; i

b) 1 = pewne dane nawigacyjne nie są poprawne.

Tabela B-2. Parametry podramki 1

ParametrLiczba bitów **Współczynnik skaliEfektywny zakresJednostki
Numer tygodnia101tydzień
Dokładność satelity4
Stan pracy satelity61wartość dyskretna
TGD8*2-31sekunda
IODC10
tOC1624604 784sekunda
af28*2-55sekunda/sekundę2
af116*2-43sekunda/sekundę
af022*2-31sekunda
* Parametry tak oznakowane stanowią dopełnienie dwójkowe, z bitem znaku (+ lub -) zajmującym bit MSB.

** Zobacz rysunek B-6 dla pełnego przydziału bitów.

*** O ile nie wskazano inaczej w tej kolumnie, użyteczny zakres jest zakresem maksymalnym.

5 bitów LSB będzie wskazywać stan pracy satelitarnych komponentów sygnału zgodnie z punktem 3.1.1.3.3.4. Stan pracy satelity będzie odniesiony do zdolności każdego satelity jak wskazano to w konfiguracyjnym kodzie w punkcie 3.1.1.3.3.5. Satelita nieposiadający ustalonych zdolności będzie wskazywany jako "zdrowy" w przypadku, gdy brak danej zdolności jest właściwy dla jego przeznaczenia lub został on skonfigurowany w sposób, który jest normalny z punktu widzenia odbiornika i nie wymaga takiej zdolności. Dodatkowe dane stanu pracy satelity będą podawane w podramkach 4 i 5.

Uwaga. Dane podawane w podramce 1 mogą nie zgadzać się z przedstawionymi w podramkach 4 i/lub 5 pozostałych satelitów, ponieważ można je zaktualizować w innym czasie.

3.1.1.3.1.4 Wiek danych zegara satelitarnego (IODC). Bity 23 i 24 słowa 3, w podramce 1, będą 2 bitami MSB z 10-bitowej nazwy IODC. Bity od 1 do 8 słowa 8 w podramce 1, będą zawierać 8 bitów LSB IODC. IODC będzie wskazywać ustalony wiek danych. Transmisja IODC będzie różna dla każdej wartości transmitowanej przez satelitę podczas poprzednich siedmiu dni.

Uwaga. Relacje pomiędzy IODC i wiekiem danych efemeryd (IODE) są zdefiniowane w punkcie 3.1.1.3.2.2.

3.1.1.3.1.5 Estymacja zróżnicowania opóźnienia grupowego. Bity od 17 do 24 słowa 7 będą zawierać wyraz korygujący TGD dla uwzględnienia efektu zróżnicowania opóźnienia grupowego.

Uwaga. TGD nie zawiera względnego błędu opóźnienia grupowego kodów C/A i P(Y).

3.1.1.3.1.6 Parametry poprawki zegara satelitarnego. Bity od 9 do 24 słowa 8, bity od 1 do 24 słowa 9 i bity od 1 do 22 słowa 10, będą zawierać parametry potrzebne użytkownikowi dla ewidencjonowania poprawki zegara satelity (toc, a f2, a f1 i a f0).

3.1.1.3.1.7 Zarezerwowane pola danych. Zarezerwowane pola danych będą takie, jak wskazano w tabeli B-4. Wszelkie zarezerwowane pola danych będą utrzymywać prawidłową parzystość wewnątrz ich odpowiednich słów.

Tabela B-3. Dokładność pomiaru odległości przez użytkownika

URADokładność
02 m
12,8 m
24 m
35,7 m
48 m
511,3 m
616 m
732 m
864 m
9128 m
10256 m
11512 m
121024 m
132048 m
144096 m
15Nie używać

Tabela B-4. Zarezerwowane pola danych podramki 1

SłowoBit
311 - 12
41 -24
51 -24
61 - 24
71 - 16
3.1.1.3.2 Podramki 2 i 3 - dane efemeryd satelity. Podramki 2 i 3 będą zawierać reprezentację efemeryd transmitującego satelity.

3.1.1.3.3 Parametry efemeryd. Parametry efemeryd będą takie, jak wskazano w tabeli B-5. Dla każdego parametru w podramce 2 i 3, liczba bitów, współczynnik skali bitów LBS, zakres i jednostki będą takie, jak specyfikuje to tabela B-6.

