Dziennik UE

Dz.U.UE.L.1992.383.17

| Akt utracił moc
Wersja od: 30 lipca 2002 r.

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 3769/92
z dnia 21 grudnia 1992 r.
wykonujące i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3677/90 ustanawiające środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych

.................................................

Notka Wydawnictwa Prawniczego "Lex"

Tekst niniejszego rozporządzenia nie uwzględnia wszystkich zmian. Niektóre akty zmieniające nie zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - polskim wydaniu specjalnym, ponieważ instytucje UE uznały zmiany wynikające z nich za pochłonięte przez akty zmieniające opublikowane w kolejnych tomach tego wydawnictwa.

.................................................

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejska Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3677/90 z dnia 13 grudnia 1990 r. ustanawiające środki, które powinny być podjęte w celu uniemożliwiania wykorzystywania niektórych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych(1), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 900/92(2), w szczególności jego art. 10 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

konieczne jest ustanowienie przepisów wykonawczych do rozporządzenia (EWG) nr 3677/90, zwanego dalej "rozporządzeniem podstawowym";

ilości progowe substancji sklasyfikowanych wymienionych w kategorii 3 Załącznika do rozporządzenia podstawowego oraz identyfikacja mieszanin zawierających takie substancje, powinny być ustalone do celów art. 2a ust. 2 rozporządzenia podstawowego;

niezbędne jest zidentyfikowanie krajów i substancji zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, w szczególności na podstawie podejścia uzgodnionego z państwem, którego to dotyczy;

w niektórych przypadkach, gdy nie ma formalnego porozumienia z państwem przeznaczenia w rozumieniu art. 5a ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wymagania wywozowe dotyczące substancji w kategorii 3 muszą być ustalone, w szczególności na podstawie podejścia uzgodnionego z państwem, którego to dotyczy;

identyfikacja wrażliwych miejsc przeznaczenia, musi mieć miejsce na takiej podstawie, że w danym państwie nielegalnie wytwarzane są środki odurzające i substancje psychotropowe lub że występują tam inne ważne czynniki takie jak np. geograficzna bliskość państwa, w którym środki odurzające lub takie substancje są wytwarzane;

Komisja podejmuje działania w celu nawiązania takich kontaktów z licznymi państwami; wykazy w załączniku 2 i 3 do niniejszego rozporządzenia powinny być stopniowo uzupełniane w miarę, jak kontakty te prowadzą do konkretnych wyników;

konieczne jest sporządzenie wzoru indywidualnego pozwolenia na wywóz, jak również szczegółowych zasad dotyczących jego stosowania, a ponadto ustanowienie takich zasad dla realizacji systemu otwartych pozwoleń indywidualnych na poszczególne wywozy substancji objętych kategoriami 2 i 3;

Wspólnota powinna wykonać decyzję podjętą w kwietniu 1992 r. przez Komisję ds. środków odurzających (KŚO) Narodów Zjednoczonych o włączeniu substancji; izosafrol, piperonal i safrol do tabeli I Załącznika Konwencji NZ z 1988 r. o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, poprzez przeniesienie wyżej wymienionych substancji z kategorii 2 do kategorii 1 w Załączniku do rozporządzenia podstawowego i dlatego dla przejrzystości Załącznik do rozporządzenia podstawowego powinien zostać zastąpiony. Decyzja opiera się na argumentach, że cechy wyżej wymienionych substancji są bardzo podobne do tych zawartych już w tabeli I jak również w kategorii 1 sprawozdania końcowego grupy roboczej ds. produktów chemicznych (GRPC), a członkowie tej grupy reprezentowani w KŚO podzielają w pełni opinię, iż decyzja ta jest środkiem wyjątkowym, odnoszącym się do handlu międzynarodowego, która nie stanie się precedensem dla innych potencjalnych zmian w klasyfikacji podanej w sprawozdaniu GRPC;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Prekursorów Narkotyków,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE

Artykuł  1

Zwolnienia od wymagań rejestracyjnych dotyczących substancji sklasyfikowanych wymienionych w kategorii 3

