Dzienniki UE

Dz.U.UE.L.1968.56.1/1

| Akt obowiązujący
Wersja od: 10 września 2016 r.

Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej 1

OBJAŚNIENIE

do wydania regulaminu pracowniczego w językach: czeskim, estońskim, łotewskim, litewskim, węgierskim, maltańskim, polskim, słowackim i słoweńskim

W niniejszym tomie wyjątkowo publikowana jest nieoficjalna, skonsolidowana wersja regulaminu pracowniczego, dotycząca zasad obowiązujących urzędników mianowanych oraz zasad obowiązujących innych pracowników, z włączeniem wszelkich zmian sprzed roku 2003.

W konsekwencji tekst ten należy uważać za dokument roboczy. Jednakże został on sfinalizowany przez prawników-lingiwistów pracujących w języku czeskim, estońskim, łotewskim, litewskim, węgierskim, maltańskim, polskim, słowackim i słoweńskim w taki sam sposób, jak autentyczne teksty prawne.

Zmiany regulaminu dokonane w roku 2003 (32003R2148, 32003R2181 oraz 32003R2182), jak również w roku 2004 (32004R0723) zostały opublikowane jako oddzielne akty w niniejszym tomie. Akty te będą aktami autentycznymi w taki sposób, jak akty instytucji, opublikowane w niniejszym Wydaniu Specjalnym.

UWAGA

DO CZĘŚCI I i II(1)

Niniejszy tekst zawiera wersję skonsolidowaną Regulaminu pracowniczego urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej(2) mający zastosowanie od dnia 5 marca 1968 r., zgodnie z art. 2 i 3 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 56 z 4.3.1968) oraz wymienionymi poniżej rozporządzeniami zmieniającymi to rozporządzenie. Tekst skonsolidowany nie jest prawnie wiążący(3). Liczby w nawiasach przy niektórych numerach artykułów odpowiadają poniższej numeracji i odnoszą się do rozporządzeń zmieniających te artykuły. 2

(1) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2278/69 (Dz.U. L 289 z 17.11.1969, str. 1)
(2) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 95/70 (Dz.U. L 15 z 21.1.1970, str. 1)
(3) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 96/70 (Dz.U. L 15 z 21.1.1970, str. 4)
(4) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 16/71 (Dz.U. L 5 z 7.1.1971, str. 1)
(5) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2653/71 (Dz.U. L 276 z 16.12.1971, str. 1)
(6) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2654/71 (Dz.U. L 276 z 16.12.1971, str. 6)
(7) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1369/72 (Dz.U. L 149 z 1.7.1972, str. 1)
(8) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1473/72 (Dz.U. L 160 z 16.7.1972, str. 1)
(9) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2647/72 (Dz.U. L 283 z 20.12.1972, str. 1)
(10) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 558/73 (Dz.U. L 55 z 28.2.1973, str. 1)
(11) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2188/73 (Dz.U. L 223 z 11.8.1973, str. 1)
(12) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2/74 (Dz.U. L 2 z 3.1.1974, str. 1)
(13) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3191/74 (Dz.U. L 341z 20.12.1974, str. 1)
(14) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 711/75 (Dz.U. L 71 z 20.3.1975, str. 1)
(15) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1009/75 (Dz.U. L 98 z 19.4.1975, str. 1)
(16) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 1601/75 (Dz.U. L 164 z 27.6.1975, str. 1)
(17) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2577/75 (Dz.U. L 263 z 11.10.1975, str. 1)
(18) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2615/76 (Dz.U. L 299 z 29.10.1976, str. 1)
(19) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3177/76 (Dz.U. L 359 z 30.12.1976, str. 1)
(20) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3178/76 (Dz.U. L 359 z 30.12.1976, str. 9)
(21) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 1376/77 (Dz.U. L 157 z 28.6.1977, str. 1)
(22) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2687/77 (Dz.U. L 314 z 8.12.1977, str. 1)
(23) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2859/77 (Dz.U. L 330 z 23.12.1977, str. 1)
(24) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 912/78 (Dz.U. L 119 z 3.5.1978, str. 1)
(25) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 914/78 (Dz.U. L 119 z 3.5.1978, str. 8)
(26) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2711/78 (Dz.U. L 328 z 23.11.1978, str. 1)
(27) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3084/78 (Dz.U. L 369 z 29.12.1978, str. 1)
(28) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3085/78 (Dz.U. L 369 z 29.12.1978, str. 6)
(29) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2955/79 (Dz.U. L 336 z 29.12.1979, str. 1)
(30) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 160/80 (Dz.U. L 20, 26.1.1980, str. 1)
(31) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 161/80 (Dz.U. L 20 z 26.1.1980, str. 5)
(32) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 187/81 (Dz.U. L 21 z 24.1.1981, str. 18) i rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 397/81 (Dz.U. L 46 z 19.2.1981, str. 1)
(33) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2780/81 (Dz.U. L 271 z 26.9.1981, str. 1)
(34) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3821/81 (Dz.U. L 386 z 31.12.1981, str. 1)
(35) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 371/82 (Dz.U. L 47 z 19.2.1982, str. 8)
(36) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 372/82 (Dz.U. L 47 z 19.2.1982, str. 13)
(37) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3139/82 (Dz.U. L 331 z 26.11.1982, str. 1)
(38) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 440/83 (Dz.U. L 53 z 26.2.1983, str. 1)
(39) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 1819/83 (Dz.U. L 180 z 5.7.1983, str. 1)
(40) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2074/83 (Dz.U. L 203 z 27.7.1983, str. 1)
(41) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3647/83 (Dz.U. L 361 z 24.12.1983, str. 1)
(42) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 419/85 (Dz.U. L 51 z 21.2.1985, str. 1)
(43) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 420/85 (Dz.U. L 51 z 21.2.1985, str. 6)
(44) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1578/85 (Dz.U. L 154 z 13.6.1985, str. 1)
(45) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1915/85 (Dz.U. L 180 z 12.7.1985, str. 3)
(46) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2799/85 (Dz.U. L 265 z 8.10.1985, str. 1)
(47) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3580/85 (Dz.U. L 343 z 20.12.1985, str. 1)
(48) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3855/86 (Dz.U. L 359 z 19.12.1986, str. 1)
(49) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3856/86 (Dz.U. L 359 z 19.12.1986, str. 5)
(50) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 793/87 (Dz.U. L 79 z 21.3.1987, str. 1)
(51) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3019/87 (Dz.U. L 286 z 9.10.1987, str. 3)
(52) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3212/87 (Dz.U. L 307 z 29.10.1987, str. 1)
(53) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3784/87 (Dz.U. L 356 z 18.12.1987, str. 1)
(54) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2338/88 (Dz.U. L 204 z 29.7.1988, str. 1)
(55) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2339/88 (Dz.U. L 204 z 29.7.1988, str. 5)
(56) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3982/88 (Dz.U. L 354 z 22.12.1988, str. 1)
(57) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 2187/89 (Dz.U. L 209 z 21.7.1989, str. 1)
(58) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3728/89 (Dz.U. L 364 z 14.12.1989, str. 1)
(59) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2258/90 (Dz.U. L 204 z 2.8.1990, str. 1)
(60) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3736/90 (Dz.U. L 360 z 22.12.1990, str. 1)
(61) Rozporządzenie (EWG) nr 2232/91 (Dz.U. L 204 z 22.7.1991, str. 1)
(62) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3830/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 1)
(63) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3831/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 7)
(64) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3832/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 9)
(65) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3833/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 10)
(66) Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 3834/91 (Dz.U. L 361 z 31.12.1991, str. 13)
(67) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 571/92 (Dz.U. L 62 z 7.3.1992, str. 1)
(68) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3761/92 (Dz.U. L 383 z 29.12.1992, str. 1)
(69) Rozporządzenie (EWG, Euratom, EWWiS) nr 3947/92 (Dz.U. L 404 z 31.12.1992, str. 1)
(70) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, EWG) nr 3608/93 (Dz.U. L 328 z 29.12.1993, str. 1)
(71) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 3161/94 (Dz.U. L 335 z 23.12.1994, str. 1) zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom, EWWiS) nr 1197/95 (Dz.U. L 119 z 30.5.1995, str. 1)
(72) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 2963/95 (Dz.U. L 310 z 22.12.1995, str. 1)
(73) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, WE) nr 1354/96 (Dz.U. L 175 z 13.7.1996, str. 1)
(74) Rozporządzenie (Euratom, EWWiS, WE) nr 2485/96 (Dz.U. L 338 z 28.12.1996, str. 1)
(75) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 2192/97 (Dz.U. L 301 z 5.11.1997, str. 5)
(76) Rozporządzenie (EWWiS, WE, Euratom) nr 2591/97 (Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 1)
(77) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 781/98 (Dz.U. L 113 z 15.04.1998, str. 4)
(78) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2458/98 (Dz.U. L 307 z 17.11.1998, str. 1)
(79) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2594/98 (Dz.U. L 325 z 3.12.1998, str. 1)
(80) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2762/98 (Dz.U. L 346 z 22.12.1998, str. 1)
(81) Komunikat Komisji do innych instytucji dotyczący przeliczenia na euro kwot przewidzianych w Regulaminie pracowniczym nr 1999/C 60/09 (Dz.U. C 60 z 3.02.1999, str. 11)
(82) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 620/1999 (Dz.U. L 78 z 24.3.1999, str. 1)
(83) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 1238/1999 (Dz.U. L 150 z 17.6.1999, str. 1)
(84) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2700/1999 (Dz.U. L 327 z 21.12.1999, str. 1)
(85) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 212/2000 (Dz.U. L 24 z 29.1.2000, str. 1)
(86) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 628/2000 (Dz.U. L 76 z 25.3.2000, str. 1)
(87) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2804/2000 (Dz.U. L 326 z 22.12.2000, str. 3)
(88) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2805/2000 (Dz.U. L 326 z 22.12.2000, str. 7)
(89) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 1986/2001 (Dz.U. L 271 z 12.10.2001, str. 1)
(90) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 2581/2001 (Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 1)
(91) Rozporządzenie (WE, EWWiS, Euratom) nr 490/2002 (Dz.U. L 77 z 20.3.2002, str. 1)
(92) Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2265/2002 (Dz.U. L 347 z 20.12.2002, str. 1)(4)
______

(1) To kompendium zostało przygotowane przez dział ds. regulaminu pracowniczego Komisji. Uwagi dotyczące niniejszej publikacji można przesyłać pocztą elektroniczną na adres ADMIN-QUICK-WAY@cec.eu.int.

(2) Niniejszy regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia zastąpił Regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej ustanowione rozporządzeniem Rady nr 31 (EWG) i nr 11 (Euratom) z 18.12.1961 r. (Dz.U. 45 z 14.6.1962) oraz Regulamin pracowniczy urzędników i Warunki zatrudnienia innych pracowników Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, które były zmieniane.

(3) Konsolidacja przepisów prawnych ma charakter prawnie wiążący jedynie w przypadku gdy została dokonana przez instytucję stanowiącą prawo - w niniejszym przypadku przez Radę. Niniejszy tekst został sporządzony przez służby Komisji z uwzględnieniem wszystkich odpowiednich rozporządzeń Rady. W przypadku ewentualnego postępowania sądowego należy w związku z tym powoływać się na właściwe rozporządzenia Rady w brzmieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a nie na sporządzony przez Komisję tekst skonsolidowany. 3

Komisja dołożyła najwyższej staranności przy opracowaniu tych tekstów, które mają służyć jako istotne źródło informacji i narzędzie pracy.

(4) Rozporządzenie to wprowadza ostatnie zmiany wynagrodzenia urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, zgodnie z art. 65 Regulaminu pracowniczego. 4

Tytuł  I

Przepisy ogólne

Artykuł  1 5

 (21) (73)

Niniejszy regulamin pracowniczy stosuje się do urzędników Unii.

Artykuł  1a 6
1.  7  Do celów niniejszego Regulaminu pracowniczego "urzędnik Unii" oznacza osobę, która została powołana, zgodnie z przepisami niniejszego Regulaminu pracowniczego, na stanowisko urzędnicze w jednej z instytucji Unii na podstawie aktu wydanego przez organ powołujący tej instytucji.
2.  8  Definicję podaną w ust. 1 stosuje się także do osób powołanych przez organy unijne, do których ma zastosowanie niniejszy Regulamin pracowniczy na podstawie aktów unijnych ustanawiających te organy (zwane dalej "agencjami"). Wszelkie odniesienia dokonane w niniejszym regulaminie pracowniczym mają zastosowanie do agencji, chyba że niniejszy regulamin pracowniczy stanowi inaczej.
Artykuł  1b 9

Z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszego Regulaminu pracowniczego, dla potrzeb niniejszego Regulaminu pracowniczego

a) 10  Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (zwaną dalej ESDZ),
(b) 11  Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny,
(c) 12  Komitet Regionów,
(d) 13  Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, oraz
(e) 14  Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych

traktuje się jak instytucje Unii

Artykuł  1c 15

Wszelkie odniesienia dokonane w niniejszym Regulaminie pracowniczym do osoby płci męskiej uważa się jednocześnie za stanowiące odniesienie do osoby płci żeńskiej i odwrotnie, o ile z kontekstu w sposób niebudzący wątpliwości nie wynika inaczej.

Artykuł  1d 16

 (77)

1.  W stosowaniu niniejszego Regulaminu pracowniczego zakazuje się wszelkich przejawów dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne i inne, przynależność do mniejszości narodowej, status majątkowy, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

Dla potrzeb niniejszego Regulaminu pracowniczego osoby pozostające w konkubinacie uznaje się za pozostające w związku małżeńskim, pod warunkiem że spełnione są warunki wymienione w art. 1 ust. 2 lit. c) załącznika VII.

2.  17  W celu rzeczywistego zapewnienia pełnej równości mężczyzn i kobiet w zatrudnieniu, co stanowi zasadniczy element wymagający uwzględnienia w stosowaniu niniejszego Regulaminu pracowniczego, zasada równego traktowania nie stanowi przeszkody dla instytucji Unii Europejskiej w utrzymywaniu lub ustanawianiu szczególnych korzyści, w celu ułatwienia działalności zawodowej osobom płci niedostatecznie reprezentowanej, bądź w celu zapobiegania niekorzystnym sytuacjom w karierze zawodowej lub w celu kompensowania następstw takich sytuacji.
3.  18  Organy powołujące instytucji, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego, określają, w drodze porozumienia, środki i działania mające na celu wspieranie równych szans mężczyzn i kobiet w dziedzinach objętych regulaminem pracowniczym oraz przyjmują odpowiednie przepisy, w szczególności w celu wyrównania istniejących w praktyce nierówności, które ograniczają szanse kobiet w tych dziedzinach.
4.  19  Do celów ust. 1 osoby niepełnosprawne to osoby o długotrwałym upośledzeniu fizycznym, umysłowym, intelektualnym lub sensorycznym, które w połączeniu z różnymi barierami może przeszkadzać im w pełnym i efektywnym uczestniczeniu w życiu społecznym na równi z innymi. Upośledzenie stwierdza się zgodnie z procedurą określoną w art. 33.

Osoba niepełnosprawna spełnia warunki określone w art. 28 lit. e), jeżeli może wykonywać istotne zadania związane z danym stanowiskiem po dokonaniu rozsądnych przystosowań.

"Rozsądne przystosowanie", w odniesieniu do istotnych zadań związanych z danym stanowiskiem, oznacza zastosowanie w razie potrzeby odpowiednich środków, mających na celu umożliwienie osobie niepełnosprawnej dostępu do zatrudnienia, wykonywania zawodu, awansu lub udziału w szkoleniach, o ile środki takie nie stanowią nieproporcjonalnego obciążenia dla pracodawcy.

Zasada równego traktowania nie stanowi dla organów powołujących instytucji przeszkody w utrzymywaniu lub przyjmowaniu środków określających szczególne korzyści w celu ułatwienia osobom niepełnosprawnym wykonywania działalności zawodowej lub w celu zapobiegania niekorzystnym sytuacjom w ich karierze zawodowej bądź ich kompensowania.

5.  Jeżeli osoby objęte niniejszym regulaminem pracowniczym, które uważają się za pokrzywdzone na skutek naruszenia określonej powyżej zasady równego traktowania przedstawią okoliczności wskazujące na ich bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację, obowiązek udowodnienia, że nie nastąpiło naruszenie zasady równego traktowania spoczywa na instytucji. Niniejszy przepis nie ma zastosowania w postępowaniu dyscyplinarnym.
6.  Przy stosowaniu zasady niedyskryminacji oraz zasady proporcjonalności należy zapewnić, by wszelkie ograniczenia tych zasad opierały się na obiektywnych i uzasadnionych podstawach oraz służyły osiągnięciu zgodnych z prawem celów w ramach ogólnego interesu polityki kadrowej. Cele te mogą w szczególności uzasadniać ustalanie wieku przymusowego przejścia w stan spoczynku oraz wieku minimalnego do uzyskania świadczeń emerytalnych za wysługę lat.
Artykuł  1e 20
1.  21  Urzędnik ma w okresie aktywnego zatrudnienia dostęp do środków o charakterze socjalnym, w tym szczególnych środków umożliwiających godzenie życia zawodowego z życiem rodzinnym, przyjętych przez instytucje, oraz do usług świadczonych przez placówki o charakterze socjalnym, o których mowa w art. 9. Byli urzędnicy mogą mieć dostęp do ograniczonej liczby szczególnych środków o charakterze socjalnym.
2.  Urzędnikom w okresie aktywnego zatrudnienia zapewnia się warunki pracy zgodne z odpowiednimi normami bezpieczeństwa i higieny pracy, co najmniej na poziomie minimalnych wymagań mających zastosowanie na mocy środków przyjętych w tych dziedzinach zgodnie z Traktatami.
3.  Każda instytucja wdraża środki o charakterze socjalnym przyjęte zgodnie z niniejszym artykułem w ścisłej współpracy z komitetem pracowniczym w oparciu o wieloletni plan działania. Plany działania corocznie przekazuje się władzom budżetowym w ramach procedury budżetowej.
Artykuł  2

(69) (73)

1.  22  Każda instytucja ustala, kto w jej ramach wykonuje uprawnienia przyznane przez niniejszy regulamin pracowniczy organowi powołującemu.
2.  23  Jednakże jedna lub więcej instytucji może zlecić wykonanie niektórych lub wszystkich uprawnień powierzonych organowi powołującemu, innych niż podejmowanie decyzji odnoszących się do powołań, awansów czy przenoszenia urzędników, innej instytucji lub organowi międzyinstytucjonalnemu.
Artykuł  3

Akt powołania urzędnika wskazuje datę, z którą powołanie staje się skuteczne; data ta nie może przypadać wcześniej niż data rozpoczęcia wykonywania obowiązków przez urzędnika.

Artykuł  4 24

Powołanie lub awans dokonywane są jedynie w celu obsadzenia wolnego stanowiska zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu pracowniczego.

Pracownicy instytucji są powiadamiani o każdym wolnym stanowisku w tej instytucji, jeśli organ powołujący podejmuje decyzję, iż stanowisko to należy obsadzić.

Jeżeli wakującego stanowiska nie udaje się obsadzić w wyniku przeniesienia, nadania wyższego stopnia zgodnie z art. 45a lub awansu, należy o tym powiadomić pracowników innych instytucji i/lub zorganizować wewnętrzny konkurs.

Artykuł  5 25

 (8)

1.  Stanowiska objęte regulaminem pracowniczym klasyfikuje się, zgodnie z charakterem i ważnością zadań, które się z nimi wiążą, jako grupę funkcyjną administratorów (zwaną dalej "AD"), grupę funkcyjną asystentów (zwaną dalej "AST") oraz grupę funkcyjną sekretarzy i pracowników biurowych (zwaną dalej "AST/SC").
2.  Grupa funkcyjna AD obejmuje dwanaście grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania w zakresie zarządzania, prac koncepcyjnych i analitycznych, językowych lub naukowych. Grupa funkcyjna AST obejmuje jedenaście grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania wykonawcze i techniczne. Grupa funkcyjna AST/SC obejmuje sześć grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania biurowe i sekretarskie.
3.  Powołanie wymaga przynajmniej:
(a) dla grupy funkcyjnej AST i grupy funkcyjnej AST/SC:
(i) wykształcenia pomaturalnego potwierdzonego dyplomem; lub
(ii) wykształcenia średniego potwierdzonego świadectwem dającym dostęp do studiów wyższych oraz odpowiedniego co najmniej trzyletniego doświadczenia zawodowego; lub
(iii) jeżeli jest to uzasadnione interesem służby, wyszkolenia lub doświadczenia zawodowego równorzędnego szczebla.
(b) dla grupy funkcyjnej AD w grupach zaszeregowania 5 i 6:
(i) poziomu wykształcenia odpowiadającego ukończonym studiom uniwersyteckim trwającym co najmniej trzy lata, potwierdzonym dyplomem; lub
(ii) jeżeli jest to uzasadnione w interesie służby, wyszkolenia zawodowego równorzędnego szczebla.
(c) dla grupy funkcyjnej AD w grupach zaszeregowania 7-16:
(i) poziomu wykształcenia odpowiadającego ukończonym, trwającym normalnie cztery lata lub dłużej, studiom uniwersyteckim, potwierdzonym dyplomem; lub
(ii) wykształcenia, które odpowiada ukończeniu studiów wyższych potwierdzonych dyplomem oraz przynajmniej rocznego, właściwego doświadczenia zawodowego w przypadku gdy normalny okres trwania studiów wyższych wynosi przynajmniej trzy lata; lub
(iii) jeżeli jest to uzasadnione w interesie służby, wyszkolenia zawodowego równorzędnego szczebla.
4.  Tabela zawierająca kategorie stanowisk znajduje się w załączniku I sekcja A. Na podstawie tej tabeli organ powołujący każdej instytucji, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, może bardziej szczegółowo określić obowiązki i uprawnienia związane z każdą kategorią stanowiska.
5.  Identyczne warunki naboru i pełnienia służby mają zastosowanie do wszystkich urzędników należących do tej samej grupy funkcyjnej.
Artykuł  6 26
1.  Wykaz stanowisk, dodany do części budżetu dotyczącej każdej instytucji, wskazuje liczbę stanowisk każdej grupy zaszeregowania i grupy funkcyjnej.
2.  Bez uszczerbku dla zasady awansu w oparciu o zasługi określonej w art. 45, w wykazie tym zapewnia się, aby dla każdej instytucji liczba wolnych stanowisk w każdej grupie zaszeregowania ujętej w wykazie stanowisk z dnia 1 stycznia każdego roku odpowiadała liczbie urzędników niższej grupy zaszeregowania aktywnie zatrudnionych w dniu 1 stycznia roku poprzedzającego, pomnożonej przez wskaźniki określone dla tego szczebla w załączniku I sekcja B. Wskaźniki te stosuje się w odniesieniu do średniej za okres 5 lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r.
3.  Wskaźniki określone w załączniku I sekcja B są objęte sprawozdaniem, o którym mowa w art. 113.
4.  Wdrażanie przepisów dotyczących grupy funkcyjnej AST/SC i przepisów przejściowych określonych w art. 31 załącznika XIII, z uwzględnieniem rozwoju zapotrzebowania na personel wykonujący zadania sekretarskie i biurowe we wszystkich instytucjach oraz rozwoju sytuacji w zakresie etatów stałych i czasowych w grupach funkcyjnych AST i AST/SC, jest objęte sprawozdaniem, o którym mowa w art. 113.
Artykuł  7 27

 (8)

1.  Organ powołujący, działając wyłącznie w interesie służby oraz bez względu na obywatelstwo, przydziela każdemu urzędnikowi stanowisko w drodze powołania lub przeniesienia w ramach jego grupy zaszeregowania.

Urzędnik może złożyć wniosek o dokonanie przeniesienia w ramach instytucji.

2.  Urzędnikowi może zostać czasowo powierzone stanowisko w jego grupie zaszeregowania i grupie funkcyjnej, wyższe niż jego grupa zaszeregowania. Począwszy od czwartego miesiąca po objęciu takiego stanowiska, otrzymuje on dodatek wyrównawczy odpowiadający różnicy między wynagrodzeniem należnym mu z tytułu jego grupy zaszeregowania i stopnia a wynagrodzeniem, który otrzymywałby z tytułu zaszeregowania na tym stopniu, na którym byłby zaszeregowany, gdyby przyznano mu grupę zaszeregowania odpowiadającą jego stanowisku, które zostało mu czasowo powierzone.

Okres czasowego powierzenia innego stanowiska nie przekracza jednego roku, z wyjątkiem przypadków, w których dokonano takiego powierzenia, bezpośrednio lub pośrednio, w celu zastąpienia urzędnika, którego oddelegowano, w interesie służby, na inne stanowisko, powołano do służby wojskowej lub który jest nieobecny z powodu przedłużającego się zwolnienia chorobowego.

Artykuł  8 28

Urzędnik oddelegowany do innej instytucji Unii Europejskiej może, po okresie sześciu miesięcy, wnioskować o przeniesienie do pracy w tej instytucji.

Jeśli instytucja macierzysta urzędnika oraz instytucja, do której został on oddelegowany, wyrażają zgodę na przeniesienie, przyjmuje się, iż urzędnik pełnił całą swoją służbę w Unii w tej ostatniej instytucji. W przypadku takiego przeniesienia nie mają zastosowania przepisy niniejszego regulaminu dotyczące świadczeń finansowych przysługujących w razie zakończenia służby w jednej z instytucji Unii.

Jeśli decyzja uwzględniająca taki wniosek obejmuje zatrudnienie urzędnika w wyższej grupie zaszeregowania niż ta, do której był przydzielony w instytucji macierzystej, decyzję tę uznaje się za awans i może ona zostać podjęta jedynie zgodnie z warunkami określonymi w art. 45.

Artykuł  9

(69)

1.  29  Bez uszczerbku dla ust. 1a w każdej instytucji powołuje się:
- Komitet Pracowniczy, który może być w miarę potrzeb podzielony na sekcje według różnych miejsc zatrudnienia,
- jeden Wspólny Komitet lub większą liczbę Wspólnych Komitetów, odpowiednio do liczby urzędników w miejscach zatrudnienia,
- jedną Komisję Dyscyplinarną lub większą liczbę Komisji Dyscyplinarnych, odpowiednio do liczby urzędników w miejscach zatrudnienia,
- jeden Wspólny Komitet Doradczy ds. braku kwalifikacji zawodowych lub większą liczbę takich komitetów, odpowiednio do liczby urzędników w miejscach zatrudnienia,
- w razie potrzeby, Komitet ds. Ocen;
- Komitet ds. Inwalidztwa,

które wykonują funkcje powierzone im w niniejszym regulaminie pracowniczym.

1a.  30  W celu stosowania niektórych przepisów niniejszego regulaminu pracowniczego dla dwóch lub większej liczby instytucji może być ustanowiony połączony Wspólny Komitet. Pozostałe komitety, o których mowa w ust. 1, oraz Komisja Dyscyplinarna mogą być ustanowione jako wspólne organy przez dwie lub większą liczbę agencji.
2.  31  Skład oraz szczegóły dotyczące działalności tych organów ustalane są przez każdą z instytucji zgodnie z przepisami załącznika II.

Agencje mogą odstąpić od stosowania przepisów art. 1 załącznika II dotyczącego członkostwa w Komitetach Pracowniczych w celu odzwierciedlenia składu ich personelu. Agencje mogą zadecydować o niewyznaczaniu zastępców we Wspólnym Komitecie lub we Wspólnych Komitetach przewidzianych w art. 2 załącznika II.

Pracowników instytucji powiadamia się o wykazie członków tych organów

3.  Komitet Pracowniczy reprezentuje interesy pracowników wobec ich instytucji oraz zapewnia stały kontakt między instytucją a pracownikami. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania służby, zapewniając możliwość wyrażania opinii przez pracowników.

Zwraca on uwagę właściwych organów danej instytucji na wszelkie problemy mające ogólne znaczenie dla wykładni oraz stosowania niniejszego regulaminu pracowniczego. Można zwracać się do niego we wszelkich tego rodzaju sprawach.

Komitet Pracowniczy przedkłada właściwym organom instytucji propozycje dotyczące organizacji oraz działania służby oraz propozycje dotyczące poprawy warunków pracy oraz ogólnych warunków bytowych pracowników.

Komitet Pracowniczy uczestniczy w zarządzaniu oraz nadzorowaniu placówek o charakterze socjalnym utworzonych przez instytucję w interesie pracowników. Może on, za zgodą instytucji, powoływać takie placówki socjalne.

4.  Oprócz funkcji powierzonych im w niniejszym regulaminie pracowniczym, Wspólne Komitety mogą wykonywać również funkcje doradcze w sprawach ogólnych przedkładanych przez organ powołujący lub przez Komitet Pracowniczy.
5.  32  Należy zasięgnąć opinii komitetu sprawozdawczego:
(a) w sprawie działań po zakończeniu okresu próbnego; oraz
(b) w sprawie doboru pracowników, których dotyczy redukcja zatrudnienia.

Organ powołujący może wydać wytyczne w celu zapewnienia, że sprawozdania okresowe w sprawie urzędników są sporządzane w instytucji w jednolity sposób.

6.  33  W odniesieniu do stosowania art. 51, należy zasięgać opinii wspólnego komitetu doradczego ds. braku kwalifikacji zawodowych.
Artykuł  10 34

Komitet ds. Regulaminu Pracowniczego składa się z przedstawicieli instytucji wspólnotowych i równej liczby przedstawicieli komitetów pracowniczych tych instytucji. Decyzję w sprawie procedury odnoszącej się do powołania członków Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego podejmuje się na mocy wspólnego porozumienia organów powołujących każdej instytucji. Agencje są wspólnie reprezentowane zgodnie z regułami ustalonymi na mocy porozumienia między nimi i Komisją.

Komisja zasięga opinii Komitetu w sprawie wniosku o dokonanie przeglądu Regulaminu pracowniczego, który wydaje swoją opinię w terminie ustalonym przez Komisję. Oprócz funkcji powierzonych Komitetowi na mocy niniejszego Regulaminu pracowniczego, może on przedkładać wnioski dotyczące przeglądu Regulaminu pracowniczego. Komitet zbiera się na wniosek swojego przewodniczącego, jednej z instytucji, lub komitetu pracowniczego jednej z instytucji.

Porządek obrad komitetu przekazuje się właściwym organom.

Artykuł  10a

(8)

Instytucja określa terminy, w których Komitet Pracowniczy, Wspólny Komitet lub Komitet ds. Regulaminu Pracowniczego powinny wyrazić wymagane opinie; terminy te nie mogą być krótsze niż 15 dni roboczych. Jeśli w wyznaczonym terminie nie zostanie wydana opinia, instytucja podejmuje swoją decyzję.

Artykuł  10b 35

Związki zawodowe i stowarzyszenia pracownicze określone w art. 24b stanowią w interesie ogólnym pracowników, bez uszczerbku dla uprawnień statutowych komitetów pracowniczych.

Wnioski Komisji określone w art. 10 mogą być przedmiotem konsultacji prowadzonych przez przedstawicieli związków zawodowych i stowarzyszeń pracowniczych.

Artykuł  10c 36

Każda instytucja może zawierać umowy dotyczące jej pracowników z przedstawicielami związków zawodowych i stowarzyszeń pracowniczych. Umowy te nie mogą pociągać za sobą zmiany Regulaminu pracowniczego lub wszelkiego rodzaju zobowiązań budżetowych, nie mogą również wpływać na funkcjonowanie danej instytucji. Przedstawiciele związków zawodowych i zrzeszeń pracowniczych będący sygnatariuszami działają w każdej z instytucji w poszanowaniu uprawnień statutowych komitetu pracowniczego.

Tytuł  II

Prawa i obowiązki urzędników

Artykuł  11 37

Urzędnik przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu musi kierować się wyłącznie interesem Unii. Nie może on zwracać się o instrukcje ani przyjmować instrukcji od jakiegokolwiek rządu, organu, organizacji lub osoby spoza instytucji, w której pracuje. Urzędnik musi pełnić swoje obowiązki w sposób obiektywny, bezstronny oraz w poszanowaniu obowiązku zachowania lojalności wobec Unii.

Urzędnik bez pozwolenia organu powołującego nie może przyjmować od jakiegokolwiek rządu lub z jakiegokolwiek źródła spoza instytucji, do której należy, jakichkolwiek tytułów, odznaczeń, przywilejów, prezentów lub jakiegokolwiek rodzaju wynagrodzeń, z wyjątkiem przysługujących mu za prace wykonywane przed jego powołaniem albo w trakcie urlopu okolicznościowego w celu odbycia służby wojskowej lub innego rodzaju służby państwowej, o ile pozostają one w związku z tymi pracami.

Przed rekrutacją urzędnika organ powołujący sprawdza, czy kandydat posiada jakiekolwiek interesy osobiste, które mogłyby wpłynąć na jego niezależność, lub czy znajduje się w jakiejkolwiek innej sytuacji powodującej konflikt interesów. W tym celu kandydat informuje, na specjalnym formularzu, organ powołujący o wszelkich istniejących lub potencjalnych konfliktach interesów. W takich przypadkach organ powołujący bierze te informacje pod uwagę w swojej należycie uzasadnionej opinii. W razie konieczności organ powołujący podejmuje środki, o których mowa w art. 11a ust. 2.

Niniejszy artykuł stosuje się na zasadzie analogii do urzędników powracających z urlopu udzielonego z przyczyn osobistych.

Artykuł  11a 38
1.  Z zastrzeżeniem ust. 2 urzędnik, wykonując swoje obowiązki, nie może zajmować się, bezpośrednio lub pośrednio, sprawami, które dotyczą go osobiście, w szczególności ze względów rodzinnych lub finansowych, co mogłoby wpłynąć na jego niezależność.
2.  Każdy urzędnik, któremu podczas wykonywania swoich obowiązków zostanie powierzona sprawa określona w ust. 1, niezwłocznie informuje organ powołujący. Organ powołujący podejmuje właściwe środki, w szczególności może zwolnić urzędnika z odpowiedzialności za tę sprawę.
3.  Urzędnik nie może posiadać ani nabywać, bezpośrednio lub pośrednio, udziału w przedsiębiorstwach podlegających instytucji, do której przynależy lub które pozostają w związku z tą instytucją, gdy udział ten jest takiego rodzaju lub ma taki zakres, iż mógłby ograniczyć jego niezależność przy wykonywaniu obowiązków.
Artykuł  12 39

Urzędnik powstrzymuje się od jakichkolwiek działań lub zachowań, które mogłyby szkodzić powadze jego stanowiska.

Artykuł  12a 40
1.  Urzędnicy powstrzymują się od jakichkolwiek form nękania psychicznego oraz molestowania seksualnego.
2.  Fakt nękania psychicznego lub molestowania seksualnego nie może powodować dla urzędnika, który padł jego ofiarą, jakichkolwiek negatywnych skutków ze strony instytucji. Urzędnika, który przedstawił dowody nękania psychicznego lub molestowania seksualnego, nie mogą spotkać ze strony instytucji żadne negatywne skutki, pod warunkiem że działa on w dobrej wierze.
3.  "Nękanie psychiczne" oznacza niewłaściwe zachowanie, które ma miejsce na przestrzeni pewnego okresu, powtarza się lub ma charakter ciągły i obejmuje sposób zachowania, wypowiedzi ustne i pisemne, gesty lub inne działania podejmowane umyślnie, które mogą godzić w osobowość, godność lub integralność fizyczną lub psychiczną danej osoby.
4.  "Molestowanie seksualne" oznacza zachowania dotyczące płci, które są niepożądane przez osobę, do której są adresowane, a ich celem lub skutkiem jest obraza osoby lub tworzenie atmosfery zastraszenia, wrogości, upokorzenia lub niepokoju w środowisku pracy. Molestowanie seksualne jest traktowane jako dyskryminacja ze względu na płeć.
Artykuł  12b 41
1.  Z zastrzeżeniem art. 15, urzędnik mający zamiar podjąć dodatkową działalność, zarobkową lub niezarobkową, lub wykonywać zadania poza Unią, musi uzyskać uprzednio pozwolenie organu powołującego. Pozwolenia nie udziela się wyłącznie w przypadkach gdy działalność lub zadanie, o którym mowa, ma taki charakter, że może utrudniać wykonywanie obowiązków urzędnika lub jest niezgodne z interesem instytucji.
2.  Urzędnik powiadamia organ powołujący o wszelkich zmianach działalności lub zadania wykonywanego poza Unią, zaistniałych po uzyskaniu przez niego pozwolenia organu powołującego na mocy ust. 1. Pozwolenie może zostać cofnięte, jeżeli działalność lub zadanie przestały spełniać warunki, o których mowa w ostatnim zdaniu ust. 1
Artykuł  13 42

Jeśli małżonek urzędnika prowadzi zawodowo działalność zarobkową, urzędnik powiadamia o tym organ powołujący. W przypadku gdy taka działalność okaże się być nie do pogodzenia z funkcją urzędnika oraz jeśli urzędnik nie jest w stanie zobowiązać się, że działalność ta zostanie zakończona w określonym czasie, organ powołujący, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, decyduje, czy urzędnik ten powinien nadal zajmować swoje stanowisko lub zostać przeniesiony na inne stanowisko.

Artykuł  14 43

(skreślony)

Artykuł  15 44
1.  Urzędnik, który zamierza ubiegać się o urząd publiczny, powiadamia organ powołujący. Organ powołujący podejmuje decyzję, w interesie służby, czy dany urzędnik:
(a) powinien złożyć wniosek o urlop z przyczyn osobistych; lub
(b) powinien uzyskać urlop coroczny; lub
(c) może uzyskać zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze godzin; lub
(d) may continue to discharge his duties as before.
2.  Urzędnik wybrany lub powołany na urząd publiczny niezwłocznie powiadamia organ powołujący. Organ powołujący, uwzględniając interes służby, powagę urzędu, obowiązki z nim związane oraz wynagrodzenie i zwrot kosztów poniesionych z tytułu pełnienia tych obowiązków, podejmuje jedną z decyzji określonych w ust. 1. Jeżeli od urzędnika wymaga się wykorzystania urlopu z przyczyn osobistych lub jeśli pozwala mu się na pracę w niepełnym wymiarze godzin, czas trwania takiego urlopu lub pracy w niepełnym wymiarze godzin odpowiada okresowi sprawowania urzędu publicznego.
Artykuł  16 45

Po zakończeniu służby urzędnik jest nadal zobowiązany do uczciwego i rozważnego zachowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub korzyści.

Urzędnicy zamierzający podjąć działalność zawodową, zarobkową lub niezarobkową, w okresie dwóch lat od zakończenia służby informują o tym instytucję na specjalnym formularzu. Jeżeli taka działalność jest związana z pracą, którą urzędnik wykonywał w ciągu ostatnich trzech lat służby, i mogłaby prowadzić do konfliktu z uzasadnionymi interesami instytucji, organ powołujący, uwzględniając interes służby, może zabronić urzędnikowi podjęcia tej działalności albo wydać pozwolenie na warunkach, jakie uzna za odpowiednie. Organ powołujący, po konsultacji ze Wspólnym Komitetem, powiadamia o swojej decyzji w ciągu 30 dni roboczych po otrzymaniu stosownej informacji. Jeżeli w powyższym terminie nie powiadomiono o decyzji, uznaje się to za udzielenie pozwolenia.

W przypadku byłych urzędników wyższego szczebla, o których mowa w przepisach wykonawczych, organ powołujący co do zasady zakazuje im działalności lobbingowej lub reprezentacyjnej wobec pracowników swoich byłych instytucji dla swojej działalności gospodarczej, klientów lub pracodawców w odniesieniu do kwestii, za które byli odpowiedzialni w ostatnich trzech latach służby; zakaz taki obowiązuje przez 12 miesięcy od zakończenia służby.

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady(1) każda instytucja publikuje corocznie informacje na temat wykonywania akapitu trzeciego, zawierające wykaz ocenionych przypadków.

Artykuł  17 46
1.  Każdy urzędnik nie może, bez uzyskania odpowiedniej zgody, ujawniać informacji, które uzyskał w trakcie pełnienia obowiązków, o ile takie informacje nie zostały już podane do publicznej wiadomości lub nie są publicznie dostępne.
2.  Po opuszczeniu służby urzędnik jest nadal związany tym zobowiązaniem.
Artykuł  17a 47
1.  Urzędnik korzysta z wolności wypowiedzi z poszanowaniem zasad lojalności i bezstronności.
2.  48  Bez uszczerbku dla przepisów art. 12 i 17, urzędnik, który zamierza podać do publicznej wiadomości jakiekolwiek treści dotyczące prac Unii lub przyczynić się do tego, samodzielnie lub wraz z innymi osobami, powiadamia o tym uprzednio organ powołujący.

Jeżeli organ powołujący jest w stanie wykazać, że może to w istotny sposób zaszkodzić interesom Unii, organ powołujący powiadamia urzędnika o swojej decyzji pisemnie w terminie 30 dni roboczych od dnia otrzymania informacji. Jeżeli decyzja taka nie zostanie przekazana w ustalonym terminie, uważa się, że organ powołujący nie wyraża sprzeciwu.

Artykuł  18 49
1.  50  Wszystkie prawa do wszelkich prac pisemnych oraz innych prac wykonanych przez każdego urzędnika w ramach wykonywania swych obowiązków przysługują Unii Europejskiej, w przypadku gdy dotyczą jej działalności, lub Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej, w przypadku gdy dotyczą działalności tej Wspólnoty. Unia lub, w stosownych przypadkach, Europejska Wspólnota Energii Atomowej mają prawo żądać przeniesienia praw autorskich do takich prac.
2.  Każdy wynalazek dokonany przez urzędnika w ramach lub w związku z pełnieniem obowiązków stanowi bezsporną własność Unii. Instytucja może, na własny koszt i w imieniu Unii, wystąpić z wnioskiem i uzyskać odpowiednie patenty we wszystkich państwach. Każdy wynalazek odnoszący się do działalności Unii, dokonany przez urzędnika w rok po zakończeniu służby, o ile nie ustalono inaczej, uważa się za dokonany w ramach lub w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków. Jeżeli wynalazki podlegają opatentowaniu, należy podać nazwisko wynalazcy lub wynalazców.
3.  W odpowiednich przypadkach instytucja może przyznać urzędnikowi będącemu autorem opatentowanego wynalazku, nagrodę, której kwotę ustala instytucja.
Artykuł  19 51

Urzędnik nie może bez pozwolenia organu powołującego ujawnić na jakiejkolwiek podstawie w ramach jakiegokolwiek postępowania sądowego informacji uzyskanych przy wykonywaniu swoich obowiązków. Pozwolenia odmawia się jedynie w przypadku, gdy wymagają tego interesy Unii, a odmowa nie pociąga za sobą odpowiedzialności karnej urzędnika. Obowiązek ten istnieje także po zakończeniu służby przez urzędnika.

Przepisy akapitu pierwszego nie mają zastosowania wobec urzędnika lub byłego urzędnika składającego zeznania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Komisją Dyscyplinarną instytucji w sprawie dotyczącej pracownika lub byłego pracownika Unii Europejskiej.

Artykuł  20 52

Urzędnik ma miejsce zamieszkania w miejscowości, w której jest zatrudniony, lub w takiej odległości od niej, by nie utrudniało to wykonywania jego obowiązków. Urzędnik powiadamia organ powołujący o swoim adresie oraz niezwłocznie powiadamia o jego wszelkich zmianach.

Artykuł  21 53

 (24)

Urzędnik, niezależnie od swojej rangi służbowej, wspiera i służy radą swoim przełożonym; odpowiada za wykonywanie powierzonych mu obowiązków.

Urzędnik kierujący określonym działem służby jest odpowiedzialny wobec swoich przełożonych za wykonywanie powierzonych mu uprawnień oraz wydanych przez niego poleceń.

Urzędnik, który uważa wydane mu polecenie za nieprawidłowe lub ocenia, że jego wykonanie może mieć poważne, niekorzystne skutki, informuje o tym swojego przełożonego, w razie potrzeby na piśmie. Jeśli przełożony potwierdzi polecenie na piśmie, urzędnik powinien je wykonać, o ile nie stanowi to naruszenia przepisów karnych lub przepisów dotyczących bezpieczeństwa.

Artykuł  21a 54
1.  Urzędnik otrzymujący polecenia, które uważa za niewłaściwe lub mogące mieć poważne niekorzystne skutki, informuje niezwłocznie swojego bezpośredniego przełożonego, który, jeśli informacja została przedłożona w formie pisemnej, odpowiada na piśmie. Na warunkach ust. 2, jeżeli bezpośredni przełożony potwierdza polecenia, a urzędnik jest przekonany, że tego rodzaju potwierdzenie nie stanowi właściwej odpowiedzi na jego powiadomienie, urzędnik zwraca się z pisemnym zapytaniem do przełożonego znajdującego się bezpośrednio wyżej w hierarchii. Jeżeli osoba ta potwierdzi polecenie na piśmie, urzędnik wykonuje je, o ile nie są one w sposób oczywisty sprzeczne z prawem lub nie stanowią naruszenia właściwych norm bezpieczeństwa.
2.  Jeżeli bezpośredni przełożony uznaje, że polecenia wymagają niezwłocznego wykonania, urzędnik wykonuje je, o ile nie są one w sposób oczywisty sprzeczne z prawem lub nie stanowią naruszenia właściwych norm bezpieczeństwa. Na wniosek urzędnika bezpośredni przełożony jest zobowiązany do wydania tych poleceń na piśmie.
3.  55  Urzędnik, który informuje swoich przełożonych o tym, że wydane mu polecenia uważa za niezgodne z przepisami lub mogące spowodować poważne trudności, nie ponosi z tego tytułu żadnych konsekwencji.
Artykuł  22 56

Urzędnik może zostać zobowiązany do wyrównania, w całości bądź w części, szkody poniesionej przez Unię w wyniku jego poważnego uchybienia przy wykonywaniu lub w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych.

Organ powołujący wydaje decyzję zawierającą uzasadnienie zgodnie z procedurą obowiązującą w sprawach dyscyplinarnych.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przy rozstrzyganiu sporów powstałych w związku z tym przepisem jest uprawniony do nieograniczonej kontroli prawidłowości decyzji oraz ma możliwość uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji.

Artykuł  22a 57
1.  58  Każdy urzędnik, który w trakcie lub w związku z wykonywanymi przez niego obowiązkami dowiaduje się o faktach, które mogą wzbudzić podejrzenie co do nielegalnej działalności, w tym nadużyć finansowych lub korupcji, szkodzącym interesom Unii, lub o postępowaniu związanym z wykonywaniem obowiązków służbowych, które może stanowić poważne zaniedbanie w wypełnianiu zobowiązań urzędników unijnych, niezwłocznie powiadamia swojego bezpośredniego przełożonego lub dyrektora generalnego lub, jeżeli uznaje to za właściwe, Sekretarza Generalnego, albo osoby zajmujące równorzędne stanowiska lub Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

Wszystkie informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, składa się na piśmie.

Niniejszy ustęp ma zastosowanie również w przypadku poważnego zaniedbania wypełniania podobnego zobowiązania ze strony Członka instytucji lub innej osoby pełniącej służbę lub wykonującej pracę na rzecz instytucji.

2.  Każdy urzędnik uzyskujący informacje określone w ust. 1 niezwłocznie przekazuje OLAF-owi wszelkie posiadane dowody, które mogą stanowić podstawę domniemania o naruszeniach określonych w ust. 1.
3.  Urzędnik nie ponosi żadnych negatywnych skutków ze strony instytucji wynikających z przekazania informacji określonych w ust. 1 i 2, pod warunkiem że działał w dobrej wierze.
4.  Ustępy 1-3 nie mają zastosowania do dokumentów, pism, sprawozdań, notatek lub informacji w dowolnej formie przechowywanych, sporządzonych lub ujawnionych urzędnikowi do celów lub w toku toczącego się lub zakończonego postępowania sądowego.
Artykuł  22b 59
1.  Urzędnik, który ujawnia informacje określone w art. 22a Przewodniczącemu Komisji lub Trybunałowi Obrachunkowemu albo Przewodniczącemu Rady lub Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego albo Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, nie ponosi konsekwencji ze strony instytucji, do której przynależy, pod warunkiem że spełnione są dwa poniższe warunki:
(a) urzędnik żywi szczere i uzasadnione przekonanie, że ujawniona informacja oraz zarzuty w niej zawarte są zasadniczo prawdziwe; oraz
(b) urzędnik wcześniej udostępnił te informacje OLAF-owi lub własnej instytucji oraz umożliwił OLAF-owi lub tej instytucji w czasie wyznaczonym przez Urząd lub instytucję, z uwzględnieniem stopnia złożoności sprawy, podjęcie odpowiednich działań. Urzędnika w należyty sposób powiadamia się o tym okresie w terminie 60 dni.
2.  Okresu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się, jeżeli urzędnik może wykazać, że jest to nieuzasadnione uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy.
3.  Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania do dokumentów pism, sprawozdań, notatek lub informacji w dowolnej formie przechowywanych, sporządzonych lub ujawnionych w dowolny sposób urzędnikowi dla celów, lub w toku toczącego się, lub zakończonego postępowania sądowego.
Artykuł  22c  60  

Zgodnie z art. 24 i 90 każda instytucja ustanawia procedurę rozpatrywania skarg urzędników dotyczących sposobu, w jaki są traktowani po wypełnieniu lub w następstwie wypełnienia przez nich obowiązków wynikających z art. 22a lub art. 22b. Dana instytucja zapewnia, aby takie skargi były rozpatrywane w sposób poufny oraz, w przypadku gdy uzasadniają to okoliczności, przed upływem terminów określonych w art. 90.

Organ powołujący każdej instytucji określa przepisy wewnętrzne dotyczące między innymi:

- przekazywania urzędnikom, o których mowa w art. 22a ust. 1 lub art. 22b, informacji o rozpatrywaniu zgłaszanych przez nich spraw,
- ochrony uzasadnionych interesów tych urzędników i ich prywatności oraz
- procedury rozpatrywania skarg, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu.";
Artykuł  23 61

 (24)

Przywileje i immunitety przysługujące urzędnikom, przyznawane są wyłącznie w interesie Unii. O ile Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów nie stanowi inaczej, urzędnicy nie są zwolnieni z wypełniania swoich osobistych zobowiązań ani z obowiązku przestrzegania obowiązujących przepisów ustawowych i porządkowych.

W przypadku naruszenia przywilejów i immunitetów, zainteresowany urzędnik niezwłocznie powiadamia o tym organ powołujący.

Laissez-passer, przewidziane w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów, wydawane są kierownikom działów, urzędnikom grup zaszeregowania AD 12 do AD 16, urzędnikom pełniącym służbę poza terytorium Unii Europejskiej oraz innym urzędnikom w przypadkach, gdy wymaga tego interes służby.

Artykuł  24 62

 (8)

Unia wspomaga każdego urzędnika, w szczególności w postępowaniach przeciwko osobom dopuszczającym się gróźb, zniewag, zniesławień lub ataków na osobę lub mienie, na jakie on lub członkowie jego rodziny są narażeni ze względu na zajmowane przez niego stanowisko lub pełnione obowiązki.

Unia rekompensuje urzędnikowi szkody poniesione przez niego w takich przypadkach, o ile urzędnik nie spowodował szkody umyślnie lub przez rażące niedbalstwo i nie był w stanie uzyskać odszkodowania od osoby, która szkodę wyrządziła.

Artykuł  24a 63

Unia ułatwia dalsze kształcenie zawodowe, w zakresie, w jakim jest to zgodne ze niezakłóconym funkcjonowaniem służby oraz z ich własnymi interesami.

Dalsze kształcenie zawodowe jest brane pod uwagę przy awansowaniu w ramach kariery zawodowej.

Artykuł  24b 64

 (8)

Urzędnikom przysługuje prawo do zrzeszania się; mogą oni w szczególności należeć do związków zawodowych lub stowarzyszeń pracowniczych urzędników europejskich.

Artykuł  25 65

 (8)

Urzędnicy mogą składać wnioski dotyczące zagadnień objętych niniejszym Regulaminem pracowniczym do organu powołującego ich instytucji.

Każda decyzja indywidualna, która jest podejmowana na podstawie przepisów niniejszego regulaminu pracowniczego, jest niezwłocznie przekazywana na piśmie zainteresowanemu urzędnikowi. Jakakolwiek decyzja powodująca negatywne skutki dla urzędnika powinna zawierać uzasadnienie.

Decyzje szczególne dotyczące powołania, zatrudniania, awansowania, przenoszenia, ustalania statusu kadrowego oraz zaprzestania służby urzędnika publikuje instytucja, do której urzędnik należy. Publikacje udostępnia się wszystkim pracownikom w odpowiednim czasie.

Artykuł  26 66

Akta osobowe urzędnika zawierają:

a) wszelkie dokumenty dotyczące jego stosunku pracy oraz wszelkie oceny jego kwalifikacji, wydajności i zachowania;
b) wszelkie uwagi urzędnika dotyczące powyższych dokumentów.

Dokumenty są rejestrowane, numerowane oraz włączane do akt według numerów porządkowych; dokumenty określone w lit. a) mogą być wykorzystane lub użyte przez instytucję przeciwko urzędnikowi tylko w przypadku, gdy zostały mu one przedstawione przed ich włączeniem do akt.

Przedstawienie każdego dokumentu jest dokumentowane podpisem urzędnika lub, jeśli nie jest to możliwe, poprzez wysłanie listu poleconego na ostatni adres wskazany przez urzędnika.

Akta osobowe urzędnika nie zawierają odniesienia do jego działalności i poglądów politycznych, związkowych, filozoficznych lub religijnych ani do jego pochodzenia rasowego lub etnicznego czy orientacji seksualnej.

Jednakże poprzedni akapit nie zabrania dodawania do akt aktów administracyjnych oraz dokumentów znanych urzędnikowi, które są konieczne dla potrzeb zastosowania niniejszego Regulaminu pracowniczego

Dla każdego urzędnika prowadzi się tylko jedne akta osobowe.

Urzędnik jest uprawniony, nawet po zakończeniu służby, do zapoznania się ze wszystkim dokumentami, które znajdują się w jego aktach osobowych oraz umieścić ich kopie.

Akta osobowe mają charakter poufny i mogą być przeglądane tylko w pomieszczeniach biurowych administracji lub na zabezpieczonym nośniku elektronicznym. W przypadku wszczęcia postępowania sądowego dotyczącego urzędnika akta mogą być przekazane Trybunałowi.

Artykuł  26a 67

Urzędnicy mają prawo do zapoznania się ze swoją dokumentacją medyczną na zasadach określonych przez każdy organ powołujący instytucji.

Tytuł  III

Kariera zawodowa urzędnika

Rozdział  I

Zatrudnienie

Artykuł  27 68

 (77)

Przy naborze dąży się do pozyskania do służby urzędników spełniających najwyższe wymogi w zakresie kwalifikacji, wydajności i uczciwości, rekrutowanych spośród obywateli państw członkowskich Unii z uwzględnieniem jak najszerszego zasięgu geograficznego. Żadne stanowiska nie mogą być rezerwowane dla obywateli jakiegokolwiek konkretnego państwa członkowskiego.

Zasada równości obywateli Unii umożliwia każdej instytucji przyjmowanie odpowiednich środków w przypadku stwierdzenia znaczącej nierównowagi pod względem obywatelstwa urzędników, której nie uzasadniają obiektywne kryteria. Takie odpowiednie środki muszą być uzasadnione i nie mogą w żadnym przypadku prowadzić do przyjęcia innych kryteriów rekrutacji niż kryteria oparte na kompetencjach. Przed przyjęciem takich odpowiednich środków organ powołujący danej instytucji przyjmuje przepisy ogólne dotyczące wykonania niniejszego akapitu zgodnie z art. 110.

Po upływie trzyletniego okresu rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2014 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania przepisów akapitu drugiego.

W celu ułatwienia naboru pracowników reprezentujących jak najszerszy zasięg geograficzny, instytucje dążą do wsparcia wielojęzycznego i wielokulturowego kształcenia dzieci swoich pracowników.