Tabela B-5. Dane efemerydalne

M0Anomalia średnia w czasie odniesienia
∆ nPoprawka ruchu średniego |
eMimośród
√ APierwiastek kwadratowy dużej półosi
OMEGA0Rektascencja węzła wstępującego orbity epoki tygodniowej
i0Inklinacja orbity w czasie odniesienia
ωArgument pengeum
OMEGADOTZmiana rektascensji w funkcji czasu
iDOTZmiana inklinacji w funkcji czasu
CucAmplituda harmonicznej kosinusoidalnej korekty argumentu szerokości
CusAmplituda harmonicznej sinusoidalnej korekty argumentu szerokości
CrcAmplituda harmonicznej kosinusoidalnej korekty promienia wodzącego satelity
CrsAmplituda harmonicznej sinusoidalnej korekty promienia wodzącego satelity
CicAmplituda harmonicznej kosinusoidalnej korekty inklinacji
CisAmplituda harmonicznej sinusoidalnej korekty inklinacji
toeCzas odniesienia efemeryd
IODEWiek danych efemeryd

Tabela B-6. Parametry efemerydalne

ParametrLiczba bitów **Czynnik skaliEfektywny zakres ***Jednostki
IODE8
Crs16*2-5metr
∆ n16*2-43180°/sekundę
M032*2-31180°
Cuc16*2-29radian
e322-330.03bez wymiaru
Cus16*2-29radian
√ A322-19metr-1/2
toe1624604 784sekunda
Cic16*2-29radian
OMEGA032*2-31180°
Cis16*2-29radian
i032*2-31180°
Crc16*2-5metr
ω32*2-31180°
OMEGADOT24*2-43180°/sekundę
iDOT14*2-43180°/sekundę
* Parametry wskazane stanowią dopełnienie dwójkowe, ze znaczącym bitem (+ lub -) zajmującym MSB.

**Zobacz rysunek B-6 dla pełnego przydziału bitów w podramce.

*** O ile nie wskazano inaczej w tej kolumnie, użyteczny zakres jest zakresem maksymalnym, osiąganym przy wyznaczonej alokacji bitu i współczynniku skali.

3.1.1.3.2.2 Wiek danych efemeryd (IODE). IODE będzie stanowić 8-bitową liczbę równą 8 bitom LSB z 10-bitowego IODC tego samego zestawu danych. IODE będzie dostarczane w obydwu podramkach 2 i 3 w celu porównania z 8 bitami LSB wyrazu IODC w podramce 1. W przypadku gdy w wyniku przełączenia zestawu danych, żaden z tych trzech wyrazów nie pasuje do siebie, będą pobrane nowe dane. Transmitowany IODE będzie różnić się od każdej wartości transmitowanej przez satelitę podczas ostatnich 6 godzin (Uwaga 1). Wszelkie zmiany w danych podramek 2 i 3 będą wprowadzane wspólnie ze zmianą w obydwu słowach IODE. Zmian w nowych zestawach danych należy dokonywać tylko na granicach godzin, z wyjątkiem pierwszego zestawu nowo załadowanych danych. Dodatkowo, wartość toe dla przynajmniej pierwszego zestawu danych transmitowanych przez satelitę po załadowaniu, będzie różna od wartości transmitowanej przed wprowadzeniem zmiany (Uwaga 2).

Uwaga 1. Wyrazy IODE/IODC dostarczają odbiornikowi środków dla wykrywania wszelkich zmian w odwzorowanych parametrach efemeryd/zegara.

Uwaga 2. Pierwszy zestaw danych można zmieniać (punkt 3.1.1.2.2) w każdej chwili w ciągu danej godziny, a zatem może być transmitowany przez satelitą nie dłużej niż 1 godziną.

3.1.1.3.2.3 Zarezerwowane pola danych. Wewnątrz słowa 10, podramki 2, bity od 17 do 22, będą zarezerwowane. Zarezerwowane pola danych będą zapewniać prawidłową parzystość wewnątrz własnych odpowiednich słów.

3.1.1.3.2.4 Podramki 4 i 5 - dane pomocnicze. Każda z obydwu podramek 4 i 5 będzie podkomutowana 25 razy. Z ewentualnym wyjątkiem "zarezerwowanych" stron oraz jawnych powtórzeń, każda strona będzie zawierać różne dane w słowach od 3 do 10. Strony podramki 4 będą używać 6 różnych formatów a strony podramki 5 będą używać dwóch różnych formatów jak pokazano na rysunku B-6.

Strony podramki 4 będą następujące:

a) Strony 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9 oraz 10: dane almanachu dla odpowiednich satelitów od 25 do 32. Jeżeli 6-bitowe słowo stanu pracy satelity na stronie 25 ustawione jest na 6 "jedynek" (punkt 3.1.1.3.3.4), wówczas satelitarny ID na stronie nie będzie posiadać wartości z zakresu od 25 do 32;

Uwaga. Te strony mogą być przeznaczone dla innych funkcji. Format i treść dla każdej strony są definiowane przez satelitarny ID danej strony.

b) Strona 17 - depesze specjalne;

c) Strona 18 - dane jonosferyczne i UTC;

d) Strona 25 - satelitarna konfiguracja dla 32 satelitów, i

e) Strony 1, 6, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 22, 23 i 24 - zarezerwowane.

Strony podramki 5 będą następujące:

a) Strony od 1 do 24: dane almanachu dla satelitów 1 do 24: i

b) Strona 25 - dane o stanie pracy satelitów od 1 do 24, czas odniesienia almanachu i numer tygodnia odniesienia almanachu.

