Dziennik UE

Dz.U.UE.L.2017.149.3

| Akt obowiązujący
Wersja od: 13 czerwca 2017 r.

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/988
z dnia 6 czerwca 2017 r.
ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów realizacji uzgodnień dotyczących współpracy w odniesieniu do systemu obrotu, którego działalność ma znaczną wagę w przyjmującym państwie członkowskim
(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE 1 , w szczególności jej art. 79 ust. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Aby umożliwić właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego skuteczne wykonywanie ich obowiązków wynikających z dyrektywy 2014/65/UE w odniesieniu do działalności systemu obrotu, która zyskała znaczną wagę w przyjmującym państwie członkowskim, należy ułatwić współpracę między tymi organami poprzez udostępnienie standardowych formularzy, szablonów i procedur służących ustanowieniu proporcjonalnych uzgodnień dotyczących współpracy.

(2) Właściwe organy powinny stosować standardowe formularze, szablony i procedury jako podstawę swoich uzgodnień dotyczących współpracy, przy czym powinny móc jednak dostosowywać je - w drodze dwustronnych lub wielostronnych porozumień - do specyfiki każdego przypadku z myślą o ustanowieniu odpowiedniej współpracy w zakresie nadzoru.

(3) Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego powinny stosować znormalizowane procedury przesyłania i rozpatrywania wniosków o współpracę, stałą wymianę informacji, konsultacje i udzielenie pomocy, bez uszczerbku dla wszelkich dodatkowych rodzajów współpracy, które te właściwe organy mogą uzgodnić, w tym bez uszczerbku dla koordynacji procesu podejmowania decyzji.

(4) Uzgodnienia dotyczące współpracy należy zasadniczo realizować w trybie określonym w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/589 2 . Należy określić standardowe formularze, szablony i procedury pozwalające dostosować te uzgodnienia, aby osiągnąć wyższy poziom zaangażowania właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, w przypadku gdy zaistniała sytuacja rodzi poważniejsze konsekwencje dla rynków papierów wartościowych oraz ochrony inwestorów w jurysdykcji tego organu.

(5) Uzgodnienia dotyczące współpracy powinny opierać się na sprawdzonych rozwiązaniach, w tym na zasadach określonych w wytycznych w sprawie uzgodnień dotyczących współpracy oraz wymiany informacji między właściwymi organami oraz między właściwymi organami a Europejskim Organem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) 3  oraz w odnośnym wielostronnym protokole ustaleń w sprawie uzgodnień dotyczących współpracy i wymiany informacji 4 , aby zapewnić uwzględnienie wszystkich obszarów istotnych dla skutecznej współpracy między właściwymi organami oraz czerpać z doświadczeń zdobytych przez właściwe organy i ESMA przy zapewnianiu niezakłóconej współpracy transgranicznej.

(6) Ponieważ zakres współpracy w zakresie nadzoru uzależniony jest od charakteru i skali zmian i rozwoju działalności lub struktury określonych systemów obrotu, należy przewidzieć minimalną liczbę okoliczności, w których stosowanie znormalizowanych formularzy, szablonów i procedur w kontaktach między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego powinno stanowić punkt wyjścia do podjęcia realizacji proporcjonalnych ustaleń w zakresie współpracy.

(7) Właściwe organy powinny - w przypadku wystąpienia z wnioskiem o udzielenie pomocy w postaci odebrania zeznań, wszczęcia dochodzenia lub przeprowadzenia kontroli na miejscu - w jasny sposób wyjaśnić, dlaczego tego rodzaju pomoc jest im potrzebna, by wywiązać się ze spoczywających na nich obowiązków.

(8) Aby umożliwić podjęcie współpracy wszystkim odpowiednim właściwym organom, dodatkowe właściwe organy powinny mieć możliwość wystąpienia z wnioskiem o przystąpienie do istniejącego porozumienia o współpracy, w przypadku gdy system obrotu, w związku z którym zawarto dane porozumienie o współpracy, ze względu na późniejszy rozwój sytuacji rynkowej zyskał znaczną wagę w kolejnych przyjmujących państwach członkowskich.

(9) Jeżeli w wyjątkowych okolicznościach konieczne jest podjęcie pilnych działań w celu wypełnienia obowiązków wynikających z dyrektywy 2014/65/UE lub rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 5  bądź zapewnienia stabilności rynków w państwach członkowskich, których to dotyczy, standardowe porozumienia w sprawie uzgodnień dotyczących współpracy powinny dopuszczać możliwość uzasadnionego odroczenia przez właściwy organ wykonania swoich zobowiązań wynikających z tych porozumień.

(10) Ze względów spójności oraz w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych konieczne jest, aby przepisy ustanowione niniejszym rozporządzeniem oraz powiązane przepisy krajowe transponujące dyrektywę 2014/65/UE były stosowane od tej samej daty.

(11) Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez ESMA.

(12) ESMA zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej na mocy art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 6  w sprawie projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

Format i stosowanie standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów realizacji uzgodnień dotyczących współpracy

1.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego właściwe dla systemu obrotu, którego działalność zyskała znaczną wagę w rozumieniu art. 79 ust. 2 dyrektywy 2014/65/UE, ustanawiają proporcjonalne uzgodnienia dotyczące współpracy w drodze porozumienia o współpracy określonego w załączniku I.
2.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego mogą dostosować lub uzupełnić standardowe porozumienie o współpracy określone w załączniku I w celu zapewnienia, by jego postanowienia były współmierne do konkretnych okoliczności powodujących konieczność współpracy.
3.  Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego przekazują wnioski o współpracę przy użyciu formatu określonego w załączniku II i udzielają odpowiedzi na te wnioski w formacie określonym w załączniku III.
Artykuł  2

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 stycznia 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 czerwca 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I

Standardowe porozumienie w sprawie uzgodnień dotyczących współpracy w przypadku, gdy działalność systemu obrotu zyskuje znaczą wagę w przyjmującym państwie członkowskim

Do celów ustanowienia proporcjonalnych uzgodnień dotyczących współpracy między [właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego] ("organ państwa przyjmującego") a [właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia] ("organ państwa pochodzenia") w odniesieniu do działalności [system obrotu] ("system obrotu"), która zyskała znaczną wagę w kontekście funkcjonowania rynków papierów wartościowych i ochrony inwestorów w [przyjmujące państwo członkowskie] ("przyjmujące państwo członkowskie"), organy państwa przyjmującego i państwa pochodzenia ("organy") uzgodniły, co następuje:
Artykuł  1

Cel i postanowienia ogólne

Celem niniejszego porozumienia jest zapewnienie ram współpracy między [właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia] a [właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego] przy stosowaniu ich odpowiednich uprawnień w odniesieniu do działalności [system obrotu], którego działalność zyskała znaczną wagę w [przyjmujące państwo członkowskie]. Niniejsze porozumienie może stanowić uzupełnienie innych uzgodnień dotyczących współpracy między organami.

Artykuł  2

Zakres współpracy

1.  Organy uzgodniły następujące formy współpracy: [proszę podać formy współpracy uzgodnione przez organy].
2.  Organy zobowiązały się współpracować przy podejmowaniu decyzji dotyczących któregokolwiek z poniższych zdarzeń, w przypadku gdy zdarzenia ta mają znaczenie dla systemu obrotu: [proszę wybrać poniższe warianty stosownie do zakresu współpracy]
sojusze, połączenia, istotne przejęcia, otwarcie lub zamknięcie systemu obrotu lub jego znacznej części
zmiana, przyznanie, odmowa lub anulowanie dostępu dla kontrahentów centralnych i systemu obrotu
zmiany właścicielskie prowadzące do zmiany kontroli, zmiany struktury organizacyjnej, ładu korporacyjnego oraz inne działania integracyjne lub restrukturyzacyjne dotyczące systemu obrotu
odwołanie lub mianowanie członków zarządu lub rady nadzorczej systemu obrotu
istotne nowe zasady obrotu lub zmiana istniejących zasad obrotu dotyczących w szczególności dostępu do rynku ze strony inwestorów z przyjmującego państwa członkowskiego lub dotyczących notowań papierów wartościowych spółek giełdowych z przyjmującego państwa członkowskiego
istotne zmiany w systemach i mechanizmach kontroli systemu obrotu, w tym w systemach informatycznych, systemie kontroli i mechanizmach zarządzania ryzykiem
istotne zmiany, w tym w drodze outsourcingu, w zasobach finansowych, ludzkich i technologicznych systemu obrotu
wykonanie uprawnień nadzorczych, o których mowa w art. 69 ust. 2 lit. e), f), h), k), l), m)-q), s) i t) dyrektywy 2014/65/UE (1), mające znaczący i istotny wpływ na system obrotu lub jego uczestników
nałożenie sankcji za naruszenia, o których mowa w art. 70 dyrektywy 2014/65/UE, mających znaczący i istotny wpływ na system obrotu lub jego uczestników
jakiekolwiek inne zdarzenie [proszę opisać]
(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).
Artykuł  3

Procedura przekazywania i rozpatrywania wniosków o współpracę

1.  Wniosek o współpracę i odpowiedź na wniosek o współpracę sporządza się na piśmie na trwałym nośniku. Wniosek o współpracę i odpowiedź na wniosek o współpracę adresuje się do osób upoważnionych do kontaktu wyznaczonych zgodnie z ust. 3.
2.  Komunikacja między właściwym organem występującym z wnioskiem o współpracę ("organ wnioskujący") a właściwym organem, do którego skierowano wniosek o współpracę ("organ współpracujący"), odbywa się przy użyciu najbardziej dogodnych środków, z należytym uwzględnieniem poufności, terminów doręczenia korespondencji, objętości dokumentów do przekazania i łatwego dostępu organu wnioskującego do informacji.
3.  Do celów niniejszego porozumienia każdy organ wyznacza jedną lub kilka osób upoważnionych do kontaktu.
4.  Organ wnioskujący przesyła wniosek o współpracę w formacie przewidzianym w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/988 7  oraz dołącza informacje określone w tym załączniku, wskazując w szczególności znaczenie współpracy, o którą występuje, dla funkcjonowania rynków lub ochrony inwestorów w przyjmującym państwie członkowskim, a także wszelkie kwestie związane z poufnością informacji, które może uzyskać. Organ współpracujący niezwłocznie zwraca się o wszelkie wymagane wyjaśnienia zgodnie z ust. 5 lit. b).
5.  Organ współpracujący dokonuje wszystkich niżej wymienionych czynności po otrzymaniu wniosku o współpracę:
a) potwierdza otrzymanie wniosku o współpracę w możliwie najkrótszym terminie, przy czym nie później niż w terminie siedmiu dni kalendarzowych od jego otrzymania, podając dane kontaktowe osoby upoważnionej do kontaktu oraz - jeśli jest to możliwe na tym etapie - szacowany termin udzielenia odpowiedzi;
b) zwraca się w możliwie najkrótszym terminie o dodatkowe wyjaśnienia w każdej postaci, w przypadku gdy ma wątpliwości co do dokładnego przebiegu wnioskowanej współpracy;
c) niezwłocznie udziela odpowiedzi na wniosek o współpracę w formacie określonym w załączniku III, przekazując informacje wymagane w tym formacie.
6.  Gdy tylko stanie się jasne, że opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi wyniesie ponad siedem dni kalendarzowych, licząc od szacowanego terminu udzielenia odpowiedzi podanego zgodnie z ust. 5 lit. a), organ współpracujący informuje o tym fakcie organ wnioskujący. Jeżeli organ wnioskujący określił wniosek jako pilny, organy uzgadniają częstotliwości przekazywania informacji na temat aktualnego stanu rozpatrzenia wniosku.
7.  Organy konsultują się ze sobą niezwłocznie w celu rozwiązywania wszelkich trudności, które mogą pojawić się przy rozpatrywaniu wniosku, w tym w kwestii kosztów.
8.  W celu zapewnienia stałego usprawniania współpracy organy przekazują sobie nawzajem, w razie potrzeby, informacje zwrotne na temat przydatności otrzymanej współpracy, rozstrzygnięcia sprawy, w stosunku do której wnioskowano o współpracę, oraz na temat wszelkich problemów napotkanych przy realizacji tej współpracy.
Artykuł  4

Odpowiedź na wniosek o współpracę

1.  Organ współpracujący niezwłocznie podejmuje wszelkie stosowne kroki w celu zapewnienia wnioskowanej współpracy. Organ współpracujący zapewnia, aby wszelkie niezbędne działania podejmowano bezzwłocznie, z uwzględnieniem złożoności wniosku oraz konieczności, w stosownych przypadkach, zaangażowania osób trzecich lub innego organu.
2.  Organ współpracujący może odmówić podjęcia działań w związku z wnioskiem o współpracę, jeżeli uzna, że działania te wiązałyby się z zastosowaniem środka sprzecznego z prawem. W przypadku odmowy podjęcia działania przez organ współpracujący organ ten powiadamia organ wnioskujący przy użyciu szablonu określonego w załączniku III do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/988, podając pełny opis okoliczności uzasadniających jego decyzję.
Artykuł  5

Procedura realizacji uzgodnień dotyczących bieżącej współpracy

1.  Organy ustanawiają procedury dotyczące regularnych i doraźnych spotkań z udziałem wyznaczonych osób upoważnionych do kontaktu, mających na celu skuteczne administrowanie uzgodnieniami dotyczącymi współpracy.
2.  Organ współpracujący jak najszybciej powiadamia organ wnioskujący o zaistnieniu wszelkich wyjątkowych okoliczności, które mogą uniemożliwić mu wykonanie jego zobowiązań wynikających z niniejszego porozumienia, oraz o ewentualnych działaniach podjętych w tym względzie.
Artykuł  6

Procedury konsultacji

1.  Organy konsultują się ze sobą przed podjęciem decyzji w kontekście zdarzeń wskazanych w art. 2 ust. 2.
2.  W przypadku gdy organ współpracujący wystosuje do organu wnioskującego powiadomienie zgodnie z art. 5 ust. 2 w związku ze zdarzeniami wskazanymi w art. 2 ust. 2, organy co najmniej konsultują się ze sobą w sprawie podejścia nadzorczego przyjętego w celu ustosunkowania się do danego zdarzenia oraz w sprawie oczekiwanego rozstrzygnięcia.
Artykuł  7

