Rozporządzenie wykonawcze 2024/2013 w sprawie środków zapobiegających zadomowieniu i rozprzestrzenianiu się na terytorium Unii oraz środków zwalczania Pomacea (Perry) oraz uchylające decyzję wykonawczą 2012/697/UE
Dz.U.UE.L.2024.2013
Akt oczekującyROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2024/2013
z dnia 23 lipca 2024 r.
w sprawie środków zapobiegających zadomowieniu i rozprzestrzenianiu się na terytorium Unii oraz środków zwalczania Pomacea (Perry) oraz uchylające decyzję wykonawczą 2012/697/UE
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE 1 , w szczególności jego art. 28 ust. 1 lit. d)-g),
(1) W decyzji wykonawczej Komisji 2012/697/UE 2 określono środki zapobiegające wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej rodzaju Pomacea (Perry) ("określony agrofag").
(2) Doświadczenie zdobyte podczas stosowania decyzji wykonawczej 2012/697/UE wskazuje na potrzebę aktualizacji tych środków w celu wprowadzenia szczegółowych przepisów dotyczących przeprowadzania kontroli występowania oraz dalszego uszczegółowienia środków służących zwalczaniu określonego agrofaga.
(3) W części B załącznika II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/2072 3 ustanowiono wykaz agrofagów kwarantannowych dla Unii, których występowanie stwierdzono na terytorium Unii.
(4) Określony agrofag jest umieszczony w tym wykazie, ponieważ jego występowanie stwierdzono w niektórych częściach terytorium Unii i ma on znaczący wpływ na rośliny przeznaczone do sadzenia, inne niż nasiona, które mogą rosnąć wyłącznie w wodzie słodkiej lub glebie trwale nasiąkniętej wodą słodką ("określone rośliny").
(5) Aby zapewnić wczesne wykrycie określonego agrofaga i jego szybkie zwalczenie, należy przeprowadzać coroczne kontrole występowania na obszarach terytorium Unii, na których nie odnotowano występowania określonego agro- faga, jak określono w art. 22 rozporządzenia (UE) 2016/2031 i na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1231 4 . Kontrole te powinny opierać się na karcie kontroli występowania agrofaga dotyczącej określonego agrofaga opublikowanej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, ponieważ uwzględnia ona najnowsze osiągnięcia naukowe i techniczne.
(6) Ze względu na biologię określonego agrofaga obszary wyznaczone powinny składać się ze strefy porażenia rozciągającej się co najmniej 10 m wokół miejsca, w którym wykryto określonego agrofaga, lub z całego pola, w przypadku gdy wykrycie to miało miejsce na polu uprawnym, oraz ze strefy buforowej o szerokości co najmniej 500 m wokół strefy porażenia, ale obejmującej wyłącznie cieki wodne i obszary nasiąknięte wodą słodką. Jeżeli jednak strefa porażenia obejmuje część cieku wodnego, strefa buforowa powinna również obejmować ten ciek wodny na długości co najmniej 1 000 m w dół i 500 m w górę cieku od miejsca, w którym stwierdzono występowanie określonego agro- faga, aby uwzględnić potencjalne rozprzestrzenianie się określonego agrofaga za pośrednictwem przepływającej wody.
(7) Doświadczenia związane ze stosowaniem decyzji wykonawczej 2012/697/UE pokazały, że ludzie zazwyczaj przemieszczają określonego agrofaga poza obszary wyznaczone, nie wiedząc, że jest to agrofag kwarantannowy, którego wprowadzanie i przemieszczanie na terytorium UE jest zakazane. Z tego powodu w obrębie obszarów wyznaczonych właściwe organy powinny podnosić świadomość społeczną na temat zagrożeń związanych z danym agrofa- giem oraz na temat obowiązujących środków służących zapobieganiu jego dalszemu rozprzestrzenianiu się poza te obszary.
(8) Po wykryciu określonego agrofaga środki zwalczania powinny obejmować usunięcie i zniszczenie określonego agro- faga, w tym jego jaj, protokoły higieny dotyczące maszyn i sprzętu, a także kombinację zabiegów i strategii zarządzania zasobami wodnymi służących jego zwalczeniu.
(9) W odosobnionych przypadkach wykrycia lub przypadkach wykrycia w państwach, w których ze względu na warunki klimatyczne określony agrofag nie może się zadomowić, ustanowienie obszaru wyznaczonego nie powinno być jednak wymagane, jeżeli określony agrofag zostaje natychmiast zwalczony i istnieją dowody na to, że jego wykrycie prawdopodobnie nie spowoduje jego zadomowienia się. Jest to najwłaściwsze podejście w przypadku odosobnionego wykrycia, pod warunkiem że przeprowadzi się kontrole występowania, by potwierdzić brak występowania określonego agrofaga.
(10) W związku z tym oraz ze względu na jasność prawa należy uchylić decyzję wykonawczą 2012/697/UE, ponieważ jej przepisy dotyczące zapobiegania zadomowieniu i rozprzestrzenianiu się określonego agrofaga należy częściowo zastąpić niniejszym rozporządzeniem, a częściowo załącznikami VII i VIII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.
(11) Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 26 stycznia 2025 r. w celu zapewnienia, aby odpowiednie przepisy dotyczące określonego agrofaga miały zastosowanie od tej samej daty co przepisy określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2024/2004 5 w odniesieniu do tego agrofaga.
(12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2024 r.