Artykuł  28

Na urzędnika może zostać powołany jedynie ten, kto:

a) 69  jest obywatelem jednego z Państw Członkowskich Unii i korzysta z pełni praw obywatelskich; organ powołujący może odstąpić od wymogu posiadania takiego obywatelstwa;
b) wypełnił wszelkie swoje zobowiązania wynikające z przepisów dotyczących pełnienia służby wojskowej;
c) posiada odpowiednie cechy charakteru dla wykonywania swoich obowiązków;
d) z zastrzeżeniem przepisów art. 29 ust. 2, spełnił wymogi konkursu przeprowadzanego w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji albo testy, lub zarówno świadectwa kwalifikacji jak i testy, zgodnie z przepisami załącznika III;
e) jest odpowiednio sprawny fizycznie, aby wykonywać swoje obowiązki; oraz
f) 70  wykazuje gruntowną znajomość jednego z języków Unii oraz zadowalającą znajomość innego języka Unii w zakresie niezbędnym dla wykonywania swoich obowiązków.
Artykuł  29 71
1.  72  Przed obsadzeniem wolnego stanowiska w instytucji organ powołujący rozważa w pierwszej kolejności, czy:
a) stanowisko może zostać obsadzone w wyniku:
(i) przeniesienia lub
(ii) powołania zgodne z art. 45a, lub
(iii) awansu

w ramach instytucji;

b) otrzymano wnioski o przeniesienie od urzędników z tej samej grupy zaszeregowania w innych instytucjach, lub
c) w przypadku gdy obsadzenie wolnego stanowiska nie jest możliwe w wyniku rozwiązań wymienionych w lit. b) i c), rozważy, czy można uwzględnić listy odpowiednich kandydatów w rozumieniu art. 30, biorąc w stosownych przypadkach pod uwagę odnośne przepisy dotyczące odpowiednich kandydatów zawarte w załączniku III, lub
d) czy przeprowadzić w instytucji wewnętrzny konkurs otwarty wyłącznie dla urzędników i personelu tymczasowego zgodnie z art. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej;

lub czy przeprowadzić procedurę konkursową w oparciu o kwalifikacje albo o testy, albo zarówno w oparciu o kwalifikacje, jak i testy. Załącznik III określa procedurę konkursową.

Procedura może być przeprowadzona także w celu stworzenia rezerwy dla przyszłego naboru.

Zachowując zasadę, że nabór zdecydowanej większości urzędników należy przeprowadzać w oparciu o konkursy otwarte, organ powołujący może podjąć decyzję, w drodze odstępstwa od lit. d) i wyłącznie w wyjątkowych przypadkach, o przeprowadzeniu konkursu wewnętrznego dla danej instytucji, który będzie otwarty również dla personelu kontraktowego określonego w art. 3a i 3b warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. Ta kategoria personelu kontraktowego podlega ograniczeniom w zakresie tej możliwości zgodnie z art. 82 ust. 7 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej oraz w zakresie szczególnych zadań, jakie może pełnić ta kategoria w charakterze personelu kontraktowego.

2.  Organ powołujący może zastosować procedurę odmienną od procedury konkursowej w odniesieniu do naboru urzędników wyższego szczebla (dyrektorów generalnych lub ich odpowiedników w grupie zaszeregowania AD 16 lub AD 15 oraz dyrektorów lub ich odpowiedników w grupie zaszeregowania AD 15 lub AD 14) oraz, w przypadkach wyjątkowych, również w odniesieniu do naboru na stanowiska wymagające szczególnych kwalifikacji.
3.  73  Instytucje mogą organizować wewnętrzne konkursy dla każdej grupy zaszeregowania w oparciu o kwalifikacje oraz testy danej instytucji, dla grupy zaszeregowania szczebla AST 6 lub wyższego oraz grupy zaszeregowania szczebla AD 9 lub wyższego.

Konkursy te otwiera się wyłącznie dla pracowników tymczasowych instytucji, zatrudnionych zgodnie z art. 2 lit. c) Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. Od uczestników tych konkursów instytucje wymagają jako kwalifikacji minimalnych przynajmniej dziesięcioletniego okresu świadczenia pracy przez pracownika tymczasowego oraz zatrudnienia pracownika tymczasowego w oparciu o procedurę naboru zapewniającą stosowanie tych samych norm, które dotyczą naboru urzędników zgodnie z art. 12 ust. 4 Warunków zatrudnienia innych pracowników. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. a) tego artykułu, organ powołujący instytucji, która zatrudniła pracownika tymczasowego, przed obsadzeniem wakującego stanowiska w tej instytucji, rozważa przeniesienie urzędników w instytucji równolegle do rozpatrywania kandydatur wyłonionych w drodze wewnętrznych konkursów.

4.  Raz na pięć lat Parlament Europejski organizuje wewnętrzny konkurs w oparciu o świadectwa kwalifikacji i testy dla każdej grupy funkcyjnej, które odnoszą się do grupy zaszeregowania AST 6 lub wyższej oraz grupy zaszeregowania AD 9 lub wyższej, zgodnie z warunkami określonymi w drugim akapicie ust. 3.
Artykuł  30  74  

W odniesieniu do każdego konkursu organ powołujący powołuje komisję konkursową. Komisja ta sporządza listę odpowiednich kandydatów.

Organ powołujący decyduje, których z tych kandydatów powołać na wolne stanowiska.

Kandydaci ci mają dostęp do odpowiednich informacji dotyczących odnośnych wolnych stanowisk ogłaszanych przez instytucje i agencje.

Artykuł  31 75
1.  Wybrani kandydaci są powoływani na urzędników do grupy zaszeregowania grupy funkcyjnej wymienionej w ogłoszeniu o konkursie, który przeszli.
2.  76  Bez uszczerbku dla art. 29 ust. 2, nabór urzędników prowadzi się wyłącznie dla grup zaszeregowania: SC 1-SC 2, AST 1-AST 4 lub AD 5-AD 8. Grupę zaszeregowania dla konkursu ustala instytucja według poniższych kryteriów:
(a) cel naboru urzędników posiadających możliwie najwyższe kwalifikacje określone w art. 27;
(b) jakość wymaganego doświadczenia zawodowego.

Dla potrzeb ustalenia szczególnych potrzeb instytucji podczas naboru urzędników można również uwzględnić warunki rynku pracy przeważające w Unii.

3.  W drodze odstępstwa od ust. 2, w miarę potrzeb instytucja może wydać pozwolenie na zorganizowanie konkursu w grupie zaszeregowania AD 9, AD 10, AD 11 lub, w przypadkach wyjątkowych, w grupie zaszeregowania AD 12. Ogólna liczba kandydatów powołanych na wakujące stanowiska tych grup zaszeregowania nie przekracza 20 % ogólnej liczby powołanych do grupy funkcyjnej AD rocznie, zgodnie z art. 30 akapit drugi.
Artykuł  32 77

 (8) (69)

Zatrudnianemu urzędnikowi przyznaje pierwszy stopień w jego grupie zaszeregowania.

Organ powołujący może uwzględniając doświadczenie zawodowe przyznać wyższy stopień odpowiadający nie więcej niż 24 miesiącom. Każda instytucja przyjmuje ogólne przepisy wykonawcze w celu wprowadzenia w życie przepisów niniejszego artykułu.

Pracownik zatrudniony na czas określony, zaszeregowany zgodnie z przyjętymi przez organ powołujący każdej instytucji kryteriami zaszeregowania, w przypadku powołania go na urzędnika w tej samej grupie zaszeregowania bezpośrednio po ustaniu jego dotychczasowego stosunku pracy, zachowuje stopień uzyskany w ramach zatrudnienia na czas określony.

Artykuł  33

(24) 78

Przed powołaniem, wybrany kandydat poddawany jest badaniom lekarskim przeprowadzanym przez jednego z lekarzy instytucji, w celu stwierdzenia, czy spełnia on wymóg określony w art. 28 lit. e).

W przypadku gdy w wyniku badania lekarskiego, o którym mowa w akapicie pierwszym, wydana zostanie negatywna opinia lekarska, kandydat może, w ciągu 20 dni od powiadomienia go przez instytucję o tej opinii, zażądać rozpatrzenia jego przypadku przez komisję lekarską składającą się z trzech lekarzy wybranych przez organ powołujący spośród personelu lekarskiego Unii. Komisja ta wysłuchuje lekarza, który wydał pierwotną, negatywną opinię. Kandydat może przedstawić komisji lekarskiej opinię wybranego przez siebie lekarza. W przypadku gdy opinia komisji lekarskiej potwierdzi wnioski badania lekarskiego, o którym mowa w akapicie pierwszym, kandydat pokrywa połowę związanych z jej sporządzeniem opłat i kosztów dodatkowych.

Artykuł  34  79

 (8) (24) (69)

1.  Przed powołaniem urzędnicy odbywają dziewięciomiesięczny okres próbny. Decyzję o powołaniu urzędnika podejmuje się w oparciu o sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3, a także o dostępne organowi powołującemu informacje dotyczące postawy urzędnika odbywającego okres próbny w odniesieniu do przepisów tytułu II.

W przypadku gdy w okresie próbnym urzędnik nieprzerwanie przez okres przynajmniej jednego miesiąca nie może wykonywać obowiązków z powodu choroby, urlopu macierzyńskiego zgodnie z art. 58 lub z powodu wypadku, organ powołujący może odpowiednio przedłużyć jego okres próbny. Całkowity czas trwania okresu próbnego nie może w żadnym przypadku przekroczyć 15 miesięcy.

2.  Sprawozdanie z okresu próbnego można sporządzić w dowolnym momencie przed zakończeniem tego okresu, w przypadku gdy praca urzędnika w oczywisty sposób nie spełnia wymagań.

Sprawozdanie to jest przekazywane osobie zainteresowanej, która ma prawo przedłożyć swoje uwagi na piśmie w terminie ośmiu dni roboczych. Bezpośredni przełożony urzędnika odbywającego okres próbny niezwłocznie przekazuje sprawozdanie wraz z uwagami organowi powołującemu, który w okresie trzech tygodni uzyskuje opinię Wspólnego Komitetu ds. Ocen co do działań, jakie należy podjąć. Organ powołujący może podjąć decyzję o zwolnieniu urzędnika odbywającego okres próbny przed zakończeniem tego okresu, z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, lub o przeniesieniu go do innego wydziału na pozostały czas okresu próbnego.

3.  Najpóźniej miesiąc przed końcem okresu próbnego sporządzane jest sprawozdanie w sprawie zdolności urzędnika odbywającego okres próbny do wykonywania obowiązków związanych z powierzonym mu stanowiskiem oraz jego wydajności i postawy w ramach służby. Sprawozdanie to jest przekazywane zainteresowanemu, który ma prawo przedstawić na piśmie swoje uwagi w terminie ośmiu dni roboczych.

W przypadku gdy sprawozdanie zaleca zwolnienie lub, w wyjątkowej sytuacji, przedłużenie okresu próbnego zgodnie z ust. 1, bezpośredni przełożony urzędnika odbywającego okres próbny niezwłocznie przekazuje je wraz z uwagami organowi powołującemu, który w terminie trzech tygodni zasięga opinii Wspólnego Komitetu ds. Ocen co do działań, jakie należy podjąć.

Urzędnik odbywający okres próbny, którego praca lub postawa nie spełniały wymagań potrzebnych do jego powołania na dane stanowisko, zostaje zwolniony.

4.  Urzędnik zwolniony w okresie próbnym otrzymuje odprawę w wysokości trzech miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, jeżeli pełnił służbę przez okres dłuższy niż rok, dwóch miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, jeżeli pełnił służbę przez co najmniej sześć miesięcy, oraz jednego miesięcznego wynagrodzenia podstawowego, jeżeli pełnił służbę przez okres krótszy niż sześć miesięcy, z wyjątkiem przypadku gdy może on niezwłocznie podjąć inną działalność zawodową.
5.  Ust. 2, 3 i 4 nie mają zastosowania do urzędników, którzy złożą rezygnację przed zakończeniem okresu próbnego.

Rozdział  2

Status służbowy

Artykuł  35

Urzędnik może mieć jeden z następujących statusów służbowych:

a) aktywne zatrudnienie;
b) oddelegowanie;
c) urlop z przyczyn osobistych;
d) tymczasowy stan spoczynku;
e) urlop na czas odbywania służby wojskowej;
(f) 80  urlop rodzicielski lub ze względów rodzinnych;
g) 81  urlop w interesie służby.

Sekcja  1

Aktywne zatrudnienie

Artykuł  36

Aktywnie zatrudniony urzędnik wykonuje obowiązki związane ze stanowiskiem, na które został powołany lub które tymczasowo mu przydzielono zgodnie z przepisami tytułu IV.

Sekcja  2

Oddelegowanie

Artykuł  37 82

 (8) (40) (69)

Oddelegowanym urzędnikiem jest urzędnik powołany na czas nieokreślony, który decyzją organu powołującego:

a) został skierowany w interesie służby:
w celu tymczasowego pełnienia służby poza swoją instytucją; lub
w celu udzielenia tymczasowej pomocy osobie zajmującej stanowisko przewidziane w Traktatach lub wybranemu przewodniczącemu jednej z instytucji lub jednego z organów unijnych, lub wybranemu przewodniczącemu jednej z frakcji politycznych zasiadających w Parlamencie Europejskim lub Komitecie Regionów albo frakcji zasiadających w Europejskim Komitecie Ekonomiczno-Społecznym.
w celu tymczasowego objęcia stanowiska znajdującego się w wykazie stanowisk finansowanych ze środków przeznaczonych na badania i inwestycje oraz które zostało zaliczone przez organ budżetowy do stanowisk na czas określony;
b) 83  na swój wniosek:
został postawiony do dyspozycji innej instytucji Unii Europejskiej; lub
84  został postawiony do dyspozycji organizacji zajmującej się wspieraniem interesów Unii i wymienionej w wykazie sporządzanym na podstawie porozumienia między organami powołującymi każdej instytucji Unii, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.

Oddelegowanemu urzędnikowi nadal przysługują wszystkie uprawnienia zgodnie z przepisami art. 38 oraz 39 oraz ciążą na nim wszystkie obowiązki, wynikające z jego przynależności do instytucji macierzystej. Jednakże z zastrzeżeniem przepisów art. 77 akapit trzeci dotyczących emerytury, do urzędnika oddelegowanego, o którym mowa w akapicie pierwszym tiret drugie lit. a), mają zastosowanie przepisy obowiązujące w stosunku do urzędników grupy zaszeregowania, do której został on zakwalifikowany na stanowisku, na które został oddelegowany.

Każdy urzędnik czynnie zatrudniony lub przebywający na urlopie z przyczyn osobistych może zwrócić się z wnioskiem lub otrzymać wniosek zastąpienia w interesie służby. W momencie zastąpienia urzędnika dobiega końca urlop z przyczyn osobistych.

Artykuł  38

(8)

Do oddelegowania w interesie służby mają zastosowanie następujące przepisy:

a) decyzję w sprawie oddelegowania podejmuje organ powołujący po wysłuchaniu zainteresowanego urzędnika;
b) czas trwania oddelegowania jest określany przez organ powołujący;
c) po upływie każdego sześciomiesięcznego okresu zainteresowany urzędnik może wnioskować o zakończenie oddelegowania;
d) urzędnik oddelegowany na podstawie art. 37 lit. a) tiret pierwsze jest uprawniony do dodatku wyrównawczego, w przypadku gdy łączne wynagrodzenie otrzymywane na stanowisku, na które został oddelegowany, jest niższe niż przewidziane dla jego grupy zaszeregowania oraz stopnia w instytucji macierzystej; uprawniony jest również do uzyskania zwrotu wszystkich dodatkowych wydatków spowodowanych oddelegowaniem;
e) urzędnik oddelegowany na podstawie art. 37 lit. a) tiret pierwsze nadal opłaca składkę emerytalną obliczaną na podstawie wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi w instytucji macierzystej;
f) oddelegowany urzędnik zachowuje swoje stanowisko, prawo do przeniesienia na wyższy stopień oraz prawo do awansu;
g) po zakończeniu oddelegowania, urzędnik jest niezwłocznie przywracany na poprzednio zajmowane stanowisko.
Artykuł  39

(8) (40)

Do oddelegowania urzędnika na jego wniosek mają zastosowanie następujące przepisy:

a) decyzję w sprawie oddelegowania podejmuje organ powołujący, który określa czas trwania oddelegowania;
b) w ciągu sześciu miesięcy od objęcia nowych obowiązków urzędnik może wnioskować o zakończenie oddelegowania; w takim przypadku jest natychmiast przywracany na poprzednio zajmowane stanowisko;
c) po upływie tego sześciomiesięcznego okresu na jego stanowisko może zostać powołana inna osoba;
d) 85  w trakcie okresu oddelegowania, składki na system emerytalno-rentowy oraz uprawnienia emerytalne obliczane są na podstawie wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi w instytucji macierzystej.

Urzędnik oddelegowany może nabywać uprawnienia emerytalne w instytucji, do której został oddelegowany na podstawie art. 37 ust. 1 lit. b) tiret drugie. Przestaje on jednak podlegać w okresie oddelegowania systemowi emerytalno-rentowemu instytucji, w której pierwotnie był zatrudniony.

Przepisy niniejszego regulaminu pracowniczego dotyczące zasiłku z tytułu inwalidztwa lub renty rodzinnej mają zastosowanie wobec urzędników, którzy w okresie oddelegowania na podstawie art. 37 ust. 1 lit. b) tiret drugie stali się niezdolni do pełnienia służby oraz wobec osób uprawnionych po śmierci urzędnika zmarłego w okresie oddelegowania; świadczenia te są pomniejszane o kwoty wypłacone z tych samych powodów i za ten sam okres przez jednostkę, do której urzędnik został oddelegowany.

Przepis ten nie może skutkować uzyskaniem przez urzędnika lub przez osoby uprawnione po śmierci urzędnika renty w wysokości przewyższającej maksymalną wysokość renty, jaka przysługiwałaby na podstawie niniejszego regulaminu pracowniczego;

(e) 86  w terminie zastępstwa urzędnik zachowuje prawo do przeniesienia na wyższy stopień;
f) 87  po zakończeniu oddelegowania urzędnikowi jest przydzielane pierwsze wolne stanowisko w ramach jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania z zastrzeżeniem, że spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska. W przypadku nieprzyjęcia zaproponowanego stanowiska, utrzymuje on prawo do przeniesienia na kolejne wolne stanowisko w jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania, gdy spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska; jeśli urzędnik nie przyjmie stanowiska po raz kolejny, po konsultacji ze Wspólnym Komitetem, może zostać zwolniony z urzędu. Do momentu objęcia nowego stanowiska pozostaje on urzędnikiem oddelegowanym bez prawa do wynagrodzenia.

Sekcja  3

Urlop z przyczyn osobistych

Artykuł  40

(8) (24) (40)

1.  Urzędnikowi powołanemu na czas nieokreślony może w wyjątkowych okolicznościach zostać udzielony na jego wniosek bezpłatny urlop z przyczyn osobistych.
1a.  88  Podczas urlopu z przyczyn osobistych nadal ma zastosowanie art. 12b. Pozwolenia zgodnie z art. 12b nie udziela się urzędnikowi, jeżeli zamierza podjąć działalność zawodową, zarobkową lub niezarobkową, która obejmuje działalność lobbingową lub reprezentacyjną wobec jego instytucji i która mogłaby prowadzić do zaistnienia lub możliwości zaistnienia konfliktu z uzasadnionymi interesami instytucji.
2.  89  Bez uszczerbku dla przepisów art. 15, okres takiego urlopu nie przekracza jednego roku. Urlop może zostać przedłużony na dalszy okres.

Przedłużenia nie mogą przekraczać jednego roku. Całkowita długość urlopu z przyczyn osobistych nie może przekraczać 12 lat w toku całego zatrudnienia.

Jednakże jeżeli urzędnik ubiega się o taki urlop w celu umożliwienia mu:

(i) wychowywania dziecka pozostającego na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII oraz które cierpi z powodu poważnego upośledzenia umysłowego lub fizycznego potwierdzonego przez lekarza urzędowego instytucji, oraz które wymaga stałej opieki lub nadzoru; lub
(ii) 90  dołączenia do małżonka, który również jest urzędnikiem lub innego rodzaju pracownikiem Unii, od którego w toku pełnienia obowiązków wymagano ustanowienia miejsca stałego zamieszkania w takiej odległości od miejsca zatrudnienia urzędnika składającego wniosek, że ustanowienie w tym miejscu ich wspólnego gospodarstwa domowego wiązałoby się z niedogodnościami w wypełnianiu obowiązków przez urzędnika składającego wniosek; lub,
(iii) 91  pomocy małżonkowi, wstępnemu, zstępnemu, bratu lub siostrze w przypadku poświadczonej przez lekarza poważnej choroby lub niepełnosprawności,

urlop może zostać przedłużony bez ograniczeń, pod warunkiem że z chwilą przedłużenia nadal spełnione są warunki, które uzasadniały udzielenie urlopu

3.  92  Urlop może być dwukrotnie przedłużany, każdorazowo o rok.

Jednakże jeśli urzędnik składa wniosek o taki urlop w celu umożliwienia mu:

wychowywania dziecka w wieku poniżej pięciu lat pozostającego na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII, lub
wychowania wymagającego stałej opieki lub nadzoru dziecka pozostającego na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII, cierpiącego z powodu poważnego upośledzenia umysłowego lub fizycznego potwierdzonego przez lekarza instytucji,

urlop może być przedłużany czterokrotnie o rok, pod warunkiem że przy każdym przedłużeniu spełniony jest jeden z warunków określonych w dwóch powyższych tiret.

Jeśli urzędnik składa wniosek o taki urlop w celu towarzyszenia swojemu małżonkowi będącemu urzędnikiem lub innym pracownikiem Unii i zobowiązanemu, ze względu na ciążące na nim obowiązki, do zamieszkania w takiej odległości od miejsca zatrudnienia urzędnika składającego wniosek, iż zamieszkanie tam przez oboje małżonków stanowiłoby przeszkodę dla składającego wniosek urzędnika w wykonywaniu jego obowiązków, urlop może być przedłużany pięciokrotnie o rok, pod warunkiem że przy każdym przedłużeniu spełnione są warunki będące podstawą udzielenia urlopu. Urzędnik może skorzystać z tego ostatniego przepisu w sprawie przedłużenia urlopu jedynie raz w toku swojej kariery.

3.  93  W trakcie urlopu urzędnik nie jest uprawniony do przeniesienia na wyższy stopień ani do awansu do wyższej grupy zaszeregowania; jego członkostwo w systemie zabezpieczenia społecznego przewidzianym w art. 72 i 73 oraz wynikające z tego ubezpieczenie od ryzyka jest zawieszone.

Jednakże urzędnik, który nie prowadzi działalności zarobkowej, najpóźniej w terminie jednego miesiąca od miesiąca, w którym rozpoczyna się urlop z przyczyn osobistych, może ubiegać się o dalsze objęcie go przepisami tych artykułów, pod warunkiem że ponosi połowę kosztów składek wymaganych na pokrycie ryzyka określonego w art. 72 ust. 1 i ust. 73 ust. 1 przez pierwszy rok urlopu z przyczyn osobistych oraz ich pełny koszt w dalszym okresie pozostawania na takim urlopie. Ochrona zgodna z art. 73 jest dostępna wyłącznie wtedy, gdy została uzyskana zgodnie z art. 72. Składki wylicza się przez odniesienie do ostatniego wynagrodzenia podstawowego urzędnika.

Ponadto urzędnik, który wykaże, iż nie może uzyskać uprawnień emerytalnych z innego systemu emerytalno-rentowego, może na wniosek kontynuować uzyskiwanie uprawnień emerytalnych przez okres nie dłuższy niż rok, pod warunkiem że ponosi on składki równe trzykrotności stawki określonej w art. 83 ust. 2; składki obliczane są na podstawie wynagrodzenia podstawowego urzędnika odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi.

4.  Do urlopu z przyczyn osobistych mają zastosowanie następujące przepisy:
a) jest on udzielany przez organ powołujący na wniosek zainteresowanego urzędnika;
b) wniosek o przedłużenie urlopu składany jest na dwa miesiące przed końcem urlopu;
c) na stanowisko zajmowane przez urzędnika może zostać powołana inna osoba;
d) 94  po zakończeniu urlopu z przyczyn osobistych urzędnikowi jest przydzielane pierwsze wolne stanowisko w grupie funkcyjnej pod warunkiem że spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska. W przypadku nieprzyjęcia zaproponowanego stanowiska, utrzymuje on prawo do przeniesienia na kolejne wolne stanowisko w jego kategorii lub kategorii specjalnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania, gdy spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska; jeśli urzędnik nie przyjmie stanowiska po raz kolejny, po konsultacji ze Wspólnym Komitetem, może zostać zwolniony z urzędu. Do momentu objęcia nowego stanowiska pozostaje on urzędnikiem urlopowanym z przyczyn osobistych bez prawa do wynagrodzenia.

Sekcja  4

Tymczasowy stan spoczynku

Artykuł  41

(8) (46) (78) (79)

1.  Tymczasowy stan spoczynku stanowi status służbowy urzędnika objętego redukcją liczby stanowisk w jego instytucji.
2.  Decyzja w sprawie redukcji liczby stanowisk w danej grupie zaszeregowania podejmowana jest przez uprawniony organ budżetowy w ramach procedury budżetowej.

Organ powołujący, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, podejmuje decyzję, jakich rodzajów stanowisk dotyczyć ma redukcja.

Organ powołujący po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu opracowuje listę urzędników objętych redukcją liczby stanowisk, biorąc pod uwagę ich kwalifikacje, wydajność, zachowanie w ramach służby, sytuację rodzinną oraz długość służby. Każdy urzędnik, zajmujący jedno ze stanowisk, o których mowa w akapicie drugim, który wyraża chęć przejścia w tymczasowy stan spoczynku, jest z urzędu wpisywany na listę.

Urzędnicy wymienieni na liście są przenoszeni decyzją organu powołującego w tymczasowy stan spoczynku.

3.  95  Uzyskując ten status, urzędnik przestaje wykonywać swoje obowiązki oraz traci prawo do wynagrodzenia oraz przeniesienia na wyższy stopień, lecz nadal, przez okres nieprzekraczający pięciu lat, uzyskuje uprawnienia emerytalne obliczane w oparciu o wysokość wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania oraz stopniowi.

Przez okres dwóch lat od przeniesienia w tymczasowy stan spoczynku urzędnikowi przysługuje pierwszeństwo przywrócenia do pracy na zwolnionym lub nowoutworzonym stanowisku w grupie funkcyjnej, pod warunkiem iż posiada niezbędne kwalifikacje do jego objęcia.

Urzędnik, który został przeniesiony w tymczasowy stan spoczynku, otrzymuje świadczenie z tego tytułu obliczane zgodnie z przepisami załącznika IV.

Kwota dochodów uzyskiwanych przez urzędnika z tytułu nowego zatrudnienia w trakcie tego okresu jest odejmowana od świadczenia przewidzianego w akapicie trzecim, jeśli dochody te oraz to świadczenie łącznie przekraczają ostatnią kwotę całkowitego wynagrodzenia otrzymywanego przez urzędnika, obliczoną na podstawie tabeli płac obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, za który wypłacane jest świadczenie.

Urzędnik dostarcza na piśmie wymagane dowody oraz powiadamia instytucję o wszelkich okolicznościach mogących mieć wpływ na wysokość tego świadczenia.

Do świadczenia nie stosuje się współczynnika korygującego.

Jednakże jak określono w czwartym akapicie tego artykułu, świadczenie oraz ogólne, ostatnio otrzymane wynagrodzenie podlega wyważeniu wskazanemu w pierwszym akapicie art. 3 ust. 5 lit. a) załącznika XI według stawki ustalonej w odniesieniu do Państwa Członkowskiego, jeżeli osoba otrzymująca udowodni, że posiada miejsce stałego zamieszkania, pod warunkiem że Państwo Członkowskie było dla osoby otrzymującej ostatnim miejscem zatrudnienia. W takich przypadkach, jeżeli walutą Państwa Członkowskiego nie jest euro, świadczenie wylicza się na podstawie kursu wymiany przewidzianego w art. 63 niniejszego Regulaminu pracowniczego.

4.  Po upływie okresu, w którym urzędnik jest uprawniony do świadczenia z tytułu przeniesienia w tymczasowy stan spoczynku, zostaje on zwolniony z urzędu. W odpowiednich przypadkach otrzymuje on emeryturę przewidzianą w ramach systemu emerytalno-rentowego.
5.  Urzędnik, któremu przed upływem dwuletniego okresu określonego w ust. 3 zaproponowano objęcie stanowiska odpowiadającego jego grupie zaszeregowania, który odmówił jego objęcia bez należytego uzasadnienia, może zostać, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu, pozbawiony uprawnień wynikających z powyższych przepisów oraz zwolniony z urzędu.

Sekcja  5

Urlop na czas odbywania służby wojskowej

Artykuł  42

Urzędnik powołany do odbycia przewidzianej ustawowo służby wojskowej lub na szkolenia dla rezerwistów lub powołany do innego rodzaju służby w siłach zbrojnych otrzymuje specjalny status "urlopowanego na czas odbywania służby wojskowej".

Urzędnikowi powołanemu do odbycia służby wojskowej przestaje przysługiwać wynagrodzenie, ale zachowuje on uprawnienia do przeniesienia na wyższy stopień oraz do awansu zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu pracowniczego. Zachowuje on także uprawnienia emerytalne, jeśli, po zakończeniu służby wojskowej, opłaci swoje składki na system emerytalno-rentowy z mocą wsteczną.

Urzędnik wezwany na szkolenie dla rezerwistów, lub powołany do innego rodzaju służby w siłach zbrojnych, otrzymuje w tym okresie wynagrodzenie po potrąceniu kwoty stanowiącej równowartość otrzymywanego żołdu.

Sekcja  6 96

Urlop wychowawczy lub ze względów rodzinnych

Artykuł  42a 97

Na każde dziecko urzędnikowi przysługuje do sześciu miesięcy urlopu wychowawczego bez prawa do wynagrodzenia podstawowego, który może być wykorzystany podczas pierwszych dwunastu lat po urodzeniu się lub przysposobieniu dziecka. Wymiar urlopu może być podwojony w przypadku rodziców samotnie wychowujących dziecko, zgodnie z przyjętymi przez każdą instytucję ogólnymi przepisami wykonawczymi. Urlop powinien trwać każdorazowo przynajmniej miesiąc.

Podczas urlopu wychowawczego urzędnik nadal uczestniczy w systemie zabezpieczenia społecznego; utrzymane jest prawo do świadczeń emerytalnych, dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu oraz dodatek edukacyjny. Urzędnik zachowuje swoje stanowisko i prawo do przeniesienia na wyższy stopień lub do wyższej grupy zaszeregowania. Urlop ten może być wykorzystany w pełnym wymiarze czasu pracy lub częściowym, poprzez pracę na pół etatu. W przypadku gdy urlop wychowawczy wykorzystywany jest w częściowym wymiarze czasu pracy, maksymalny okres określony w akapicie pierwszym ulega podwojeniu. Podczas urlopu wychowawczego urzędnikowi przysługuje dodatek w wysokości 919,02 EUR miesięcznie lub 50 % tej kwoty w przypadku urlopu w częściowym wymiarze czasu pracy, jednakże urzędnik nie może podejmować żadnej innej pracy zarobkowej. Pełna składka na system zabezpieczenia społecznego przewidziana w art. 67 i 68 opłacana jest przez instytucję i wyliczana na podstawie wynagrodzenia podstawowego urzędnika. Jednakże w przypadku urlopu w częściowym wymiarze czasu pracy przepis ten stosuje się jedynie do różnicy między pełnym wynagrodzeniem podstawowym a wynagrodzeniem podstawowym proporcjonalnie pomniejszonym. Odnośnie do części wynagrodzenia podstawowego faktycznie otrzymywanego składka urzędnika wyliczana jest w taki sam sposób, jak w przypadku gdyby był on zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy.

W przypadku rodziców samotnie wychowujących dziecko, o których mowa w akapicie pierwszym oraz podczas pierwszych trzech miesięcy urlopu wychowawczego, gdy z takiego urlopu korzysta ojciec podczas urlopu macierzyńskiego lub którekolwiek z rodziców bezpośrednio po urlopie macierzyńskim lub w trakcie lub bezpośrednio po urlopie z tytułu przysposobienia, dodatek wynosi 1.225,36 EUR miesięcznie lub 50 % tej kwoty, jeżeli urzędnik korzysta z urlopu w częściowym wymiarze czasu pracy. Kwoty, o których mowa w niniejszym artykule, są odpowiednio dostosowywane wraz z dostosowaniem wysokości wynagrodzenia.

Artykuł  42b

W przypadku poświadczonej przez lekarza poważnej choroby lub niepełnosprawności małżonka, wstępnego, zstępnego, brata lub siostry urzędnika, przysługuje mu urlop rodzinny bez prawa do wynagrodzenia podstawowego. Całkowity okres trwania takiego urlopu nie przekracza dziewięciu miesięcy w ciągu całego okresu zatrudnienia urzędnika.

Stosuje się art. 42a akapit drugi.

Sekcja  7  98  

Urlop w interesie służby

Artykuł  42c

Najwcześniej pięć lat przed osiągnięciem przez urzędnika wieku emerytalnego, organ powołujący może podjąć decyzję o odesłaniu urzędnika o co najmniej 10-letnim stażu pracy na urlop w interesie służby w celach organizacyjnych związanych z nabyciem nowych umiejętności w instytucjach.

Ogólna liczba urzędników odesłanych w każdym roku na urlop w interesie służby nie może przekraczać 5 % urzędników we wszystkich instytucjach, którzy przeszli na emeryturę w roku poprzednim. Obliczoną w ten sposób łączną liczbę należy przydzielić każdej instytucji w zależności od liczby jej urzędników na dzień 31 grudnia poprzedniego roku. Wynik takiego przydziału jest zaokrąglany w górę do najbliższej liczby całkowitej w każdej instytucji.

Taki urlop nie stanowi środka dyscyplinarnego.

Czas trwania urlopu odpowiada co do zasady okresowi pozostającemu urzędnikowi do osiągnięcia wieku emerytalnego. W wyjątkowych przypadkach organ powołujący może jednak podjąć decyzję o zakończeniu urlopu i przywróceniu urzędnika do pracy.

Z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego urzędnik pozostający na urlopie w interesie służby przechodzi automatycznie na emeryturę.

Urlop w interesie służby podlega następującym zasadom:

a) na stanowisko zajmowane przez urzędnika można powołać innego urzędnika;
b) urzędnikowi przebywającemu na urlopie w interesie służby nie przysługuje prawo do przeniesienia na wyższy stopień ani do awansu do wyższej grupy zaszeregowania.

Urzędnik, który został odesłany na urlop w tym trybie, otrzymuje dodatek obliczany zgodnie z załącznikiem IV.

Na wniosek urzędnika od dodatku potrąca się składki na fundusz emerytalny obliczane na podstawie wysokości tego dodatku. W takim przypadku okres służby urzędnika pozostającego na urlopie w interesie służby jest uwzględniany do celów obliczenia lat służby objętej systemem emerytalno-rentowym w rozumieniu art. 2 załącznika VIII.

Dodatek nie podlega współczynnikowi korygującemu.

Rozdział  3

Oceny przeniesienie na wyższy stopień oraz awans

Artykuł  43 99

Kwalifikacje, wydajność oraz postawa każdego urzędnika w ramach służby są przedmiotem sprawozdania rocznego przewidzianego przez organ powołujący każdej instytucji zgodnie z art. 110. W sprawozdaniu tym uwzględnia się, czy wyniki pracy danego urzędnika są zadowalające. Organ powołujący każdej instytucji przyjmuje przepisy uprawniające do złożenia odwołania w ramach procedury oceny, które należy wykonać przed wniesieniem skargi, o której mowa w art. 90 ust. 2.

Począwszy od grupy zaszeregowania AST 5, sprawozdanie może również zawierać opinię stwierdzającą, w oparciu o wyniki pracy urzędnika, czy jest on zdolny do pełnienia funkcji administratora.

Sprawozdanie przekazuje się urzędnikowi. Urzędnik jest uprawniony do zgłoszenia w odniesieniu do sprawozdania wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne.

Artykuł  44 100

Urzędnik pozostający dwa lata na tym samym stopniu swojej grupy zaszeregowania jest automatycznie przenoszony na następny stopień tej grupy, chyba że w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 43, wyniki jego pracy oceniono jako niezadowalające. Urzędnik jest przenoszony na kolejny stopień grupy zaszeregowania nie później niż po czterech latach, chyba że zastosowanie ma procedura określona w art. 51 ust. 1.

Jeżeli urzędnik zostaje powołany na stanowisko kierownika wydziału, dyrektora lub dyrektora generalnego w tej samej grupie zaszeregowania oraz pod warunkiem że w okresie pierwszych dziewięciu miesięcy od powołania wyniki jego pracy były zadowalające w rozumieniu art. 43, przysługuje mu prawo do przeniesienia na wyższy stopień tej grupy zaszeregowania z mocą wsteczną od dnia powołania. To przeniesienie na wyższy stopień prowadzi do zwiększenia miesięcznego wynagrodzenia podstawowego w wysokości odpowiadającej wartości procentowej różnicy między pierwszym a drugim stopniem każdej grupy zaszeregowania. Jeżeli podwyżka jest mniejsza lub jeżeli w tym czasie urzędnik osiągnął ostatni stopień w danej grupie zaszeregowania, otrzymuje podwyżkę wynagrodzenia podstawowego zapewniającą wzrost tego wynagrodzenia o różnicę między pierwszym a drugim stopniem do czasu uzyskania następnego awansu.

Artykuł  45 101

 (69)

1.  Awans następuje na podstawie decyzji organu powołującego z uwzględnieniem art. 6 ust. 2. Urzędnicy mogą awansować tylko wtedy, gdy zajmują stanowisko, które odpowiada jednej z kategorii stanowisk określonych w załączniku I sekcja A dla następnej wyższej grupy zaszeregowania, chyba że stosuje się procedurę określoną w art. 4 i 29 ust. 1. W wyniku awansu urzędnika powołuje się do kolejnej wyższej grupy zaszeregowania w ramach grupy funkcyjnej, do której należy. Awans obejmuje wyłącznie osoby wybrane spośród urzędników, którzy posiadają co najmniej dwuletni staż pracy w swojej grupie zaszeregowania, po porównaniu zasług urzędników kwalifikujących się do awansu. Porównując zasługi, organ powołujący uwzględnia w szczególności sprawozdania dotyczące urzędników, posługiwanie się przez nich w ramach pełnionych obowiązków innymi językami, niż języki, których biegłą znajomość wykazali zgodnie z art. 28 lit. f), oraz zakres ich odpowiedzialności.
2.  102  Urzędnik przed pierwszym awansem od momentu zatrudnienia musi wykazać się znajomością trzeciego języka spośród języków określonych w art. 55 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej. Na mocy porozumienia organy powołujące instytucji przyjmują wspólne zasady dotyczące wykonania niniejszego ustępu. Zasady te wymagają zapewnienia urzędnikom dostępu do szkolenia w zakresie trzeciego języka oraz przewidują szczegółowe ustalenia dotyczące oceny umiejętności posługiwania się trzecim językiem, zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. d) załącznika III.
Artykuł  45a 103
1.  W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 3 lit. b) i c), urzędnik grupy funkcyjnej AST w grupie zaszeregowania 5 może zostać powołany na stanowisko w grupie funkcyjnej AD, pod warunkiem że:
(a) zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 tego artykułu został wytypowany do wzięcia udziału w obowiązkowym programie szkolenia określonym w lit. b) tego ustępu;
(b) ukończył program szkolenia określony przez organ powołujący obejmujący zestaw obowiązkowych modułów szkoleniowych; oraz
(c) figuruje na sporządzonej przez organ powołujący liście kandydatów, którzy pomyślnie zdali egzamin ustny i pisemny, wykazując, iż pomyślnie odbyli program szkolenia, o którym mowa w lit. b) niniejszego ustępu. Zakres egzaminu ustala się zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. c) załącznika III.
2.  104  Organ powołujący opracowuje wstępną listę urzędników AST wytypowanych do wzięcia udziału w programie szkolenia wspomnianym powyżej w oparciu o dotyczące ich sprawozdania roczne określone w art. 43 oraz poziom wykształcenia i wyszkolenia oraz uwzględniając potrzeby służb. Wstępną listę przedkłada się wspólnemu komitetowi w celu wydania opinii.

Komitet może przesłuchać urzędników, którzy ubiegają się o wzięcie udziału w programie szkolenia, o którym mowa powyżej, oraz przedstawicieli organu powołującego. Komitet większością głosów wydaje uzasadnioną opinię w sprawie wstępnej listy wnioskowanej przez organ powołujący. Organ powołujący przyjmuje listę urzędników uprawnionych do wzięcia udziału w programie szkolenia, o którym mowa powyżej.

3.  Powołanie na stanowisko w grupie funkcyjnej AD nie ma wpływu na grupę zaszeregowania oraz stopień przyznane urzędnikowi w chwili powołania.
4.  Zgodnie z art. 30 akapit drugi liczba powołań na stanowiska w grupie funkcyjnej AD ustanowiona w ust. 1-3 tego artykułu nie przekracza 20 % ogólnej liczby powołań rocznie.
5.  105  Organ powołujący każdej instytucji przyjmują przepisy ogólne dotyczące wykonywania niniejszego artykułu zgodnie z art. 110.
Artykuł  46 106

 (8)

Urzędnikowi powołanemu do wyższej grupy zaszeregowania zgodnie z art. 45 nadaje się początkowy stopień tej grupy zaszeregowania. Jednakże urzędnikom w grupie zaszeregowania AD 9-AD 13 pełniącym obowiązki szefa zespołu, których powołuje się do wyższej grupy zaszeregowania zgodnie z art. 45, nadaje się drugi stopień nowej grupy zaszeregowania. To samo uzgodnienie ma zastosowanie do każdego urzędnika:

(a) którego z chwilą awansu powołuje się na stanowisko dyrektora lub dyrektora generalnego; lub
(b) który jest dyrektorem lub dyrektorem generalnym oraz do którego zastosowanie ma art. 44 akapit drugi zdanie ostatnie.

Rozdział  4

Zakończenie służby

Artykuł  47

Zakończenie służby następuje na skutek:

a) rezygnacji;
b) zwolnienia z urzędu;
c) odwołania ze stanowiska w interesie służby;
d) zwolnienia z powodu nienależytego wykonywania obowiązków;
e) wydalenia ze służby;
f) przeniesienia w stan spoczynku; lub
g) śmierci.

Sekcja  1

Rezygnacja

Artykuł  48 107

 (8)

Złożenie rezygnacji przez urzędnika wymaga jednoznacznego oznajmienia przez niego na piśmie o woli ostatecznego zakończenia służby w danej instytucji.

Organ powołujący wydaje decyzję potwierdzającą rezygnację w terminie miesiąca od dnia otrzymania rezygnacji. Organ powołujący może odmówić przyjęcia rezygnacji, jeśli w dniu otrzymania rezygnacji toczy się postępowanie dyscyplinarne przeciwko urzędnikowi lub jeśli takie postępowanie zostało wszczęte w okresie 30 dni od otrzymania rezygnacji.

Rezygnacja staje się skuteczna w dniu określonym przez organ powołujący; data ta nie powinna przekraczać terminu trzech miesięcy od złożenia rezygnacji przez urzędnika w przypadku urzędników grupy funkcyjnej AD oraz jednego miesiąca w przypadku urzędników grup funkcyjnych AST i AST/SC.

Sekcja  2

Zwolnienie z urzędu

Artykuł  49

(8) 108

Urzędnik może zostać zwolniony z urzędu jedynie w przypadku, gdy przestaje spełniać warunki określone w art. 28 lit. a) lub w przypadkach przewidzianych w art. 39, 40 i w art. 41 ust. 4 i 5 oraz w art. 14 akapit drugi załącznika VIII.

Decyzja zawierająca uzasadnienie jest wydawana przez organ powołujący po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu oraz po wysłuchaniu zainteresowanego urzędnika.

Sekcja  3

Odwołanie ze stanowiska w interesie służby

Artykuł  50 109

 (8) (46)

Urzędnik wyższy określony w art. 29 ust. 2 może zostać odwołany ze stanowiska w interesie służby na mocy decyzji organu powołującego.

Takie odwołanie ze stanowiska nie stanowi środka dyscyplinarnego.

Urzędnik odwołany w ten sposób ze stanowiska, któremu nie wyznaczono innego stanowiska, otrzymuje świadczenie, którego wysokość obliczana jest zgodnie z załącznikiem IV.

Kwota dochodów uzyskiwanych przez urzędnika z tytułu nowego zatrudnienia w trakcie tego okresu jest odejmowana od świadczenia przewidzianego w akapicie trzecim, jeśli dochody te oraz to świadczenie łącznie przekraczają ostatnią kwotę całkowitego wynagrodzenia otrzymywanego przez urzędnika obliczoną na podstawie tabeli płac obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, za który wypłacane jest świadczenie.

Osoby, którym należą się świadczenia w ramach tego systemu emerytalnego, przedstawiają zaświadczenia, które mogą być wymagane i informują instytucję o wszystkich faktach, które mogą mieć wpływ na ich uprawnienia.

Do świadczenia nie stosuje się współczynnika korygującego.

Artykuł 45 akapity trzeci, czwarty i piąty załącznika VIII stosuje się odpowiednio.

Po upływie okresu, w którym urzędnik jest uprawniony do świadczenia z tytułu odwołania ze stanowiska w interesie służby, pod warunkiem że osiągnął on wiek 58 lat, jest on uprawniony do uzyskania emerytury, bez dokonywania obniżek przewidzianych w art. 9 załącznika VIII.

Sekcja  4 110

Procedura w przypadku nienależytego wykonywania obowiązków.

Artykuł  51 111
1.  Organ powołujący każdej instytucji określa procedury ustalania przypadków nienależytego wykonywania obowiązków, ich rozstrzygania i zaradzania im we właściwym terminie i w odpowiedni sposób.

Przyjmując przepisy wewnętrzne, organ powołujący każdej instytucji musi przestrzegać następujących wymogów:

a) grupę zaszeregowania urzędnika, który w oparciu o trzy kolejne niezadowalające sprawozdania roczne, o których mowa w art. 43, nadal wykazuje brak postępów w zakresie kompetencji zawodowych, obniża się o jedną grupę. Jeżeli dwa kolejne sprawozdania roczne wciąż wykazują niezadowalające wyniki, urzędnika należy zwolnić;
b) każdy wniosek o degradację lub zwolnienie urzędnika określa przyczyny leżące u jego podstaw oraz jest przekazywany zainteresowanemu urzędnikowi. Wniosek organu powołującego przekazuje się Wspólnemu Komitetowi Doradczemu przewidzianemu w art. 9 ust. 6.
2.  Urzędnik ma prawo do otrzymania pełnych akt osobowych i do sporządzenia kopii wszystkich dokumentów dotyczących procedury. Urzędnik ma na przygotowanie obrony nie mniej niż 15 i nie więcej niż 30 dni od daty otrzymania wniosku. Urzędnika może wspomagać wybrana przez niego osoba. Urzędnik może zgłosić pisemne uwagi. Urzędnika wysłuchuje Wspólny Komitet Doradczy. Urzędnik może również powołać świadków.
3.  Przed Wspólnym Komitetem Doradczym instytucję reprezentuje urzędnik wyznaczony w tym celu przez organ powołujący. Urzędnikowi temu przysługują takie same prawa jak zainteresowanemu urzędnikowi.
4.  Uwzględniając wniosek złożony na mocy ust. 2 oraz wszelkie pisemne i ustne oświadczenia zainteresowanego urzędnika lub świadków Wspólny Komitet Doradczy wydaje większością głosów uzasadnioną opinię określającą środek, który uznaje za właściwy w oparciu o fakty stwierdzone na jego wniosek. Wspólny Komitet Doradczy przesyła tę opinię organowi powołującemu oraz zainteresowanemu urzędnikowi w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym wniesiono do niego sprawę. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu w sprawie decyzji Wspólnego Komitetu Doradczego, z wyjątkiem spraw proceduralnych oraz w przypadku gdy głosowanie nie doprowadzi do rozstrzygnięcia.
5.  Urzędnik zwolniony ze stanowiska z powodu nienależytego wykonywania obowiązków jest uprawniony do otrzymywania przez czas określony w ust. 6 miesięcznej odprawy, która jest równa miesięcznemu wynagrodzeniu podstawowemu urzędnika grupy zaszeregowania AST 1 stopień pierwszy. Urzędnik jest również przez ten sam okres uprawniony do otrzymywania dodatków rodzinnych przewidzianych w art. 67. Zgodnie z art. 1 załącznika VII dodatek na gospodarstwo domowe wylicza się w oparciu o podstawowe wynagrodzenie miesięczne urzędnika w grupie zaszeregowania AST 1.

Odprawy nie wypłaca się, jeżeli urzędnik składa rezygnację po rozpoczęciu procedury, o której mowa w ust. 1 i 2, lub jeżeli jest on uprawniony do natychmiastowego uzyskania pełnej emerytury. Jeżeli na podstawie krajowego systemu zwalczania bezrobocia urzędnik jest uprawniony do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych, kwotę tego świadczenia należy odliczyć od powyższej odprawy.

6.  Okres, w którym dokonuje się wypłat, o których mowa w ust. 5, wynosi:
a) trzy miesiące, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie mniej niż pięć lat w chwili podjęcia decyzji o zwolnieniu;
b) sześć miesięcy, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie co najmniej pięć lat, lecz mniej niż 10 lat;
c) dziewięć miesięcy, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie co najmniej 10 lat, lecz mniej niż 20 lat;
d) dwanaście miesięcy, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie przynajmniej 20 lat.
7.  Urzędnik zdegradowany wskutek nienależytego wykonywania obowiązków może po upływie sześciu lat ubiegać się o wykreślenie ze swoich akt osobowych wszystkich odniesień do tego środka.
8.  Urzędnicy są uprawnieni do zwrotu uzasadnionych kosztów poniesionych z własnej inicjatywy w toku procedury, w tym honorarium należnego obrońcy nienależącemu do instytucji, w przypadku gdy procedura przewidziana w niniejszym artykule nie zakończyła się jakąkolwiek decyzją o zwolnieniu lub zdegradowaniu.

Sekcja  5

Przeniesienie w stan spoczynku

Artykuł  52 112

 (46)

Bez uszczerbku dla przepisów art. 50, urzędnik jest przenoszony w stan spoczynku:

a) automatycznie w ostatnim dniu miesiąca, w którym ukończył 66 lat; lub
b) na własną prośbę, w ostatnim dniu miesiąca, którego dotyczył wniosek, jeśli pracownik osiągnął wiek emerytalny lub w przypadku gdy jest między 58 rokiem życia a wiekiem emerytalnym i spełnia wymogi dotyczące natychmiastowego uzyskania emerytury zgodnie z art. 9 załącznika VIII. Art. 48 akapit drugi zdanie drugie stosuje się na zasadzie analogii.

Jednakże urzędnik może na własną prośbę oraz w przypadku gdy organ powołujący uzna to za uzasadnione w interesie służby, wykonywać pracę do ukończenia 67 lub, w drodze wyjątku, 70 lat, w którym to przypadku urzędnik automatycznie przechodzi w stan spoczynku ostatniego dnia miesiąca, w którym osiąga ten wiek.

Jeżeli organ powołujący podejmuje decyzję w sprawie zezwolenia urzędnikowi na pozostanie w służbie po ukończeniu 66 roku życia, zezwolenie to jest wydawane maksymalnie na okres jednego roku. Może ono zostać odnowione na wniosek urzędnika.

Artykuł  53

(46)

Urzędnik, wobec którego zgodnie z orzeczeniem Komitetu ds. Inwalidztwa stosuje się przepisy art. 78, jest z urzędu przenoszony w stan spoczynku ostatniego dnia miesiąca, w którym organ powołujący uznał jego trwałą i pełną niezdolność do pełnienia służby.

Sekcja  6

Stanowisko honorowe

Artykuł  54 113

Po zakończeniu służby, na mocy decyzji organu powołującego, urzędnik może zostać powołany na stanowisko honorowe w grupie zaszeregowania lub następnej, wyższej grupie zaszeregowania.

Nie wiążą się z tym żadne korzyści finansowe.

Tytuł  IV

Warunki pracy urzędników

Rozdział  1

Czas pracy

Artykuł  55  114

 (7) (8) (16)

1.  Urzędnicy aktywnie zatrudnieni pozostają zawsze w dyspozycji swojej instytucji.
2.  Normalny tygodniowy czas pracy wynosi od 40 do 42 godzin, zaś dzienny czas pracy ustalany jest przez organ powołujący. W tych samych granicach, organ powołujący po konsultacji z Komitetem Pracowniczym może ustalić godziny pracy określonych grup urzędników wykonujących obowiązki o szczególnym charakterze.
3.  W sytuacjach spowodowanych nagłą potrzebą służby lub z powodów wynikających z przepisów bezpieczeństwa urzędnik może być zobowiązany do pozostawania w gotowości w miejscu pracy lub w miejscu zamieszkania poza normalnymi godzinami pracy. Organ powołujący każdej instytucji określa szczegółowe zasady stosowania niniejszego ustępu po konsultacji z komitetem Pracowniczym.
4.  Organ powołujący każdej instytucji może wprowadzić elastyczną organizację czasu pracy. W ramach takiej elastycznej organizacji czasu pracy nie można przyznawać pełnych dni roboczych urzędnikom grupy zaszeregowania AD/AST 9 lub wyższej. Taka organizacja czasu pracy nie ma zastosowania do urzędników, do których stosują się przepisy art. 44 akapit drugi. Urzędnicy ci zarządzają swoim czasem pracy w porozumieniu ze swoimi przełożonymi.
Artykuł  55a 115

 (8)

1.  Urzędnik może ubiegać się o zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Organ powołujący może udzielić takiego zezwolenia, jeśli jest to zgodne z interesem służby.

2.  116  Zezwolenie takie przysługuje urzędnikowi w następujących przypadkach:
a) w celu opieki nad dzieckiem poniżej 9 roku życia pozostającym na utrzymaniu;
b) w celu opieki nad dzieckiem w wieku od 9 do 12 lat pozostającym na utrzymaniu, jeżeli skrócenie czasu pracy nie przekracza 20 % podstawowego wymiaru czasu pracy;
c) w celu opieki nad dzieckiem pozostającym na utrzymaniu do ukończenia przez nie 14 roku życia, jeżeli urzędnik jest rodzicem samotnie wychowującym dziecko;
d) w przypadkach poważnych trudności, w celu opieki nad dzieckiem pozostającym na utrzymaniu do ukończenia przez nie 14 roku życia, jeżeli skrócenie czasu pracy nie przekracza 5 % podstawowego wymiaru czasu pracy. W tym przypadku nie mają zastosowania pierwsze dwa ustępy art. 3 załącznika IVa. W przypadku gdy oboje rodzice są zatrudnieni w służbach Unii, tylko jedno z nich jest uprawnione do pracy w takim niepełnym wymiarze godzin;
e) w celu opieki nad ciężko chorym lub niepełnosprawnym małżonkiem, wstępnym lub zstępnym, bratem lub siostrą;
f) w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym; lub
g) po ukończeniu 58 lat, przez ostatnie trzy lata przed osiągnięciem wieku emerytalnego.

W przypadku gdy wniosek o zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy składa się w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym lub w ciągu ostatnich trzech lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, jednak nie wcześniej niż przed ukończeniem 58 lat, organ powołujący może odmówić zezwolenia lub udzielić go w późniejszym terminie jedynie w okolicznościach wyjątkowych i z powodów nadrzędnych związanych ze służbą.

W przypadku gdy z takiego prawa do pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy korzysta się w celu opieki nad ciężko chorym lub niepełnosprawnym małżonkiem, wstępnym, zstępnym, bratem lub siostrą lub w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym, całkowita długość okresu zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy nie może przekroczyć pięciu lat w ciągu całego okresu zatrudnienia urzędnika.

3.  Organ powołujący odpowiada na wniosek urzędnika w terminie 60 dni.
4.  Przepisy dotyczące pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy oraz procedury udzielania zezwolenia ustanowiono w załączniku IVa.
Artykuł  55b 117

Urzędnik może złożyć wniosek o zezwolenie na pracę na pół etatu w formie dzielenia etatu na stanowisku uznanym przez organ powołujący za właściwe do tego celu. Zezwolenie na pracę na pół etatu poprzez dzielenie etatu nie jest ograniczone czasowo. Może ono jednak być cofnięte w interesie służby przez organ powołujący z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wyprzedzenia. Podobnie na wniosek danego urzędnika organ powołujący, z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia, może wycofać zezwolenie. W takim przypadku urzędnik może zostać przeniesiony na inne stanowisko.

Stosuje się art. 59a oraz art. 3 załącznika IVa, z pominięciem ust. 2 zdanie trzecie.

Organ powołujący może określić szczegółowe zasady stosowania tego artykułu.

Artykuł  56 118

 (8)

Urzędnik może być zobowiązany do pracy w godzinach nadliczbowych jedynie w przypadkach nagłych lub w razie wyjątkowego zwiększenia ilości pracy. Praca w nocy oraz praca w niedziele i w dni świąteczne może być dopuszczona jedynie zgodnie z procedurą określoną przez organ powołujący. Całkowity czas pracy w godzinach nadliczbowych, do której może zostać zobowiązany urzędnik, nie może w okresie sześciu miesięcy przekraczać 150 godzin.

Urzędnikom należącym do grupy funkcyjnej AD oraz grupy funkcyjnej AST grupa zaszeregowania 5-11 nie przysługuje za pracę w godzinach nadliczbowych prawo do rekompensaty w postaci czasu wolnego od pracy ani wynagrodzenie.

Urzędnikom należącym do grupy zaszeregowania od SC 1 do SC 6 i grupy zaszeregowania od AST 1 do AST 4 przysługuje, zgodnie z załącznikiem VI, za pracę w godzinach nadliczbowych urlop wyrównawczy albo wynagrodzenie w przypadku gdy wymagania służby nie zezwalają na urlop wyrównawczy w ciągu dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane.

Artykuł  56a  119

 (7) (15)

Urzędnikowi, od którego regularnie wymaga się pracy w nocy, w soboty, niedziele lub w dni świąteczne może zostać przyznany dodatek za pracę w systemie zmianowym wymaganą przez instytucję w związku z potrzebami służby lub z powodów wynikających z przepisów bezpieczeństwa i traktowaną przez nią jako normalny i stały element pracy tego urzędnika.

Po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego Komisja określa, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112, kategorie urzędników uprawnionych do takich dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.

Normalny czas pracy urzędnika wykonującego pracę w systemie zmianowym nie może przekraczać normalnego całkowitego rocznego czasu pracy.

Artykuł  56b  120

 (7) (16)

Urzędnikowi zobowiązanemu na podstawie decyzji organu powołującego do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy lub w miejscu zamieszkania poza jego normalnymi godzinami pracy ze względu na potrzeby służby lub przepisy bezpieczeństwa, mogą zostać przyznane dodatki.

Po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego Komisja określa, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112, kategorie urzędników uprawnionych do takich dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.

Artykuł  56c 121

Dodatki specjalne można przyznać niektórym urzędnikom w celu rekompensaty za szczególnie uciążliwe warunki pracy.

Po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego Komisja określa, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 kategorie urzędników uprawnionych do takich specjalnych dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.

Rozdział  2

Urlop

Artykuł  57 122

Urzędnicy uprawnieni są do urlopu corocznego w wymiarze nie mniejszym niż 24 dni robocze oraz nie większym niż 30 dni roboczych w każdym roku kalendarzowym, zgodnie z przepisami przyjętymi w drodze wspólnego porozumienia organów powołujących instytucji Unii, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.

Poza corocznym urlopem urzędnikowi można, w sytuacjach wyjątkowych i na jego wniosek, udzielić urlopu okolicznościowego. Warunki udzielenia takiego urlopu określone są w załączniku III.

Artykuł  58 123

 (8) (24)

Oprócz urlopu przewidzianego w art. 57, kobietom ciężarnym przysługuje, po przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego, 20 tygodni urlopu. Urlop ten rozpoczyna się nie wcześniej niż sześć tygodni przed przewidywaną datą porodu wskazaną w zaświadczeniu, a kończy się nie wcześniej niż 14 tygodni po dacie porodu. W przypadku ciąży mnogiej, porodu przedwczesnego lub narodzin dziecka niepełnosprawnego lub cierpiącego na ciężką chorobę urlop zostaje wydłużony do 24 tygodni. Na potrzeby niniejszego przepisu za poród przedwczesny uważa się poród mający miejsce przed końcem trzydziestego czwartego tygodnia ciąży.

Artykuł  59 124

 (8)

1.  Urzędnikowi, który wykaże, iż jest niezdolny do wykonywania obowiązków z powodu choroby lub wypadku, przysługuje zwolnienie chorobowe.

Powinien on niezwłocznie powiadomić instytucję, w której jest zatrudniony, o swojej niezdolności do wykonywania obowiązków oraz wskazać swoje miejsce pobytu. Jeśli jest nieobecny przez okres dłuższy niż trzy dni, zobowiązany jest przedstawić zaświadczenie lekarskie. Zwolnienie to należy przesłać najpóźniej piątego dnia nieobecności, decyduje data stempla pocztowego. Jeżeli niewysłanie zaświadczenia nie jest spowodowane przyczynami od niego niezależnymi, nieobecność urzędnika uważana jest za nieusprawiedliwioną.

Urzędnik może każdorazowo zostać zobowiązany do poddania się badaniom lekarskim. Jeżeli badania lekarskiego nie można przeprowadzić z przyczyn zależnych od urzędnika, jego nieobecność uznaje się za nieusprawiedliwioną od dnia, w którym badanie to ma mieć miejsce.

Jeżeli w wyniku badania stwierdza się, że urzędnik jest zdolny do wykonywania swoich obowiązków, jego nieobecność, z zastrzeżeniem następnego akapitu, uważana jest za nieusprawiedliwioną od dnia badania.

Jeśli urzędnik uważa wynik badania lekarskiego zorganizowanego przez organ powołujący za nieuzasadniony z punktu widzenia sztuki lekarskiej, w ciągu dwóch dni może on lub lekarz działający w jego imieniu przedłożyć instytucji wniosek o skierowanie sprawy do niezależnego lekarza w celu uzyskania jego opinii.

Instytucja niezwłocznie przekazuje wniosek innemu lekarzowi wyznaczonemu w drodze porozumienia z lekarzem urzędnika oraz lekarzem urzędowym instytucji. Niedopełnienie tego uzgodnienia w terminie pięciu dni od daty złożenia wniosku powoduje, że instytucja wybiera daną osobę z listy niezależnych lekarzy, sporządzaną do tego celu każdego roku w oparciu o obopólną zgodę organu powołującego oraz Komitetu Pracowniczego. W terminie dwóch dni roboczych urzędnik może zgłosić sprzeciw wobec wyboru dokonanego przez instytucję, a w takim przypadku instytucja wybiera z listy inną osobę, której wybór ma charakter ostateczny.

Opinia lekarza niezależnego, wydana po konsultacji z lekarzem urzędnika oraz lekarzem urzędowym instytucji, ma charakter wiążący. Jeżeli opinia lekarza niezależnego potwierdza ustalenia badania zorganizowanego przez instytucję, nieobecność uznaje się za nieusprawiedliwioną od daty takiego badania. Jeżeli opinia lekarza niezależnego nie potwierdza ustaleń z takiego badania, dla wszystkich celów nieobecność uznaje się za usprawiedliwioną.

2.  Jeśli w okresie 12 miesięcy urzędnik był z powodu choroby niepopartej zaświadczeniem lekarskim kilkakrotnie nieobecny w pracy przez okresy do trzech dni, które łącznie wynosiły ponad 12 dni, to ma obowiązek przedstawienia zaświadczenia lekarskiego za każdą następną nieobecność spowodowaną chorobą. Jego nieobecność uznaje się za nieusprawiedliwioną, począwszy od trzynastego dnia nieobecności spowodowanej chorobą niepopartej zaświadczeniem lekarskim.
3.  Bez uszczerbku dla stosowania zasad postępowania dyscyplinarnego, w miarę potrzeb każdą nieobecność uznawaną za nieusprawiedliwioną na mocy ust. 1 i 2 odlicza się od wymiaru urlopu corocznego danego urzędnika. W przypadku gdy urzędnikowi nie przysługuje prawo do urlopu, traci prawo do wynagrodzenia za odnośny okres.
4.  Organ powołujący może skierować do komisji ds. inwalidztwa sprawę każdego urzędnika, który przebywał na zwolnieniu chorobowym dłużej niż 12 miesięcy w dowolnym okresie trzyletnim.
5.  Urzędnik może zostać poproszony o wzięcie urlopu po przeprowadzeniu badania lekarskiego przez lekarza urzędowego instytucji, o ile jego stan zdrowia tego wymaga lub jeśli członek jego rodziny z nim zamieszkujący cierpi na chorobę zakaźną.

W przypadku sporów zastosowanie ma procedura przewidziana w akapitach pięć do siedem ust. 1.

6.  Każdego roku urzędnicy są poddawani okresowym badaniom lekarskim, przeprowadzanym przez lekarza urzędowego instytucji lub wybranego przez nich lekarza.

W drugim przypadku honorarium lekarza jest pokrywane przez instytucję do wysokości maksymalnej kwoty ustalonej na okres nieprzekraczający trzech lat przez organ powołujący po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego

Artykuł  59a 125

 (8)

Coroczny urlop urzędnika, który jest uprawniony do wykonywania swojej pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy, jest proporcjonalnie zmniejszany w okresie świadczenia pracy w takim wymiarze.

Artykuł  60

Z wyjątkiem przypadków choroby lub wypadku, urzędnik nie może być nieobecny w pracy bez uprzedniego zezwolenia przełożonego. Bez uszczerbku dla środków dyscyplinarnych, które mogą mieć zastosowanie w tym przypadku, jakakolwiek nieusprawiedliwiona nieobecność, która zostanie należycie stwierdzona, jest odliczana od corocznego urlopu tego urzędnika. Jeśli wykorzystał on już swój coroczny urlop, traci on prawo do wynagrodzenia za okres nieobecności.

Jeśli urzędnik zamierza przebywać na zwolnieniu chorobowym w miejscu innym niż miejsce zatrudnienia, musi uzyskać uprzednie zezwolenie organu powołującego.

Rozdział  3

Dni świąteczne

Artykuł  61 126

Wykazy dni świątecznych sporządza się w drodze porozumienia organów powołujących instytucji Unii po konsultacji z komitetem ds. regulaminu pracowniczego.

Tytuł  V

Wynagrodzenie oraz świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego urzędników

Rozdział  1

Wynagrodzenie i zwrot kosztów

Sekcja  1

Wynagrodzenie

Artykuł  62

Urzędnik jest uprawniony na podstawie powołania do wynagrodzenia odpowiadającego jego grupie zaszeregowania i stopniowi, zgodnie z przepisami załącznika VII i o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

Urzędnik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia.

Wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie podstawowe, dodatki rodzinne oraz inne dodatki.

Artykuł  63 127

 (28) (31) (32) (36) (38) (41) (42) (43) (47) (49) (53) (56) (58) (60) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

Wysokość wynagrodzenia jest wyrażona w euro. Wynagrodzenie jest wypłacane w walucie kraju, w którym urzędnik wykonuje swoje obowiązki, lub w euro.

Wynagrodzenie wypłacane w walucie innej niż euro obliczane jest na podstawie kursów wymiany stosowanych przy wykonywaniu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na dzień 1 lipca danego roku.

Co roku kursy wymiany są uaktualniane z mocą wsteczną przy corocznej aktualizacji wysokości wynagrodzeń, o której mowa w art. 65.

Artykuł  64

(78) 128

Wysokość wynagrodzenia urzędnika wyrażona w euro, po dokonaniu obowiązkowych potrąceń określonych w niniejszym regulaminie pracowniczym lub w jakichkolwiek przepisach wykonawczych do niego, jest korygowana według współczynnika, który, w zależności od warunków życia w różnych miejscach zatrudnienia, jest wyższy niż 100 %, niższy niż 100 % lub równy 100 %.

Współczynniki korygujące są określane lub wycofywane, a także aktualizowane co roku zgodnie z załącznikiem XI. W odniesieniu do aktualizacji wszystkie wartości są rozumiane jako wartości referencyjne. Komisja publikuje zaktualizowane wartości w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.

Żaden współczynnik korygujący nie ma zastosowania w Belgii ani Luksemburgu w związku ze szczególną rolą referencyjną, jaką odgrywają te miejsca zatrudnienia jako główne i pierwotne siedziby większości instytucji.

Artykuł  65  129  
1.  Wynagrodzenie urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej jest aktualizowane co roku przy uwzględnieniu polityki gospodarczej i społecznej Unii. W szczególności uwzględniane są wszelkie podwyżki wynagrodzeń w służbach publicznych państw członkowskich oraz potrzeby w zakresie naboru pracowników. Aktualizacja wynagrodzeń odbywa się zgodnie z załącznikiem XI. Aktualizacja ta ma miejsce przed końcem każdego roku w świetle sprawozdania Komisji opartego na danych statystycznych przygotowanych przez Urząd Statystyczny Unii Europejskiej w porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi państw członkowskich. Dane statystyczne odzwierciedlają stan na dzień 1 lipca w każdym z państw członkowskich. Sprawozdanie to zawiera dane dotyczące wpływu wynagrodzeń i emerytur urzędników Unii na budżet. Jest ono przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Kwoty, o których mowa w art. 42a akapit drugi i trzeci, art. 66 i 69, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 1 załącznika VII oraz art. 8 ust. 2 załącznika XIII oraz w dawnym art. 4a załącznika VII, które podlegają aktualizacji zgodnie z art. 18 ust. 1 załącznika XIII, kwoty, o których mowa w art. 24 ust. 3, art. 28a ust. 3 akapit drugi, art. 28a ust. 7, art. 93, 94, art. 96 ust. 3 akapit drugi oraz art. 96 ust. 7, art. 133, 134 i 136 warunków zatrudnienia innych pracowników, kwoty, o których mowa w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76(2) oraz współczynnik dla kwot, o których mowa w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWS) nr 260/68(3), są aktualizowane co roku zgodnie z załącznikiem XI. Komisja publikuje w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C zaktualizowanych kwot w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.

2.  W przypadku znaczącej zmiany kosztów utrzymania, kwoty, o których mowa w ust. 1, oraz wskaźniki korygujące, o których mowa w art. 64, są aktualizowane zgodnie z załącznikiem XI. Komisja publikuje w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C zaktualizowanych kwot i wskaźników korygujących w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.
3.  Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz wskaźniki korygujące, o których mowa w art. 64, są rozumiane jako kwoty i wskaźniki korygujące, których rzeczywista wartość w danym momencie podlega aktualizacji bez interwencji w drodze innego aktu prawnego.
4.  Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 5 i 6 załącznika XI, w latach 2013 i 2014 nie zostanie dokonana żadna aktualizacja, o której mowa w ust. 1 i 2.
Artykuł  65a

(62)

Zasady stosowania art. 64 oraz 65 są określone w załączniku XI.

Artykuł  66 130

 (1) (2) (4) (5) (9) (11) (12) (13) (19) (23) (27) (30) (31) (32) (35) (36) (37) (38) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

Wysokość miesięcznych wynagrodzeń podstawowych określana jest dla każdej grupy zaszeregowania oraz stopnia w grupach funkcyjnych AD i AST zgodnie z następującą tabelą:

1/7/2012

STOPIEŃ

GRUPA ZASZEREGOWANIA

1

2

3

4

5

16

17 054,40

17 771,05

18 517,81

15

15 073,24

15 706,64

16 366,65

16 822,00

17 054,40

14

13 322,22

13 882,04

14 465,38

14 867,83

15 073,24

13

11 774,62

12 269,40

12 784,98

13 140,68

13 322,22

12

10 406,80

10 844,10

11 299,79

11 614,16

11 774,62

11

9 197,87

9 584,37

9 987,12

10 264,98

10 406,80

10

8 129,38

8 470,99

8 826,95

9 072,53

9 197,87

9

7 185,01

7 486,94

7 801,55

8 018,60

8 129,38

8

6 350,35

6 617,20

6 895,26

7 087,10

7 185,01

7

5 612,65

5 848,50

6 094,26

6 263,81

6 350,35

6

4 960,64

5 169,10

5 386,31

5 536,16

5 612,65

5

4 384,38

4 568,62

4 760,60

4 893,04

4 960,64

4

3 875,06

4 037,89

4 207,57

4 324,63

4 384,38

3

3 424,90

3 568,82

3 718,79

3 822,25

3 875,06

2

3 027,04

3 154,24

3 286,79

3 378,23

3 424,90

1

2 675,40

2 787,82

2 904,97

2 985,79

3 027,04

Wysokość miesięcznych wynagrodzeń podstawowych określana jest dla każdej grupy zaszeregowania oraz stopnia w grupie funkcyjnej AST/SC zgodnie z następującą tabelą:

Stopień

Grupa zaszeregowania

1

2

3

4

5

SC 6

4 349,59

4 532,36

4 722,82

4 854,21

4 921,28

SC 5

3 844,31

4 005,85

4 174,78

4 290,31

4 349,59

SC 4

3 397,73

3 540,50

3 689,28

3 791,92

3 844,31

SC 3

3 003,02

3 129,21

3 260,71

3 351,42

3 397,73

SC 2

2 654,17

2 765,70

2 881,92

2 962,10

3 003,02

SC 1

2 345,84

2 444,41

2 547,14

2 617,99

2 654,17

Artykuł  66a 131

 (34) (52) (63) (78) (88)

1.  W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 oraz w celu uwzględnienia - bez uszczerbku dla art. 65 ust. 3 - metody aktualizacji wysokości wynagrodzeń i emerytur urzędników, od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. stosuje się środek tymczasowy dotyczący wynagrodzenia wypłacanego przez Unię pracownikom aktywnie zatrudnionym, zwany "składką solidarnościową".
2.  Stawka tej składki solidarnościowej, stosowana w odniesieniu do podstawy określonej w ust. 3, wynosi 6 %. Jednakże dla urzędników grupy zaszeregowania AD 15 stopień 2 i wyższej stawka ta wynosi 7 %.
3. 
a) Podstawą obliczenia składki solidarnościowej jest wynagrodzenie podstawowe przyjmowane do wyliczania wynagrodzenia, pomniejszone o:
(i) składki na zabezpieczenie społeczne i system emerytalno-rentowy oraz podatek należny, przed potrąceniem składki solidarnościowej, i płacony przez urzędnika o tym samym stopniu i grupie zaszeregowania, nieposiadającego osób na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII oraz
(ii) kwotę równą wynagrodzeniu podstawowemu urzędnika z grupy zaszeregowania AST 1 stopień 1.
b) Składniki, na podstawie których oblicza się wysokość składki solidarnościowej, są wyrażone w euro; stosowany jest do nich współczynnik korygujący 100.
4.  Składka solidarnościowa jest potrącana co miesiąc u źródła; uzyskiwane kwoty stanowią dochód budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
Artykuł  67

(1) (2) (4) (5) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (19) (23) (24) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (40) (79)

1.  Dodatki rodzinne obejmują:
a) dodatek na gospodarstwo domowe;
b) dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu;
c) dodatek edukacyjny.
2.  Urzędnicy pobierający dodatki rodzinne przewidziane w niniejszym artykule zgłaszają dodatki podobnego rodzaju wypłacane im z innych źródeł; kwotę takich dodatków odlicza się od kwoty dodatków wypłacanych na podstawie art. 1, 2 i 3 załącznika VII.
3.  132  Wysokość dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu urzędnika może zostać podwojona na mocy szczególnej decyzji organu powołującego zawierającej uzasadnienie, wydanej na podstawie dokumentacji medycznej stwierdzającej, że dziecko jest niepełnosprawne lub cierpi na chorobę przewlekłą z którą wiążą się z duże wydatki dla urzędnika.
4.  133  W przypadku gdy na podstawie art. 1, 2 i 3 załącznika VII dodatki rodzinne wypłaca się osobie innej niż urzędnik, są one wypłacane w walucie państwa, w którym osoba ta zamieszkuje, po ich przeliczeniu, w razie potrzeby, według kursów określonych w art. 63 akapit drugi. Stosuje się do nich współczynnik korygujący dla danego państwa, jeżeli znajduje się ono w Unii, lub współczynnik korygujący wynoszący 100, jeżeli państwo miejsca zamieszkania znajduje się poza Unią.

W przypadku gdy dodatki rodzinne wypłacane są osobie, o której mowa powyżej, stosuje się do niej przepisy ust. 2 i 3.

Artykuł  68

(8)

Dodatki rodzinne określone w art. 67 ust. 1 są wypłacane także w przypadku, gdy urzędnik jest uprawniony do otrzymywania świadczenia przewidzianego w art. 41 i 50 niniejszego regulaminu pracowniczego lub w art. 34 i 42 dawnego regulaminu pracowniczego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Zainteresowana osoba składa oświadczenie o dodatkach podobnego rodzaju pochodzących z innych źródeł pobieranych na to samo dziecko; kwota takich dodatki jest potrącana z kwoty dodatków wypłacanych na podstawie art. 1, 2 i 3 załącznika VII.

Artykuł  68a 134

 (8)

Urzędnik uprawniony do pracy na pół etatu uprawniony jest do wynagrodzenia obliczanego w sposób określony w załączniku IVa.

Artykuł  69 135

 (1) (2) (4) (5) (9) (10) (11) (12) (13) (19) (23) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

Dodatek zagraniczny równy jest 16 % sumy wynagrodzenia podstawowego, dodatku na gospodarstwo domowe oraz dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, do których uprawniony jest urzędnik. Dodatek zagraniczny wynosi nie mniej niż 509,43 EUR miesięcznie.

Artykuł  70 136

 (8)

W przypadku śmierci urzędnika jego żyjący małżonek oraz pozostające na jego utrzymaniu dzieci otrzymują pełne wynagrodzenie zmarłego urzędnika do końca trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć.

W przypadku śmierci osoby, która nabyła prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej, powyższe przepisy stosują się w odniesieniu do dodatku, który pobierał zmarły.

Artykuł  70a 137

 (24)

(skreślony)

Sekcja  2

Zwrot kosztów

Artykuł  71

Urzędnik jest uprawniony, zgodnie z przepisami załącznika VII, do zwrotu poniesionych przez niego kosztów w związku z podjęciem służby, przeniesieniem lub zakończeniem służby, a także do zwrotu kosztów poniesionych przez niego w trakcie wykonywania obowiązków lub w związku z ich wykonywaniem.

Rozdział  2

Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego

Artykuł  72 

(8) (10) (40)

1.  138  Urzędnik, jego małżonek, o ile nie jest on uprawniony do świadczeń tego samego rodzaju oraz w tej samej wysokości na podstawie innych przepisów ustawowych lub wykonawczych, jego dzieci oraz inne osoby pozostające na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII, są ubezpieczeni na wypadek choroby do wysokości 80 % poniesionych wydatków, zgodnie z przepisami przyjętymi w drodze porozumienia między organami powołującymi instytucje Unii po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego. Stawka ta jest podwyższona do 85 % w następujących przypadkach: konsultacji i wizyt lekarskich, zabiegów chirurgicznych, hospitalizacji, lekarstw, badań radiologicznych, analiz, badań laboratoryjnych i protez przepisanych przez lekarza, z wyjątkiem protez dentystycznych. W przypadku gruźlicy, choroby Heinego-Medina, choroby nowotworowej, choroby umysłowej i innych schorzeń uznanych przez organ powołujący za równie poważne oraz w przypadku wczesnych badań przesiewowych mających na celu wykrycie ewentualnej choroby, oraz w przypadku porodu stawka ta jest podwyższona do 100 %. Jednakże stawka zwrotu kosztów w wysokości 100 % nie ma zastosowania, gdy w przypadku choroby zawodowej lub wypadku zastosowanie znajduje art. 73.

Osobę pozostającą w konkubinacie z urzędnikiem traktuje się jak małżonka według systemu ubezpieczenia chorobowego, jeśli wypełnione są pierwsze trzy warunki art. 1 ust. 2 lit. c) załącznika VII.

Na podstawie zasad wskazanych w akapicie pierwszym organy powołujące instytucje mogą przyznać jednej z nich wykonywanie uprawnień dotyczących ustanawiania zasad rządzących zwrotem kosztów, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 110.

Jedna trzecia składki wymaganej w celu pokrycia kosztów tego ubezpieczenia ponoszona jest przez urzędnika, przy czym kwota obciążenia nie może przekraczać 2 % jego wynagrodzenia podstawowego.

1a.  139  Urzędnik kończący służbę, który wykaże, że nie wykonuje pracy zarobkowej może, nie później niż w przeciągu miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończył służbę, zwrócić się o przedłużenie swojego ubezpieczenia na wypadek choroby, przewidzianego w ust. 1, maksymalnie na okres 6 miesięcy po zakończeniu służby. Składka określona w ust. 1 jest obliczana na podstawie wysokości ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymywanego przez tego urzędnika, przy czym pokrywa on połowę tej składki.

Na mocy decyzji organu powołującego, podjętej po konsultacji z lekarzem instytucji, nie stosuje się zarówno terminu jednego miesiąca na złożenie wniosku, jak i przewidzianego w akapicie pierwszym okresu sześciu miesięcy, w przypadku gdy dana osoba cierpi na poważną lub przewlekłą chorobę, na którą zapadła przed zakończeniem służby i o której poinformowała instytucję przed upływem sześciomiesięcznego okresu określonego w akapicie pierwszym, pod warunkiem że osoba ta podda się badaniu lekarskiemu zorganizowanemu przez instytucję.

1b.  140  W przypadku gdy były małżonek urzędnika, dziecko, które przestało być na jego utrzymaniu, lub osoba, która przestała być traktowana jak osoba pozostająca na utrzymaniu urzędnika w rozumieniu art. 2 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, wykaże, że nie wykonuje pracy zarobkowej, może być nadal maksymalnie przez okres roku ubezpieczony(-a) na wypadek choroby zgodnie z ust. 1 jako osoba objęta ochroną ubezpieczeniową w ramach ubezpieczenia tego urzędnika. Ochrona taka nie wymaga opłacania składek. Powyższy okres jednego roku rozpoczyna się w dniu uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie albo utraty statusu dziecka pozostającego na utrzymaniu lub statusu osoby traktowanej na równi z dzieckiem pozostającym na utrzymaniu urzędnika.
2.  141  Przepisy ust. 1 mają zastosowanie do urzędnika także po zakończeniu jego służby, jeżeli kontynuował on służbę w Unii do ukończenia 63 roku życia lub pobiera rentę inwalidzką.

Wysokość składki obliczana jest na podstawie kwoty emerytury lub renty.

Takie same zasady mają zastosowanie wobec osób, które są uprawnione do otrzymywania renty rodzinnej z tytułu śmierci urzędnika, który był aktywnie zatrudniony lub pozostawał w służbie do osiągnięcia wieku emerytalnego lub z tytułu śmierci osoby uprawnionej do renty inwalidzkiej. Wysokość składki obliczana jest na podstawie kwoty renty rodzinnej.

2a.  142  Przepisy ust. 1 mają także zastosowanie wobec następujących osób, o ile nie wykonują pracy zarobkowej:
(i) 143  byłych urzędników pobierających emeryturę za wysługę lat, którzy zakończyli służbę w Unii przed osiągnięciem wieku emerytalnego,
(ii) osób uprawnionych do otrzymywania renty rodzinnej z tytułu śmierci urzędnika, który zakończył służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego.

Wysokość składki określonej w ust. 1 obliczana jest na podstawie emerytury urzędnika przed zastosowaniem, w miarę potrzeb, współczynnika redukcji przewidzianego w art. 9 załącznika VIII Regulaminu pracowniczego.

Osoby uprawnione do otrzymywania renty sierocej otrzymują świadczenia przewidziane w ust. 1 na wniosek. Składkę oblicza się, biorąc za podstawę rentę sierocą.

2b.  144  W przypadku osób uprawnionych do otrzymywania emerytury za wysługę lat lub renty rodzinnej składka określona w ust. 2 i 2a nie może być niższa niż wyliczona na podstawie wynagrodzenia podstawowego odpowiadającego początkowemu stopniowi w grupie zaszeregowania AST 1.
2c.  145  Urzędnicy zwolnieni zgodnie z art. 51 i nieuprawnieni do otrzymywania emerytury za wysługę lat są uprawnieni do otrzymywania świadczeń przewidzianych w ust. 1, pod warunkiem że nie wykonują pracy zarobkowej i ponoszą koszty połowy składki wyliczonej na podstawie ostatniego wynagrodzenia podstawowego.
3.  W przypadku gdy łączna kwota niezwróconych kosztów za okres 12 miesięcy przekracza połowę miesięcznego wynagrodzenia podstawowego urzędnika lub połowę jego emerytury, organ powołujący zezwala na zwrot specjalny powyższych kosztów, uwzględniając sytuację rodzinną zainteresowanej osoby, w sposób przewidziany w przepisach ust. 1.
4.  146  Osoby uprawnione do powyższych świadczeń zgłaszają kwoty wszystkich zwróconych kosztów, lub o których zwrot mogą się one ubiegać dla siebie lub dla osób objętych ich ubezpieczeniem w ramach jakiegokolwiek innego ustawowego systemu ubezpieczeń chorobowych.

Jeżeli łączna kwota możliwego do uzyskania zwrotu kosztów jest większa niż suma zwrotów przewidzianych w ust. 1, nadwyżkę tę odlicza się od kwoty podlegającej zwrotowi zgodnie z ust. 1, z wyjątkiem zwrotów otrzymanych w ramach prywatnego, dodatkowego systemu ubezpieczenia chorobowego, który obejmuje część wydatków, która nie podlega zwrotowi w ramach systemu ubezpieczenia chorobowego Unii.

Artykuł  73

(24) (46)

1.  147  Urzędnik jest ubezpieczony, począwszy od dnia rozpoczęcia służby, od ryzyka choroby zawodowej oraz wypadków, zgodnie z przepisami przyjętymi w drodze wspólnego porozumienia organów powołujących instytucji Unii po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego. Jego składka na ubezpieczenie od ryzyka chorób innych niż zawodowe i wypadków poza służbą wynosi 0,1 % jego wynagrodzenia podstawowego.

Ryzyka nie objęte powyższym ubezpieczeniem są określane we wspomnianych przepisach.

2.  Zapewniane są następujące świadczenia:
a) w przypadku śmierci:

wypłata na rzecz osób wymienionych poniżej kwoty równej pięciokrotnej wysokości rocznego wynagrodzenia podstawowego zmarłego, obliczonej na podstawie miesięcznych kwot wynagrodzenia otrzymywanego w okresie 12 miesięcy przed wypadkiem:

na rzecz małżonka i dzieci zmarłego urzędnika zgodnie z prawem spadkowym mającym zastosowanie do spadku po nim; jednakże kwota przypadająca małżonkowi wynosi nie mniej niż 25 % kwoty łącznej,
w przypadku braku osób z powyższej kategorii, na rzecz innych zstępnych zgodnie z prawem spadkowym mającym zastosowanie do spadku po tym urzędniku,
w przypadku braku osób z którejkolwiek z powyższych kategorii, na rzecz wstępnych zgodnie z prawem spadkowym mającym zastosowanie do spadku po tym urzędniku,
w przypadku braku osób z którejkolwiek z powyższych trzech kategorii, na rzecz instytucji;
b) w przypadku całkowitej, trwałej niezdolności do pracy:

wypłata urzędnikowi kwoty równej ośmiokrotnej wysokości rocznego wynagrodzenia podstawowego, obliczonej na podstawie miesięcznych kwot wynagrodzenia otrzymywanego w okresie 12 miesięcy przed wypadkiem;

c) w przypadku częściowej, trwałej niezdolności do pracy:

wypłata urzędnikowi części kwoty określonej w lit. b), obliczonej zgodnie z tabelą zawartą w przepisach, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z tymi przepisami, wypłaty określone powyżej mogą zostać zastąpione rentą.

Świadczenia określone w niniejszym ustępie mogą być wypłacane równolegle ze świadczeniami przewidzianymi w rozdziale 3.

3.  Zwrotowi na warunkach określonych w przepisach, o których mowa w ust. 1, podlegają również następujące koszty: zabiegów lekarskich, lekarstw, hospitalizacji, operacji chirurgicznych, protez, badań radiologicznych, masaży, zabiegów ortopedycznych i klinicznych, transportu medycznego oraz wszelkie podobne koszty poniesione w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową.

Zwrotu tego dokonuje się dopiero po skorzystaniu z prawa do zwrotu przewidzianego w art. 72 i tylko w zakresie, w jakim kwota wypłacona urzędnikowi na tej podstawie nie pokrywa poniesionych kosztów.

Artykuł  74

(1) (8) (10) (24) (78) (81)

1.  W przypadku narodzin dziecka urzędnika, osoba sprawująca opiekę nad dzieckiem otrzymuje świadczenie w wysokości 198,31 EUR.

Takie samo świadczenie wypłaca się urzędnikowi, który przysposabia dziecko w wieku do lat pięciu, pozostające na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII.

2.  Świadczenie to wypłacane jest również w przypadku rozwiązania ciąży trwającej nie krócej niż siedem miesięcy.
3.  148  Osoba otrzymująca świadczenie porodowe zgłasza wszelkie inne świadczenia tego samego rodzaju uzyskane z innych źródeł na to samo dziecko; kwota takich świadczeń jest potrącana od świadczenia przewidzianego w niniejszym artykule. W przypadku gdy oboje rodzice są urzędnikami Unii, świadczenie jest wypłacane tylko jeden raz.
Artykuł  75

(40)

W przypadku śmierci urzędnika, jego małżonka, dziecka pozostającego na jego utrzymaniu lub innej osoby będącej członkiem gospodarstwa domowego urzędnika i pozostającej na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII, instytucja zwraca koszty transportu zwłok z miejsca zatrudnienia urzędnika do jego miejsca pochodzenia.

Jednakże w przypadku śmierci urzędnika w trakcie podróży służbowej, instytucja pokrywa koszty transportu zwłok z miejsca, w którym nastąpił zgon pracownika do jego miejsca pochodzenia.

Artykuł  76 149

Urzędnikom, byłym urzędnikom lub spadkobiercom zmarłego urzędnika, którzy na skutek niepełnosprawności lub poważnej lub przewlekłej choroby lub ze względu na sytuację rodzinną znajdują się w szczególnie trudnej sytuacji, mogą zostać przyznane zapomogi, pożyczki lub zaliczki.

Artykuł  76a 150

Żyjący małżonek, który cierpi z powodu poważnej lub przewlekłej choroby lub który jest niepełnosprawny, może otrzymać dodatkową pomoc finansową przyznaną przez instytucję w trakcie trwania choroby w oparciu o przeanalizowanie sytuacji socjalnej i medycznej danej osoby. Zasady wykonywania niniejszego artykułu ustala się na mocy wspólnego porozumienia między organami powołującymi instytucji, po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego.

Rozdział  3 151

Emerytury i renty inwalidzkie

Artykuł  77 152

 (8)

Urzędnik, który przepracował w służbie co najmniej dziesięć lat, nabywa uprawnienia emerytalne. Jednakże urzędnik nabywa uprawnienia emerytalne bez względu na staż pracy, jeżeli osiągnął wiek emerytalny lub jeżeli nie jest możliwe przywrócenie go na stanowisko po okresie tymczasowego stanu spoczynku, lub w przypadku odwołania go ze stanowiska w interesie służby.

Maksymalna wysokość emerytury wynosi 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego w ostatniej grupie zaszeregowania, do której urzędnik należał przez co najmniej rok. Za każdy rok służby uznany zgodnie z art. 3 załącznika VIII należy się urzędnikowi 1,80 % tego ostatniego wynagrodzenia podstawowego.

Jednakże w przypadku urzędników asystujących w pracy osobom zajmującym stanowisko przewidziane w Traktacie o Unii Europejskiej lub Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wybranemu przewodniczącemu jednej z instytucji lub jednego z organów Unii lub wybranemu przewodniczącemu jednej z frakcji politycznych w Parlamencie Europejskim uprawnienie do emerytury odpowiadające liczbie przepracowanych w tym charakterze lat uprawniających do emerytury obliczane jest na podstawie ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymanego w tym czasie, jeśli jest ono wyższe od wynagrodzenia przyjętego za odniesienie do celów akapitu drugiego niniejszego artykułu.

Kwota emerytury nie może być mniejsza niż 4 % liczby określającej minimum utrzymania za każdy rok służby.

Prawo do emerytury nabywa się z ukończeniem 66 roku życia.

Wiek emerytalny jest weryfikowany co pięć lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., na podstawie sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady. W sprawozdaniu analizowane są w szczególności zmiany wieku emerytalnego pracowników służby publicznej w państwach członkowskich oraz zmiany średniej długości życia urzędników instytucji.

W stosownych przypadkach Komisja sporządza wniosek w sprawie zmiany wieku emerytalnego zgodnie z ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu, zwracając szczególną uwagę na rozwój sytuacji w państwach członkowskich.

Artykuł  78 153

 (8)

Urzędnik jest uprawniony, na warunkach przewidzianych w art. 13-16 załącznika VIII, do otrzymania renty inwalidzkiej w przypadku całkowitej i trwałej niezdolności do pełnienia służby, uniemożliwiającej mu wykonywanie obowiązków związanych ze stanowiskiem w jego grupie funkcyjnej.

Art. 52. stosuje się na zasadzie analogii do osób otrzymujących rentę inwalidzką. Jeżeli osoba otrzymująca rentę inwalidzką przechodzi na emeryturę przed ukończeniem 66 roku życia, nie osiągając tym samym prawa do pełnej emerytury, stosuje się przepisy ogólne w sprawie emerytur.

Kwota emerytury jest obliczana na podstawie wynagrodzenia dla grupy i stopnia zaszeregowania urzędnika w momencie, kiedy został inwalidą.

Renta inwalidzka jest równa 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego urzędnika. Nie może być jednak niższa niż wysokość minimum socjalnego.

Z renty inwalidzkiej potrąca się składki na fundusz emerytalny, obliczane na podstawie wysokości tej renty.

W przypadku gdy inwalidztwo zostało spowodowane wypadkiem w trakcie wykonywania obowiązków służbowych lub w związku z ich wykonywaniem, na skutek choroby zawodowej lub w wyniku aktu poświęcenia dokonanego w interesie publicznym lub w wyniku narażenia swojego życia dla ratowania innej osoby, renta inwalidzka wynosi nie mniej niż 120 % minimum socjalnego. Ponadto w takich przypadkach składki na fundusz emerytalny są w całości wypłacane z budżetu instytucji lub organu, o którym mowa w art. 1b.

Artykuł  79 154

 (8) (24) (46)

Żyjący małżonek po urzędniku lub byłym urzędniku jest uprawniony do renty wdowiej zgodnie z przepisami rozdziału 4 załącznika VIII, równej 60 % emerytury za wysługę lat lub renty inwalidzkiej, która wypłacana była małżonkowi zmarłego lub która byłaby mu wypłacana, gdyby niezależnie od czasu pełnienia służby lub wieku uzyskał uprawnienie do niej w chwili śmierci.

Wysokość renty wdowiej przysługującej żyjącemu małżonkowi po urzędniku, który zmarł posiadając jeden ze statusów służbowych określonych w art. 35, nie jest niższa od kwoty minimum socjalnego ani od 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymywanego przez urzędnika.

Kwota ta, w przypadku gdy śmierć spowodowana została okolicznościami określonymi w art. 78 akapit piąty, wynosi co najmniej 42 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymywanego przez urzędnika.

Artykuł  79a 155

 (46)

(skreślony)

Artykuł  80 156

 (8) (40) (46)

Jeżeli urzędnik lub osoba uprawniona do otrzymywania emerytury za wysługę lat lub renty inwalidzkiej umiera, nie pozostawiając małżonka uprawnionego do otrzymywania renty rodzinnej w momencie śmierci tej osoby, dzieciom będącym na utrzymaniu zmarłego w chwili śmierci w rozumieniu art. 2 załącznika VII przysługuje renta sieroca zgodnie z art. 21 załącznika VIII.

Uprawnienie to przysługuje także dzieciom spełniającym powyższe warunki w przypadku śmierci lub ponownego zawarcia małżeństwa przez owdowiałego małżonka otrzymującego rentę rodzinną.

W przypadku gdy urzędnik lub osoba uprawniona do emerytury za wysługę lat lub renty inwalidzkiej umiera, lecz nie są spełnione warunki określone w akapicie pierwszym, dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII są uprawnione do renty sierocej zgodnie z przepisami art. 21 załącznika VIII; jednakże wysokość renty sierocej wynosi połowę kwoty wynikającej z przepisów tego artykułu.

W stosunku do osób traktowanych jako dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 4 załącznika VII, renta sieroca nie może przekraczać kwoty równej dwukrotnej wysokości dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu.

Jeśli dziecko zostało przysposobione, śmierć rodzica biologicznego zastępowanego przez rodzica adopcyjnego nie skutkuje wypłaceniem renty sierocej

Uprawnienia przewidziane w akapicie pierwszym, drugim i trzecim przysługują w przypadku śmierci byłego urzędnika uprawnionego do otrzymywania świadczenia, o którym mowa w art. 50 regulaminu pracowniczego, art. 5 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68(4) art. 3 rozporządzenia Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2530/72(5) lub art. 3 rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543/73(6) jak również w przypadku śmierci byłego urzędnika, który opuścił służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o odroczenie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnął wiek emerytalny.

Osoby otrzymujące rentę sierocą nie mogą otrzymać od Unii więcej niż jednej takiej renty. Jeżeli żyjące dziecko jest uprawnione do więcej niż jednej renty wspólnotowej, otrzymuje najwyższą z przysługujących rent.

Artykuł  81 157

 (8) (10)

Na warunkach określonych w załączniku VII osoba uprawniona do otrzymywania emerytury za wysługę lat lub renty inwalidzkiej, lub renty rodzinnej jest uprawniona do otrzymywania dodatków rodzinnych określonych w art. 67; dodatek na gospodarstwo domowe wylicza się na podstawie emerytury lub renty osoby otrzymującej. Dodatki te wypłaca się na rzecz osób otrzymujących rentę rodzinną wyłącznie w odniesieniu do dzieci pozostających na utrzymaniu zmarłego lub byłego urzędnika w momencie jego śmierci.

Jednakże kwota dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, przysługującego osobie uprawnionej do renty rodzinnej, wynosi dwukrotność kwoty dodatku przewidzianego w art. 67 ust. 1 lit. b).

Artykuł  81a

(46)

1.  Niezależnie od wszystkich innych przepisów, w szczególności dotyczących minimalnych kwot należnych osobom uprawnionym do renty rodzinnej, całkowita kwota wypłacana wdowie lub innej uprawnionej osobie z tytułu renty rodzinnej, powiększona o dodatki rodzinne i pomniejszona o należny podatek oraz inne obowiązkowe obciążenia, nie może przekroczyć następujących kwot:
a) w przypadku śmierci urzędnika posiadającego jeden ze statusów służbowych określonych w art. 35 - kwoty wynagrodzenia, którą urzędnik otrzymywałby w tej samej grupie zaszeregowania oraz na tym samym stopniu, gdyby nadal był zatrudniony, powiększonej o wszelkie otrzymywane przez niego dodatki rodzinne i pomniejszonej o należny podatek oraz inne obowiązkowe obciążenia;
b) 158  w okresie od dnia, w którym urzędnik, o którym mowa w lit. a), ukończyłby 66 rok życia - kwoty emerytury, odpowiadającej jego grupie zaszeregowania i stopniowi osiągniętym przed śmiercią, do której byłby uprawniony po tym dniu, gdyby żył, powiększonej o dodatki rodzinne, jakie otrzymywałby i pomniejszonej o należny podatek oraz inne obowiązkowe obciążenia;
c) 159  w przypadku śmierci byłego urzędnika uprawnionego do emerytury lub renty inwalidzkiej - kwoty emerytury lub renty, do której byłby on uprawniony, gdyby żył, z uwzględnieniem dodatków oraz potrąceń określonych w lit. b);
d) 160  w przypadku śmierci byłego urzędnika, który zakończył służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o odroczenie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnął wiek emerytalny - kwoty emerytury, do której byłby uprawniony po osiągnięciu wieku emerytalnego, gdyby żył, z uwzględnieniem dodatków oraz potrąceń określonych w lit. b);
e) 161  w przypadku śmierci urzędnika lub byłego urzędnika uprawnionego przed śmiercią do śświadczenia zgodnie z art. 41, 42c lub 50 niniejszego regulaminu pracowniczego lub art. 5 rozporządzenia (EEC, Euratom, ECSC) nr 259/68, lub art. 3 rozporządzenia (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2530/72, lub art. 3 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543/73, lub art. 2 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 2150/82, lub art. 3 rozporządzenia (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1679/85 - kwoty świadczenia do którego byłby uprawniony gdyby żył, z uwzględnieniem dodatków oraz potrąceń określonych w lit. b);
f) w odniesieniu do okresu następującego po dniu, w którym były urzędnik określony w lit. e) przestałby być uprawniony do świadczenia - kwoty emerytury, do której byłby uprawniony, gdyby żył oraz spełniał wymóg dotyczący minimalnego wieku wymaganego do uzyskania emerytury, z uwzględnieniem dodatków oraz potrąceń określonych w lit. b).
2.  Do celów ust. 1 nie uwzględnia się współczynników korygujących, które mogłyby mieć zastosowanie w odniesieniu do powyższych kwot.
3.  162  Kwoty maksymalne określone w lit. a)-d) są dzielone pomiędzy osoby uprawnione do renty proporcjonalnie do uprawnień, które przysługiwałyby im bez uwzględnienia przepisów ust. 1.

Do kwot podzielonych w ten sposób stosuje się przepisy art. 82 ust. 1 akapit drugi oraz trzeci.

Artykuł  82 163

 (40) (78) (79)

1.  Wysokość emerytury przewidzianej powyżej jest obliczana na podstawie tabeli płac obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym nabyte zostało uprawnienie.

Do emerytur nie stosuje się współczynnika korygującego.

Emerytury wyrażone w euro wypłaca się w jednej z walut określonych w art. 45 załącznika VIII do Regulaminu pracowniczego.

2.  164  W przypadku gdy aktualizacja wynagrodzeń ma miejsce zgodnie z art. 65 ust. 1, taka sama aktualizacja ma zastosowanie do emerytur.
3.  Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się analogicznie do osób otrzymujących rentę inwalidzką.";
Artykuł  83

(8) (64)

1.  165  Świadczenia emerytalne i rentowe pokrywane są z budżetu Unii. Państwa Członkowskie wspólnie gwarantują wypłacenie takich świadczeń zgodnie ze skalą ustanowioną w odniesieniu do finansowania tych wydatków.
2.  166  Urzędnicy ponoszą jedną trzecią kosztów finansowania tego systemu emerytalno-rentowego. Składki wynoszą 10,9 % wynagrodzenia podstawowego urzędnika, bez uwzględniania współczynników korygujących przewidzianych w art. 64. Potrącane są one co miesiąc z wynagrodzenia urzędnika. Składkę waloryzuje się zgodnie z zasadami ustanowionymi w załączniku XII.
3.  167  Sposób obliczania rent i emerytur urzędników, którzy odbywali służbę częściowo w Europejskiej Wspólnocie Węgla i Stali lub którzy zatrudnieni byli we wspólnych instytucjach lub organach Unii, oraz podział kosztów wynikających z wypłaty takich rent i emerytur pomiędzy fundusz emerytalno-rentowy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz budżety Europejskiej wspólnoty Gospodarczej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej określane są w rozporządzeniu przyjmowanym w drodze porozumienia między Radami oraz Komitetem Przewodniczących Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.
4.  168  (skreślony).
Artykuł  83a 169
1.  Równowagę systemu zapewnia się zgodnie z zasadami szczegółowymi określonymi w załączniku XII.
2.  Agencje, które nie otrzymują dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, wpłacają do tego budżetu pełną kwotę składek niezbędnych do sfinansowania systemu. Od dnia 1 stycznia 2016 r. agencje, które są częściowo finansowane z tego budżetu, wpłacają część składek pracodawców, która odpowiada różnicy pomiędzy dochodami agencji bez dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej a całkowitymi dochodami tej agencji.
3.  Równowaga systemu emerytalno-rentowego jest zapewniona za pomocą wieku emerytalnego i stawki składek odprowadzanych do systemu emerytalnorentowego. Przy okazji oszacowania aktuarialnego przeprowadzanego co pięć lat zgodnie z załącznikiem XII stawka składek na system emerytalno-rentowy jest aktualizowana, aby zapewnić równowagę systemu.
4.  Każdego roku Komisja uaktualnia oszacowanie aktuarialne, o którym mowa w ust. 3, zgodnie z art. 1 ust. 2 załącznika XII. W przypadku gdy oszacowanie aktuarialne wykazuje występowanie luki rzędu przynajmniej 0,25 punktu między stawką składki aktualnie stosowanej a stawką wymaganą do utrzymania równowagi, stawka jest aktualizowana zgodnie z zasadami określonymi w załączniku XII.
5.  Kwoty referencyjne, o których mowa w art. 83 ust. 2, są aktualizowane do celów ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Komisja publikuje zaktualizowaną stawkę składek tytułem informacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.
Artykuł  84

Szczegółowe przepisy dotyczące systemu emerytalno-rentowego zawarte są w załączniku VIII.

Rozdział  4

Zwrot nadpłaconych kwot

Artykuł  85 170

 (8)

Każda kwota wypłacona bez podstawy prawnej podlega zwrotowi, jeśli osoba, która ją otrzymała, była świadoma braku podstawy prawnej wypłaty lub jeżeli jej brak był na tyle oczywisty, że osoba ta musiała być go świadoma.

Żądanie zwrotu musi być przedłożone nie później niż pięć lat od dnia, w którym kwota została wypłacona. W przypadkach, w których organ powołujący jest w stanie ustalić, że odbiorca umyślnie wprowadził w błąd administrację w celu uzyskania danej kwoty, żądanie zwrotu jest możliwe także po upływie tego okresu.

Rozdział  5

Wstąpienie przez Unię w prawa wierzyciela 171

Artykuł  85a

(46) 172

1.  W przypadku gdy śmierć, wypadek lub choroba osoby objętej niniejszym regulaminem pracowniczym zostały spowodowane przez osobę trzecią, Unia wstępuje z mocy prawa, w zakresie zobowiązań ciążących na nich w związku ze śmiercią, wypadkiem lub chorobą, w prawa poszkodowanego lub jego następców prawnych wobec tej osoby trzeciej oraz w ich uprawnienia do dochodzenia roszczeń przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę.
2.  Wstąpienie w prawa wierzyciela zgodnie z ust. 1 dotyczy w szczególności:
wynagrodzenia wypłacanego urzędnikowi zgodnie z art. 59 w okresie, w którym pozostaje on czasowo niezdolny do pełnienia służby,
płatności dokonywanych zgodnie z art. 70 po śmierci urzędnika lub byłego urzędnika uprawnionego do emerytury,
świadczeń należnych zgodnie z art. 72 i 73 oraz przepisami wykonawczymi do tych artykułów dotyczącymi zabezpieczenia w przypadku choroby lub wypadku,
zwrotu kosztów transportu zwłok, o którym mowa w art. 75,
podwyższonych dodatków rodzinnych, należnych zgodnie z art. 67 ust. 3 oraz art. 2 ust. 3 i 5 załącznika VII w przypadku ciężkiej choroby, niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej dziecka pozostającego na utrzymaniu,
173  renty inwalidzkiej należnej w przypadku całkowitej i trwałej niezdolności do pełnienia służby przez urzędnika spowodowanej wypadkiem lub chorobą,
renty rodzinnej należnej w przypadku śmierci urzędnika lub byłego urzędnika, lub śmierci niebędącego urzędnikiem ani członkiem personelu tymczasowego małżonka urzędnika lub byłego urzędnika uprawnionego do emerytury lub renty,
renty sierocej przysługującej dziecku urzędnika lub byłego urzędnika, które z powodu ciężkiej choroby, niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej, niezależnie od wieku, nie może samo utrzymywać się po śmierci osoby, na której utrzymaniu pozostawało.
3.  Unia nie wstępuje w prawa do rekompensaty z tytułu szkód wyłącznie osobistych, takich jak szkody niematerialne, zadośćuczynienie za ból i cierpienie oraz w prawa do odszkodowania za zniekształcenie ciała oraz utratę sprawności w części przewyższającej kwotę należną zgodnie z art. 73.
4.  Przepisy ust. 1, 2 i 3 nie stanowią przeszkody do wniesienia przez Unię powództwa na podstawie ich własnych roszczeń.

Tytuł  VI

Środki dyscyplinarne

Artykuł  86

(24)

1.  W przypadku umyślnego lub spowodowanego zaniedbaniem naruszenia przez urzędnika lub byłego urzędnika obowiązków wynikających z niniejszego regulaminu pracowniczego, może zostać zastosowana wobec niego kara dyscyplinarna.
2.  174  Jeżeli organ powołujący lub OLAF posiadają dowody na zaniedbanie w rozumieniu ust. 1, mogą rozpocząć postępowanie administracyjne mające na celu zweryfikowanie, czy nastąpiło takie zaniedbanie.
3.  175  Reguły, procedury oraz środki dyscyplinarne obejmujące postępowanie administracyjne określono w załączniku IX.
Artykuł  87 176

(skreślony)

Artykuł  88 177

(skreślony)

Artykuł  89 178

(skreślony)

Tytuł  VII

Środki prawne

Artykuł  90

(8)

1.  Każda osoba, wobec której zastosowanie znajduje niniejszy regulamin pracowniczy, może złożyć organowi powołującemu wniosek o wydanie decyzji w jej sprawie. Organ powiadamia zainteresowaną osobę o wydanej decyzji wraz z uzasadnieniem w okresie czterech miesięcy od złożenia wniosku. Jeśli w tym terminie decyzja nie zostanie wydana, uznaje się to za dorozumianą decyzję odmowną, przeciwko której można złożyć zażalenie zgodnie z ust. 2.
2.  Każda osoba, wobec której zastosowanie znajduje niniejszy regulamin pracowniczy, może złożyć organowi powołującemu zażalenie przeciwko aktowi, z którym wiążą się niekorzystne dla niej skutki; dotyczy to zarówno przypadku wydania decyzji przez organ powołujący, jak i niezastosowania środka przewidzianego przez niniejszy regulamin pracowniczy. Zażalenie powinno zostać złożone w terminie trzech miesięcy. Bieg terminu rozpoczyna się:
w dniu opublikowania tego aktu, jeżeli jest to środek o charakterze ogólnym,
w dniu powiadomienia zainteresowanej osoby o decyzji, lecz nie później niż w dniu, w którym osoba ta dowiedziała się o decyzji, jeżeli jest to akt o charakterze indywidualnym; jednakże w przypadku aktu o charakterze indywidualnym, który może być niekorzystny dla osoby trzeciej, bieg terminu dla tej osoby trzeciej rozpoczyna się w dniu, w którym dowiedziała się ona o tym akcie, lecz nie później niż w dniu jego ogłoszenia,
w dniu, w którym upływa termin wydania decyzji, jeśli zażalenie dotyczy dorozumianej decyzji odmownej, o której mowa w ust. 1.

Organ powiadamia zainteresowaną osobę o swojej decyzji wraz z uzasadnieniem w terminie czterech miesięcy od dnia złożenia zażalenia. Jeżeli w tym terminie nie zostanie w odpowiedzi na zażalenie wydana decyzja, uznaje się to za dorozumianą decyzję odmowną, przeciwko której można złożyć skargę zgodnie z art. 91.

3.  179  (skreślony).
Artykuł  90a 180

Każda osoba, do której ma zastosowanie niniejszy Regulamin pracowniczy, może przedłożyć dyrektorowi OLAF-u wniosek w rozumieniu art. 90 ust. 1, z prośbą skierowaną do dyrektora o podjęcie decyzji dotyczącej tej osoby w związku z postępowaniem prowadzonym przez OLAF. Osoba ta może również złożyć do dyrektora OLAF-u zażalenie, w rozumieniu art. 90 ust. 2, na działanie mające dla niej skutki negatywne w związku z postępowaniem prowadzonym przez OLAF.

Artykuł  90b 181

Każda osoba, do której stosuje się niniejszy Regulamin pracowniczy, może złożyć do Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych wniosek lub zażalenie, w rozumieniu art. 90 ust. 1 i 2, w ramach jego kompetencji.

Artykuł  90c 182

Wnioski i zażalenia dotyczące dziedzin, które reguluje art. 2 ust. 2, składa się do organu powołującego, któremu powierzono wykonywanie tych uprawnień.