Procedury udzielania pomocy: wnioski o odebranie zeznań od osoby

1.  Jeżeli organ wnioskujący zamierza wystąpić z wnioskiem o odebranie zeznań od osoby, kontaktuje się z organem, do którego zamierza skierować wniosek, w celu ustalenia wszystkich poniższych kwestii:
a) wszelkie ograniczenia i przeszkody prawne oraz wszelkie różnice w wymogach proceduralnych;
b) prawa osób, od których odebrane zostaną zeznania, w tym, w stosownych przypadkach, wszelkie kwestie dotyczące samooskarżenia;
c) konieczność udziału członków personelu organu wnioskującego jako obserwatorów lub aktywnych uczestników;
d) rola personelu organu współpracującego i organu wnioskującego w odbieraniu zeznań;
e) kwestia, czy osoba, od której zostaną odebrane zeznania, ma prawo do pomocy przedstawiciela prawnego, a jeżeli tak - zakres interwencji przedstawiciela prawnego podczas odbierania zeznań, w tym w odniesieniu do zapisu lub protokołu zeznań;
f) kwestia, czy zeznania zostaną odebrane na zasadzie dobrowolności czy przymusowo;
g) kwestia, czy osoba, od której zostaną odebrane zeznania, jest świadkiem czy podejrzanym;
h) kwestia, czy zeznania mogą zostać wykorzystane w postępowaniu karnym, oraz - o ile to wiadomo - czy zostaną one wykorzystane w postępowaniu karnym;
i) dopuszczalność zeznań w jurysdykcji organu wnioskującego;
j) zaprotokołowanie zeznań i odnośne procedury;
k) procedury poświadczenia lub potwierdzenia zeznań przez osobę składającą zeznania, w tym kwestia, czy to poświadczenie lub potwierdzenie ma nastąpić po odebraniu zeznań;
l) procedura dostarczenia zeznań organowi wnioskującemu przez organ współpracujący, w tym wymagany format i termin.
2.  Organy zapewniają funkcjonowanie mechanizmów pozwalających członkom ich personelu operacyjnego skuteczne prowadzenie czynności, a w szczególności uzgadniają wszystkie następujące kwestie:
a) planowanie terminów;
b) wszelkie dodatkowe informacje, które mogą być konieczne;
c) wykaz pytań, które mają zostać zadane osobie, od której zostaną odebrane zeznania, oraz przegląd tego wykazu;
d) ustalenia dotyczące podróży, w tym zapewnienie przedstawicielom organów możliwości spotkania się w celu umówienia danej kwestii przed odebraniem zeznań;
e) ustalenia dotyczące języka.
Artykuł  8

Procedury udzielania pomocy: wnioski do organu o wszczęcie dochodzenia lub przeprowadzenie kontroli na miejscu

