Dz.U.UE.C.2019.16.41

| Akt nienormatywny
Wersja od: 14 stycznia 2019 r.

Wyrok Sądu z dnia 15 listopada 2018 r. - Mabrouk / Rada
(Sprawa T-216/17) 1

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji - Środki przyjęte wobec osób odpowiedzialnych za sprzeniewierzenie państwowych środków finansowych oraz osób i podmiotów, które są z nimi powiązane - Zamrożenie środków finansowych - Wykaz osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych - Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazie - Niewystarczająca podstawa faktyczna - Oczywisty błąd w ocenie - Naruszenie prawa - Zasada dobrej administracji - Rozsądny termin

Język postępowania: angielski

(2019/C 16/49)

(Dz.U.UE C z dnia 14 stycznia 2019 r.)

Strony

Strona skarżąca: Mohamed Marouen Ben Ali Ben Mohamed Mabrouk (Tunis, Tunezja) (przedstawiciele: adwokaci J.-R. Farthouat, N. Boulay i S. Crosby)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: V. Piessevaux i J. Kneale, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie oparte na art. 263 TFUE i mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2017/153 z dnia 27 stycznia 2017 r. zmieniającej decyzję 2011/72/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. 2017, L 23, s. 19), oraz decyzji Rady (WPZiB) 2018/141 z dnia 29 stycznia 2018 r. zmieniającej decyzję 2011/72/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. 2018, L 25, s. 38), w zakresie w jakim decyzje te dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.
2) Mohamed Marouen Ben Ali Ben Mohamed Mabrouk zostaje obciążony własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Radę Unii Europejskiej.
1 Dz.U. C 195 z 19.6.2017.