1. Podmioty gospodarcze zaangażowane w wywóz substancji sklasyfikowanych wymienionych w kategorii 3 Załącznika rozporządzenia podstawowego są zwolnionezwymagańrejestracyjnych określonych w art. 2a ust. 2 rozporządzenia podstawowego w przypadku gdy suma ilości wywiezionych przez nich w trakcie ubiegłego roku kalendarzowego (1 stycznia -31 grudnia) nie przewyższa kwot określonych w załączniku 1 do niniejszego rozporządzenia. Jednakże jak tylko ilość ta zostanie przekroczona w bieżącym roku kalendarzowym, wymagania rejestracyjne muszą być niezwłocznie dopełnione.
2. W przypadku mieszanin w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. a) zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego, zawierających substancje wymienione w kategorii 3, podmioty gospodarcze są zwolnione z wymagań rejestracyjnych, określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli ilość substancji w nich zawartych nie przekroczyła, w trakcie ubiegłego roku kalendarzowego, ilości określonych w wyżej wymienionym ust. 1. Jednakże jak tylko ilości te zostaną przekroczone w bieżącym roku kalendarzowym, wymagania rejestracyjne muszą być niezwłocznie dopełnione.
3. W celu stworzenia rejestru, podmioty gospodarcze, których wywozy substancji objętych kategorią 3 w 1992 r. przekroczyły ilości określone w załączniku 1, i które zamierzają kontynuować wywóz tych substancji, są zobowiązane zarejestrować się u właściwych organów i przekazać im informacje określone w art. 2a ust. 2 rozporządzenia podstawowego do 31 stycznia 1993 r.
Artykuł  2 1

Szczególne wymagania wywozowe dla substancji sklasyfikowanych w kategorii 2

Na mocy art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wywóz substancji sklasyfikowanych w kategorii 2 podlega odpowiednio przepisom art. 4 i 4a rozporządzenia podstawowego za każdym razem, kiedy jest przeznaczony dla podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w kraju wymienionym i opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C. Wykazy te są regularnie aktualizowane przez Komisję Europejską.

Artykuł  3 2

Szczególne wymagania wywozowe dla substancji sklasyfikowanych w kategorii 3

Bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych wymagań określanych na podstawie porozumień z zainteresowanymi krajami wywóz substancji sklasyfikowanych w kategorii 3 podlega, na mocy art. 5a ust. 2 rozporządzenia podstawowego, przepisom art. 4 i 4a rozporządzenia podstawowego za każdym razem, kiedy jest przeznaczony dla podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w kraju wymienionym w wykazie opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C, a ponadto na mocy ust. 3 niniejszego artykułu nie może zostać wydane otwarte indywidualne upoważnienie. Wykazy te są regularnie aktualizowane przez Komisję Europejską.

Artykuł  4

Wzorzec pozwolenia na wywóz

1. Pozwolenie na wywóz, określone w art. 4 rozporządzenia podstawowego powinno być sporządzone w postaci formularza, którego wzór podano w załączniku 4 do niniejszego rozporządzenia. Jest on stosowany zgodnie z ustalonymi w nim zasadami. Formularz jest drukowany w jednym lub większej liczbie języków urzędowych Wspólnoty. pozwolenia na wywóz są sporządzane w jednym z tych języków i zgodnie z przepisami prawa krajowego państwa wywozu; jeżeli są wypełniane odręcznie, powinny być wypełnione atramentem, literami drukowanymi.
2. Formularze pozwoleń na wywóz są formatu A4. Mają nadrukowany w tle ornament giloszowany, uwidaczniając jakiekolwiek mechaniczne lub chemiczne fałszerstwo.
3. Państwa Członkowskie mogą zastrzec sobie prawo do samodzielnego drukowania pozwoleń na wywóz lub mogą zlecić ich wykonanie zatwierdzonym przez nich drukarzom. W drugim przypadku, każde pozwolenie na wywóz musi zawierać odniesienie do takiego zatwierdzenia. Ponadto formularz pozwolenia na wywóz musi zawierać nazwę i adres drukarza lub znak, na podstawie którego drukarz może zostać zidentyfikowany. Musi także nosić numer seryjny, drukowany lub nie, na podstawie którego można go zidentyfikować.
4. Pozwolenie wystawia się w trzech egzemplarzach numerowanych od 1-3: nr 1 zatrzymywany przez organy wydające pozwolenie, nr 2 towarzyszący towarom i przedstawiany organom celnym, gdzie składane jest zgłoszenie wywozowe i następnie organom celnym w punkcie, gdzie substancje opuszczają obszar celny Wspólnoty, oraz nr 3 zatrzymywany przez podmiot gospodarczy, któremu pozwolenie zostało udzielone. Dalsze egzemplarze mogą być wystawiane na życzenie.
Artykuł  5