1.  Jeżeli organ współpracujący postanowi wszcząć dochodzenie lub przeprowadzić kontrolę na miejscu na wniosek organu wnioskującego, czynności nadzorcze i dochodzeniowe podjęte przez organ współpracujący pozostają w gestii organu współpracującego, który również sprawuje nad nimi ogólną kontrolę. Organ wnioskujący i organ współpracujący mogą konsultować się ze sobą w sprawie najlepszego sposobu nadania skuteczności wnioskowi o wszczęcie dochodzenia lub przeprowadzenie kontroli na miejscu. Organ współpracujący informuje organ wnioskujący o postępach dochodzenia lub kontroli na miejscu oraz możliwie szybko przekazuje mu swoje ustalenia.
2.  Jeżeli wystąpiono z wnioskiem o wszczęcie dochodzenia lub przeprowadzenie kontroli na miejscu, organ wnioskujący i organ współpracujący konsultują się ze sobą w sprawie zalet przeprowadzenia wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu.
3.  Decydując o ewentualnym wszczęciu wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu, organ wnioskujący i organ współpracujący biorą pod uwagę przynajmniej następujące kwestie:
a) wszelkie inne wnioski o współpracę skierowane przez organ wnioskujący, które mogą sugerować zasadność przeprowadzenia wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu;
b) to, czy organy osobno prowadzą dochodzenie w sprawie wywierającej konsekwencje transgraniczne, w której bardziej odpowiednie byłoby przeprowadzenie wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu;
c) kwestie związane z zasadą ne bis in idem;
d) ramy prawne i regulacyjne w każdej z jurysdykcji wspomnianych organów, aby zadbać to, by organy dysponowały dobrą znajomością potencjalnych przeszkód i ograniczeń prawnych związanych z prowadzeniem wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu i wszelkich postępowań, które mogą z nich wyniknąć, w tym wszelkich kwestii związanych z zasadą ne bis in idem;
e) niezbędne środki dotyczące zarządzania i kierowania dochodzeniem lub kontrolą na miejscu;
f) kroki dotyczące wspólnych działań mających na celu ustalenie faktów;
g) alokacja zasobów i wyznaczenie osób prowadzących dochodzenie;
h) działania, które osoby te mają podejmować (wspólnie lub samodzielnie);
i) kwestia ewentualnego opracowania wspólnego planu działania i harmonogramu pracy przez każdy z organów;
j) wzajemna wymiana uzyskanych informacji oraz składanie sprawozdań z wyników poszczególnych podjętych działań;
k) kwestie dotyczące konkretnych przypadków.
4.  W przypadku wszczęcia przez organ wnioskujący i organ współpracujący wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu, organy te przeprowadzają wszystkie poniższe czynności:
a) uzgadniają procedury prowadzenia i zamykania dochodzenia lub kontroli;
b) pozostają w stałym kontakcie w celu koordynowania procesu pozyskiwania informacji i ustalania faktów;
c) ściśle ze sobą współpracują przy prowadzeniu wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu;
d) zapewniają sobie wzajemną pomoc w odniesieniu do późniejszych postępowań egzekucyjnych w zakresie dopuszczalnym przez prawo, w tym poprzez koordynację wszelkich postępowań lub innych czynności egzekucyjnych (administracyjnych, cywilnych lub karnych) związanych z wynikiem wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu, lub - w stosownych przypadkach - możliwości zawarcia ugody.
5.  Na początkowym etapie wspólnego dochodzenia lub wspólnej kontroli na miejscu organ wnioskujący i organ współpracujący biorą pod uwagę przynajmniej następujące kwestie:
a) konkretne przepisy prawa, które stanowić będą przedmiot dochodzenia lub kontroli na miejscu;
b) sporządzenie planu wspólnego działania, w tym określenie kluczowych etapów tego planu oraz podział odpowiedzialności za realizację założonych prac, przy uwzględnieniu priorytetów każdego z organów;
c) określenie i ocena wszelkich ograniczeń lub przeszkód prawnych oraz wszelkich różnic w procedurach w odniesieniu do dochodzeń lub czynności egzekucyjnych lub wszelkich innych postępowań, w tym w odniesieniu do praw osób, wobec których prowadzone jest dochodzenie;
d) określenie i ocena konkretnych zasad chroniących poufność wymiany informacji między prawnikiem a jego klientem, które mogą mieć wpływ na dochodzenie bądź postępowanie egzekucyjne;
e) strategia kontaktów ze społeczeństwem i z prasą;
f) wykorzystanie przekazanych lub wymienianych informacji.
Artykuł  9

Zastrzeżenie poufności i dopuszczalne sposoby wykorzystania informacji

1.  Organy przyjmują do wiadomości fakt, że wszelkie informacje wymieniane między organami podlegają przepisom art. 76 i 78 dyrektywy 2014/65/UE.
2.  Organy zachowują w poufności - z zastrzeżeniem przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących w danym państwie członkowskim - wszelkie informacje niepubliczne związane z uzgodnieniami dotyczącymi współpracy lub informacje wymieniane na podstawie niniejszego porozumienia, w tym wszystkie następujące informacje:
a) sam wniosek o współpracę i treść tego wniosku;
b) wszelkie kwestie wynikłe w następstwie złożenia wniosku, w tym wszelkie dwustronne konsultacje między organami oraz, w stosownych przypadkach, wszelkie informacje dotyczące odmowy nawiązania współpracy;
c) niezamówione informacje przekazane przez organ oraz fakt, że takie informacje przekazano.
3.  Organy zapewniają przestrzeganie przez swoich pracowników odpowiednich obowiązków zachowania poufności.
4.  Jeżeli - aby zrealizować wniosek o współpracę - organ współpracujący uzna za konieczne lub pożądane ujawnienie faktu, że organ wnioskujący wystąpił do niego z takim wnioskiem, organ współpracujący ujawnia ten fakt wyłącznie po omówieniu z organem wnioskującym charakteru i zakresu ujawnianych informacji oraz po uzyskaniu jego zgody na ich ujawnienie. Jeżeli organ wnioskujący nie udzieli zgody na ujawnienie informacji, przysługuje mu wówczas prawo wycofania swojego wniosku.
Artykuł  10

