Dzienniki resortowe

Dz.Urz.MS.1997.4.48

| Akt utracił moc
Wersja od: 17 września 1997 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 17 września 1997 r.
w sprawie dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Służby Więziennej

Na podstawie art. 100 ust. 3 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 61, poz. 283 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153) zarządza się, co następuje:
§  1. Użyte w zarządzeniu określenia oznaczają:
1) dodatki - dodatki do uposażenia zasadniczego,
2) funkcjonariusza - funkcjonariusza Służby Więziennej,
3) najniższe uposażenie - najniższe uposażenie zasadnicze w Służbie Więziennej,
4) przełożony - przełożonego właściwego w sprawach osobowych funkcjonariusza,
5) jednostka - jednostkę organizacyjną Służby Więziennej,
6) osadzonego - tymczasowo aresztowanego, skazanego lub ukaranego.
§  2. Funkcjonariusz otrzymuje następujące dodatki do uposażenia:
1) dodatek za stopień,
2) dodatek służbowy,
3) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami albo miejscem pełnienia służby:
a) dodatek za pełnienie służby na stanowiskach, na których występują warunki szkodliwe lub uciążliwe dla zdrowia,
b) dodatek specjalny

– na zasadach określonych w niniejszym zarządzeniu.

§  3.
1. Funkcjonariusz otrzymuje dodatek za stopień w następującej wysokości:

– generał 475 zł

– pułkownik 395 zł

– podpułkownik 372 zł

– major 360 zł

– kapitan 345 zł

– porucznik 304 zł

– podporucznik 285 zł

– starszy chorąży 245 zł

– chorąży 238 zł

– młodszy chorąży 234 zł

– starszy sierżant sztabowy 220 zł

– sierżant sztabowy 215 zł

– starszy sierżant 207 zł

– sierżant 198 zł

– plutonowy 190 zł

– starszy kapral 184 zł

– kapral 179 zł

– starszy szeregowy 164 zł

– szeregowy 161 zł

2. Funkcjonariusz otrzymuje dodatek, o którym mowa w ust. 1, od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym nabył prawo do dodatku lub prawo do wyższej stawki dodatku.
§  4.
1. Funkcjonariusz:
1) pełniący stale służbę na stanowiskach w oddziałach mieszkalnych zakładów karnych typu zamkniętego i aresztów śledczych,
2) wykonujący stale obowiązki służbowe w jednostkach lub w utworzonych w nich oddziałach w bezpośrednim kontakcie z osadzonymi wymagającymi oddziaływania specjalistycznego,
3) delegowany do czasowego pełnienia służby w jednostce, o której mowa w pkt 1, albo pełniący czasowo obowiązku na stanowisku służbowym, o którym mowa w pkt 2

- otrzymuje dodatek służbowy w wysokości do 10% najniższego uposażenia.

2. Przy ustalaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę w szczególności charakter wykonywanych obowiązków oraz kategorię jednostki.
3. Dodatek służbowy otrzymuje funkcjonariusz od dnia określonego w decyzji przełożonego.
§  5.
1. Funkcjonariusz pełniący służbę na stanowiskach, na których występują warunki szkodliwe lub uciążliwe dla zdrowia:
1) w pomieszczeniach, w których jest konieczne stałe stosowanie sztucznego oświetlenia,
2) w pomieszczeniach zamkniętych, w których utrzymuje się stała temperatura efektywna powyżej 25°C lub poniżej 10°C,
3) przy pracach związanych z magazynowaniem materiałów wybuchowych,
4) w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące,
5) w warunkach narażenia na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości w zakresie od 0,1 do 300.000 MHz w strefie zagrożenia,
6) w kontakcie z materiałem zakaźnym albo z osadzonymi chorymi zakaźnie - przez co najmniej 80 godzin w miesiącu, a pełniący służbę w warunkach wymienionych w pkt 5 - przez połowę dopuszczalnego czasu przebywania w strefie zagrożenia

– otrzymuje dodatek w wysokości do 8,5% najniższego uposażenia.

2. Przy ustalaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, bierze się pod uwagę w szczególności liczbę, charakter oraz natężenie czynników szkodliwych lub uciążliwych dla zdrowia.
3. Funkcjonariusz - kobieta nie traci prawa do dodatku, jeżeli w związku z ciążą została przeniesiona do pełnienia służby na stanowisko, na którym nie przysługuje taki dodatek - przez czas trwania przeniesienia i urlopu macierzyńskiego.
4. Przepis § 4 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§  6.
1. Funkcjonariuszowi w służbie stałej, którego szczególne właściwości i kwalifikacje to uzasadniają, może być przyznany dodatek specjalny w wysokości do 25% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkiem za stopień.
2. Funkcjonariuszowi można w każdym czasie zmniejszyć albo cofnąć dodatek, jeżeli ustały przyczyny, dla których został przyznany.
3. Przepis § 4 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
§  7.
1. W przypadku niewykonywania przez funkcjonariusza czynności uzasadniających przyznanie dodatków wymienionych w § 4 ust. 1 i § 5 ust. 1 prawo do tych dodatków ustaje z ostatnim dniem miesiąca, w którym ustały warunki uzasadniające ich wypłatę.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zmniejszenia albo cofnięcia dodatku specjalnego.
§  8. Kwoty dodatków określonych w zarządzeniu w wysokości procentowej zaokrągla się do pełnego złotego.
§  9. Funkcjonariusz, który otrzymuje dodatek na podstawie § 5 zarządzenia wymienionego w § 10, zachowuje do niego prawo do dnia wejścia w życie niniejszego zarządzenia.
§  10. Traci moc zarządzenie nr 34/91/CZZK Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 czerwca 1991 r. w sprawie określenia zasad, warunków otrzymywania i wysokości dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Służby Więziennej zmienione zarządzeniami Ministra Sprawiedliwości: nr 32/92/CZZK z dnia 6 maja 1992 r., nr 46/22/CZZK z dnia 3 lipca 1992 r., nr 193/93/CZZK z dnia 23 września 1993 r., nr 4/94/CZZK z dnia 14 lutego 1994 r., nr 55/94/CZZK z dnia 1 grudnia 1994 r., nr 1/95/CZZK z dnia 31 stycznia 1995 r. i nr 13/96/CZZK z dnia 19 lutego 1996 r.
§  11. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania, z wyjątkiem przepisów § 4 i 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.