Dziennik UE

Dz.U.UE.L.1992.395.1

| Akt utracił moc
Wersja od: 5 czerwca 2003 r.

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 3911/92
z dnia 9 grudnia 1992 r.
w sprawie wywozu dóbr kultury

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji(1),

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego(2),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(3),

a także mając na uwadze, co następuje:

w związku z urzeczywistnieniem rynku wewnętrznego, potrzebne są zasady dotyczące handlu z państwami trzecimi, w celu ochrony dóbr kultury;

w świetle konkluzji ze spotkania Rady w dniu 19 listopada 1990 r., wydaje się niezbędne podjęcie środków, w szczególności w celu zapewnienia, że wywóz dóbr kultury podlega jednolitym kontrolom na zewnętrznych granicach Wspólnoty;

system taki powinien nakładać wymóg przedstawienia pozwolenia wydanego przez właściwe Państwo Członkowskie, przed wywozem dóbr kultury objętych niniejszym rozporządzeniem; wymaga to jasnego zdefiniowania zakresu stosowania takich środków oraz procedur dla ich realizacji; wprowadzenie systemu powinno być możliwie najbardziej proste i skuteczne; należy utworzyć Komitet w celu wspierania Komisji przy wykonywaniu obowiązków nałożonych na nią przez niniejsze rozporządzenie;

z uwagi na znaczne doświadczenie władz Państw Członkowskich w stosowaniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 1468/81 z dnia 19 maja 1981 r. w sprawie wzajemnej pomocy między władzami administracyjnymi Państw Członkowskich oraz współpracy między nimi i Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania prawa dotyczącego spraw celnych lub rolnych(4), w niniejszej sprawie należy stosować wspomniane rozporządzenie;

załącznik do niniejszego rozporządzenia ma na celu wyjaśnienie kategorii dóbr kultury, które powinny podlegać szczególnej ochronie w handlu z państwami trzecimi, lecz nie zmierza on do naruszania definiowania przez Państwa Członkowskie narodowych dóbr kultury, w rozumieniu art. 36 Traktatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

Bez uszczerbku dla uprawnień Państw Członkowskich przyznanych na mocy art. 36 Traktatu, wyrazy "dobra kultury" odnoszą się, do celów niniejszego rozporządzenia, do pozycji wymienionych w załączniku.

TYTUŁ  1

Pozwolenie na wywóz

Artykuł  2
1. Wywóz dóbr kultury poza obszar celny Wspólnoty objęty jest wymogiem przedstawienia pozwolenia na wywóz.
2. Pozwolenie na wywóz jest wydawane na wniosek zainteresowanej osoby:

– przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, na którego terytorium, dany przedmiot kultury został zgodnie z prawem i ostatecznie umieszczony, dnia 1 stycznia 1993 r.,

– lub, następnie, przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, na którego terytorium jest on umieszczony w następstwie zarazem zgodnej z prawem i ostatecznej wysyłki z innego Państwa Członkowskiego, lub przywozu z państwa trzeciego, bądź ponownego przywozu z państwa trzeciego po zgodnej z prawem wysyłce z Państwa Członkowskiego do tego kraju.

Jednakże bez uszczerbku dla ust. 4, Państwo Członkowskie, które jest właściwe, zgodnie z dwoma tiret akapitu pierwszego, jest upoważnione, aby nie wymagać pozwoleń na wywóz dóbr kultury określonych w tiret pierwszym i drugim kategorii A1 załącznika, jeżeli mają one ograniczoną archeologiczną lub naukową wartość, oraz pod warunkiem że nie pochodzą one bezpośrednio z wykopalisk, odkryć i terenów archeologicznych w Państwie Członkowskim, oraz że ich obecność na rynku jest zgodna z prawem.

Do celów niniejszego rozporządzenia można odmówić wydania pozwolenia na wywóz, w przypadku gdy dobra kultury, o których mowa, podlegają ustawodawstwu chroniącemu narodowe dobra kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej w zainteresowanym Państwie Członkowskim.

W przypadku gdy to konieczne, władze określone w akapicie pierwszym tiret drugie, skontaktują się z właściwymi władzami Państwa Członkowskiego, z którego pochodzi dany przedmiot kultury, oraz w szczególności z właściwymi władzami w rozumieniu dyrektywy Rady 93/.../EWG z dnia... w sprawie zwrotu przedmiotów kultury bezprawnie wywiezionych z terytorium Państwa Członkowskiego(5).

3. Pozwolenie na wywóz jest ważne w całej Wspólnocie.
4. Bez uszczerbku dla przepisów niniejszego artykułu, bezpośredni wywóz z obszaru celnego Wspólnoty narodowych dóbr kultury posiadających wartość artystyczną, historyczną lub archeologiczną, które nie są dobrami kultury w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, podlega prawu wewnętrznemu Państwa Członkowskiego wywozu.
Artykuł  3
1. Państwa Członkowskie dostarczają Komisji wykaz organów upoważnionych do wydawania pozwoleń na wywóz dóbr kultury.
2. Komisja publikuje wykaz tych organów oraz wszelkie zmiany do tego wykazu w serii "C" Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.
Artykuł  4

Pozwolenie na wywóz jest przedstawiane na poparcie zgłoszenia wywozowego, podczas wykonywania celnych formalności wywozowych, w urzędzie celnym, który jest właściwy do przyjęcia takiego zgłoszenia.