Otwarte pozwolenia indywidualne

1. Każdy wnioskodawca ubiegający się o otwarte pozwolenie indywidualne na mocy art. 5 ust. 3 i art. 5aust. 3 rozporządzenia podstawowego, dostarcza właściwym organom w szczególności następujące informacje:

a) szczegóły dotyczące jego kwalifikacji i doświadczenia zawodowego w dziedzinie objętej niniejszym rozporządzeniem i, w przypadku osoby prawnej, nazwa, istotne w tym przypadku kwalifikacje i doświadczenie zawodowe kierownika lub osoby odpowiedzialnej za zapewnianie, że wywóz wymienionych substancji przebiega zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia;

b) szczegóły, w ujęciu sumarycznym, transakcji wywozowych dotyczących substancji z wykazu, zawartych w ciągu dwunastu miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, określając w przypadku każdej substancji, całkowitą liczbę transakcji oraz ilości wywiezionych do każdego kraju, dla których wymagane są pozwolenia na wywóz;

c) szczegóły dotyczące środków ostrożności, które zostały powzięte w celu zapobieżenia wykorzystywaniu substancji objętych wykazem do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych, w szczególności ustaleń poczynionych zgodnie z art. 3 rozporządzenia podstawowego.

2. Bez uszczerbku dla technicznych środków realizacji, pozwolenie, określone w powyższym ust. 1 będzie zawieszone lub uchylone zgodnie z art. 5 ust. 3 i 5a ust. 3, rozporządzenia podstawowego, lub też zostanie odmówione jego wydanie, w szczególności, gdy:

a) istnieją rozsądne podstawy dla podejrzeń, że informacje dostarczone zgodnie z wymaganiami wymienionego ust. 1 są nieprawidłowe;

b) istnieją rozsądne podstawy dla podejrzeń, że powzięte środki ostrożności są niewystarczające, aby zapobiec wykorzystywaniu danych substancji do nielegalnego wytwarzania środków odurzających i substancji psychotropowych lub też, że podmiot gospodarczy lub w przypadku osoby prawnej osoba odpowiedzialna, nie zapewnia wystarczających zabezpieczeń przed ryzykiem wykorzystywania.

3. Bez względu na istnienie pozwolenia określonego w powyższym ust. 1, indywidualne operacje wywozowe dokonywane na podstawie takiego pozwolenia mogą zostać zakazane przez właściwe organy na podstawie art. 6ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
4. Bez uszczerbku dla obowiązków na mocy art. 2 rozporządzenia podstawowego, osoba posiadająca pozwolenie, określone w powyższym ust. 1, musi spełnić następujące wymagania:

a) podać numer pozwolenia we wszystkich istotnych celnych zgłoszeniach wywozowych;

b) dokonać wpisu do rejestrów określonych w art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego najpóźniej w momencie opuszczania przez przesyłkę lokalu dostawcy w celu wywozu;

c) w każdym przypadku, gdy do wydania pozwolenia na wywóz potrzebne jest poprzednio wydane pozwolenie na przywóz wystawione przez państwo przeznaczenia, wpis zawiera numer (jeżeli istnieje) oraz miejsce i datę wydania pozwolenie na przywóz wydanego przez państwo przeznaczenia; kopia tego pozwolenia jest przechowywana zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego;

d) zapewnić, aby przesyłce towarzyszyła podczas transportu kopia pozwolenia, określonego w ust. 1, a które ma być przedstawione organom celnym w miejscu opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty i przechowywane przez nie przez okres nie krótszy niż trzy lata począwszy od końca roku kalendarzowego, w którym wywóz miał miejsce;

e) przedstawić, na koniec każdego kwartału, sumaryczną informację dotyczącą operacji wywozowych dokonanych na podstawie pozwolenia. Podsumowanie, którego szczegółowa treść jest ustalana przez właściwe organy danego Państwa Członkowskiego, zawiera przynajmniej informacje dotyczące liczby operacji, substancji, ilości i państw przeznaczenia. W przypadku niedostarczenia tych informacji pozwolenie może zostać zawieszone lub uchylone;

f) informować organy wydające pozwolenie o wszelkich zmianach zachodzących w informacjach podanych zgodnie z ust. 1, lub informacji, określonych przez te organy w tym celu.

