Dz.U.UE.C.2018.436.25

| Akt nienormatywny
Wersja od: 3 grudnia 2018 r.

Odwołanie od postanowienia Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 2 lipca 2018 r. w sprawie T-577/ 17, thyssenkrupp Electrical Steel GmbH, thyssenkrupp Electrical Steel Ugo / Komisja Europejska, wniesione w dniu 13 września 2018 r. przez thyssenkrupp Electrical Steel GmbH i thyssenkrupp Electrical Steel Ugo
(Sprawa C-572/18 P)

Język postępowania: angielski

(2018/C 436/35)

(Dz.U.UE C z dnia 3 grudnia 2018 r.)

Strony

Wnoszący odwołanie: thyssenkrupp Electrical Steel GmbH i thyssenkrupp Electrical Steel Ugo (przedstawiciele: M. Günes i L. C. Heinisch, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Komisja Europejska

Żądania wnoszących odwołanie

- uchylenie postanowienia sądu z dnia 2 lipca 2018 r. w sprawie T-577/17, thyssenkrupp Electrical Steel GmbH i thyssenkrupp Electrical Steel Ugo / Komisja Europejska;
- orzeczenie, że skarga o stwierdzenie nieważności jest dopuszczalna;
- przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd celem rozpatrzenia istoty sprawy;
- obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnoszą, że zaskarżone postanowienie jest obarczone istotnymi błędami co do prawa. Podnoszą oni pięć argumentów dotyczących błędów co do prawa:

- Po pierwsze Sąd dopuścił się błędu co do prawa stwierdzając, że unijny kodeks celny 1  oraz związane z nim rozporządzenia delegacyjne i wykonawcze nie przyznają Komisji uprawnienia do przyjęcia decyzji wiążących dla krajowych organów celnych przy badaniu warunków ekonomicznych.
- Po drugie Sąd błędnie stwierdził, że rola Komisji przy badaniu warunków ekonomicznych ma charakter czysto proceduralny.
- Po trzecie Sąd błędnie uznał wyrok z dnia 11 maja 2006 r. w sprawie Friesland Coberco Dairy Foods (C-11/05) za wiążący dla interpretacji art. 259 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 2015/2447 2 .
- Po czwarte Sąd błędnie zaniechał uznania porozumienia administracyjnego z września 2016 r. dotyczącego stosowania art. 211 ust. 6 unijnego kodeksu celnego i art. 259 rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 2015/2447 jako dowodu wiążącego charakteru stwierdzeń Komisji dotyczących warunków ekonomicznych.
- Po piąte Sąd błędnie zaniechał uznania, że stwierdzenia Komisji odnoszące się do warunków ekonomicznych dotyczą bezpośrednio i indywidualnie wnoszących odwołanie.
1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. 2013, L 269, s. 1).
2 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. 2015, L 343, s. 558).