Sprawa C-60/19 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 27 listopada 2018 r. w sprawie T-829/16, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlament, wniesione w dniu 24 stycznia 2019 r. przez Mouvement pour une Europe des nations et des libertés.

Dzienniki UE

Dz.U.UE.C.2019.93.36

Akt nienormatywny
Wersja od: 11 marca 2019 r.

Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 27 listopada 2018 r. w sprawie T-829/16, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés / Parlament, wniesione w dniu 24 stycznia 2019 r. przez Mouvement pour une Europe des nations et des libertés
(Sprawa C-60/19 P)

(2019/C 93/47)

Język postępowania: francuski

(Dz.U.UE C z dnia 11 marca 2019 r.)

Strony

Wnoszący odwołanie: Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (przedstawiciel: adwokat A. Varaut)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski

Żądania wnoszącego odwołanie

-
uchylenie zaskarżonego wyroku;
-
stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 12 września 2016 r. uznającej niektóre wydatki za niekwalifikowalne do celu otrzymania dotacji za rok budżetowy 2015'
-
obciążenie Parlamentu wszystkimi kosztami postępowania;
-
zasądzenie na rzecz strony skarżącej poniesionych przez nią kosztów.

Zarzuty i główne argumenty

Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (MENL) opublikował plakat dotyczący kryzysu migracyjnego i układu z Schengen, który zawierał jego logo oraz, znacznie bardziej dyskretne, logo Frontu Narodowego i Vlaams Belang.

Parlament nie zgodził się na pokrycie kosztów tego plakatu, uznając że stanowiłoby to nienależne wsparcie dla krajowej partii politycznej.

Zaskarżonym wyrokiem Sąd oddalił skargę MENL o stwierdzenie nieważności tej decyzji.

MENL domaga się uchylenia zaskarżonego wyroku z powodu następujących naruszeń prawa:

-
Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne, stwierdziwszy najpierw, że Prezydium Parlamentu nie znało argumentów obrony MENL, a następnie uznając, że MENL miał możliwość obrony, ponieważ jego argumenty zostały przekazane asystentowi jednego z członków Prezydium;
-
Sąd naruszył art. 41 Karty, art. 16 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej oraz art. 8 decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2004 r. ustanawiającej przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim 1 , ponieważ uznał, że decyzje służb Parlamentu mogą zastąpić decyzję Prezydium Parlamentu.
-
Sąd niesłusznie oddalił zarzut niezgodności z prawem art. 7 rozporządzenia nr 2004/2003, podniesiony na podstawie art. 277 TFUE, uznając, że treść zakazu pośredniego finansowania partii politycznych stanowi nieostre pojęcie prawne, a jednocześnie przyznał, że ma on zastosowanie;
-
Sąd naruszył art. 7 rozporządzenia nr 2004/2003, uznając, że obecność logo partii politycznej, niezależnie od jej wielkości, na plakacie europejskiej partii politycznej stanowiła ze względu na swój charakter niezgodne z prawem bezpośrednie finansowanie tej partii.
1 Dz.U. 2003, L 297, s. 1.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.