5. Formularz otwartego pozwolenia indywidualnego, określonego w ust. 1 spełnia wymagania podane w załączniku 5.
Artykuł  6

Substancje sklasyfikowane

Załącznik do rozporządzenia podstawowego otrzymuje brzmienie:

"ZAŁĄCZNIK

Substancja

Nazewnictwo CN (jeśli odmienne)

Kod CN

KATEGORIA 1

Efedryna

2939 40 10

Ergometryna

2939 60 10

Ergotamina

2939 60 30

Kwas lizergowy

2939 60 50

1-fenylo-2-propanon.

Fenyloaceton

2914 30 10

Pseudoefedryna

2939 40 30

kwas acetyloantranilowy

Kwas 2-acetamidobenzoesowy

2924 29 50

3,4 -metylenodioksyfenylopropan-2-on

2932 90 77

Izosafrol. (cis + trans)

2932 90 73

Piperonal

2932 90 75

Safrol.

2932 90 71

Sole substancji wymienionych w niniejszej kategorii, o ile istnienie takich soli jest możliwe.

KATEGORIA 2

Bezwodnik octowy

2915 24 00

Kwas antranilowy

2922 49 50

Kwas fenylooctowy

2916 33 00

Piperydyna

2933 39 30

Sole substancji wymienionych w niniejszej kategorii, o ile istnienie takich soli jest możliwe.

KATEGORIA 3

Aceton

2914 11 00

Eter etylowy

Eter dietylowy

2909 11 00

Keton metyloetylowy (MEK)

Butanon

2914 12 00

Toluen

2902 30 10/90

Nadmanganian potasu

2841 60 10

Kwas siarkowy

2807 00 10

Kwas solny

Chlorowodór

2806 10 00

Sole substancji wymienionych w niniejszej kategorii z wyjątkiem kwasu siarkowego i kwasu solnego, o ile istnienie takich soli jest możliwe."

Artykuł  7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1993 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1992 r.

W imieniu Komisji
Christiane SCRIVENER
Członek Komisji

______

(1) Dz.U. L 357 z 20.12.1990, str. 1

(2) Dz.U. L 96 z 10.4.1992, str. 1.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I 3

SubstancjaIlość
Aceton(1)50 kg
Eter etylowy(1)20 kg
Keton metyloetylowy(1)50 kg
Toluen(1)50 kg
Kwas siarkowy100 kg
Kwas solny100 kg
(1) Sole substancji wymienionych w niniejszej kategorii, w przypadkach gdy

istnienie takich soli jest możliwe."

ZAŁĄCZNIK  II 4

SubstancjaKraj przeznaczenia
Bezwodnik kwasu octowego(1)ArgentynaMeksyk
BeninMołdowa
Boliwia(Myanmar) Birma
BrazyliaNigeria
KolumbiaParagwaj
ChilePeru
KostarykaSingapur
CyprArabia Saudyjska
Republika CzeskaRepublika Południowej Afryki
EkwadorSri Lanka
EtiopiaSyria
GwatemalaTadżykistan
HonkongTajlandia
IndieKajmany
IndonezjaFilipiny
IranFederacja Rosyjska
JordaniaTurcja
LibanZjednoczone Emiraty Arabskie
MakaoWenezuela
Malezja
Kwas antranilowy(1)BoliwiaMeksyk
ChilePeru
KolumbiaZjednoczone Emiraty Arabskie
EkwadorWenezuela
Indie
Kwas fenylooctowy(1) BoliwiaPeru
Piperydyna(1)ChileZjednoczone Emiraty Arabskie
KolumbiaStany Zjednoczone Ameryki Północnej
EkwadorWenezuela
Meksyk
(1) Z uwzględnieniem soli tych substancji, oprócz soli kwasu siarkowego i

kwasu solnego w każdym przypadku, gdy istnienie takich soli jest

możliwe.

