Dziennik UE

Dz.U.UE.C.2017.202.20/1

| Akt nieoceniany
Wersja od: 26 czerwca 2017 r.

Skarga wniesiona w dniu 2 marca 2017 r. - Anastassopoulos i in./Rada i Komisja
(Sprawa T-147/17)

Język postępowania: francuski

(2017/C 202/34)

(Dz.U.UE C z dnia 26 czerwca 2017 r.)

Strony

Strona skarżąca: Nikolaos Anastassopoulos (Nea Erythraia, Grecja), Aristeidis Anastassopoulos (Nea Erythraia), Alexia Anastassopoulos (Nea Erythraia), Maria-Myrto Anastassopoulos (Nea Erythraia), Sophie Velliou (Kifissia, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci K. Floros i M. Meng-Papantoni)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną i zasadną;
- uwzględnienie roszczeń odszkodowawczych poprzez przyznanie pierwszemu ze skarżących kwoty 123 442 EUR, każdemu z trzech kolejnych - kwoty 61 721 EUR, zaś piątemu - kwoty 120 900 EUR lub ewentualnie, odpowiednio, kwot 38 227,20 EUR, 19 107,60 EUR i 37 440 EUR, powiększonych we wszystkich przypadkach o odsetki za zwłokę;
- obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania niezależnie od wyniku sporu.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca powołuje się na naruszenie podstawowej zasady zakazu dyskryminacji w zakresie, w jakim wymaga ona różnego traktowania różnych sytuacji, jak również art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej "kartą"), który konkretyzuje ową zasadę.

Powołując się na znaczne straty finansowe z powodu poddania ich obligacji skarbowych przepisom ustawy 4050/12, zwanej także "PSI" (Private Sector Investment), strona skarżąca ubolewa, że zastosowano w stosunku do niej takie samo traktowanie (w tym taką samą stopę haircut) co wobec osób prawnych, w szczególności banków i wyspecjalizowanych funduszy, mimo ich zasadniczych różnic.

Strona skarżąca przypisuje to przewodniczącemu Eurogrupy lub Eurogrupie jako takiej, którzy jej zdaniem zakazali nie tylko zwolnienia osób fizycznych z haircut, ale także wszelkich później środków wyrównawczych, jak również Komisji, która w opinii strony skarżącej wyraziła zgodę na takie naruszenie ww. zasady i art. 21 karty mimo obowiązku, który na niej ciąży na podstawie art. 17 TUE, zgodnie z jego wykładnią dokonaną w wyroku z dnia 20 września 2016 r., Ledra Advertising i in./Komisja i EBC (od C-8/15 P do C-10/15 P, EU:C:2016:701).

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.