Dziennik UE

Dz.U.UE.L.2017.148.3

| Akt obowiązujący
Wersja od: 10 czerwca 2017 r.

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/980
z dnia 7 czerwca 2017 r.
ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów współpracy w zakresie działalności nadzorczej, weryfikacji na miejscu, dochodzeń i wymiany informacji między właściwymi organami zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE 1 , w szczególności jej art. 80 ust. 4 i art. 81 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dyrektywie 2014/65/UE ustanowiono obowiązki w odniesieniu do współpracy i wymiany informacji między właściwymi organami. W ramach tej procedury właściwy organ może zwrócić się o współpracę do właściwego organu innego państwa członkowskiego w zakresie weryfikacji na miejscu lub dochodzenia.

(2) W celu zagwarantowania, że właściwe organy są w stanie współpracować i wymieniać informacje w sposób skuteczny i terminowy do celów dyrektywy 2014/65/UE oraz że są w stanie udzielać sobie pełnej wzajemnej pomocy, należy ustanowić procedury oraz szablony i formularze, które mają być wykorzystywane przez właściwe organy na potrzeby takiej współpracy i wymiany informacji, w tym w celu składania wniosków o współpracę lub wymianę informacji, potwierdzania otrzymania wniosków oraz udzielania odpowiedzi na takie wnioski.

(3) W celu zapewnienia, by organy otrzymujące wniosek rozpatrywały wnioski o współpracę lub wymianę informacji skutecznie i szybko, w każdym wniosku należy jasno określić przyczyny złożenia takiego wniosku o współpracę lub wymianę informacji. Poza stosowaniem szablonów i formularzy wniosków o współpracę lub wymianę informacji oraz odpowiedzi na takie wnioski procedury współpracy i wymiany informacji powinny umożliwiać i ułatwiać komunikację, konsultacje oraz interakcje między organem składającym wniosek a organem otrzymującym wniosek w trakcie całego procesu.

(4) Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

(5) Ze względów spójności oraz w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynków finansowych konieczne jest, aby przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu oraz przepisy ustanowione w dyrektywie 2014/65/UE były stosowane od tej samej daty.

(6) Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).

(7) ESMA nie przeprowadził otwartych konsultacji publicznych na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, ani też nie przeanalizował potencjalnych kosztów i korzyści związanych z wprowadzeniem standardowych formularzy, szablonów i procedur, które mają być wykorzystywane przez odpowiednie właściwe organy, ponieważ byłoby to nieproporcjonalne w stosunku do zakresu i skutków tych standardów, ponieważ ich adresatami są jedynie właściwe organy krajowe państw członkowskich, a nie uczestnicy rynku.

(8) ESMA zasięgnął opinii Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 2 ,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

Punkty kontaktowe

1.  Właściwe organy wyznaczają punkty kontaktowe w celu składania wniosków o współpracę lub wymianę informacji zgodnie z, odpowiednio, art. 80 i 81 dyrektywy 2014/65/UE. Publikują one dane punktów kontaktowych na swoich stronach internetowych.
2.  Właściwe organy przekazują ESMA informacje o swoich punktach kontaktowych. ESMA prowadzi i aktualizuje wykaz punktów kontaktowych wyznaczonych zgodnie z ust. 1, przeznaczony dla właściwych organów.
Artykuł  2

Wniosek o współpracę lub wymianę informacji

1.  Organ składający wniosek składa wniosek o współpracę lub wymianę informacji w formie papierowej lub drogą elektroniczną, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku I. Organ ten przesyła swój wniosek do punktu kontaktowego organu otrzymującego wniosek.
2.  W pilnych przypadkach organ składający wniosek może złożyć wniosek o współpracę lub wymianę informacji ustnie, pod warunkiem że potwierdzenie wniosku zostanie sporządzone w rozsądnym terminie w formie pisemnej, chyba że organ otrzymujący wniosek postanowi inaczej.
3.  Organ składający wniosek może dołączyć do wniosku wszelkie dokumenty lub materiały uznane za niezbędne do uzasadnienia wniosku.
Artykuł  3

Potwierdzenie odbioru

W terminie 10 dni roboczych od daty otrzymania wniosku o współpracę lub wymianę informacji przez punkt kontaktowy organu otrzymującego wniosek, organ ten wysyła potwierdzenie obioru do organu składającego wniosek, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku II.