Artykuł  5
1. Państwa Członkowskie mogą ograniczyć ilość urzędów celnych upoważnionych do przeprowadzania formalności związanych z wywozem dóbr kultury.
2. Państwa Członkowskie korzystające z możliwości przyznanej przez ust. 1, powiadamiają Komisję o należycie upoważnionych urzędach celnych.

Komisja publikuje te informacje w serii "C" Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.

TYTUŁ  2

Współpraca administracyjna

Artykuł  6

Do celów wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia, przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1468/81, w szczególności przepisy dotyczące poufności informacji, stosuje się mutatis mutandis.

Poza współpracą przewidzianą w akapicie pierwszym, Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne czynności w celu ustanowienia, w kontekście ich wzajemnych stosunków, współpracy między władzami celnymi oraz właściwymi władzami określonymi w art. 4 dyrektywy 93/.../EWG(6).

TYTUŁ  3

Przepisy ogólne i końcowe

Artykuł  7

Przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia, w szczególności te dotyczące formy, jaka ma być zastosowana (na przykład wzoru i właściwości technicznych) zostaną przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 8 ust. 2.

Artykuł  8 1
1. Komisję wspomaga komitet.
2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE(8)
3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł  9

Każde Państwo Członkowskie ustala kary, które będą stosowane za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia. Kary muszą być wystarczające, aby wspierać zgodność z tymi przepisami.

Artykuł  10

Każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia.

Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.

Co trzy lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie na temat wykonania niniejszego rozporządzenia.

Rada przeanalizuje skuteczność rozporządzenia po okresie trzech lat jego stosowania oraz, stanowiąc na wniosek Komisji, dokona wszelkich koniecznych dostosowań.

W każdym przypadku, Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, bada co trzy lata i, w odpowiednim przypadku, aktualizuje liczby wymienione w załączniku, na podstawie ekonomicznych i walutowych wskaźników we Wspólnocie.

Artykuł  11

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich dyrektywy 93/.../EWG(7).

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 9 grudnia 1992 r.

W imieniu Rady
W. WALDEGRAVE
Przewodniczący

______

(1) Dz.U. C 53 z 28.2.1992, str. 8.

(2) Dz.U. C 176 z 13.7.1992, str. 31.

(3) Dz.U. C 223 z 31.8.1992, str. 10.

(4) Dz.U. L 144 z 2.6.1981, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 945/87 (Dz.U. L 90 z 2.4.1987, str. 3).

(5) Nieprzyjęta jeszcze w momencie niniejszej publikacji; zgodnie z art. 11 poniżej, niniejsze rozporządzenie wejdzie w życie trzeciego dnia po opublikowaniu dyrektywy w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

(6) Patrz przypis art. 2 ust. 2.

(7) Dyrektywa w sprawie zwrotu przedmiotów kultury bezprawnie wywiezionych z terytorium Państwa Członkowskiego, już wspomniana w art. 2 ust. 2 i art. 6, nie została jeszcze przyjęta w momencie niniejszej publikacji.

(8) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

ZAŁĄCZNIK 2

KATEGORIE PRZEDMIOTÓW KULTURY OBJĘTYCH ART. 1

A.1.Przedmioty archeologiczne mające więcej niż 100 lat, które pochodzą z:
- wykopalisk i odkryć lądowych lub podwodnych9705 00 00
- terenów archeologicznych9706 00 00
- zbiorów archeologicznych
2.Elementy stanowiące integralną część pomników artystycznych, historycznych lub religijnych, które zostały rozczłonkowane, mające więcej niż 100 lat9705 00 00
9706 00 00
3.Obrazy i malarstwo, inne niż włączone do kategorii 3A lub 4, wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów czy technik(1)9701
3A.Akwarele, gwasze i pastele wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów(1)
4.Mozaiki wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów, inne niż te, które zalicza się do kategorii 1 lub 2, i rysunki wykonane w całości ręcznie przy użyciu jakichkolwiek materiałów lub technik(1)6914
9701
5.Oryginalne ryciny, druki, serigrafie i litografie z ich odpowiednimi płytami oraz oryginalne plakaty(1)Dział 49
9702 00 00
8442 50 99
6.Oryginalne rzeźby lub posągi oraz kopie wyprodukowane według tego samego procesu co oryginał(1), inne niż te w kategorii 19703 00 00
7. Fotografie, filmy oraz ich negatywy(1)3704
3705
3706
4911 91 80
8. Inkunabuły i manuskrypty, łącznie z mapami i partyturami muzycznymi, pojedynczo lub w zbiorach(1)9702 00 00
9706 00 00
4901 10 00
4901 99 00
4904 00 00
4905 91 00
4905 99 00
4906 00 00
9.Książki mające więcej niż 100 lat, pojedynczo lub w zbiorach9705 00 00
9706 00 00
10.Mapy drukowane mające więcej niż 200 lat9706 00 00
11.Archiwa, oraz wszelkie ich elementy, dowolnego rodzaju lub w formie dowolnego środka, mające więcej niż 50 lat3704
3705
3706
4901
4906
9705 00 00
9706 00 00
12.a) Zbiory(2) i okazy ze zbiorów zoologicznych,

botanicznych, mineralogicznych lub

anatomicznych;

