Dzienniki UE

Dz.U.UE.L.2019.95.13

| Akt indywidualny
Wersja od: 4 kwietnia 2019 r.

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA NR 1/19/COL
z dnia 16 stycznia 2019 r.
rozszerzająca specjalne gwarancje dotyczące Salmonella spp. określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady na mięso i jaja pochodzące z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięso pochodzące z indyków przeznaczone dla Islandii [2019/546]

URZĄD NADZORU EFTA,

uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 17 część 6.1 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG, rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego 1 , a zwłaszcza jego art. 8 ust. 3 lit. b),

po dostosowaniu do Porozumienia EOG za pośrednictwem pkt 4 lit. d) Protokołu 1 do Porozumienia EOG oraz art. 1 ust. 1 lit. C), art. 1 ust. 2 i art. 3 Protokołu 1 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego obowiązujące podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, w tym specjalne gwarancje w odniesieniu do niektórych rodzajów żywności pochodzenia zwierzęcego przeznaczonej na rynek fiński, szwedzki i norweski. W związku z powyższym podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które zamierzają wprowadzić do obrotu w tych państwach EOG mięso i jaja określonych zwierząt, muszą przestrzegać pewnych zasad w odniesieniu do salmonelli. Ponadto przesyłkom takich produktów musi towarzyszyć odpowiednio dokument handlowy lub świadectwo potwierdzające przeprowadzenie testu mikrobiologicznego, którego wynik jest ujemny, zgodnie z prawodawstwem EOG.

(2) W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1688/2005 2  określono ponadto wspomniane specjalne gwarancje, ustanawiając przepisy dotyczące pobierania próbek z takich produktów mięsa oraz mikrobiologicznych metod badania tych próbek. Określono w nim również dokument handlowy i świadectwo, które muszą towarzyszyć przesyłkom tych towarów.

(3) W dniu 5 lipca 2018 r. rząd Islandii skierował do Urzędu Nadzoru EFTA ("Urząd") wniosek o rozszerzenie na Islandię specjalnych gwarancji dotyczących salmonelli, w odniesieniu do mięsa i jaj pochodzących z drobiu, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 3 . Wniosek obejmuje islandzki program kontroli salmonelli w odniesieniu do hodowli drobiu i produktów drobiowych.

(4) Islandzki program zwalczania kontroli salmonelli obejmuje całą produkcję drobiu, w tym drób domowy, indyki, kaczki, gęsi i inne rodzaje drobiu. Jednak przepisy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady 4  dotyczącym celów EOG w zakresie ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli i krajowych programów kontroli, a także w środkach wdrażających, przede wszystkim w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 200/2012 5 , (UE) nr 200/2010 6 , (UE) nr 517/2011 7  oraz (UE) nr 1190/2012 8 , określające cele EOG w zakresie ograniczenia częstości występowania określonych serotypów salmonelli w niektórych populacjach drobiu, obejmują jedynie - w odniesieniu do drobiu - stada brojlerów, stada hodowlane oraz kury nioski gatunku Gallus gallus, a także stada indyków.

(5) Na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2008 r. Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt uzgodnił treść dokumentu roboczego służb Komisji zatytułowanego "Guidance document on the minimum requirements for Salmonella control programmes to be recognised equivalent to those approved for Sweden and Finland in respect of meat and eggs of Gallus gallus" (Wytyczne w sprawie minimalnych wymogów koniecznych do uznania programów kontroli salmonelli za równoważne z programami zatwierdzonymi dla Szwecji i Finlandii w odniesieniu do mięsa i jaj gatunku Gallus gallus) ("wytyczne"). 9

(6) Urząd, we współpracy z Komisją Europejską, zweryfikował przepisy islandzkiego programu zwalczania salmonelli dotyczące mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięsa pochodzącego z indyków. Program został również przedstawiony przez rząd Islandii oraz omówiony w dniu 5 października 2018 r., podczas posiedzenia Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, Oddziału ds. Bezpieczeństwa Biologicznego Łańcucha Żywnościowego.

(7) Przepisy islandzkiego programu zwalczania salmonelli dotyczące mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięsa pochodzącego z indyków uznaje się za równoważne z przepisami zatwierdzonymi w odniesieniu do Finlandii, Szwecji i Norwegii oraz zgodne z wytycznymi i odpowiednimi wymogami mającymi zastosowanie w odniesieniu do indyków.

(8) W związku z powyższym należy rozszerzyć specjalne gwarancje na przeznaczone dla Islandii przesyłki mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięsa pochodzącego z indyków. Ponadto, w odniesieniu do takich przesyłek zastosowanie powinny mieć przepisy rozporządzenia (WE) nr 1688/2005 dotyczące pobierania próbek z takiego mięsa oraz ze stad, z których pochodzą jaja, mikrobiologicznych metod badania tych próbek oraz dokumentów handlowych lub świadectw.

(9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Weterynaryjnych i Fitosanitarnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł  1

Upoważnia się Islandię do stosowania specjalnych gwarancji dotyczących salmonelli, określonych w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 w odniesieniu do przeznaczonych dla Islandii przesyłek mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus), a także mięsa pochodzącego z indyków.

Artykuł  2
1.  Pobieranie próbek mięsa, o którym mowa w art. 1, a także przeprowadzanie mikrobiologicznych testów tych próbek, jest dokonywane, odpowiednio, zgodnie z art. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.
2.  Pobieranie próbek ze stad, z których pochodzą jaja, o których mowa w art. 1, a także przeprowadzanie mikrobiologicznych testów tych próbek, jest dokonywane, odpowiednio, zgodnie z art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.
3.  Przesyłkom mięsa, o których mowa w art. 1, towarzyszy dokument handlowy zgodny ze wzorem określonym w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.
4.  Przesyłkom jaj, o których mowa w art. 1, towarzyszy świadectwo zgodne ze wzorem określonym w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.
Artykuł  3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 16 stycznia 2019 r.

Artykuł  4

Niniejsza decyzja jest skierowana do Islandii.

Artykuł  5

Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2019 r.
W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA
Bente ANGELL-HANSENFrank J. BÜCHELHögni KRISTJÁNSSONCarsten ZATSCHLER
PrzewodniczącaCzłonek KolegiumOdpowiedzialny Członek KolegiumZatwierdzający jako dyrektor

ds. prawnych i wykonawczych

1 Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.
2 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1688/2005 z dnia 14 października 2005 r. wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do specjalnych gwarancji dotyczących Salmonelli związanych z wysyłkami niektórych mięs i jaj do Finlandii i Szwecji (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, s. 17), o którym mowa w pkt 51 części 6.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.
3 Dok. nr 922555.
4 Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 1), o którym mowa w pkt 8b w części 7.1 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.
5 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2012 z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie unijnego celu ograniczenia występowania Salmonella enteritidis i Salmonella typhimurium w stadach brojlerów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 71 z 9.3.2012, s. 31), o którym mowa w pkt 57 części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.
6 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2010 z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus (Dz.U. L 61 z 11.3.2010, s. 1), o którym mowa w pkt 53 części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.
7 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 517/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2010 (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 45), o którym mowa w pkt 8b części 7.1 oraz w pkt 53 i 55 w części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.
8 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1190/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie unijnego celu ograniczenia występowania Salmonella Enteritidis i Salmonella Typhimurium w stadach indyków zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 340 z 13.12.2012, s. 29), o którym mowa w pkt 51 części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.