Artykuł  4

Odpowiedź na wniosek o współpracę lub wymianę informacji

1.  Organ otrzymujący wniosek odpowiada na wniosek o współpracę lub wymianę informacji w formie papierowej lub drogą elektroniczną, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku III. Odpowiedź jest przesyłana do punktu kontaktowego organu składającego wniosek, chyba że organ składający wniosek postanowi inaczej.
2.  Organ otrzymujący wniosek wykonuje wnioski o współpracę lub wymianę informacji w sposób, który zapewnia bezzwłoczne podjęcie wszelkich niezbędnych działań regulacyjnych, biorąc pod uwagę złożoność wniosku oraz konieczność zaangażowania osób trzecich lub innego organu.
Artykuł  5

Procedura wysyłania i rozpatrywania wniosku o współpracę lub wymianę informacji

1.  Komunikacja między organem składającym wniosek a organem otrzymującym wniosek dotycząca wniosku o współpracę lub wymianę informacji odbywa się w formie papierowej lub drogą elektroniczną, w zależności od tego, który z tych sposobów jest szybszy, oraz z należytym uwzględnieniem poufności, terminów, objętości dokumentów do przekazania i łatwego dostępu do informacji dla organu składającego wniosek. W szczególności organ składający wniosek bezzwłocznie składa wszelkie wyjaśnienia, o które zwraca się organ otrzymujący wniosek.
2.  Jeżeli organ otrzymujący wniosek spodziewa się opóźnienia przekraczającego 5 dni roboczych od szacunkowej daty udzielenia odpowiedzi określonej w potwierdzeniu odbioru, powiadamia o tym organ składający wniosek.
3.  Jeżeli wniosek został zakwalifikowany przez organ składający wniosek jako pilny, organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek uzgadniają częstotliwość, z jaką organ otrzymujący wniosek będzie informował organ składający wniosek o postępach w odniesieniu do wykonania wniosku i przewidywanej dacie udzielenia odpowiedzi.
4.  Organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek współpracują w celu rozwiązania wszelkich trudności, jakie mogą pojawić się w odniesieniu do wykonania wniosku.
Artykuł  6

Procedura dotycząca wniosków o przyjęcie zeznania

1.  Jeżeli organ składający wniosek zwróci się w swoim wniosku o przyjęcie zeznania od dowolnej osoby, organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek, z zastrzeżeniem ograniczeń i trudności prawnych oraz jakichkolwiek różnic w wymogach proceduralnych, oceniają i uwzględniają:
a) prawa osoby lub osób, od których zeznanie ma zostać przyjęte;
b) rolę personelu organu otrzymującego wniosek i organu składającego wniosek w przyjęciu zeznania;
c) czy osoba, od której ma zostać przyjęte zeznanie ma prawo do pomocy przedstawiciela prawnego, a jeżeli tak to - zakres pomocy przedstawiciela prawnego podczas składania zeznania, w tym w odniesieniu do zapisu zeznania lub protokołu z zeznania;
d) czy zeznanie ma zostać przyjęte na zasadzie dobrowolności lub obligatoryjnie, jeżeli takie zróżnicowanie występuje;
e) czy, w oparciu o informacje dostępne w momencie składania wniosku, osoba, od której ma zostać przyjęte zeznanie, jest świadkiem lub przedmiotem dochodzenia;
f) czy, w oparciu o informacje dostępne w momencie składania wniosku, zeznanie może być lub jest przeznaczone do wykorzystania w procesie karnym;
g) dopuszczalność zeznania w jurysdykcji organu składającego wniosek;
h) zapis zeznania i obowiązujące procedury, w tym, czy jest to zapis dosłowny czy streszczone protokoły pisemne, bądź też zapis audio lub audiowizualny;
i) procedury poświadczenia lub potwierdzenia zeznania przez osoby składające zeznanie, w tym czy są one przeprowadzane po przyjęciu zeznania.
2.  Organ otrzymujący wniosek i organ składający wniosek zapewniają wprowadzenie ustaleń umożliwiających ich pracownikom skuteczne działanie, w tym ustaleń umożliwiających ich pracownikom uzgadnianie wszelkich dodatkowych informacji, które mogą być konieczne, w tym w odniesieniu do:
a) planowania terminów;
b) wykazu pytań, które mają zostać zadane osobie, która ma złożyć zeznanie, oraz przeglądu tego wykazu;
c) ustaleń dotyczących podróży, w tym zapewnienia, by przedstawiciele organu otrzymującego wniosek i organu składającego wniosek mogli się spotkać w celu omówienia tej kwestii przed przyjęciem zeznania;
d) rozwiązań w zakresie tłumaczeń.
Artykuł  7

