Dzienniki resortowe

Dz.Urz.MZiOS.1972.4.18

| Akt utracił moc
Wersja od: 30 kwietnia 1984 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 31 stycznia 1972 r.
w sprawie kontroli zdrowotnej jakości środków spożywczych, przywożonych z zagranicy.

Na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. Nr 29, poz. 245) zarządza się, co następuje:
§  1. Ilekroć w zarządzeniu jest mowa:
1) o ustawie bez bliższego określenia - oznacza to ustawę z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. Nr 29, poz. 245),
2) o importerze - oznacza to jednostkę organizacyjną, która zakupuje środek spożywczy od dostawcy zagranicznego, jak również uprawnionego zastępcę tej jednostki,
3) o partii środka spożywczego - oznacza to określoną ilość środka spożywczego pochodzącego z tego samego źródła, oraz przechowywanego i przewożonego w tych samych warunkach,
4) o środku spożywczym - oznacza to również używkę i substancję dodatkową dozwoloną,
5) o organie nadzoru - oznacza to właściwe do wykonywania nadzoru nad jakością zdrowotną środków spożywczych organy państwowej inspekcji sanitarnej lub organy do spraw weterynarii.
§  2.
1. Jakość zdrowotna środków spożywczych przywożonych z zagranicy w celu wprowadzenia do obrotu, podlega kontroli organu nadzoru.
2. W wypadkach określonych przez Głównego Inspektora Sanitarnego lub Ministra Rolnictwa kontrola jakości zdrowotnej określonych rodzajów środków spożywczych może być ograniczona do wytypowanych przez organy nadzoru partii danego środka spożywczego (kontrola wyrywkowa).
§  3.
1. Kontrola jakości zdrowotnej środków spożywczych przywożonych z zagranicy polega na:
1) przeglądzie dokumentacji dotyczącej jakości zdrowotnej kontrolowanej partii środka spożywczego,
2) ustaleniu czy w czasie przewozu nie nastąpiły okoliczności mające wpływ na zdrowotną jakość przywożonych środków spożywczych oraz
3) pobraniu próbek i przeprowadzeniu niezbędnych badań.
2. Organ nadzoru może nie pobierać próbek i nie przeprowadzać badań (ust. 1 pkt 3), jeżeli zdrowotna jakość środka spożywczego może być ustalona w toku czynności określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
§  4. Kontrolę jakości zdrowotnej środków spożywczych przywożonych z zagranicy przeprowadza się w miejscu kontroli granicznej z zastrzeżeniem wynikającym z § 5 ust. 2 i 3.
§  5.
1. Kontrole jakości zdrowotnej środków spożywczych przywożonych z zagranicy przeprowadzają organy nadzoru stopnia wojewódzkiego, właściwe ze względu na miejsce kontroli granicznej lub działające z upoważnienia tych organów inne organy nadzoru stopnia powiatowego.
2. W uzasadnionych wypadkach organ nadzoru właściwy w myśl ust. 1 może przekazać przeprowadzenie kontroli jakości zdrowotnej określonej partii środka spożywczego organowi nadzoru, właściwemu ze względu na miejsce przeznaczenia danej partii środka spożywczego. W takim wypadku kontrolę przeprowadza się w miejscu przeznaczenia danej partii środka spożywczego.
3. Jeżeli ustalenia podjęte w toku czynności określonych w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 uzasadniają izolację partii środka spożywczego do czasu dokonania oceny jego jakości zdrowotnej na podstawie przeprowadzonych badań, organ nadzoru właściwy w myśl ust. 1 może zobowiązać importera do zdeponowania danej partii środka spożywczego poza magazynami przeznaczonymi do przechowywania środków spożywczych. W takim wypadku kontrolę przeprowadza organ nadzoru właściwy ze względu na miejsce zdeponowania danej partii środka spożywczego.
§  6. Importer jest zobowiązany zawiadomić organ nadzoru właściwy w myśl § 5 ust. 1 o przewidywanym terminie nadejścia i następnie o nadejściu środków spożywczych do granicznego punktu kontroli.
§  7. W wyniku przeprowadzonej kontroli organ nadzoru wydaje orzeczenie o braku zastrzeżeń lub decyzję o niewłaściwej jakości zdrowotnej środka spożywczego.
§  8.
1. O wydaniu orzeczenia o braku zastrzeżeń co do jakości zdrowotnej określonej partii środka spożywczego przywożonego z zagranicy organ nadzoru zawiadamia bezzwłocznie importera i odbiorcę krajowego, wskazanego przez importera.
2. Jeżeli zawiadomienie określone w ust. 1 zostało przekazane ustnie, telegraficznie lub telefonicznie, należy je następnie potwierdzić na piśmie.
§  9. Decyzje o niewłaściwej jakości zdrowotnej określonej partii środka spożywczego przywiezionego z zagranicy wydaje się na zasadach określonych w przepisach, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy.
§  10. Orzeczenia i decyzje, o których mowa w § 7, powinny być wydane przez organ nadzoru w terminach ustalonych dla określonych rodzajów środków spożywczych przez Głównego Inspektora lub Ministra Rolnictwa na wniosek zainteresowanego ministra.
§  11. Na wniosek jednostki organizacyjnej zamierzającej nabyć za granicą środek spożywczy w celu wprowadzenia go do obrotu w kraju, organ nadzoru wskazany przez Głównego Inspektora lub Ministra Rolnictwa jest zobowiązany do wydania opinii o jego jakości zdrowotnej.
§  12.
1. Jednostka organizacyjna ubiegająca się o opinię co do jakości zdrowotnej środka spożywczego (§ 11) obowiązana jest dostarczyć właściwemu organowi nadzoru dane dotyczące cech jakości zdrowotnej danego środka oraz może dołączyć próbki danego środka i posiadane w tym zakresie informacje.
2. 1 Koszty badań niezbędnych do wydania opinii, o której mowa w ust. 1 ponosi jednostka organizacyjna, ubiegająca się o opinię.
§  13.
1. Środki spożywcze mogą być przewożone tranzytem przez obszar Polski wyłącznie w zamkniętych środkach transportu, a w wyjątkowych wypadkach w odpowiednio szczelnych i zamkniętych opakowaniach.
2. W razie niebezpieczeństwa przeniesienia do Polski chorób zakaźnych, Główny Inspektor Sanitarny jest uprawniony do wydania zakazu tranzytu środków spożywczych.
3. O wydaniu zakazu (ust. 2) oraz o jego cofnięciu Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia polskie przedstawicielstwo dyplomatyczne w kraju objętym zakazem.
§  14. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1 § 12 ust. 2 zmieniony przez § 1 zarządzenia z dnia 6 kwietnia 1984 r. (Dz.Urz.MZ.84.4.27) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 30 kwietnia 1984 r.