3.1.1.3.3.1 Dane ID. Dwa bity MSB słowa 3 na każdej stronie będą zawierać dane ID, definiując przydatność struktury danych nawigacyjnych GPS. Dane ID będą takie, jak pokazano w tabeli B-7, zgodnie z zastosowaniem:

a) dla tych stron, które są przeznaczone do zawierania danych almanachu ściśle określonego satelity, dane ID będą definiować strukturę danych wykorzystywanych przez tego satelitę, którego dane almanachu zawarte są na tej stronie;

b) dla wszystkich innych stron, dane ID będą oznaczać strukturę danych transmitującego satelity;

c) nie należy używać danych ID "1" (oznaczonych binarnym stanem 00).

3.1.1.3.3.2 ID satelity.. ID satelity będzie zawarte w bitach od 3 do 8, w słowie 3 na każdej stronie. Satelitrne ID będą wykorzystywane dwoma sposobami:

a) dla tych, które zawierają dane almanachu ustalonego satelity, ID satelity będzie tym samym numerem, przypisanym do fazy kodu PRN tego satelity, zgodnie z tabelą B-1; i

b) dla wszystkich innych stron ID satelity przypisany zgodnie z tabelą B-7, będzie służyć jako "strona ID". ID od 1 do 32 będą przypisane do tych stron, które zawierają dane almanachu ustalonych satelitów (strony od 1 do 24 podramki 5 oraz strony od 2 do 5 i od 7 do 10 podramki 4). ID "0" (binarnie wszystkie zera) będzie przypisany do wskazania oznaczenia satelity ślepego, podczas gdy znaki 51 do 63 będą wykorzystywane dla stron zawierających inne dane niż dane almanachu ustalonego satelity (Uwagi 1 i 2).

Uwaga 1. Ustalone ID są zarezerwowane dla każdej strony podramek 4 i 5; jednakże satelitarny ID na stronach 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9 i 10 podramki 4 można zmienić dla każdej strony, w celu odzwierciedlenia alternatywnych treści dla tej strony.

Uwaga 2. - Pozostałe ID (33 do 50) są nieprzypisane.

Tabela B-7. ID danych i satelitarne ID w podramkach 4 i 5

StronaID danychID satelity*ID danychID satelity*
1***57**1
2******25**2
2******26**3
4******27**4
5******28**5
6***57**6
7******29**7
g******30**8
9******31**9
10******32**10
11***57**11
12***62**12
13***52**13
14***53**14
15***54**15
16***57**16
17***55**17
18***56**18
19***58*******19
20***59*******20
21***57**21
22***60*******22
23***61*******23
24***62**24
25***63***51
* "0" oznacza "ślepego" satelitę. Gdy używane jest "0" do wskaznia ślepego satelity, wykorzystywany jest ID danych transmitującego satelity.

** ID danych satelity, którego ID satelity znajduje się na tej stronie.

*** ID danych satelity transmitującego.

**** Strony 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9 i 10 podramki 4 mogą zawierać dane almanachu odpowiednio dla satelitów od 25 do 32, lub dane dla innych funkcji utożsamiamych przez różne satelitarne ID z prezentowanych wartości.

***** ID satelity może ulegać zmianom.

3.1.1.3.3.3 Almanach. Strony od 1 do 24 podramki 5, jak również strony od 2 do 5 oraz od 7 do 10 podramki 4, będą zawierać dane almanachu i słowo stanu pracy satelity (punkt 3.1.1.3.3.4) dla 32 satelitów. Dane almanachu będą stanowić podzbiór parametrów zegara i efemeryd o zmiejszonej dokładności. Dane będą zajmować wszystkie bity słów od 3 do 10 każdej strony oprócz 8 MSB słowa 3 (dane ID i satelitarne ID), bitów od 17 do 24 słowa 5 (stan pracy satelity) oraz 50 bitów przeznaczonych dla parzystości. Liczba bitów, współczynnik skali (LSB), zakres oraz jednostki parametrów almanachu, będą jak wskazano w tabeli B-8. Wiadomość almanachu dla jakiegokolwiek ślepego satelity będzie zawierać następujące po sobie "jedynki" i "zera" z ważną parzystością.

3.1.1.3.3.3.1 Czas odniesienia almanachu. Czas odniesienia almanachu toa, będzie wielokrotnością 212 sekund występujących po około 70 godzinach od czasu pierwszej ważnej transmisji czasu dla tego zestawu danych almanachu. Almanach będzie aktualizowany dostatecznie często w celu zapewnienia, aby czas t GPS był różny od toa mniej niż 3,5 dnia podczas okresu transmisji. Parametry almanachu będą aktualizowane przynajmniej raz na 6 dni podczas normalnych operacji.

3.1.1.3.3.3.2 Parametry czasu almanachu. Parametry czasu almanachu będą składać się z 11-bitowego stałego wyrazu (af0) i 11-bitowego wyrazu pierwszego rzędu (afl).

3.1.1.3.3.3.3 Tydzień odniesienia almanachu. Bity od 17 do 24 w słowie 3 na stronie 25 podramki 5, będą wskazywać numer tygodnia (WNa), do którego czas odniesienia almanachu (toa) jest odniesiony. Wyraz WNa będzie składać się z 8 LSB numeru pełnego tygodnia. Bity od 9 do 16 w słowie 3 na stronie 25 podramki 5, będzie zawierać wartość czasu toa, odniesionego do tego WNa.