Procedura dotycząca wniosków o weryfikację na miejscu lub dochodzenie

1.  Jeżeli złożono wniosek o przeprowadzenie weryfikacji na miejscu lub dochodzenia, organ składający wniosek i organ otrzymujący wniosek konsultują się co do najlepszego sposobu wykorzystania wniosku o współpracę, biorąc pod uwagę art. 80 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2014/65/UE, w tym co do korzyści płynących z przeprowadzenia wspólnej weryfikacji na miejscu lub wspólnego dochodzenia.

Podejmując decyzję w sprawie najlepszego wykorzystania wniosku o współpracę, organ składający wniosek i organ otrzymujący wniosek uwzględniają co najmniej następujące elementy:

a) treść wszelkich wniosków o współpracę otrzymanych od organu składającego wniosek, w tym wszelkie sugestie na temat stosowności wspólnego przeprowadzenia dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;
b) fakt, czy prowadzą one odrębnie własne dochodzenia w sprawach mających skutki transgraniczne oraz czy kwestia ta zostałaby w bardziej odpowiedni sposób rozpatrzona w wyniku współpracy;
c) ramy prawne i regulacyjne w poszczególnych jurysdykcjach, gwarantując, że obydwa organy dobrze rozumieją potencjalne trudności i ograniczenia prawne w odniesieniu do swoich działań i wszelkich procedur, które mogą stosować, w tym wszelkie kwestie związane z zasadą ne bis in idem;
d) zarządzanie i kierownictwo potrzebne do przeprowadzenia dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;
e) alokację zasobów oraz wyznaczenie pracowników odpowiedzialnych za przeprowadzenie dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;
f) możliwość opracowania wspólnego planu działania i harmonogramu pracy przez każdy z organów;
g) określenie działań, które każdy z organów powinien podjąć wspólnie lub indywidualnie;
h) wzajemną wymianę uzyskanych informacji oraz sprawozdawczość na temat wyników działań podjętych indywidualnie;
i) inne kwestie w zależności od przypadku.
2.  Jeżeli organ otrzymujący wniosek sam przeprowadza weryfikację na miejscu lub dochodzenie, informuje organ składający wniosek o postępach tych działań i w odpowiednim czasie przedstawia swoje ustalenia.
3.  Jeżeli organ składający wniosek i organ otrzymujący wniosek zdecydują o przeprowadzeniu wspólnego dochodzenia lub wspólnej weryfikacji na miejscu, wówczas:
a) stale się ze sobą komunikują w celu koordynowania procesu uzyskiwania informacji i ustalania faktów;
b) ściśle ze sobą współpracują przy przeprowadzaniu wspólnych dochodzeń lub wspólnej weryfikacji na miejscu;
c) określają konkretne przepisy prawne, które stanowią przedmiot dochodzenia lub weryfikacji na miejscu;
d) w stosownych przypadkach, uzgadniają co najmniej następujące elementy:
(i) opracowują wspólny plan działania określający treść, charakter i harmonogram działań, które należy podjąć, w tym podział odpowiedzialności w zakresie realizacji prac, z uwzględnieniem odnośnych priorytetów każdego z organów;
(ii) określają i oceniają wszelkie ograniczenia lub trudności prawne oraz różnice w procedurach w odniesieniu do dochodzeń lub działań egzekucyjnych, lub wszelkich innych postępowań, w tym w odniesieniu do praw wszelkich osób, wobec których prowadzone jest dochodzenie;
(iii) identyfikują i oceniają zawodowe przywileje prawne mogące mieć wpływ na postępowanie dochodzeniowe, jak również na postępowanie egzekucyjne, w tym samooskarżenie;
(iv) opracowują strategię kontaktów publicznych i z prasą;
(v) określają zamierzone wykorzystanie wymienionych informacji.
Artykuł  8

