Sprawa T-258/24: Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2024 r. - Scandlines Danmark i in./Komisja
Dz.U.UE.C.2024.4482
Akt nienormatywnySkarga wniesiona w dniu 14 maja 2024 r. - Scandlines Danmark i in./Komisja
(Sprawa T-258/24)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 22 lipca 2024 r.)
Strony
Strona skarżąca: Scandlines Danmark ApS (Kopenhaga, Dania), Scandlines Deutschland GmbH (Hamburg, Niemcy), Stena Line Scandinavia AB (Göteborg, Szwecja), Trelleborgs Hamn AB (Trelleborg, Szwecja), Rederi Aktiebolaget Nordö Link (Malmö, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat L. Sandberg Mørch)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (2024) 959 final z dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie środków pomocy państwa SA.52162 (2019/C) (ex 2018/FC) - Dania i pomocy państwa SA.52617 (2019/C) (ex 2018/FC) - Szwecja, udzielonych przez Danię i Szwecję na rzecz Øresundsbro Konsortiet;
- nakazanie Komisji pokrycia kosztów własnych i tych poniesionych przez stronę skarżącą.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1. Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd ze względu na to, iż gwarancje państwa nie stanowią jednej indywidualnej pomocy, ponieważ każda gwarancja stanowi indywidualną pomoc, a w przeciwnym wypadku pomoc została przyznana każdą wypłatą pomocy w ramach każdej gwarancji państwa. Zarzut ten dzieli się na trzy zarzuty szczegółowe, w których strona skarżąca twierdzi, że:
- Pierwszy zarzut szczegółowy: jako że gwarancje państwa nie stanowią systemu pomocy, każda gwarancja stanowi indywidualną pomoc;
- Drugi zarzut szczegółowy: nawet jeśli nie każda gwarancja państwa zostanie automatycznie uznana za indywidualną pomoc, to jest tak z powodu środków wykonawczych;
- Trzeci zarzut szczegółowy: nawet jeśli nie każda gwarancja państwa zostanie uznana za indywidualną pomoc, ponieważ nie istnieją środki wykonawcze, to w każdym razie wiążąca się z nimi pomoc została przyznana każdą wypłatą w ramach każdej gwarancji państwa.
2. Zarzut drugi dotyczący tego, że Komisja popełniła błąd ze względu na to, iż w spornej decyzji zezwolono na pomoc inwestycyjną, co stanowi naruszenie komunikatu o projektach stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania.