Sprawa C-702/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 12 września 2018 r. w sprawie T-584/17 Primart/EUIPO, wniesione w dniu 9 listopada 2018 r. przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "Primart" Marek Łukasiewicz.

Dzienniki UE

Dz.U.UE.C.2019.82.6

Akt nienormatywny
Wersja od: 4 marca 2019 r.

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 12 września 2018 r. w sprawie T-584/17 Primart/EUIPO, wniesione w dniu 9 listopada 2018 r. przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "Primart" Marek Łukasiewicz
(Sprawa C-702/18 P)

(2019/C 82/06)

Język postępowania: angielski

(Dz.U.UE C z dnia 4 marca 2019 r.)

Strony

Wnoszący odwołanie: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe "Primart" Marek Łukasiewicz (przedstawiciel: J. Skołuda, radca prawny)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Bolton Cile España, SA

Żądania wnoszącego odwołanie

-
uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu;
-
stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 22 czerwca 2017 r. w sprawie R 1933/2016-4;
-
obciążenie EUIPO i Bolton Cile España, S.A., kosztami postępowania przed Sądem i przed izbą odwoławczą, a także obciążenie EUIPO kosztami postępowania przed Trybunałem.

Zarzuty i główne argumenty

1)
W zaskarżonym wyroku Sąd błędnie zastosował art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 1  (obecnie art. 95 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 2 ) oraz art. 65 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 72 rozporządzeni 2017/1001), poprzez uznanie argumentów wnoszącego dowołanie dotyczących mało odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego, rozpatrywanych w postępowaniu w sprawie sprzeciwu, za niedopuszczalne z tego względu, że zostały one podniesione po raz pierwszy przez Sądem (pkt 87-90 zaskarżonego wyroku).
a.
Sąd jest zobowiązany do przeprowadzenia oceny faktów i argumentów, nawet jeśli są one podnoszone przed nim po raz pierwszy, w przypadku gdy izba odwoławcza powinna była wziąć je pod uwagę z urzędu.
b.
Znaczenie części znaku towarowego w języku Unii jest faktem notoryjnym, który, jako taki, powinien zostać zbadany przez EUIPO z urzędu. W konsekwencji argumenty przedstawione w tym zakresie, w tym argumenty podniesione przez Sądem po raz pierwszy, powinny zostać szczegółowo zbadane przez Sąd.
c.
Skarżący w postępowaniu przed Sądem ma prawo do podważenia przeprowadzonej przez izbę odwoławczą EUIPO oceny faktów notoryjnych, także poprzez przedstawienie przez Sądem nowych argumentów i dowodów na poparcie tych argumentów.
d.
Poprzez nieprzeprowadzenie oceny faktów i argumentów, które EUIPO powinien był wziąć pod uwagę z urzędu (w tym faktów notoryjnych dotyczących znaczenia znaków towarowych będących przedmiotem postępowania w sprawie sprzeciwu) Sąd naruszył ogólne zasady postępowania i przeprowadził błędną ocenę kwestii istotnych w postępowaniu przed izbą odwoławczą.
2)
Gdyby Sąd wziął pod uwagę fakt notoryjny, że słowo "PRIMA" ma znaczenie zachwalające (co zostało stwierdzone w postępowaniu w sprawie sprzeciwu i przez wnoszącego odwołanie), oznaczające "pierwszy, najważniejszy/najlepszy, główny", doszedłby do odmiennego wniosku w odniesieniu do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd pomiędzy znakami towarowymi ES-2578815 "PRIMA" oraz unijnym znakiem towarowym nr 013682299 "PRIMART MAREK ŁUKASIEWICZ", czyli doszedłby do wniosku, że brak jest prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd pomiędzy tymi znakami towarowymi.
a.
Rozpatrywane znaki towarowe pokrywają się ze sobą w zakresie jednego elementu, który ma mało odróżniający charakter i nie odgrywa niezależnej roli w podważanym znaku towarowym. Ta okoliczność, w połączeniu ze średnim stopniem podobieństwa wizualnego, brakiem podobieństwa pod względem konceptualnym oraz niskim stopniem (a nawet brakiem) podobieństwa pod względem fonetycznym wyklucza prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd pomiędzy tymi znakami towarowymi.
1 Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).
2 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2017, L 154, s. 1).

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.