Zmiana, uzupełnienie i przegląd niniejszego porozumienia

1.  Niniejsze porozumienie może zostać zmienione lub uzupełnione za obopólną pisemną zgodą organów.
2.  Organy regularnie monitorują wykonanie niniejszego porozumienia i dokonują jego przeglądu oraz prowadzą ze sobą konsultacje w celu usprawnienia jego funkcjonowania i rozwiązywania ewentualnych trudności.
Artykuł  11

Dodatkowe strony porozumienia

Organ, który uzyska status organu państwa przyjmującego po wejściu w życie niniejszego porozumienia, może wystąpić z wnioskiem o przystąpienie do niego w charakterze strony.

Artykuł  12

Rozstrzyganie sporów

Organy dokładają starań w celu rozstrzygnięcia wszelkich sporów wynikłych między nimi w związku ze współpracą wnioskowaną lub zapewnioną na podstawie niniejszego porozumienia lub w związku ze stosowaniem określonych w nim procedur. Jeżeli organ wnioskujący i organ współpracujący nie są w stanie rozstrzygnąć między sobą sporów związanych z wnioskowaną lub zapewnioną współpracą, organy te rozstrzygają te spory w ramach niewiążącej mediacji, o której mowa w art. 31 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 8  ustanawiającego ESMA.

Artykuł  13

Wygaśnięcie porozumienia

1.  Niniejszej porozumienie zostaje zawarty na czas nieokreślony. Niniejsze porozumienie wygasa w przypadku, gdy system obrotu, którego porozumienie dotyczy, przestanie mieć znaczną wagę w przyjmującym państwie członkowskim.
2.  Organ zamierzający odstąpić od niniejszego porozumienia składa drugiemu organowi pisemne wypowiedzenie z wyprzedzeniem przynajmniej trzydziestu dni kalendarzowych.
3.  Wszelkie wnioski o udzielenie informacji przekazane przed upływem terminu wypowiedzenia będą rozpatrywane zgodnie z postanowieniami niniejszego porozumienia, chyba że organ odstępujący od porozumienia zastrzeże inaczej.
4.  Po odstąpieniu organu od niniejszego porozumienia organ ten w dalszym ciągu stosuje środki ochrony poufności przewidziane w niniejszym porozumieniu.
Artykuł  14

Publikacja

Organy publikują niniejsze porozumienie o współpracy na swoich stronach internetowych. Publikacji podlegają również wszelkie zmiany lub uzupełnienia dokonane na podstawie art. 10.

Artykuł  15

Wejście w życie

Niniejsze porozumienie wchodzi w życie od daty jego podpisania przez organy.

Artykuł  16

Podpisy

[organ państwa pochodzenia]

[organ państwa przyjmującego]

ZAŁĄCZNIK  II

Standardowy format wniosku o współpracę

ZAŁĄCZNIK  III

Standardowy format odpowiedzi na wniosek o współpracę

1 Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349.
2 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/589 z dnia 19 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających wymogi organizacyjne dla firm inwestycyjnych prowadzących handel algorytmiczny (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 417).
3 ESMA/2014/298. Dokument dostępny na stronie: https://www.esma.europa.eu/databases-library/esma-library.
4 ESMA/2014/608. Dokument dostępny na stronie: https://www.esma.europa.eu/databases-library/esma-library.
5 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).
6 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
7 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/988 z dnia 6 czerwca 2017 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów realizacji uzgodnień dotyczących współpracy w odniesieniu do systemu obrotu, którego działalność ma znaczną wagę w przyjmującym państwie członkowskim (Dz.U. L 149 z 13.6.2017, s. 3).
8 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.