3.1.1.3.3.4 Ogólny stan pracy satelity. Podramki 4 i 5 będą zawierać dwa typy danych o stanie pracy satelity:

a) każda z 32 stron zawierających dane zegara/efemerydy odnośnego almanachu, powinna dostarczać 8-bitowe słowo stanu pracy satelity, odniesione do satelity, którego dane almanachu są dostarczane;

b) 25-te strony podramek 4 i 5 wspólnie będą zawierać 6-bitowe dane o stanie pracy dla 32 satelitów.

3.1.1.3.3.4.1 8-bitowe słowa stanu pracy satelity będą zajmować bity od 17 do 24 w słowie 5 na tych 32 stronach, które zawierają dane almanachu dla pojedynczych satelitów. 6-bitowe słowa stanu pracy satelity będą zajmować 24 MSB słów od 4 do 9 na stronie 25 podramki 5, bity od 19 do 24 w słowie 8, 24 MSB słowa 9 i 18 MSB słowa 10 na stronie 25 podramki 4.

3.1.1.3.3.4.2 3 MSB 8-bitowych słów stanu pracy satelity będą wskazywać poprawność danych nawigacyjnych zgodnie z kodem podanym w tabeli B-9. 6-bitowe słowa będą dostarczać 1-bitowych ogólnych informacji o poprawności satelitarnych danych nawigacyjnych, w pozycji MSB zgodnie z punktem 3.1.1.3.1.3. 5 LBS obydwóch 8- i 6-bitowych słów stanu pracy satelity będzie dostarczać informacji o stanie komponentów sygnału satelitarnego zgodnie z kodem podanym w tabeli B-10.

Tabela B-8. Parametry almanachu

ParametrLiczba bitów**Czynnik skali (LSB)Efektywny zakres***Jednostki
e162-21bezwymiarowa
toa8212602 112sekunda
δi****16*2-19180°
OMEGADOT16*2-38180° / sekundę
√ A24*2-11metr1/2
OMEGA024*2-23180°
ω24*2-23180°
M024*2-23180°
af011*2-20sekunda
af111*2-38sekunda/sekundę
* Parametry wskazane stanowią dopełnienie dwójkowe, ze znaczącym bitem (+ lub -) zajmującym MSB.

** Zobacz Rysunek B-6 dla pełnego przydziału bitów w podramce.

*** O ile nie wskazano inaczej w tej kolumnie, użyteczny zakres jest zakresem maksymalnym osiąganym przy wyznaczonej alokacji bitu i współczynniku skali.

**** Odniesione do i0 = 0,30 80°

Tabela B-9. Wskazania stanu poprawności danych nawigacyjnych

Miejsce bitu na stronieWskazanie
137138139
000ALL DATA OK (WSZYSTKIE DANE SĄ POPRAWNE)
001PARITY FAILURE (BŁĄD PARZYSTOŚCI) - niepoprawna część lub całość
010TLM/HOW FORMAT PROBLEM (PROBLEM Z FORMATEM SŁÓW TLM/HOW) - jakiekolwiek odchylenia od standardowego formatu (np. niewłaściwa i/lub niepoprawna preambuła, z wyjątkiem niepoprawnego licznika Z jak zapisano to w słowie HOW
011Z-COUNT in HOW BAD (Niepoprawny licznik Z w słowie HOW) - jakikolwiek problemy z licznikiem Z, nie odzwierciedla aktualnej fazy kodu
100SUBFRAMES (PODRAMKI) 1, 2, 3 - jeden lub więcej elementów w słowach od 3 do 10 w jednej, lub więcej podramek jest niepoprawnych
101SUBFRAMES (PODRAMKI) 4, 5- jeden lub więcej elementów w słowach od 3 do 10 w jednej, lub więcej podramek jest niepoprawnych
110ALL UPLOADED DATA BAD (WSZYSTKIE ZAŁADOWANE DANE SĄ NIEPOPRAWNE) - jeden lub więcej elementów w słowach od 3 do 10 w jakiejkolwiek podramce lub ich większej ilości są niepoprawne
111ALL DATA BAD (WSZYSTKIE DANE SĄ NIEPOPRAWNE) - słowo TLM i/lub HOW oraz jeden lub więcej elementów w jednej, lub większej ilości podramek są niepoprawne

Tabela B-10. Kody stanu pracy komponentów sygnału satelity

MSBLSBWskazanie
00000ALL SIGNALS OK (WSZYSTKIE SYGNAŁY SĄ POPRAWNE)
11100SATELLITE IS TEMPORARILY OUT

(SATELITA TYMCZASOWO NIECZYNNY)

- nie używać tego satelity podczas bieżącego przejścia

11101SATELLITE WILL BE TEMPORARILY OUT

(SATELITA BĘDZIE TYMCZASOWO NIECZYNNY)

- używać z ostrożnością

11110SPARE (ZAPASOWE)
11111MORE THAN ONE COMBINATION WOULD BE REQUIRED TO DESCRIBE ANOMALIES, EXEPT THOSE MARKED BY ____

(DO OPISANIA ANOMALII WYMAGANYCH BĘDZIE WIĘCEJ NIŻ JEDNA KOMBINACJA, OPRÓCZ WSKAZANYCH PRZEZ

Wszystkie pozostałe kombinacjeSATTELITE EXPERIENCING CODE MODULATION AND/OR SIGNAL POWER LEVEL TRANSMISSION PROBLEMS.