Artykuł  91

(8)

1.  183  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy w zakresie rozstrzygania wszelkich sporów pomiędzy Unią a osobami, wobec których stosuje się niniejszy regulamin pracowniczy, w zakresie zgodności z prawem aktu, z którym wiążą się niekorzystne skutki dla danej osoby w rozumieniu art. 90 ust. 2. Trybunał Sprawiedliwości jest uprawniony do nieograniczonej kontroli prawidłowości decyzji oraz ma możliwość uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji w sporach o charakterze majątkowym.
2.  184  Skarga do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest dopuszczalna jedynie w przypadkach gdy:
do organu powołującego złożono wcześniej zażalenie zgodnie z art. 90 ust. 2 z zachowaniem terminu tam przewidzianego, oraz
zażalenie zostało rozstrzygnięte odmownie w drodze wyraźnej lub dorozumianej decyzji.
3.  Skargę na podstawie ust. 2 wnosi się w terminie trzech miesięcy. Bieg terminu rozpoczyna się:
w dniu powiadomienia o decyzji podjętej w odpowiedzi na zażalenie,
w dniu, w którym upływa termin wydania decyzji w odpowiedzi na zażalenie, jeśli skarga dotyczy dorozumianej decyzji rozstrzygającej odmownie zażalenie złożone zgodnie z art. 90 ust. 2; niemniej jednak, jeśli po dorozumianym odmownym rozstrzygnięciu zażalenia, przed upływem terminu do wniesienia skargi, zostanie wydana wyraźna decyzja o jego odmownym rozstrzygnięciu, termin wniesienia skargi zaczyna biec od początku.
4.  W drodze odstępstwa od ust. 2, po złożeniu organowi powołującemu zażalenia zgodnie z art. 90 ust. 2, zainteresowana osoba może niezwłocznie wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości, jeżeli do skargi dołączony jest wniosek albo o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu, albo o przyjęcie środków tymczasowych. Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości w sprawie głównej zostaje wówczas zawieszone do czasu, gdy zostanie wydana wyraźna lub dorozumiana decyzja o odmownym rozstrzygnięciu zażalenia.
5.  185  Skargi składane na podstawie niniejszego artykułu podlegają badaniu i rozpoznaniu zgodnie z Regulaminem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Artykuł  91a 186

 (69)

Wnioski i zażalenia dotyczące dziedzin, do których zastosowanie ma art. 2 ust. 2, składane są przeciwko tej instytucji, której podlega ten organ powołujący.

Tytuł  VIII  187  

(uchylony)

Artykuł  92

(uchylony)

Artykuł  93

(uchylony)

Artykuł  94

(uchylony)

Artykuły 95-101

(skreślone)

TYTUŁ  VIIIa 188

PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE ESDZ

Artykuł  95
1.  Uprawnienia powierzone organowi powołującemu na mocy niniejszego regulaminu pracowniczego są wykonywane przez Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej "wysokim przedstawicielem") w odniesieniu do pracowników ESDZ. Wysoki przedstawiciel może ustalić, kto w ESDZ wykonuje te uprawnienia. Zastosowanie ma art. 2 ust. 2.
2.  Wobec szefów delegatur, uprawnienia dotyczące powołań są wykonywane z wykorzystaniem dokładnej procedury selekcyjnej, której podstawą są kompetencje, oraz z uwzględnieniem równowagi płci i równowagi geograficznej, na podstawie listy kandydatów zatwierdzonej przez Komisję w ramach uprawnień przyznanych jej w Traktatach. Ma to również zastosowanie, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, do przenoszenia pracowników w interesie służby, dokonywanego w wyjątkowych okolicznościach i na czas określony, na stanowisko szefa delegatury.
3.  Wobec szefów delegatur, w przypadkach gdy do ich obowiązków należy wykonywanie zadań dla Komisji, organ powołujący wszczyna dochodzenia administracyjne i postępowania dyscyplinarne, o których mowa w art. 22 i 86 oraz w załączniku IX, jeśli Komisja tego zażąda.

Do celów stosowania art. 43 konsultowana jest Komisja.

Artykuł  96

Niezależnie od przepisów art. 11 urzędnik Komisji pracujący w delegaturze Unii przyjmuje instrukcje od szefa delegatury zgodnie z funkcją tego ostatniego przewidzianą w art. 5 decyzji Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych(7).

Urzędnik ESDZ, który w ramach swoich obowiązków musi wykonywać zadania dla Komisji, przyjmuje instrukcje w odniesieniu do tych zadań od Komisji, zgodnie z art. 221 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Szczegółowe ustalenia dotyczące wdrażania niniejszego artykułu są uzgadniane przez Komisję i ESDZ.

Artykuł  97

Do dnia 30 czerwca 2014 r. w odniesieniu do tych urzędników, którzy zostali przeniesieni do ESDZ zgodnie z decyzją 2010/427/UE, w drodze odstępstwa od art. 4 i 29 niniejszego regulaminu pracowniczego i zgodnie z warunkami określonymi w jego art. 7 ust. 1, organy powołujące instytucji, których to dotyczy, w wyjątkowych okolicznościach mogą, stanowiąc w drodze wspólnego porozumienia i wyłącznie w interesie służby, po wysłuchaniu zainteresowanego urzędnika, przenieść takiego urzędnika ESDZ z ESDZ na wolne stanowisko o takim samym zaszeregowaniu w Sekretariacie Generalnym Rady lub w Komisji bez powiadamiania pracowników o wolnym stanowisku.

Artykuł  98
1.  Do celów art. 29 ust. 1 lit. a), przy obsadzaniu wolnego stanowiska w ESDZ, organ powołujący rozpatruje podania urzędników Sekretariatu Generalnego Rady, Komisji i ESDZ, pracowników tymczasowych, do których ma zastosowanie art. 2 lit. e) warunków zatrudnienia innych pracowników, oraz podania pracowników z krajowych służb dyplomatycznych bez przyznawania pierwszeństwa żadnej z tych kategorii. Do dnia 30 czerwca 2013 r., w drodze odstępstwa od art. 29, w przypadku naboru spoza instytucji, ESDZ rekrutuje wyłącznie urzędników z Sekretariatu Generalnego Rady i z Komisji, a także pracowników służb dyplomatycznych państw członkowskich.

Jednakże w wyjątkowych przypadkach i po wyczerpaniu możliwości naboru zgodnie z tymi przepisami organ powołujący może podjąć decyzję o naborze spoza źródeł wymienionych w ustępie pierwszym zdanie pierwsze personelu wsparcia technicznego na szczeblu AD niezbędnego do właściwego funkcjonowania ESDZ, takiego jak specjalistów w dziedzinach zarządzania kryzysowego, bezpieczeństwa i IT.

Od dnia 1 lipca 2013 r. organ powołujący rozpatruje również podania urzędników z instytucji innych niż te, o których mowa w akapicie pierwszym, bez przyznawania pierwszeństwa żadnej z tych kategorii.

2.  Do celów art. 29 ust. 1 lit. a) i bez uszczerbku dla art. 97 organ powołujący instytucji innych niż ESDZ, przy obsadzaniu wolnego stanowiska, rozpatruje podania kandydatów wewnętrznych i urzędników ESDZ, którzy byli urzędnikami danej instytucji zanim zostali urzędnikami ESDZ, bez przyznawania pierwszeństwa żadnej z tych kategorii.
Artykuł  99
1.  Do czasu podjęcia przez wysokiego przedstawiciela decyzji o ustanowieniu komisji dyscyplinarnej dla ESDZ, komisja dyscyplinarna Komisji służy również jako komisja dyscyplinarna dla ESDZ. Wysoki przedstawiciel podejmuje decyzję najpóźniej w dniu 31 grudnia 2011 r.

Do czasu ustanowienia komisji dyscyplinarnej dla ESDZ, dwóch dodatkowych członków, o których mowa w art. 5 ust. 2 załącznika IX powołuje się spośród urzędników ESDZ. Organ powołujący i Komitet Pracowniczy, o których mowa w art. 5 ust. 5 i art. 6 ust. 4 załącznika IX są organem powołującym i komitetem pracowniczym ESDZ.

2.  Do czasu powołania Komitetu Pracowniczego w ramach ESDZ zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze, co powinno nastąpić najpóźniej w dniu 31 grudnia 2011 r., w drodze odstępstwa od przepisu tego tiret, Komitet Pracowniczy Komisji reprezentuje również urzędników i innych pracowników ESDZ.

Tytuł  VIII

b (51) Przepisy szczególne dotyczące urzędników pełniących służbę w państwach trzecich 189

Artykuł  101a

Z zastrzeżeniem innych przepisów regulaminu pracowniczego, załącznik X określa przepisy szczególne mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim.

Tytuł  IX

Przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział  1

Przepisy przejściowe

Artykuł  102 190

(skreślony)

Artykuł  103

i 104 (8)

Uchylony

Artykuł  105

(46)

Uchylony

Artykuł  106 191

(skreślony)

Artykuł  107 192

 (8)

(skreślony)

Artykuł  107a 193

Przepisy przejściowe ustala załącznik XIII

Artykuł  108

i 109 (8)

Uchylone

Rozdział  2

Przepisy końcowe

Artykuł  110 194

 (8)

1.  Organ powołujący każdej instytucji przyjmuje ogólne przepisy wykonawcze do niniejszego regulaminu pracowniczego po zasięgnięciu opinii Komitetu Pracowniczego i Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.
2.  Przepisy wykonawcze przyjęte przez Komisję w celu wprowadzenia w życie przepisów niniejszego regulaminu pracowniczego, w tym ogólne przepisy wykonawcze, o których mowa w ust. 1, stosuje się na zasadzie analogii do agencji. W tym celu Komisja informuje agencje o wszelkich takich przepisach wykonawczych niezwłocznie po ich przyjęciu.

W agencjach takie przepisy wykonawcze wchodzą w życie dziewięć miesięcy po ich wejściu w życie w Komisji lub dziewięć miesięcy po dacie poinformowania agencji przez Komisję o przyjęciu odpowiednich przepisów wykonawczych w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. Niezależnie od powyższych przepisów, agencja może także podjąć decyzję o wcześniejszym wejściu w życie takich przepisów wykonawczych.

Na zasadzie odstępstwa agencja może przed upływem okresu dziewięciu miesięcy, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, i po zasięgnięciu opinii Komitetu Pracowniczego, przedstawić Komisji do zatwierdzenia przepisy wykonawcze różniące się od przepisów wykonawczych przyjętych przez Komisję. Na tych samych warunkach agencja może złożyć do Komisji wniosek o wyrażenie zgody na niestosowanie niektórych z tych przepisów wykonawczych. W ostatnim przypadku Komisja może, zamiast zatwierdzić lub odrzucić wniosek, zażądać od agencji przedstawienia do zatwierdzenia przepisów wykonawczych różniących się od przepisów wykonawczych przyjętych przez Komisję.

Okres dziewięciu miesięcy, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, ulega zawieszeniu z dniem, w którym agencja przedłoży Komisji wniosek, do dnia, w którym Komisja przedstawi swoje stanowisko.

Agencja może również, po zasięgnięciu opinii Komitetu Pracowniczego, przedstawić Komisji do zatwierdzenia przepisy wykonawcze dotyczące kwestii innych niż kwestie dotyczące przepisów wykonawczych przyjętych przez Komisję.

Do celów przyjęcia przepisów wykonawczych agencje są reprezentowane przez zarząd lub równorzędny organ, o którym mowa w ustanawiającym je akcie Unii.

3.  Do celów przyjęcia przepisów w drodze porozumienia między instytucjami agencji nie traktuje się jak instytucje. Jednakże Komisja zasięga opinii agencji przed przyjęciem tych przepisów.
4.  Przepisy wprowadzające w życie niniejszy regulamin pracowniczy, w tym ogólne przepisy wykonawcze, o których mowa w ust. 1, oraz przepisy przyjęte w drodze porozumienia między organami powołującymi instytucji są podawane do wiadomości personelu.
5.  Wydziały instytucji i agencji odpowiedzialne za sprawy administracyjne regularnie przeprowadzają wzajemne konsultacje dotyczące stosowania niniejszego regulaminu pracowniczego. Agencje są wspólnie reprezentowane w tych konsultacjach zgodnie z zasadami ustalonymi na mocy porozumienia między nimi.
6.  Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zarządza rejestrem przepisów wykonawczych do niniejszego regulaminu pracowniczego przyjętych przez organ powołujący każdej instytucji oraz przepisów przyjętych przez agencje, o ile odbiegają one od przepisów przyjętych przez Komisję, zgodnie z procedurą przewidzianą w ust. 2, w tym wszelkich zmian tych przepisów. Instytucje i agencje mają bezpośredni dostęp do tego rejestru i pełne prawo do zmiany swoich własnych przepisów. Państwa członkowskie mają bezpośredni dostęp do rejestru. Ponadto co trzy lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące przepisów wykonawczych do niniejszego regulaminu pracowniczego przyjętych przez organ powołujący każdej instytucji.
Artykuł  111  195  

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących niektórych aspektów warunków pracy, niektórych aspektów wykonywania przepisów o wynagrodzeniach oraz systemu zabezpieczenia społecznego zgodnie z art. 112.

Artykuł  112  196  
1.  Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2.  Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 56a, 56b i 56c regulaminu pracowniczego, art. 13 ust. 3 załącznika VII i art. 9 załącznika XI oraz w art. 28a ust. 11 i art. 96 ust. 11 warunków zatrudnienia innych pracowników, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2014 r.
3.  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 56a, 56b i 56c regulaminu pracowniczego, art. 13 ust. 3 załącznika VII i art. 9 załącznika XI oraz w art. 28a ust. 11 i art. 96 ust. 11 warunków zatrudnienia innych pracowników może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4.  Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5.  Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 56a, 56b, 56c regulaminu pracowniczego, art. 13 ust. 3 załącznika VII lub art. 9 załącznika XI lub art. 28a ust. 11 lub art. 96 ust. 11 warunków zatrudnienia innych pracowników wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł  113  197  

Do dnia 31 grudnia 2020 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym oceni funkcjonowanie niniejszego regulaminu pracowniczego.

______

(1) Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

(2) Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76 z dnia 9 lutego 1976 r. określające kategorie urzędników uprawnionych do pobierania dodatków za pracę zmianową oraz stawki i warunki ich przyznawania (Dz.U. L 38 z 13.2.1976, s. 1).

(3) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWS) nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 56 z 4.3.1968., s. 8. Polskie wydanie specjalne rozdział 01 Tom 91, s. 33).

(4) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz wprowadzające środki mające czasowe zastosowanie do urzędników Komisji (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1. Polskie specjalne wydanie: rozdział 01 Tom 02 s. 5).

(5) Rozporządzenie Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2530/72 z dnia 4 grudnia 1972 r. wprowadzające specjalne i czasowe środki mające zastosowanie do naboru urzędników Wspólnot Europejskich w związku z przystąpieniem nowych państw członkowskich oraz do zakończenia służby urzędników tych Wspólnot (Dz.U. L 272 z 5.12.1972, s. 1).

(6) Rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543/73 z dnia 4 czerwca 1973 r. wprowadzające specjalne środki mające czasowe zastosowanie do urzędników Wspólnot Europejskich wypłacane z funduszy przeznaczonych na badania i inwestycje (Dz.U. L 155 z 11.6.1973, s. 1).

(7) Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I  198

 (8) (24) (69)

A. Kategorie stanowisk w każdej grupie funkcyjnej przewidzianej w art. 5 ust. 4
1. Grupa funkcyjna AD
Dyrektor GeneralnyAD 15 - AD 16
DyrektorAD 14 - AD 15
Radca lub stanowisko równoważneAD 13- AD 14
Kierownik wydziału lub stanowisko równoważneAD 9 - AD 14
AdministratorAD 5 - AD 12
2. Grupa funkcyjna AST
Starszy asystent

Wykonywanie prac administracyjnych, technicznych lub szkoleniowych wymagających dużej samodzielności i ponoszenie znaczącej odpowiedzialności za zarządzanie personelem, realizację budżetu lub koordynację polityczną

AST 10 - AST 11
Asystent

Wykonywanie prac administracyjnych, technicznych lub szkoleniowych wymagających pewnej samodzielności, w szczególności w odniesieniu do stosowania zasad i przepisów lub ogólnych instrukcji lub jako osobisty asystent członka instytucji, szefa gabinetu członka instytucji lub (zastępcy) dyrektora generalnego lub równorzędnego członka kadry kierowniczej wyższego szczebla

AST 1 - AST 9
3. Grupa funkcyjna AST/SC
Sekretarz/pracownik biurowy

Wykonywanie prac biurowych i sekretarskich, zarządzanie biurem oraz inne równoważne zadania wymagające pewnej samodzielności(1)

SC 1 - SC 6
(1) Liczba stanowisk woźnych w Parlamencie Europejskim nie może przekraczać 85.
B. Mnożniki odniesienia równorzędności średniego okresu służby
1. Mnożniki odniesienia równorzędności średniego okresu służby w grupach funkcyjnych AST i AD:
Grupa zaszeregowaniaAsystenciAdministratorzy
13- 15 %
12- 15 %
11- 25 %
1020 %25 %
98 %25 %
825 %33 %
725 %36 %
625 %36 %
525 %36 %
433 %-
333 %-
233 %-
133 %-
2. Mnożniki odniesienia równorzędności średniego okresu służby w grupie funkcyjnej AST/SC:
Grupa zaszeregowaniaSekretarze/pracownicy biurowi
SC 6-
SC 512 %
SC 415 %
SC 317 %
SC 220 %
SC 125 %

ZAŁĄCZNIK  II

Skład oraz procedura działania organów przewidzianych w art. 9 regulaminu pracowniczego

Sekcja  1

Komitet Pracowniczy

Artykuł  1 199

 (8) (75)

Komitet Pracowniczy składa się z członków oraz ewentualnie z ich zastępców, których kadencja wynosi trzy lata. Organ powołujący każdej instytucji może przyjąć krótszą kadencję, która nie może trwać krócej niż jeden rok. Wszystkim urzędnikom danej instytucji przysługuje czynne i bierne prawo wyborcze.

Procedura wyborów do Komitetu Pracowniczego, jeśli nie jest on podzielony na sekcje lokalne, lub do sekcji lokalnych, jeśli Komitet Pracowniczy jest podzielony na sekcje lokalne, jest określana przez zgromadzenie urzędników instytucji, pracujących w danym miejscu zatrudnienia. Jednakże organ powołujący każdej instytucji może zadecydować, że warunki wyboru należy ustalić zgodnie z preferencjami pracowników instytucji wyrażonymi w referendum. Wybory są tajne.

Jeśli Komitet Pracowniczy jest podzielony na sekcje lokalne sposób, w jaki wyznaczani są członkowie centralnego Komitetu Pracowniczego w każdym miejscu zatrudnienia, jest ustalany przez zgromadzenie urzędników pracujących w danym miejscu zatrudnienia. Jedynie członkowie sekcji lokalnej mogą być wyznaczani na członków centralnego Komitetu Pracowniczego.

Skład Komitetu Pracowniczego, który nie jest podzielony na sekcje lokalne, lub skład sekcji lokalnych, jeśli Komitet Pracowniczy jest podzielony na sekcje lokalne, zapewnia reprezentację trzech grup funkcyjnych przewidzianych w art. 5 regulaminu pracowniczego, a także pracowników określonych w art. 7 akapicie pierwszym warunków zatrudnienia innych pracowników Unii. Centralny Komitet Pracowniczy, Komitetu podzielonego na sekcje lokalne uznaje się za powołany w sposób ważny po wyznaczeniu większości jego członków.

Wybory do Komitetu Pracowniczego, który nie jest podzielony na sekcje lokalne, lub wybory do sekcji lokalnych, jeśli Komitet jest podzielony na sekcje lokalne, są ważne, jeśli w głosowaniu brało udział dwie trzecie uprawnionych urzędników. Jeżeli nie uzyskano takiej frekwencji, druga tura głosowania jest ważna w przypadku, gdy bierze w niej udział większość uprawnionych do głosowania.

Obowiązki wykonywane przez członków Komitetu Pracowniczego oraz przez urzędników wyznaczonych przez Komitet do placówek ustanowionych na podstawie regulaminu pracowniczego lub przez instytucje, uważa się za część ich normalnej służby w instytucji. Pełnienie tych obowiązków nie może mieć ujemnych skutków dla osoby zainteresowanej.

Sekcja  2

Wspólny Komitet

Artykuł  2  200

 (69)

Wspólny Komitet lub Komitety instytucji składają się z:

przewodniczącego, mianowanego corocznie przez organ powołujący,
członków i ich zastępców, wyznaczanych jednocześnie, w takiej samej liczbie, przez organ powołujący oraz przez Komitet Pracowniczy.

Wspólny Komitet utworzony dla dwóch lub więcej instytucji składa się z:

przewodniczącego, mianowanego przez organ powołujący, określony w art. 2 regulaminu pracowniczego,
członków i ich zastępców, wyznaczanych w takiej samej liczbie przez organy powołujące instytucji reprezentowanych we Wspólnym Komitecie oraz przez Komitety Pracownicze.

Sposób powoływania Wspólnego Komitetu jest określany w drodze porozumienia pomiędzy instytucjami reprezentowanymi we Wspólnym Komitecie, po konsultacjach z ich Komitetami Pracowniczymi.

Zastępca członka bierze udział w głosowaniu jedynie w przypadku nieobecności członka.

Artykuł  3

(8)

Wspólny Komitet zbiera się w razie zwołania przez organ powołujący lub na wniosek Komitetu Pracowniczego.

Uchwały Komitetu są ważne, jeżeli przy ich podejmowaniu obecni są wszyscy członkowie lub w przypadku ich nieobecności, ich zastępcy.

Przewodniczący Komitetu nie bierze udziału w głosowaniu z wyjątkiem głosowania w kwestiach proceduralnych.

Opinia Komitetu jest przekazywana na piśmie organowi powołującemu oraz Komitetowi Pracowniczemu w terminie pięciu dni od jej przyjęcia.

Każdy członek Komitetu może zażądać, aby jego stanowisko zostało odnotowane w opinii Komitetu.

Artykuł  3a 201

 (69)

Wspólny Komitet powołany dla kilku instytucji odbywa posiedzenia albo na wniosek organu powołującego, określonego w art. 2 ust. 2 regulaminu pracowniczego, albo na wniosek organu powołującego lub Komitetu Pracowniczego jednej z instytucji reprezentowanych w tym Wspólnym Komitecie.

Uchwały Wspólnego Komitetu są ważne, jeżeli przy ich podejmowaniu obecni są wszyscy członkowie lub ich zastępcy.

Przewodniczący Komitetu nie bierze udziału w głosowaniu z wyjątkiem głosowania w kwestiach proceduralnych.

Opinia Wspólnego Komitetu przekazywana jest na piśmie organowi powołującemu w rozumieniu art. 2 ust. 2 regulaminu pracowniczego oraz pozostałym organom powołującym i Komitetom Pracowniczym.

Każdy członek Wspólnego Komitetu może zażądać, aby jego stanowisko zostało odnotowane w opinii Wspólnego Komitetu.

Sekcja  3 202

Komitet ds. Inwalidztwa

Artykuł  7

(8) (24) 203

Komitet ds. Inwalidztwa składa się z trzech lekarzy:

jednego wyznaczonego przez instytucję, w której dany urzędnik jest zatrudniony,
jednego wyznaczonego przez zainteresowanego urzędnika, oraz
jednego wyznaczonego w drodze porozumienia przez tych dwóch lekarzy.

Jeżeli zainteresowany urzędnik nie wyznaczy lekarza, wyznacza go wówczas Przewodniczący Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W przypadku braku możliwości osiągnięcia porozumienia w sprawie wyznaczenia trzeciego lekarza w terminie dwóch miesięcy od wyznaczenia drugiego lekarza, trzeci lekarz zostaje wyznaczony przez Przewodniczącego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na wniosek jednej z zainteresowanych stron.

Artykuł  8

Koszty powstałe w związku z postępowaniem prowadzonym przez Komitet ds. Inwalidztwa ponosi instytucja, w której zatrudniony jest zainteresowany urzędnik.

W przypadku gdy lekarz wyznaczony przez zainteresowanego urzędnika ma miejsce zamieszkania w innym miejscu niż miejsce zatrudnienia tego urzędnika, urzędnik ten ponosi dodatkowe koszty, jakie pociąga za sobą wyznaczenie tego lekarza, z wyjątkiem wydatków na podróż pierwszą klasą, które są pokrywane przez instytucję.

Artykuł  9

Urzędnik może przedłożyć Komitetowi ds. Inwalidztwa wszelkie opinie i świadectwa otrzymane od lekarza prowadzącego leczenie lub od innych lekarzy, u których zasięgał porady.

Wnioski Komitetu ds. Inwalidztwa przekazywane są organowi powołującemu oraz zainteresowanemu urzędnikowi.

Prace Komitetu są tajne.

Sekcja  4 204

Komitet ds. Ocen

Artykuł  10 205

Członkowie Komitetu ds. Ocen mianowani są każdego roku przez organ powołujący oraz Komitet Pracowniczy, z których każdy mianuje taką samą liczbę urzędników grupy funkcyjnej AD. Komitet wybiera swojego przewodniczącego. Członkowie wspólnej komisji nie są członkami Komitetu ds. Ocen.

Jeżeli komitet zbiera się w celu wydania zalecenia dotyczącego urzędnika, którego bezpośrednim przełożonym jest członek komitetu, członek ten nie uczestniczy w rozpatrywaniu sprawy.

Artykuł  11

Prace Komitetu ds. Ocen są tajne.

Sekcja  5 206

Wspólny Komitet Doradczy ds. Nienależytego Wykonywania Obowiązków

Artykuł  12

Wspólny Komitet Doradczy ds. Nienależytego Wykonywania Obowiązków składa się z przewodniczącego i przynajmniej dwóch członków, którzy są urzędnikami grupy zaszeregowania nie niższej niż AD14. Przewodniczącego i członków mianuje się na okres trzech lat. Połowę członków wyznacza Komitet Pracowniczy, a połowę organ powołujący. Przewodniczącego mianuje organ powołujący z listy kandydatów sporządzonej w porozumieniu z Komitetem Pracowniczym.

Jeśli sprawa dotyczy urzędnika z grupy zaszeregowania AD14 lub niższej, Wspólny Komitet Doradczy składa się z dwóch, dodatkowych członków z tej samej grupy funkcyjnej i grupy zaszeregowania, co dany członek, wyznaczonych w taki sam sposób co członkowie stali.

Jeżeli Wspólny Komitet Doradczy zbiera się w celu zbadania sprawy urzędnika wyższego szczebla, w rozumieniu art. 29 ust. 2 Regulaminu pracowniczego, ustanawia się Specjalny Komitet Doradczy ad hoc, składający się z dwóch członków mianowanych przez Komitet Pracowniczy oraz dwóch członków mianowanych przez organ powołujący, grupy zaszeregowania przynajmniej równorzędnej do grupy zaszeregowania danego urzędnika.

Organ powołujący oraz Komitet Pracowniczy ustalają procedurę ad hoc dotyczącą powoływania dodatkowych członków określonych w akapicie drugim, którzy zasiadają w przypadku rozpatrywania spraw odnoszących się do urzędników piastujących stanowisko w państwie trzecim, lub członka personelu kontraktowego.

ZAŁĄCZNIK  III

Konkursy

Artykuł  1

(8) (69)

1.  207  Ogłoszenia o konkursach sporządzane są przez organ powołujący po konsultacji ze Wspólnym Komitetem.

Muszą one określać:

a) charakter konkursu (konkurs o charakterze wewnętrznym dla jednej instytucji, konkurs o charakterze wewnętrznym dla kilku instytucji, konkurs otwarty, w odpowiednich przypadkach, wspólny dla dwóch lub większej liczby instytucji);
b) rodzaj konkursu (przeprowadzany albo w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji, albo o testy, albo zarówno w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji, jak i testy);
c) rodzaj obowiązków oraz zakres zadań związanych ze stanowiskiem, które podlega obsadzeniu oraz wnioskowaną grupę funkcyjną i grupę zaszeregowania;
d) uwzględniając art. 5 ust. 3 Regulaminu pracowniczego dyplomy oraz inne dokumenty potwierdzające posiadane kwalifikacje lub doświadczenie wymagane w odniesieniu do stanowiska, które podlega obsadzeniu;
e) w przypadku gdy konkurs jest przeprowadzony w oparciu o testy, należy określić rodzaj testów i sposób ich oceniania;
f) w odpowiednich przypadkach, znajomość języków wymagana w związku ze szczególnym charakterem podlegających obsadzeniu stanowisk;
g) w odpowiednich przypadkach, maksymalny wiek oraz podwyższony wiek maksymalny w przypadku pracowników Unii, pełniących służbę przynajmniej od roku;
h) końcowa data zgłaszania kandydatur;
i) w odpowiednich przypadkach, wyjątki przewidziane na podstawie art. 28 lit. a) regulaminu pracowniczego.

Ogłoszenie o otwartym konkursie wspólnym dla dwóch lub większej liczby instytucji sporządzane jest po konsultacji ze Wspólnym Komitetem przez organ powołujący, określony w art. 2 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

2.  208  Ogłoszenie o konkursie otwartym zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przynajmniej na miesiąc przed końcową datą zgłaszania kandydatur oraz, w odpowiednich przypadkach, przynajmniej na dwa miesiące przed przeprowadzeniem testów.
3.  209  Wszystkie konkursy są podawane do publicznej wiadomości w instytucjach trzech Unii Europejskiej, przy zachowaniu tych samych terminów.
Artykuł  2

Kandydaci wypełniają formularz opracowany przez organ powołujący.

Mogą być oni zobowiązani do przedstawienia dodatkowych dokumentów lub informacji.

Artykuł  3

(69) 210

Komisja Konkursowa składa się z przewodniczącego wyznaczonego przez organ powołujący oraz członków wyznaczonych przez organ powołujący i Komitet Pracowniczy, z których każdy powołuje taką samą ich liczbę.

W przypadku konkursów otwartych wspólnych dla dwóch lub większej liczby instytucji, Komisja Konkursowa składa się z przewodniczącego wyznaczanego przez organ powołujący, określony w art. 2 ust. 2 regulaminu pracowniczego, oraz członków wyznaczonych na wniosek tych instytucji przez organ powołujący, określony w art. 2 ust. 2 regulaminu pracowniczego, jak również członków powoływanych w drodze porozumienia między Komitetami Pracowniczymi tych instytucji, w taki sposób, aby zapewnić ich równą reprezentację.

Komisja Konkursowa może być, w odniesieniu do niektórych testów, wspierana przez jednego lub większą liczbę egzaminatorów pełniących funkcje doradcze.

Członkowie Komisji Konkursowej wybierani są spośród urzędników, których grupa funkcyjna i grupa zaszeregowania jest co najmniej równa grupie zaszeregowania przewidzianej dla stanowiska, które podlega obsadzeniu.

Jeżeli Komisja Konkursowa składa się z więcej niż czterech członków, wśród nich znajduje się przynajmniej dwóch członków obu płci.

Artykuł  4

Organ powołujący sporządza listę kandydatów, którzy spełniają warunki określone w art. 28 lit. a), b) i c) regulaminu pracowniczego, oraz przekazuje ją, łącznie z aktami kandydatów, przewodniczącemu Komisji Konkursowej.

Artykuł  5

Po zbadaniu tych akt Komisja Konkursowa sporządza listę kandydatów, którzy spełniają wymogi określone w ogłoszeniu o konkursie.

W przypadku konkursu przeprowadzanego w oparciu o test wszyscy kandydaci wpisani na listę są dopuszczani do testów.

W przypadku konkursu przeprowadzanego w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji, Komisja Konkursowa po określeniu, w jaki sposób mają być oceniane kwalifikacje kandydatów, bierze pod uwagę świadectwa posiadanych kwalifikacji kandydatów wpisanych na listę, o której mowa w akapicie pierwszym.

W przypadku gdy konkurs przeprowadzany jest zarówno w oparciu o świadectwa posiadanych kwalifikacji i testy, Komisja Konkursowa określa, którzy spośród kandydatów są dopuszczeni do testów.

Komisja Konkursowa po zakończeniu prac sporządza listę odpowiednich kandydatów, przewidzianą w art. 30 regulaminu pracowniczego; lista, w każdym przypadku, gdy jest to możliwe, obejmuje przynajmniej dwa razy większą liczbę osób niż liczba podlegających obsadzeniu stanowisk.

Komisja Konkursowa przesyła listę organowi powołującemu łącznie z uzasadnionym sprawozdaniem Komisji Konkursowej zawierającym ewentualne uwagi jej członków.

Artykuł  6

Prace Komisji Konkursowej są tajne.

Artykuł  7 211
1.  212  Po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego instytucje mogą ustanowić Europejski Urząd Doboru Kadr (zwany dalej "Urzędem") odpowiedzialny za przyjmowanie środków niezbędnych do zapewnienia stosowania jednolitych zasad w procedurach naboru urzędników wspólnotowych oraz oceniania i egzaminowania określonych w art. 45 i 45a Regulaminu pracowniczego.
2.  Zadaniem Urzędu jest:
(a) organizowanie, na wniosek poszczególnych instytucji, otwartych konkursów;
(b) zapewnianie, na wniosek poszczególnych instytucji, wsparcia technicznego dotyczącego wewnętrznych konkursów przez nie organizowanych;
(c) ustalanie treści wszystkich egzaminów organizowanych przez instytucje w celu zapewnienia jednolitego i spójnego stosowania wymogów art. 45a ust. 1 lit. c) Regulaminu pracowniczego;
(d) przyjmowanie ogólnej odpowiedzialności za określanie i ocenianie umiejętności językowych w celu zapewnienia jednolitego i spójnego stosowania wymogów art. 45 ust. 2 Regulaminu pracowniczego.
3.  Na wniosek poszczególnych instytucji Urząd może wykonywać inne zadania związane z naborem urzędników.
4.  Na ich wniosek Urząd zapewnia poszczególnym instytucjom pomoc w związku z naborem personelu tymczasowego oraz personelu kontraktowego, w szczególności w drodze określenia treści testów oraz ustalenia procedur naboru w ramach art. 12 i 82 Warunków zatrudnienia innych pracowników.

ZAŁĄCZNIK  IV  213

Świadczenia przewidziane w art. 41 i 50 regulaminu pracowniczego

Artykuł (8) (24)
1.  Urzędnik, wobec którego zastosowano przepisy art. 41 lub 50 regulaminu pracowniczego jest uprawniony:
a) przez okres trzech miesięcy do comiesięcznego świadczenia równego wysokości jego wynagrodzenia podstawowego;
b) przez okres zróżnicowany w zależności od wieku oraz długości służby zgodnie z tabelą zawartą w ust. 3, do comiesięcznego świadczenia w wysokości:
85 % jego wynagrodzenia podstawowego w okresie od czwartego do szóstego miesiąca,
70 % wysokości jego wynagrodzenia podstawowego przez okres następnych pięciu lat,
60 % wysokości jego wynagrodzenia podstawowego w okresie późniejszym.

Uprawnienie do świadczenia wygasa w dniu, w którym urzędnik kończy 66 rok życia.

Do celów niniejszego artykułu, wynagrodzenie podstawowe określa się na podstawie tabeli zawartej w art. 66 regulaminu pracowniczego, obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, za który wypłacane jest świadczenie.

2.  Przepisy niniejszego załącznika zostaną poddane przeglądowi po upływie dziesięciu lat od wejścia w życie regulaminu pracowniczego.
3.  Okres, w którym urzędnikowi przysługuje świadczenie przewidziane w art. 41 lub 50 regulaminu pracowniczego, stanowi iloczyn długości służby oraz właściwego współczynnika określonego w poniższej tabeli, odpowiadającego jego wiekowi; okres ten, w miarę konieczności, zaokrąglany jest do miesiąca w dół.
Wiek%Wiek%Wiek%Wiek%
2018303340485063
2119.53134,54149,55164,5
2221323642515266
2322,53337,54352,55367,5
2424343944545469
2525,53540,54555,55570,5
2627364246575672
2728,53743,54758,55773,5
2830384548605875
2931,53946,54961,559 do 6576,5
4.  W okresie uprawnienia do świadczenia oraz przez sześć miesięcy później urzędnik, o którym mowa w art. 41 i 50 Regulaminu pracowniczego, oraz osoby objęte jego ubezpieczeniem są uprawnieni do świadczeń wynikających z systemu ubezpieczenia chorobowego przewidzianego w art. 72 Regulaminu pracowniczego, pod warunkiem że urzędnik wpłaca właściwe składki wyliczone na podstawie, w zależności od przypadku, jego wynagrodzenia podstawowego lub jego wartości procentowej określonej w ust. 1 tego artykułu, oraz jeśli nie wykonuje pracy zarobkowej.

Po upływie okresu wskazanego w akapicie pierwszym oraz na warunkach w nim określonych, zainteresowany urzędnik może, na wniosek, nadal otrzymywać świadczenia z tytułu wspomnianego systemu ubezpieczenia chorobowego, pod warunkiem że uiszcza w całości składkę określoną w art. 72 ust. 1 regulaminu pracowniczego.

Jeśli uprawnienie urzędnika do otrzymywania świadczenia wygasa, jego składka obliczana jest na podstawie wysokości ostatniego otrzymanego miesięcznego świadczenia.

W przypadku gdy urzędnik rozpoczął pobieranie emerytury w ramach systemu emerytalnego przewidzianego w regulaminie pracowniczym, jest on traktowany do celów art. 72 regulaminu pracowniczego w taki sam sposób jak urzędnik, który pozostawał w służbie do ukończenia 66 roku życia.

ZAŁĄCZNIK  IVA  214

 (8)

PRACA W NIEPEŁNYM WYMIARZE CZASU PRACY
Artykuł  1  215  

Wniosek o wydanie zezwolenia na pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy składa urzędnik za pośrednictwem swojego bezpośredniego przełożonego przynajmniej na dwa miesiące przed datą wniosku, z wyjątkiem właściwie uzasadnionych, pilnych przypadków.

Zezwolenie można przyznać na okres nie krótszy niż jeden miesiąc, nie dłuższy niż trzy lata, bez uszczerbku dla przypadków określonych w art. 15 i art. 55a ust. 2 lit. g).

Zezwolenie może zostać przedłużone na tych samych warunkach. Zainteresowany urzędnik składa wniosek o przedłużenie przynajmniej na dwa miesiące przed upływem okresu, na który zostało udzielone zezwolenie.

Praca w niepełnym wymiarze czasu pracy nie może trwać krócej niż połowę normalnego czasu pracy.

Okres pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy rozpoczyna się pierwszego dnia miesiąca, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków.

Artykuł  2

Organ powołujący, na wniosek danego urzędnika, może cofnąć pozwolenie przed upływem okresu, na który je przyznano. Data wycofania nie może przekraczać dwóch miesięcy od daty wnioskowanej przez urzędnika lub czterech miesięcy od tej daty, jeśli zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu zostało wydane na okres powyżej jednego roku.

Organ powołujący, w wyjątkowych przypadkach i w interesie służby, może cofnąć zezwolenie przed upływem okresu, na który je przyznano, powiadamiając urzędnika o dwumiesięcznym okresie wypowiedzenia.

Artykuł  3

Urzędnik jest uprawniony w trakcie okresu objętego zezwoleniem na pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy do części swojego wynagrodzenia odpowiadającej wartości procentowej normalnego czasu pracy. Jednakże wartości procentowej nie stosuje się do dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, podstawowej kwoty dodatku na gospodarstwo domowe lub dodatku edukacyjnego.

Składki na system ubezpieczenia chorobowego obliczane są na podstawie pełnego wynagrodzenia podstawowego urzędnika pracującego w pełnym wymiarze czasu pracy. Składki na system emerytalny obliczane są na podstawie pełnego wynagrodzenia podstawowego urzędnika pracującego w niepełnym wymiarze czasu pracy. Urzędnik może również zgłosić wniosek, aby składki na system emerytalny obliczane były na podstawie pełnego wynagrodzenia podstawowego urzędnika pracującego w pełnym wymiarze czasu pracy, zgodnie z art. 83 Regulaminu pracowniczego. Dla potrzeb art. 2, 3 i 5 załącznika VIII nabyte uprawnienia do świadczeń emerytalnych wylicza się proporcjonalnie do wartości procentowej wpłaconych składek.

W okresie pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy urzędnik nie może pracować w godzinach nadliczbowych ani podejmować działalności zarobkowej innej niż określona w art. 15 Regulaminu pracowniczego.

Artykuł  4  216  

W drodze odstępstwa od art. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze, urzędnicy, którzy zgodnie z art. 55a ust. 2 lit. g) regulaminu pracowniczego uzyskali pozwolenie na pracę w wymiarze połowy pełnego czasu pracy, otrzymują obniżone wynagrodzenie podstawowe równe wyższej z dwóch kwot uzyskanych przez zastosowanie podanej poniżej wartości procentowej wynagrodzenia podstawowego za pracę w pełnym wymiarze czasu pracy:

a) 60 %;
b) lub wartość procentowa odpowiadająca latom służby w rozumieniu art. 2, 3, 4, 5, 9 i 9a załącznika VIII na początku okresu pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy, plus 10 %.

Urzędnicy, którzy korzystają z przepisów niniejszego artykułu, z chwilą zaprzestania pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy proszeni są o przejście w stan spoczynku lub spłacenie kwoty przekraczającej 50 % wynagrodzenia podstawowego otrzymanego w okresie pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Artykuł  5

Organ powołujący może ustanawiać szczegółowe zasady stosowania tych przepisów.

ZAŁĄCZNIK  V

Urlop

Sekcja  1

Urlop coroczny

Artykuł  1

W roku, w którym pracownik rozpoczyna lub kończy służbę, uprawniony jest do dwóch i pół dni roboczych urlopu za każdy pełny miesiąc służby i do dwóch dni roboczych za część miesiąca, w którym przepracował ponad 15 dni, oraz do jednego dnia za część miesiąca, w którym przepracował nie więcej niż 15 dni.

Artykuł  2

Urlop coroczny może zostać wykorzystany jednorazowo lub w częściach, zgodnie z życzeniem urzędnika oraz przy uwzględnieniu wymagań służby. Urlop musi jednak obejmować przynajmniej jeden nieprzerwany okres dwóch kolejnych tygodni. Pracownicy rozpoczynający służbę nabywają prawo do urlopu corocznego po przepracowaniu trzech miesięcy; w wyjątkowych przypadkach, z uzasadnionych powodów, urlop może zostać udzielony wcześniej.

Artykuł  3

W przypadku zachorowania przez urzędnika podczas urlopu corocznego, które uniemożliwiłoby mu wykonywanie obowiązków, gdyby nie przebywał na urlopie, jego urlop coroczny zostaje przedłużony o czas trwania okresu niezdolności do pracy pod warunkiem przedstawienia zaświadczenia lekarskiego.

Artykuł  4

W przypadku gdy urzędnik z przyczyn innych niż wymagania służby nie wykorzystał całego urlopu corocznego przed końcem danego roku kalendarzowego, długość urlopu który może zostać przeniesiony na kolejny rok nie może przekraczać 12 dni.

W przypadku gdy urzędnik w chwili zakończenia służby nie wykorzystał całego urlopu corocznego, ma prawo do ekwiwalentu w wymiarze jednej trzydziestej jego miesięcznego wynagrodzenia w momencie zakończenia służby za każdy dzień urlopu, jaki pozostał mu do wykorzystania.

Kwota obliczona w sposób przewidziany w akapicie drugim potrącana jest z płatności na rzecz urzędnika, który w chwili zakończenia służby przekroczył długość przysługującego mu wtedy urlopu corocznego.

Artykuł  5

W przypadku gdy podczas urlopu corocznego urzędnik zostaje wezwany do pracy lub udzielone mu pozwolenie na urlop zostaje odwołane ze względu na obowiązki służbowe, zwraca się mu wszelkie poniesione i odpowiednio udowodnione koszty oraz przyznaje mu się ponownie czas podróży.

Sekcja  2

Urlop okolicznościowy

Artykuł  6

(24) 217

Oprócz urlopu corocznego urzędnikowi przysługuje, na jego wniosek, urlop okolicznościowy. Urlop okolicznościowy jest przyznawany w szczególności w poniższych przypadkach i w następującym wymiarze:

- zawarcie małżeństwa przez urzędnika: cztery dni,
- zmiana miejsca zamieszkania urzędnika: do dwóch dni,
- poważna choroba współmałżonka: do trzech dni,
- śmierć małżonka: cztery dni,
- poważna choroba wstępnego: do dwóch dni,
- śmierć wstępnego: dwa dni,
- zawarcie małżeństwa przez dziecko: dwa dni,
- narodziny dziecka: 10 dni, do wykorzystania w ciągu czternastu tygodni od dnia narodzin,
- narodziny dziecka niepełnosprawnego lub poważnie chorego: 20 dni, do wykorzystania w ciągu czternastu tygodni od dnia narodzin,
- śmierć żony podczas urlopu macierzyńskiego: liczba dni odpowiadająca pozostałej części urlopu macierzyńskiego; jeśli zmarła żona nie jest urzędnikiem, pozostałą część urlopu macierzyńskiego ustala się na zasadzie analogii przy zastosowaniu przepisów art. 58 regulamin pracowniczego,
- poważna choroba dziecka: do dwóch dni,
- bardzo poważna choroba dziecka, poświadczona przez lekarza, lub hospitalizacja dziecka w wieku do 12 lat: do pięciu dni,
- śmierć dziecka: cztery dni,
- przysposobienie dziecka: 20 tygodni, a w przypadku przysposobienia dziecka niepełnosprawnego - 24 tygodnie:

Na każde przysposobione dziecko przyznaje się prawo wyłącznie do jednego okresu urlopu okolicznościowego, który może zostać podzielony między rodziców adopcyjnych, jeśli oboje są urzędnikami. Urlop jest przyznawany wyłącznie wtedy, gdy małżonek urzędnika podejmuje działalność zarobkową co najmniej w wymiarze połowy pełnego czasu pracy. Jeśli małżonek pracuje poza instytucjami Unii i korzysta z porównywalnego urlopu, właściwa liczba dni zostaje odliczona od uprawnień urzędnika.

W razie konieczności organ powołujący może przyznać dodatkowy urlop okolicznościowy, w przypadku gdy przepisy krajowe państwa, w którym ma miejsce procedura adopcyjna i które nie jest państwem zatrudnienia urzędnika przysposabiającego dziecko, wymaga pozostania na miejscu jednego lub obojga rodziców adopcyjnych.

Jeżeli z przyczyn podanych w pierwszym zdaniu tego tiret urzędnik nie ma prawa do skorzystania z pełnego urlopu okolicznościowego w wymiarze 20 lub 24 tygodni, zostaje mu przyznany urlop okolicznościowy w wymiarze 10 dni; ten dodatkowy urlop okolicznościowy zostaje przyznany tylko raz na każde przysposobione dziecko.

Instytucja może przyznać również urlop okolicznościowy w przypadku dalszego kształcenia zawodowego, w granicach określonych w programie dalszego kształcenia zawodowego określonym przez instytucję zgodnie z art. 24a regulaminu pracowniczego.

Urlop okolicznościowy może zostać ponadto przyznany wyjątkowo w przypadku pracy o wyjątkowym charakterze, wykraczającej poza zwyczajne obowiązki urzędnika. Taki urlop okolicznościowy zostaje przyznany najpóźniej w ciągu trzech miesięcy od podjęcia przez organ powołujący decyzji o wyjątkowym charakterze pracy urzędnika.

Do celów niniejszego artykułu konkubenta urzędnika traktuje się jak małżonka, w przypadku gdy spełnione są pierwsze trzy warunki zawarte w art. 1 ust. 2 lit. c) załącznika VII.

W przypadku gdy urlop okolicznościowy jest przyznany zgodnie z przepisami niniejszej sekcji, czas podróży do miejsca pochodzenia ustala się na mocy specjalnej decyzji uwzględniającej szczególne potrzeby.

Sekcja  3

Czas podróży

Artykuł  7 218

 (24)

Urzędnicy, którym przysługuje dodatek zagraniczny lub dodatek z tytułu zamieszkiwania za granicą, są uprawnieni do skorzystania co roku z dodatkowego urlopu w wymiarze dwóch i pół dnia, aby udać się do swojego państwa pochodzenia.

Akapit pierwszy ma zastosowanie do urzędników, których miejsce zatrudnienia znajduje się na terytorium państw członkowskich. W przypadku gdy miejsce zatrudnienia znajduje się poza tym terytorium, czas trwania urlopu na podróż do miejsca pochodzenia ustala się na mocy specjalnej decyzji, uwzględniającej szczególne potrzeby.

ZAŁĄCZNIK  VI

Rekompensata oraz wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych

Artykuł  1 219

 (24)

Urzędnikom w grupie zaszeregowania SC 1-SC 6 lub AST 1-AST 4 przysługuje, w granicach określonych w art. 56 regulaminu pracowniczego, za pracę w godzinach nadliczbowych urlop wyrównawczy lub wynagrodzenie w następującym wymiarze:

a) za każdą godzinę nadliczbową przysługuje urlop wyrównawczy w wymiarze półtorej godziny; jeżeli godziny nadliczbowe zostały przepracowane w godzinach od 22:00 do 7:00 lub w niedzielę bądź w święto, za każdą godzinę nadliczbową przysługuje urlop wyrównawczy w wymiarze dwóch godzin; przyznając urlop wyrównawczy za pracę w godzinach nadliczbowych, uwzględnia się potrzeby związane ze służbą oraz preferencje zainteresowanego urzędnika;
b) w przypadku gdy potrzeby związane ze służbą nie pozwalają na wykorzystanie urlopu wyrównawczego w ciągu dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane, organ powołujący przyznaje wynagrodzenie za te godziny nadliczbowe, które nie zostały zrekompensowane, w wysokości 0,56 % miesięcznego wynagrodzenia podstawowego za każdą godzinę pracy w godzinach nadliczbowych zgodnie z zasadami określonymi w lit. a);
c) aby nabyć prawo do urlopu wyrównawczego lub wynagrodzenia za jedną godzinę przepracowaną w godzinach nadliczbowych, należy przepracować ponad 30 minut dłużej niż normalny czas pracy.
Artykuł  2

Do celów niniejszego załącznika czas przejazdu w ramach podróży służbowej nie jest traktowany jako godziny nadliczbowe. W odniesieniu do godzin przepracowanych w miejscu oddelegowania wykraczających poza normalną liczbę godzin pracy, może zostać przyznany czas wolny lub wynagrodzenie na mocy decyzji organu powołującego.

Artykuł  3 220

Niezależnie od wcześniejszych przepisów niniejszego załącznika, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe przepracowane w szczególnych warunkach przez niektóre grupy urzędników w grupie zaszeregowania SC 1-SC 6 oraz AST 1-AST 4 może zostać wypłacone w formie zryczałtowanego dodatku, którego wysokość oraz warunki uzyskania są ustalane przez organ powołujący po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu.

ZAŁĄCZNIK  VII

Wynagrodzenie oraz zwrot kosztów

Sekcja  1

Dodatki rodzinne

Artykuł  1 

(1) (2) (4) (5) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (19) (23) (24) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (40) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

1.  221  Dodatek na gospodarstwo domowe ustala się w oparciu o kwotę zasadniczą 171,88 EUR, plus 2 % wynagrodzenia podstawowego urzędnika.
2.  Dodatek na gospodarstwo domowe przysługuje:
a) urzędnikowi, który pozostaje w związku małżeńskim;
b) urzędnikowi, który owdowiał, jest rozwiedziony, pozostaje w separacji lub jest stanu wolnego, który posiada jedno lub więcej dzieci pozostających na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 i 3;
(c) 222  urzędnik, który jest uznany za pozostającego w konkubinacie, pod warunkiem że:
(i) para przedstawia dokument prawny wydany w Państwie Członkowskim lub przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, potwierdzający status konkubinatu;
(ii) żadna z osób pozostających w konkubinacie nie pozostaje w związku małżeńskim ani w innym wolnym związku;
(iii) między tymi osobami nie zachodzi następujące pokrewieństwo: rodzic, dziecko, dziadek/babcia, wnuczek/wnuczka, brat, siostra, ciotka, wuj, siostrzeniec, siostrzenica, bratanek, bratanica, pasierb, pasierbica;
(iv) soby te nie mogą zawrzeć cywilnego związku małżeńskiego w Państwie Członkowskim; dla potrzeb tego punktu uważa się, że osoby takie mają możliwość wejścia w cywilny związek małżeński wyłącznie wtedy, gdy spełniają wszystkie warunki przewidziane w ustawodawstwie Państwa Członkowskiego zezwalające na zawarcie związku małżeńskiego.
d) 223  na podstawie szczególnej decyzji organu powołującego, zawierającej uzasadnienie i opartej na dodatkowych dokumentach, urzędnikowi, który, mimo że nie spełnia warunków określonych w lit. a), b) i c), faktycznie ponosi ciężar utrzymywania rodziny.
3.  224  Jeśli małżonek urzędnika wykonuje pracę zarobkową, z której przychody przed potrąceniem podatku przekraczają podstawowe roczne wynagrodzenie urzędnika na drugim stopniu grupy zaszeregowania AST 3, ustalonego przy zastosowaniu współczynnika korygującego dla państwa, w którym małżonek wykonuje swoją działalność zawodową, urzędnikowi nie przysługuje dodatek na gospodarstwo domowe, chyba że organ powołujący postanowi inaczej na mocy szczególnej decyzji. Urzędnik jest jednak uprawniony do dodatku, w przypadku gdy posiada jedno lub kilkoro dzieci pozostających na jego utrzymaniu.
4.  W przypadkach gdy, na podstawie powyższych przepisów, oboje małżonkowie pełniący służbę we Wspólnotach są uprawnieni do dodatku na gospodarstwo domowe, dodatek przysługuje jedynie temu małżonkowi, którego wynagrodzenie podstawowe jest wyższe.
5.  225  Jeżeli urzędnik uprawniony jest do dodatku na gospodarstwo domowe jedynie na mocy ust. 2 lit. b) i z mocy prawa, na podstawie wyroku sądowego lub decyzji właściwego organu administracyjnego opiekę nad dziećmi pozostającymi na jego utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 i 3 powierzono osobie innej niż urzędnik, dodatek na gospodarstwo domowe jest wypłacany tej osobie w imieniu i na rachunek urzędnika. Warunek ten uważa się za spełniony w przypadku dzieci pozostających na utrzymaniu, które osiągnęły pełnoletniość, jeżeli normalnie zamieszkują one z drugim rodzicem.

Jeżeli dzieci urzędnika pozostają pod opieką kilku osób, dodatek na gospodarstwo domowe dzieli się między te osoby, uwzględniając liczbę dzieci pozostających pod opieką danej osoby.

Jeżeli osoba, której zgodnie z powyższym przepisem wypłaca się dodatek na gospodarstwo domowe przysługujący urzędnikowi, sama posiada jako urzędnik lub inny pracownik Unii prawo do takiego dodatku, osoba ta otrzymuje tylko dodatek w wyższej kwocie.

Artykuł  2

(1) (2) (4) (5) (9) (11) (12) (13) (19) (23) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (40) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

1.  226  Urzędnik otrzymuje na każde dziecko, pozostające na jego utrzymaniu zgodnie z ust. 2 i 3 poniżej, dodatek w wysokości 375,59 EUR miesięcznie.
2.  227  Za dziecko pozostające na utrzymaniu uznaje się dziecko urzędnika lub jego małżonka pochodzące z małżeństwa, niepochodzące z małżeństwa lub przysposobione, na którego utrzymanie rzeczywiście łoży urzędnik.

Powyższy przepis ma również zastosowanie wobec dziecka, w odniesieniu do którego został złożony wniosek o przysposobienie oraz została rozpoczęta procedura przysposobienia.

Każde dziecko, względem którego na mocy decyzji organu sądowego, opartej na ustawodawstwie Państwa Członkowskiego w sprawie ochrony nieletnich, urzędnik ma obowiązek alimentacyjny, traktuje się jak dziecko pozostające na utrzymaniu.

3.  Dodatek jest przyznawany:
a) automatycznie, na dzieci poniżej 18 roku życia;
b) na uzasadniony wniosek urzędnika, na dzieci w wieku od 18 do 26 lat, które są w trakcie kształcenia lub szkolenia zawodowego.
4.  Osoba, do której utrzymania urzędnik jest zobowiązany z mocy prawa i której utrzymanie wiąże się z wysokimi wydatkami, może, na mocy szczególnej decyzji organu powołującego zawierającej uzasadnienie i opartej na odpowiednich dowodach, w drodze wyjątku, być traktowana tak jak dziecko pozostające na jego utrzymaniu.
5.  Dodatek jest dalej wypłacany niezależnie od wieku dziecka, w przypadku gdy dziecko ze względu na ciężką chorobę lub inwalidztwo nie jest w stanie samodzielnie się utrzymywać, przez cały okres choroby lub inwalidztwa.
6.  228  Na jedno dziecko pozostające na utrzymaniu w rozumieniu niniejszego artykułu wypłaca się tylko jeden dodatek, nawet w przypadku gdy rodzice zatrudnieni są w dwóch różnych instytucjach trzech Unii Europejskiej.
7.  Jeżeli opieka nad dzieckiem pozostającym na utrzymaniu, w rozumieniu ust. 2 i 3 powierzona została z mocy prawa, na podstawie wyroku sądu lub decyzji właściwego organu administracyjnego innej osobie, dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu wypłacany jest tej osobie w imieniu i na rachunek urzędnika.

