Sprawa C-251/24, Axpo Energy Romania: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti (Rumunia) w dniu 9 kwietnia 2024 r. - Axpo Energy Romania SA/Agenţia Naţională de Administrare Fiscală, Guvernul României
Dz.U.UE.C.2024.4443
Akt nienormatywnyWniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureș ti (Rumunia) w dniu 9 kwietnia 2024 r. - Axpo Energy Romania SA/Agenț ia Naț ională de Administrare Fiscală, Guvernul României
(Sprawa C-251/24, Axpo Energy Romania)
Język postępowania: rumuński
(Dz.U.UE C z dnia 22 lipca 2024 r.)
Sąd odsyłający
Curtea de Apel Bucureș ti
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Axpo Energy Romania SA
Druga strona postępowania: Agenț ia Naț ională de Administrare Fiscală, Guvernul României
przy udziale: Ministerul Energiei
Pytania prejudycjalne
1) Czy przepisy art 3 ust. 1, 3 i 4 i art. 9 ust. 2 dyrektywy (UE) 2019/944 1 w związku z art. 101 ust. 1 TFUE, zgodnie z którymi państwa członkowskie muszą zagwarantować uczestnikom rynku energii elektrycznej warunki jednakowe i wolne od dyskryminacji, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie ustanowiło dodatkowy obowiązek podatkowy taki jak składka z tytułu działalności handlowej uregulowana przez OUG nr 27/2022 w sposób zróżnicowany, obciążający jedynie określonych uczestników dokonujących transakcji na hurtowych rynkach energii, takich jak dostawcy prowadzący działalność handlową, z wyłączeniem innych kategorii uczestników, takich jak wytwórcy energii elektrycznej i cieplnej w kogeneracji oraz wytwórcy, których zdolności produkcyjne zostały oddane do użytku po 1 kwietnia 2022 roku?
2) Czy postanowienia art. 101 i art. 102 TFUE, zgodnie z którymi państwa członkowskie nie mogą przyjmować środków, które zapobiegają, ograniczają lub zakłócają konkurencję na rynku wewnętrznym lub ograniczają lub kontrolują produkcję, rynki lub stosują wobec partnerów handlowych nierówne warunki do świadczeń równoważnych, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie nałożyło dodatkowy obowiązek podatkowy taki jak składka z tytułu działalności handlowej uregulowana przez OUG nr 27/2022, obciążający jedynie określonych uczestników dokonujących transakcji na hurtowych rynkach energii, takich jak dostawcy prowadzący działalność handlową, z wyłączeniem innych kategorii uczestników, takich jak wytwórcy energii elektrycznej i cieplnej w kogeneracji oraz wytwórcy, których zdolności produkcyjne zostały oddane do użytku po 1 kwietnia 2022 roku, co powoduje niekorzystną sytuację konkurencyjną dla podmiotów objętych składką?
3) Czy postanowienia art. 107 ust. 1 i art. 108 ust. 3 TFUE dotyczące obowiązku zgłaszania przez państwa członkowskie pomocy państwa należy interpretować w ten sposób, że uregulowanie krajowe takie jak składka z tytułu działalności handlowej uregulowana przez OUG nr 27/2022, stanowi pomoc państwa przyznaną podmiotom zwolnionym z obowiązku uiszczania składki, podlegającą obowiązkowi zgłoszenia?
4) Czy przepisy art. 3 lit a), b), h) i p) i art. 10 ust. 1, 4 i 5 rozporządzenia 2019/943 2 w związku z [motywami] 22 i 23 preambuły tego rozporządzenia, art. 5 ust. 1, 3 i 4 dyrektywy 2019/944, a także art. 8 rozporządzenia 2022/1854 3 , regulujące zasady kształtowania cen na hurtowym rynku energii, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie wprowadziło dodatkowy obowiązek podatkowy taki jak składka z tytułu działalności handlowej uregulowana w OUG nr 27/2022? Czy przy interpretacji tych przepisów składkę można uznać za proporcjonalną w kontekście, w którym nie uwzględnia ona kosztów funkcjonowania uczestników rynku prowadzących działalność handlową? Czy przy interpretacji tych przepisów składkę można uznać za wolną od
dyskryminacji w kontekście, w którym ma zastosowanie jedynie do części uczestników rynku hurtowego, którzy prowadzą działalność w zakresie zakupu i odsprzedaży energii?
5) Czy przepisy art. 28, 30 i 35 TFUE, art. 3 rozporządzenia 2019/943 i art. 3 dyrektywy 2019/944, które przewidują zakaz wprowadzania przeszkód prawnych w transgranicznym przepływie energii elektrycznej między państwami członkowskimi, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie ustanowieniu przez państwo członkowskie dodatkowego obowiązku podatkowego takiego jak składka z tytułu działalności handlowej regulowana przez OUG nr 27/2022, która w okresie pomiędzy 1 września a 16 grudnia 2022 r. przewidywała bardziej uciążliwą formułę w odniesieniu do transakcji związanych z eksportem i która nie uznawała żadnego zysku, podczas gdy w przypadku sprzedaży krajowej uznawano teoretyczny zysk w wysokości 2 %? Czy przy interpretacji tych przepisów prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie ustanowieniu takiej składki, która od dnia 16 grudnia 2022 r. przewiduje pobieranie składki wyłącznie w przypadku sprzedaży ilości energii przeznaczonych na eksport, ale nie w przypadku importu energii?
6) Czy przepisy art. 401 dyrektywy 2006/112 4 , które zabraniają państwom członkowskim wprowadzania, obok podatku od wartości dodanej, opłat lub podatków obrotowych, stoją na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie nałożyło dodatkowy obowiązek podatkowy na uczestników rynku prowadzących działalność handlową, taki jak składka od działalności handlowej regulowana przez OUG nr 27/2022?