(W SATELICIE ZASZŁA MODULACJA KODU I/LUB ISTNIEJE PROBLEM W POZIOMIE MOCY TRANSMISJI SYGNAŁU).

Po nawiązaniu łączności z satelitą, użytkownik może doświadczać przerw w śledzeniu.

3.1.1.3.3.4.3 Należy przypisać specjalne znaczenie 6-jedynkowej kombinacji 6-bitowych słów stanu pracy satelity na 25-ych stronach podramek 4 i 5; będzie ono wskazywać, że "satelita posiadający taki znak ID nie jest dostępny oraz, że może brakować danych satelitarnych na stronie podramki 4 lub 5, która standardowo będzie zawierać dane almanachu tego satelity".

Uwaga. Specjalne znaczenie dotyczy tylko 25-ych stron podramek 4 i 5. Na stronie almanachu opisanej powyżej mogą znajdować się dane dotyczące innego satelity zgodnie ze zdefiniowaniem tego w punkcie 3.1.1.3.3.3.

3.1.1.3.3.4.4 Wskaźnik stanu pracy satelity będzie podawany w odniesieniu do zdolności każdego satelity, zgodnie z tym wyznaczono to w kodzie konfiguracyjnym w punkcie 3.1.1.3.3.5. W związku z tym każdy satelita nieposiadający pewnych zdolności będzie wskazywany jako "zdrowy" w przypadku, gdy brak danej zdolności jest właściwy dla jego budowy bądź też satelita został skonfigurowany w sposób prawidłowy z punktu widzenia odbiornika i nie wymaga posiadania takiej zdolności. Dane o przewidywanym stanie pracy satelity będą aktualizowane w czasie załadowania.

Uwaga 1. Transmitowane dane o stanie pracy satelity mogą nie odpowiadać aktualnemu stanowi pracy transmitującego satelity lub pozostałych satelitów w konstelacji.

Uwaga 2. Dane podane w podramkach 1, 4 i 5 innych satelitów mogą różnić się od tych, przedstawionych w podramkach 4 i/lub 5, które mogą być aktualizowane w innym czasie.

3.1.1.3.3.5 Ogólna konfiguracja satelity. Strona 25 podramki 4 będzie zawierać 4-bitowy wyraz dla każdego z 32 satelitów do wskazania kodu konfiguracyjnego każdego satelity. Te 4-bitowe wyrazy będą zajmować bity od 9 do 24 słów 3, 24 MSB słów od 4 do 7 i 16 MSB słowa 8 - wszystkie na stronie 25 podramki 4. Pierwszy MSB każdego 4 bitowego pola będzie wskazywał, czy funkcja przeciw myleniu jest aktywowana (MSB=1), czy nie (MSB=0). 3 LSB będą wskazywać konfigurację każdego satelity używając następującego kodu:

KodKonfiguracja satelity
001Satelita Bloku II/IIA/IIR
010Satelita Bloku IIR-M
011Satelita Bloku IIF

3.1.1.3.3.6 Parametry Greenwich (UTC). Strona 18 podramki 4 będzie zawierać:

a) parametry niezbędne do powiązania czasu GPS z czasem UTC;

b) uwagę dla użytkownika, dotyczącą zaplanowanej przyszłej lub przeszłej wartości czasu delta (dotyczącej załadowania depeszy nawigacyjnej), wynikającej z sekund przestępnych (tLSF), wraz z numerem tygodnia (WNLSF) i numerem dnia (DN), na końcu którego sekunda przestępna staje się sekundą efektywną. "Dzień pierwszy" będzie pierwszym dniem względem końca/początku tygodnia, a wartość WNLSF będzie składać się z 8 LBS numeru pełnego tygodnia. Wartość bezwzględna różnicy pomiędzy nieskróconymi wartościami WN i WNLSF nie będzie przekraczać 127.

Uwaga. Użytkownik powinien wyjaśnić skrócony charakter powyższego parametru, jak również skrócenie numerów WN, WN1 i WNLSF wynikające z przejścia numeru pełnego tygodnia (3.1.1.2.6.2).

3.1.1.3.3.6.1 24 MSB w słowach od 6 do 9 i 8 MSB w słowie 10 na stronie 18 podramki 4 będzie zawierać parametry dotyczące korelacji czasu UTC z czasem GPS. Długość bitu, współczynnik skali, zakresy oraz jednostki tych parametrów będą takie, jak wyszczególniono w tabeli B-11.