Artykuł 3 229  (1) (2) (4) (5) (8) (9) (11) (12) (13) (14) (19) (23) (24) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (40) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

1.  230  Z zastrzeżeniem warunków określonych w ogólnych przepisach wykonawczych, urzędnik otrzymuje dodatek edukacyjny w wysokości poniesionych przez niego rzeczywistych wydatków na edukację, maksymalnie do kwoty w wysokości 254,83 EUR miesięcznie na każde dziecko pozostające na jego utrzymaniu, w rozumieniu art. 2 ust. 2 niniejszego załącznika, o ile dziecko skończyło pięć lat i regularnie uczęszcza w pełnym wymiarze godzin do płatnej szkoły podstawowej lub średniej bądź uczelni wyższej. Wymóg uczęszczania do płatnej szkoły nie ma zastosowania przy zwrocie kosztów za transport szkolny.

Uprawnienie do tego dodatku uzyskuje się pierwszego dnia miesiąca, w którym dziecko rozpoczyna naukę w szkole podstawowej, a wygasa ono wraz z końcem miesiąca, w którym dziecko kończy naukę, lub wraz z końcem miesiąca, w którym dziecko kończy 26 rok życia, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Należny dodatek ulega podwyższeniu do kwoty nie wyższej niż podwójna kwota maksymalna przewidziana w akapicie pierwszym w odniesieniu do

urzędnika, którego miejsce zatrudnienia znajduje się w odległości przynajmniej 50 km od szkoły europejskiej, albo

od instytucji edukacyjnej nauczającej w jego języku ojczystym, do której dziecko uczęszcza ze względu na należycie udokumentowaną niezbędną potrzebę związaną z jego nauką;

lub jeśli dziecko uczęszcza do uczelni wyższej w państwie innym niż państwo miejsca zatrudnienia urzędnika.
osób uprawnionych do dodatku, które nie pozostają w czynnej służbie, ale spełniają warunki określone w tiret pierwszym i drugim, przy uwzględnieniu miejsca ich zamieszkania zamiast miejsca zatrudnienia.

Wymóg uczęszczania do szkoły płatnej nie ma zastosowania do wypłat określonych w akapicie trzecim.

Jeżeli opiekę nad dzieckiem, na które wypłaca się dodatek edukacyjny, powierzono z mocy prawa, na podstawie wyroku sądowego lub decyzji właściwego organu administracyjnego, innej osobie, dodatek edukacyjny wypłacany jest tej osobie w imieniu i na rachunek urzędnika. W takim przypadku odległość co najmniej 50 km, o której mowa w akapicie trzecim, oblicza się od miejsca zamieszkania osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem.

2.  Dla każdego dziecka, pozostającego na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2, które ma mniej niż pięć lat i jeszcze nie uczęszcza regularnie i w pełnym wymiarze godzin do szkoły podstawowej lub średniej, wysokość tego dodatku ustala się na 91,75 EUR miesięcznie. Zastosowanie ma zdanie pierwsze ostatniego akapitu ust. 1.

Sekcja  2

Dodatek zagraniczny

Artykuł  4

(1) (2) (4) (5) (9) (10) (11) (12) (13) (19) (23) (24) (27) (31) (32) (35) (36) (37) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

1.  231  Dodatek zagraniczny w wysokości równej 16 % całkowitej kwoty wynagrodzenia podstawowego powiększonej o dodatek na gospodarstwo domowe oraz dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu wypłacany na rzecz urzędnika jest przyznawany:
a) urzędnikom:
którzy nie są oraz nigdy nie byli obywatelami państwa, na terytorium którego znajduje się ich miejsce zatrudnienia, oraz
którzy w okresie pięciu lat, kończącym się sześć miesięcy przed wstąpieniem do służby, nie prowadzili swojej głównej działalności zawodowej ani nie posiadali stałego miejsca zamieszkania na europejskim terytorium tego państwa. Do celów niniejszego przepisu nie są brane pod uwagę sytuacje wynikające z pracy wykonywanej dla innego państwa lub dla organizacji międzynarodowej;
b) urzędnikom, którzy są lub byli obywatelami państwa, na którego terytorium znajduje się ich miejsce zatrudnienia, którzy jednak przez okres 10 lat kończący się w dniu wstąpienia przez nich służby posiadali stałe miejsce zamieszkania poza europejskim terytorium tego państwa z przyczyn innych niż wykonywanie obowiązków w służbie państwowej lub na rzecz organizacji międzynarodowej.

Dodatek zagraniczny jest nie niższy niż 509,43 EUR miesięcznie.

2.  Urzędnikowi, który nie jest i nigdy nie był obywatelem państwa, na którego terytorium jest zatrudniony, i który nie spełnia warunków określonych w ust. 1, przysługuje dodatek z tytułu zamieszkiwania zagranicą w wysokości jednej czwartej kwoty dodatku zagranicznego.
3.  Do celów ust. 1 oraz 2, urzędnik, który po zawarciu związku małżeńskiego uzyskał automatycznie obywatelstwo państwa, na którego terytorium znajduje się jego miejsce zatrudnienia bez możliwości zrzeczenia się go, traktowany jest na równi z urzędnikiem, o którym mowa w ust. 1 lit. a) tiret pierwsze.

Sekcja  2a 232

(skreślona)

Sekcja  2b 233

(skreślona)

Sekcja  3

Zwrot kosztów

A. 

Dodatek na zagospodarowanie

Artykuł  5

(8) (10)

1.  234  Dodatek na zagospodarowanie w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia podstawowego w przypadku urzędnika, który jest uprawniony do dodatku na gospodarstwo domowe, a w innych przypadkach w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia podstawowego, wypłaca się zatrudnionemu urzędnikowi, który przedstawił dowody, że w celu spełnienia wymogów określonych art. 20 Regulaminu pracowniczego zaistniała konieczność zmiany miejsca zamieszkania.

W przypadkach gdy oboje małżonkowie będący urzędnikami lub inny personel Unii Europejskiej są uprawnieni do dodatku na zagospodarowanie się, wypłacany jest on jedynie na rzecz osoby, której wynagrodzenie podstawowe jest wyższe.

Do dodatku na zagospodarowanie stosuje się współczynnik korygujący obowiązujący dla miejsca zatrudnienia urzędnika.

2.  Urzędnikowi, który ze względu na przeniesienie na nowe miejsce zatrudnienia jest zmuszony do zmiany swojego miejsca zamieszkania w celu spełnienia wymogów art. 20 regulaminu pracowniczego wypłacany jest dodatek na zagospodarowanie w tej samej wysokości.
3.  Dodatek na zagospodarowanie jest obliczany na podstawie stanu cywilnego urzędnika oraz wysokości jego wynagrodzenia podstawowego w dniu powołania go na urzędnika na czas nieokreślony albo w dniu jego przeniesienia na nowe miejsce zatrudnienia.

Dodatek na zagospodarowanie wypłacany jest po przedstawieniu dokumentów potwierdzających, że urzędnik, a jeśli jest on uprawniony do dodatku na gospodarstwo domowe także jego rodzina, osiedlił się w miejscu, gdzie został zatrudniony.

4.  Urzędnikowi uprawnionemu do dodatku na gospodarstwo domowe, który osiedla się w miejscu, gdzie został zatrudniony bez swojej rodziny, przysługuje połowa dodatku, do którego byłby uprawniony. Druga połowa jest wypłacana, gdy jego rodzina zamieszka w miejscu, gdzie jest on zatrudniony, pod warunkiem że nastąpi to w terminie określonym w art. 9 ust. 3. W przypadku gdy urzędnik przenoszony jest do miejsca, gdzie zamieszkuje jego rodzina, przy czym jego rodzina zamieszkiwała w tym miejscu przed przeniesieniem urzędnika, nie przysługuje mu z tego tytułu dodatek na zagospodarowanie.
5.  235  Urzędnik powołany na czas nieokreślony, który otrzymał dodatek na zagospodarowanie oraz który na własne życzenie kończy służbę w Unii w okresie dwóch lat od wstąpienia do służby, jest zobowiązany do zwrotu w momencie zakończenia służby części otrzymanego dodatku proporcjonalnie do nieprzepracowanej części tego dwuletniego okresu.
6.  Urzędnik otrzymujący dodatek na zagospodarowanie zgłasza wszelkie świadczenia podobnego rodzaju, które otrzymuje z innych źródeł; dodatek przewidziany w niniejszym artykule jest pomniejszany o kwoty tych świadczeń.

B. 

Dodatek na ponowne zagospodarowanie

Artykuł  6

(8) (10)

1.  236  Urzędnik powołany na czas nieokreślony, który przedstawia dowody zmiany miejsca zamieszkania, jest uprawniony po zakończeniu służby do dodatku na ponowne zagospodarowanie, w wysokości dwukrotności miesięcznego wynagrodzenia podstawowego w przypadku urzędnika, który jest uprawniony do dodatku na gospodarstwo domowe lub w wysokości jednego miesięcznego wynagrodzenia podstawowego w przypadku urzędnika, który nie jest uprawniony do tego dodatku, pod warunkiem że odbył on cztery lata służby oraz nie otrzymuje podobnego dodatku w nowym miejscu zatrudnienia. W przypadku gdy oboje małżonkowie lub inny pracownicy będący urzędnikami Unii są uprawnieni do dodatku na ponowne zagospodarowanie, wypłacany jest on jedynie na rzecz osoby, której wynagrodzenie podstawowe jest wyższe.

Do celów obliczania czasu służby bierze się pod uwagę lata, w których urzędnikowi przysługiwał jeden ze statusów służbowych wymienionych w art. 35 regulaminu pracowniczego, inny niż urlop z przyczyn osobistych.

Wymóg minimalnego czasu służby nie ma zastosowania w przypadku odwołania ze stanowiska w interesie służby.

Do dodatku na ponowne zagospodarowanie stosuje się współczynnik korygujący obowiązujący dla ostatniego miejsca zatrudnienia urzędnika.

2.  W przypadku śmierci urzędnika powołanego na czas nieokreślony dodatek na ponowne zagospodarowanie wypłacany jest jego współmałżonkowi lub, w przypadku gdy nie ma takiej osoby, osobom pozostającym na jego utrzymaniu, w rozumieniu art. 2, także w przypadku gdy wymóg minimalnego czasu służby, określony w ust. 1, nie został spełniony.
3.  Dodatek na ponowne zagospodarowanie jest obliczany na podstawie stanu cywilnego oraz wysokości wynagrodzenia podstawowego w dniu zakończenia służby.
4.  Dodatek na ponowne zagospodarowanie wypłacany jest w oparciu o dowody potwierdzające, iż urzędnik oraz jego rodzina lub, w przypadku gdy urzędnik zmarł, wyłącznie jego rodzina, osiedlili się w miejscu położonym w odległości nie mniejszej niż 70 km od miejsca zatrudnienia urzędnika.

Przesiedlenie urzędnika lub rodziny zmarłego urzędnika musi nastąpić w terminie trzech lat od dnia zakończenia służby.

Termin ten nie ma zastosowania do osób uprawnionych, które są w stanie wykazać, że nie były świadome powyższych przepisów.

C. 

Koszty podróży

Artykuł  7  237

 (24)

1.  Urzędnik uprawniony jest do zryczałtowanego świadczenia odpowiadającego kosztom podróży dla siebie, swojego małżonka oraz osób pozostających na jego utrzymaniu, które faktycznie zamieszkują z nim w jednym gospodarstwie domowym:
a) przy rozpoczęciu służby: z miejsca naboru do miejsca zatrudnienia;
b) przy zakończeniu służby zgodnie z art. 47 regulaminu pracowniczego: z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu;
c) w przypadku przeniesienia związanego ze zmianą miejsca zatrudnienia.

W przypadku śmierci urzędnika żyjący małżonek oraz osoby pozostające na jego utrzymaniu uprawnione są do zryczałtowanego świadczenia na tych samych warunkach.

Koszty podróży dzieci, które w danym roku kalendarzowym nie ukończyły dwóch lat, nie podlegają zwrotowi.

2.  Zryczałtowane świadczenie obliczane jest na podstawie dodatku według stawki kilometrowej dla odległości geograficznej między miejscami, o których mowa w ust. 1.

Dodatek za przebyte kilometry wynosi:

0 EUR/kilometr za odcinekod 0 do 200 km
0,1.895 EUR/kilometr za odcinekod 201 do 1 000 km
0,3.158 EUR/kilometr za odcinekod 1 001 do 2 000 km
0,1.895 EUR/kilometr za odcinekod 2 001 do 3 000 km
0,0.631 EUR/kilometr za odcinekod 3 001 do 4 000 km
0,0.305 EUR/kilometr za odcinekod 4 001 do 10 000 km
0 EUR/kilometr za odcinekdłuższy niż 10 000 km

Do dodatku za przebyte kilometry dodaje się poniższą dodatkową zryczałtowaną kwotę:

- 94,74 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscami, o których mowa w ust. 1, zawiera się w przedziale 600-1 200 km,
- 189,46 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscami, o których mowa w ust. 1, jest większa niż 1 200 km.

Wysokość powyższych stawek kilometrowych oraz dodatków ryczałtowych aktualizuje się każdego roku o tę samą wartość procentową co wynagrodzenie.

3.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 koszty podróży, które dotyczą przeniesienia związanego ze zmianą miejsca zatrudnienia z miejsca na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej na miejsce poza tym terytorium lub przeniesienia związanego ze zmianą miejsca zatrudnienia poza tym terytorium są zwracane w formie zryczałtowanego świadczenia obliczonego na podstawie kosztu biletu lotniczego w klasie o jeden stopień wyższej niż klasa ekonomiczna.
4.  Miejsce pochodzenia urzędnika jest określane w momencie rozpoczęcia służby, co do zasady przy uwzględnieniu miejsca jego naboru lub, na wyraźny i należycie uzasadniony wniosek, miejsca stanowiącego centrum jego interesów życiowych. Miejsce pochodzenia określone w ten sposób może zostać zmienione w drodze szczególnej decyzji organu powołującego w czasie, gdy urzędnik pozostaje w służbie lub przy zakończeniu przez niego służby. Podczas pozostawania urzędnika w służbie decyzja taka podejmowana jest jedynie wyjątkowo i po przedstawieniu przez urzędnika odpowiednich dokumentów na poparcie wniosku.

Zmiana ta nie może prowadzić do uznania za centrum interesów życiowych urzędnika miejsca znajdującego się poza terytorium państw członkowskich Unii, jak również poza granicami państw i terytoriów wymienionych w załączniku II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz poza terytorium państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu.

Artykuł  8  238

 (8) (10) (24) (40)

1.  W każdym roku kalendarzowym urzędnicy, którym przysługuje dodatek zagraniczny lub dodatek z tytułu zamieszkiwania za granicą, uprawnieni są do otrzymania zryczałtowanego świadczenia odpowiadającego kosztom odbytej przez nich podróży z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia określonego w art. 7, w ramach pułapów określonych w ust. 2, a jeżeli mają prawo do dodatku na gospodarstwo domowe, także kosztom podróży małżonka i osób pozostających na ich utrzymaniu w rozumieniu art. 2.

W przypadku gdy zarówno mąż, jak i żona są urzędnikami Unii Europejskiej, każde z nich ma prawo w odniesieniu do siebie, jak i do osób pozostających na ich utrzymaniu do zryczałtowanego świadczenia na pokrycie kosztów podróży, zgodnie z powyższymi warunkami; każda osoba pozostająca na utrzymaniu ma prawo wyłącznie do jednego świadczenia. Świadczenie przyznawane w odniesieniu do dzieci pozostających na utrzymaniu przyznaje się na wniosek męża lub żony na podstawie miejsca pochodzenia jednego z nich.

W przypadku gdy w danym roku urzędnik zawiera małżeństwo i tym samym nabywa prawa do dodatku na gospodarstwo domowe, koszty podróży należne ze względu na małżonka oblicza się proporcjonalnie w odniesieniu do okresu od daty zawarcia małżeństwa do końca danego roku.

Wszelkie zmiany w zakresie podstawy obliczeń, mogące powstać na skutek zaistniałych zmian w sytuacji rodzinnej urzędnika po dniu wypłaty określonych kwot, nie nakładają na zainteresowanego urzędnika obowiązku zwrotu otrzymanych świadczeń.

Koszty podróży dzieci, które w danym roku kalendarzowym nie ukończyły dwóch lat, nie podlegają zwrotowi.

2.  Wysokość zryczałtowanego świadczenia ustala się na podstawie odległości geograficznej pomiędzy miejscem zatrudnienia urzędnika a miejscem pochodzenia wyrażonej w kilometrach.

W przypadku gdy miejsce pochodzenia określone w art. 7 znajduje się poza terytorium państw członkowskich Unii, jak również poza granicami państw i terytoriów wymienionych w załączniku II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz poza terytorium państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, wysokość zryczałtowanego świadczenia ustala się na podstawie odległości geograficznej pomiędzy miejscem zatrudnienia urzędnika a stolicą państwa członkowskiego, którego obywatelstwo posiada, wyrażonej w kilometrach. Urzędnicy, których miejsce pochodzenia znajduje się poza terytorium państw członkowskich Unii, jak również poza granicami państw i terytoriów wymienionych w załączniku II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz poza terytorium państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, nieposiadający obywatelstwa żadnego z państw członkowskich nie są uprawnieni do otrzymywania świadczenia zryczałtowanego.

Dodatek za przebyte kilometry wynosi:

0 EUR/kilometr za odcinekod 0 do 200 km
0,3.790 EUR/kilometr za odcinekod 201 do 1 000 km
0,6.316 EUR/kilometr za odcinekod 1 001 do 2 000 km
0,3.790 EUR/kilometr za odcinekod 2 001 do 3 000 km
0,1.262 EUR/kilometr za odcinekod 3 001 do 4 000 km
0,0.609 EUR/kilometr za odcinekod 4 001 do 10 000 km
0 EUR/kilometr za odcinekdłuższy niż 10 000 km

Do dodatku za przebyte kilometry dodaje się niżej podaną dodatkową zryczałtowaną kwotę:

- 189,48 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia zawiera się w przedziale 600-1 200 km,
- 378,93 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia jest większa niż 1 200 km.

Wysokość powyższych stawek kilometrowych oraz dodatków ryczałtowych aktualizuje się każdego roku o tę samą wartość procentową co wynagrodzenie.

3.  Urzędnikowi, którego służba kończy się w ciągu roku kalendarzowego z jakichkolwiek przyczyn innych niż śmierć lub który przebywa na urlopie z przyczyn osobistych przez część roku, przysługuje, jeżeli był aktywnie zatrudniony w służbie instytucji Unii przez okres krótszy niż dziewięć miesięcy danego roku, jedynie część świadczenia zryczałtowanego przewidzianego w ust. 1 i 2, w wysokości proporcjonalnej do okresu aktywnego zatrudnienia.
4.  Ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu mają zastosowanie do urzędników, których miejsce zatrudnienia znajduje się na terytoriach państw członkowskich. W każdym roku kalendarzowym urzędnicy, których miejsce zatrudnienia znajduje się poza terytorium państw członkowskich, są uprawnieni do otrzymania zryczałtowanego świadczenia z tytułu kosztów podróży do ich miejsca pochodzenia lub zwrotu kosztów podróży do innego miejsca, w wysokości nieprzekraczającej kosztów podróży do miejsca pochodzenia, za siebie, a jeżeli przysługuje im prawo do dodatku na gospodarstwo domowe, za małżonka i inne osoby pozostające na ich utrzymaniu w rozumieniu art. 2. Jednakże jeżeli małżonek oraz inne osoby pozostające na utrzymaniu, o których mowa w art. 2 ust. 2, nie mieszkają razem z urzędnikiem w miejscu jego zatrudnienia, są uprawnieni w każdym roku kalendarzowym do otrzymania zwrotu kosztów podróży z miejsca pochodzenia do miejsca zatrudnienia lub do otrzymania zwrotu kosztów podróży do innego miejsca, nieprzekraczających kosztów wspomnianej wyżej podróży.

Zryczałtowane świadczenie oblicza się na podstawie kosztu biletu lotniczego w klasie ekonomicznej.

D. 

Koszty przeprowadzki

Artykuł  9  239  
1.  Urzędnikowi, który musi zmienić miejsce zamieszkania w celu spełnienia wymogu art. 20 regulaminu pracowniczego w momencie wstąpienia do służby lub w momencie późniejszej zmiany miejsca zatrudnienia i który nie uzyskał zwrotu tych samych kosztów z innego źródła, przysługuje zwrot kosztów związanych z przeprowadzką mebli oraz mienia osobistego, włącznie z kosztami ubezpieczenia od zwykłych ryzyk (w szczególności zniszczenia, kradzieży, pożaru) w granicach pułapów kosztowych.

Pułapy te uwzględniają sytuację rodzinną urzędnika w momencie przeprowadzki oraz średnie koszty przeprowadzki i powiązanych ubezpieczeń.

Organy powołujące każdej z instytucji przyjmują ogólne przepisy wykonawcze w celu wykonania niniejszego ustępu.

2.  Po zakończeniu służby lub śmierci urzędnika wydatki poniesione w związku z przeprowadzką z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia zwracane są w granicach pułapów określonych w ust. 1. W przypadku gdy zmarły urzędnik był stanu wolnego, wydatki zwracane są jego następcom prawnym.
3.  Przeprowadzka urzędnika powołanego musi nastąpić w terminie jednego roku od zakończenia przez urzędnika okresu próbnego. Po zakończeniu służby przeprowadzka następuje w okresie trzech lat, zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit drugi. Wydatki związane z przeprowadzką zrealizowaną po upływie terminu określonego w niniejszym ustępie zwracane są jedynie w wyjątkowych okolicznościach oraz na mocy szczególnej decyzji organu powołującego.

E. 

Dieta dzienna

Artykuł  10

(8) (10) (12) (13) (19) (23) (27) (31) (32) (35) (36) (38) (41) (42) (43) (45) (47) (48) (49) (53) (54) (56) (57) (58) (59) (60) (65) (66) (68) (70) (71) (72) (74) (76) (78) (80) (81) (84) (87) (89) (90) (92)

1.  240  Jeżeli urzędnik przedstawia dowody, że zmiana miejsca zamieszkania jest wymagana w celu spełnienia wymogów określonych art. 20 Regulaminu pracowniczego, urzędnik jest uprawniony przez okres przewidziany w ust. 2 niniejszego artykułu do dodatku dziennego za każdy dzień kalendarzowy w wysokości:
39,48 EUR dla urzędnika mającego prawo do pobierania dodatku na gospodarstwo domowe,
31,83 EUR dla urzędnika niemającego prawa do pobierania dodatku na gospodarstwo domowe.

Powyższe kwoty podlegają przeglądowi za każdym razem przy okazji przeglądu wynagrodzeń zgodnie z art. 65 Regulaminu pracowniczego.

2.  241  Okres, w którym przyznaje się dietę dzienną, wynosi:
a) w przypadku urzędnika, który nie jest uprawniony do dodatku na gospodarstwo domowe: 120 dni,
b) w przypadku urzędnika, który jest uprawniony do dodatku na gospodarstwo domowe: 180 dni lub, jeśli urzędnik jest zatrudniony na okres próbny, przez okres próbny i jeden miesiąc po jego zakończeniu.

W przypadku gdy oboje małżonkowie będący urzędnikami lub inni pracownicy Unii Europejskiej są uprawnieni do diety dziennej, okres jej przysługiwania określony w lit. b) stosuje się do małżonka, którego wynagrodzenie podstawowe jest wyższe. Okres ustanowiony w lit. a) stosuje się do drugiego małżonka.

Dieta dzienna w żadnym przypadku nie przysługuje po dniu, w którym urzędnik przeprowadza się w celu w celu spełnienia wymogu art. 20 regulaminu pracowniczego.

3.  242  (skreślony).

F. 

Koszty podróży służbowej

Artykuł  11
1.  243  Urzędnik odbywający podróż służbową na podstawie polecenia wyjazdu uprawniony jest do zwrotu kosztów podróży oraz do diety dziennej zgodnie z poniższymi przepisami.
2.  244  Polecenie wyjazdu określa przewidywany czas trwania delegacji, w oparciu o który wylicza się zaliczkę, którą urzędnik może otrzymać w stosunku do dziennej diety na utrzymanie i koszty podróży. Poza przypadkami określonymi w szczególnej decyzji, zaliczki nie są wypłacane w przypadku, gdy podróż służbowa trwa nie dłużej niż 24 godziny i odbywa się w kraju, gdzie obowiązuje taka sama waluta, jak w miejscu zatrudnienia urzędnika.
3.  245  Poza wyjątkowymi przypadkami, określanymi w szczególnej decyzji, do których zalicza się w szczególności odwołanie urzędnika z urlopu, zwrot kosztów podróży służbowej jest ograniczony do najbardziej ekonomicznych kosztów podróży na trasie pomiędzy miejscem zatrudnienia a miejscem delegacji, o ile nie wiąże się to z koniecznością znaczącego przedłużenia pobytu.
Artykuł  12 246

 (8) (14) (24) (78) (81)

1.  Podróż koleją

Koszty przejazdu w podróży służbowej, w wypadku gdy odbywa się ona koleją, są zwracane po przedstawieniu stosownych dokumentów na podstawie kosztu przejazdu w pierwszej klasie najkrótszą trasą między miejscem zatrudnienia a miejscem delegacji.

2.  Podróż lotnicza

Urzędnicy są uprawnieni do podróży lotniczej, jeżeli odległość drogą kolejową tam i z powrotem wynosiłaby przynajmniej 800 kilometrów.

3.  Podróż drogą morską

Organ powołujący w każdym przypadku w oparciu o analizę długości podróży i jej kosztów wydaje stosowne pozwolenie co do wyboru klasy oraz możliwości zwrotu dopłat za kajutę.

4.  Podróż samochodem

Koszty podróży zwraca się w formie kwoty ryczałtowej wyliczonej na podstawie kosztu biletu kolejowego, zgodnie z ust. 1; nie wypłaca się żadnych innych dodatków.

Jednakże w przypadku urzędnika wyjeżdżającego w delegację w szczególnych okolicznościach, organ powołujący może podjąć decyzję o przyznaniu temu urzędnikowi dodatku według stawki kilometrowej w miejsce zwrotu kosztów podróży, o którym mowa wyżej, jeżeli korzystanie z transportu publicznego jest w sposób oczywisty niekorzystne.

Artykuł  13 247

 (3) (6) (14) (17) (20) (22) (26) (29) (33) (39) (50) (55) (61) (78) (81) (82) (83) (85)

1.  Dzienna dieta służbowa za czas podróży służbowej obejmuje kwotę ryczałtową obejmującą wszystkie koszty poniesione przez osobę oddelegowaną: śniadania, dwóch posiłków oraz koszty dodatkowe, w tym koszty podróży lokalnych. Koszty zakwaterowania, w tym podatki lokalne, podlegają zwrotowi do wysokości kwoty maksymalnej ustalonej dla każdego państwa, na podstawie stosownych dokumentów.
2.
(a) 248  Tabela wysokości diet dziennych przy podróżach służbowych na terenie Państw Członkowskich:
Miejsce przeznaczeniaGórny pułap kosztów zakwaterowania (hotel)Dieta dzienna
Belgia148102
Bułgaria13557
Republika Czeska12470
Dania173124
Niemcy12897
Estonia10580
Irlandia159108
Grecja11282
Hiszpania12888
Francja180102
Chorwacja11075
Włochy14898
Cypr14088
Łotwa11673
Litwa11769
Luksemburg14898
Węgry12064
Malta13888
Niderlandy166103
Austria132102
Polska11667
Portugalia10183
Rumunia13662
Słowenia11784
Słowacja10074
Finlandia142113
Szwecja187117
Zjednoczone Królestwo209125

Jeżeli oddelegowany urzędnik ma zapewniony darmowy posiłek lub zakwaterowanie, lub gdy poniesione w związku z tym koszty zostały mu zwrócone przez jedną z instytucji unijnych, administrację bądź organ zewnętrzny, fakt ten należy zgłosić. Dokonuje się wówczas stosownego odliczenia.

(b) Wysokość diet dziennych w przypadku podróży służbowych poza europejskie terytoria Państw Członkowskich UE jest ustalana i korygowana okresowo przez organ powołujący.
3.  249  Komisja dokonuje przeglądu stawek określonych w ust. 2 lit. a) co dwa lata. Przegląd ten odbywa się z uwzględnieniem sprawozdania w sprawie cen hoteli, restauracji oraz wyżywienia, oraz w oparciu o wskaźniki wzrostu takich cen. Dla potrzeb tego przeglądu Komisja stanowi w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego.
4.  250  W drodze odstępstwa od ust. 1, koszty zakwaterowania ponoszone przez urzędników podczas podróży służbowych do głównych miejsc pracy instytucji, o których mowa w protokole nr 6 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mogą zostać zwrócone w formie kwoty zryczałtowanej, która nie może przekroczyć maksymalnych pułapów ustalonych dla danego państwa członkowskiego.

G. 

Ryczałtowy zwrot kosztów

Artykuł  14
1.  Urzędnikom, którzy ze względu na swoje obowiązki ponoszą regularnie koszty reprezentacyjne, organ powołujący może przyznać dodatek ryczałtowy i ustalić jego wysokość.

W szczególnych przypadkach, organ powołujący może ponadto podjąć decyzję o przejęciu części kosztów mieszkania danego urzędnika przez instytucję.

2.  W przypadku urzędników, którzy na podstawie szczególnych instrukcji okazjonalnie ponoszą koszty reprezentacyjne w celach służbowych, kwotę zwrotu powyższych kosztów określa się w każdym konkretnym przypadku na podstawie przedłożonych rachunków, na warunkach określonych przez organ powołujący.
Artykuł  13a 251

Organy powołujące każdej instytucji przyjmują ogólne przepisy wykonawcze do art. 11, 12 i 13 niniejszego Załącznika.

Artykuł  14a 252

(skreślony)

Artykuł  14b 253

(skreślony)

Artykuł  15 254

 (78) (81)

W drodze decyzji organu powołującego, personel wyższego szczebla w rozumieniu art. 29 ust. 2 Regulaminu pracowniczego, który nie ma do swojej dyspozycji służbowego samochodu, może otrzymywać dodatek ryczałtowy, w wysokości nieprzekraczającej 892,42 EUR na rok na pokrycie kosztów przejazdów w granicach miasta, gdzie jest on zatrudniany.

Dodatek może zostać przyznany, w drodze decyzji organu powołującego zawierającej uzasadnienie, także urzędnikowi, którego obowiązki stale wymagają przejazdów, do których może on na podstawie szczególnej decyzji wykorzystywać własny samochód.

Sekcja  4

Płatność należności

Artykuł  16

(78)

1.  Wynagrodzenia są wypłacane urzędnikom piętnastego dnia każdego miesiąca za bieżący miesiąc.

Kwota wynagrodzenia zaokrąglana jest w górę do pełnego centa.

2.  W przypadku gdy wynagrodzenie przysługuje nie za cały miesiąc, kwota wynagrodzenia zostaje podzielona na części trzydzieste i liczba należnych trzydziestych części odpowiada:
a) w przypadku gdy faktyczna liczba dni za które wynagrodzenie ma zostać wypłacone wynosi 15 lub mniej - liczbie dni, za które przysługuje wynagrodzenie;
b) w przypadku gdy faktyczna liczba dni, za które wynagrodzenie ma zostać wypłacone, wynosi więcej niż 15 dni - różnicy między trzydziestoma a faktyczną liczbą dni, za które wynagrodzenie nie przysługuje.
3.  W przypadku nabycia uprawnienia do dodatku rodzinnego oraz dodatku zagranicznego po dacie wstąpienia do służby, urzędnik otrzymuje je od pierwszego dnia miesiąca, w którym uzyskał tego rodzaju uprawnienie. Po ustaniu tego uprawnienia urzędnik otrzymuje należną kwotę aż do ostatniego dnia miesiąca, w którym uprawnienie ustało.
Artykuł  17

(28) 255

1.  Wypłaty dokonuje się na rzecz każdego urzędnika w miejscu oraz w walucie państwa, w którym pełni on swoje obowiązki, lub, na wniosek urzędnika, w euro do banku na terytorium Unii Europejskiej.
2.  256  Na warunkach określonych w przepisach ustalonych w drodze porozumienia przez organy powołujące każdej instytucji, po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego, urzędnicy mogą wystąpić z wnioskiem o specjalny regularny przelew określonej kwoty wynagrodzenia.

Przelewane mogą być, osobno lub łącznie, następujące świadczenia:

(a) świadectwa na rzecz dzieci uczęszczających do placówki oświatowej w innym Państwie Członkowskim, maksymalna kwota na dziecko w wysokości dodatku edukacyjnego faktycznie pobieranego na to dziecko;
(b) po przedstawieniu ważnych dokumentów to potwierdzających, regularne wypłaty na rzecz innych osób mieszkających w danym Państwie Członkowskim, wobec których urzędnik ma udokumentowane zobowiązania na mocy orzeczeń sądu lub decyzji właściwego organu administracyjnego.

Przelewy, o których mowa w lit. b), nie mogą przekraczać 5 % wynagrodzenia podstawowego urzędnika.

3.  257  Przelewy przewidziane w ust. 2 niniejszego artykułu są dokonywane w walucie właściwego państwa członkowskiego według kursów wymiany walut, o których mowa w art. 63 akapit drugi Regulaminu pracowniczego WE. Przelewane kwoty mnoży się przez współczynnik stanowiący różnicę pomiędzy współczynnikiem korygującym wyznaczonym dla kraju, do którego dokonuje się przelewu, zgodnie z przepisami art. 3 ust. 5 lit. b) załącznika XI do Regulaminu pracowniczego, a współczynnikiem korygującym stosowanym w odniesieniu do wynagrodzenia urzędnika, o którym mowa w art. 3 ust. 5 lit. a) załącznika XI do Regulaminu pracowniczego.
4.  258  Oprócz przelewów, o których mowa w ust. 1-3, urzędnik może wystąpić z wnioskiem o regularne przelewanie określonej kwoty do innego Państwa Członkowskiego w walucie lokalnej na podstawie miesięcznego kursu wymiany walut, bez stosowania współczynników. Wysokość kwoty przelewu nie może przekraczać 25 % wynagrodzenia podstawowego urzędnika.

ZAŁĄCZNIK  VIII

System emerytalno-rentowy

Rozdział  1

Przepisy ogólne

Artykuł  1
1.  259  W przypadku gdy badania lekarskie przeprowadzane przed podjęciem przez urzędnika jego obowiązków wskazują, iż cierpi on na chorobę lub jest niepełnosprawny, organ powołujący, w zakresie,w jakim dotyczy to ryzyka wynikającego z takiej choroby lub niepełnosprawności, może podjąć decyzję o uprawnieniu tego urzędnika do otrzymywania świadczeń gwarantowanych w przypadku niezdolności do pracy lub śmierci dopiero po upływie okresu pięciu lat od dnia wstąpienia przez niego do służby w Unii.

Urzędnik może odwołać się od takiej decyzji do Komitetu ds. Inwalidztwa.

2.  Urzędnik przebywający na urlopie w celu odbycia służby wojskowej traci prawo do świadczeń z tytułu inwalidztwa lub śmierci spowodowanych bezpośrednio wypadkiem lub chorobą wynikającymi z pełnienia służby wojskowej. Powyższe przepisy nie mają wpływu na uprawnienia do emerytury nabyte przez urzędnika w dniu rozpoczęcia służby wojskowej, przysługujące osobom uprawnionym po jego śmierci.

Rozdział  2

Emerytura oraz odprawa

Sekcja  1

Emerytura

Artykuł  2 260

 (8)

Emerytura wypłacana jest na podstawie całkowitej liczby lat pełnienia służby przez danego urzędnika uprawniających go do otrzymania emerytury. Każdy rok pracy uwzględniony zgodnie z przepisami art. 3 zalicza się jako jeden rok służby uprawniający do emerytury, a każdy pełny miesiąc do zaliczenia jednej dwunastej roku służby uprawniającego do otrzymania emerytury.

Przy obliczaniu emerytury uwzględnia się nie więcej niż lat niezbędnych do uzyskania maksymalnej kwoty emerytury w rozumieniu art. 77 akapit drugi Regulaminu pracowniczego lat służby uprawniających do emerytury.

Artykuł  3 261

 (24)

Z zastrzeżeniem, że dani pracownicy wpłacili swoją część składek na system emerytalny, w celu obliczenia liczby lat służby uprawniających do emerytury w rozumieniu art. 2, uwzględnia się co następuje:

(a) okres służby w charakterze urzędnika jednej z instytucji w ramach jednego ze statusów służbowych określonych w art. 35 lit. a), b), c), e) i f) Regulaminu pracowniczego. Jednakże urzędnicy objęci art. 40 Regulaminu pracowniczego podlegają warunkom ustanowionym w ust. 3 akapit drugi zdanie ostatnie tego artykułu;
(b) 262  okresy trwania uprawnień do świadczeń na mocy art. 41, 42c i 50 Regulaminu pracowniczego, maksymalnie do pięciu lat;
(c) okresy trwania uprawnień do renty inwalidzkiej;
(d) okres służby w jakimkolwiek innym charakterze zgodnie z zasadami określonymi w Warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii. Jednakże gdy w rozumieniu tego systemu emerytalnego członkowie personelu kontraktowego zostają urzędnikami, lata służby w charakterze członków personelu kontraktowego uprawniają ich do ustalenia liczby lat służby uprawniających do emerytury jako urzędników wyliczanych na podstawie stosunku ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymanego w charakterze członków personelu kontraktowego i pierwszego wynagrodzenia podstawowego otrzymanego w charakterze urzędników. Jeżeli występują nadwyżki składek odpowiadające różnicy między wyliczoną liczbą lat służby a różnicą między liczbą lat służby uprawniających do emerytury, podlegają one zwrotowi na rzecz danej osoby na podstawie ostatniego wynagrodzenie podstawowego otrzymanego jako członek personelu kontraktowego. Przepis ten stosuje się mutatis mutandis, gdy urzędnicy zostają członkami personelu kontraktowego.
Artykuł  4 263

 (46)

1.  264  Urzędnik, który zakończył okres pełnienia służby w jednej z instytucji w charakterze urzędnika, członka personelu tymczasowego lub członka personelu kontraktowego i który zostaje zatrudniony w jednej z instytucji Unii, nabywa nowe uprawnienia emerytalne. Może on zażądać, zgodnie z art. 3 tego Załącznika, aby do celów obliczenia jego uprawnień emerytalnych uwzględniony został cały okres służby w charakterze urzędnika, członka personelu tymczasowego lub członka personelu kontraktowego, za który wpłacono składki, pod warunkiem:
(a) spłaty odprawy wypłaconej na mocy art. 12 powiększonej o odsetki składane według stawki wynoszącej 3,1 % w skali roku. W przypadku gdy w odniesieniu do danego urzędnika zastosowano art. 42 lub art. 112 Warunków zatrudnienia innych pracowników, od urzędnika wymaga się również spłaty kwoty wypłaconej na mocy tego artykułu powiększonej o odsetki składane według tej samej stawki;
(b) zastrzeżenia w tym celu, przed obliczeniem liczby lat służby uprawniających do emerytury przewidzianych w art. 11 ust. 2 oraz przyjmując, że urzędnik złożył wniosek i uzyskał prawo do stosowania tego artykułu po wypełnieniu służby, części kwoty przekazanej na system emerytalny Unii, która odpowiada ekwiwalentowi aktuarialnemu wyliczonemu i przekazanemu na ten system w państwie pochodzenia zgodnie z art. 11 ust. 1 lub art. 12 ust. 1 lit. b), powiększonej o odsetki składane według stawki wynoszącej 3,1 % w skali roku.

W przypadku gdy w odniesieniu do danego urzędnika zastosowano art. 42 lub 112 Warunków zatrudnienia innych pracowników, wyliczenie zastrzeżonej kwoty uwzględnia również kwotę wypłaconą na mocy tych artykułów, powiększoną o odsetki składane według stawki wynoszącej 3,1 % w skali roku.

W przypadku gdy kwota przekazana na system unijny jest niewystarczająca do nabycia uprawnień do świadczeń emerytalnych obejmujących w pełni poprzedni okres zatrudnienia, urzędnik może zażądać uzupełnienia kwoty do wysokości określonej w lit. b) akapit pierwszy.

2.  Wysokość odsetek ustalona w ust. 1 może podlegać przeglądowi zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 10 załącznika XII.
Artykuł  5 265

 (8)

Niezależnie od przepisów art. 2 niniejszego załącznika, urzędnicy, którzy pełnią służbę po osiągnięciu wieku emerytalnego, mają prawo do zwiększenia uprawnień emerytalnych o 1,5 % wynagrodzenia podstawowego uwzględnionego do wyliczenia należnej im emerytury za każdy rok służby po osiągnięciu tego wieku, z zastrzeżeniem że ogólna kwota ich emerytury wraz ze zwiększeniem nie może przekraczać 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego, zgodnie z art. 77 akapit drugi lub trzeci regulaminu pracowniczego, stosownie do przypadku.

Taka podwyżka przysługuje również w przypadku śmierci urzędnika, który był nadal zatrudniony po osiągnięciu wieku emerytalnego.

Artykuł  6 266

 (8)

Kwota minimum socjalnego do celów obliczenia wysokości świadczeń emerytalnych jest równa wysokości wynagrodzenia podstawowego urzędnika w pierwszym stopniu grupy zaszeregowania AST 1.

Artykuł  7 267

(skreślony)

Artykuł  8 268

Za ekwiwalent aktuarialny emerytury za wysługę lat uważa się wartość kapitałową świadczenia przysługującego urzędnikowi, obliczoną według ostatnich tabel dotyczących śmiertelności opracowanych przez organ budżetowy zgodnie z przepisami art. 9 załącznika XII, przy zastosowaniu stopy oprocentowania wynoszącej 3,1 % rocznie, która może zostać zmieniona zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 10 załącznika XII.

Artykuł  9 269

Urzędnik kończący służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego może złożyć wniosek, aby wypłata jego emerytury:

a) została odroczona do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnie on wiek emerytalny; lub
b) nastąpiła niezwłocznie, pod warunkiem że ukończył on 58 rok życia. W tym przypadku wysokość emerytury ulega zmniejszeniu o kwotę wyliczoną na podstawie wieku tego urzędnika w momencie rozpoczęcia pobierania przez niego emerytury.

Emerytura zostaje zmniejszona o 3,5 % za każdy rok przed rokiem, w którym urzędnicy uzyskują uprawnienia do emerytury w rozumieniu art. 77 regulaminu pracowniczego. Jeżeli różnica między wiekiem, w którym nabywa się uprawnienie do emerytury w rozumieniu art. 77 regulaminu pracowniczego, a wiekiem danej osoby w tym momencie przekracza równą liczbę lat, do obniżki dodaje się jeden dodatkowy rok.

Artykuł  9a 270

Dla potrzeb ustalenia obniżonej emerytury urzędników, którzy nabyli uprawnienia do świadczeń emerytalnych przekraczających ekwiwalent 70 % ich ostatecznego wynagrodzenia podstawowego oraz którzy złożyli wniosek o natychmiastowe wypłacenie emerytury za wysługę lat zgodnie z art. 9, obniżenie zgodne z art. 9 stosuje się raczej do liczby krajowej odpowiadającej latom służby objętych systemem emerytalnym niż do ustalonej kwoty 70 % ostatecznego wynagrodzenia podstawowego. Jednakże w żadnym wypadku emerytura obniżona w ten sposób nie może przekraczać 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego w rozumieniu art. 77 Regulaminu pracowniczego.

Artykuł  10

Prawo do otrzymywania emerytury przysługuje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym dany urzędnik, automatycznie lub na swój wniosek jest przenoszony w stan spoczynku; do momentu pierwszej wypłaty emerytury urzędnik nadal otrzymuje wynagrodzenie.

Artykuł  11

(40) (67)

1.  271  Urzędnik, który kończy służbę w Unii, w celu:
podjęcia służby w administracji albo w organizacji krajowej lub międzynarodowej, która zawarła umowę z Unią,
wykonywania działalności zawodowej na podstawie zatrudnienia lub na własny rachunek, z tytułu której nabywa uprawnienia emerytalne w ramach systemu, którego organy administracji zawarły umowę z Unią,

uprawniony jest do przekazania ekwiwalentu aktuarialnego swoich praw do emerytury uaktualnione do rzeczywistej daty przekazania w Unii do funduszu emerytalnego tej administracji lub organizacji albo do funduszu emerytalnego, w ramach którego nabywa uprawnienia emerytalne z tytułu zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek.

2.  272  W odniesieniu do urzędnika, który podejmuje służbę w Unii po:
zakończeniu służby w administracji rządowej albo w organizacji krajowej lub międzynarodowej, lub
wykonywaniu działalności zawodowej na podstawie zatrudnienia lub na własny rachunek,

po powołaniu, ale przed nabyciem uprawnień do wypłaty emerytury za wysługę lat w rozumieniu art. 77 Regulaminu pracowniczego, do wpłacenia na rzecz Unii wartości kapitałowej uaktualnionej z datą faktycznego przekazania praw nabytych do emerytury za wysługę lat z tytułu takiej służby lub działalności.

W takim przypadku organ powołujący każdej instytucji, w której urzędnik pełni służbę, uwzględniając wynagrodzenie podstawowe urzędnika, wiek oraz kurs wymiany walut z datą zastosowania przekazania, ustala na mocy ogólnych przepisów wykonawczych liczbę lat służby uprawniających do emerytury za wysługę lat, które podlegają zaliczeniu na podstawie systemu emerytalnego Unii w odniesieniu do poprzedniego okresu pracy, w oparciu o przekazany kapitał po odliczeniu kwoty stanowiącej aprecjację kapitału między datą zastosowania transferu a datą rzeczywistego transferu.

Urzędnicy mogą korzystać z tego uzgodnienia wyłącznie raz w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego oraz danego systemu emerytalnego.

3.  Ustęp 2 stosuje się również wobec urzędnika, który jest przywracany na stanowisko po okresie oddelegowania na podstawie art. 37 akapit pierwszy lit. a) tiret drugie regulaminu pracowniczego oraz urzędnikowi, który jest przywracany na stanowisko po upływie okresu urlopu z przyczyn osobistych zgodnie z art. 40 regulaminu pracowniczego.

Sekcja  2

Odprawa

Artykuł  12 273
1.  Urzędnik, który kończy służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego z powodów innych niż śmierć lub inwalidztwo oraz który nie jest uprawniony do natychmiastowego lub opóźnionego wypłacenia emerytury, z chwilą odejścia ze służby:
a) w przypadku gdy przepracował w służbie mniej niż jeden rok i nie skorzystał z przepisów art. 11 ust. 2, jest uprawniony do wypłaty odprawy równej trzykrotności kwot odprowadzonych od jego wynagrodzenia podstawowego z tytułu płatności składek na system emerytalny, po odliczeniu wszelkich kwot zapłaconych z tytułu art. 42 i art. 112 warunków zatrudnienia innych pracowników;
b) w innych przypadkach jest uprawniony do świadczenia przewidzianego na mocy art. 11 ust. 1 lub do wypłaty ekwiwalentu aktuarialnego takiego świadczenia na rzecz wybranego prywatnego zakładu ubezpieczeń lub funduszu emerytalnego, pod warunkiem że taki zakład lub fundusz gwarantuje, aby:
(i) kapitał nie podlegał zwrotowi;
(ii) miesięczny dochód był wypłacany najwcześniej od 60 roku życia, a najpóźniej od 66 roku życia;
(iii) przewidziane były przepisy dotyczące rewersji lub rent rodzinnych;
(iv) pozwolenie na przejście do innego zakładu ubezpieczeń lub innego funduszu było wydawane tylko wtedy, gdy fundusz taki spełnia warunki określone w ppkt (i), (ii) oraz (iii).
2.  W drodze odstępstwa od ust. 1 lit b), urzędnicy poniżej wieku emerytalnego, którzy od chwili objęcia obowiązków, dla potrzeb ustanowienia lub utrzymania uprawnień do świadczeń emerytalnych, wpłacali składki na krajowy system emerytalny, prywatny system ubezpieczenia lub wybrany fundusz emerytalny, spełniające warunki określone w ust. 1, oraz którzy kończą służbę z powodów innych niż śmierć lub inwalidztwo i nie są uprawnieni do natychmiastowego lub opóźnionego wypłacenia emerytury, z chwilą odejścia ze służby są uprawnieni do odprawy równej ekwiwalentowi aktuarialnemu nabytych praw do emerytury w okresie pełnienia służby w instytucjach. W takich przypadkach wpłaty dokonane dla potrzeb ustanowienia lub utrzymania uprawnień do świadczeń emerytalnych na podstawie krajowego systemu emerytalnego zgodnie z art. 42 lub 112 warunków zatrudnienia innych pracowników odlicza się od odprawy.
3.  W przypadku gdy okres pełnienia służby przez urzędnika kończy się w wyniku zwolnienia go ze stanowiska, wypłacany zasiłek z tytułu przejścia w stan spoczynku lub, w miarę potrzeb, przekazywany ekwiwalent ubezpieczeniowy ustala się przez odniesienie do decyzji podjętej zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. h) załącznika IX.
Artykuł  12a 274

(skreślony)

Rozdział  3 275

Renta inwalidzka

Artykuł  13

(8)

1.  276  Urzędnikowi, z zastrzeżeniem przepisów art. 1 ust. 1, przysługuje w okresie niezdolności do pełnienia służby renta inwalidzka zgodnie z art. 78 regulaminu pracowniczego, w przypadku gdy Komitet ds. Inwalidztwa stwierdzi, że urzędnik, który nie ukończył 65 roku życia w okresie, w którym nabywał uprawnienia emerytalne, stał się całkowicie i trwale niezdolny do pełnienia służby w Unii, co uniemożliwia mu wykonywanie obowiązków związanych ze stanowiskiem w jego kategorii i w związku z tym musi on zakończyć służbę.
2.  277  Osoby otrzymujące rentę inwalidzką nie mogą angażować się w działalność zarobkową bez uprzedniego uzyskania pozwolenia organu powołującego. Każdy zysk z takiej działalności zarobkowej, w połączeniu z rentą inwalidzką, przekraczające ostateczne wynagrodzenie ogólne otrzymywane w okresie pełnienia służby, ustalone w oparciu o skalę płac obowiązującą pierwszego dnia miesiąca, w którym wypłaca się rentę, odlicza się od wysokości renty inwalidzkiej.

Od osoby otrzymującej rentę inwalidzką wymaga się przedstawienia, na wniosek, jakiegokolwiek pisemnego dowodu oraz powiadomienia instytucji o czynnikach, które mogą negatywnie wpływać na uprawnienia do pobierania renty.

Artykuł  14 278

 (8) (46)

Uprawnienie do renty inwalidzkiej powstaje pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po przeniesieniu danego urzędnika w stan spoczynku na podstawie art. 53 regulaminu pracowniczego.

W przypadku gdy były urzędnik przestaje spełniać wymogi otrzymywania renty inwalidzkiej, jest on przywracany na pierwsze wakujące stanowisko w swojej kategorii lub kategorii specjalnej, odpowiadające jego szczeblowi kariery, pod warunkiem że urzędnik ten posiada kwalifikacyjne niezbędne do objęcia tego stanowiska. Jeżeli urzędnik odmawia objęcia zaproponowanego mu stanowiska, utrzymuje swoje uprawnienia do przywrócenia na kolejne wakujące stanowisko w swojej kategorii lub kategorii specjalnej, odpowiadające jego szczeblowi kariery, o ile posiada on niezbędne kwalifikacje do jego objęcia; jeżeli urzędnik odmawia przyjęcia stanowiska po raz drugi, może zostać zwolniony z urzędu.

W przypadku śmierci byłego urzędnika otrzymującego rentę inwalidzką, uprawnienia do renty wygasają z końcem miesiąca kalendarzowego, w którym nastąpiła śmierć.

Artykuł  15 279

 (46)

Do czasu osiągnięcia przez byłego urzędnika pobierającego rentę inwalidzką wieku emerytalnego, instytucja może kierować go na okresowe badania lekarskie w celu upewnienia się, że spełnia on nadal wymogi otrzymywania dodatek inwalidzki.

Artykuł  16 280

 (46)

(skreślony)

Rozdział  4

Renta rodzinna

Artykuł  17 281

 (8) (46)

W przypadku śmierci urzędnika posiadającego jeden ze statusów służbowych określonych w art. 35 regulaminu pracowniczego, żyjący małżonek uprawniony jest do renty rodzinnej w wysokości równej 60 % emerytury, która wypłacana byłaby urzędnikowi, gdyby był do niej uprawniony w momencie śmierci, niezależnie od minimalnego czasu służby oraz wieku, pod warunkiem że małżeństwo trwało przynajmniej rok oraz z zastrzeżeniem przepisów art. 1 ust. 1 oraz art. 22.

Czas trwania małżeństwa nie jest brany pod uwagę, jeżeli z małżeństwa zawartego przez urzędnika lub z jego poprzedniego małżeństwa pochodzi jedno lub więcej dzieci, a wdowa utrzymuje lub utrzymywała te dzieci albo jeżeli śmierć urzędnika została spowodowana przez jego niepełnosprawność lub chorobę, które powstały w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych lub w związku z wypadkiem.

Artykuł  17a 282

 (40)

Z zastrzeżeniem art. 1 ust. 1 i art. 22, żyjący małżonek po byłym urzędniku, który został odwołany ze stanowiska lub wobec którego zastosowany został środek dotyczący zakończenia służby na podstawie rozporządzeń (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68, (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2530/72 lub (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543/73, oraz który zmarł w trakcie otrzymywania miesięcznego świadczenia z tytułu odwołania ze stanowiska w interesie służby zgodnie z art. 50 regulaminu pracowniczego lub na podstawie wyżej wspomnianych rozporządzeń, uprawniona jest do renty rodzinnej w wysokości równej 60 % emerytury, która byłaby wypłacana na rzecz urzędnika, gdyby był do niej uprawniony w momencie śmierci, niezależnie od minimalnego czasu służby oraz wieku, pod warunkiem że przed odejściem urzędnika ze służby w instytucji urzędnik pozostawał w związku małżeńskim, który trwał przynajmniej jeden rok.

Kwota renty rodzinnej przewidzianej w akapicie pierwszym nie może być niższa od kwot określonych w art. 79 akapit drugi regulaminu pracowniczego. Kwota renty rodzinnej nie może jednak przekraczać kwoty pierwszej emerytury, do której były urzędnik byłby uprawniony, gdyby pozostał przy życiu i gdyby została mu przyznana emerytura po wykorzystaniu prawa do jednego z powyższych świadczeń.

Czas trwania małżeństwa określony w akapicie pierwszym nie jest brany pod uwagę, jeśli z małżeństwa, które urzędnik zawarł przed zakończeniem służby pochodzi jedno lub więcej dzieci, a żyjący małżonek utrzymuje lub utrzymywała te dzieci pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 2 załącznika VII.

Nie bierze się również pod uwagę czasu trwania małżeństwa, jeśli śmierć byłego urzędnika nastąpiła w związku z jedną z okoliczności określonych w art. 17 akapit drugi in fine.

Artykuł  18 283

 (8)

Jeżeli były urzędnik otrzymywał emeryturę za wysługę lat, jego żyjący małżonek jest uprawniony do renty rodzinnej w wysokości 60 % emerytury za wysługę lat, jaką urzędnik otrzymywał w chwili śmierci, pod warunkiem że pozostawali w związku małżeńskim, zanim urzędnik odszedł ze służby w instytucji, oraz że związek małżeński trwał przynajmniej jeden rok, a także z zastrzeżeniem przepisów art. 22. Minimalna renta rodzinna wynosi 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego; jednakże wysokość renty rodzinnej nie może w żadnym przypadku przekroczyć kwoty emerytury za wysługę lat, którą małżonek otrzymywał w chwili śmierci.

Czasu trwania małżeństwa nie uwzględnia się, jeżeli ze związku małżeńskiego zawartego przez urzędnika zanim odszedł on ze służby pochodzi jedno lub więcej dzieci, pod warunkiem że żyjący małżonek utrzymuje lub utrzymywał te dzieci.

