Dz.U.UE.C.2019.54.25

| Akt nienormatywny
Wersja od: 11 lutego 2019 r.

Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2018 r. - Adraces / Komisja
(Sprawa T-714/18)

Język postępowania: portugalski

(2019/C 54/38)

(Dz.U.UE C z dnia 11 lutego 2019 r.)

Strony

Strona skarżąca: Associação para o Desenvolvimento da Raia Centro Sul - Adraces (Vila Velha de Ródão, Portugalia) (przedstawiciele: G. Anastácio, D. Pirra Xarepe, J. Whyte i M. Barros Silva, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji ARES (2018) 4940694 z dnia 26 września 2018 r., która kończy umowę ramową o partnerstwie nr COM/LIS/ED/2018-2020_1, i nakazanie przywrócenia Komisji przywrócenie wcześniejszej pozycji skarżącej.
- Obciążenie Komisji wszystkimi kosztami.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady pewności prawa w zakresie, w jakim Komisja jednostronnie odwołała zamówienie publiczne bez podania żadnej podstawy lub uzasadnienia tego odwołania.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady dobrej wiary, ponieważ poprzez wprowadzenie do wspomnianej umowy ramowej klauzuli ogólnej odwołania, zgodnie z którą może ona zakończyć arbitralnie tę umowę, bez żadnej podstawy lub uzasadnienia, Komisja dopuściła się nadużycia władzy i naruszyła równowagę interesów leżącą u podstaw jakiejkolwiek umowy, tak publicznej jak i prywatnej.
3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady przestrzegania słusznych praw i interesów jednostek, wiążącej organy administracyjne w dziedzinie zamówień publicznych, ponieważ Komisja odwołała jednostronnie w sposób czysto arbitralny i bez uzasadnienia wspomnianą umowę, co jest zakazane przez zasadę pacta sunt servanda.
4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia obowiązku dobrego administrowania, ponieważ Komisja odwołała wspomnianą umowę na podstawie samego artykułu w gazecie, bez dokonania wystarczająco głębokiej oceny konkretnego przypadku, co stanowi przypadek oczywistego złego administrowania.
5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności w zakresie, w jakim Komisja odwołała bez żadnej podstawy i uzasadnienia wspomnianą umowę, co stanowiło reakcję na skazanie pracownika skarżącej za przestępstwa fałszowania i oszustwa, które nie miały nic wspólnego z działalnością skarżącej ani z atrybutami i kompetencją Komisji.