Tabela B-11. Parametry UTC

ParametrLiczba bitów**Współczynnik skali (LSB)Zakres skuteczny***Jednostki
A032*2-30sekunda
A124*2-50sekunda/sekundę
∆ tLS8*1sekunda
tot8212602112sekunda
WNt81tydzień
WNLSF81tydzień
DN17dzień
∆ tLSF8*1sekunda
* Parametry wskazane stanowią dopełnienie dwójkowe, ze znaczącym bitem (+ lub -) zajmującym MSB.

** Zobacz rysunek B-6 dla pełnego przydziału bitów w podramce.

*** O ile nie wskazano inaczej w tej kolumnie, użyteczny zakres jest zakresem maksymalnym osiąganym przy wyznaczonej alokacji bitu i współczynnika skali.

**** Dosunięte do prawej strony

3.1.1.3.3.7 Parametry jonosferyczne. Parametry jonosferyczne, które pozwalają użytkownikowi SPS GPS na wykorzystywanie jonosferycznego modelu do obliczania opóźnienia jonosferycznego, będą dostępne na 18 stronie podramki 4 zgodnie z zapisami w tabeli B-12.

3.1.1.3.3.8 Depesza specjalna. Strona 17 podramki 4 będzie zarezerwowana dla depesz specjalnych.

3.1.1.3.3.9 Zarezerwowane pola danych. Wszystkie bity słów od 3 do 10, oprócz 58 bitów używanych dla danych ID, satelitarnego (strony) ID, parzystości (sześć LSB każdego słowa) oraz obliczeń parzystości (bity 23 i 24 słowa 10) stron 1, 6, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 22, 23 i 24 podramki 4, oraz tych stron almanachu, które przypisują zero ID satelity, będą zaznaczone, jako zarezerwowane. Pozostałe zarezerwowane bity w podramkach 4 i 5 będą takie, jak przedstawiono w tabeli B-13. Zarezerwowane bity pozycji każdego słowa będą zawierać wzór kolejno zmieniających się jedynek i zer z ważną parzystością słowa.

3.1.2 DEFINICJE PROTOKOŁÓW DLA ZASTOSOWANYCH DANYCH

Uwaga. Niniejsza część definiuje wspólne zależności parametrów depeszy transmitowanych danych. Zawiera ona definicje parametrów, które nie są transmitowane, ale są używane przez elementy pokładowe i niepokładowe a zdefiniowane wyrażenia zastosowano do wyznaczenia nawigacyjnych rozwiązań i wiarygodności.

3.1.2.1 Algorytm parzystości. Algorytmy parzystości GPS są definiowane tak, jak wskazano w tabeli B-14.

Tabela B-12. Parametry jonosferyczne

ParametrLiczba bitów**Współczynnik skali (LSB)Zakres skuteczny***Jednostki
α08*2-30sekundy
α18*2-27sekundy/180 °
α28*2-24sekundy/(180 °) 2
α38*2-24sekundy/°(180 °) 3
β08*211sekundy
β18*214sekundy/180 °
β28*216sekund/(180° ) 2
β38*216Sekund/(180 °)3
* Parametry wskazane stanowią dopełnienie dwójkowe, ze znaczącym bitem (+ lub -) zajmującym MSB.

** Zobacz rysunek B-6 dla pełnego przydziału bitów w podramce.

*** O ile nie wskazano inaczej w tej kolumnie, użyteczny zakres jest zakresem maksymalnym osiąganym przy wyznaczonej alokacji bitu i współczynniku skali.

Tabela B-13. Bity zarezerwowane w podramkach 4 i 5

PodramkaStronySłowaPozycja zarezerwowanego bitu w słowie
4171017 - 22
418109 - 22
425817 - 18
4251019 - 22
525104 -22

Tabela B-14. Algorytmy kodowania parzystości

D1= d1 ⊕ D*30
D2= d1 ⊕ D*30
D3= d3 ⊕ D*30
**
**
**
**
D24= d24 ⊕ D*30
D25= D*29 ⊕ d1 ⊕ d2 ⊕ d3 ⊕ d5 ⊕ d6 ⊕ d10 ⊕ d11 ⊕ d12 ⊕ d13 ⊕ d14 ⊕ d17 ⊕ d18 ⊕ d20 ⊕ d23
D26= D*30 ⊕ d2 ⊕ d3 ⊕ d4 ⊕ d6 ⊕ d7 ⊕ d11 ⊕ d12 ⊕ d13 ⊕ d14 ⊕ d15 ⊕ d18 ⊕ d19 ⊕ d21 ⊕ d24
D27= D*29 ⊕ d1 ⊕ d3 ⊕ d4 ⊕ d5 ⊕ d7 ⊕ d8 ⊕ d12 ⊕ d13 ⊕ d14 ⊕ d15 ⊕ d16 ⊕ d19 ⊕ d20 ⊕ d22
D28= D*30 ⊕ d2 ⊕ d4 ⊕ d5 ⊕ d6 ⊕ d8 ⊕ d9 ⊕ d13 ⊕ d14 ⊕ d15 ⊕ d16 ⊕ d17 ⊕ d20 ⊕ d21 ⊕ d23
D29= D*30 ⊕ d1 ⊕ d3 ⊕ d5 ⊕ d6 ⊕ d7 ⊕ d9 ⊕ d10 ⊕ d14 ⊕ d15 ⊕ d16 ⊕ d17 ⊕ d18 ⊕ d21 ⊕ d22 ⊕ d24
D30= D*29 ⊕ d3 ⊕ d5 ⊕ d6 ⊕ d8 ⊕ d9 ⊕ d10 ⊕ d11 ⊕ d13 ⊕ d15 ⊕ d19 ⊕ d2 ⊕ d23 ⊕ d24
gdzie:

D1, D2, D3, ... D29, D30 - bity transmitowane przez satelitę;

D25, ... D30 - obliczone bity parzystości;

d1, d2, ... d24 - bity danych źródłowych

⊕ - Modulo-2 lub operacja typu "Exclusive-Or"; i

* używane do identyfikacji ostatnich dwóch bitów poprzedniego słowa podramki.

3.1.2.2 Parametry korekcji satelitarnego zegara. Czas t systemu GPS jest definiowany, jako:

t = tsv - (∆ tsv)L1

gdzie

t = czas systemu GPS (poprawiony dla początkowego i końcowego przejścia tygodnia);

tsv = czas satelitarny podczas transmisji depeszy;

(∆ tsv)Li = przesunięcie satelitarnego PRN fazy kodu;

(∆ tsv)Li = af0 + af1 (t - toc) + af2 (t - toc)2 + ∆ tr - TGD

gdzie

af0, af1, af2, i tĄ zawarte są w podramce 1; oraz

∆ tr = relatywistyczny wyraz korygujący (sekundy)

∆ tr = Fe √ A sin Ek

gdzie

e i A zawarte są w podramkach 2 i 3;

Ek jest zdefiniowany w tabeli B-15; oraz

gdzie

µ = uniwersalny parametr grawitacyjny WGS-84 (3,986005 x 1014 m3/s2)

c = prędkość światła w próżni (2,99792458 x 108 m/s)

Uwaga. Wartość t przeznaczona do obliczenia początkowego i końcowego przejścia tygodni. Oznacza to, że w przypadku gdy liczba t-toc jest większa niż 302 400 sekund, to od t należy odjąć 604 800 sekund. W przypadku, gdy ilość t-toc jest mniejsza od -302 400 sekund, to do t należy dodać 604 800 sekund.

3.1.2.3 Satelitarna pozycja. Aktualna pozycja satelity (Xk, Yk, Zk) jest definiowana tak, jak przedstawiono w tabeli B-15.

Tabela B-15. Elementy systemów współrzędnych

A = √ A 2Duża półoś orbity satelity
Obliczony ruch średni satelity
tk = t - toeCzas odniesienia pomiaru do epok efemerydalnych*
n = n0 + ∆ nSkorygowana wartość ruchu średniego satelity
Mk = M0 + ntkŚrednia anomalia odniesiona do momentu czasu
Mk = Ek - e sin EkRównanie keplerowskie dla anomalii mimośrodu (należy obliczyć metodami iteracyjnymi)
Anomalia prawdziwa
Anomalia mimośrodowa
ϕk = Vk + ωArgument szerokości geograficznej
Perturbacje drugiej harmonicznej
δuk = Cus sin 2ϕk + Cuc cos 2ϕkKorekcja argumentu szerokości geograficznej
δrk = Crcs sin 2ϕk + Crs sin 2ϕkKorekcja promienia wodzącego satelity
δik = Cis cos 2ϕk + Cis sin 2ϕkKorekcja inklinacji (nachylenia) satelity
uk = ϕ+ δukPoprawiony o korekcję argument szerokości geograficznej
rk = A(1 - e cos Ek) + δrkPoprawiony o korekcję promień orbity satelity
ik = i0 + δik + (iDOT)tkPoprawiona o korekcję inklinacja orbity satelity
Współrzędne satelity w płaszczyźnie orbity
Ωk = Ω0 +(Ω - Ωc)tk - ΩctocPoprawiona o korekcję długość węzła wstępującego orbity satelity
Współrzędne geocentryczne satelity w układzie WGS-84
* t jest czasem systemu GPS czasu transmisji, tj. poprawiony czas GPS dla tranzytowego czasu (zakres/prędkość światła). tk oznacza aktualną łączną różnicę czasu pomiędzy czasem t i czasem epoki toe, i musi obliczać przejścia początku lub końca tygodnia. Oznacza to, że w przypadku, gdy t k jest większe niż 302400 sekund, to od tk należy odjąć 604800 sekund, a gdy jest mniejsze niż -302400 sekund, to do tk należy dodać 604800 sekund.
3.1.2.4 Korekcja jonosferyczna. Korekcja jonosferyczna (Tiono) jest definiowana jako:

gdzie

F = 1,0 + 16,0 [0,53 -E]2

αn i βn są słowami danych transmitowanych przez satelitę z n = 0, 1, 2 i 3

φm = φi + 0.064 cos (λi - 1.617) (180°)

t = 4,32 x 104 λ + czas GPS (sekundy), gdzie 0 ≤ t < 86400,

tak więc: jeśli t ≥ 86400 sekund, należy odjąć 86400 sekund;

i jeśli t < 0, należy dodać 86400 sekund.

