Dzienniki UE

Dz.U.UE.C.2008.285.44/2

| Akt nienormatywny
Wersja od: 8 listopada 2008 r.

Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2008 r. - Aragonas Industrias y Energía przeciwko Komisji

(Sprawa T-348/08)

(2008/C 285/82)

Język postępowania: angielski

(Dz.U.UE C z dnia 8 listopada 2008 r.)

Strony

Strona skarżąca: Aragonesas Industrias y Energía SA (Barcelona, Hiszpania) (przedstawiciele: I. Forrester, K. Struckmann, P. Lindfelt, J. Garcia-Nieto Esteva, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

– stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 czerwca 2008 r. w sprawie COMP/F/38.695 - Chloran sodu w zakresie, w jakim dotyczy Aragonesas; lub

– zmiana art. 1 i 2 decyzji w celu uchylenia lub znacznego obniżenia grzywny nałożonej na Aragonesas; i

– obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze skarżąca wnosi na podstawie art. 230 WE o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C (2008) 2626 wersja ostateczna z dnia 11 czerwca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 ust. 1 WE oraz art. 53 ust. 1 porozumienia o EOG (Sprawa COMP/38.695 - Chloran sodu) w zakresie, w jakim decyzja dotyczy skarżącej. Pomocniczo skarżąca wnosi o zmianę art. 1 i 2 decyzji w zakresie, w jakim Komisja nakłada na mocy tej decyzji na skarżącą grzywnę.

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty:

Po pierwsze, skarżąca utrzymuje, że Komisja popełniła oczywisty błąd w zakresie oceny, uznając, że skarżąca brała udział w kartelu w okresie od końca 1994 r. do 2000 r., przydzielając limity sprzedaży i ustalając ceny na chloran sodu. Skarżąca twierdzi, że wartość dowodów, które Komisja przedstawia w decyzji, jest niewystarczająca, by wykazać w sposób wymagany prawem, że skarżąca brała udział w jednolitym i ciągłym naruszeniu.

Po drugie, skarżąca twierdzi, że miało miejsce naruszenie zasad proporcjonalności i równego traktowania, jako że Komisja, obliczając kwotę podstawową grzywny,

– błędnie oceniła w stosunku do skarżącej wagę naruszenia;

– błędnie zastosowała w stosunku do skarżącej opłatę za uczestnictwo;

– nie oceniła we właściwy sposób czasu trwania naruszenia; i

– nie uwzględniła okoliczności łagodzących właściwych skarżącej.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.