Artykuł  18a 284

 (8)

Żyjący małżonek po byłym urzędniku, który zakończył służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego oraz wniósł o wstrzymanie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnie wiek emerytalny, jest uprawniona, pod warunkiem że przed odejściem urzędnika ze służby w instytucji urzędnik pozostawał w związku małżeńskim, który trwał przynajmniej jeden rok oraz z zastrzeżeniem przepisów art. 22, do renty rodzinnej w wysokości 60 % emerytury, która podlegałaby wypłacie na rzecz urzędnika po osiągnięciu przez niego wieku emerytalnego. Kwota renty rodzinnej wynosi co najmniej 35 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego, nie może jednak przekraczać kwoty emerytury, która byłaby wypłacana urzędnikowi po ukończeniu przez niego 63 roku życia.

Czas trwania małżeństwa nie jest brany pod uwagę, jeżeli z małżeństwa zawartego przez byłego urzędnika przed zakończeniem służby pochodzi jedno lub więcej dzieci, pod warunkiem że żyjący małżonek utrzymuje lub utrzymywała te dzieci.

Artykuł  19 285

 (8) (46)

W przypadku gdy były urzędnik otrzymywał rentę inwalidzką, żyjący małżonek jest uprawniony do otrzymywania renty wdowiej w wysokości 60 % kwoty renty inwalidzkiej, którą otrzymywał urzędnik w chwili śmierci, z zastrzeżeniem przepisów art. 22, pod warunkiem że związek małżeński trwał, gdy urzędnik uzyskał uprawnienia do renty.

Minimalna renta rodzinna wynosi 35 % ostatniego wynagrodzenia zasadniczego; jednakże wysokość renty rodzinnej nie może w żadnym przypadku przekroczyć kwoty renty inwalidzkiej, którą małżonek otrzymywał w chwili śmierci.

Artykuł  20

(46)

Do celów art. 17a, 18, 18a oraz 19 czas trwania małżeństwa nie jest brany pod uwagę w przypadku, gdy małżeństwo, mimo iż zostało zawarte po zakończeniu służby przez urzędnika, trwało co najmniej pięć lat.

Artykuł  21

(8) (46)

1.  286  Renta sieroca przewidziana w art. 80 akapit pierwszy, drugi i trzeci regulaminu pracowniczego dla pierwszej sieroty równa jest ośmiu dziesiątym kwoty renty wdowiej, do której uprawniona byłby żyjący małżonek po urzędniku lub byłym urzędniku, któremu przysługiwała emerytura za wysługę lat lub renta inwalidzka, bez uwzględniania obniżek określonych w art. 25.

Renta sieroca nie może być niższa od kwoty minimum socjalnego, z zastrzeżeniem przepisów art. 22.

2.  Renta sieroca dla każdego następnego dziecka pozostającego na utrzymaniu podwyższana jest o kwotę stanowiącą równowartość dwukrotnego dodatku na dziecko.

Sieroty uprawnione są do dodatku edukacyjnego w przypadkach, gdy spełnione są warunki określone w art. 3 załącznika VII.

3.  Łączna kwota renty sierocej i dodatku na dziecko dzielona jest w równych częściach między uprawnione sieroty.
Artykuł  22

(46) 287

W przypadku gdy urzędnik pozostawia wdowę oraz sieroty z poprzedniego małżeństwa lub innych następców prawnych, łączna kwota rent jest obliczana tak, jakby żyjący małżonek posiadał wszystkie powyższe osoby na swoim utrzymaniu i rozdzielana między te grupy osób proporcjonalnie w stosunku do rent, które zostałyby przyznane każdemu uprawnionemu traktowanemu w oddzielny sposób.

W przypadku gdy urzędnik pozostawia sieroty pochodzące z różnych małżeństw, łączna kwota rent jest obliczana tak, jakby wszystkie dzieci pochodziły z tego samego małżeństwa i rozdzielana między te grupy osób proporcjonalnie w stosunku do rent, które zostałyby przyznane każdemu uprawnionemu, traktowanemu w oddzielny sposób.

Do celów obliczenia powyższego podziału, dzieci pochodzące z poprzedniego małżeństwa jednego z małżonków, które zostały uznane za pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII, zostają włączone do kategorii dzieci pochodzących z małżeństwa urzędnika lub byłego urzędnika, któremu przysługiwała emerytura za wysługę lat lub renta inwalidzka.

W przypadku określonym w akapicie drugim, wstępni uznani za osoby pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII, traktowani są w ten sam sposób jak dzieci pozostające na utrzymaniu oraz, do celów obliczenia powyższego rozdziału, zostają włączeni do kategorii zstępnych.

Artykuł  23

(46)

Uchylony

Artykuł  24 288

 (8) (46)

Prawo do renty rodzinnej powstaje pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć urzędnika lub byłego urzędnika, któremu przysługiwała emerytura za wysługę lat lub renta inwalidzka. Jednakże w przypadku gdy po śmierci urzędnika lub osoby uprawnionej do emerytury lub renty dokonano wypłaty przewidzianej w art. 70 regulaminu pracowniczego, prawo to powstaje dopiero pierwszego dnia czwartego miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć.

Prawo do renty rodzinnej wygasa wraz z końcem miesiąca kalendarzowego, w którym otrzymujący rentę zmarł lub przestał spełniać wymogi otrzymywania renty. Podobnie prawo do renty sierocej wygasa, jeżeli osoba otrzymująca przestaje być dzieckiem pozostającym na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII.

Artykuł  25 289

 (46)

W przypadku gdy różnica wieku między zmarłym urzędnikiem lub byłym urzędnikiem, któremu przysługiwała emerytura za wysługę lat lub renta inwalidzka, a jego małżonkiem, pomniejszona o czas trwania ich związku małżeńskiego wynosi ponad 10 lat, renta rodzinna, obliczona zgodnie z poprzednimi przepisami, podlega w następujący sposób obniżce za każdy pełny rok różnicy:

o 1 % za lata od 10 do 20,
o 2 % za lata od 20 do 25, ale bez 25 roku,
o 3 % za lata od 25 do 30 lat, ale bez 30 roku,
o 4 % za lata od 30 do 35 lat, ale bez 35 roku,
o 5 % za lata od 35.
Artykuł  26 290

Prawo do otrzymywania renty wdowiej wygasa w przypadku ponownego zawarcia związku małżeńskiego. Żyjący małżonek jest uprawniony do niezwłocznej wypłaty kwoty stanowiącej równowartość dwukrotnej wysokości rocznej kwoty przysługującej jej renty wdowiej, pod warunkiem że nie ma zastosowania art. 80 akapit drugi regulaminu pracowniczego.

Artykuł  27 291

 (24) (46)

Rozwiedziony małżonek urzędnika lub byłego urzędnika jest uprawniony do otrzymania renty rodzinnej, jak określono w niniejszym rozdziale, pod warunkiem że z chwilą śmierci byłego małżonka przysługiwało mu prawo do otrzymywania od niego środków utrzymania na mocy wyroku sądowego lub w wyniku ugody zawartej między nim a byłym małżonkiem.

Wysokość renty rodzinnej nie może jednakże przekraczać kwoty alimentów wypłacanych w chwili śmierci byłego małżonka, po zaktualizowaniu tej kwoty zgodnie z przepisami art. 82 Regulaminu pracowniczego.

Uprawnienie byłego małżonka wygasa w przypadku zawarcia kolejnego związku małżeńskiego przed śmiercią byłego małżonka. Artykuł 26 stosuje się w przypadku zawarcia kolejnego związku małżeńskiego po śmierci byłego małżonka.

Artykuł  28 292

 (24) (46)

Jeżeli zmarły urzędnik pozostawia więcej niż jednego rozwiedzionego małżonka uprawnionego do renty rodzinnej albo jednego lub więcej rozwiedzionych małżonków oraz żyjącego małżonka uprawnionych do renty rodzinnej, renta jest dzielona proporcjonalnie w stosunku do czasu trwania poszczególnych małżeństw. Zastosowanie mają przepisy art. 27 akapit drugi i trzeci.

Jeżeli jedna z osób uprawnionych do renty umiera lub zrzeka się swojego udziału w rencie wdowiej, udział tej osoby powiększa udziały pozostałych osób, z wyjątkiem przypadków, gdy uprawnienie to przechodzi na sieroty na mocy art. 80 akapit drugi regulaminu pracowniczego.

Obniżki z tytułu różnicy wieku, zgodnie z art. 25, są dokonywane oddzielnie w odniesieniu do rent podzielonych zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.

Artykuł  29 293

W przypadku gdy na mocy art. 42 rozwiedziony małżonek traci prawo do renty, całkowita kwota renty wypłacana jest na rzecz żyjącego małżonka, pod warunkiem że nie ma zastosowania art. 80 regulaminu pracowniczego.

Rozdział  5

Renty tymczasowe

Artykuł  30

(46)

Małżonek urzędnika posiadającego jeden ze statusów wymienionych w art. 35 regulaminu pracowniczego, którego miejsce pobytu pozostaje nieznane przez okres dłuższy niż rok, lub osoby uznane za pozostające na jego utrzymaniu otrzymują tymczasowo rentę rodzinną, do której byliby uprawnieni na podstawie przepisów niniejszego załącznika.

Artykuł  31 294

 (46)

Małżonek lub osoby uznane za pozostające na utrzymaniu byłego urzędnika otrzymującego emeryturę za wysługę lat lub rentę inwalidzką, którego miejsce pobytu jest nieznane przez okres dłuższy niż rok, mogą tymczasowo otrzymywać rentę rodzinną, do której byliby uprawnieni na podstawie przepisów niniejszego załącznika.

Artykuł  31a

(46) 295

Małżonek lub osoby uznane za pozostające na utrzymaniu byłego urzędnika w rozumieniu art. 18a załącznika VIII lub byłego urzędnika uprawnionego do świadczenia z tytułu odwołania ze stanowiska w interesie służby na mocy art. 50 regulaminu pracowniczego lub na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1857/89(1), rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1746/2002(2), rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1747/2002(3) lub rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1748/2002(4) mogą, jeśli miejsce pobytu byłego urzędnika pozostaje nieznane prze okres dłuższy niż rok, otrzymywać rentę rodzinną, do której byliby uprawnieni na podstawie przepisów niniejszego załącznika.

Artykuł  32

(46)

Przepisy art. 31 stosuje się do osób uznanych za pozostające na utrzymaniu osoby otrzymującej lub uprawnionej do otrzymywania renty rodzinnej, której miejsce pobytu pozostaje nieznane przez okres dłuższy niż rok.

Artykuł  33

(46)

Tymczasowe renty rodzinne na podstawie art. 30, 31, 31a i 32 przekształca się w zwykłe renty rodzinne, jeśli śmierć urzędnika lub byłego urzędnika została należycie potwierdzona lub został on prawomocnym wyrokiem sądu uznany za zmarłego.

Rozdział  6

Podwyżki rent w odniesieniu do dzieci pozostających na utrzymaniu

Artykuł  34

(8) (46) 296

Przepisy art. 81 akapit drugi regulaminu pracowniczego stosuje się także wobec osób otrzymujących rentę tymczasową.

Przepisy art. 80 i 81 Regulaminu pracowniczego mają zastosowanie również w stosunku do dzieci urodzonych wcześniej niż 300 dni po śmierci urzędnika lub byłego urzędnika otrzymującego emeryturę za wysługę lat lub rentę inwalidzką.

Artykuł  35

(8) 297

Przyznanie emerytury za wysługę lat lub renty rodzinnej, albo renty inwalidzkiej lub renty tymczasowej nie uprawnia do otrzymywania dodatku zagranicznego.

Rozdział  7

Sekcja 1 Finansowanie systemu emerytalno-rentowego

Artykuł  36 298

Od wynagrodzenia lub renty inwalidzkiej potrąca się składki na system emerytalno-rentowy przewidziany w art. 77 do 84 regulaminu pracowniczego.

Artykuł  37

(24)

Oddelegowany urzędnik nadal opłaca składki określone w art. 36, obliczane na podstawie wynagrodzenia podstawowego odpowiadającego jego stopniowi oraz grupie zaszeregowania. Stosuje się to również do urzędników, którzy otrzymują świadczenie w związku z przeniesieniem w tymczasowy stanu spoczynku lub odwołaniem ze stanowiska w interesie służby, oraz urzędników przebywających na urlopie z przyczyn osobistych, którzy nadal uzyskują uprawnienia emerytalne na warunkach określonych w art. 40 ust. 3 regulaminu pracowniczego, maksymalnie przez okres do pięciu lat, zgodnie z art. 3.

Wszelkie świadczenia, do których może być uprawniony urzędnik lub jego następcy prawni na podstawie przepisów dotyczących systemu emerytalno-rentowego obliczane są na podstawie tego wynagrodzenia podstawowego.

Artykuł  38

Nie można żądać zwrotu właściwie potrąconych składek. Nienależnie potrącone składki nie uprawniają do otrzymania świadczeń emerytalno-rentowych; składki te podlegają zwrotowi bez odsetek na wniosek urzędnika lub jego następców prawnych.

Artykuł  39 299

(skreślony)

Sekcja  2

Obliczanie rent i emerytur

Artykuł  40

(8) 300

Instytucja zatrudniająca urzędnika w momencie zakończenia jego zatrudnienia, odpowiedzialna jest za obliczanie kwoty emerytury za wysługę lat lub renty rodzinnej, lub tymczasowej, albo renty inwalidzkiej. Szczegółowe zestawienie obliczonych świadczeń przekazywane jest urzędnikowi lub jego następcom prawnym oraz Komisji Europejskiej, która wypłaca świadczenia emerytalno-rentowe, równocześnie z decyzją o przyznaniu emerytury lub renty.

Emerytury za wysługę lat lub renty inwalidzkiej nie wypłaca się równolegle do pensji wypłacanej z ogólnego budżetu Unii Europejskiej lub jednej z agencji, ani z dodatkiem wypłacanym na mocy art. 41 i 50 Regulaminu pracowniczego. Podobnie ich wypłacanie jest sprzeczne z wypłacaniem wynagrodzenia uzyskanego w wyniku pełnienia służby na stanowisku w jednej z instytucji lub agencji.

Artykuł  41

Kwotę renty lub emerytury można w dowolnym momencie obliczyć ponownie, w przypadku gdy popełniono błąd lub doszło do jakiegokolwiek pominięcia.

Renty lub emerytury podlegają zmianie wysokości lub cofnięciu, w przypadku gdy przyznanie danego świadczenia było sprzeczne z przepisami regulaminu pracowniczego lub niniejszego załącznika.

Artykuł  42 301

 (46)

W przypadku śmierci urzędnika lub byłego urzędnika, któremu przysługiwała emerytura za wysługę lat lub renta inwalidzka, gdy jego następcy prawni nie złożyli w ciągu roku od jego śmierci wniosku o przyznanie przysługujących im świadczeń, tracą oni swoje uprawnienia, chyba że wykażą, iż nie mogli złożyć wniosku w terminie z powodu siły wyższej.

Artykuł  43

(46)

Były urzędnik oraz jego następcy prawni, którym przysługują świadczenia w ramach systemu emerytalno-rentowego zobowiązani są do przedstawienia na piśmie dowodów, jakie mogą być od nich wymagane oraz powiadamiają instytucję określoną art. 45 akapit drugi o wszelkich okolicznościach mogących mieć wpływ na ich uprawnienia.

Artykuł  44 302

W przypadku gdy urzędnik został, w części lub całkowicie, tymczasowo pozbawiony swoich uprawnień do emerytury na mocy art. 9 załącznika IX, jest on uprawniony do żądania zwrotu opłaconych przez niego składek proporcjonalnie do kwoty, o jaką została zmniejszona emerytura.

Sekcja  3

Wypłata świadczeń

Artykuł  45 303

 (46)

Świadczenia w ramach systemu emerytalno-rentowego wypłacane są co miesiąc z dołu.

Świadczenia wypłacane są w imieniu Unii przez instytucję wyznaczoną przez organy budżetowe; żadna inna instytucja nie może, obojętnie pod jaką nazwą, wypłacać z własnych funduszy, świadczeń przewidzianych w ramach niniejszego systemu emerytalno-rentowego.

Emerytom zamieszkującym w Unii Europejskiej świadczenia wypłaca się w euro na konto bankowe w Unii Europejskiej.

Emerytom zamieszkującym poza Unią Europejską emerytury wypłaca się w euro na konto bankowe w Unii Europejskiej lub w państwie zamieszkania. W wyjątkowych przypadkach emerytura może zostać wypłacona w walucie obcej państwa zamieszkania emeryta, przeliczonej po najbardziej aktualnym kursie wymiany walut stosowanym w celu wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej.

Artykuł ten stosuje się przez analogię do osób otrzymujących rentę inwalidzką

Artykuł  46 304

 (46)

Kwoty należne Unii od urzędnika lub byłego urzędnika otrzymującego emeryturę za wysługę lat lub rentę inwalidzką w dniu płatności danego świadczenia w ramach niniejszego systemu emerytalno-rentowego, są potrącane z kwoty jego świadczenia lub świadczeń przysługujących jego następcom prawnym. Potrącenie to może być rozłożone na kilka miesięcy.

Artykuł  47

(46)

Uchylony

Rozdział  8

Przepisy przejściowe

Artykuł  48 305

Urzędnikowi, który uzyskał na podstawie przepisów przejściowych uprawnienia wynikające z regulaminu pracowniczego, przysługują uprawnienia do świadczeń emerytalnych obliczanych od dnia przystąpienia do tymczasowego wspólnego systemu emerytalno-rentowego instytucji Unii.

Na wniosek urzędnika jego uprawnienia do świadczeń emerytalnych, bez względu na jakiekolwiek sprzeczne z tym przepisy regulaminu pracowniczego, obliczane są od dnia, w którym wstąpił on do służby instytucji Unii Europejskiej w jakimkolwiek charakterze. W przypadku gdy w trakcie całej lub części poprzedniej służby nie opłacał on składek w ramach systemu emerytalno-rentowego, może nabyć uprawnienia emerytalne za okres, w którym nie mógł opłacać składek, poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty w ratach. Składki wniesione przez urzędnika, wraz z odpowiednimi kwotami wniesionymi przez instytucję, uważa się za zapisane na rachunku urzędnika w ramach tymczasowego systemu emerytalno-rentowego w dniu wejścia w życie regulaminu pracowniczego.

Artykuł  49 306

W przypadku gdy urzędnik wykorzystał przysługującą mu możliwość wycofania ze swojego rachunku w tymczasowym wspólnym systemie emerytalno-rentowym instytucji Unii kwot, do których opłacenia był zobowiązany w swoim państwie pochodzenia w celu zachowania tam swoich uprawnień do świadczeń emerytalnych, jego uprawnienia emerytalne za okres, w którym należał do tymczasowego wspólnego systemu emerytalno-rentowego, są zmniejszane proporcjonalnie do wysokości kwot wycofanych z tego rachunku.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania w przypadku, gdy urzędnik zwrócił się z wnioskiem, w terminie trzech miesięcy od zastosowania wobec niego regulaminu pracowniczego, o umożliwienie mu zwrotu tych kwot wraz z odsetkami składanymi według stawki 3,5 % w skali roku.

Artykuł  50

Urzędnik, który uzyskał na podstawie przepisów przejściowych uprawnienia wynikające z regulaminu pracowniczego, jest uprawniony, w przypadku zakończenia służby w wieku 65 lat bez ukończenia wymaganych zgodnie z art. 77 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego 10 lat służby, do wyboru wypłaty świadczenia obliczonego zgodnie z przepisami art. 12 lub emerytury w proporcjonalnej wysokości zgodnie z art. 77 akapit drugi regulaminu pracowniczego.

Artykuł  51 307

Niniejszy system emerytalno-rentowy ma zastosowanie do wdów oraz następców prawnych pracowników Unii, którzy zmarli w czasie aktywnego zatrudnienia przed wejściem w życie regulaminu pracowniczego oraz do wszelkich pracowników Unii, którzy przed wejściem w życie regulaminu pracowniczego stali się całkowicie i trwale niezdolni do pełnienia służby w rozumieniu art. 78 regulaminu pracowniczego, z zastrzeżeniem przeniesienia na Unię kwot z rachunku danej osoby w ramach tymczasowego wspólnego systemu emerytalno-rentowego instytucji Unii. Unia ponosi odpowiedzialność za wypłatę świadczeń przewidzianych w ramach tego systemu emerytalno-rentowego.

______

(1) Dz.U. L 181 z 28.6.1989, str. 2. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 2458/98 (Dz.U. L 307, z 17.11.1998, str. 1).

(2) Dz.U. L 264 z 2.10.2002, str. 1.

(3) Dz.U. L 264 z 2.10.2002, str. 5.

(4) Dz.U. L 264 z 2.10.2002, str. 9.

ZAŁĄCZNIK  IX  308

POSTĘPOWANIE DYSCYPLINARNE

Sekcja  1

Przepisy ogólne

Artykuł  1
1.  W każdym przypadku gdy dochodzenie prowadzone przez OLAF ujawnia możliwość osobistego zaangażowania się urzędnika lub byłego urzędnika instytucji, osobę tę należy niezwłocznie powiadomić o tym fakcie, pod warunkiem że nie zagraża to prowadzonemu dochodzeniu. W żadnym wypadku nie można przyjąć ustaleń dotyczących urzędnika wskazanego z imienia i nazwiska po zakończeniu dochodzenia bez umożliwienia temu urzędnikowi zgłoszenia uwag co do dotyczących go faktów. W ustaleniach należy odnieść się do tych uwag.
2.  W sprawach wymagających całkowitej poufności dla potrzeb dochodzenia oraz wymagających zastosowania procedur dochodzeniowych, które należą do właściwości krajowych organów sądowych, wezwanie urzędnika do zgłoszenia uwag może zostać odroczone w porozumieniu z organem uprawnionym powołującym. W takich przypadkach nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego zanim urzędnik nie będzie miał możliwości zgłoszenia uwag.
3.  Jeśli w następstwie dochodzenia OLAF-u nie można utrzymać zarzutów stawianych urzędnikowi, przedmiotowe dochodzenie zostaje umorzone bez podejmowania dalszych działań na podstawie decyzji dyrektora OLAF-u, który informuje o tym urzędnika i instytucję na piśmie. Urzędnik może złożyć wniosek o umieszczenie tej decyzji w jego aktach osobowych.
Artykuł  2
1.  Zasady określone w art. 1 niniejszego Załącznika stosuje się, mutatis mutandis, do innego rodzaju dochodzeń administracyjnych prowadzonych przez organ powołujący.
2.  Organ powołujący powiadamia zainteresowaną osobę o zakończeniu dochodzenia oraz przedstawia jej wnioski ze sprawozdania z dochodzenia oraz, na jej wniosek i z zastrzeżeniem ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, wszystkie dokumenty bezpośrednio związane z zarzutami, które pojawiły się wobec niej.
3.  309  Organ powołujący każdej instytucji przyjmuje ogólne przepisy wykonawcze do niniejszego artykułu, zgodnie z art. 110 Regulaminu pracowniczego.
Artykuł  3
1.  Na podstawie sprawozdania z dochodzenia, po powiadomieniu danego urzędnika o wszystkich dowodach znajdujących się w jego aktach oraz po wysłuchaniu urzędnika, organ powołujący może:
a) zdecydować, że nie można wnieść sprawy przeciwko urzędnikowi, o czym urzędnik zostaje w takim wypadku pisemnie poinformowany; lub
b) zdecydować, nawet jeśli niedopełnienie obowiązków miało miejsce lub wydaje się, że miało miejsce, o niepodjęciu żadnych środków dyscyplinarnych oraz, jeśli to właściwe, skierować upomnienie do urzędnika; lub
c) w przypadku niedopełnienia obowiązku w rozumieniu art. 86 Regulaminu pracowniczego:
i) zdecydować o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, o którym mowa w sekcji 4 niniejszego Załącznika, lub
ii) zdecydować o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego przed komisją dyscyplinarną.
Artykuł  4

Urzędnik, który z przyczyn obiektywnych nie może zostać wysłuchany zgodnie z przepisami niniejszego Załącznika, może zostać poproszony o zgłoszenie swoich uwag na piśmie lub może być reprezentowany przez wybraną przez siebie osobę.

Sekcja  2

Komisja dyscyplinarna

Artykuł  5
1.  310  Komisję dyscyplinarną, zwaną dalej "komisją", powołuje się w każdej instytucji, chyba że, zgodnie z art. 9 ust. 1a regulaminu pracowniczego, co najmniej dwie agencje podejmą decyzję o powołaniu wspólnej komisji. Komisja składa się przynajmniej z jednego członka, który może być przewodniczącym, wybranego spoza instytucji.
2.  Komisja składa się z przewodniczącego i czterech członków zwykłych, którzy mogą być zastępowani, a w sprawach dotyczących urzędnika szczebla grupy zaszeregowania do AD13 w posiedzeniu bierze dwóch dodatkowych członków z tej samej grupy funkcyjnej i tej samej grupy zaszeregowania, co urzędnik, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne.
3.  W odniesieniu do wszystkich spraw innych niż dotyczące urzędników grupy zaszeregowania AD16 lub AD15 członków oraz zastępców członków komisji mianuje się spośród czynnie zatrudnionych urzędników grupy zaszeregowania AD14 lub wyższej.
4.  W odniesieniu do spraw dotyczących urzędników grupy zaszeregowania AD16 lub AD15 członków lub zastępców członków komisji mianuje się spośród czynnie zatrudnionych urzędników grupy zaszeregowania AD16.
5.  Organ powołujący oraz Komitet Pracowniczy uzgadniają procedurę ad hoc dla potrzeb powołania dodatkowych członków, o których mowa w ust. 2, którzy zasiadają w komisji dla potrzeb spraw dotyczących urzędników piastujących stanowisko w państwie trzecim.
Artykuł  6
1.  Organ powołujący oraz Komitet Pracowniczy mianują równocześnie po dwóch członków zwykłych i dwóch zastępców.
2.  Przewodniczący i zastępca przewodniczącego mianowani są przez organ powołujący.
3.  Przewodniczący, członkowie i ich zastępcy są mianowani na okres trzech lat. Jednakże instytucje mogą określić krótszą kadencję członków i zastępców, z zastrzeżeniem, że ma ona wynosić co najmniej jeden rok.
4.  Dwóch członków komisji w rozszerzonym składzie, zgodnie z art. 5 ust. 2 tego Załącznika, mianuje się w sposób następujący:
a) organ powołujący opracowuje listę zawierającą, w miarę potrzeb, nazwiska dwóch urzędników każdej grupy zaszeregowania w każdej grupie funkcyjnej. Jednocześnie Komitet Pracowniczy przesyła do organu powołującego listę sporządzoną na tej samej zasadzie;
b) w ciągu dziesięciu dni od powiadomienia o sprawozdaniu, na podstawie którego podjęta zostaje decyzja o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego przewidzianego w art. 22 Regulaminu pracowniczego, przewodniczący komisji, w obecności zainteresowanej osoby, przeprowadza w drodze losowania wybór członków komisji, po jednym z każdej listy, o których mowa powyżej. Przewodniczący może podjąć decyzje, że w tej procedurze zastępuje go sekretarz. Przewodniczący powiadamia zainteresowanego urzędnika oraz poszczególnych członków komisji o jej pełnym składzie.
5.  Zainteresowany urzędnik ma prawo do odrzucenia jednego z członków komisji w terminie pięciu dni od ustanowienia komisji. Instytucja także ma prawo do odrzucenia jednego z członków komisji.

W tym samym terminie członkowie komisji mogą złożyć wniosek o zwolnienie ich z obowiązków członka komisji z uzasadnionych przyczyn oraz wycofać się z niej, jeżeli występuje sprzeczność interesów.

W miarę potrzeb przewodniczący komisji ponownie przeprowadza wybór w drodze losowania, w celu zastąpienia członków wybranych zgodnie z ust. 4.

Artykuł  7

Komisję wspomaga sekretarz mianowany przez organ powołujący.

Artykuł  8
1.  Przewodniczący oraz członkowie komisji dyscyplinarnej są w pełni niezależni w wykonywaniu swych obowiązków.
2.  Treść obrad oraz prace komisji są tajne.

Sekcja  3

Środki dyscyplinarne

Artykuł  9
1.  Organ powołujący może nałożyć jedną z wymienionych kar:
a) pisemne upomnienie;
b) karę nagany;
c) odroczenie awansu na wyższy stopień na okres od jednego do 23 miesięcy;
d) przeniesienie na niższy stopień;
e) czasowe przeniesienie na niższy stopień na okres od 15 dni do jednego roku;
f) przeniesienie na niższy stopień w ramach tej samej grupy funkcyjnej;
g) zakwalifikowanie do niższej grupy funkcyjnej bez lub z przeniesienie na niższy stopień;
h) usunięcie ze stanowiska oraz, w miarę potrzeb, pro termpore obniżenie lub wstrzymanie na określony czas wypłacania emerytury, renty inwalidzkiej; skutki tego środka nie obejmują osób pozostających na utrzymaniu urzędnika. Jednakże w przypadku takiej obniżki dochód byłego urzędnika nie może być niższy niż minimum socjalne ustanowione w art. 6 załącznika VIII, po dodaniu wypłacanych dodatków rodzinnych dowolnego rodzaju.
2.  W przypadku gdy urzędnik otrzymuje emeryturę za wysługę lat lub rentę inwalidzką, organ powołujący może podjąć decyzję o wstrzymaniu wypłaty tej emerytury lub renty inwalidzkiej na dany okres; skutki tego środka nie obejmują osób pozostających na utrzymaniu urzędnika. Jednakże dochód urzędnika nie może być niższy niż minimum socjalne ustanowione w art. 6 załącznika VIII, po dodaniu wypłacanych dodatków rodzinnych dowolnego rodzaju.
3.  Pojedyncze przewinienie służbowe nie powoduje zastosowania więcej niż jednej kary dyscyplinarnej.
Artykuł  10

Surowość nakładanych kar dyscyplinarnych powinna być współmierna do wagi przewinienia służbowego. Aby ustalić wagę przewinienia oraz podjąć decyzję o nałożonej karze dyscyplinarnej, należy uwzględnić:

a) charakter przewinienia oraz okoliczności, w jakich nastąpiło;
b) stopień, w jakim przewinienie służbowe niekorzystnie wpływa na integralność, reputację lub interesy instytucji;
c) stopień, w jakim przewinienie obejmuje działania celowe lub niedbalstwo;
d) motywy, jakimi kierował się urzędnik, popełniając przewinienie służbowe;
e) staż pracy oraz grupę zaszeregowania urzędnika;
f) zakres osobistej odpowiedzialności urzędnika;
g) zakres zadań i odpowiedzialności urzędnika;
h) czy przewinienie służbowe było wynikiem powtarzających się działań lub zachowań;
i) zachowanie urzędnika w toku kariery zawodowej.

Sekcja  4

Postępowanie dyscyplinarne bez udziału komisji dyscyplinarnej

Artykuł  11

Organ powołujący może zdecydować o nałożeniu kary pisemnego upomnienia lub nagany bez zasięgania opinii komisji dyscyplinarnej. Zanim organ powołujący podejmie decyzję w tej sprawie, wysłuchuje się zainteresowanego urzędnika.

Sekcja  5

Postępowanie dyscyplinarne przed komisją dyscyplinarną

Artykuł  12
1.  Organ powołujący składa sprawozdanie komisji dyscyplinarnej, w którym jasno przedstawia stan faktyczny danej sprawy oraz, o ile sytuacja tego wymaga, okoliczności zaistnienia wszystkich faktów, w tym wszelkie okoliczności obciążające lub łagodzące.
2.  Sprawozdanie przekazuje się zainteresowanemu urzędnikowi i przewodniczącemu komisji dyscyplinarnej, który powiadamia o nim członków komisji.
Artykuł  13
1.  Po otrzymaniu sprawozdania zainteresowany urzędnik ma prawo do otrzymania swoich pełnych akt osobowych oraz sporządzenia kopii wszelkich dokumentów istotnych dla tego postępowania, włączając w to dowody uwalniające od zarzutów.
2.  Zainteresowanemu urzędnikowi przysługuje nie mniej niż 15 dni od dnia otrzymania sprawozdania wszczynającego postępowanie dyscyplinarne na przygotowanie swojej obrony.
3.  Zainteresowanego urzędnika może wspomagać wybrana przez niego osoba.
Artykuł  14

Jeżeli w obecności przewodniczącego komisji dany urzędnik przyznaje się do popełnienia przewinienia służbowego i przyjmuje bez zastrzeżeń sprawozdanie, o którym mowa wart. 12 niniejszego Załącznika, organ powołujący może, z zachowaniem zasady proporcjonalności pomiędzy rodzajem przewinienia służbowego a rozważaną karą, wycofać sprawę z komisji dyscyplinarnej. Jeśli sprawa zostaje wycofana z komisji dyscyplinarnej, przewodniczący wydaje opinię o proponowanej karze.

Na mocy tej procedury organ powołujący, w drodze odstępstwa od przepisów art. 11 niniejszego Załącznika, może nałożyć jedną z kar przewidzianych w art. 9 ust. 1 lit. a)-d) niniejszego Załącznika.

Zainteresowany urzędnik przed przyznaniem się do przewinienia służbowego zostaje poinformowany o możliwych skutkach takiego przyznania się.

Artykuł  15

Przed pierwszym posiedzeniem komisji przewodniczący powierza jednemu z członków zadanie przygotowania ogólnego sprawozdania ze sprawy i powiadamia odpowiednio pozostałych członków komisji.

Artykuł  16
1.  Komisja dyscyplinarna wysłuchuje zainteresowanego urzędnika; może on przy tym, osobiście lub przez przedstawiciela, przedstawić uwagi, ustnie lub na piśmie. Może powołać świadków.
2.  Instytucję reprezentuje przed komisją urzędnik upoważniony do tego przez organ powołujący, któremu przysługują prawa równorzędne do praw zainteresowanego urzędnika.
3.  Komisja może przesłuchać urzędników OLAF-u prowadzących dochodzenie w sprawach, w których dochodzenie wszczął Urząd.
Artykuł  17
1.  W przypadku gdy komisja uznaje, że nie posiada wystarczająco jasnych informacji odnośnie do faktów objętych skargą lub okoliczności ich zaistnienia, może zarządzić dochodzenie, podczas którego każda ze stron może przedstawić swoje stanowisko oraz ustosunkować się do stanowiska przedstawionego przez drugą stronę.
2.  Przewodniczący lub członek komisji prowadzą dochodzenie w imieniu komisji dyscyplinarnej. Dla potrzeb dochodzenia komisja może zażądać dostarczenia wszelkich dokumentów dotyczących rozpatrywanej przez nią sprawy. Instytucja stosuje się do wszelkich takich wniosków we wskazanym terminie, o ile komisja dyscyplinarna go określiła. Jeżeli takie żądanie kieruje się do urzędnika, każda odmowa zastosowania się do takiego wniosku jest odnotowywana.
Artykuł  18

Po zbadaniu przedłożonych dokumentów oraz uwzględniając wszelkie oświadczenia złożone ustnie lub na piśmie i wyniki podjętego dochodzenia, komisja dyscyplinarna, większością głosów, wydaje opinię zawierającą uzasadnienie, czy ustalono zaistnienie faktów, które były przedmiotem skargi oraz określającą karę odpowiadającą ustalonym faktom. Opinia ta jest podpisywana przez wszystkich członków komisji dyscyplinarnej. Każdy z członków może dołączyć do opinii zdanie odrębne. Komisja dyscyplinarna przekazuje opinię organowi powołującemu oraz zainteresowanemu urzędnikowi w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania sprawozdania od organu powołującego, pod warunkiem że ten termin jest współmierny do stopnia złożoności sprawy. Jeśli dochodzenie było prowadzone z inicjatywy komisji dyscyplinarnej, termin wynosi cztery miesiące, o ile jest to okres współmierny do stopnia złożoności sprawy.

Artykuł  19
1.  Przewodniczący komisji nie bierze udziału w głosowaniu w sprawach przez nią rozpatrywanych, z wyjątkiem spraw proceduralnych lub braku rozstrzygnięcia.
2.  Przewodniczący zapewnia wykonanie decyzji komisji oraz przekazuje wszelkie informacje i dokumenty związane ze sprawą do wiadomości każdego z jej członków.
Artykuł  20

Sekretarz sporządza protokół z przebiegu posiedzeń komisji dyscyplinarnej. Świadkowie podpisują protokół zawierający ich zeznania.

Artykuł  21
1.  Koszty poniesione z inicjatywy urzędnika w toku postępowania dyscyplinarnego, w szczególności honorarium zapłacone osobie wybranej do pomocy urzędnikowi lub do jego obrony, ponosi urzędnik w przypadku gdy postępowanie dyscyplinarne skutkuje obciążeniem go jedną z kar przewidzianych w art. 9 niniejszego Załącznika.
2.  Jednakże organ powołujący może podjąć odmienną decyzję w szczególnych przypadkach, kiedy obciążenie finansowe nałożone na urzędnika byłoby krzywdzące.
Artykuł  22
1.  Po przesłuchaniu urzędnika organ powołujący podejmuje decyzję przewidzianą w art. 9 i 10 niniejszego Załącznika w terminie dwóch miesięcy od otrzymania opinii komisji. Decyzja zawiera uzasadnienie.
2.  Jeżeli organ powołujący podejmuje decyzję o zamknięciu sprawy bez nakładania kary dyscyplinarnej, niezwłocznie powiadamia o powyższym zainteresowanego urzędnika na piśmie. Zainteresowany urzędnik może zwrócić się z wnioskiem, aby taką decyzję umieścić w jego aktach osobowych.

Sekcja  6

Zawieszenie

Artykuł  23
1.  Jeżeli organ powołujący zarzuca urzędnikowi poważne przewinienie służbowe, dotyczące niewykonania obowiązków służbowych lub naruszenia prawa, organ może niezwłocznie zawiesić osobę, której zarzuca się przewinienie służbowe, na czas określony lub nieokreślony w pełnieniu obowiązków.
2.  Organ powołujący podejmuje niniejszą decyzję po wysłuchaniu zainteresowanego urzędnika, o ile nie wystąpiły wyjątkowe okoliczności.
Artykuł  24
1.  Decyzja o zawieszeniu urzędnika określa, czy ma on nadal otrzymywać pełne wynagrodzenie w okresie zawieszenia lub jaka część tego wynagrodzenia zostaje wstrzymana. W żadnym przypadku kwota wypłacana na rzecz urzędnika nie może być niższa niż minimum socjalne ustanowione w art. 6 załącznika VIII do niniejszego Regulaminu pracowniczego, po dodaniu wypłacanych wszelkiego rodzaju dodatków rodzinnych.
2.  Sytuacja zawieszonego urzędnika musi zostać ostatecznie rozstrzygnięta w ciągu sześciu miesięcy od daty zawieszenia. Jeżeli w ciągu sześciu miesięcy nie podjęto takiej decyzji, zainteresowany urzędnik ponownie ma prawo do otrzymywania pełnego wynagrodzenia, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.  Wypłatę części wynagrodzenia można nadal wstrzymać po upływie nieprzekraczalnego terminu sześciu miesięcy określonego w ust. 2, jeśli w związku z tymi samymi czynami wobec zainteresowanego urzędnika toczy się postępowanie karne oraz jeśli w wyniku tego postępowania urzędnik został pozbawiony wolności. W takich przypadkach urzędnik nie otrzymuje pełnego wynagrodzenia do czasu, aż właściwy sąd nakaże jego zwolnienie.
4.  Kwoty wstrzymane na mocy ust. 1 zwraca się urzędnikowi, jeżeli decyzja ostateczna nakłada na niego karę dyscyplinarną nie wyższą niż pisemne upomnienie, kara nagany lub odroczenie przeniesienia na wyższy stopień lub jeśli nie zostaje nałożona kara dyscyplinarna; w takim przypadku kwota zwrotu jest powiększana o odsetki w wysokości określonej w art. 12 załącznika XII.

Sekcja  7

Równoległe postępowanie karne

Artykuł  25

Jednakże w przypadku gdy wobec urzędnika toczy się postępowanie karne w związku z tymi samymi czynami, ostateczną decyzję podejmuje się po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu w tej sprawie.

Sekcja  8

Przepisy końcowe

Artykuł  26

Decyzje określone w art. 11, 14, 22 i 23 niniejszego Załącznika przesyła się do wiadomości OLAF-u w przypadkach, w który dochodzenie zostało wszczęte przez Urząd.

Artykuł  27

Urzędnik, wobec którego orzeczono karę dyscyplinarną inną niż usunięcie ze stanowiska, po trzech latach w przypadku pisemnego upomnienia lub nagany lub po sześciu latach w przypadku innej kary może złożyć wniosek o wykreślenie z jego akt osobowych wszelkich wzmianek o takim środku. Organ powołujący podejmuje decyzję o pozytywnym rozpatrzeniu wniosku.

Artykuł  28

Jeżeli zostają ujawnione nowe fakty poparte odpowiednimi dowodami, postępowanie dyscyplinarne może zostać wznowione przez organ powołujący z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanego urzędnika.

Artykuł  29

Jeżeli zgodnie z art. 1 ust. 3 i art. 22 ust. 2 niniejszego Załącznika umorzono postępowanie przeciwko urzędnikowi, urzędnik ma prawo do żądania naprawienia wyrządzonych szkód przez odpowiednie ogłoszenie decyzji organu powołującego.

Artykuł  30  311  

Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 3, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, organ powołujący każdej instytucji, jeżeli uzna to za konieczne, przyjmuje zasady wykonawcze do niniejszego załącznika.

ZAŁĄCZNIK  X

(51)

Przepisy szczególne mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim

Rozdział  1

Przepisy ogólne

Artykuł  1 312

Niniejszy załącznik ustanawia przepisy szczególne mające zastosowanie do urzędników Unii Europejskiej pełniących służbę w państwie trzecim.

Jedynie obywatele Państw Członkowskich Unii mogą wstąpić do służby w takim państwie, a organ powołujący nie może stosować wyjątku przewidzianego w art. 28 lit. a) regulaminu pracowniczego.

Ogólne przepisy wykonawcze przyjmowane są zgodnie z przepisami art. 110 regulaminu pracowniczego.

Artykuł  2 313

W drodze decyzji organu powołującego, urzędnicy są okresowo przenoszeni w interesie służby, w razie potrzeby bez względu na to, czy istnieją wakujące stanowiska pracy.

Organ powołujący dokonuje takich przeniesień na mocy szczególnej procedury określanej, jako "procedura mobilności", dla której ustanawia szczegółowe przepisy wykonawcze, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym.

Artykuł  3 314

Na mocy procedury mobilności urzędnik pełniący obowiązki w państwie trzecim, na mocy decyzji organu powołującego, może ponownie zostać tymczasowo skierowany na stanowisko w siedzibie instytucji lub w innym miejscu zatrudnienia w Unii; takie skierowanie, które nie jest poprzedzone ogłoszeniem o wakującym stanowisku, nie może trwać dłużej niż cztery lata. W drodze odstępstwa od art. 1 akapit pierwszy, organ powołujący może podjąć decyzję na podstawie ogólnych przepisów wykonawczych, iż urzędnik w okresie tego tymczasowego powierzenia stanowiska nadal podlega niektórym przepisom niniejszego załącznika, z wyłączeniem art. 5, 10 i 12.

Rozdział  2

Obowiązki

Artykuł  4

Urzędnik wykonuje swoje obowiązki w miejscu, które zostało mu wyznaczone przy jego powołaniu lub przeniesieniu w interesie służby w ramach procedury mobilności.

Artykuł  5 315
1.  Jeżeli instytucja zapewnia urzędnikowi zakwaterowanie, które odpowiada zakresowi jego obowiązków oraz liczbie członków jego rodziny pozostających na utrzymaniu urzędnika, urzędnik zamieszkuje w nim na stałe.
2.  Szczegółowe zasady stosowania ust. 1 ustanawia organ powołujący, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym. Organ powołujący podejmuje również decyzję w sprawie dotacji do umeblowania oraz innego rodzaju wyposażenia miejsca zakwaterowania, zgodnie z warunkami mającymi zastosowanie do każdego miejsca zatrudnienia.

Rozdział  3

Warunki pracy

Artykuł  6 316

Urzędnik jest uprawniony do corocznego urlopu w wymiarze dwóch dni roboczych za każdy miesiąc pełnienia służby w roku kalendarzowym.

Niezależnie od akapitu pierwszego niniejszego artykułu, urzędnicy, którzy na dzień 1 stycznia 2014 r. są już oddelegowani do państw trzecich są uprawnieni do:

- trzech dni roboczych od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r.,
- dwóch i pół dnia roboczego od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.
Artykuł  7 317

W roku, w którym urzędnik rozpoczyna lub kończy pełnienie służby w państwie trzecim, uprawniony jest do dwóch dni roboczych urlopu za każdy pełny miesiąc służby, do dwóch dni roboczych urlopu za niepełny miesiąc służby liczący ponad 15 dni oraz do jednego dnia roboczego urlopu za każdy niepełny miesiąc służby liczący 15 dni lub mniej.

W przypadku gdy urzędnik, z przyczyn innych niż wymagania służbowe, nie wykorzystał całego swojego urlopu corocznego przed końcem danego roku kalendarzowego, czas urlopu, który może zostać przeniesiony na kolejny rok, nie może być dłuższy niż 14 dni roboczych.

Artykuł  8  318  

Organ powołujący może w wyjątkowych przypadkach, w drodze szczególnej decyzji zawierającej uzasadnienie, przyznać urzędnikowi urlop wypoczynkowy, biorąc pod uwagę szczególnie trudne warunki życia w miejscu pełnienia przez niego służby. Dla każdego takiego miejsca, organ powołujący określa miasto lub miasta, gdzie można skorzystać z urlopu wypoczynkowego.

Urzędnicy, którzy uczestniczą w szkoleniu zawodowym zgodnie z art. 24a regulaminu pracowniczego i którym zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego artykułu przyznano urlop wypoczynkowy, dążą do łączenia w miarę możliwości okresów szkolenia zawodowego z urlopem wypoczynkowym.

Artykuł  9 319
1.  320  Urlop coroczny może zostać wykorzystany w całości lub może zostać podzielony na kilka okresów zgodnie z życzeniem urzędnika przy uwzględnieniu wymogów służby. Urlop ten musi jednak obejmować przynajmniej jeden okres dwóch kolejnych tygodni.
2.  Urlop wypoczynkowy określony w art. 8 nie może przekraczać okresu 15 dni roboczych w każdym roku pełnienia służby. Nie może być on łączony z urlopem corocznym, ani nie może być przenoszony z jednego roku na następny.
Artykuł  9a 321

W czasie urlopu rodzicielskiego i urlopu ze względów rodzinnych, przewidzianych w art. 42a i 42b regulaminu pracowniczego, art. 5, 23 i 24 niniejszego załącznika mają nadal zastosowanie przez okres nieprzekraczający łącznie sześciu miesięcy w trakcie każdego dwuletniego okresu pełnienia obowiązków w państwie trzecim, a art. 15 tego załącznika ma nadal zastosowanie przez okres nieprzekraczający łącznie dziewięciu miesięcy w trakcie każdego dwuletniego okresu pełnienia obowiązków w państwie trzecim.

Rozdział  4

Wynagrodzenie oraz świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego

Sekcja  1

Wynagrodzenie oraz dodatki rodzinne

Artykuł  10  322  
1.  Dodatek ze względu na warunki życia jest ustalany, zgodnie z miejscem zatrudnienia urzędnika, jako odsetek kwoty referencyjnej. Kwota referencyjna obejmuje całkowite wynagrodzenie podstawowe łącznie z dodatkiem zagranicznym, dodatkiem na gospodarstwo domowe oraz dodatkiem na dzieci pozostające na utrzymaniu, pomniejszone o obowiązkowe potrącenia określone w regulaminie pracowniczym lub w rozporządzeniach wykonawczych do niego.

W przypadku gdy urzędnik jest zatrudniony w państwie, w którym warunki życia mogą być uznane za równoważne z warunkami normalnie występującymi w Unii Europejskiej, nie wypłaca się takiego dodatku.

W przypadku innych miejsc zatrudnienia dodatek ze względu na warunki życia jest ustalany z uwzględnieniem między innymi następujących czynników:

- warunki zdrowotne oraz warunki opieki szpitalnej,
- bezpieczeństwo,
- warunki klimatyczne,
- stopień odizolowania,
- inne lokalne warunki życia.

Dodatki ze względu na warunki życia ustalone dla każdego miejsca zatrudnienia są poddawane przeglądowi oraz w razie potrzeby dostosowywane co roku przez organ powołujący po uzyskaniu opinii Komitetu Pracowniczego.

Organ powołujący może podjąć decyzję o przyznaniu dodatkowej premii oprócz dodatku ze względu na warunki życia, w przypadku gdy dany urzędnik został więcej niż jeden raz oddelegowany do miejsca zatrudnienia uznanego za trudne lub bardzo trudne. Ta dodatkowa premia nie może przekraczać 5 % kwoty referencyjnej, o której mowa w akapicie pierwszym, a organ powołujący należycie uzasadnia każdą decyzję, aby przestrzegać równości traktowania, opierając się przy tym na stopniu trudności poprzedniego oddelegowania.

2.  Jeśli warunki życia w miejscu zatrudnienia powodują osobiste zagrożenie dla urzędnika, wypłacany jest mu dodatkowy dodatek tymczasowy na podstawie uzasadnionej szczególnej decyzji organu powołującego. Dodatek ten ustalany jest jako odsetek kwoty referencyjnej, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy:
- w przypadku gdy organ powołujący zaleca swoim pracownikom niesprowadzanie do miejsca zatrudnienia ich rodzin lub innych osób pozostających na ich utrzymaniu, pod warunkiem że pracownicy zastosują się do tego zalecenia,
- w przypadku gdy organ powołujący podejmuje decyzję o tymczasowym zmniejszeniu liczby pracowników pełniących służbę w danym miejscu zatrudnienia.

W należycie uzasadnionych przypadkach organ powołujący może również zastrzec, że w przypadku określonego oddelegowania urzędnik nie może zabrać ze sobą rodziny. Wspomniany powyżej dodatek jest wypłacany pracownikom, którzy zastosują się do tego zastrzeżenia.

3.  Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu ustala organ powołujący.
Artykuł  11  323

 (78)

Wynagrodzenie, jak również dodatki określone w art. 10, wypłacane są w euro w Belgii. Stosuje się do nich taki sam współczynnik korygujący, jak mający zastosowanie do wynagrodzeń urzędników zatrudnionych w Unii Europejskiej.

Artykuł  12

Na żądanie urzędnika, organ powołujący może podjąć decyzję o wypłaceniu całości lub części jego wynagrodzenia w walucie państwa zatrudnienia. W takim przypadku do wynagrodzenia stosuje się współczynnik korygujący obowiązujący dla miejsca zatrudnienia i przelicza się je według odpowiedniego kursu walutowego.

W wyjątkowych, właściwie uzasadnionych przypadkach organ powołujący może wypłacać całość lub część wynagrodzenia w walucie innej niż waluta państwa zatrudnienia w taki sposób, aby zachowana została jego siła nabywcza.

Artykuł  13 324

W celu zapewnienia w możliwie jak najszerszym zakresie, by urzędnicy mieli równoważną siłę nabywczą, bez względu na ich miejsce zatrudnienia, raz w roku, zgodnie z załącznikiem XI, aktualizowane są współczynniki korygujące, o których mowa w art. 12. W odniesieniu do aktualizowania wszystkie wartości są rozumiane jako wartości referencyjne. Komisja publikuje zaktualizowane wartości w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.

W przypadku stwierdzenia, że zmiany kosztów utrzymania mierzonych na podstawie współczynnika korygującego oraz odpowiedniego kursu walutowego przekroczyły jednak dla danego państwa 5 % od czasu ostatniej aktualizacji, dokonuje się doraźnej aktualizacji w celu dostosowania współczynnika korygującego zgodnie z procedurą określoną w akapicie pierwszym.

Artykuł  14

Komisja przedkłada Radzie roczne sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszego załącznika, w szczególności w sprawie ustalania stawki dodatku ze względu na warunki życia zgodnie z art. 10.

Artykuł  15

Na warunkach określonych przez organ powołujący, urzędnik otrzymuje dodatek edukacyjny w celu pokrycia rzeczywiście ponoszonych kosztów kształcenia, który jest wypłacany po przedstawieniu przez urzędnika rachunków. Z wyjątkiem przypadków uznanych za wyjątkowe przez organ powołujący, dodatek ten nie przekracza wysokości trzykrotności podwojonej kwoty maksymalnego dodatku edukacyjnego.

Artykuł  16 325

 (78)

Należny urzędnikowi zwrot kosztów wypłacany jest albo w euro, albo, na podstawie uzasadnionego wniosku urzędnika, w walucie państwa zatrudnienia.

Urzędnicy mogą wybrać płatność dodatku na zagospodarowanie lub dodatku na ponowne zagospodarowanie w euro albo w walucie nowego miejsca zamieszkania; w tym ostatnim przypadku do kwoty dodatku stosuje się współczynnik korygujący obowiązujący dla danego miejsca oraz przelicza się ją według odpowiedniego kursu walutowego.

Sekcja  2

Przepisy dotyczące zwrotu kosztów

Artykuł  17 326

Urzędnik, któremu instytucja nie zapewnia umeblowanego mieszkania i który z powodów od niego niezależnych, zobowiązany jest do zmiany miejsca zamieszkania w miejscu zatrudnienia, w drodze szczególnej decyzji organu powołującego zawierającej uzasadnienie otrzymuje po przedstawieniu rachunków zwrot kosztów poniesionych w związku z przeprowadzką, zgodnie z przepisami dotyczącymi przeprowadzek.

W takim przypadku otrzymuje on, po przedstawieniu rachunków, zwrot kosztów poniesionych w związku ze zmianą miejsca zamieszkania w wysokości nieprzekraczającej połowy dodatku na zagospodarowanie.

Artykuł  18 327

Urzędnik, który w miejscu swojego zatrudnienia zamieszkuje w hotelu ze względu na to, że nie zostało mu jeszcze przyznane zakwaterowanie przewidziane w art. 5 lub nie jest ono już zapewniane, albo który z powodów od siebie niezależnych nie był w stanie zamieszkać w swoim mieszkaniu, otrzymuje zwrot kosztów hotelu dla siebie oraz swojej rodziny po przedstawieniu rachunków hotelowych, za uprzednią zgodą organu powołującego.

Urzędnik otrzymuje również dietę dzienną przewidzianą w art. 10 załącznika VII pomniejszoną o 50 %, z wyjątkiem przypadku siły wyższej, którego oceny dokonuje organ powołujący.

W przypadku gdy nie może zostać zapewnione zakwaterowanie w hotelu, urzędnik uprawniony jest do zwrotu rzeczywistych kosztów najmu tymczasowego mieszkania, za uprzednią zgodą organu powołującego.

Artykuł  19 328

Urzędnik, któremu nie oddano do dyspozycji samochodu służbowego na potrzeby przejazdów służbowych na obszarze jego działalności, otrzymuje za korzystanie z własnego samochodu ryczałt kilometrowy, którego wysokość jest ustalana przez organ powołujący.

Artykuł  20

Urzędnikowi przysługuje zwrot kosztów podróży w związku z urlopem wypoczynkowym ze swojego miejsca zatrudnienia do objętego zezwoleniem miejsca spędzania urlopu dla siebie oraz, jeśli jest on uprawniony do dodatku na gospodarstwo domowe, dla jego małżonka oraz osób pozostających na jego utrzymaniu, jeśli razem z nim zamieszkują.

W przypadku gdy podróż koleją jest niemożliwa lub niewykonalna, zwrot dokonywany jest na podstawie szczególnej decyzji po okazaniu biletów lotniczych, niezależnie od odległości.

Artykuł  21 329

Urzędnik, który zobowiązany jest do zmiany miejsca zamieszkania w celu spełnienia wymogów art. 20 Regulaminu pracowniczego, z chwilą przyjęcia skierowania lub przeniesienia, z zastrzeżeniem warunków przewidzianych przez organ powołujący oraz w zależności od rodzaju miejsca zakwaterowania, które może zostać zapewnione urzędnikowi w miejscu zatrudnienia, uprawniony jest do zwrotu kosztów:

(a) przeprowadzki części lub wszystkich mebli oraz rzeczy osobistych urzędnika z miejsca, w którym się znajdują w danym momencie, do miejsca zatrudnienia w przypadku gdy zapewnia się nieumeblowane miejsce zakwaterowania;
(b) przewozu rzeczy osobistych urzędnika i składowania mebli i rzeczy osobistych w przypadku gdy zapewnia się umeblowane miejsce zakwaterowania.