9705 00 00
b) Zbiory(2) o wartości historycznej,

paleontologicznej, etnograficznej lub

numizmatycznej

9705 00 00
13.Środki transportu mające więcej niż 75 lat9705 00 00
Działy
86-89
14.Wszelkie pozostałe antyki nie zawarte w kategoriach A.1-A.13
a) mające 50-100 lat:
- zabawki, gryDział 95
- wyroby ze szkła7013
- wyroby jubilerskie ze złota lub srebra7114
- mebleDział 94
- przyrządy optyczne, fotograficzne lub

kinematograficzne

Dział 90
- instrumenty muzyczneDział 92
- zegary i zegarki oraz ich częściDział 91
- wyroby z drewnaDział 44
- wyroby ceramiczneDział 69
- tkaniny dekoracyjne5805 00 00
- dywanyRozdział 57
- tapety ścienne4814
- brońDział 93
b) mające więcej niż 100 lat9706 00 00
Przedmioty kultury z kategorii A.1-A.14 są objęte niniejszym rozporządzeniem tylko jeżeli ich wartość odpowiada, lub jest wyższa, od progów finansowych objętych pkt B.
B.Progi finansowe stosowane do niektórych kategorii objętych punktem A (w ecu)
Wartość: Niezależnie od wartości
- 1 (przedmioty archeologiczne)
- 2 (rozczłonkowane pomniki)
- 8 (inkunabuły i manuskrypty)
- 11 (archiwa)
15.000
- 4 (mozaiki i rysunki)
- 5 (ryciny)
- 7 (fotografie)
- 10 (drukowane mapy)
30 000
- 3A. (Akwarele, gwasze i pastele)
50.000
- 6 (rzeźby)
- 9 (książki)
- 12 (zbiory)
- 13 (środki transportu)
- 14 (wszelkie inne przedmioty)
150.000
- 3 (obrazy)
Ocena, czy spełnione są, czy nie, warunki dotyczące wartości finansowej, musi być dokonana, gdy został złożony wniosek o wydanie pozwolenia na wywóz. Wartość finansowa jest to wartość przedmiotu kultury w Państwie Członkowskim określonym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia.
W przypadku Państw Członkowskich, w których euro nie jest obowiązującą walutą, wyrażone w euro wartości określone w Załączniku zostaną wyrażone w walutach krajowych po przeliczeniu na podstawie kursu wymiany z dnia 31 grudnia 2001 r. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Od dnia 31 grudnia 2001 r. równowartość wyrażona w walutach krajowych będzie co dwa lata poddawana korekcie. Obliczenie równowartości będzie dokonywane na podstawie wyrażonej w euro średniej dziennej wartości tych walut z okresu ostatnich 24 miesięcy do ostatniego dnia sierpnia poprzedzającego korektę, która wchodzi w życie z dniem 31 grudnia. Na wniosek Komisji, Komitet Doradczy ds. Dóbr Kultury będzie dokonywał korekty sposobu obliczenia, z reguły po upływie dwóch lat od pierwszego zastosowania sposobu obliczania. Przy każdej korekcie wartości wyrażone w euro, jak również ich równowartości w walucie krajowej będą okresowo publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich w pierwszych dniach listopada poprzedzającego datę wejścia w życie korekty.
(1) Które mają więcej niż 50 lat i nie należą do ich twórców.
(2) Jak zdefiniował Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzeczeniu w sprawie

252/84: "Przedmiotami kolekcjonerskimi w rozumieniu pozycji nr 97.05

Wspólnej Taryfy Celnej są takie przedmioty, które posiadają wymagane

cechy aby włączyć je do zbioru, to znaczy przedmioty, które są

stosunkowo rzadkie, nie są normalnie wykorzystywane do pierwotnych

celów, są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym obrotem

przedmiotami o podobnej użyteczności oraz posiadają wysoką wartość".

1 Art. 8 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 806/2003 z dnia 14 kwietnia 2003 r. dostosowującego do decyzji 1999/468/WE przepisy odnoszące się do komitetów wspomagających Komisję w wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych ustanowionych w instrumentach Rady przyjętych zgodnie z procedurą konsultacji (większość kwalifikowana) (Dz.U.UE.L.03.122.1) z dniem 5 czerwca 2003 r.
2 Załącznik:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 2469/96 z dnia 16 grudnia 1996 r. (Dz.U.UE.L.96.335.9) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 24 czerwca 1997 r.

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 974/2001 z dnia 14 maja 2001 r. (Dz.U.UE.L.01.137.10) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2002 r.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.