ZAŁĄCZNIK  III 5

SubstancjaMiejsce przeznaczenia
Keton metyloetylowy(1)ArgentynaHongkong
Toluen(1)BoliwiaPanama
Kwas siarkowy(1)BrazyliaParagwaj
ChilePeru
KolumbiaSyria
KostarykaTajlandia
EkwadorUrugwaj
SalwadorZjednoczone Emiraty Arabskie
GwatemalaWenezuela
Honduras
Nadmanganian potasu(1)ArgentynaMołdowa
BeninNigeria
BoliwiaPanama
BrazyliaParagwaj
ChilePeru
KolumbiaArabia Saudyjska
KostarykaPołudniowej Afryki
CyprSri Lanka
Republika CzeskaSyria
EkwadorTadżykistan
SalwadorTajlandia
EtiopiaKajmany
GwatemalaFilipiny
HondurasFederacja Rosyjska
HonkongTurcja
JordaniaUrugwaj
MakaoZjednoczone Emiraty Arabskie
MalezjaWenezuela
Aceton(1)Argentyna Meksyk
Eter etylowy(1)Boliwia Myanmar (Birma)
BrazyliaPanama
ChileParagwaj
KolumbiaPeru
KostarykaSingapur
EkwadorSyria
SalwadorTajlandia
GwatemalaTurcja
HondurasZjednoczone Emiraty Arabskie
HongkongUrugwaj
IranWenezuela
Liban
Kwas solnyArgentynaLiban
BoliwiaMyanmar (Birma)
BrazyliaPanama
ChileParagwaj
KolumbiaPeru
KostarykaSingapur
EkwadorSyria
SalwadorTajlandia
GwatemalaTurcja
HondurasZjednoczone Emiraty Arabskie
HongkongUrugwaj
IranWenezuela
(1) Z uwzględnieniem soli tych substancji oprócz soli kwasu siarkowego i

solnego w każdym przypadku, gdy istnienie takich soli jest możliwe.

ZAŁĄCZNIK  IV

INDYWIDUALNE POZWOLENIE NA WYWÓZ DOTYCZĄCE SUBSTANCJI WYMIENIONYCH W ZAŁĄCZNIKU DO ROZPORZĄDZENIA (EWG) NR 3677/90

..................................................

Notka Wydawnictwa Prawniczego "Lex"

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

grafika

ZAŁĄCZNIK  V

Otwarte indywidualne pozwolenia wywozowe dotyczące substancji wymienionych w kategorii 2 i 3 Załącznika do rozporządzenia (EWG) nr 3677/90

1. Formularz otwartego indywidualnego pozwolenia na wywóz jest taki sam jak ten, określony w załączniku IV.

2. Będzie nosić, w poprzek całej strony, napis:

Licencia genérica individual

Åben individuel eksporttilladelse

Offene Einzelgenehmigung

Ανοικτή κατά περίπτωση άδεια εξαγωγής

Open individual export authorization

Autorisation générale individuelle

Autorizzazione singola aperta all'esportazione

Individuele open vergunning

Autorização geral individual.

3. Wypełnia się jedynie rubryki 1, 2, 5, 13 i 19. Rubrykę 13 uzupełnia się wykazem substancji i dozwolonych państw przeznaczenia.

1 Art. 2 zmieniony przez art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 1232/2002 z dnia 9 lipca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.180.5) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 30 lipca 2002 r.
2 Art. 3 zmieniony przez art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 1232/2002 z dnia 9 lipca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.180.5) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 30 lipca 2002 r.
3 Załącznik I zmieniony przez art. 2 pkt 3 rozporządzenia nr 1232/2002 z dnia 9 lipca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.180.5) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 30 lipca 2002 r.
4 Załącznik II zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 1610/2000 z dnia 24 lipca 2000 r. (Dz.U.UE.L.00.185.30) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 14 sierpnia 2000 r.
5 Załącznik III zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 1610/2000 z dnia 24 lipca 2000 r. (Dz.U.UE.L.00.185.30) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 14 sierpnia 2000 r.
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.