W przypadku zakończenia służby przez urzędnika lub jego śmierci, instytucja, z zastrzeżeniem warunków określonych przez organ powołujący, ponosi rzeczywiste koszty przeprowadzki całości lub części jego majątku osobistego z miejsca, w którym rzeczywiście się on znajduje, do miejsca pochodzenia lub koszty transportu jego rzeczy osobistego użytku z miejsca zatrudnienia do jego miejsca pochodzenia. Zwrot może obejmować niektóre lub wszystkie wymienione rodzaje kosztów.

W przypadku śmierci urzędnika stanu wolnego, zwrotu dokonuje się na rzecz jego następców prawnych.

Artykuł  22

Urzędnikowi w okresie próbnym wypłacany jest zaliczkowo tymczasowy dodatek na zakwaterowanie oraz zwrot kosztów przewozu rzeczy osobistego użytku jego małżonka oraz osób pozostających na utrzymaniu.

Jeżeli urzędnik w okresie próbnym nie zostaje powołany na czas nieokreślony po zakończeniu swojego okresu próbnego, instytucja może w wyjątkowych przypadkach, na warunkach określonych przez organ powołujący, zażądać zwrotu tych kwot do połowy ich wysokości.

Artykuł  23 330

Na podstawie wykazu krajów, który zostanie określony przez organ powołujący, oraz w przypadku gdy instytucja nie zapewnia urzędnikowi zakwaterowania, organ powołujący wypłaca urzędnikowi dodatek na zakwaterowanie lub zwraca urzędnikowi kwotę zapłaconego przez niego czynszu.

Dodatek na zakwaterowanie jest wypłacany po przedstawieniu umowy najmu, o ile organ powołujący nie zniesie tego obowiązku z należycie uzasadnionych powodów związanych z praktykami i lokalnymi warunkami w miejscu zatrudnienia znajdującym się w danym państwie trzecim. Kwota dodatku na zakwaterowanie jest wyliczana w pierwszej kolejności w zależności od zakresu obowiązków urzędnika, a następnie w zależności od liczby członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu.

Kwota czynszu jest zwracana, pod warunkiem że organ powołujący udzielił wyraźnego zezwolenia na to zakwaterowanie oraz że odpowiada ono w pierwszej kolejności zakresowi obowiązków pełnionych przez urzędnika oraz w dalszej kolejności liczbie członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu.

Organ powołujący ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu. Kwota dodatku na zakwaterowanie nie może w żadnym przypadku przekroczyć kosztów poniesionych przez urzędnika.

Sekcja  3

Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego

Artykuł  24

Urzędnik, jego małżonek, dzieci oraz inne osoby pozostające na jego utrzymaniu objęci są dodatkowym ubezpieczeniem chorobowym w odniesieniu do różnicy między wydatkami faktycznie poniesionymi oraz płatnościami w ramach ubezpieczenia chorobowego zgodnie z art. 72 regulaminu pracowniczego; nie dokonuje się zwrotów na podstawie art. 72 ust. 3.

Połowę składki na to ubezpieczenie pokrywa urzędnik; wysokość składki urzędnika nie może jednak przekraczać 0,6 % jego wynagrodzenia podstawowego; pozostała część składki jest pokrywana przez instytucję.

Urzędnik, jego małżonek, dzieci oraz inne osoby pozostające na jego utrzymaniu ubezpieczone są w zakresie kosztów przeniesienia się z przyczyn zdrowotnych w sytuacjach zagrożenia, lub w sytuacjach wyjątkowego zagrożenia; składka ubezpieczeniowa opłacana jest w całości przez instytucję.

Artykuł  25 331

Małżonek, dzieci oraz inne osoby pozostające na utrzymaniu urzędnika ubezpieczeni są od następstw wypadków mających miejsce poza Unią, w państwach znajdujących się w wykazie sporządzonym przez organ powołujący.

Połowę składki ubezpieczeniowej opłaca urzędnik, drugą połowę instytucja.

Rozdział  5 332

(skreślony)

Rozdział  6 333

(skreślony)

ZAŁĄCZNIK  XI  334

ZASADY STOSOWANIA ART. 64 I 65 REGULAMINU PRACOWNICZEGO

ROZDZIAŁ  1

COROCZNA AKTUALIZACJA WYNAGRODZEŃ PRZEWIDZIANA W ART. 65 UST. 1 REGULAMINU PRACOWNICZEGO

Sekcja  1

Czynniki determinujące coroczne aktualizacje

Artykuł  1
1.  Sprawozdanie Urzędu Statystycznego Unii Europejskiej (Eurostatu)

Dla potrzeb aktualizacji przewidzianej w art. 65 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz art. 13 załącznika X Eurostat opracowuje corocznie, przed końcem października, sprawozdanie w sprawie zmian kosztów utrzymania w Belgii i Luksemburgu, parytetów gospodarczych między Brukselą a określonymi miejscami w państwach członkowskich i w razie konieczności w państwach trzecich oraz zmian siły nabywczej wynagrodzeń w krajowej administracji centralnej.

2.  Zmiany kosztów utrzymania w Belgii i Luksemburgu

Eurostat opracowuje wskaźnik pomiaru zmian kosztów utrzymania urzędników Unii w Belgii i Luksemburgu. Wskaźnik ten (zwany dalej "wspólnym wskaźnikiem") jest obliczany za pomocą ważenia krajowej stopy inflacji (mierzonej za pomocą zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (HICP) w przypadku Belgii i wskaźnika cen konsumpcyjnych (CPI) w przypadku Luksemburga) w okresie od czerwca poprzedniego roku do czerwca bieżącego roku z uwzględnieniem rozmieszczenia personelu zatrudnionego w tych państwach członkowskich.

3.  Zmiany kosztów utrzymania poza Brukselą
a) Eurostat, w porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi lub innymi właściwymi organami w państwach członkowskich określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009(1) ("krajowe urzędy statystyczne i inne właściwe organy państw członkowskich"), oblicza parytety gospodarcze, które określają równoważność siły nabywczej:
(i) wynagrodzeń urzędników Unii pełniących służbę w stolicach państw członkowskich, z wyjątkiem Niderlandów, gdzie zamiast Amsterdamu stosuje się Hagę, oraz w innych określonych miejscach zatrudnienia, w odniesieniu do Brukseli,
(ii) wypłacanych w państwach członkowskich emerytur urzędników, w odniesieniu do Belgii.
b) Parytety gospodarcze odnoszą się do czerwca każdego roku.
c) Parytety gospodarcze obliczane są w taki sposób, że każdy składnik podstawowy może zostać zaktualizowany dwa razy do roku oraz zweryfikowany w drodze bezpośredniego badania przynajmniej raz na pięć lat. Eurostat aktualizuje parytety gospodarcze z zastosowaniem zmiany zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych państw członkowskich oraz najbardziej odpowiednich wskaźników określonych przez grupę roboczą ds. art. 64 i 65 regulaminu pracowniczego, o której mowa w art. 13.
d) Poza Belgią i Luksemburgiem zmiany kosztów utrzymania w okresie odniesienia mierzy się z zastosowaniem domyślnych wskaźników. Wskaźniki te wylicza się przez pomnożenie wspólnego wskaźnika przez zmianę parytetu gospodarczego.
4.  Zmiany siły nabywczej wynagrodzeń krajowych urzędników administracji centralnej (wskaźniki szczególne)
a) Do celów zmierzenia wartości procentowej zmiany - wzrostu albo spadku - siły nabywczej wynagrodzeń w krajowej służbie cywilnej Eurostat na podstawie informacji przedstawionych przed końcem września przez krajowe urzędy statystyczne lub inne właściwe organy państw członkowskich wylicza szczególne wskaźniki odzwierciedlające zmiany w realnym wynagrodzeniu urzędników centralnej administracji cywilnej między lipcem poprzedniego roku a lipcem bieżącego roku. Wskaźniki obejmują jedną dwunastą wszystkich elementów składowych wypłacanych corocznie.

Wskaźniki szczególne przybierają dwie formy:

(i) jeden wskaźnik dla każdej grupy funkcyjnej zdefiniowanej w regulaminie pracowniczym,
(ii) średni wskaźnik ważony w sposób odzwierciedlający liczbę urzędników krajowej służby cywilnej odpowiadającą każdej grupie funkcyjnej.

Każdy z tych wskaźników określany jest w realnej stawce brutto oraz realnej stawce netto. Przy wyliczaniu stawki netto ze stawki brutto uwzględnia się ustawowe potrącenia oraz ogólne współczynniki podatkowe.

W celu określenia wskaźników brutto i netto dla całego terytorium Unii Europejskiej Eurostat wykorzystuje próbę obejmującą następujące państwa członkowskie: Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Polska, Szwecja i Zjednoczone Królestwo. Parlament Europejski i Rada, na wniosek Komisji na mocy art. 336 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mogą przyjąć nową próbę reprezentującą przynajmniej 75 % produktu krajowego brutto (PKB) Unii, którą stosuje się od roku następującego po roku jej przyjęcia. Wyniki krajowe są korygowane w stosunku do właściwego agregatu krajowego PKB mierzonego z wykorzystaniem parytetów siły nabywczej wskazanych w najbardziej aktualnych danych statystycznych publikowanych zgodnie z definicjami rachunków narodowych zawartymi w aktualnie obowiązującym Europejskim Systemie Rachunków.

b) Na wniosek Eurostatu krajowe urzędy statystyczne lub inne właściwe organy państw członkowskich dostarczają dodatkowych informacji uznanych przez Eurostat za niezbędne do opracowania szczególnego wskaźnika mierzącego dokładnie zmiany siły nabywczej urzędników krajowej służby cywilnej.

Jeżeli po dalszych konsultacjach z krajowymi urzędami statystycznymi lub innymi właściwymi organami państw członkowskich Eurostat znajduje nieprawidłowości statystyczne w uzyskanych informacjach lub uważa za niemożliwe opracowanie wskaźników, które z dokładnością statystyczną dokonują pomiarów zmiany w realnym dochodzie urzędników w danym państwie członkowskim, składa sprawozdanie w tej sprawie Komisji oraz dostarcza jej wszystkich materiałów potrzebnych do przeprowadzenia oceny.

c) Oprócz wskaźników szczególnych Eurostat wylicza odpowiednie wskaźniki kontrolne. Jeden z tych wskaźników ma formę danych na temat rzeczywistego wynagrodzenia przypadającego na osobę w administracji centralnej, opracowanych zgodnie z definicjami rachunków narodowych zawartymi w aktualnie obowiązującym Europejskim Systemie Rachunków.

Do sprawozdania Eurostatu w sprawie wskaźników szczególnych dołączone są uwagi dotyczące różnic między tymi wskaźnikami a wskaźnikami kontrolnymi, o których mowa w niniejszej literze.

Artykuł  2

Dla potrzeb art. 15 niniejszego załącznika Komisja regularnie bada potrzeby instytucji w zakresie naboru.

Sekcja  2

Zasady rocznej aktualizacji wysokości wynagrodzeń i emerytur

Artykuł  3
1.  Na podstawie art. 65 regulaminu pracowniczego, w oparciu o kryteria określone w sekcji 1 niniejszego załącznika, wysokość wynagrodzeń i emerytur aktualizuje się przed końcem każdego roku ze skutkiem od dnia 1 lipca.
2.  Kwota aktualizacji stanowi iloczyn wspólnego wskaźnika i wskaźnika szczególnego. Aktualizacji dokonuje się w stawkach netto i wyraża jako jednolity ogólny odsetek.
3.  Określoną w ten sposób kwotę aktualizacji umieszcza się, zgodnie z podaną poniżej metodą, w tabelach wynagrodzenia podstawowego zawartych w art. 66 regulaminu pracowniczego oraz w załączniku XIII do regulaminu pracowniczego, a także w art. 20, 93 i 133 warunków zatrudnienia innych pracowników:
a) wynagrodzenie netto oraz emeryturę netto bez współczynnika korygującego zwiększa się lub obniża na podstawie aktualizacji, o której mowa powyżej,
b) nowa tabela wynagrodzeń podstawowych sporządzana jest przez wyliczenie kwoty brutto, która po potrąceniu podatku z uwzględnieniem ust. 4 oraz obowiązkowych składek na system zabezpieczenia społecznego oraz składek emerytalnych, odpowiada kwocie netto;
c) konwersja kwot netto na kwoty brutto dokonywana jest w oparciu o sytuację urzędnika stanu wolnego, który nie otrzymuje dodatków przewidzianych w regulaminie pracowniczym.
4.  Do celów stosowania rozporządzenia (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 kwoty określone w art. 4 tego rozporządzenia podlegają przemnożeniu przez czynnik składający się z:
a) czynnika wynikającego z poprzedniej aktualizacji; lub
b) stawki aktualizacji wynagrodzenia, o której mowa w ust. 2.
5.  Współczynników korygujących nie stosuje się w Belgii i Luksemburgu. Współczynniki korygujące stosowane:
a) do wynagrodzeń urzędników Unii Europejskiej pełniących służbę w innych państwach członkowskich oraz niektórych innych miejscach zatrudnienia;
b) w drodze odstępstwa od art. 82 ust. 1 regulaminu pracowniczego, do emerytur Unii Europejskiej wypłacanych w innych państwach członkowskich w części odpowiadającej prawom nabytym przed dniem 1 maja 2004 r.

ustala się na podstawie stosunku odpowiedniego parytetu gospodarczego, o którym mowa w art. 1 niniejszego załącznika, do kursów wymiany określonych w art. 63 regulaminu pracowniczego dla właściwych państw.

Stosuje się procedury ustanowione w art. 8 niniejszego załącznika dotyczące zastosowania współczynników korygujących z mocą wsteczną w miejscach zatrudnienia o wysokiej stopie inflacji.

6.  Instytucje dokonują dodatniej lub ujemnej aktualizacji wynagrodzeń i emerytur urzędników, byłych urzędników oraz innych osób, których to dotyczy, ze skutkiem wstecznym za okres od daty wejścia w życie do daty wejścia w życie kolejnej aktualizacji.

W przypadku gdy aktualizacja z mocą wsteczną wymaga zwrotu nadpłaconych sum, zwrot ten może zostać rozłożony na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od daty wejścia w życie kolejnej rocznej aktualizacji.

ROZDZIAŁ  2

TYMCZASOWA AKTUALIZACJA WYNAGRODZEŃ ORAZ EMERYTUR (ART. 65 UST. 2 REGULAMINU PRACOWNICZEGO)

Artykuł  4
1.  Tymczasowa aktualizacja wynagrodzeń oraz emerytur na mocy art. 65 ust. 2 regulaminu pracowniczego, wchodząca w życie z dniem 1 stycznia, dokonywana jest w przypadku znacznej zmiany kosztów utrzymania między czerwcem a grudniem (przez odniesienie do progu wrażliwości ustalonego w art. 6 niniejszego załącznika) oraz z należytym uwzględnieniem prognoz zmian siły nabywczej w trakcie aktualnego rocznego okresu odniesienia.
2.  Taką tymczasową aktualizację uwzględnia się w rocznej aktualizacji płac.
Artykuł  5
1.  W marcu każdego roku Eurostat sporządza prognozę zmian siły nabywczej w danym okresie w oparciu o informacje dostarczone na posiedzeniu przewidzianym w art. 13 niniejszego załącznika.

Jeśli z prognozy tej wynika ujemna wartość procentowa, przy obliczaniu wysokości tymczasowej aktualizacji brana jest pod uwagę połowa tej wartości procentowej.

2.  Zmiany w kosztach utrzymania w Belgii i Luksemburgu określane są przy wykorzystaniu wspólnego współczynnika dla okresu od czerwca do grudnia poprzedniego roku kalendarzowego.
3.  W przypadku każdego miejsca, dla którego ustalono współczynnik korygujący (inny niż w przypadku Belgii i Luksemburga), wylicza się na grudzień prognozę parytetów gospodarczych, o których mowa w art. 1 ust. 3. Zmianę kosztów utrzymania wylicza się zgodnie z zasadami określonymi w art. 1 ust. 3.
Artykuł  6
1.  Próg wrażliwości na okres sześciu miesięcy, o którym mowa w art. 5 ust. 2 niniejszego załącznika, jest wartością procentową odpowiadającą 6 % za okres 12 miesięcy.
2.  Próg ten stosowany jest, z zastrzeżeniem stosowania art. 5 ust. 1 akapit drugi niniejszego załącznika, zgodnie z następującą procedurą:
a) jeżeli próg wrażliwości (mierzony zgodnie ze wspólnym współczynnikiem między czerwcem a grudniem) zostaje osiągnięty lub przekroczony w Belgii i Luksemburgu, wynagrodzenia dla wszystkich miejsc są aktualizowane zgodnie z procedurą aktualizacji rocznej;
b) jeżeli w Belgii i Luksemburgu nie zostaje osiągnięty próg wrażliwości, aktualizowane są jedynie współczynniki korygujące dla miejsc, gdzie zmiana kosztów utrzymania (mierzona na mocy wskaźników domyślnych między czerwcem a grudniem) przekroczyła próg.
Artykuł  7

Do celów art. 6 niniejszego załącznika:

Kwota aktualizacji odpowiada wspólnemu współczynnikowi pomnożonemu w razie potrzeby przez połowę przewidywanego szczególnego wskaźnika, jeśli jest to wartość ujemna.

Współczynniki korygujące stanowią stosunek właściwego parytetu gospodarczego do kursu wymiany przewidzianego w art. 63 regulaminu pracowniczego, pomnożony przez wartość aktualizacji, jeżeli próg aktualizacji nie został osiągnięty w Brukseli i Luksemburgu.

ROZDZIAŁ  3

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE WSPÓŁCZYNNIKA KORYGUJĄCEGO (MIEJSCA ZATRUDNIENIA O WYSOKIEJ STAWCE PODWYŻKI KOSZTÓW UTRZYMANIA)

Artykuł  8
1.  W przypadku miejsc o wysokiej stawce podwyżki kosztów utrzymania (mierzonej zmianą wskaźników domyślnych) współczynnik korygujący wchodzi w życie przed dniem 1 stycznia w przypadku tymczasowej aktualizacji lub z dniem 1 lipca w przypadku aktualizacji rocznej. Dzieje się tak, aby dostosować stratę siły nabywczej do stanu, który panowałby w danym miejscu zatrudnienia, gdyby zmiana w kosztach utrzymania odpowiadała progowi wrażliwości.
2.  Ustala się następujące daty wejścia w życie aktualizacji rocznych:
a) 16 maja dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 6 %; oraz
b) 1 maja dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 10 %.
3.  Ustala się następujące daty wejścia w życie aktualizacji tymczasowych:
a) 16 listopada dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 6 %;
b) 1 listopada dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 10 %.

ROZDZIAŁ  4

OKREŚLANIE I WYCOFYWANIE WSPÓŁCZYNNIKÓW KORYGUJĄCYCH (ART. 64 REGULAMINU PRACOWNICZEGO)

Artykuł  9
1.  Właściwe organy danych państw członkowskich, organy administracyjne instytucji Unii lub przedstawiciele urzędników Unii w danym miejscu zatrudnienia mogą złożyć wniosek o ustalenie współczynnika korygującego dla tego miejsca.

Wniosek popiera się obiektywnymi czynnikami ujawniającymi dostrzegalną różnicę na przestrzeni kilku lat w kosztach utrzymania między tym miejscem zatrudnienia a stolicą danego państwa członkowskiego (z wyjątkiem Niderlandów, gdzie zamiast Amsterdamu stosuje się Hagę). Jeżeli Eurostat potwierdza, że różnica jest dostrzegalna (ponad 5 %) oraz trwała, Komisja, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego, ustanawia współczynnik korygujący dla tego miejsca.

2.  Komisja podejmuje, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego, decyzję o wycofaniu stosowania współczynnika korygującego szczególnego dla danego miejsca. W takim przypadku decyzja opiera się na jednej z poniższych przesłanek:
a) wniosku właściwych organów danego państwa członkowskiego, organów administracyjnych instytucji Unii lub przedstawicieli urzędników Unii w danym miejscu zatrudnienia, wskazującym, że koszty utrzymania w tym miejscu nie odbiegają już znacząco (mniej niż 2 %) od kosztów w stolicy danego państwa członkowskiego. Zbliżanie tych wartości musi być trwałe i potwierdzone przez Eurostat;
b) braku zatrudnienia urzędników i personelu tymczasowego Unii w tym miejscu.

ROZDZIAŁ  5

OGRANICZENIE WZROSTU PŁAC I KLAUZULE WYJĄTKOWE

Artykuł  10

Wartość szczególnego wskaźnika wykorzystywanego do aktualizacji rocznej jest ograniczona pułapem górnym w wysokości 2 % i pułapem dolnym w wysokości - 2 %. Jeżeli wartość szczególnego wskaźnika przekracza pułap górny lub pułap dolny, do obliczenia wartości aktualizacji wykorzystuje się wartość pułapu.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania, jeżeli stosuje się art. 11.

Pozostała część wartości aktualizacji rocznej wynikająca z różnicy między wartością aktualizacji obliczoną przy użyciu szczególnego wskaźnika a wartością aktualizacji obliczoną z zastosowaniem pułapu jest stosowana od dnia 1 kwietnia następnego roku.

Artykuł  11
1.  Jeżeli wartość realna PKB Unii ulegnie zmniejszeniu w roku bieżącym, zgodnie z prognozami Komisji Europejskiej, a szczególny wskaźnik jest dodatni, jedynie część szczególnego wskaźnika jest wykorzystywana do obliczenia wartości aktualizacji. Pozostała część wartości aktualizacji odpowiadająca pozostałej części szczególnego wskaźnika ma zastosowanie od późniejszej daty w następnym roku. Ta pozostała część wartości aktualizacji nie jest uwzględniana do celów art. 10. Wartość PKB Unii, konsekwencje podziału szczególnego wskaźnika i datę stosowania określa się zgodnie z następującą tabelą:
PKB UniiKonsekwencje dla szczególnego wskaźnikaData wypłaty drugiej części
[- 0,1 %; - 1 %]33 %; 67 %1 kwietnia roku n + 1
[- 1 %; - 3 %]0 %; 100 %1 kwietnia roku n + 1
poniżej - 3 %0 %-

Przedstawia się również informacje niezbędne do sporządzenia prognozy zmian w sile nabywczej dla potrzeb tymczasowej aktualizacji wynagrodzeń wraz z danymi dotyczącymi godzin pracy w departamentach administracji centralnej.

Artykuł  14

Na wniosek Eurostatu państwa członkowskie informują Eurostat o wszelkich czynnikach mających bezpośredni lub pośredni wpływ na skład oraz zmiany wysokości wynagrodzeń urzędników administracji centralnej.

ROZDZIAŁ  7

PRZEPISY KOŃCOWE ORAZ KLAUZULA PRZEGLĄDOWA

Artykuł  15
1.  Przepisy niniejszego załącznika stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.
2.  Przed dniem 31 marca 2022 r. Komisja przedłoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to uwzględni badanie przeprowadzone zgodnie z art. 2 niniejszego załącznika i będzie zawierać w szczególności ocenę tego, czy ewolucja siły nabywczej wynagrodzeń i emerytur urzędników Unii odpowiada zmianom w sile nabywczej płac krajowych służb publicznych w administracjach centralnych. Na podstawie tego sprawozdania, w stosownych przypadkach, Komisja przedkłada wniosek o zmianę niniejszego załącznika i art. 66a regulaminu pracowniczego na podstawie art. 336 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
3.  Do czasu przyjęcia przez Parlament Europejski i Radę rozporządzenia na podstawie wniosku Komisji, niniejszy załącznik i art. 66a regulaminu pracowniczego będą nadal tymczasowo stosowane po wygaśnięciu terminów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i w art. 66a regulaminu pracowniczego.
4.  Na koniec 2018 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie okresowe w sprawie stosowania niniejszego załącznika i art. 66a regulaminu pracowniczego.

______

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164).

ZAŁĄCZNIK  XII  335

ZASADY WYKONYWANIA ART. 83A REGULAMINU PRACOWNICZEGO

Rozdział  1

Zasady ogólne

Artykuł  1
1.  Aby ustalić wysokość składek wpłacanych przez urzędników na system emerytalny określonych w art. 83 ust. 2 Regulaminu pracowniczego, co pięć lat, począwszy od 2004 r., Komisja przeprowadza bieżące oszacowanie równowagi systemu emerytalnego określonego w art. 83a ust. 3 Regulaminu pracowniczego. Oszacowanie ta zawiera wskazania, czy składki wpłacane przez urzędników są wystarczające do pokrycia jednej trzeciej kosztów systemu emerytalnego.
2.  336  Do celów oceny określonej w art. 83a ust. 4 Regulaminu pracowniczego Komisja corocznie uaktualnia oszacowanie aktuarialne, uwzględniając zmiany w liczbie ludności ustalone w art. 9 niniejszego Załącznika, wysokości odsetek określonej w art. 10 niniejszego Załącznika oraz stawce zmiany rocznej w tabeli wynagrodzeń urzędników unijnych, o której mowa w art. 11 niniejszego Załącznika.
3.  Oszacowanie oraz uaktualnienia przeprowadza się w każdym roku n, w oparciu o liczbę członków systemu emerytalnego na dzień 31 grudnia poprzedniego roku (n-1).
Artykuł  2  337  
1.  Wszelka aktualizacja stawki składki następuje w dniu 1 lipca, równocześnie z roczną aktualizacją wynagrodzeń na mocy art. 65 regulaminu pracowniczego. Jakakolwiek aktualizacja nie może prowadzić do zwiększenia składki o więcej niż jeden punkt procentowy powyżej lub poniżej stawki obowiązującej za rok poprzedni.
2.  Różnica powstała między aktualizacją stawki składki, która wynikałaby z wyliczenia aktuarialnego, a aktualizacją wynikającą z odchylenia, o którym mowa w ostatnim zdaniu ust. 1, nigdy nie podlega zwrotowi lub w konsekwencji nie jest uwzględniana w kolejnych wyliczeniach aktuarialnych. Stawkę składki, która wynikałaby z wyliczenia aktuarialnego, podaje się w sprawozdaniu z oszacowania, o którym mowa w art. 1 niniejszego załącznika.

Rozdział  2

Oszacowanie równowagi aktuarialnej

Artykuł  3

Pięcioletnie oszacowania aktuarialne określają warunki równowagi, uwzględniając podobnie jak wpłaty na system, emeryturę za wysługę lat określoną w art. 77 Regulaminu pracowniczego, rentę inwalidzką określoną w art. 78 Regulaminu pracowniczego, rentę rodzinną określoną w art. 79 i 80 Regulaminu pracowniczego.

Artykuł  4
1.  Równowagę aktuarialną szacuje się w oparciu o metodę wyliczania przedstawioną w niniejszym rozdziale.
2.  Zgodnie z tą metodą "wartość aktuarialna" uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych przed datą wyliczenia stanowi zobowiązanie za okres służby pełnionej w przeszłości, natomiast z datą wyliczenia wartość aktuarialna uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych w roku rozpoczęcia służby stanowi "koszty służby".
3.  Przyjmuje się, że wszystkie dodatki (z wyjątkiem renty inwalidzkiej) są wypłacane z chwilą osiągnięcia wieku średniego (r). Średni wiek emerytalny uaktualnia się wyłącznie z chwilą dokonywania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego określonego w art. 1 niniejszego Załącznika oraz może być różny dla różnych kategorii pracowników.
4.  Ustalając wartości aktuarialną:
a) uwzględnia się przyszłe zmiany w wynagrodzeniu podstawowym każdego z urzędników między datą wyliczenia, a datą osiągnięcia ustalonego wieku emerytalnego;
b) nie uwzględnia się uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych przed datą wyliczenia (zobowiązanie ze służby pełnionej w przeszłości).
5.  Wszystkie właściwe przepisy przewidziane w niniejszym Regulaminie pracowniczym (w szczególności w załącznikach VIII i XIII) uwzględnia się w bieżącym oszacowaniu kosztów służby.
6.  338  Do ustalania realnej stopy dyskonta oraz stawki zmiany rocznej tabeli wynagrodzeń urzędników Unii stosuje się jednolity proces. Ujednolicenie uzyskuje się przez uzyskanie średniej stopy procentowej oraz wzrostu tabeli wynagrodzeń w okresie 30 lat.
Artykuł  5
1.  Wzór wyliczania składki opiera się na równaniu:

rok n stawki składki = rok n kosztu służby/całkowite podstawowe wynagrodzenia roczne

2.  Składki wpłacane przez urzędników na koszty finansowania systemu emerytalnego wylicza się jako jedną trzecią stosunku między kosztami służby za rok bieżący (n) dla wszystkich urzędników, którzy są czynnymi członkami systemu emerytalnego i całkowitymi podstawowymi wynagrodzeniami rocznymi dla tej samej grupy systemu emerytalnego z 31 grudnia za rok poprzedni (n-1).
3.  Koszty służby są sumą:
a) kosztów emerytury za wysługę lat (szczegółowo omówionych w art. 6 niniejszego Załącznika), tzn. wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń emerytalnych, które nabywa się w roku n, w tym wartość części tego świadczenia, które wypłaca się na rzecz żyjącego małżonka i/lub dzieci pozostających na utrzymaniu z chwilą śmierci urzędnika, który odszedł ze służby (rewersja);
b) kosztów renty inwalidzkiej (szczegółowo omówionych w art. 7 niniejszego Załącznika), tzn. wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń, które mogą być wypłacane na rzecz czynnych urzędników, którzy w roku n mogą zostać inwalidami;
c) kosztów renty rodzinnej (szczegółowo omówionych w art. 8 niniejszego Załącznika), tzn. wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń, które wypłaca się w imieniu czynnych urzędników, którzy w roku n umrą.
4.  Oszacowanie kosztów służby opiera się na uprawnieniach do świadczeń emerytalnych oraz właściwych płatności rocznych, jak określono w art. 6-8 niniejszego Załącznika.

Te płatności roczne dają wartość aktuarialną 1 EUR rocznie, uwzględniając wysokość odsetek, stawkę rocznej zmiany w tabeli wynagrodzeń oraz prawdopodobieństwo przeżycia z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego.

5.  Uwzględnia się minimum socjalne, o którym mowa w rozdziale 2 tytułu V Regulaminu pracowniczego oraz załączniku VIII.
Artykuł  6
1.  W celu wyliczenia wartości emerytury za wysługę lat, uprawnienia do świadczeń emerytalnych nabyte w roku n wylicza się dla każdego czynnego urzędnika przez pomnożenie prognozowanego wynagrodzenia podstawowego z chwilą przejścia w stan spoczynku przez mający zastosowanie współczynnik przyrostu.

Jeżeli łączne uprawnienia do świadczeń emerytalnych (prawa wynikające z naboru, w tym przeniesień) przyznane urzędnikowi w dniu 31 grudnia roku n-1 wynoszą przynajmniej 70 %, uważa się, że urzędnik nie nabył uprawnień do świadczeń emerytalnych w roku n.

2.  Prognozowane wynagrodzenie podstawowe (PS) z chwilą przejścia w stan spoczynku wylicza się, począwszy od wynagrodzenia podstawowego z dnia 31 grudnia roku poprzedniego oraz uwzględniając stawkę wzrostu rocznego w tabeli wynagrodzeń oraz oszacowaną roczną stopę wzrostu w związku z zasadą starszeństwa zawodowego oraz awansu, w sposób następujący:

gdzie

SAL = aktualne wynagrodzenie,

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ISP = szacowana roczna stopa wzrostu związana z zasadą starszeństwa zawodowego oraz awansu,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) oraz aktualnym wiekiem urzędnika (x).

Ponieważ wyliczenia dokonuje się w wartości realnej, stawka inflacji netto, stawka zmiany rocznej w skali płac oraz roczna stawka podwyżki w związku z zasadą starszeństwa zawodowego oraz awansu są stawkami podwyżki inflacji netto.

3.  W oparciu o wyliczenia uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych przez danego urzędnika wartość aktuarialną tych uprawnień do świadczeń emerytalnych (oraz świadczeń rewersyjnych ich dotyczących) wylicza się przez pomnożenie rocznych uprawnień do świadczeń emerytalnych określonych powyżej przez kwotę:
a) natychmiastowo wypłacanej, odroczonej renty rocznej w wieku x, odroczonej o liczbę lat m:

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku x nadal przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) a aktualnym wiekiem urzędnika (x),

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ω = pułap w tabeli umieralności;

oraz

b) natychmiastowo wypłacanej rocznej renty rewersyjnej w wieku x i y, gdzie y jest przyjętym wiekiem małżonka. Rentę roczną mnoży się przez prawdopodobieństwo, że urzędnik pozostaje w związku małżeńskim oraz przez zastosowanie stawki rewersji ustanowionej zgodnie z załącznikiem VIII:

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

y = wiek małżonka urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że urzędnik w wieku x przeżyje liczbę lat k,

kPy = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku y (małżonek urzędnika w wieku x) przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) a aktualnym wiekiem urzędnika (x),

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ω = pułap w tabeli umieralności.

4.  W wyliczaniu kosztów służby w odniesieniu do świadczeń uwzględnia się:
a) indeksy przyrostu dla urzędników dalej pełniących służbę po osiągnięciu wieku emerytalnego;
b) współczynnik redukcji dla urzędników odchodzących ze służby przed osiągnięciem wieku emerytalnego.
Artykuł  7
1.  W celu wyliczenia wartości renty inwalidzkiej, liczbę wypłat tego rodzaju renty inwalidzkiej w roku n mierzy się przez zastosowanie w odniesieniu do każdego czynnego urzędnika prawdopodobieństwa, że urzędnik staje się w tym roku inwalidą. Następnie prawdopodobieństwo to mnoży się przez roczną kwotę renty inwalidzkiej, do której urzędnik nabywa uprawnienia.
2.  Do wyliczenia wartości ubezpieczenia początkowej wypłaty renty inwalidzkiej w roku n wykorzystuje się wymienione poniżej płatności roczne:
a) natychmiastowo wypłacaną rentę tymczasową w wieku x,

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że urzędnik w wieku x przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) a aktualnym wiekiem urzędnika (x),

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń);

oraz

b) natychmiastowo wypłacaną roczną rentę rewersyjną. Rentę tę mnoży się przez prawdopodobieństwo, że urzędnik pozostaje w związku małżeńskim oraz stosowaną stawkę rewersyjną:

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

y = wiek małżonka urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku x przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) oraz aktualnym wiekiem urzędnika (x),

kPy = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku y (małżonek osoby w wieku x) nadal przeżywa liczbę lat k,

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń).

Artykuł  8
1.  Wartość uprawnień do świadczeń emerytalnych wypłacanych na rzecz żyjących małżonków w roku n mierzy się przez zastosowanie do każdego czynnego urzędnika prawdopodobieństwa, że urzędnik może umrzeć w tym roku. Następnie prawdopodobieństwo to mnoży się przez roczną kwotę renty rodzinnej wypłacanej w roku bieżącym. Wyliczenie uwzględnia ewentualne renty sieroce, które mogą zostać wypłacone.
2.  Do wyliczenia wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń emerytalnych, które należy wypłacić na rzecz żyjących małżonków w roku n, wykorzystuje się natychmiastowo wypłacaną rentę roczną. Rentę tę mnoży się przez prawdopodobieństwo, że urzędnik pozostaje w związku małżeńskim:

gdzie:

y = wiek małżonka urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPy = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku y (małżonek urzędnika w wieku x) przeżywa liczbę lat k,

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ω = pułap w tabeli umieralności;

Rozdział  3

System wyliczania

Artykuł  9
1.  Parametry demograficzne uwzględniane dla potrzeb oszacowania aktuarialnego opierają się na obserwacji liczebności członków systemu obejmującej pracowników czynnej służby oraz emerytów. Informacje te Komisja gromadzi corocznie w oparciu o wykorzystywanie informacji uzyskanych od poszczególnych instytucji i agencji, których pracownicy są członkami systemu.

Z obserwacji liczebności tej grupy dedukuje się w szczególności strukturę populacji, średni wiek osób pobierających emeryturę za wysługę lat oraz rentę inwalidzką według siatki.

2.  Tabela umieralności dotyczy populacji, której właściwości są możliwie najbardziej zbliżone do populacji członków systemu. Uaktualnia się ją wyłącznie w momencie przeprowadzania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego określonego w art. 1 niniejszego Załącznika.
Artykuł  10
1.  Wysokość odsetek uwzględnianych do wyliczenia wartości bieżącej, opiera się na obserwowanych średnich wartościach odsetek dotyczących długoterminowego długu publicznego Państw Członkowskich publikowanych przez Komisję. Do wyliczenia właściwej stopy procentowej netto inflacji niezbędnej do wyliczenia wartości bieżącej stosuje się właściwy indeks cen towarów konsumpcyjnych.
2.  339  Efektywna roczna wysokość odsetek uwzględniana do wyliczenia wartości aktuarialnej jest średnią rzeczywistej średniej wysokości odsetek za 30 lat poprzedzających bieżący rok.
Artykuł  11
1.  Roczna zmiana w tabeli wynagrodzeń urzędników uwzględniana dla potrzeb wyliczenia wartości bieżących opiera się na szczególnych wskaźnikach określonych w art. 1 ust. 4 załącznika XI.
2.  340  Efektywna roczna wysokość odsetek uwzględniana dla potrzeb wyliczenia wartości aktuarialnej jest średnią netto szczególnych wskaźników dla Unii Europejskiej za 30 lat poprzedzających bieżący rok.
Artykuł  11a  341  

Do 2020 r., do celów stosowania art. 4 ust. 6, art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 2 niniejszego załącznika wartość średniej ruchomej obliczana jest według następującej skali czasowej:

w 2017 r.- 22 lata w 2014 r. - 16 lat w 2018 r. - 24 lata

w 2015 r. - 18 lat w 2019 r. - 26 lat

w 2016 r. - 20 lat w 2020 r. - 28 lat.

Artykuł  12  342  

Stawka podana w art. 4 i 8 załącznika VIII dla wyliczenia odsetek złożonych jest efektywną stawką, o której mowa w art. 10 niniejszego załącznika, oraz, w razie konieczności, jest aktualizowana przy okazji przeprowadzania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego.

W odniesieniu do aktualizacji, stawka, o której mowa w art. 4 i 8 załącznika VIII, rozumiana jest jako stawka referencyjna. Komisja publikuje zaktualizowaną efektywną stawkę w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.

Rozdział  4

Wykonywanie

Artykuł  13
1.  Eurostat jest organem odpowiedzialnym za wykonywanie techniczne niniejszego Załącznika.
2.  Eurostat jest wspomagany przez jednego lub większą liczbę biegłych w wykonywaniu oszacowania aktuarialnego określonego w art. 1 niniejszego Załącznika. Eurostat dostarcza biegłym niezbędnych danych, w szczególności parametry określone w art. 9-11 niniejszego Załącznika.
3.  Dnia 1 września każdego roku Eurostat przedstawia sprawozdanie w sprawie oszacowania oraz uaktualnień określonych w art. 1 niniejszego Załącznika.
4.  Wszelkie zagadnienia dotyczące metodologii wynikające z wykonywania niniejszego Załącznika rozstrzyga Eurostat we współpracy z krajowymi biegłymi z właściwych służb Państw Członkowskich oraz kwalifikowanych niezależnych biegłych. Eurostat zwołuje posiedzenie tej grupy przynajmniej raz w roku. Jednakże w miarę potrzeb, Eurostat może zwoływać posiedzenia częściej.

Rozdział  5

Klauzula przeglądowa

Artykuł  14  343  
1.  W 2020 r. Komisja przedłoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to uwzględni skutki budżetowe niniejszego załącznika i będzie zawierać ocenę równowagi aktuarialnej systemu emerytalnego. Na podstawie tego sprawozdania Komisja przedłoży, w stosownych przypadkach, wniosek w sprawie zmian do niniejszego załącznika.
2.  W 2018 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie okresowe dotyczące stosowania niniejszego załącznika.

ZAŁĄCZNIK  XIII  344

Środki przejściowe mające zastosowanie do urzędników unujnych (art. 107a Regulaminu pracowniczego)

Sekcja  1

Artykuł  1
1.  Na okres od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2006 r. art. 5 ust. 1 i 2 Regulaminu pracowniczego otrzymuje brzmienie:

"1. Stanowiska objęte Regulaminem pracowniczym kwalifikuje się, zgodnie z charakterem i znaczeniem obowiązków, których dotyczą, do czterech kategorii A*, B*, C* i D*, w kolejności malejącej.

2. Kategoria A* obejmuje dwanaście grup zaszeregowania, kategoria B* obejmuje dziewięć grup zaszeregowania, kategoria C* obejmuje siedem grup zaszeregowania, a kategoria D* obejmuje pięć grup zaszeregowania.".

2.  Wszelkie odniesienie do daty naboru dotyczy daty rozpoczęcia służby.
Artykuł  2
1.  Z dniem 1 maja 2004 r. oraz z zastrzeżeniem art. 8 niniejszego Załącznika grupy zaszeregowania urzędnika o jednym ze statusów administracyjnych określonych w art. 35 Regulaminu pracowniczego otrzymują brzmienie:
Poprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa zaszeregowaniaPoprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa zaszeregowaniaPoprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa zaszeregowaniaPoprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa zaszeregowania
A1A*16
A2A*15
A3/LA3A*14
A4/LA4A*12
A5/LA5A*11
A6/LA6A*10B1B*10
A7/LA7A*8B2B*8
A8/LA8A*7B3B*7C1C*6
B4B*6C2C*5
B5B*5C3C*4D1D*4
C4C*3D2D*3
C5C*2D3D*2
D4D*1
2.  Z zastrzeżeniem przepisów art. 7 niniejszego Załącznika podstawowe wynagrodzenie miesięczne ustala się dla każdej grupy zaszeregowania oraz stopnia według poniższej tabeli (w euro):
Kategoria A(1)(2)
Poprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa zaszeregowania12345678
A1A*1614.822,8615.445,7416.094,7916.094,7916.094,7916.094,79
12.717,0913.392,6314.068,1714.743,7115.419,2516.094,79
0,85793770,86707600,87408220,91605480,95802741,0
A2A*1513.100,9313.651,4514.225,1114.620,8714.822,8615.445,74
11.285,3811.930,0112.574,6413.219,2713.863,9014.508,53
0,86141820,87390060,88397490,90413700,93530530,9393224
A3A*1411.579,0412.065,6012.572,6212.922,4113.100,9313.651,4512.922,4114.822,86
9.346,349.910,2010.474,0611.037,9211.601,7812.165,6412.729,5013.293,36
0,80717750,82135990,83308490,85416880,88556920,89116100,89486130,8968148
A*1310.233,9310.663,9811.112,0911.421,2511.579,04
A4A*129.045,099.425,179.821,2310.094,4710.233,9310.663,9811.112,0911.579,04
7.851,928.292,038.732,149172,259.612,3610.052,4710.492,5810.932,69
0,86808640,87977510,88910860,90864110,93926380,94265650,94424900,9441793
A5A*117.994,358.330,288.680,338.921,839.045,099.425,179.821,2310.233,93
6.473,516.857,027.240,537.624,048.007,558.391,068.774,579.158,08
0,80976060,82314400,83413070,85453770,88529250,89028210,89342880,8948742
A6A*107.065,677.362,577.671,967.885,417.994,358.330,288.680,339.045,09
5.594,325.899,566.204,806.510,046.815,287.120,527.425,767.731,00
0,79176070,80129090,80876330,82558040,85251210,85477560,85546980,8547179
A*96.244,876.507,296.780,736.969,387.065,67
A7A*85.519,425.751,355.993,036.159,776.244,876.507,29
4.815,595.055,215.294,835.534,455.774,076.013,69
0,87248120,87896060,88349800,89848320,92461010,9241466
A8A*74.878,245.083,245.296,845.444,215.519,42
4.258,954.430,71
0,87305050,8716311
A*64.311,554.492,734.681,524.811,774.878,24
A*53.810,693.970,824137,684.252,804.311,55
(1) Liczby pisane kursywą w tabeli dotyczą poprzednich wynagrodzeń określonych w art. 66 Regulaminu pracowniczego przed 1 maja 2004 r. Włączono je do tabeli wyłącznie dla potrzeb wyjaśnienia i nie mają skutków prawnych.
(2) Liczby w trzecim wierszu odpowiadające każdej grupie zaszeregowania są współczynnikiem stanowiącym stosunek między wynagrodzeniem podstawowym przed i po dniu 1 maja 2004 r.
Kategoria B(1)(2)
Poprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa12345678
B*117.994,358.330,288.680,338.921,839.045,09
B1B*107.065,677.362,577.671,967.885,417.994,358.330,288.680,339.045,09
5.594,125.899,566.204,806.510,046.815,287.120,527.425,767.731,00
0,79176070,80129090,80876330,82558040,85251210,85477560,85546980,8547179
B*96.244,876.507,296.780,736.969,387.065,67
B2B*85.519,425.751,355.993,036.159,776.244,876.507,296.780,737.065,67
4.847,055.074,295.301,535.528,775.756,015.983,256.210,496.437,73
0,87818100,88227810,88461600,89756110,92171810,91946880,91590290,9111280
B3B*74.878,245.083,245.296,845.444,215.519,425.751,355.993,036.244,87
4.065,674.254,624.443,574.632,524.821,475.010,425.199,375.388,32
0,83342970,83698980,83890960,85090770,87354650,87117290,86756950,8628394
B4B*64.311,554.492,734.681,524.811,774.878,245.083,245.296,845.519,42
3.516,443.680,313.844,184.008,054.171,924.335,794.499,664.663,53
0,81558600,81917010,82113930,83296790,855210,85295800,84949890,8449312
B5B*53.810,693.970,824.137,684.252,804.311,554.492,734.681,524.878,24
3.143,243.275,853.408,463.541,073.673,683.806,293.938,904.071,51
0,82484800,82498070,82376110,83264440,85205550,84721090,84137200,8346268
B*43.368,023.509,543.657,023.758,763.810,69
B*32.976,763.101,853.232,193.322,123.368,02
(1) Liczby pisane kursywą w tabeli dotyczą poprzednich wynagrodzeń określonych w art. 66 Regulaminu pracowniczego przed 1 maja 2004 r. Włączono je do tabeli wyłącznie dla potrzeb wyjaśnienia i nie mają skutków prawnych.
(2) Liczby w trzecim wierszu odpowiadające każdej grupie zaszeregowania są współczynnikiem stanowiącym stosunek między wynagrodzeniem podstawowym przed i po dniu 1 maja 2004 r.
Kategoria C(1)(2)
Poprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa zaszeregowania12345678
C*74.878,245.083,245.296,845.444,215.519,42
C1C*64.311,554.492,734.681,524.811,774.878,245.083,245.296,845.519,42
3.586,633.731,263.875,894.020,524165,154.309,784.454,414.599,04
0,83186560,83051060,82791270,83555950,85382230,84784110,84095610,8332470
C2C*53.810,693.970,824.137,684.252,804.311,554.492,734.681,524.878,24
3.119,613.252,153.384,693.517,233.649,773.782,313.914,854.047,39
0,81864700,81901220,81801640,82703870,84651000,84187340,83623480,8296824
C3C*43.368,023.509,543.657,023.758,763.810,693.970,824.137,684.311,55
2.910,013.704,83.137,113.250,663.364,213.477,763.591,33.704,86
0,86401210,86152600,85783230,86482240,88283490,87582920,86795260,8592873
C4C*32.976,763.101,853.232,193.322,123.368,023.509,543.657,023.810,69
2.629,42.735,932.842,442.948,953.055,463.161,973.268,483.374,99
0,88331610,88203170,87941610,88767110,9071970,90096420,89375500,8856638
C5C*22.630,962.741,522.856,722.936,202.976,76
2.424,482.523,832.623,182.722,53
0,92151910,92059510,91824890,9272291
C*12.325,332.423,042.524,862.595,112.630,96
(1) Liczby pisane kursywą w tabeli dotyczą poprzednich wynagrodzeń określonych w art. 66 Regulaminu pracowniczego przed 1 maja 2004 r. Włączono je do tabeli wyłącznie dla potrzeb wyjaśnienia i nie mają skutków prawnych.
(2) Liczby w trzecim wierszu odpowiadające każdej grupie zaszeregowania są współczynnikiem stanowiącym stosunek między wynagrodzeniem podstawowym przed i po dniu 1 maja 2004 r.
Kategoria D(1)(2)
Poprzednia grupa zaszeregowaniaNowa (pośrednia) grupa zaszeregowania12345678
D*53.810,693.970,824.137,684.252,84.311,55
D1D*43.368,023.509,543.657,023.758,763.810,693.970,824.137,684.311,55
2.740,032.859,832.979,633.099,43.219,233.339,033.458,833.578,63
0,81354330,81487320,81476990,82458840,84478930,84089180,83593460,8300101
D2D*32.976,763.101,853.232,193.322,123.368,023.509,543.657,023.810,69
2.498,382.604,792.711,202.817,62.711,2023.030,433.136,843.243,25
0,83929510,83975370,83881210,84813610,86817180,86348350,85775850,8510926
D3D*22.630,962.741,522.936,2022.936,202.976,763.101,853.232,193.368,02
2.325,332.424,852.524,372.623,892.723,412.822,932.922,453.021,97
0,88383330,88449110,88366030,89363460,91489070,91007950,90417020,8972542
D4D*12.325,332.423,042.524,862.595,112.630,96
2.192,472.282,382.372,292.462,20
0,94286400,94194760,93957180,9487849
(1) Liczby pisane kursywą w tabeli dotyczą poprzednich wynagrodzeń określonych w art. 66 Regulaminu pracowniczego przed 1 maja 2004 r. Włączono je do tabeli wyłącznie dla potrzeb wyjaśnienia i nie mają skutków prawnych.
(2) Liczby w trzecim wierszu odpowiadające każdej grupie zaszeregowania są współczynnikiem stanowiącym stosunek między wynagrodzeniem podstawowym przed i po dniu 1 maja 2004 r.
3.  Wynagrodzenia dla nowych szczebli przejściowych wykorzystuje się jako kwoty mające zastosowanie w rozumieniu art. 7 niniejszego Załącznika.
Artykuł  3

Procedura określona w art. 2 ust. 1 niniejszego Załącznika nie ma negatywnego wpływu na stopień zajmowany przez urzędnika oraz zasadę starszeństwa zawodowego. Wynagrodzenie ustala się zgodnie z art. 7 niniejszego Załącznika.

Artykuł  4

Do celów stosowania Regulaminu oraz niniejszego Załącznika na okres określony w zdaniu wstępnym art. 1 niniejszego Załącznika:

a) wyrażenie "grupa funkcyjna" otrzymuje brzmienie "kategoria":
i) w Regulaminie pracowniczym w:
artykule 5 ust. 5,
artykule 6 ust. 1,
artykule 7 ust. 2,
artykule 31 ust. 1,
artykule 32 akapit trzeci,
artykule 39 lit. f),
artykule 40 ust. 4,
artykule 41 ust. 3,
artykule 51 ust. 1, 2, 8 i 9,
artykule 78 akapit pierwszy;
ii) w załączniku II do Regulaminu pracowniczego w art. 1 akapit czwarty;
iii) w załączniku III do Regulaminu pracowniczego, w:
artykule 1 ust. 1 lit. c),
artykule 3 akapit trzeci;
iv) w załączniku IX do Regulaminu pracowniczego, w:
artykule 5;
artykule 9 ust. 1 lit. f) i g);
b) wyrażenie "grupa funkcyjna AD" otrzymuje brzmienie "kategoria A*":
i) w Regulaminie pracowniczym, w:
artykule 5 ust. 3 w lit. c),
artykule 48 akapit trzeci,
artykule 56 akapit drugi;
ii) w załączniku II do Regulaminu pracowniczego w art. 10 ust. 1;
c) wyrażenie "grupa funkcyjna AST" otrzymuje brzmienie "kategoria B*, C* i D*":
i) w Regulaminie pracowniczym, w:
artykule 43 akapit drugi,
artykule 48 akapit trzeci;
ii) w załączniku VI do Regulaminu pracowniczego w art. 1 i 3;
d) wyrażenie "grupa zaszeregowania AST1-AST4" otrzymuje brzmienie "kategorie C* i D* stopnie 1-4" w Regulaminie pracowniczym art. 56 akapit trzeci;
e) w art. 5 ust. 3 lit. a) Regulaminu pracowniczego wyrażenie "grupa funkcyjna AST" otrzymuje brzmienie "kategorie B* i C*";
f) artykuł 29 ust. 4 Regulaminu pracowniczego otrzymuje brzmienie:

"Parlament Europejski organizuje przynajmniej jeden konkurs dla kategorii C*, B* i A* przed 1 maja 2006 r.";

g) w art. 43 akapit drugi Regulaminu pracowniczego wyrażenie "funkcja administracyjna" otrzymuje brzmienie "funkcja w kolejnej wyższej kategorii";
h) w art. 45a ust. 1 Regulaminu pracowniczego wyrażenie "grupa funkcyjna AST może" oraz wyrażenie "grupa funkcyjna AD" otrzymuje brzmienie "stanowisko w kategorii A*";
i) w art. 46 Regulaminu pracowniczego wyrażenie "AD9-AD14" otrzymuje brzmienie "A*9-A*14";
j) w art. 29 ust. 2 Regulaminu pracowniczego wyrażenie "grupa zaszeregowania AD16 lub AD15" otrzymuje brzmienie "grupa zaszeregowania A*16 lub A*15", a wyrażenie "grupa zaszeregowania AD15 lub 14" otrzymuje brzmienie "grupa zaszeregowania A*15 lub A*14";
k) w art. 12 akapit pierwszy załącznika II do Regulaminu pracowniczego wyrażenie "AD 14" otrzymuje brzmienie "A*14";
l) w art. 5 załącznika IX do Regulaminu pracowniczego:
i) w ust. 2 wyrażenie "AD13" otrzymuje brzmienie "A*13";
ii) w ust. 3 wyrażenie "AD14" otrzymuje brzmienie "A*14 lub wyższy", a wyrażenie "AD16 lub AD15" otrzymuje brzmienie "A*16 lub A*15";
iii) w ust. 4 wyrażenie "AD 16" otrzymuje brzmienie "A*16", a wyrażenie "AD15" otrzymuje brzmienie "A*15";
m) w art. 43 akapit drugi Regulaminu pracowniczego skreśla się wyrażenie "od grupy zaszeregowania 4";
n) w art. 5 ust. 4 Regulaminu pracowniczego odniesienie do "załącznika I, punkt A" otrzymuje brzmienie odniesienia do "załącznika XIII.1";
o) w przypadku odniesienia w Regulaminie pracowniczym do podstawowych wynagrodzeń miesięcznych urzędnika grupy zaszeregowania AST1 odniesienie to otrzymuje brzmienie odniesienia do podstawowych wynagrodzeń miesięcznych urzędnika grupy zaszeregowania D*1.
Artykuł  5
1.  Nie naruszając przepisów art. 45 Regulaminu pracowniczego, urzędnicy uprawnieni do awansu w dniu 1 maja 2004 r. są nadal do niego uprawnieni, nawet jeżeli nie ukończyli przynajmniej dwóch lat służby w ich grupie zaszeregowania.
2.  Urzędnicy, których nazwiska pojawiają się przed 1 maja 2006 r. na liście kandydatów do przeniesienia z jednej kategorii do innej, jeśli przeniesienie ma miejsce, począwszy od dnia 1 maja 2004 r., są umieszczani w tej samej grupie zaszeregowania i tym samym stopniu, jaki zajmowali w poprzedniej kategorii lub, jeżeli to nie wystarczy, na pierwszym stopniu podstawowej grupy zaszeregowania nowej kategorii.
3.  Artykuły 1-11 niniejszego Załącznika stosuje się do personelu tymczasowego zatrudnionego przed 1 maja 2004 r., który jest następnie zatrudniany w charakterze urzędników, zgodnie z ust. 4.
4.  Członkowie personelu tymczasowego, których nazwiska pojawiają się przed 1 maja 2006 r. na liście kandydatów do przeniesienia z jednej kategorii do innej lub są umieszczeni na liście kandydatów pomyślnie zakwalifikowanych do konkursu wewnętrznego, jeśli nabór ma miejsce, począwszy od dnia 1 maja 2004 r., są w tej samej grupie zaszeregowania i tym samym stopniu, jaki zajmowali pełniąc służbę w charakterze personelu tymczasowego lub, jeżeli to nie wystarczy, na pierwszym stopniu podstawowej grupy zaszeregowania nowej kategorii.
5.  Urzędnik grupy zaszeregowania A3, z 30 kwietnia 2004 r., z chwilą powołania po tej dacie na stanowisko dyrektora, uzyskuje awans do następnej grupy zaszeregowania, zgodnie z art. 7 ust. 5 niniejszego Załącznika. Nie stosuje się art. 46 zdanie ostatnie Regulaminu pracowniczego.
Artykuł  6

Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 i 10 niniejszego Załącznika, dla początkowego awansu urzędników z naboru przed 1 maja 2004 r. wartość procentową określoną w art. 6 ust. 2 Regulaminu pracowniczego oraz w załączniku I pkt B do Regulaminu pracowniczego dostosowuje się tak, aby była zgodna z zasadami obowiązującymi w każdej instytucji przed tą datą.

