Dzienniki UE

Dz.U.UE.C.2009.141.55/1

| Akt nienormatywny
Wersja od: 20 czerwca 2009 r.

Skarga wniesiona w dniu 10 kwietnia 2009 r. - MRI przeciwko Komisji

(Sprawa T-154/09)

(2009/C 141/111)

(Dz.U.UE C z dnia 20 czerwca 2009 r.)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Manuli Rubber Indusries SpA (MRI) (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: L. Radicati di Brozolo, M. Pappalardo, E. Marasà, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

W pierwszej kolejności

– Stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji w zakresie, w jakim stwierdza się w nim, że skarżąca brała udział w okresie od 1 kwietnia 1986 r. do 1 sierpnia 1992 r. i od 3 września 1996 r. do 2 maja 2007 r., a w szczególności w okresie od 3 września 1996 r. do 9 maja 2000 r., w jednolitym i ciągłym naruszeniu na rynku przewodów morskich;

– Stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji w zakresie, w jakim w następstwie błędów przedstawionych w niniejszej skardze na skarżącą nałożono grzywnę w wysokości 4.900.000 EUR;

– Oddalenie wszystkich przeciwnych zarzutów i argumentów obrony;

W drugiej kolejności,

– Obniżenie zgodnie z art. 229 WE grzywny nałożonej w art. 2 decyzji na skarżącą w wysokości 4.900.000 EUR,

W każdym razie

– Obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej sprawie zaskarżona jest ta sama decyzja co w sprawie T-146/09 Parker ITR i Parker Hannifin przeciwko Komisji.

W uzasadnieniu swoich żądań skarżąca podnosi po pierwsze, że decyzja jest wadliwa, jeżeli chodzi o zakwalifikowanie zarzucanego jej naruszenia jako udziału w jednym i kompleksowym kartelu w latach 1986-2007, w szczególności w odniesieniu do przyporządkowania naruszenia na okres 1996-2007, a tym samym uwzględnieniu okresu od września 1996 r. do maja 1997 r. w okresie, za który nałożono grzywnę.

W tym kontekście skarżąca twierdzi, że naruszenie nie może być ciągłe ani powtarzające się, jeżeli między poszczególnymi okresami naruszenia tak jak w niniejszym przypadku upłynął znaczny okres, a przede wszystkim miały miejsce pozytywne zdarzenia, które są nie do pogodzenia z wolą kontynuowania lub powtarzania naruszenia, jak publiczne i wyraźne zerwanie stosunków z kartelem ze strony skarżącej, co też zostało uznane przez Komisję.

Ponadto skarżąca podnosi nieprawidłowość określenia kwoty grzywny pod względem czasu trwania, wagi i jej obniżenia za udział w ujawnieniu naruszenia.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.