Przekazanie informacji, o które nie złożono wniosku

1.  W przypadku gdy właściwy organ posiada informacje, które jego zdaniem mogłyby pomóc innemu właściwemu organowi w wykonywaniu jego zadań zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE lub rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 600/2014 3 , przekazuje te informacje w formie papierowej lub drogą elektroniczną do punktu kontaktowego innego właściwego organu.
2.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli właściwy organ wysyłający informacje uważa, że odnośne informacje należy przesłać jak najszybciej, może wstępnie przekazać informacje ustnie, pod warunkiem że następnie informacje zostaną przekazane w formie pisemnej w rozsądnym terminie, chyba że organ otrzymujący informacje postanowi inaczej.
3.  Organ, który przekazuje informacje, o które nie złożono wniosku, wykorzystuje w tym celu formularz ustanowiony w załączniku III, określając przy tym w szczególności kwestie związane z poufnością informacji.
Artykuł  9

Wymóg powiadomienia właściwych organów

1.  W przypadku gdy zgodnie z art. 80 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE właściwy organ rynku regulowanego bezpośrednio zwraca się do firm inwestycyjnych będących zdalnymi członkami lub uczestnikami rynku regulowanego, natychmiast po skontaktowaniu się z tym zdalnym członkiem lub uczestnikiem powiadamia on o tym właściwy organ macierzystego państwa członkowskiego zdalnego członka lub uczestnika w formie papierowej lub drogą elektroniczną, wypełniając formularz ustanowiony w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, chyba że organ tego macierzystego państwa członkowskiego zdalnego członka lub uczestnika zgodził się w formie pisemnej, by być informowanym w inny sposób.
2.  Jeżeli kwestia zwrócenia się do zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego jest pilna, właściwy organ rynku regulowanego może z uzasadnionych powodów dokonać powiadomienia ustnie, pod warunkiem że potwierdzenie wniosku zostanie sporządzone w rozsądnym terminie w formie pisemnej, chyba że organ otrzymujący wniosek postanowi inaczej.
Artykuł  10

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 stycznia 2018 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2017 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I

Formularz wniosku o współpracę lub wymianę informacji

Wniosek o współpracę lub wymianę informacji

grafika

ZAŁĄCZNIK  II

Formularz potwierdzenia odbioru

Potwierdzenie odbioru

grafika

ZAŁĄCZNIK  III

Formularz odpowiedzi na wniosek o współpracę lub wymianę informacji

Odpowiedź na wniosek o współpracę lub wymianę informacji

grafika

ZAŁĄCZNIK  IV

Formularz powiadomienia o bezpośrednim zwróceniu się do zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego

Powiadomienie o bezpośrednim zwróceniu się do zdalnego członka lub uczestnika rynku regulowanego

grafika

1 Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349.
2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).
3 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.