Jeżeli awans urzędnika ma miejsce przed 1 maja 2004 r., stosuje się przepisy Regulaminu pracowniczego obowiązujące w dniu awansu.

Artykuł  7

Miesięczne wynagrodzenie podstawowe urzędników z naboru przeprowadzonego przed 1 maja 2004 r. ustala się zgodnie z następującymi zasadami:

1. Zmiana nazw grup zaszeregowania na mocy art. 2 ust. 1 niniejszego Załącznika nie prowadzi do żadnych zmian w miesięcznych wynagrodzeniach podstawowych wypłacanych na rzecz każdego z urzędników.
2. 345  Dla każdego urzędnika mnożnik wylicza się z dnia 1 maja 2004 r. Ten mnożnik jest równy stosunkowi między miesięcznym wynagrodzeniem podstawowym wypłacanym na rzecz urzędnika przed 1 maja 2004 r., a mającą zastosowanie kwotą określoną w art. 2 ust. 2 niniejszego Załącznika.

Miesięczne wynagrodzenie podstawowe z dnia 1 maja 2004 r. jest równe sumie kwoty stosowanej oraz mnożnika.

Mnożnik stosuje się w celu ustalenia miesięcznego wynagrodzenia podstawowego urzędnika po przeniesieniu na wyższy stopień lub aktualizacji wynagrodzeń.

3. Nie naruszając powyższych przepisów, począwszy od dnia 1 maja 2004 r., miesięczne wynagrodzenie podstawowe urzędnika jest nie mniejsze niż miesięczne wynagrodzenie podstawowe urzędnika, które otrzymywałby na podstawie systemu obowiązującego przed tą datą w przypadku przeniesienia z urzędu na wyższy stopień w grupie zaszeregowania niż wcześniej zajmowany. Dla każdej grupy zaszeregowania i każdego stopnia, poprzednie, uwzględniane wynagrodzenie podstawowe jest równe kwocie mającej zastosowanie po dniu 1 maja 2004 r. pomnożonej przez współczynnik określony w art. 2 ust. 2

niniejszego Załącznika.

4. Urzędnicy grup zaszeregowania A*10-A*16 oraz AD10-16, którzy w dniu 30 kwietnia 2004 r. pełnili funkcję kierownika zespołu, dyrektora lub dyrektora generalnego, lub następnie są mianowani na stanowisko kierownika zespołu, dyrektora lub dyrektora generalnego i w okresie pierwszych dziewięciu miesięcy pomyślnie wypełniali powierzone im obowiązki, są uprawnieni do podwyżki miesięcznego wynagrodzenia podstawowego odpowiadającej wartości procentowej między początkowym a drugim stopniem każdej grupy zaszeregowania, jak określono w tabelach w art. 2 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 niniejszego Załącznika.
5. Bez uszczerbku dla ust. 3, w przypadku każdego urzędnika pierwszy awans po dniu 1 maja 2004 r., w zależności od kategorii zajmowanej przed 1 maja 2004 r. oraz stopnia zajmowanego w momencie awansu, prowadzi do podwyżki miesięcznego wynagrodzenia podstawowego ustalanej w oparciu o poniższą tabelę:
Stopień
Grupa zaszeregowania12345678
A13,1 %11,0 %6,8 %5,7 %5,5 %5,2 %5,2 %4,9 %
B11,9 %10,5 %6,4 %4,9 %4,8 %4,7 %4,5 %4,3 %
C8,5 %6,3 %4,6 %4,0 %3,9 %3,7 %3,6 %3,5 %
D6,1 %4,6 %4,3 %4,1 %4,0 %3,9 %3,7 %3,6 %

Dla potrzeb określenia wartości procentowej mającej zastosowanie każda grupa zaszeregowania podzielona jest na stopnie teoretycznie odpowiadające dwóm miesiącom służby oraz wartości procentowej obniżonej o jedną dwunastą różnicy między wartością procentową dla danego stopnia oraz dla kolejnego, wyższego stopnia do każdego stopnia teoretycznego.

Dla potrzeb wyliczenia wynagrodzenia przed awansem urzędnika, który nie zajmuje ostatniego stopnia szczebla w swojej grupie zaszeregowania, uwzględnia się wartość stopnia teoretycznego. Dla potrzeb stosowania niniejszego przepisu każda grupa zaszeregowania podzielona jest także na teoretyczne wynagrodzenia podwyższone o jedną dwunastą dwuletniego przyrostu dla danego szczebla w grupach zaszeregowania.

6. Nowy mnożnik ustala się z chwilą pierwszego awansu. Mnożnik ten jest równy stosunkowi między nowymi wynagrodzeniami podstawowymi wynikającymi ze stosowania ust. 5 oraz mającą zastosowanie kwotą podaną w art. 2 ust. 2 niniejszego Załącznika. Z zastrzeżeniem ust. 7, mnożnik stosuje się do wynagrodzenia po przeniesieniu na wyższy stopień oraz dostosowania wynagrodzeń.
7. Jeżeli po awansie mnożnik jest niższy niż 1, w drodze odstępstwa od przepisów art. 44 Regulaminu pracowniczego urzędnik pozostaje na początkowym stopniu nowej grupy zaszeregowania, do momentu osiągnięcia przez mnożnik wartości 1. Nowy mnożnik wylicza się w celu uwzględnienia wartości przeniesienia na wyższy stopień, do którego urzędnik jest uprawniony na mocy niniejszego artykułu. W przypadku gdy mnożnik osiąga wartość 1, urzędnikowi nadaje się wyższy stopień zgodnie z art. 44 Regulaminu pracowniczego. Jeżeli mnożnik jest wyższy od 1, różnicę przelicza się zgodnie z zasadą starszeństwa zawodowego dla danego stopnia.
8. Mnożnik stosuje się do następnych awansów.
Artykuł  8
1.  346  Z mocą od 1 maja 2006 r. grupy zaszeregowania wprowadzone na mocy art. 2 ust. 1 otrzymują następujące brzmienie:
1/07/2006STOPIEŃ
GRUPA ZASZEREGOWANIA12345678
1615.605,8716.261,6416.944,9816.944,9816.944,9816.944.98
1513.792.9814.372,5814.976,5315.393,2015.605,8716.261.64
1412.190,6912.702,9613.236,7613.605,0213.792.9814.372,5814.976.5315.605,87
1310.774,5411.227,3011.699,0812.024,5712.190.69
129.522.899.923,0610.340,0410.627.7110.774,5411.227,3011.699,0812.190,69
118.416.658.770,339.138.879.393,129.522.899.923.0610.340,0410.774,54
107.438,917.751.508.077,238.301,958.416.658.770,339.138.879.522.89
96.574,766.851.047.138,927.337,547.438,91
85.810.996.055,176.309,626.485,166.574,766.851,047.138,927.438,91
75.135.945.351,765.576,655.731,805.810.996.055.178.309,626.574.76
64.539,324.730,064.928,835.065,955.135.945.351,765.576,655.810,99
54.012,004.180,594.356,264.477.464.539,324.730,064,928,835.135,94
43.545.943.694,943.850,213.957,334.012.004.180.594.356,264.539.32
33.134,023.265,713.402.943.497,613.545.943.694,943.850,214.012,00
22.769,952.886,343.007,633.091,313.134.023.265,713.402,943.545,94
12.448,172.551,052.658,242.732.202.769,95
2.  347  Bez uszczerbku dla przepisów art. 7 niniejszego Załącznika, miesięczne wynagrodzenie podstawowe ustala się dla każdej grupy zaszeregowania i każdego stopnia w oparciu o tabelę w art. 66 Regulaminu pracowniczego. W przypadku urzędników z naboru przeprowadzonego przed 1 maja 2004 r. oraz awansowanych po tej dacie stosuje się następującą tabelę:
1/7/2012STOPIEŃ
GRUPA ZASZEREGOWANIA12345678
1617 054,4017 771,0518 517,8118 517,8118 517,8118 517,81
1515 073,2415 706,6416 366,6516 822,0017 054,4017 771,05
1413 322,2213 882,0414 465,3814 867,8315 073,2415 706,6416 366,6517 054,40
1311 774,6212 269,4012 784,9813 140,6813 322,22
1210 406,8010 844,1011 299,7911 614,1611 774,6212 269,4012 784,9813 322,22
119 197,879 584,379 987,1210 264,9810 406,8010 844,1011 299,7911 774,62
108 129,388 470,998 826,959 072,539 197,879 584,379 987,1210 406,80
97 185,017 486,947 801,558 018,608 129,38
86 350,356 617,206 895,267 087,107 185,017 486,947 801,558 129,38
75 612,655 848,506 094,266 263,816 350,356 617,206 895,267 185,01
64 960,645 169,105 386,315 536,165 612,655 848,506 094,266 350,35
54 384,384 568,624 760,604 893,044 960,645 169,105 386,315 612,65
43 875,064 037,894 207,574 324,634 384,384 568,624 760,604 960,64
33 424,903 568,823 718,793 822,253 875,064 037,894 207,574 384,38
23 027,043 154,243 286,793 378,233 424,903 568,823 718,793 875,06
12 675,402 787,822 904,972 985,793 027,04
Artykuł  9

Od 1 maja 2004 r. do 30 kwietnia 2011 r., w drodze odstępstwa od załącznika I sekcja B do Regulaminu pracowniczego, w odniesieniu do urzędników grup zaszeregowania AD12 i 13 oraz AST10, wartości procentowe określone w art. 6 ust. 2 Regulaminu pracowniczego, ustala się następująco:

Grupa zaszeregowanial

Od dnia 1 maja 2004 r. do

30.4.2005

30.4.2006

30.4.2007

30.4.2008

30.4.2009

30.4.2010

30.4.2011

A*/AD 13

-

-

5 %

10 %

15 %

20 %

20 %

A*/AD 12

5 %

5 %

5 %

10 %

15 %

20 %

25 %

B*/AST 10

5 %

5 %

5 %

10 %

15 %

20 %

20 %

Artykuł  10  348  

(uchylony)

Artykuł  11

Artykuł 45 ust. 2 nie ma zastosowania do awansów realizowanych przed 1 maja 2006 r.

Sekcja  2

Artykuł  12
1.  Między 1 maja 2004 r. a 30 kwietnia 3006 r. odniesienie do grup zaszeregowania w grupach funkcyjnych AST i AD w ust. 2 i 3 art. 31 Regulaminu pracowniczego są następujące:
AST1-AST4: C*1-C*2 i B*3-B*4,
AD5-AD8: A*5-A*8,
AD9, AD10, AD11, AD12: A*9, A*10, A*11, A*12.
2.  W przypadku urzędników z naboru przeprowadzonego w oparciu o listy właściwych kandydatów wynikających z konkursów, opublikowanych przed 1 maja 2004 r., art. 5 ust. 3 Regulaminu pracowniczego nie ma zastosowania.
3.  Urzędnicy, których umieszczono na liście właściwych kandydatów przed 1 maja 2006 r., oraz z naboru przeprowadzonego między 1 maja 2004 r. a 30 kwietnia 2006 r.:
jeśli listę sporządzono dla kategorii A*, B* lub C*, przenosi się do grup zaszeregowania przewidzianych w ogłoszeniu o konkursie,
jeśli listę sporządzono dla kategorii A, LA, B lub C, przenosi się zgodnie z poniższą tabelą:
Grupa zaszeregowania konkursuGrupa zaszeregowania naboru
A8/LA8A*5
A7/LA7 i A6/LA6A*6
A5/LA5 i A4/LA4A*9
A3/LA3A*12
A2A*14
A1A*15
B5 i B4B*3
B3 i B2B*4
C5 i C4C*1
C3 i C2C*2
Artykuł  13
1.  Urzędnicy, których wpisano na listę właściwych kandydatów przed 1 maja 2006 r., oraz z naboru przeprowadzonego po tej dacie, kieruje się na szczebel zgodny z poniższą tabelą:
Grupa zaszeregowania konkursuGrupa zaszeregowania naboru
A8/LA8A*5AD 5
A7/LA7 i A6/LA6A*6AD 6
A*7AD 7
A*8AD 8
A5/LA5 i A4/LA4A*9AD 9
A*10AD 10
A*11AD 11
A3/LA3A*12AD 12
A2A*14AD 14
A1A*15AD 15
B5 i B4B*3AST 3
B3 i B2B*4AST 4
C5 i C4C*1AST 1
C3 i C2C*2AST 2
2.  W drodze odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 3 i ust. 1 niniejszego artykułu instytucje mogą przeprowadzić nabór urzędników, którym powierza się odpowiednio obowiązki prawników-lingwistów grup zaszeregowania A*7 lub AD 7, których wpisano na listę właściwych kandydatów sporządzoną w wyniku konkursu na poziomie LA 7 i LA 6 lub A*7 przed 1 maja 2006 r. Jednakże organ powołujący, uwzględniając wykształcenie oraz doświadczenie danej osoby na danym stanowisku, może wydać pozwolenie na stosowanie dodatkowej zasady starszeństwa zawodowego na danym szczeblu; nie może ona przekraczać 48 miesięcy.

Sekcja  3

Artykuł  14 349

(uchylony)

Artykuł  15 350

(uchylony)

Artykuł  16  351  

(uchylony)

Artykuł  17  352  

(uchylony)

Artykuł  18
1.  353  Beneficjenci uprawnieni do dodatku ryczałtowego, o którym mowa w art. 4a załącznika VII do Regulaminu pracowniczego obowiązującego przed 1 maja 2004 r., którzy pobierali go w miesiącu poprzedzającym 1 maja 2004 r., zachowują to uprawnienie ad personam do grupy zaszeregowania 6. Wysokość kwot jest corocznie aktualizowana o tę samą wartość procentową, co wartość aktualizacji rocznej wynagrodzeń określona w załączniku XI do Regulaminu pracowniczego. W przypadku gdy wynagrodzenie netto urzędnika, którego awansowano do grupy zaszeregowania 7, w następstwie zniesienia dodatku ryczałtowego, jest niższe niż otrzymywane wynagrodzenie netto, wszystkie pozostałe warunki pozostają bez zmian, w ostatnim miesiącu przed awansem urzędnik ten jest uprawniony do dodatku wyrównawczego, równego różnicy przeniesienia na wyższy stopień danego szczebla.
2.  354  (uchylony).
Artykuł  19  355  

Niezależnie od przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1023/2013(1), art. 63, 64, 65, 82 i 83a regulaminu pracowniczego, załączniki XI i XII do regulaminu pracowniczego oraz art. 20 ust. 1, art. 64, 92 i 132 warunków zatrudnienia innych pracowników będące w mocy przed dniem 1.11.2013 nadal pozostają w mocy wyłącznie do celów wszelkich dostosowań niezbędnych do zapewnienia zgodności z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na mocy art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie stosowania tych artykułów.

Sekcja  4

Artykuł  20
1.  Emerytury za wysługę lat urzędników, którzy przeszli w stan spoczynku przed 1 maja 2004 r. podlegają zastosowaniu współczynnika korygującego określonego w art. 3 ust. 5 lit. b) załącznika XI do Regulaminu pracowniczego w odniesieniu do Państw Członkowskich, w których zamieszkują oni na stałe.

Minimalna stawka mającego zastosowanie współczynnika korygującego wynosi 100.

Jeżeli urzędnicy ci zamieszkują na stałe w państwie trzecim, mający zastosowanie współczynnik korygujący wynosi 100.

W drodze odstępstwa od przepisów art. 45 załącznika VIII emerytury za wysługę lat beneficjentów zamieszkujących na stałe w Państwie Członkowskim wypłaca się w walucie Państwa Członkowskiego stałego miejsca zamieszkania na warunkach określonych w art. 63 akapit drugi Regulaminu pracowniczego.

2.  356  (uchylony).
3.  357  W przypadku urzędników z naboru przeprowadzonego przed 1 maja 2004 r. nieotrzymujących emerytury za wysługę lat, począwszy od dnia 1 maja 2004 r., metodę wyliczania poprzednich ustępów stosuje się w momencie ustalenia uprawnień do świadczeń emerytalnych:
a) za lata pełnionej służby w rozumieniu art. 3 załącznik VIII w odniesieniu do uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych przed 1 maja 2004 r.; oraz
b) za lata pełnionej służby wynikające z przeniesienia na mocy art. 11 załącznika VIII w odniesieniu do praw do świadczeń emerytalnych nabytych na podstawie systemu państwa pochodzenia przed 1 maja 2004 r. przez urzędnika pełniącego służbę przed 1 maja 2004 r.

Emerytury tych urzędników podlegają zastosowaniu współczynnika korygującego jedynie w przypadku, gdy urzędnik zamieszkuje w miejscu swojego ostatniego zatrudnienia lub w swoim państwie pochodzenia w rozumieniu art. 7 ust. 4 załącznika VII. Jednakże z przyczyn rodzinnych lub medycznych urzędnicy otrzymujący emeryturę mogą składać do organu powołującego wniosek o zmianę miejsca pochodzenia. Decyzję w tym względzie podejmuje się w momencie przedstawienia przez zainteresowanego urzędnika odpowiednich dowodów.

W drodze odstępstwa od przepisów art. 45 załącznika VIII emerytury za wysługę lat wypłacane na rzecz beneficjentów, którzy zamieszkują na stałe w Państwie Członkowskim, są wypłacane w walucie Państwa Członkowskiego stałego miejsca zamieszkania na warunkach określonych w drugim ustępie art. 63 Regulaminu pracowniczego.

4.  358  Niniejszy artykuł stosuje się odpowiednio do rent inwalidzkich oraz dodatków na mocy art. 41 i 50 Regulaminu pracowniczego oraz rozporządzeń: (EWG) nr 1857/89, (WE, Euratom, EWWiS) 2688/95(2), (WE Euratom, EWWiS) 2689/95(3), (WE, Euratom) nr 1746/2002, (WE, Euratom) nr 1747/2002 lub (WE, Euratom) nr 1748/2002.
Artykuł  21  359  

Niezależnie od art. 77 ust. 2 zdanie drugie regulaminu pracowniczego, urzędnicy, którzy rozpoczęli służbę przed dniem 1 maja 2004 r., są uprawnieni do 2 % swojego wynagrodzenia za każdy rok służby objętej systemem emerytalnym, wyliczonego zgodnie z art. 3 załącznika VIII.

Urzędnicy, którzy rozpoczęli służbę w okresie między dniem 1 maja 2004 r. a 31 grudnia 2013 r., są uprawnieni do 2 % swojego wynagrodzenia za każdy rok służby objętej systemem emerytalnym, wyliczonego zgodnie z art. 3 załącznika VIII.

Artykuł  22  360  
1.  Urzędnicy, którzy w dniu 1 maja 2004 r. przepracowali w służbie 20 lat lub więcej, są uprawnieni do emerytury z chwilą osiągnięcia wieku 60 lat.

Urzędnicy, którzy w dniu 1 maja 2014 r. mają 35 lat lub więcej i którzy rozpoczęli służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r., są uprawnieni do emerytury z chwilą osiągnięcia wieku ustalonego w poniższej tabeli:

Wiek na dzień 1 maja 2014 r.Wiek emerytalnyWiek na dzień 1 maja 2014 r.Wiek emerytalny
60 lat i więcej60 lat47 lat62 lata 6 miesięcy
59 lat60 lat 2 miesiące46 lat62 lata 8 miesięcy
58 lat60 lat 4 miesiące45 lat62 lata 10 miesięcy
57 lat60 lat 6 miesięcy44 lata63 lata 2 miesiące
56 lat60 lat 8 miesięcy43 lata63 lata 4 miesiące
55 lat61 lat42 lata63 lata 6 miesięcy
54 lata61 lat 2 miesiące41 lat63 lata 8 miesięcy
53 lata61 lat 4 miesiące40 lat63 lata 10 miesięcy
52 lata61 lat 6 miesięcy39 lat64 lata 3 miesiące
51 lat61 lat 8 miesięcy38 lat64 lata 4 miesiące
50 lat61 lat 11 miesięcy37 lat64 lata 5 miesięcy
49 lat62 lat 2 miesiące36 lat64 lata 6 miesięcy
48 lat62 lat 4 miesiące35 lat64 lata 8 miesięcy

Urzędnicy w wieku poniżej 35 lat w dniu 1 maja 2014 r. są uprawnieni do emerytury w wieku 65 lat.

Wiek emerytalny urzędników, którzy w dniu 1 maja 2014 r. mają 45 lat lub więcej i którzy rozpoczęli służbę między dniem 1 maja 2004 r. a dniem 31 grudnia 2013 r., wynosić będzie jednak nadal 63 lata.

W przypadku urzędników pełniących służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. wiek emerytalny uwzględniany dla potrzeb wszelkich odniesień do wieku emerytalnego zawartych w niniejszym regulaminie pracowniczym ustala się zgodnie z powyższymi przepisami, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów zawartych w niniejszym regulaminie pracowniczym.

2.  Niezależnie od art. 2 załącznika VIII, urzędnicy, którzy zaczęli pełnić służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. oraz pełnią ją po osiągnięciu wieku uprawniającego do emerytury, są uprawnieni do dodatkowej podwyżki równej 2,5 % swojego ostatniego wynagrodzenia podstawowego za każdy rok przepracowany po osiągnięciu tego wieku, pod warunkiem że ogólna kwota emerytury nie przekracza 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego w rozumieniu art. 77 akapit drugi lub trzeci regulaminu pracowniczego, w zależności od przypadku.

W przypadku urzędników w wieku 50 lat lub starszych lub urzędników, którzy na dzień 1 maja 2004 r. przepracowali w służbie 20 lat lub więcej, podwyżka emerytury przewidziana w poprzedzającym akapicie wynosi jednak nie mniej niż 5 % kwoty uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych w wieku 60 lat.

Podwyżkę przyznaje się także w przypadku śmierci, jeżeli urzędnik pełnił służbę po osiągnięciu wieku uprawniającego do emerytury.

Jeżeli zgodnie z załącznikiem IVa urzędnik, który rozpoczyna pełnienie służby przed dniem 1 stycznia 2014 r. oraz pracuje w niepełnym wymiarze godzin, wpłaca składki na system emerytalny proporcjonalnie do przepracowanego czasu, podwyżkę kwoty świadczeń emerytalnych przewidzianą w niniejszym artykule stosuje się wyłącznie w tej samej wartości procentowej.

3.  Jeżeli urzędnik przejdzie na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego określonego w niniejszym artykule, w odniesieniu do okresu między ukończeniem 60 roku życia a chwilą osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego stosuje się tylko połowę obniżki określonej w art. 9 ust. 1 lit. b) załącznika VIII.
4.  W drodze odstępstwa od ust. 1 akapit drugi artykułu załącznika IV urzędnikowi, do którego zgodnie z ust. 1 zastosowanie ma wiek emerytalny poniżej 65 lat, przysługuje świadczenie określone w tym załączniku i na warunkach w nim zawartych do dnia, w którym urzędnik ten osiągnie wiek emerytalny.

Jednakże po przekroczeniu tego wieku i do 65 roku życia urzędnik nadal otrzymuje to świadczenie do momentu uzyskania maksymalnej wysokości emerytury, o ile nie miał zastosowania art. 42c regulaminu pracowniczego.

Artykuł  23  361  
1.  Jeżeli zastosowanie ma art. 52 lit a) regulaminu pracowniczego oraz bez uszczerbku dla przepisów art. 50, urzędnik pełniący służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. automatycznie przechodzi na emeryturę ostatniego dnia miesiąca, w którym osiąga wiek 65 lat. W przypadku urzędników pełniących służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. słowa "wiek 66 lat" w art. 78 ustęp drugi i w art. 81a ust. 1 lit. b) regulaminu pracowniczego oraz w art. 12 ust. 1 lit. b) załącznika VIII odczytuje się jako "wiek 65 lat".
2.  Niezależnie od art. 52 regulaminu pracowniczego urzędnicy, którzy rozpoczęli służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r., a odejdą ze służby przed osiągnięciem wieku, w którym nabyliby uprawnienia emerytalne zgodnie z art. 22 niniejszego załącznika, mogą złożyć wniosek o stosowanie art. 9 lit. b) załącznika VIII:
a) do dnia 31 grudnia 2015 r. od wieku 55 lat;
b) do dnia 31 grudnia 2016 r. od wieku 57 lat.
3.  W drodze odstępstwa od art. 50 akapit ósmy regulaminu pracowniczego urzędnik, który przeszedł na emeryturę w interesie służby zgodnie z art. 50 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego, jest uprawniony do otrzymywania emerytury na mocy art. 9 załącznika VIII zgodnie z poniższą tabelą:
Data decyzji na mocy art. 50 akapit pierwszyWiek
Do dnia 31 grudnia 2016 r.55 lat
Po dniu 31 grudnia 2016 r.58 lat
Artykuł  24
1.  W przypadku ustalenia emerytury za wysługę lat przed 1 maja 2004 r., nadal ustala się uprawnienia do świadczeń emerytalnych danych osób po tej dacie zgodnie z regułami stosowanymi w momencie wstępnego ustalania uprawnień. To samo dotyczy objęcia wspólnym systemem ubezpieczenia chorobowego. Jednakże reguły dotyczące dodatków rodzinnych oraz współczynnika korygującego, obowiązujące od dnia 1 maja 2004 r., stosuje się niezwłocznie bez uszczerbku dla stosowania art. 20 niniejszego Załącznika.

Nie naruszając akapitu pierwszego, osoby otrzymujące rentę inwalidzką lub rodzinną mogą złożyć wniosek o objęcie ich przepisami mającymi zastosowanie, począwszy od dnia 1 maja 2004 r.

2.  W przypadku wejścia w życie niniejszych przepisów, gwarantowana jest kwota nominalna netto emerytury za wysługę lat otrzymywanej przed 1 maja 2004 r. Jednakże ta kwota gwarantowana jest dostosowywana, jeżeli ulega zmianie sytuacja rodzinna osoby otrzymującej emeryturę za wysługę lat lub gdy zmienia się państwo zamieszkania tej osoby. W przypadku osób, które przechodzą w stan spoczynku między 1 maja 2004 r. a 31 grudnia 2007 r., kwota nominalna netto emerytury za wysługę lat jest gwarantowana przez odniesienie do przepisów Regulaminu pracowniczego obowiązujących w dniu przejścia tych osób w stan spoczynku.

Dla potrzeb stosowania akapitu pierwszego, jeżeli emerytura za wysługę lat wyliczona na mocy obowiązujących przepisów jest niższa niż nominalna kwota emerytury za wysługę lat określona poniżej, przyznaje się wyrównanie różnicy.

W przypadku osób otrzymujących emeryturę za wysługę lat przed 1 maja 2004 r. kwota nominalna emerytury za wysługę lat jest wyliczana każdego miesiąca z uwzględnieniem sytuacji rodzinnej oraz państwa zamieszkania tych osób na dzień wyliczenia oraz przepisów Regulaminu pracowniczego obowiązujących w dacie poprzedzającej dzień 1 maja 2004 r.

W przypadku urzędników, którzy odchodzą w stan spoczynku w terminie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., nominalną kwotę emerytury za wysługę lat wylicza się każdego miesiąca z uwzględnieniem sytuacji rodzinnej oraz państwa zamieszkania w momencie wyliczenia, oraz przepisów Regulaminu pracowniczego obowiązujących w dacie, w której osoby te odchodzą w stan spoczynku.

W przypadku śmierci osoby otrzymującej emeryturę za wysługę lat ustaloną przed tą datą, po 1 maja 2004 r., rentę rodzinną ustala się, uwzględniając gwarantowaną, nominalną emeryturę za wysługę lat, którą otrzymywała osoba zmarła.

3.  Osoby otrzymujące rentę inwalidzką, które nie złożyły wniosku o objęcie ich przepisami mającymi zastosowanie od dnia 1 maja 2004 r., oraz nie zostały uznane za zdolne do ponownego podjęcia obowiązków, zachowują prawo do renty inwalidzkiej, traktowanej jako emerytura za wysługę lat z chwilą osiągnięcia przez te osoby wieku 65 lat.
4.  Ustępy 1 i 2 mają zastosowanie również do osób otrzymujących jeden z wymienionych dodatków na mocy art. 41 lub 50 Regulaminu pracowniczego, lub na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1857/89, rozporządzenia (WE, Euratom, EWWiS) nr 2688/1995, rozporządzenia (WE Euratom, EWWiS) nr 2689/1995, rozporządzenia (WE, Euratom, EWWiS) nr 1746/2002, rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1747/2002 lub rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1748/2002. Jednakże emerytury za wysługę lat dla tych osób ustala się zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie, w której rozpoczyna się ich wypłacanie.
Artykuł  24a  362  

W przypadku emerytury ustalonej przed dniem 1 stycznia 2014 r. uprawnienia do świadczeń emerytalnych danych osób nadal ustala się po tej dacie zgodnie z zasadami stosowanymi w momencie pierwotnego ustalenia uprawnień. Takie same zasady mają zastosowanie do objęcia wspólnym systemem ubezpieczenia chorobowego.

Artykuł  25
1.  W przypadku emerytur za wysługę lat ustalonych przed 1 maja 2004 r., grupę zaszeregowania wykorzystywaną dla potrzeb wyliczenia emerytury za wysługę lat ustala się zgodnie z tabelą w art. 2 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 niniejszego Załącznika.

Wynagrodzenie podstawowe uwzględniane dla potrzeb wyliczenia emerytury za wysługę lat należnej osobie ją otrzymującej jest równorzędne do wynagrodzenia podanego w tabeli art. 66 Regulaminu pracowniczego dla nowej grupy zaszeregowania w niej określonej, tego samego stopnia, skorygowanej wartością procentową równorzędną stosunkowi wynagrodzenia podstawowego w oparciu o starą skalę do wynagrodzenia podstawowego w oparciu o skalę podaną w art. 66 Regulaminu pracowniczego dla tego samego stopnia.

W przypadku stopni opartych na starej skali, które nie mają odpowiednika w skali z art. 66 Regulaminu pracowniczego, jako odniesienie dla potrzeb wyliczenia wartości procentowej określonej w akapicie drugim wykorzystuje się ostatni stopień tej samej grupy zaszeregowania.

W przypadku stopni grupy zaszeregowania D4 w starej skali jako odniesienie dla potrzeb wyliczenia wartości procentowej określonej w akapicie drugim wykorzystuje się początkowy stopień w grupie podstawowej.

2.  Na zasadach przejściowych wynagrodzenie podstawowe w rozumieniu art. 77 i 78 Regulaminu pracowniczego oraz załącznika VIII ustala się przez zastosowanie właściwego mnożnika ustanowionego w art. 7 dla wynagrodzenia odpowiadającego zaszeregowaniu osoby otrzymującej wynagrodzenie uwzględnianego dla potrzeb określenia uprawnień do emerytury za wysługę lat lub rent inwalidzkich, zgodnie z tabelą w art. 66 Regulaminu pracowniczego.

W przypadku stopni starej skali, które nie mają odpowiednika w skali z art. 66 Regulaminu pracowniczego, jako odniesienie dla potrzeb wyliczenia mnożnika, wykorzystuje się ostatni stopień tej samej grupy.

W przypadku emerytur za wysługę lat oraz rent inwalidzkich ustalonych w terminie między 1 maja 2004 r. a 30 kwietnia 2006 r. zastosowanie ma art. 8 ust. 1.

3.  W przypadku osób otrzymujących rentę rodzinną ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się przez odniesienie do zmarłego lub byłego urzędnika.
4.  Ustępy 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do osób otrzymujących jeden z dodatków wypłacanych na mocy art. 41 lub 50 Regulaminu pracowniczego lub na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1857/89, rozporządzenia (WE, Euratom, EWWiS) nr 2688/1995, rozporządzenia (WE Euratom, EWWiS) nr 2689/1995, rozporządzenia (WE, Euratom, EWWiS) nr 1746/2002, rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1747/2002 lub rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1748/2002.
Artykuł  26
1.  Wnioski o przyznanie możliwości przeniesienia uprawnień do świadczeń emerytalnych na mocy art. 11 ust. 2 załącznika VIII złożone przed 1 maja 2004 r. rozpatruje się zgodnie z przepisami obowiązującymi w momencie ich złożenia.
2.  Na tyle, na ile nie został jeszcze przekroczony termin określony w art. 11 ust. 2 załącznika VIII w dniu 1 maja 2004 r., zainteresowani urzędnicy, którzy nie złożyli takiego wniosku w terminie poprzednio ustalonym lub których wnioski odrzucono jako złożone po tym terminie, nadal mogą składać lub ponownie złożyć wniosek o przeniesienie na mocy art. 11 ust. 2 załącznika VIII.
3.  Urzędnicy, którzy w terminie złożyli wniosek, ale odrzucili ofertę, którą im złożono, którzy nie złożyli wniosku w terminie ustalonym poprzednio lub, których wniosek odrzucono, jako złożony po terminie, mogą nadal składać lub ponownie złożyć taki wniosek najpóźniej do dnia 31 października 2004 r.
4.  W przypadkach przewidzianych w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, instytucja, w której urzędnik pracuje, ustala liczbę lat podlegających świadczeniom emerytalnym uwzględnianych dla potrzeb systemu emerytalnego tej instytucji na mocy ogólnych przepisów wykonawczych przyjętych w odniesieniu do art. 11 ust. 2 załącznika VIII, które uwzględniają przepisy niniejszego Załącznika. Jednakże dla potrzeb stosowania ust. 3 niniejszego artykułu uwzględniany wiek oraz grupę zaszeregowania urzędnika stanowi grupa oraz wiek w momencie ustanawiania uprawnień do świadczeń emerytalnych.
5.  363  Urzędnicy, którzy wyrazili zgodę na przeniesienie swoich uprawnień do świadczeń emerytalnych na mocy art. 11 ust. 2 załącznika VIII przed 1 maja 2004 r., mogą złożyć wniosek o ponowne wyliczenie dodatku już uzyskanego na podstawie systemu emerytalnego instytucji unijnych, w oparciu o ten artykuł. Ponowne wyliczenie opiera się na parametrach obowiązujących w momencie uzyskania dodatku, waloryzowanego zgodnie z art. 22 tego Załącznika.
6.  364  Urzędnicy, którzy uzyskali dodatek na mocy ust. 1, od momentu powiadomienia ich o przyznaniu dodatku na podstawie systemu emerytalnego instytucji unijnych, mogą złożyć wniosek o stosowanie ust. 5.
Artykuł  27
1.  W przypadku ekwiwalentu aktuarialnego, określonego w art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 lit. b) załącznika VIII do Regulaminu pracowniczego, wylicza się go, w przypadku objęcia nim urzędników oraz personelu tymczasowego, dla części ich uprawnień odnoszących się do okresów pełnienia służby przed 1 maja 2004 r., na mocy przepisów określonych poniżej.

Ekwiwalent aktuarialny emerytury za wysługę lat nie może być niższy, niż:

a) suma kwot odliczonych od wynagrodzenia podstawowego w charakterze składek na system emerytalny, powiększona o złożone odsetki w wysokości 3,5 % rocznie;
b) odprawa proporcjonalna do faktycznie wypełnionego stażu pracy, wyliczona w oparciu o półtoramiesięcznego ostatecznego wynagrodzenia podstawowego podlegającego obniżce za każdy rok służby;
c) ogólna suma wypłacona na rzecz Unii zgodnie z art. 11 ust. 2 załącznika VIII do Regulaminu pracowniczego, powiększona o złożone odsetki w wysokości 3,5 % rocznie.
2.  Jednakże jeżeli urzędnicy lub personel tymczasowy, odchodzą ze służby z powodu odwołania lub rozwiązania umowy, dodatek z tytułu przejścia w stan spoczynku wypłaca się lub przekazywany ekwiwalent aktuarialny ustala się w świetle decyzji podjętej w oparciu o art. 9 ust. 1 lit. h) załącznika IX do Regulaminu pracowniczego.
3.  Jeżeli urzędnicy lub personel tymczasowy, nie korzystali z przepisów art. 11 ust. 2 lub 3 załącznika VIII do Regulaminu pracowniczego, urzędnicy pełniący służbę w dniu 1 maja 2004 r. oraz którzy z tytułu braku możliwości przekazania na mocy art. 11 ust. 1, są uprawnienia do wypłacenia odprawy zgodnie z przepisami Regulaminu pracowniczego obowiązującymi przed 1 maja 2004 r., zachowują prawo do wypłaty odprawy wyliczonej zgodnie z przepisami Regulaminu pracowniczego obowiązującymi przed tą datą.
Artykuł  28  365  
1.  Pracownicy, o których mowa w art. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników, którzy mieli umowę w dniu 1 maja 2004 r. i którzy są mianowani urzędnikami po tej dacie i przed dniem 1 stycznia 2014 r., są uprawnieni, z chwilą przejścia na emeryturę, do dostosowania aktuarialnego swoich praw emerytalnych, nabytych jako pracownicy zatrudnieni na czas określony, które uwzględnia zmianę ich wieku emerytalnego, o której mowa w art. 77 regulaminu pracowniczego.
2.  Pracownicy, o których mowa w art. 2, 3a i 3b warunków zatrudnienia innych pracowników, którzy mają umowę w dniu 1 stycznia 2014 r. i którzy są mianowani urzędnikami po tej dacie, są uprawnieni, z chwilą przejścia na emeryturę, do dostosowania aktuarialnego swoich praw emerytalnych, które nabyli jako pracownicy tymczasowi lub kontraktowi, uwzględniającego zmianę ich wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 77 regulaminu pracowniczego, w przypadku gdy w dniu 1 maja 2014 r. mają przynajmniej 35 lat.
Artykuł  29

W przypadku personelu tymczasowego zatrudnionego przed 1 maja 2004 r., zgodnie z art. 2 lit. c) Warunków zatrudnienia innych pracowników, do celów wspomagania grupy politycznej zasiadającej w Parlamencie Europejskim, wymóg ustanowiony w art. 29 ust. 3 i 4 Regulaminu pracowniczego stanowiący, że pracownik pomyślnie przeszedł procedurę naboru zgodnie z art. 12 ust. 4 Warunków zatrudnienia, nie ma zastosowania.

Sekcja  5  366  

Artykuł  30
1.  W drodze odstępstwa od załącznika I sekcja A pkt 2 poniższa tabela określająca kategorie stanowisk w grupie funkcyjnej AD ma zastosowanie do urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r.:
Dyrektor GeneralnyAD 15 - AD 16
DyrektorAD 14 - AD 15
Kierownik wydziału lub stanowisko równoważneAD 9 - AD 14
Radca lub stanowisko równoważneAD 13 - AD 14
Starszy administrator w okresie przejściowymAD 14
Administrator w okresie przejściowymAD 13
AdministratorAD 5 - AD 12
2.  Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. organ powołujący klasyfikuje urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r. w grupie funkcyjnej AD według następujących kategorii stanowisk:
a) urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AD 14 i nie pełnili funkcji dyrektora lub funkcji równoważnej, kierownika wydziału lub funkcji równoważnej ani radcy lub funkcji równoważnej, zostają przypisani do kategorii stanowiska "starszy administrator w okresie przejściowym";
b) urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AD 13 i nie pełnili funkcji kierownika wydziału lub funkcji równoważnej ani radcy lub funkcji równoważnej, zostają przypisani do kategorii stanowiska "administrator w okresie przejściowym";
c) urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupach zaszeregowania od AD 9 do AD 14 i pełnili funkcję kierownika wydziału lub funkcję równoważną, zostają przypisani do kategorii stanowiska "kierownik wydziału lub stanowisko równoważne";
d) urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AD 13 lub AD 14 i pełnili funkcję radcy lub funkcję równoważną, zostają przypisani do kategorii stanowiska "radca lub stanowisko równoważne";
e) urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupach zaszeregowania od AD 5 do AD 12 i nie pełnili funkcji kierownika wydziału lub funkcji równoważnej, zostają przypisani do kategorii stanowiska "administrator".
3.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 urzędnicy w grupach zaszeregowania od AD 9 do AD 14 pełniący szczególne obowiązki mogą zostać przypisani przez organ powołujący przed dniem 31 grudnia 2015 r. do kategorii stanowiska "kierownik wydziału lub stanowisko równoważne" lub "radca lub stanowisko równoważne". Każdy organ powołujący określa przepisy w celu wprowadzenia w życie niniejszego artykułu. Całkowita liczba urzędników korzystających z niniejszego przepisu nie może jednak przewyższać 5 % urzędników w grupie funkcyjnej AD na dzień 31 grudnia 2013 r.
4.  Przypisanie do danej kategorii stanowiska obowiązuje do czasu przypisania urzędnika do nowej funkcji odpowiadającej innej kategorii stanowiska.
5.  Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora otrzymują od dnia 1 stycznia 2016 r. zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 3.
6.  Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora i korzystający ze środka, o którym mowa w ust. 5, otrzymują po dwóch latach dodatkowe zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4.
7.  Na zasadzie odstępstwa od ust. 5, do urzędników w grupie zaszeregowania AD 12 zajmujących stanowisko administratora, którzy zostali zatrudnieni przed dniem 1 maja 2004 r. i którzy nie awansowali między dniem 1 maja 2004 r. a dniem 31 grudnia 2013 r., zastosowanie mają następujące przepisy:
a) pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w stopniu 8 otrzymują od dnia 1 stycznia 2016 r. zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 3;
b) pod warunkiem korzystania ze środka, o którym mowa w lit. a), urzędnicy w stopniu 8 otrzymują po dwóch latach dodatkowe zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4.
8.  Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 13 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora w okresie przejściowym otrzymują od dnia 1 stycznia 2016 r. zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 13 stopień 4 a grupie zaszeregowania AD 13 stopień 3.
9.  Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 13 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora w okresie przejściowym i korzystający ze środka, o którym mowa w ust. 8, otrzymują po dwóch latach dodatkowe zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 13 stopień 5 a grupie zaszeregowania AD 13 stopień 4.
10.  Urzędnicy otrzymujący zwiększenie wynagrodzenia podstawowego przewidzianego w ust. 5-9, mianowani następnie na stanowisko kierownika wydziału lub stanowisko równoważne lub na stanowisko radcy lub stanowisko równoważne w tej samej grupie zaszeregowania zachowują to zwiększenie wynagrodzenia podstawowego.
11.  Na zasadzie odstępstwa od art. 46 zdanie pierwsze urzędnicy przeniesieni do kolejnej wyższej grupy zaszeregowania i korzystający ze zwiększenia wynagrodzenia podstawowego przewidzianego w ust. 5, 6, 8 i 9, są umieszczani w drugim stopniu tej grupy zaszeregowania. Tracą oni możliwość uzyskania zwiększenia wynagrodzenia podstawowego przewidzianego w ust. 5, 6, 8 i 9.
12.  Zwiększenie wynagrodzenia podstawowego, o którym mowa w ust. 7, nie jest wypłacane po awansie i nie jest uwzględniane w podstawie wykorzystywanej do ustalenia zwiększenia miesięcznego wynagrodzenia podstawowego, o którym mowa w art. 7 ust. 5 niniejszego załącznika.
Artykuł  31
1.  Na zasadzie odstępstwa od załącznika I sekcja A pkt 2 poniższa tabela określająca kategorie stanowisk w grupie funkcyjnej AST ma zastosowanie do urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r.:
Starszy asystent w okresie przejściowymAST 10 - AST 11
Asystent w okresie przejściowymAST 1 - AST 9
Asystent administracyjny w okresie przejściowymAST 1 - AST 7
Pracownik pomocniczy w okresie przejściowymAST 1 - AST 5
2.  Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. organ powołujący klasyfikuje urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r. w grupie funkcyjnej AST według następujących kategorii stanowisk:
a) urzędników, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AST 10 lub AST 11, przypisuje się do kategorii stanowiska "starszy asystent w okresie przejściowym";
b) urzędników, którzy nie są objęci lit. a) i którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii B lub przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii C bądź D i zostali przeniesieni do grupy funkcyjnej AST bez ograniczeń, jak również urzędników AST zatrudnionych po dniu 1 maja 2004 r. przypisuje się do kategorii stanowiska "asystent w okresie przejściowym";
c) urzędników, którzy nie są objęci lit. a) i b) i którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii C, przypisuje się do kategorii stanowiska "asystent administracyjny w okresie przejściowym";
d) urzędników, którzy nie są objęci lit. a) i b) i którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii D, przypisuje się do kategorii stanowiska "pracownik pomocniczy w okresie przejściowym".
3.  Przypisanie do danej kategorii stanowiska obowiązuje do czasu przypisania urzędnika do nowej funkcji odpowiadającej innej kategorii stanowiska. Asystenci administracyjni w okresie przejściowym i pracownicy pomocniczy w okresie przejściowym mogą zostać przypisani do kategorii stanowiska asystent określonej w załączniku I sekcja A tylko zgodnie z procedurą określoną w art. 4 i art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego. Awans dopuszczalny jest jedynie w ramach ścieżek kariery odpowiednich dla każdej kategorii stanowiska określonej w ust. 1.
4.  Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz sekcji B załącznika I liczba wolnych stanowisk w następnej wyższej grupie zaszeregowania obliczana jest na potrzeby awansu odrębnie dla pracowników pomocniczych w okresie przejściowym. Następujące mnożniki odniesienia znajdują zastosowanie:
Grupa zaszeregowaniaStopa procentowa
Pracownicy pomocniczy w okresie przejściowym5-
410 %
322 %
222 %
1-

W odniesieniu do pracowników pomocniczych w okresie przejściowym dla celów awansu (art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego) uwzględnia się porównywalne zasługi urzędników mających prawo do ubiegania się o awans z tej samej grupy zaszeregowania i klasyfikacji.

5.  Asystentom administracyjnym w okresie przejściowym oraz pracownikom pomocniczym w okresie przejściowym, którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii C lub D, przysługuje nadal, zgodnie z załącznikiem VI, urlop wyrównawczy albo wynagrodzenia w przypadku gdy wymagania służby nie zezwalają na urlop wyrównawczy w ciągu dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane.
6.  Urzędnicy, którzy na podstawie art. 55a ust. 2 lit. g) regulaminu pracowniczego oraz art. 4 załącznika IVa do regulaminu pracowniczego otrzymali zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu w okresie rozpoczynającym się przed dniem 1 stycznia 2014 r. i wykraczającym poza ten dzień, będą mogli nadal pracować w niepełnym wymiarze czasu, na tych samych warunkach, w okresie całkowitym nieprzekraczającym pięciu lat.
7.  W przypadku urzędników, których wiek emerytalny zgodnie z art. 22 niniejszego załącznika wynosi mniej niż 65 lat, trzyletni okres, o którym mowa w art. 55a ust. 2 lit. g) regulaminu pracowniczego, może wykraczać poza ich wiek emerytalny, ale nie poza 65 lat.
Artykuł  32

Na zasadzie odstępstwa od art. 1 akapit czwarty zdanie pierwsze załącznika II do regulaminu pracowniczego reprezentacja grupy funkcyjnej AST/SC w Komitecie Pracowniczym nie musi być zapewniona do kolejnych wyborów nowego Komitetu Pracowniczego, w którym pracownicy AST/SC mogą być reprezentowani.

Artykuł  33

Na zasadzie odstępstwa od art. 40 ust. 2 regulaminu pracowniczego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2013 r. urzędnik był ponad 10 lat na urlopie z przyczyn osobistych w trakcie całej kariery zawodowej, łączna długość urlopu z przyczyn osobistych nie może przekroczyć 15 lat w trakcie jego całej kariery zawodowej.

______

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 15).

(2) Dz.U. L 280 z 23.11.1995, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 2458/98 (Dz.U. L 307 z 17.11.1998, str. 1).

(3) Dz.U. L 280 z 23.11.1995, str. 4. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, EWWiS, Euratom) nr 2458/98.

ZAŁĄCZNIK  XIII.I 367

Rodzaje stanowisk w okresie przejściowym

Rodzaje stanowisk w każdej kategorii, jak przewidziano w art. 4 lit n) niniejszego Załącznika.
Kategoria AKategoria C
A*5Kierownik/C*1 Sekretarz/pracownik biurowy
Kierownik ds. analiz/C*2 Sekretarz/pracownik biurowy
Kierownik ds. lingwistycznychC*3 Sekretarz/pracownik biurowy
A*6Kierownik/C*4 Sekretarz/pracownik biurowy
Kierownik ds. analiz/C*5 Sekretarz/pracownik biurowy
Kierownik ds. lingwistycznychC*6 Sekretarz/pracownik biurowy
A*7Kierownik/C*7 Sekretarz/pracownik biurowy
Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
A*8Kierownik/
Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
A*9Szef zespołu

Kierownik/

Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
A*10Szef zespołu

Kierownik/

Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
A*11Szef zespołu

Kierownik/

Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
A*12Szef zespołu

Kierownik/

Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
A*13Szef zespołu

Kierownik/

Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
A*14Kierownik ds. analiz/
Kierownik ds. lingwistycznych
Kierownik/ Szef zespołu
Dyrektor
A*15Dyrektor/Dyrektor Generalny
A*16Dyrektor/Dyrektor Generalny
Kategoria BKategoria D
B*3 Asystent/Asystent ds. analizD*1 Pracownik
B*4 Asystent/Asystent ds. analizD*2 Pracownik
B*5 Asystent/Asystent ds. analizD*3 Pracownik
B*6 Asystent/Asystent ds. analizD*4 Pracownik
B*7 Asystent/Asystent ds. analizD*5 Pracownik
B*8 Asystent/Asystent ds. analiz
B*9 Asystent/Asystent ds. analiz
B*10 Asystent/Asystent ds. analiz
B*11 Asystent/Asystent ds. analiz
1 Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
2 Akapit zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
3 Akapit zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
4 Akapit zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
5 Art. 1:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

6 Art. 1a dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
7 Art. 1a ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
8 Art. 1a ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
9 Art. 1b dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
10 Art. 1b lit. a) dodana przez art. 1 pkt 6 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
11 Art. 1b lit. b) według numeracji ustalonej przez art. 1 pkt 6 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
12 Art. 1b lit. c) według numeracji ustalonej przez art. 1 pkt 6 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
13 Art. 1b lit. d) według numeracji ustalonej przez art. 1 pkt 6 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
14 Art. 1b lit. e) zmieniony i według numeracji ustalonej przez art. 1 pkt 2 i 6 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
15 Art. 1c dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
16 Art. 1d zmieniony i według numeracji ustalonej przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
17 Art. 1d ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
18 Art. 1d ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
19 Art. 1d ust. 4 zmieniony przez art. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
20 Art. 1e dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
21 Art. 1e ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
22 Art. 2 ust. 1 zmieniony i według numeracji ustalonej przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
23 Art. 2 ust. 2 dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
24 Art. 4 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
25 Art. 5:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

26 Art. 6:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 4 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

27 Art. 7 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
28 Art. 8 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
29 Art. 9 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
30 Art. 9 ust. 1a zmieniony przez art. 1 pkt 5 lit. b) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
31 Art. 9 ust. 2:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 5 lit. c) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

32 Art. 9 ust. 5 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
33 Art. 9 ust. 6 dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
34 Art. 10:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 6 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

35 Art. 10b dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
36 Art. 10c dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
37 Art. 11:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 7 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

38 Art. 11a dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
39 Art. 12 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
40 Art. 12a dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
41 Art. 12b:

- dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

42 Art. 13 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
43 Art. 14 skreślony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
44 Art. 15 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
45 Art. 16:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 8 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

46 Art. 17 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
47 Art. 17a dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
48 Art. 17a ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
49 Art. 18:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

50 Art. 18 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 9 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
51 Art. 19:

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 10 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

52 Art. 20 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
53 Art. 21 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
54 Art. 21a dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
55 Art. 21a ust. 3 dodany przez art. 1 pkt 11 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
56 Art. 22 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
57 Art. 22a dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
58 Art. 22a ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
59 Art. 22b dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
60 Art. 22c dodany przez art. 1 pkt 12 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
61 Art. 23:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 i 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

62 Art. 24:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

63 Art. 24a:

- według numeracji ustalonej przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

64 Art. 24b według numeracji ustalonej przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
65 Art. 25 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
66 Art. 26 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
67 Art. 26a:

- dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 13 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

68 Art. 27:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 14 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

69 Art. 28 liat. a) zmieniona przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
70 Art. 28 lit. f) zmieniona przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
71 Art. 29 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
72 Art. 29 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 15 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
73 Art. 29 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
74 Art. 30 zmieniony przez art. 1 pkt 16 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
75 Art. 31 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
76 Art. 31 ust. 2:

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 17 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

77 Art. 32:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 18 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

78 Art. 33 (24) zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
79 Art. 34 zmieniony przez art. 1 pkt 19 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
80 Art. 35 lit. f) dodana przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
81 Art. 35 lit. g) dodana przez art. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
82 Art. 37:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

83 Art. 37 lit. b) zmieniona przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
84 Art. 37 lit. b) tiret drugie zmienione przez art. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
85 Art. 39 lit. d) zmieniona przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
86 Art. 39 lit. e) dodana przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
87 Art. 39 lit. f) według numeracji ustalonej przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
88 Art. 40 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 22 lit. a) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
89 Art. 40 ust. 2:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 22 lit. b) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

90 Art. 40 ust. 2 ppkt ii):

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 22 lit. c) ppkt i) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

91 Art. 40 ust. 2 pkt iii) dodany przez art. 1 pkt 22 lit. c) ppkt ii) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
92 Art. 40 ust. 3 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
93 Art. 40 ust. 3 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
94 Art. 40 ust. 4 lit. d) zmieniona przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
95 Art. 41 ust. 3 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
96 Sekcja 6 dodana przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
97 Art. 42a:

- zmieniony przez art. 4 rozporządzenia nr 31/2005 z dnia 20 grudnia 2004 r. zmieniającego od dnia 1 lipca 2004 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U.UE.L.05.8.1) z dniem 1 lipca 2004 r.

- zmieniony przez art 4 rozporządzenia nr 2104/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. zmieniającego od dnia 1 lipca 2005 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U.UE.L.05.337.7) z dniem 1 lipca 2005 r.

- zmieniony przez art. 5 rozporządzenia nr 1895/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. zmieniającego wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz współczynniki korygujące mające zastosowanie w odniesieniu do tych wynagrodzeń i emerytur (Dz.U.UE.L.06.397.6) z dniem 1 lipca 2006 r.

- zmieniony przez art. 4 rozporządzenia nr 1558/2007 z dnia 17 grudnia 2007 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2007 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur. (Dz.U.UE.L.07.340.1) z dniem 1 lipca 2007 r.

- zmieniony przez art. 2 rozporządzenia nr 420/2008 z dnia 14 maja 2008 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2007 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich. (Dz.U.UE.L.08.127.1) z dniem 1 lipca 2007 r.

- zmieniony przez art. 4 rozporządzenia Rady nr 1323/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2008 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U.UE.L.08.345.10) z dniem 1 lipca 2008 r.

- zmieniony przez art. 4 rozporządzenia Rady nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. dostosowującego ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U.UE.L.09.348.10) z dniem 1 lipca 2009 r.

- zmieniony przez art. 4 rozporządzenia Rady nr 1239/2010 z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie dostosowania ze skutkiem od dnia 1 lipca 2010 r. wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej oraz współczynników korygujących stosowanych w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U.UE.L.10.338.1) z dniem 1 lipca 2010 r.

- zmieniony przez art. 4 rozporządzenia nr 422/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. (Dz.U.UE.L.2014.129.5) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lipca 2011 r.

- zmieniony przez art. 4 rozporządzenia nr 423/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. (Dz.U.UE.L.2014.129.12) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lipca 2012 r.

98 Sekcja 7 dodana przez art. 1 pkt 24 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
99 Art. 43:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 25 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

100 Art. 44:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 26 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

101 Art. 45:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 27 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

102 Art. 45 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1080/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.311.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 27 listopada 2010 r.
103 Art. 45a dodany przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
104 Art. 45a ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 28 lit. a) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
105 Art. 45a ust. 5 zmieniony przez art. 1 pkt 28 lit. b) rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
106 Art. 46 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
107 Art. 48:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 29 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

108 Art. 49 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
109 Art. 50:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

110 Oznaczenie sekcji 4 zmienione przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
111 Art. 51:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

112 Art. 52:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 32 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.

113 Art. 54 zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.
114 Art. 55 zmieniony przez art. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.287.15) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2014 r.
115 Art. 55a zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.124.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.