E = kąt elewacji satelitarnej

3.1.2.4.1 Terminy używane w obliczeniach opóźnienia jonosferycznego są następujące:

a) terminy w satelitarnej transmisji

αn = współczynnik równania sześciennego reprezentujący amplitudę opóźnienia w płaszczyźnie wertykalnej modelu (4 współczynniki po 8 bitów każdy)

βn = współczynnik równania sześciennego reprezentujący okres rozważanego modelu (4 współczynniki po 8 bitów każdy)

b) terminy generowane przez odbiornik

E = kąt elewacji pomiędzy użytkownikiem i satelitą (180°)

A = kąt azymutalny pomiędzy użytkownikiem a satelitą, mierzony zgodnie z ruchem wskazówek zegara od północy rzeczywistej (π radianów)

φu = geodezyjna długość użytkownika (180°) WGS-84

λu = geodezyjna szerokość użytkownika (ti radianów) WGS-84

czas GPS = czas systemu obliczony w odbiorniku

c) terminy obliczeniowe

x = faza (radiany)

F = współczynnik ustalany eksperymentalnie (bezwymiarowy)

t = czas lokalny (sekundy)

ϕm = geomagnetyczna szerokość ziemskiej projekcji jonosferycznego punktu przecięcia (przyjęta średnia wysokość jonosferyczna wynosi 350 km) (180°)

λi = geomagnetyczna długość projekcji jonosferycznego punktu przecięcia (180°)

ϕi = geomagnetyczna szerokość ziemskiej projekcji jonosferycznego punktu przecięcia (180°)

Y = geocentryczny kąt pomiędzy pozycją użytkownika i ziemską projekcją jonosferycznego punktu przecięcia (180°)

3.1.3 ELEMENTY POKŁADOWE

3.1.3.1 ODBIORNIKGNSS (GPS)

3.1.3.1.1 Wykluczenie satelity. Odbiornik będzie wykluczać wszelkie satelity wykazujące niepoprawny stan pracy wskaźnika stanu pracy satelity efemeryd GPS.

3.1.3.1.2 Śledzenie satelity. Odbiornik będzie miał zdolność ciągłego śledzenia minimum czterech satelitów i generowania pozycyjnych rozwiązań w oparciu o ich pomiary.

3.1.3.1.3 Dopplerowskie przesunięcie. Odbiornik będzie zdolny do kompensowania dynamicznego efektu dopplerowskiego przesunięcia na nominalnym sygnale SPS fazy fali nośnej i kodowych pomiarach C/A. Odbiornik będzie kompensować dopplerowskie przesunięcie jedynie dla spodziewanych zastosowań.

3.1.3.1.4 Odporność na interferencje. Odbiornik będzie spełniać wymagania dotyczące odporności na interferencje jak wyspecyfikowano to w punkcie 3.7, rozdział 3.

3.1.3.1.5 Zastosowanie danych zegara i efemerydy. Odbiornik będzie zapewniać używanie prawidłowych danych efemeryd oraz zegara przed podaniem pozycji. Odbiornik będzie monitorować wartości IODC i IODE i uaktualniać dane zegara i efemeryd po detekcji zmian w jednej lub kilku tych wartościach. Odbiornik SPS będzie używać danych zegara i efemeryd z odpowiednimi wartościami IODC i IODE podanymi z satelity.

3.1.3 CZAS

Czas GPS będzie odniesiony do punktu zero czasu UTC (utrzymywanego przez Obserwatorium Marynarki Wojennej USA), definiowanego jako północ 5 stycznia 1980 r./rano dnia 6 stycznia 1980r. Największą jednostką używaną w wyrażaniu czasu GPS będzie 1 tydzień, definiowany, jako 604 800 sekund. Skala czasu GPS będzie utrzymywana w przedziale 1 µs UTC (Modulo 1 sekunda) po korekcji całkowitej różnicy liczby przestępnych sekund. Dane nawigacyjne będą zawierać niezbędne dane wiążące czasu GPS z UTC.

3.2 Globalny nawigacyjny system satelitarny (GLONASS) kanał standardowej dokładności (CSA) (L1)

Uwaga. W tym segmencie termin GLONASS odnosi się do wszystkich satelitów w konstelacji. Standardy odniesione tylko do satelitów GLONASS-M są odpowiednio zakwalifikowane

3.2.1 NIEPOKŁADOWE ELEMENTY

3.2.1.1 CHARAKTERYSTYKI RF

3.2.1.1.1 Częstotliwości fali nośnej. Wartości nominalne L1 częstotliwości fali nośnych będą zdefiniowane przez następujące wyrażenie: