Dyrektywa 2007/46/WE ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów

Dzienniki UE

Dz.U.UE.L.2007.263.1

Akt utracił moc
Wersja od: 1 września 2019 r. do: 30 czerwca 2027 r.

DYREKTYWA 2007/46/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z dnia 5 września 2007 r.
ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów
("dyrektywa ramowa")
(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego 1 ,

stanowiąc zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 251 Traktatu 2 ,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep 3  została kilka razy w znaczącym stopniu zmieniona. Ponieważ wprowadzane mają zostać kolejne zmiany, dla jasności powinno się sporządzić tekst przekształcony.

(2) W celu ustanowienia i zapewnienia funkcjonowania rynku wewnętrznego Wspólnoty właściwe jest zastąpienie systemów homologacji państw członkowskich wspólnotową procedurą homologacji opartą na zasadzie całkowitej harmonizacji.

(3) Wymagania techniczne mające zastosowanie do układów, części, oddzielnych zespołów technicznych i pojazdów silnikowych powinny być zharmonizowane i określone w aktach prawnych. Takie akty prawne powinny przede wszystkim zapewniać wysoki poziom bezpieczeństwa drogowego, ochrony zdrowia, ochrony środowiska, efektywności energetycznej i ochrony przed niedozwolonym użyciem.

(4) Dyrektywa Rady 92/53/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep 4  ograniczyła stosowanie wspólnotowej procedury homologacji typu całego pojazdu do pojazdów należących do kategorii M1. W celu zakończenia procesu tworzenia rynku wewnętrznego i zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania zakres stosowania niniejszej dyrektywy powinien jednak obejmować wszystkie kategorie pojazdów, umożliwiając producentom, dzięki wspólnotowej homologacji typu, czerpanie korzyści płynących z rynku wewnętrznego.

(5) W celu umożliwienia producentom dostosowania się do nowych, zharmonizowanych procedur powinien zostać przewidziany dostatecznie długi okres dostosowawczy, po upływie którego wspólnotowa homologacja typu pojazdu stanie się obowiązkowa dla pojazdów należących do kategorii innych niż M1 produkowanych w jednym etapie. Dla pojazdów należących do kategorii innych niż M1, które wymagają homologacji wielostopniowej, wymagany jest dłuższy okres dostosowawczy, ponieważ procedura będzie obejmowała podmioty dokonujące zabudowy, które będą musiały zdobyć wystarczające doświadczenie w tej dziedzinie, tak aby niezbędne procedury mogły być prawidłowo wdrażane. Jednakże ze względu na znaczenie bezpieczeństwa pojazdów kategorii M2 i M3 konieczne jest, aby pojazdy te były zgodne z wymogami technicznymi zharmonizowanych dyrektyw w okresie przejściowym, gdy krajowa homologacja typu jest nadal ważna, w celu umożliwienia producentom uzyskania doświadczenia ze wspólnotową homologacją typu WE pojazdów.

(6) Producenci produkujący pojazdy w małych seriach byli dotychczas częściowo wykluczeni z korzyści płynących z rynku wewnętrznego. Z doświadczenia wynika, że pełne włączenie pojazdów produkowanych w małych seriach, począwszy od kategorii M1, we wspólnotowy system homologacji typu pojazdu przyczyniłoby się do znaczącej poprawy bezpieczeństwa drogowego i ochrony środowiska.

(7) Aby zapobiec nieprawidłowościom, stosowanie uproszczonej procedury w przypadku pojazdów produkowanych w małych seriach powinno dotyczyć bardzo ograniczonej produkcji; niezbędne jest zatem bardziej precyzyjne zdefiniowanie pojęcia małych serii przez podanie liczby produkowanych pojazdów.

(8) Należy określić środki umożliwiające homologację pojazdów w indywidualnych przypadkach, tak aby zezwolić na wystarczającą elastyczność w przypadku wielostopniowego systemu homologacji; zanim jednak przyjęte zostaną zharmonizowane, szczególne przepisy wspólnotowe, państwa członkowskie powinny mieć możliwość udzielania dopuszczeń indywidualnych zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi.

(9) Zanim stosowana będzie wspólnotowa procedura homologacji typu pojazdu należącego do kategorii innej niż M1, państwa członkowskie powinny mieć nadal możliwość udzielania homologacji typu pojazdów na podstawie przepisów krajowych oraz powinny zostać przyjęte odpowiednie przepisy przejściowe.

(10) Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji 5 .

(11) Decyzją Rady 97/836/WE 6  Wspólnota przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań ("zrewidowane porozumienie z 1958 r.").

Do wspólnotowej procedury homologacji typu należy w konsekwencji włączyć regulaminy Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ), do których przystępuje Wspólnota zgodnie z tą decyzją, a także poprawki do regulaminów EKG ONZ, do których Wspólnota już przystąpiła, jako wymagania dotyczące homologacji typu WE pojazdów lub jako przepisy alternatywne wobec obowiązującego prawa wspólnotowego. W szczególności, jeśli Wspólnota postanawia na mocy decyzji Rady, że regulamin EKG ONZ staje się częścią procedury homologacji typu WE pojazdu i zastępuje istniejące przepisy wspólnotowe, Komisja powinna być uprawniona do odpowiedniego dostosowania niniejszej dyrektywy. Ponieważ środki te mają zakres ogólny, a ich celem jest zmiana innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy lub dodanie do niej nowych, innych niż istotne elementów, powinny one być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

(12) Z myślą o lepszym stanowieniu prawa i jego uproszczeniu, a także w celu uniknięcia konieczności nieustannego aktualizowania istniejącego prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego kwestii specyfikacji technicznych, należy umożliwić zawarcie w niniejszej dyrektywie lub w oddzielnych dyrektywach i rozporządzeniach odniesień do istniejących norm i regulacji międzynarodowych bez ich powtarzania we wspólnotowych ramach prawnych.

(13) Aby zapewnić poprawną realizację i prawidłowe funkcjonowanie procedury monitorowania zgodności produkcji, która jest jedną z podstaw wspólnotowego systemu homologacji typu, producenci powinni być regularnie kontrolowani przez właściwy organ lub odpowiednio wykwalifikowaną służbę techniczną wyznaczoną do tego celu.

(14) Głównym celem przepisów w zakresie homologacji pojazdów jest zagwarantowanie, aby nowe pojazdy, części i oddzielne zespoły techniczne wprowadzone do obrotu zapewniały wysoki poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Osiągnięcie tego celu nie powinino być utrudniane przez montaż pewnych części lub wyposażenia po wprowadzeniu pojazdów na rynek lub po ich dopuszczeniu do ruchu. Należy zatem przyjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia, że części lub wyposażenie, które mogą być zamontowane w pojazdach i które mogą znacznie zakłócić funkcjonowanie układów istotnych ze względu na bezpieczeństwo lub ochronę środowiska, podlegają kontroli przez organ udzielający homologacji, zanim zostaną wprowadzone do sprzedaży. Środki te powinny obejmować przepisy techniczne dotyczące wymagań, które te części lub wyposażenie muszą spełniać.

(15) Środki te powinny mieć zastosowanie jedynie do ograniczonej liczby części lub wyposażenia. Wykaz takich części lub wyposażenia, a także dalszych wymagań, powinien zostać określony po konsultacji z zainteresowanymi stronami. Przy określaniu tego wykazu Komisja konsultuje się z zainteresowanymi stronami w oparciu o sprawozdanie i dąży do sprawiedliwej równowagi między wymogami związanymi z poprawą bezpieczeństwa drogowego a ochroną środowiska, a także interesami konsumentów, producentów i dystrybutorów, nie naruszając zasad konkurencji na rynku części zamiennych i wyposażenia.

(16) Wykaz części i wyposażenia, istotnych układów, których to dotyczy, jak również środków służących testowaniu i wprowadzaniu w życie powinien zostać określony zgodnie z decyzją 1999/468/WE. Ponieważ środki te mają zakres ogólny, a ich celem jest zmiana innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy lub dodanie do niej nowych, innych niż istotne elementów, powinny one być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a tej decyzji.

(17) Niniejsza dyrektywa zawiera zestaw szczególnych wymagań bezpieczeństwa w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów 7 , określającej szczególne wymagania dotyczące ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów. Istotne jest w związku z tym przyjęcie przepisów w celu zapewnienia, aby w przypadku gdy pojazd stanowiłby poważne zagrożenie dla konsumentów w związku ze stosowaniem niniejszej dyrektywy lub aktów prawnych wymienionych w załączniku IV, producent przyjął skuteczne środki zaradcze, w tym akcje serwisowe. Organy udzielające homologacji powinny zatem być w stanie ocenić, czy proponowane środki są wystarczające, czy nie.

(18) Producenci powinni dostarczać właścicielom pojazdów odpowiednich informacji, aby zapobiec niewłaściwemu użyciu urządzeń bezpieczeństwa. Właściwe jest zawarcie przepisów w tym zakresie w niniejszej dyrektywie.

(19) Istotne jest, aby producenci wyposażenia mieli dostęp do pewnych informacji, które można uzyskać tylko od producenta pojazdu, to znaczy informacji technicznych, w tym rysunków, wymaganych do opracowania produktów dla rynku części zamiennych i wyposażenia.

(20) Równie ważne jest, aby producenci zapewnili niezależnym podmiotom łatwy dostęp do informacji w celu zapewnienia pełnej konkurencji na rynku w zakresie naprawy i konserwacji pojazdów. Te wymagania w zakresie udostępniania informacji zostały już włączone do prawodawstwa wspólnotowego, w szczególności w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji pojazdów 8 , przy czym Komisja, nie później niż w cztery lata po wejściu w życie tego rozporządzenia, przedstawi sprawozdanie skuteczności systemu dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji pojazdów oraz rozważy, czy zasadne byłoby skonsolidowanie wszystkich przepisów regulujących dostęp do tych informacji w ramach zmienionej dyrektywy ramowej w sprawie homologacji typu pojazdów.

(21) Mając na celu uproszczenie i przyspieszenie procedury, środki wdrażające oddzielne dyrektywy lub rozporządzenia, jak również środki dostosowujące załączniki do niniejszej dyrektywy i oddzielnych dyrektyw lub rozporządzeń, w szczególności dostosowujące do rozwoju wiedzy naukowej i technicznej, powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją 1999/468/WE. Ponieważ środki te mają zakres ogólny, a ich celem jest zmiana innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, oddzielnych dyrektyw lub rozporządzeń lub dodanie do nich nowych, innych niż istotne elementów, powinny one być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a tej decyzji. Procedura ta powinna mieć też zastosowanie w przypadku dostosowań koniecznych do homologacji typu pojazdów przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych.

(22) Z doświadczenia wynika, że w przypadku stwierdzenia braków w istniejących przepisach odpowiednie środki muszą w niektórych przypadkach zostać przyjęte niezwłocznie, w celu zapewnienia użytkownikom dróg lepszej ochrony. W takich pilnych przypadkach konieczne zmiany do oddzielnych dyrektyw i rozporządzeń powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją 1999/468/WE. Ponieważ środki te mają zakres ogólny, a ich celem jest zmiana innych niż istotne elementów oddzielnych dyrektyw lub rozporządzeń lub dodanie do nich nowych, innych niż istotne elementów, powinny one być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 5a tej decyzji.

(23) Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, mianowicie zakończenie procesu tworzenia rynku wewnętrznego przez wprowadzenie obowiązkowego systemu wspólnotowej homologacji typu dla wszystkich kategorii pojazdów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze osiągnięcie tego celu na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(24) Obowiązek transponowania niniejszej dyrektywy do prawa krajowego powinien ograniczyć się tylko do przepisów, które stanowią istotną zmianę w stosunku do poprzednich dyrektyw. Obowiązek transponowania przepisów, które nie zostały zmienione, wynika z poprzednich dyrektyw.

(25) Zgodnie z ust. 34 Porozumienia międzyinstytucjonalne-go w sprawie lepszego stanowienia prawa 9  państwa członkowskie są zachęcane do sporządzania, dla ich własnych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlą zbieżność pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji, oraz do ich upowszechniania.

(26) Niniejsza dyrektywa powinna pozostawać bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących terminów transponowania do prawa krajowego i stosowania dyrektyw wymienionych w załączniku XX część B.

(27) Wymogi niniejszej dyrektywy są zgodne z zasadami określonymi w "Planie działania na rzecz uproszczenia i poprawy otoczenia regulacyjnego".

(28) Szczególnie istotne jest, aby przyszłe środki, proponowane w oparciu o niniejszą dyrektywę, lub procedury, które mają zostać wdrożone podczas jej stosowania, były zgodne z zasadami, które zostały ponownie sformułowane w komunikacie Komisji zatytułowanym "Ramy prawne podstawą dla zwiększania konkurencyjności przemysłu motoryzacyjnego w XXI w.",

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

PRZEPISY OGÓLNE

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia zharmonizowane ramy zawierające przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne homologacji wszystkich nowych pojazdów objętych jej zakresem zastosowania oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, mając na uwadze uproszczenie ich rejestracji, sprzedaży i dopuszczenia do ruchu na obszarze Wspólnoty.

Niniejsza dyrektywa ustanawia również przepisy dotyczące sprzedaży i dopuszczania do stosowania części i wyposażenia przeznaczonego do pojazdów, w odniesieniu do których udzielono homologacji zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Szczególne wymagania techniczne dotyczące budowy i działania pojazdów określa się, stosując niniejszą dyrektywę, w aktach prawnych, których wyczerpujący wykaz znajduje się w załączniku IV.

Zakres

1. 
Niniejszą dyrektywę stosuje się do homologacji typu pojazdów drogowych zaprojektowanych i zbudowanych w jednym lub kilku etapach, oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych zaprojektowanych i zbudowanych dla takich pojazdów.

Niniejszą dyrektywę stosuje się również do dopuszczenia indywidualnego takich pojazdów.

Niniejszą dyrektywę stosuje się również do części i wyposażenia przeznaczonego do pojazdów objętych niniejszą dyrektywą.

2. 
Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do homologacji typu lub dopuszczenia indywidualnego następujących pojazdów:
a)
ciągników rolniczych lub leśnych określonych w dyrektywie 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi 10 , oraz przyczep zaprojektowanych i skonstruowanych tak, aby mogły być przez nie ciągnięte;
b)
pojazdów czterokołowych określonych w dyrektywie 2002/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych 11 ;
c)
pojazdów szynowych.
3. 
Homologacja typu lub dopuszczenie indywidualne na mocy niniejszej dyrektywy jest fakultatywna w przypadku następujących pojazdów:
a)
pojazdów zaprojektowanych i zbudowanych do użytku przede wszystkim na placach budowy lub w kamieniołomach, w obiektach portowych lub w portach lotniczych;
b)
pojazdów zaprojektowanych i zbudowanych do użytku sił zbrojnych, obrony cywilnej, straży pożarnej oraz służb odpowiedzialnych za utrzymanie porządku publicznego; oraz
c)
maszyn samobieżnych;

w zakresie w jakim pojazdy te spełniają wymagania niniejszej dyrektywy. Tego rodzaju dopuszczenia fakultatywne pozostają bez uszczerbku dla stosowania dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn 12 .

4. 
Dopuszczenie indywidualne na mocy niniejszej dyrektywy jest fakultatywna w przypadku następujących pojazdów:
a)
pojazdów przeznaczonych wyłącznie do wyścigów drogowych;
b)
prototypów pojazdów używanych na drodze na odpowiedzialność producenta w celu przeprowadzenia konkretnego programu testowego, pod warunkiem że zostały one specjalnie zaprojektowane i zbudowane do tego celu.

Definicje

Na użytek niniejszej dyrektywy i aktów prawnych wymienionych w załączniku IV, chyba że w tych aktach prawnych podano inaczej:

1)
"akt prawny" oznacza oddzielną dyrektywę lub rozporządzenie, lub regulamin EKG ONZ załączony do zrewidowanego porozumienia z 1958 r.;
2)
"oddzielna dyrektywa lub rozporządzenie" oznacza dyrektywę lub rozporządzenie wymienione w załączniku IV, część I niniejszej dyrektywy. Określenie to obejmuje również przepisy wykonawcze wydane na ich podstawie;
3)
"homologacja typu" oznacza procedurę, w wyniku której państwo członkowskie zaświadcza, że typ pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego jest zgodny z odpowiednimi przepisami administracyjnymi i wymaganiami technicznymi;
4)
"krajowa homologacja typu" oznacza procedurę homologacji typu ustanowioną prawem krajowym danego państwa członkowskiego; ważność takiej homologacji jest ograniczona do terytorium tego państwa członkowskiego;
5)
"homologacja typu WE" oznacza procedurę, w wyniku której państwo członkowskie zaświadcza, że typ pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego jest zgodny z odpowiednimi przepisami administracyjnymi i wymaganiami technicznymi niniejszej dyrektywy i aktów prawnych wymienionych w załącznikach IV lub XI;
6)
"dopuszczenie indywidualne" oznacza procedurę, w wyniku której państwo członkowskie zaświadcza, że konkretny pojazd, niezależnie od tego, czy jest on jedynym egzemplarzem, czy nie, jest zgodny z odpowiednimi przepisami administracyjnymi i wymaganiami technicznymi;
7)
"homologacja wielostopniowa" oznacza procedurę, w wyniku której jedno lub więcej państw członkowskich zaświadcza, że w zależności od stanu kompletacji, niekompletny lub skompletowany typ pojazdu jest zgodny z odpowiednimi przepisami administracyjnymi i wymaganiami technicznymi niniejszej dyrektywy;
8)
"homologacja typu krok po kroku" oznacza procedurę homologacji pojazdu, którą stanowi zbieranie krok po kroku całego zestawu świadectw homologacji typu WE układów, części i oddzielnych zespołów technicznych związanych z pojazdem, co prowadzi w ostatnim etapie do homologacji całego pojazdu;
9)
"jednostopniowa homologacja typu" oznacza procedurę, którą stanowi homologacja pojazdu jako całości poprzez pojedyncze działanie;
10)
"mieszana homologacja typu" oznacza procedurę homologacji typu krok po kroku, podczas której w ostatnim etapie homologacji całego pojazdu uzyskano homologację jednego lub więcej układów, przy czym świadectwo homologacji typu WE dla tych układów nie było konieczne;
11)
"pojazd silnikowy" oznacza napędzany mechanicznie pojazd, który porusza się dzięki własnemu napędowi, mający co najmniej cztery koła, kompletny, skompletowany lub niekompletny, osiągający maksymalną prędkość przekraczającą 25 km/h;
12)
"przyczepa" oznacza każdy pojazd na kołach niemający własnego napędu, zaprojektowany i skonstruowany tak, aby mógł być ciągnięty przez pojazd silnikowy;
13)
"pojazd" oznacza każdy pojazd silnikowy lub jego przyczepę, jak określono w pkt 11 i 12;
14)
"hybrydowy pojazd silnikowy" oznacza pojazd napędzany przez co najmniej dwa różne przetworniki energii i dwa różne zbiorniki energii (w pojeździe);
15)
"hybrydowy pojazd elektryczny" oznacza hybrydowy pojazd, który do celów mechanicznego napędzania pobiera energię z obu następujących źródeł energii znajdujących się w pojeździe:
zużywalnego paliwa,
urządzenia do przechowywania energii/energii elektrycznej (akumulator, kondensator, koło zamachowe/generator itd.);
16)
"maszyna samobieżna" oznacza każdy pojazd z własnym napędem, który został zaprojektowany i zbudowany tak, że ze względu na swoją budowę nie jest przeznaczony do przewozu pasażerów ani towarów. Maszyny zamocowane na podwoziu pojazdu silnikowego nie są uznawane za maszyny samobieżne;
17)
"typ pojazdu" oznacza pojazdy należące do konkretnej kategorii, które nie różnią się od siebie przynajmniej pod względem istotnych cech wymienionych w załączniku II sekcji B. Typ pojazdu może zawierać warianty i wersje określone w załączniku II sekcji B;
18)
"pojazd podstawowy" oznacza każdy pojazd, który jest używany w początkowym etapie procesu wielostopniowej homologacji typu;
19)
"pojazd niekompletny" oznacza każdy pojazd, który w celu spełnienia odpowiednich wymagań technicznych niniejszej dyrektywy wymaga kompletacji w przynajmniej jednym dalszym etapie;
20)
"pojazd skompletowany" oznacza pojazd, który w rezultacie procesu wielostopniowej homologacji typu spełnia odpowiednie wymagania techniczne niniejszej dyrektywy;
21)
"pojazd kompletny" oznacza każdy pojazd, który nie musi być skompletowany w celu spełnienia odpowiednich wymagań technicznych niniejszej dyrektywy;
22)
"pojazd z końcowej partii produkcji" oznacza każdy pojazd będący częścią zapasów, który nie może być zarejestrowany, sprzedany lub dopuszczony do ruchu z powodu wejścia w życie nowych wymagań technicznych, których nie obejmowała jego homologacja;
23)
"układ" oznacza zbiór urządzeń połączonych w celu pełnienia jednej lub kilku konkretnych funkcji w pojeździe i który podlega wymaganiom zawartym w jakimkolwiek akcie prawnym;
24)
"część" oznacza urządzenie podlegające wymaganiom aktu prawnego, przewidziane jako część pojazdu, które może uzyskać homologację typu niezależnie od pojazdu, jeżeli akt prawny wyraźnie to przewiduje;
25)
"oddzielny zespół techniczny" oznacza urządzenie podlegające wymaganiom aktu prawnego, przewidziane jako część pojazdu, które może uzyskać homologację typu oddzielnie, jednak tylko w związku z jednym lub kilkoma określonymi typami pojazdów, jeżeli akt prawny wyraźnie to przewiduje;
26)
"oryginalne części lub wyposażenie" oznaczają części lub wyposażenie, które wyprodukowano zgodnie ze specyfikacjami i normami produkcyjnymi przewidzianymi przez producenta pojazdów dla produkcji części lub wyposażenia zespołu pojazdu, którego to dotyczy. Obejmuje to części i wyposażenie, które wyprodukowano na tej samej linii produkcyjnej, co te części i wyposażenie. Zakłada się, chyba że wykazano coś przeciwnego, że części są oryginalnymi częściami, jeśli producent części zaświadczy, że części te odpowiadają jakością częściom używanym do montażu pojazdu, którego to dotyczy, i zostały wyprodukowane zgodnie ze specyfikacjami i normami produkcyjnymi producenta pojazdu;
27)
"producent" oznacza osobę lub jednostkę, która jest odpowiedzialna wobec organu udzielającego homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji typu lub udzielenia zezwolenia oraz za zapewnienie zgodności produkcji. Nie jest istotne, czy osoba lub jednostka bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego podlegającego procesowi homologacji;
28)
"przedstawiciel producenta" oznacza osobę fizyczną lub prawną ustanowioną we Wspólnocie, która została odpowiednio wyznaczona przez producenta do reprezentowania go przed organem udzielającym homologacji oraz do działania w jego imieniu w sprawach objętych niniejszą dyrektywą; w przypadku odniesień do pojęcia "producent" rozumie się przez to producenta lub jego przedstawiciela;
29)
"organ udzielający homologacji" oznacza organ państwa członkowskiego, do kompetencji którego należą wszystkie aspekty homologacji typu pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, lub dopuszczenia indywidualnego pojazdu, właściwy w sprawach wydawania zezwolenia, wydawania i, w odpowiednim przypadku, cofania świadectw homologacji, oraz działający jako punkt kontaktowy dla organów udzielających homologacji z innych państw członkowskich; właściwy do wyznaczenia służb technicznych i zapewniania, że producent spełnia zobowiązania dotyczące zgodności produkcji;
30)
"właściwy organ" w art. 42 oznacza organ udzielający homologacji, organ wyznaczony lub organ akredytacyjny działający odpowiednio w ich imieniu;
31)
"służba techniczna" oznacza organizację lub jednostkę wyznaczoną przez organ udzielający homologacji państwa członkowskiego jako laboratorium badawcze w celu prowadzenia badań lub jako jednostkę oceniającą zgodność w celu przeprowadzania oceny początkowej i innych badań lub kontroli w imieniu organu udzielającego homologacji; organ udzielający homologacji może również sam pełnić te funkcje;
32)
"wirtualna metoda testowania" oznacza symulacje komputerowe, w tym obliczenia dowodzące, że pojazd, układ, część lub oddzielny zespół techniczny spełnia wymagania techniczne aktu prawnego. Do celów testowania metoda wirtualna nie wymaga użycia fizycznego pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego;
33)
"świadectwo homologacji typu" oznacza dokument, w którym organ udzielający homologacji oficjalnie zaświadcza, że homologowano typ pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego;
34)
"świadectwo homologacji typu WE" oznacza świadectwo określone w załączniku VI lub w odpowiadającym mu załączniku do oddzielnej dyrektywy lub rozporządzenia, przy czym formularz informacyjny zawarty w odpowiednim załączniku do jednego z regulaminów EKG ONZ wymienionych w wykazie w części I lub II załącznika IV do niniejszej dyrektywy uznawany jest za równoważny;
35)
"świadectwo dopuszczenia indywidualnego" oznacza dokument, w którym organ udzielający homologacji zaświadcza, że homologowano konkretny pojazd;
36)
"świadectwo zgodności" oznacza dokument określony w załączniku IX, wydany przez producenta i zaświadczający, że pojazd należący do serii typu homologowanego zgodnie z niniejszą dyrektywą, w momencie wyprodukowania jest zgodny ze wszystkimi aktami prawnymi;
37)
"dokument informacyjny" oznacza dokument określony w załączniku I lub III, lub w odpowiadającym im załączniku do oddzielnej dyrektywy lub rozporządzenia, wskazujący informacje, które mają być dostarczone przez wnioskodawcę; możliwe jest dostarczenie dokumentu informacyjnego w formie elektronicznej;
38)
"folder informacyjny" oznacza pełny folder, w tym dokument informacyjny, plik, dane, rysunki, fotografie itd., dostarczone przez wnioskodawcę; możliwe jest dostarczenie folderu informacyjnego w formie elektronicznej;
39)
"pakiet informacyjny" oznacza folder informacyjny wraz ze sprawozdaniami z badań lub innymi dokumentami dodanymi przez służby techniczne lub organ udzielający homologacji do folderu informacyjnego w ramach wykonywania ich funkcji; możliwe jest dostarczenie pakietu informacyjnego w formie elektronicznej;
40)
"spis treści pakietu informacyjnego" oznacza dokument wymieniający zawartość pakietu informacyjnego, odpowiednio ponumerowaną lub w inny sposób oznakowaną w celu jednoznacznego zidentyfikowania wszystkich stron; format tego dokumentu powinien przedstawiać zestawienie kolejnych etapów przeprowadzania homologacji typu WE, w szczególności daty poprawek i aktualizacji.

OBOWIĄZKI OGÓLNE

Obowiązki państw członkowskich

1. 
Państwa członkowskie zapewniają, aby producenci wnioskujący o udzielenie homologacji wypełniali swoje obowiązki wynikające z niniejszej dyrektywy.
2. 
Państwa członkowskie udzielają homologacji tylko takim pojazdom, częściom, układom lub oddzielnym zespołom technicznym, które spełniają wymagania niniejszej dyrektywy.
3. 
Państwa członkowskie rejestrują lub zezwalają na sprzedaż lub dopuszczenie do ruchu tylko takich pojazdów, części i oddzielnych zespołów technicznych, które spełniają wymagania niniejszej dyrektywy.

Państwa członkowskie nie zabraniają, nie ograniczają ani nie utrudniają rejestracji, sprzedaży, dopuszczenia do korzystania lub użycia na drogach pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych z powodów związanych z aspektami ich budowy i funkcjonowania objętych niniejszą dyrektywą, jeśli spełniają one jej wymagania.

4. 
Państwa członkowskie powołują lub wyznaczają organy właściwe w sprawach dotyczących homologacji i notyfikują Komisji takie powołanie lub wyznaczenie zgodnie z art. 43.

Akt notyfikacji dotyczący organów udzielających homologacji zawiera nazwę, adres, w tym adres elektroniczny, oraz zakresy odpowiedzialności.

Obowiązki producentów

1. 
Producent jest odpowiedzialny przed organem udzielającym homologacji za wszystkie aspekty procesu homologacji i za zapewnienie zgodności produkcji, niezależnie od tego, czy bezpośrednio uczestniczy on we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego.
2. 
W przypadku homologacji wielostopniowej każdy producent jest odpowiedzialny za homologację i zgodność produkcji układów, części i oddzielnych zespołów technicznych dodanych na etapie dokonywanej przez niego kompletacji pojazdu.

Producent zmieniający części lub układy, które zostały homologowane na wcześniejszych etapach, jest odpowiedzialny za homologację i zgodność produkcji tych części i układów.

3. 
Do celów niniejszej dyrektywy producent ustanowiony poza Wspólnotą wyznacza przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie do reprezentowania go przed organem udzielającym homologacji.

PROCEDURY HOMOLOGACJI TYPU WE

Procedury postępowania w przypadku homologacji typu WE pojazdów

1. 
Producent może wybrać jedną z następujących procedur:
a)
homologację typu krok po kroku;
b)
jednostopniową homologację typu;
c)
mieszaną homologację typu.
2. 
Wniosek o udzielenie homologacji typu krok po kroku składa się z folderu informacyjnego zawierającego informacje wymagane zgodnie z załącznikiem III i kompletnego zestawu świadectw homologacji typu wymaganych zgodnie z każdym mającym zastosowanie aktem prawnym wymienionym w załączniku IV lub w załączniku XI. W przypadku homologacji typu układu lub oddzielnego zespołu technicznego, zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi, organ udzielający homologacji ma dostęp do pakietu informacyjnego, dopóki nie zostanie udzielona homologacja lub nie zostanie wydana odmowa jej udzielenia.
3. 
Wniosek o udzielenie jednostopniowej homologacji typu składa się z folderu informacyjnego zawierającego odpowiednie informacje wymagane zgodnie z załącznikiem I, w związku z aktami prawnymi wymienionymi w załączniku IV lub w załączniku XI oraz, w odpowiednich przypadkach, w części II załącznika III.
4. 
W przypadku procedury mieszanej homologacji typu organ udzielający homologacji może zwolnić producenta z obowiązku sporządzania jednego lub kilku świadectw homologacji typu WE układów, pod warunkiem że do folderu informacyjnego zostały dołączone określone w załączniku I szczegółowe dane, wymagane do homologacji tych układów podczas fazy homologacji pojazdu, w którym to przypadku każde świadectwo homologacji typu WE, z którego organ zrezygnował, zastępuje się sprawozdaniem z badań.
5. 
Bez uszczerbku dla ust. 2, 3 i 4 do celów homologacji wielostopniowej dostarcza się następujących informacji:
a)
w pierwszym etapie te części folderu informacyjnego i świadectw homologacji typu WE wymagane dla pojazdu kompletnego, które są istotne dla stanu kompletacji pojazdu podstawowego;
b)
w etapie drugim i kolejnych te części folderu informacyjnego i świadectw homologacji typu WE, które odpowiadają bieżącemu stanowi wytworzenia, wraz z kopią świadectwa homologacji typu WE pojazdu wydanego w poprzednim etapie wytworzenia; ponadto producent dostarcza szczegółowe dane dotyczące zmian i uzupełnień dokonanych przez niego w pojeździe.

Informacje wymienione w lit. a) i b) mogą zostać dostarczone zgodnie z procedurą mieszaną homologacji typu określoną w ust. 4.

6. 
Producent składa wniosek do organu udzielającego homologacji. Dla konkretnego typu pojazdu można złożyć tylko jeden wniosek i tylko w jednym państwie członkowskim.

Dla każdego typu podlegającego homologacji składany jest odrębny wniosek.

7. 
Organ udzielający homologacji może, podając uzasadnienie, wezwać producenta do dostarczenia wszelkich dodatkowych informacji niezbędnych do podjęcia decyzji w sprawie wymaganych badań lub do uproszczenia ich przeprowadzania.
8. 
Producent udostępnia organowi udzielającemu homologacji tyle pojazdów, ile jest konieczne do umożliwienia satysfakcjonującego przeprowadzenia procedury homologacji typu.

Procedury postępowania w przypadku homologacji typu WE układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych

1. 
Producent składa wniosek do organu udzielającego homologacji. W odniesieniu do konkretnego typu układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego można złożyć tylko jeden wniosek i tylko w jednym państwie członkowskim. Dla każdego typu podlegającego homologacji składany jest odrębny wniosek.
2. 
Do wniosku dołącza się folder informacyjny, którego zawartość określona jest w oddzielnych dyrektywach lub rozporządzeniach.
3. 
Organ udzielający homologacji może, podając uzasadnienie, wezwać producenta do dostarczenia wszelkich dodatkowych informacji niezbędnych do podjęcia decyzji w sprawie wymaganych badań lub do uproszczenia ich przeprowadzania.
4. 
Producent udostępnia organowi udzielającemu homologacji tyle pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych, ile zgodnie z odpowiednimi oddzielnymi dyrektywami lub rozporządzeniami jest koniecznych do przeprowadzenia wymaganych badań.

PRZEBIEG PROCEDUR HOMOLOGACJI TYPU WE

Przepisy ogólne

1. 
Państwa członkowskie nie mogą udzielać homologacji typu WE bez uprzedniego sprawdzenia, czy odpowiednio i w sposób satysfakcjonujący przeprowadzono procedury, o których mowa w art. 12.
2. 
Państwa członkowskie udzielają homologacji typu WE zgodnie z art. 9 i 10.
3. 
Państwo członkowskie może odmówić udzielenia homologacji typu WE, jeśli stwierdzi, że typ pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa drogowego lub poważnie szkodzi środowisku naturalnemu lub zdrowiu publicznemu, nawet jeśli jest zgodny z wymaganymi przepisami. W tym przypadku przesyła natychmiast innym państwom członkowskim i Komisji szczegółową dokumentację wyjaśniającą powody swojej decyzji i zawierającą dowody potwierdzające jego ustalenia.
4. 
Świadectwa homologacji typu WE są ponumerowane zgodnie z metodą określoną w załączniku VII.
5. 
Organ udzielający homologacji wysyła w terminie 20 dni roboczych do organów udzielających homologacji w innych państwach członkowskich kopię świadectwa homologacji typu WE pojazdu wraz z załącznikami, dla każdego typu pojazdu, któremu udzielił homologacji. Wydruk można zastąpić plikiem elektronicznym.
6. 
Organ udzielający homologacji informuje niezwłocznie organy udzielające homologacji innych państw członkowskich o każdej odmowie lub cofnięciu homologacji pojazdu, uzasadniając swoją decyzję.
7. 
Organ udzielający homologacji wysyła co trzy miesiące do organów udzielających homologacji w innych państwach członkowskich wykaz homologacji typu WE układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, których udzielił, które zmienił, których udzielenia odmówił lub które cofnął w poprzedzającym okresie. Wykaz zawiera szczegółowe dane określone w załączniku XIV.
8. 
Na prośbę innego państwa członkowskiego państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, wysyła w terminie 20 dni roboczych od otrzymania tej prośby kopię danego świadectwa homologacji typu WE wraz z załącznikami. Wydruk można zastąpić plikiem elektronicznym.

Szczególne przepisy dotyczące pojazdów

1. 
Państwa członkowskie udzielają homologacji typu WE w odniesieniu do:
a)
typu pojazdu, który odpowiada szczegółowym danym zawartym w folderze informacyjnym i który spełnia wymagania techniczne określone w odpowiednich aktach prawnych, wymienionych w załączniku IV;
b)
typu pojazdu specjalnego, który odpowiada szczegółowym danym zawartym w folderze informacyjnym i który spełnia wymagania techniczne określone w odpowiednich aktach prawnych, wymienionych w załączniku XI.

Zastosowanie mają procedury określone w załączniku V.

2. 
Państwa członkowskie udzielają wielostopniowej homologacji typu w odniesieniu do typów pojazdu niekompletnego lub skompletowanego, który odpowiada szczegółowym danym zawartym w folderze informacyjnym i który spełnia wymagania techniczne określone w odpowiednich aktach prawnych, wymienionych w załączniku IV lub w załączniku XI, biorąc pod uwagę stan kompletacji pojazdu.

Wielostopniowa homologacja typu ma zastosowanie również w przypadku nowych pojazdów przerabianych lub modyfikowanych przez innego producenta.

Zastosowanie mają procedury określone w załączniku XVII.

3. 
W odniesieniu do każdego typu pojazdu organ udzielający homologacji:
a)
uzupełnia wszystkie odpowiednie sekcje świadectwa homologacji typu WE, w tym dołączony do niego arkusz wyników badań, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku VIII;
b)
sporządza lub weryfikuje spis treści pakietu informacyjnego;
c)
niezwłocznie wydaje wnioskodawcy kompletne świadectwo wraz z załącznikami.
4. 
W przypadku ograniczenia ważności świadectwa homologacji typu WE lub wyłączenia wymagań określonych przepisów aktów prawnych zgodnie z art. 20 lub 22 lub załącznikiem XI, w świadectwie homologacji typu WE określa się te ograniczenia lub wyłączenia.
5. 
Jeżeli szczegółowe dane w folderze informacyjnym określają przepisy dotyczące pojazdów specjalnych, określone w załączniku IX, informację o tych przepisach umieszcza się w świadectwie homologacji typu WE.
6. 
W przypadku wyboru przez producenta procedury mieszanej homologacji typu, organ udzielający homologacji uzupełnia w części III dokumentu informacyjnego, którego wzór zawarty jest w załączniku III, odniesienia do sprawozdań z określonych przez akty prawne badań, dla których nie jest dostępne świadectwo homologacji typu WE.
7. 
W przypadku wyboru przez producenta procedury jednostopniowej homologacji typu organ udzielający homologacji sporządza wykaz obowiązujących aktów prawnych według wzoru zawartego w dodatku do załącznika VI i załącza go do świadectwa homologacji typu WE.

Szczególne przepisy dotyczące układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych

1. 
Państwa członkowskie udzielają homologacji typu WE w odniesieniu do układu, który odpowiada szczegółowym danym zawartym w folderze informacyjnym i który spełnia wymagania techniczne określone w odpowiedniej oddzielnej dyrektywie lub rozporządzeniu, wymienionym w załączniku IV lub w załączniku XI.
2. 
Państwa członkowskie udzielają homologacji typu WE części lub oddzielnego zespołu technicznego w odniesieniu do części lub oddzielnego zespołu technicznego, który odpowiada szczegółowym danym zawartym w folderze informacyjnym i który spełnia wymagania techniczne określone w odpowiedniej oddzielnej dyrektywie lub rozporządzeniu, wymienionym w załączniku IV.
3. 
Jeżeli homologacja typu układu w odniesieniu do pojazdu obejmuje części lub oddzielne zespoły techniczne niezależnie od tego, czy są one przeznaczone do napraw, przeglądów lub konserwacji pojazdów, nie wymaga się dodatkowej homologacji części lub oddzielnego zespołu technicznego, chyba że przewiduje to odpowiedni akt prawny.
4. 
Jeżeli część lub oddzielny zespół techniczny spełnia swoje funkcje lub ma szczególne cechy jedynie w połączeniu z innymi częściami pojazdu i z tego względu zgodność z jednym lub kilkoma wymaganiami może zostać zweryfikowana tylko wtedy, gdy część lub oddzielny zespół techniczny działa w połączeniu z tą inną częścią pojazdu, zakres homologacji typu WE części lub oddzielnego zespołu technicznego jest odpowiednio ograniczany. W takich przypadkach świadectwo homologacji WE określa wszelkie ograniczenia dotyczące stosowania i wskazuje specjalne warunki montażu. W przypadku gdy taka część lub oddzielny zespół techniczny jest montowana przez producenta, zgodność z wszelkimi ograniczeniami dotyczącymi stosowania lub warunkami montażu jest weryfikowana podczas homologowania pojazdu.

Badania wymagane dla homologacji typu WE

1. 
Zgodność z przepisami technicznymi określonymi w niniejszej dyrektywie i w aktach prawnych określonych w załączniku IV wykazuje się poprzez odpowiednie badania przeprowadzane przez wyznaczone służby techniczne.

Procedury badań, specjalne wyposażenie i narzędzia niezbędne do przeprowadzania tych badań są określane w każdym z aktów prawnych.

2. 
Wymagane badania przeprowadza się na pojazdach, częściach i oddzielnych zespołach technicznych, które są reprezentatywne dla typu, który podlega homologacji.

W porozumieniu z organem udzielającym homologacji producent może jednak wybrać pojazd, układ, część lub oddzielny zespół techniczny, który nie jest reprezentatywny dla typu podlegającego homologacji, ale ma kilka najbardziej niekorzystnych cech w odniesieniu do wymaganego poziomu osiągów. Podjęcie decyzji podczas procesu selekcji można wspomóc wirtualnymi metodami testowania.

3. 
Na wniosek producenta, w odniesieniu do aktów prawnych wymienionych w załączniku XVI oraz w porozumieniu z organem udzielającym homologacji, można stosować wirtualne metody testowania jako alternatywę dla procedur badań, o których mowa w ust. 1.
4. 
Warunki ogólne, które muszą spełniać wirtualne metody testowania, określa dodatek 1 do załącznika XVI.

Dodatek 2 do załącznika XVI określa dla każdego z aktów prawnych wymienionych w tym załączniku związane z tym aktem szczególne warunki badań i przepisy administracyjne.

5. 
Komisja sporządza wykaz aktów prawnych, w przypadku których dopuszcza się wirtualne metody testowania, oraz związane z tymi aktami szczególne warunki i przepisy administracyjne. Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, m.in. poprzez jej uzupełnienie, są określane i aktualizowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2.

Zgodność produkcji

1. 
Państwo członkowskie, które udziela homologacji typu WE, podejmuje niezbędne środki, zgodnie z załącznikiem X, w celu zweryfikowania, w zależności od potrzeby we współpracy z organami udzielającymi homologacji innych państw członkowskich, czy podjęto odpowiednie działania dla zapewnienia, że produkcja pojazdów, układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych, w odpowiednim przypadku, odpowiada homologowanemu typowi.
2. 
Państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, podejmuje niezbędne środki, zgodnie z załącznikiem X, w odniesieniu do homologacji, w celu zweryfikowania, w zależności od potrzeby we współpracy z organami udzielającymi homologacji innych państw członkowskich, czy działania, o których mowa w ust. 1, są wciąż odpowiednie i czy produkcja pojazdów, układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych, w odpowiednim przypadku, nadal odpowiada homologowanemu typowi.

Weryfikacja służąca zapewnieniu, że produkty odpowiadają homologowanym typom, ogranicza się do procedur określonych w załączniku X i w aktach prawnych zawierających szczególne wymagania. W tym celu organ udzielający homologacji państwa członkowskiego, które udzieliło homologacji typu WE, może przeprowadzać wszelkie testy i badania określone w każdym z aktów prawnych wymienionych w załączniku IV lub załączniku XI na próbkach pobranych u producenta, w tym w zakładzie produkcyjnym.

3. 
Państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, przyjmuje niezbędne środki, włącznie z cofnięciem homologacji typu, aby zapewnić właściwe stosowanie procedury zgodności produkcji, w przypadku gdy stwierdzi, że działania, o których mowa w ust. 1, nie są stosowane, odbiegają znacznie od ustalonych działań i planów kontroli lub przestały być stosowane, mimo iż nie przerwano produkcji.

ZMIANY DO HOMOLOGACJI TYPU WE

Przepisy ogólne

1. 
Producent niezwłocznie informuje państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, o każdej zmianie szczegółowych danych zawartych w pakiecie informacyjnym. Zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału to państwo członkowskie podejmuje decyzję o dalszym sposobie postępowania. W stosownym przypadku państwo członkowskie może zdecydować, po konsultacji z producentem, o udzieleniu nowej homologacji typu WE.
2. 
Wniosek o dokonanie zmiany homologacji typu WE jest składany wyłącznie w państwie członkowskim, które udzieliło pierwotnej homologacji typu WE.
3. 
Państwo członkowskie informuje odpowiednio producenta, jeśli stwierdzi, że do celów dokonania zmiany niezbędne są nowe kontrole lub nowe badania. Procedury, o których mowa w art. 14 i 15, mają zastosowanie tylko po pomyślnym przeprowadzeniu wymaganych nowych kontroli lub nowych badań.

Szczególne przepisy dotyczące pojazdów

1. 
Jeśli zmieniły się dane zawarte w pakiecie informacyjnym, zmiana zostaje określona jako "poprawka".

W takich przypadkach organ udzielający homologacji wydaje poprawioną stronę pakietu informacyjnego, w zależności od potrzeby, oznaczając każdą poprawioną stronę w celu wyraźnego pokazania charakteru zmiany i daty ponownego wydania. Uznaje się, że wymóg ten spełnia skonsolidowana, zaktualizowana wersja pakietu informacyjnego, do której dołączony jest szczegółowy opis zmian.

2. 
Poprawkę określa się jako "rozszerzenie", jeśli dodatkowo poza przepisami ust. 1:
a)
wymagane są dalsze kontrole lub nowe badania;
b)
uległa zmianie jakakolwiek informacja umieszczona na świadectwie homologacji typu WE z wyjątkiem załączników;
c)
w życie wchodzą nowe wymagania na mocy jakichkolwiek aktów prawnych obowiązujących dla homologowanego typu pojazdu.

W takich przypadkach organ udzielający homologacji wydaje poprawione świadectwo homologacji typu WE, opatrzone numerem rozszerzenia zgodnym z liczbą kolejnych już udzielonych rozszerzeń.

Świadectwo homologacji wskazuje wyraźnie przyczynę rozszerzenia oraz datę ponownego wydania.

3. 
W przypadku wydania poprawionych stron lub skonsolidowanej, zaktualizowanej wersji zmieniany jest odpowiednio spis treści pakietu informacyjnego dołączony do świadectwa homologacji w celu wskazania daty ostatniego rozszerzenia lub poprawki, lub daty ostatniej konsolidacji zaktualizowanej wersji.
4. 
Nie wymaga się zmian w homologacji typu pojazdu, jeśli nowe wymagania, o których mowa w ust. 2 lit. c), są z technicznego punktu widzenia nieistotne dla tego typu pojazdu lub dotyczą kategorii pojazdu innych niż kategoria, do której on należy.

Szczególne przepisy dotyczące układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych

1. 
W przypadku zmiany szczegółowych danych zawartych w pakiecie informacyjnym, zmiana jest określana jako "poprawka".

W takich przypadkach organ udzielający homologacji wydaje poprawione strony pakietu informacyjnego, w zależności od potrzeby, oznaczając każdą poprawioną stronę w celu wyraźnego pokazania charakteru zmiany i daty ponownego wydania. Uznaje się, że wymóg ten spełnia skonsolidowana, zaktualizowana wersja pakietu informacyjnego, do której dołączony jest szczegółowy opis zmian.

2. 
Poprawkę określa się jako "rozszerzenie", jeśli dodatkowo poza przepisami ust. 1:
a)
wymagane są dalsze kontrole lub nowe badania;
b)
uległa zmianie jakakolwiek informacja umieszczona na świadectwie homologacji typu WE z wyjątkiem załączników;
c)
w życie wchodzą nowe wymagania na mocy aktów prawnych mających zastosowanie do homologowanego układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego.

W takich przypadkach organ udzielający homologacji wydaje poprawione świadectwo homologacji typu WE opatrzone numerem rozszerzenia, zgodnym z liczbą kolejnych już udzielonych rozszerzeń. W przypadkach gdy konieczność zmiany wynika z zastosowania ust. 2 lit. c), aktualizuje się trzecią sekcję numeru homologacji.

Świadectwo homologacji wskazuje wyraźnie przyczynę rozszerzenia oraz datę ponownego wydania.

3. 
W przypadku wydania poprawionych stron lub skonsolidowanej, zaktualizowanej wersji zmieniany jest odpowiednio spis treści pakietu informacyjnego dołączony do świadectwa homologacji w celu wskazania daty ostatniego rozszerzenia lub poprawki, lub daty ostatniej konsolidacji zaktualizowanej wersji.

Wydanie i powiadomienie o zmianach

1. 
W przypadku rozszerzenia organ udzielający homologacji aktualizuje wszystkie odpowiednie sekcje świadectwa homologacji typu WE, jego załączniki oraz spis treści pakietu informacyjnego. Zaktualizowane świadectwo i jego załączniki niezwłocznie wydaje się wnioskodawcy.
2. 
W przypadku poprawki poprawione dokumenty lub skonsolidowaną, zaktualizowaną wersję, w odpowiednim przypadku, w tym poprawiony spis treści pakietu informacyjnego, bez zbędnej zwłoki wydaje się wnioskodawcy.
3. 
Organ udzielający homologacji powiadamia organ udzielający homologacji innego państwa członkowskiego o każdej zmianie wprowadzonej do homologacji typu WE, zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 8.

WAŻNOŚĆ HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDÓW

Utrata ważności

1. 
Homologacja typu WE pojazdów traci ważność w następujących przypadkach:
a)
nowe wymagania zawarte w akcie prawnym mającym zastosowanie do pojazdu, któremu udzielono homologacji, stały się obowiązkowe do celów rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów, przy czym nie ma możliwości odpowiedniej aktualizacji homologacji;
b)
nastąpiło definitywne, dobrowolne wstrzymanie produkcji pojazdu, którego dotyczy homologacja;
c)
zgodnie ze szczególnym ograniczeniem upłynął okres ważności homologacji.
2. 
W przypadku gdy jeden z wariantów w ramach typu lub jedna z wersji w ramach wariantu traci ważność, homologacja typu WE dla danego pojazdu traci ważność wyłącznie w takim zakresie, w jakim dotyczy danego wariantu lub wersji.
3. 
W przypadku definitywnego zaprzestania produkcji określonego typu pojazdu producent powiadamia organ, który udzielił homologacji typu WE dla tego pojazdu. Po otrzymaniu takiego powiadomienia organ ten informuje o tym organy udzielające homologacji innych państw członkowskich w terminie 20 dni roboczych.

Artykuł 27 ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zaprzestania produkcji w okolicznościach, o których mowa w lit. a) ust. 1 niniejszego artykułu.

4. 
Bez uszczerbku dla ust. 3, w przypadkach gdy zbliża się termin utraty ważności homologacji typu WE pojazdu, producent powiadamia organ, który udzielił homologacji typu WE.

Organ udzielający homologacji niezwłocznie przekazuje wszelkie istotne informacje organom udzielającym homologacji innych państw członkowskich, aby umożliwić, w odpowiednich przypadkach, zastosowanie art. 27. Informacje te zawierają w szczególności datę produkcji oraz numer identyfikacyjny ostatniego wyprodukowanego pojazdu.

ŚWIADECTWO ZGODNOŚCI I OZNAKOWANIE 13  

Świadectwo zgodności

1. 
Producent, w ramach swych uprawnień jako posiadacz homologacji typu WE pojazdu, przedstawia świadectwo zgodności, który towarzyszy każdemu pojazdowi, kompletnemu, skompletowanemu lub niekompletnemu, wyprodukowanemu zgodnie z homologowanym typem pojazdu.

W przypadku pojazdu niekompletnego lub skompletowanego producent wypełnia tylko te punkty na stronie 2 świadectwa zgodności, które zostały dodane lub zmienione na bieżącym etapie procesu homologacji oraz, w stosownym przypadku, dołącza do tego świadectwa wszystkie świadectwa zgodności wydane na poprzednim etapie.

2. 
Świadectwo zgodności jest sporządzane w jednym z języków urzędowych Wspólnoty. Każde państwo członkowskie może zażądać przetłumaczenia świadectwa zgodności na swój język lub języki.
3. 
Świadectwo zgodności jest zabezpieczane przed sfałszowaniem. W tym celu stosowany papier jest zabezpieczany za pomocą kolorowej grafiki lub znaku wodnego w formie znaku identyfikacyjnego producenta.
4. 
Świadectwo zgodności wypełnia się w całości i nie zawiera ono ograniczeń w zakresie wykorzystania pojazdu innych niż te przewidziane w akcie prawnym.
5. 
Świadectwo zgodności, określone w załączniku IX część I, dla pojazdów, w odniesieniu do których udzielono homologacji zgodnie z art. 20 ust. 2, zawiera w tytule określenie "Dla pojazdów kompletnych/skompletowanych, którym udzielono homologacji typu zgodnie z art. 20 (homologacja tymczasowa)".
6. 
Świadectwo zgodności, określone w załączniku IX część I, dla pojazdów, w odniesieniu do których udzielono homologacji typu zgodnie z art. 22, zawiera w tytule określenie "Dla pojazdów kompletnych/skompletowanych, którym udzielono homologacji typu w odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych seriach", a obok tego określenia rok produkcji wraz z numerem porządkowym, od 1 do liczby wskazanej w tabeli zawartej w załączniku XII, określającym miejsce tego pojazdu w ramach produkcji przyznanej dla tego roku, w odniesieniu do każdego roku produkcji.
7. 
Bez uszczerbku dla ust. 1 producent może drogą elektroniczną przekazać organowi rejestrującemu państwa członkowskiego dane lub informacje zawarte w świadectwie zgodności.
8. 
Duplikat świadectwa zgodności może zostać wydany wyłącznie przez producenta. Wyraz "duplikat" musi być wyraźnie widoczny na pierwszej stronie każdego duplikatu świadectwa.

Znak homologacji typu WE

1. 
Producent części lub oddzielnego zespołu technicznego, niezależnie od tego, czy stanowią one część układu, umieszcza na każdej części lub zespole wyprodukowanym zgodnie z homologacją typu znak homologacji typu WE, wymagany przez stosowną oddzielną dyrektywę lub stosowne oddzielne rozporządzenie.
2. 
Jeżeli nie wymaga się umieszczenia znaku homologacji typu WE, producent umieszcza przynajmniej swoją nazwę lub znak handlowy oraz numer typu lub numer identyfikacyjny.
3. 
Znak homologacji typu WE jest zgodny z dodatkiem do załącznika VII.

NOWE TECHNOLOGIE LUB KONCEPCJE NIEZGODNE Z ODDZIELNYMI DYREKTYWAMI

Wyłączenia dla nowych technologii lub koncepcji

1. 
Na wniosek producenta państwa członkowskie mogą udzielić homologacji typu WE w odniesieniu do typu układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, w których zastosowane są technologie lub koncepcje niezgodne z jednym lub kilkoma aktami prawnymi wymienionymi w załączniku IV część I, pod warunkiem że Komisja udzieli zezwolenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 3.
2. 
W oczekiwaniu na decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia państwo członkowskie może udzielić homologacji tymczasowej, ważnej wyłącznie na jego terytorium, w odniesieniu do typu pojazdu objętego wnioskowanym wyłączeniem, pod warunkiem że niezwłocznie poinformuje o tym Komisję i inne państwa członkowskie, przekazując im dokumentację zawierającą następujące informacje:
a)
przyczyny, dla których zastosowanie danych technologii lub koncepcji powoduje niezgodność danego układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego z wymaganiami;
b)
opis problematycznych zagadnień w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska oraz podjętych środków;
c)
opis badań, wraz z wynikami, pokazujących, że w porównaniu z wymaganiami, w odniesieniu do których wystąpiono o wyłączenie, zapewniono co najmniej równoważny poziom bezpieczeństwa i ochrony środowiska.
3. 
Pozostałe państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o uznawaniu na swoim terytorium homologacji tymczasowej, o której mowa w ust. 2.
4. 
Komisja podejmuje decyzję, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 3, o zezwoleniu państwu członkowskiemu na udzielenie homologacji typu WE w odniesieniu do danego typu pojazdu.

W stosownych przypadkach decyzja może także określać, czy jej ważność podlega jakimkolwiek ograniczeniom, takim jak ograniczenie okresu ważności. Okres ważności homologacji nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

W przypadku odmowy wydania zezwolenia przez Komisję państwo członkowskie niezwłocznie informuje posiadacza tymczasowej homologacji typu, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, że homologacja tymczasowa zostanie cofnięta po upływie 6 miesięcy od daty wydania decyzji Komisji. W państwach członkowskich, które uznały homologację tymczasową, zezwala się na rejestrację, sprzedaż lub dopuszczenie do ruchu pojazdów wyprodukowanych zgodnie z homologacją tymczasową przed jej cofnięciem.

5. 
Artykułu tego nie stosuje się w przypadkach, gdy układ, część lub oddzielny zespół techniczny jest zgodny z regulaminem EKG ONZ, do którego przystąpiła Wspólnota.

Wymagane działania

1. 
Jeżeli Komisja uznaje, że istnieją podstawy do przyznania wyłączenia zgodnie z art. 20, niezwłocznie podejmuje niezbędne kroki w celu dostosowania oddzielnych dyrektyw lub rozporządzeń do zmian technologicznych. Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów oddzielnych dyrektyw lub rozporządzeń wskazanych w części I załącznika IV, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2.

Jeżeli wyłączenie zgodnie z art. 20 odnosi się do regulaminu EKG ONZ, Komisja proponuje zmianę odpowiedniego regulaminu EKG ONZ zgodnie z procedurą mającą zastosowanie na mocy zrewidowanego porozumienia z 1958 r.

2. 
Po wprowadzeniu zmian w stosownych aktach prawnych niezwłocznie uchyla się wszelkie ograniczenia związane z wyłączeniem.

Jeżeli nie podjęto niezbędnych kroków w celu dostosowania aktów prawnych, można przedłużyć ważność wyłączenia, na wniosek państwa członkowskiego, które udzieliło homologacji na mocy innej decyzji przyjętej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 40 ust. 3.

POJAZDY PRODUKOWANE W MAŁYCH SERIACH

Homologacja typu WE w odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych seriach

1. 
Na wniosek producenta oraz w granicach ilościowych określonych w załączniku XII część A sekcja 1 państwa członkowskie udzielają, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 6 ust. 4, homologacji typu WE w odniesieniu do typów pojazdów, które spełniają przynajmniej wymagania określone w załączniku IV część I dodatek.
2. 
Ustęp 1 nie ma zastosowania do pojazdów specjalnych.
3. 
Świadectwa homologacji typu WE są ponumerowane zgodnie z załącznikiem VII.

Krajowa homologacja typu w odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych seriach

1. 
W przypadku pojazdów wyprodukowanych w granicach ilościowych określonych w załączniku XII część A sekcja 2 państwa członkowskie mogą uchylić jeden lub kilka przepisów jednego lub kilku aktów prawnych wymienionych w załączniku IV lub XI, pod warunkiem że ustanowią stosowne wymagania alternatywne.

"Wymagania alternatywne" oznaczają przepisy administracyjne lub wymagania techniczne, które mają na celu zapewnienie poziomu bezpieczeństwa drogowego i ochrony środowiska równoważnego w najwyższym możliwym do realizacji zakresie poziomom przewidzianym w przepisach, odpowiednio, załączników IV lub XI.

2. 
W przypadku pojazdów, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą wyłączyć stosowanie jednego lub kilku przepisów niniejszej dyrektywy.
3. 
Stosowanie przepisów, o których mowa w ust. 1 i 2, wyłącza się wyłącznie w przypadkach, gdy państwo członkowskie ma ku temu uzasadnione powody.
4. 
Do celów homologacji typu pojazdów na mocy niniejszego artykułu państwa członkowskie uznają układy, części lub oddzielne zespoły techniczne, w odniesieniu do których udzielono homologacji typu zgodnie z aktami prawnymi wymienionymi w załączniku IV.
5. 
Świadectwo homologacji typu określa charakter wyłączeń przyznanych zgodnie z ust. 1 i 2.

Na świadectwie homologacji typu, którego wzór jest określony w załączniku VI, nie umieszcza się nagłówka "Świadectwo homologacji typu WE pojazdu". Świadectwa homologacji są jednak ponumerowane zgodnie z załącznikiem VII.

6. 
Homologacja typu jest ważna na terytorium państwa członkowskiego, które jej udzieliło. Na wniosek producenta organ udzielający homologacji wysyła listem poleconym lub drogą elektroniczną do organów udzielających homologacji państwa członkowskiego wyznaczonych przez producenta kopię świadectwa homologacji typu wraz z załącznikami.

W ciągu 60 dni od otrzymania tych dokumentów takie państwo członkowskie podejmuje decyzję, czy uznaje homologację typu. Oficjalnie informuje ono o podjętej decyzji organ udzielający homologacji, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Państwo członkowskie nie odrzuca homologacji, chyba że ma uzasadnione powody, by uważać, że przepisy techniczne, zgodnie z którymi danemu pojazdowi udzielono homologacji, nie są równoważne przepisom obowiązującym w tym państwie.

7. 
Na wniosek wnioskodawcy, który pragnie pojazd sprzedać, zarejestrować lub uzyskać jego dopuszczenie do ruchu w innym państwie członkowskim, państwo członkowskie, które udzieliło homologacji, dostarcza wnioskodawcy kopię świadectwa homologacji typu wraz z pakietem informacyjnym.

Państwo członkowskie zezwala na sprzedaż, rejestrację lub dopuszczenie tego pojazdu do ruchu, chyba że ma uzasadnione powody, by uważać, że przepisy techniczne, zgodnie z którymi udzielono homologacji w odniesieniu do danego pojazdu, nie są równoważne przepisom obowiązującym w tym państwie.

DOPUSZCZENIE INDYWIDUALNE

Dopuszczenie indywidualne

1. 
Państwa członkowskie mogą zwolnić określony pojazd, niezależnie od tego, czy jest to jedyny egzemplarz pojazdu, z obowiązku spełniania wymagań jednego lub kilku przepisów niniejszej dyrektywy lub jednego lub kilku aktów prawnych wymienionych w załączniku IV lub w załączniku XI, pod warunkiem że zastosują wymagania alternatywne.

Stosowanie przepisów, o których mowa w akapicie pierwszym, wyłącza się jedynie w przypadkach, gdy państwo członkowskie ma ku temu uzasadnione powody.

"Wymagania alternatywne" oznaczają przepisy administracyjne lub wymagania techniczne, które mają na celu zapewnienie poziomu bezpieczeństwa drogowego i ochrony środowiska, równoważnego w najwyższym możliwym do realizacji zakresie poziomom przewidzianym w przepisach, odpowiednio, załączników IV lub XI.

2. 
Państwa członkowskie nie przeprowadzają badań niszczących. Przy ustalaniu zgodności z wymaganiami alternatywnymi wykorzystują wszelkie stosowne informacje dostarczone przez wnioskodawcę.
3. 
Państwa członkowskie uznają homologację typu WE w odniesieniu do wszelkich układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych zamiast wymagań alternatywnych.
4. 
Wniosek o dopuszczenie indywidualne składa producent, właściciel pojazdu lub osoba działająca w ich imieniu, pod warunkiem że osoba taka ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty.
5. 
Państwo członkowskie udziela dopuszczenia indywidualnego, jeżeli pojazd jest zgodny z opisem załączonym do wniosku i spełnia mające zastosowanie wymagania techniczne oraz bez zbędnej zwłoki wydaje świadectwo dopuszczenia indywidualnego.

Format świadectwa dopuszczenia indywidualnego jest taki sam jak wzoru świadectwa homologacji typu WE przedstawionego w załączniku VI i zawiera przynajmniej informacje niezbędne do wypełnienia wniosku o rejestrację przewidzianego w dyrektywie Rady 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów 15 . Na świadectwach dopuszczenia indywidualnego nie umieszcza się nagłówka "Homologacja WE pojazdu".

Na świadectwie dopuszczenia indywidualnego umieszcza się numer identyfikacyjny danego pojazdu.

6. 
Dopuszczenie indywidualne jest ważne wyłącznie na terytorium państwa członkowskiego, które udzieliło dopuszczenia.

Jeżeli wnioskodawca pragnie pojazd sprzedać, zarejestrować lub dopuścić do ruchu w innym państwie członkowskim pojazd, któremu udzielono dopuszczenia indywidualnego, państwo członkowskie, które udzieliło dopuszczenia, dostarcza wnioskodawcy na jego wniosek oświadczenie dotyczące przepisów technicznych, na podstawie których pojazdowi udzielono dopuszczenia.

Państwo członkowskie zezwala na sprzedaż, rejestrację lub dopuszczenie do ruchu pojazdu, któremu inne państwo członkowskie udzieliło dopuszczenia indywidualnego zgodnie z przepisami niniejszego artykułu, chyba że ma uzasadnione powody, by uważać, że przepisy techniczne, zgodnie z którymi danemu pojazdowi udzielono dopuszczenia, nie są równoważne przepisom obowiązującym w tym państwie.

7. 
Na wniosek producenta lub właściciela pojazdu państwa członkowskie udzielają dopuszczenia indywidualnego w odniesieniu do pojazdu zgodnego z przepisami niniejszej dyrektywy oraz z aktami prawnymi wymienionymi, odpowiednio, w załączniku IV lub w załączniku XI.

W takim przypadku państwa członkowskie uznają dopuszczenie indywidualne i zezwalają na sprzedaż, rejestrację i dopuszczenie pojazdu do ruchu.

8. 
Przepisy niniejszego artykułu mogą być stosowane do pojazdów, którym udzielono homologacji typu zgodnie z niniejszą dyrektywą i które zostały zmodyfikowane przed ich pierwszą rejestracją lub dopuszczeniem do ruchu.

Przepisy szczególne

1. 
Procedura przewidziana w art. 24 może mieć zastosowanie do określonego pojazdu podczas kolejnych etapów jego kompletacji zgodnie z procedurą wieloetapowej homologacji typu.
2. 
Procedura przewidziana w art. 24 nie może zastąpić etapu pośredniego w zwykłej kolejności stosowanej w ramach procedury wieloetapowej homologacji typu i nie może mieć zastosowania w celu otrzymania homologacji pojazdu w ramach procedury jednostopniowej.

REJESTRACJA, SPRZEDAŻ I DOPUSZCZENIE DO RUCHU

Rejestracja, sprzedaż i dopuszczenie do ruchu pojazdów

1. 
Bez uszczerbku dla przepisów art. 29 i 30 państwa członkowskie dokonują rejestracji i zezwalają na sprzedaż lub dopuszczenie do ruchu pojazdów wyłącznie, gdy pojazdy te mają ważne świadectwo zgodności wydane zgodnie z art. 18.

Państwa członkowskie zezwalają na sprzedaż pojazdów niekompletnych, ale mogą odmówić ich stałej rejestracji i dopuszczenia do ruchu, dopóki nie zostaną skompletowane.

2. 
Pojazdy, które wyłączono z wymagania dotyczącego świadectwa zgodności, mogą zostać zarejestrowane, sprzedane lub dopuszczone do ruchu wyłącznie wtedy, gdy spełniają odpowiednie wymagania techniczne niniejszej dyrektywy.
3. 
W odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych seriach liczba pojazdów zarejestrowanych, sprzedanych lub dopuszczonych do ruchu w ciągu jednego roku nie może przekraczać liczby jednostek określonej w załączniku XII część A.

Rejestracja, sprzedaż i dopuszczenie do ruchu pojazdów z końcowej partii produkcji

1. 
W granicach określonych w załączniku XII sekcja B i w ograniczonym okresie państwa członkowskie mogą dokonywać rejestracji i zezwalać na sprzedaż lub dopuszczenie do ruchu pojazdów zgodnych z typem pojazdu, którego homologacja typu WE utraciła ważność.

Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do pojazdów znajdujących się na terytorium Wspólnoty, które zostały objęte ważną homologacją typu WE w chwili produkcji, ale które nie zostały zarejestrowane lub dopuszczone do ruchu, zanim ta homologacja typu WE utraciła ważność.

2. 
Z możliwości zawartej w ust. 1 można korzystać w przypadku pojazdów kompletnych w okresie dwunastu miesięcy od dnia wygaśnięcia homologacji typu WE oraz, w przypadku pojazdów skompletowanych, w okresie osiemnastu miesięcy od tego dnia.
3. 
Producent, który pragnie skorzystać z postanowień ust. 1, przedkłada wniosek właściwym organom każdego zainteresowanego państwa członkowskiego przed dopuszczeniem danych pojazdów do ruchu. Wniosek musi zawierać wszelkie powody natury technicznej lub ekonomicznej, które stoją na przeszkodzie, by pojazdy te spełniały nowe wymagania techniczne.

Zainteresowane państwa członkowskie podejmują decyzję, w terminie trzech miesięcy od otrzymania takiego wniosku, czy udzielić zezwolenia na rejestrację takich pojazdów na ich terytorium i jakiej liczby pojazdów ma to zezwolenie dotyczyć.

4. 
Ustępy 1-3 stosuje się odpowiednio do pojazdów, które zostały objęte krajową homologacją typu, ale nie zostały zarejestrowane lub dopuszczone do ruchu zanim homologacja ta utraciła ważność, w zastosowaniu art. 45 w związku z obowiązkowym wykonaniem procedury homologacji typu WE.
5. 
Państwa członkowskie stosują odpowiednie środki, aby zapewnić, że liczba pojazdów, które można zarejestrować lub dopuścić do ruchu w ramach procedury określonej w niniejszym artykule, jest skutecznie monitorowana.

Sprzedaż i dopuszczenie do użycia części i oddzielnych zespołów technicznych

1. 
Państwa członkowskie zezwalają na sprzedaż lub dopuszczenie do użycia części lub oddzielnych zespołów technicznych wyłącznie wtedy, gdy spełniają one wymagania stosownych aktów prawnych i gdy są odpowiednio oznakowane zgodnie z art. 19.
2. 
Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku części lub oddzielnych zespołów technicznych, które zostały skonstruowane lub zaprojektowane specjalnie dla nowych pojazdów nieobjętych niniejszą dyrektywą.
3. 
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić na sprzedaż i dopuszczenie do użycia części lub oddzielnych zespołów technicznych, które zostały wyłączone z jednego lub więcej przepisów aktu prawnego w zastosowaniu art. 20 lub które są przeznaczone do zamontowania w pojazdach objętych homologacjami udzielonymi na mocy art. 22, 23 lub 24, dotyczącymi tych części lub oddzielnych zespołów technicznych.
4. 
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 oraz o ile w akcie prawnym nie przewidziano inaczej, państwa członkowskie mogą zezwolić na sprzedaż oraz dopuszczenie do użycia części lub oddzielnych zespołów technicznych, które są przeznaczone do zamontowania w pojazdach, od których w dniu ich dopuszczenia do użycia nie wymagano homologacji typu WE na podstawie niniejszej dyrektywy lub dyrektywy 70/156/EWG.

KLAUZULE OCHRONNE

Pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne zgodne z niniejszą dyrektywą

1. 
Jeżeli państwo członkowskie stwierdza, że nowe pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa drogowego lub poważnie szkodzą środowisku lub zdrowiu publicznemu, mimo że spełniają stosowne wymagania lub są właściwie oznakowane, wówczas państwo to może, maksymalnie przez okres sześciu miesięcy, odmawiać rejestracji takich pojazdów lub zabronić sprzedaży lub dopuszczenia do użycia na swoim terytorium takich pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych.

W takich przypadkach zainteresowane państwa członkowskie natychmiast powiadamiają producenta, inne państwa członkowskie i Komisję, podając przyczyny swojej decyzji, a w szczególności informację, czy wynika ona z:

braków w stosownych aktach prawnych, czy
nieprawidłowego stosowania odpowiednich wymagań.
2. 
W celu przygotowania decyzji Komisja jak najszybciej przeprowadza konsultacje z zainteresowanymi stronami, w szczególności z organem, który udzielił homologacji.
3. 
Jeżeli środki, o których mowa w ust. 1, wynikają z braków w stosownych aktach prawnych, podejmuje się następujące odpowiednie środki:
w przypadku oddzielnych dyrektyw i rozporządzeń wymienionych w części I załącznika IV Komisja dokonuje w nich zmian, które przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2,
w przypadku regulaminów EKG ONZ Komisja przygotowuje projekt niezbędnych zmian do odpowiednich regulaminów EKG ONZ zgodnie z procedurą mającą zastosowanie na mocy zrewidowanego porozumienia z 1958 r.
4. 
Jeżeli środki, o których mowa w ust. 1, wynikają z nieprawidłowego stosowania właściwych wymagań, Komisja przyjmuje odpowiednie środki, aby zapewnić, że takie wymagania zostaną spełnione.

Pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne niezgodne z homologowanym typem

1.  17
 Jeżeli państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, stwierdza, że nowe pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne, którym towarzyszy świadectwo zgodności lub które mają znak homologacji, nie są zgodne z homologowanym przez nie typem, przyjmuje niezbędne środki, w razie potrzeby włącznie z cofnięciem homologacji typu, w celu zapewnienia, by znajdujące się w produkcji pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne, w stosownym przypadku, ponownie uzyskały zgodność z homologowanym typem. O przyjętych środkach organ udzielający homologacji tego państwa członkowskiego informuje organy udzielające homologacji innych państw członkowskich.
2. 
Do celów ust. 1 różnice w danych zawartych w świadectwie homologacji typu WE lub pakiecie informacyjnym uznaje się za brak zgodności z homologowanym typem.

Pojazd nie jest uznawany za odbiegający od homologowanego typu, jeżeli tolerancje są dozwolone w stosownym akcie prawnym i jeżeli są przestrzegane.

3.  18
 Jeżeli państwo członkowskie wykaże, że nowe pojazdy, części lub oddzielne zespoły techniczne, którym towarzyszy świadectwo zgodności lub które mają znak homologacji, nie są zgodne z homologowanym typem, może wnioskować, aby państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, zweryfikowało, czy znajdujące się w produkcji pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są nadal zgodne z homologowanym typem. Po otrzymaniu takiego wniosku dane państwo członkowskie jak najszybciej podejmuje wymagane działanie, w każdym przypadku w ciągu sześciu miesięcy od daty złożenia wniosku.
4. 
Organ udzielający homologacji występuje do państwa członkowskiego, które udzieliło homologacji typu układu, części, oddzielnego zespołu technicznego lub niekompletnego pojazdu, aby podjęło niezbędne działanie w celu zapewnienia ponownego uzyskania zgodności z homologowanym typem pojazdów będących w produkcji w następujących sytuacjach:
a)
w przypadku homologacji typu WE pojazdu, jeżeli niezgodność pojazdu wynika wyłącznie z niezgodności układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego;
b)
w przypadku wielostopniowej homologacja typu, jeżeli niezgodność skompletowanego pojazdu wynika wyłącznie z niezgodności układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, będącego częścią pojazdu niekompletnego lub samym pojazdem niekompletnym.

Po otrzymaniu takiego wniosku dane państwo członkowskie podejmuje jak najszybciej wymagane działanie, w każdym przypadku w ciągu sześciu miesięcy od daty złożenia wniosku, w razie potrzeby z udziałem wnioskującego państwa członkowskiego. Jeżeli zostaje ustalony brak zgodności, organ państwa członkowskiego, który udzielił homologacji typu WE układowi, części lub oddzielnemu zespołowi technicznemu lub pojazdowi niekompletnemu, przyjmuje środki określone w ust. 1.

5. 
Organy udzielające homologacji informują się wzajemnie o wszelkich cofnięciach homologacji typu WE oraz o przyczynach takich decyzji w terminie 20 dni roboczych od ich wydania.
6. 
Jeżeli państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, kwestionuje zgłoszony mu brak zgodności, zainteresowane państwo członkowskie stara się rozstrzygnąć spór. Komisja jest informowana i, w stosownych przypadkach, prowadzi odpowiednie konsultacje w celu osiągnięcia porozumienia.

Sprzedaż oraz dopuszczenie do ruchu części lub wyposażenia, które mogą stwarzać znaczne zagrożenie dla właściwego funkcjonowania istotnych układów

1. 
Państwa członkowskie zezwalają na sprzedaż, przeznaczanie do sprzedaży lub dopuszczenie do ruchu części lub wyposażenia, które mogą stwarzać znaczne zagrożenie dla właściwego funkcjonowania układów, które są istotne dla bezpieczeństwa pojazdu lub jego oddziaływania na środowisko jedynie wtedy, gdy takie części lub wyposażenie uzyskały zezwolenie organu udzielającego homologacji zgodnie z ust. 5-10.
2. 
Części lub wyposażenie wymagające zezwolenia na mocy ust. 1 zostają ujęte w wykazie, który zostanie zamieszczony w załączniku XIII. Przed podjęciem takiej decyzji dokonuje się analizy, z której sporządza się sprawozdanie, przy czym przy podjęciu decyzji należy dążyć do zapewnienia sprawiedliwej równowagi między następującymi czynnikami:
a)
występowanie poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa lub oddziaływania na środowisko pojazdów, w których zamontowano rozpatrywane części lub wyposażenie; oraz
b)
wpływ na konsumentów i producentów na rynku części zamiennych i wyposażenia, jaki miałby ewentualny wymóg wydania zezwolenia na rozważane części lub wyposażenie.
3. 
Ustęp 1 nie ma zastosowania do oryginalnych części lub wyposażenia, które są objęte systemem homologacji typu w odniesieniu do pojazdu, oraz do części lub wyposażenia, któremu udzielono homologacji zgodnie z przepisami jednego z aktów prawnych, których wykaz zamieszczono w załączniku IV, oprócz przypadku, gdy homologacje te odnoszą się do aspektów nieobjętych ust. 1. Ustęp 1 nie ma zastosowania do części lub wyposażenia produkowanych wyłącznie do pojazdów wyścigowych, które nie są przeznaczone do użytku na drogach publicznych. Jeżeli części lub wyposażenie, których wykaz zamieszczono w załączniku XIII, używane są zarówno do wyścigów, jak i na drogach, takie części i wyposażenie nie mogą być sprzedawane lub oferowane w publicznej sprzedaży w celach użycia w pojazdach na drogach publicznych, chyba że spełniają one wymagania zawarte w niniejszym artykule.

W stosownych przypadkach Komisja przyjmuje przepisy służące określeniu części lub wyposażenia, o których mowa w niniejszym ustępie.

4. 
Komisja po zasięgnięciu opinii zainteresowanych stron określa procedurę i wymogi dotyczące procesu udzielania zezwolenia, o których mowa w ust. 1, a także przyjmuje przepisy dotyczące dalszej aktualizacji wykazu w załączniku XIII. Wymagania te obejmują zalecenia dotyczące bezpieczeństwa, ochrony środowiska i - w razie potrzeby - norm dotyczących badań. Mogą one opierać się na aktach prawnych, których wykaz znajduje się w załączniku IV, mogą być opracowywane zgodnie z odnośnym stanem technologii w zakresie bezpieczeństwa, ochrony środowiska i badań, lub, jeśli jest to właściwe dla osiągnięcia wymaganych celów w zakresie bezpieczeństwa lub ochrony środowiska, mogą obejmować porównanie części lub wyposażenia z osiągami w zakresie oddziaływania na środowisko naturalne lub bezpieczeństwa oryginalnego pojazdu lub, odpowiednio, jego części.
5. 
Do celów ust. 1 producent części lub wyposażenia przedkłada organowi udzielającemu homologacji sprawozdanie z badań sporządzone przez wyznaczoną służbę techniczną, która zaświadcza, że części lub wyposażenie, których ma dotyczyć zezwolenie, spełniają wymagania, o których mowa w ust. 4. Producent może złożyć tylko jeden wniosek na jeden typ części tylko jednemu organowi udzielającemu homologacji.

Wniosek zawiera szczegółowe dane dotyczące producenta części lub wyposażenia, typ, numer identyfikacyjny i numery częściowe części lub wyposażenia, którego ma dotyczyć zezwolenie, jak również nazwę producenta pojazdu, typ pojazdu i, w stosownych przypadkach, rok produkcji lub wszelkie inne informacje pozwalające na identyfikację pojazdu, w którym zamierza się zamontować te części lub wyposażenie.

Jeśli organ udzielający homologacji stwierdzi, uwzględniając sprawozdanie z badań i inne dowody, że dane części lub wyposażenie spełniają wymagania, o których mowa w ust. 4, bezzwłocznie wydaje producentowi zaświadczenie. Zaświadczenie stanowi zezwolenie na sprzedaż, przeznaczenie do sprzedaży lub zamontowanie części lub wyposażenia w pojazdach we Wspólnocie na mocy drugiego akapitu ust. 9.

6. 
Wszystkie części lub elementy wyposażenia, które uzyskały zezwolenie na podstawie niniejszego artykułu, są odpowiednio oznaczane.

Komisja określa wymagania dotyczące oznaczania i pakowania, a także wzór i system numeracji zaświadczeń, o którym mowa w ust. 5.

7. 
Środki, o których mowa w ust. 2-6, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2, ponieważ mają one na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, m.in. poprzez jej uzupełnienie.
8. 
Producent bezzwłocznie powiadamia organ udzielający homologacji, który wydał zaświadczenie, o wszelkich zmianach mających wpływ na zmianę warunków, w których go wydano. Organ udzielający homologacji podejmuje decyzję, czy należy dokonać przeglądu zaświadczenia, czy ponownie je wydać oraz czy niezbędne są nowe badania.

Producent jest odpowiedzialny za zapewnienie, że części oraz wyposażenie są i będą produkowane zgodnie z warunkami, na których wydano zaświadczenie.

9. 
Przed wydaniem jakiegokolwiek zezwolenia organ udzielający homologacji weryfikuje, czy istnieją zadowalające warunki i procedury mające na celu skuteczną kontrolę zgodności produkcji.

W przypadku gdy organ udzielający homologacji stwierdzi, że warunki wydania zezwolenia nie są już spełniane, zwraca się do producenta o przyjęcie niezbędnych środków w celu zapewnienia, aby części lub wyposażenie ponownie spełniały te warunki. W razie konieczności cofa zezwolenie.

10. 
Każdy przypadek braku porozumienia między państwami członkowskimi w związku z zezwoleniami, o których mowa w ust. 5, jest zgłaszany Komisji. Po konsultacji z państwami członkowskimi przyjmuje ona odpowiednie środki, w tym w razie konieczności wniosek o cofnięcie zezwolenia.
11. 
Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do części lub elementów wyposażenia, przed wpisaniem ich do wykazu w załączniku XIII. W odniesieniu do każdej pozycji lub grupy pozycji w załączniku XIII ustalany jest okres przejściowy, tak aby pozwolić producentowi części lub wyposażenia na złożenie wniosku o zezwolenie i jego otrzymanie. W stosownych przypadkach w tym samym czasie można ustalić datę wyłączenia ze stosowania niniejszego artykułu części i wyposażenia zaprojektowanego do pojazdów, którym udzielono homologacji przed tą datą.
12. 
Państwa członkowskie mogą utrzymać krajowe przepisy dotyczące części lub wyposażenia, które mogą stanowić znaczne zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania układów, które są istotne dla bezpieczeństwa pojazdu lub jego oddziaływania na środowisko, dopóki nie zostanie podjęta decyzja o włączeniu części lub elementu wyposażenia do wykazu, o którym mowa w ust. 1.

Przepisy krajowe dotyczące tych części lub wyposażenia przestają obowiązywać w momencie podjęcia takiej decyzji.

13. 
Od dnia 29 października 2007 r. państwa członkowskie nie przyjmują nowych przepisów dotyczących części i wyposażenia, które mogą zakłócić prawidłowe funkcjonowanie układów, które są istotne dla bezpieczeństwa pojazdu lub jego oddziaływania na środowisko.

Wycofywanie pojazdów

1. 
Jeżeli producent, któremu udzielono homologacji typu WE pojazdu, w zastosowaniu przepisów aktu prawnego lub dyrektywy 2001/95/WE, musi dokonać wycofania pojazdów już sprzedanych, zarejestrowanych lub dopuszczonych do użycia, ponieważ jeden lub więcej układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych zamontowanych w pojeździe, niezależnie od tego, czy uzyskały właściwą homologację zgodnie z niniejszą dyrektywą, czy nie, stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa drogowego, zdrowia publicznego lub ochrony środowiska, natychmiast informuje o tym organ, który udzielił pojazdowi homologacji.
2. 
Producent proponuje organowi udzielającemu homologacji zestaw odpowiednich środków odwoławczych w celu neutralizacji zagrożenia, o którym mowa w ust. 1. Organ udzielający homologacji bezzwłocznie informuje organy innych państw członkowskich o proponowanych środkach.

Właściwe organy zapewniają, że środki te są na ich terytoriach wprowadzone w życie w sposób skuteczny.

3. 
Jeżeli zainteresowane organy uznają, że środki te są niewystarczające lub że ich wprowadzanie w życie nie nastąpiło wystarczająco szybko, powiadamiają o tym bezzwłocznie organ udzielający homologacji typu WE pojazdu.

Organ udzielający homologacji powiadamia następnie producenta. Jeśli organ udzielający homologacji typu WE nie jest zadowolony ze środków przyjętych przez producenta, przyjmuje wszelkie wymagane środki zaradcze, w tym decyzję o cofnięciu homologacji typu WE pojazdu, w przypadku gdy producent nie zaproponuje i nie wprowadzi w życie skutecznych środków naprawczych. W przypadku cofnięcia homologacji typu WE pojazdu zainteresowany organ udzielający homologację powiadamia o tym producenta, organy udzielające homologacji pozostałych państw członkowskich i Komisję za pomocą listu poleconego lub odpowiednich środków elektronicznych w terminie 20 dni roboczych.

4. 
Niniejszy artykuł ma zastosowanie także do części, które na mocy aktu prawnego nie są przedmiotem żadnego wymagania.

Powiadamianie o decyzjach i dostępnych środkach odwoławczych

Wszystkie decyzje podjęte zgodnie z przepisami przyjętymi w wykonaniu niniejszej dyrektywy i decyzje odmawiające udzielenia lub cofające homologacje typu WE lub odmawiające rejestracji bądź zabraniające sprzedaży szczegółowo podają przyczyny ich podjęcia.

Wszelkie takie decyzje są przekazywane zainteresowanej stronie, która w tym samym czasie jest informowana o przysługujących jej, na mocy obowiązujących w zainteresowanych państwach członkowskich przepisów, środkach odwoławczych oraz o terminach korzystania z nich.

PRZEPISY MIĘDZYNARODOWE

Regulaminy EKG ONZ wymagane przy homologacji typu WE

1. 
Regulaminy EKG ONZ, które przyjęła Wspólnota i które są wyszczególnione w załączniku IV część I i w załączniku XI, są częścią homologacji typu WE na tych samych warunkach, co oddzielne dyrektywy i rozporządzenia. Mają zastosowanie do tych kategorii pojazdów, które są wymienione w stosownych kolumnach tabeli znajdującej się w załączniku IV część I i w załączniku XI.
2. 
Jeżeli Wspólnota podejmie decyzję o obowiązkowym stosowaniu regulaminu EKG ONZ do celów homologacji typu WE pojazdu zgodnie z art. 4 ust. 4 decyzji 97/836/WE, należy wprowadzić odpowiednie zmiany w załącznikach do niniejszej dyrektywy, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w jej art. 40 ust. 2. Akt zmieniający załączniki do niniejszej dyrektywy określa również daty obowiązkowego zastosowania regulaminu EKG ONZ lub zmian do niego. Państwa członkowskie uchylają lub dostosowują wszelkie przepisy prawa krajowego niezgodne z danym regulaminem EKG ONZ.

Jeżeli taki regulamin EKG ONZ zastępuje istniejącą oddzielną dyrektywę lub rozporządzenie, stosowny zapis w załączniku IV część I i w załączniku XI zastępuje się numerem regulaminu EKG ONZ i zgodnie z tą samą procedurą skreśla się odpowiadający mu zapis w załączniku IV część II.

3. 
W przypadkach, o których mowa w ust. 2 akapit drugi, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2, uchyla się oddzielną dyrektywę lub rozporządzenie zastąpione przez regulamin EKG ONZ.

W przypadku uchylenia oddzielnej dyrektywy państwo członkowskie uchyla wszelkie przepisy prawa krajowego, które zostały przyjęte w ramach przeniesienia tej dyrektywy.

4. 
Możliwe jest zawarcie w niniejszej dyrektywie lub w odrębnych dyrektywach lub rozporządzeniach bezpośrednich odniesień do norm i regulacji międzynarodowych, bez powtarzania ich we wspólnotowych ramach prawnych.

Równoważność regulaminów EKG ONZ z dyrektywami lub rozporządzeniami

1. 
Regulaminy EKG ONZ wymienione w załączniku IV część II są uznawane za równoważne odpowiadającym im oddzielnym dyrektywom lub rozporządzeniom na tyle, na ile pokrywa się ich zakres i przedmiot.

Organy państw członkowskich udzielające homologacji uznają homologacje udzielone zgodne z tymi regulaminami EKG ONZ i, w stosownym przypadku, odnoszące się do nich znaki homologacji, w miejsce odpowiadających im homologacji i znaków homologacji, zgodnie z równoważnymi oddzielnymi dyrektywami lub rozporządzeniami.

2. 
Jeżeli Wspólnota podejmie decyzję o stosowaniu, do celów ust. 1, nowego lub zmienionego regulaminu EKG ONZ, załącznik IV część II do niniejszej dyrektywy zostanie odpowiednio zmieniony. Środki te, mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2.

Równoważność z innymi przepisami

Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może, na wniosek Komisji, potwierdzić równoważność warunków lub przepisów dotyczących homologacji typu WE układów, części i oddzielnych zespołów technicznych ustanowionych niniejszą dyrektywą z procedurami ustanowionymi na mocy przepisów międzynarodowych lub przepisów państw trzecich, w ramach umów wielostronnych lub dwustronnych zawartych przez Wspólnotę z państwami trzecimi.

DOSTARCZANIE INFORMACJI TECHNICZNYCH

Informacje przeznaczone dla użytkowników

1. 
Producent może nie dostarczyć żadnych informacji technicznych dotyczących danych zawartych w niniejszej dyrektywie lub aktach prawnych wymienionych w załączniku IV, które nie są zgodne z danymi zatwierdzonymi przez właściwy organ.
2. 
Producent udostępnia użytkownikom wszelkie istotne informacje oraz niezbędne instrukcje określające wszelkie warunki lub ograniczenia specjalne związane z użytkowaniem pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, jeżeli akt prawny zawiera szczególny przepis nakazujący takie działanie.

Informacje te są przekazywane w językach urzędowych Wspólnoty. Po uzgodnieniu z organem udzielającym homologacji informacja taka jest zawierana w stosownym dokumencie, takim jak instrukcja obsługi lub podręcznik użytkownika.

Informacje przeznaczone dla producentów części lub oddzielnych zespołów technicznych

1. 
Producent pojazdu udostępnia producentom części lub oddzielnych zespołów technicznych wszelkie dane, w tym, w stosownym przypadku, rysunki, szczegółowo wymienione w załączniku lub dodatku do aktu prawnego, które są niezbędne do udzielenia homologacji typu WE części lub oddzielnych zespołów technicznych lub do uzyskania zezwolenia zgodnie z art. 31.

Producent pojazdu może nałożyć na producentów części lub oddzielnych zespołów technicznych zobowiązanie do ochrony poufności wszelkich informacji, które nie są jawne, w tym dotyczących praw własności intelektualnej.

2. 
Producent części lub oddzielnych zespołów technicznych, działający jako posiadacz świadectwa homologacji typu WE, które, zgodnie z art. 10 ust. 4, nakłada ograniczenia w zakresie użytkowania lub specjalne warunki montowania, lub obydwa te elementy, dostarcza producentowi pojazdu wszelkich szczegółowych informacji na ten temat.

Producent części lub oddzielnych zespołów technicznych dostarcza wraz z wyprodukowanymi częściami lub oddzielnymi zespołami technicznymi instrukcje dotyczące ograniczeń użytkowania lub specjalnych warunków montowania, lub obydwa te elementy, jeżeli akt prawny zawiera szczególny przepis nakazujący takie działanie.

ŚRODKI WYKONAWCZE I ZMIANY

Środki wykonawcze i zmiany do niniejszej dyrektywy oraz oddzielnych dyrektyw i rozporządzeń

1. 
Komisja przyjmuje środki niezbędne do wykonania każdej oddzielnej dyrektywy lub rozporządzenia zgodnie z zasadami określonymi w każdej przedmiotowej dyrektywie lub rozporządzeniu.
2. 
Komisja przyjmuje zmiany w załącznikach do niniejszej dyrektywy lub przepisach oddzielnych dyrektyw lub rozporządzeń wymienionych w załączniku IV część I, które są niezbędne, aby dostosować te akty do rozwoju wiedzy technologicznej i technicznej lub do szczególnych potrzeb osób niepełnosprawnych.
3. 
Komisja przyjmuje zmiany w niniejszej dyrektywie, które są niezbędne do ustanowienia wymagań technicznych dla pojazdów produkowanych w małych seriach, pojazdów, którym udzielono homologacji na mocy procedury dopuszczenia indywidualnego, i pojazdów specjalnych.
4. 
Jeżeli Komisja zauważy istnienie poważnego zagrożenia dla użytkowników dróg lub dla środowiska, które wymaga pilnych środków, może wprowadzić zmiany do przepisów oddzielnych dyrektyw i rozporządzeń wymienionych w załączniku IV część I.
5. 
Komisja przyjmuje zmiany konieczne w interesie dobrego zarządzania, w szczególności zmiany niezbędne do zapewnienia spójności oddzielnych dyrektyw i rozporządzeń wymienionych w załączniku IV część I lub spójności z innymi przepisami prawa wspólnotowego.
6. 
Przyjmując, w zastosowaniu decyzji 97/836/WE, nowe regulaminy EKG ONZ lub zmiany do istniejących regulaminów EKG ONZ, do których przystąpiła Wspólnota, Komisja wprowadza odpowiednie zmiany do załączników do niniejszej dyrektywy.
7. 
Każda nowa oddzielna dyrektywa lub rozporządzenie wprowadza odpowiednie zmiany w załącznikach do niniejszej dyrektywy.
8. 
Załączniki do niniejszej dyrektywy mogą być zmieniane w drodze rozporządzeń.
9. 
Środki, o których mowa w niniejszym artykule, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2, ponieważ mają one na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, oddzielnych dyrektyw lub rozporządzeń, m.in. poprzez ich uzupełnienie.

Komitet

1. 
Komisję wspomaga komitet zwany Komitetem Technicznym ds. Pojazdów Silnikowych.
2. 
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
3. 
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

WYZNACZANIE I POWIADAMIANIE SŁUŻB TECHNICZNYCH

Wyznaczanie służb technicznych

1. 
Wyznaczone przez państwo członkowskie służby techniczne stosują się do przepisów niniejszej dyrektywy.
2. 
Służby techniczne same przeprowadzają lub nadzorują przeprowadzanie badań wymaganych do homologacji lub inspekcji określonych w niniejszej dyrektywie lub w jednym z aktów prawnych wymienionych w załączniku IV z wyjątkiem sytuacji, gdy wyraźnie zezwala się na stosowanie procedur alternatywnych. Nie mogą one przeprowadzać badań lub inspekcji, do których nie zostały odpowiednio wyznaczone.
3. 
Służby techniczne należą do jednej lub więcej z następujących czterech kategorii działalności, w zależności od ich zakresu umiejętności:
a)
kategoria A, służby techniczne, które przeprowadzają badania we własnych obiektach, o których mowa w niniejszej dyrektywie i aktach prawnych wymienionych w załączniku IV;
b)
kategoria B, służby techniczne, które nadzorują badania, o których mowa w niniejszej dyrektywie i w aktach prawnych wymienionych w załączniku IV, przeprowadzane w obiektach producenta lub strony trzeciej;
c)
kategoria C, służby techniczne, które regularnie oceniają i monitorują procedury stosowane przez producenta do kontroli zgodności produkcji;
d)
kategoria D, służby techniczne, które nadzorują lub przeprowadzają badania lub inspekcje w ramach nadzoru zgodności produkcji.
4. 
Służby techniczne dysponują odpowiednimi umiejętnościami, specjalistyczną wiedzą techniczną i uznanym doświadczeniem w określonych dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą i aktami prawnymi wymienionymi w załączniku IV.

Ponadto służby techniczne spełniają normy wymienione w dodatku 1 do załącznika V, istotne dla czynności, które przeprowadzają. Wymóg ten nie ma jednak zastosowania do celów ostatniego etapu procedury wielostopniowej homologacji typu, o której mowa w art. 25 ust. 1.

5. 
Organ udzielający homologacji może działać jako służba techniczna w odniesieniu do jednej lub więcej kategorii działalności, o których mowa w ust. 3.
6. 
Producent lub podwykonawca działający w jego imieniu może zostać wyznaczony jako służba techniczna dla działalności kategorii A w odniesieniu do aktów prawnych wymienionych w załączniku XV.

Komisja w razie konieczności zmienia wykaz tych aktów prawnych zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 40 ust. 2.

7. 
Podmioty, o których mowa w ust. 5 i 6, stosują się do przepisów niniejszego artykułu.
8. 
Służby techniczne państwa trzeciego, inne niż służby wyznaczone zgodnie z ust. 6, mogą być powiadamiane do celów art. 43 wyłącznie w ramach dwustronnych umów między Wspólnotą a danym państwem trzecim.

Ocena umiejętności służb technicznych

1. 
Umiejętności, o których mowa w art. 41, wykazuje się w sprawozdaniu oceniającym, sporządzanym przez właściwy organ. Może ono obejmować świadectwo akredytacji wydane przez organ akredytacyjny.
2. 
Ocena, w oparciu o którą sporządzane jest sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, jest przeprowadzana zgodnie z przepisami dodatku 2 do załącznika V.

Sprawozdanie oceniające jest poddawane przeglądowi po okresie nie dłuższym niż trzy lata.

3. 
Sprawozdanie oceniające przedstawiane jest Komisji na jej wniosek.
4. 
Organ udzielający homologacji, występujący jako służba techniczna, wykazuje zgodność na podstawie dokumentacji.

Zgodność obejmuje ocenę przeprowadzaną przez niezależnych audytorów, niezwiązanych z działalnością podlegającą ocenie. Audytorzy tacy mogą być pracownikami tej samej organizacji, pod warunkiem że ich zwierzchnicy nie są również przełożonymi personelu prowadzącego działalność podlegającą ocenie.

5. 
Producent lub podwykonawca działający w jego imieniu, wyznaczony jako służba techniczna, stosuje się do odpowiednich przepisów niniejszego artykułu.

Procedury powiadamiania

1. 
Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje obejmujące nazwę, wraz z adresem elektronicznym, osoby odpowiedzialne oraz kategorie działalności w odniesieniu do każdej wyznaczonej służby technicznej. Powiadamiają one Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych danych.

Powiadomienie zawiera informację określającą akt prawny, w odniesieniu do którego wyznaczono daną służbę techniczną.

2.  19
 Służba techniczna może prowadzić rodzaje działalności określone w art. 41 do celów homologacji typu wyłącznie wtedy, gdy została wcześniej zgłoszona Komisji.
3.  20
 Kilka państw członkowskich może wyznaczyć i zgłosić tę samą służbę techniczną, niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności.
4. 
Jeżeli w zastosowaniu aktu prawnego należy wyznaczyć konkretną organizację lub właściwy organ, których działalność nie została wymieniona wśród działalności objętych art. 41, powiadomienia dokonuje się zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.
5. 
Komisja umieszcza na swojej stronie internetowej wykaz i szczegółowe dane dotyczące organów udzielających homologacji i służb technicznych.

PRZEPISY KOŃCOWE

Przepisy przejściowe

1. 
W oczekiwaniu na wprowadzenie niezbędnych zmian w niniejszej dyrektywie w celu włączenia pojazdów dotychczas nią nieobjętych lub dostosowania się do przepisów administracyjnych lub technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów innych niż pojazdy kategorii M1, produkowanych w małych seriach, oraz w celu ustanowienia zharmonizowanych przepisów administracyjnych i technicznych w zakresie procedury dopuszczenia indywidualnego, a także w oczekiwaniu na wygaśnięcie okresów przejściowych przewidzianych w art. 45, państwa członkowskie nadal udzielają tym pojazdom krajowych homologacji, pod warunkiem że takie homologacje opierają się na zharmonizowanych wymaganiach technicznych określonych w niniejszej dyrektywie.
2. 
Na wniosek producenta lub, w przypadku dopuszczeń indywidualnych, właściciela pojazdu i po przedłożeniu wymaganych informacji zainteresowane państwo członkowskie wypełnia i wydaje, odpowiednio, świadectwo homologacji typu lub świadectwo dopuszczenia indywidualnego. Świadectwo wydaje się wnioskodawcy.

W przypadku pojazdów tego samego typu pozostałe państwa członkowskie uznają uwierzytelnioną kopię za dowód, że wymagane badania zostały przeprowadzone.

3. 
W przypadku gdy dany pojazd objęty dopuszczeniem indywidualnym ma zostać zarejestrowany w innym państwie członkowskim, może ono wymagać, by organ, który udzielił dopuszczenia indywidualnego, przekazał wszelkie dodatkowe informacje szczegółowo określające charakter wymagań technicznych spełnionych przez dany pojazd.
4. 
W oczekiwaniu na harmonizację systemów rejestracji i podatkowych państw członkowskich w zakresie pojazdów objętych niniejszą dyrektywą, aby ułatwić rejestrację i opodatkowanie tych pojazdów, państwa członkowskie mogą na swoim terytorium stosować kody krajowe. W tym celu państwa członkowskie mogą dokonać dalszego podziału wersji znajdujących się w załączniku III część II, pod warunkiem że szczegółowe dane stosowane dla danej podgrupy są wyraźnie określone w pakiecie informacyjnym lub mogą zostać na jego podstawie wyprowadzone za pomocą prostego obliczenia.

Terminy stosowania homologacji typu WE

1. 
Państwa członkowskie udzielają homologacji typu WE nowym pojazdom w terminach określonych w załączniku XIX.
2. 
Na wniosek producenta państwa członkowskie mogą udzielić homologacji typu WE nowym pojazdom od dnia 29 kwietnia 2009 r.
3. 
W terminach określonych w kolumnie czwartej tabeli zawartej w załączniku XIX art. 26 ust. 1 nie ma zastosowania do nowych pojazdów, którym udzielono homologacji krajowej przed terminami określonymi w trzeciej kolumnie tego załącznika lub którym nie udzielono homologacji.
4. 
Na wniosek producenta do dat podanych w trzeciej kolumnie szóstego i dziewiątego rzędu tabeli zamieszczonej w załączniku XIX państwa członkowskie nadal przyznają krajowe homologacje typu stanowiące alternatywę dla homologacji typu WE pojazdu w przypadku kategorii pojazdów M2 lub M3, pod warunkiem że pojazdy te, ich układy, części i oddzielne zespoły techniczne uzyskały homologację typu zgodnie z aktami prawnymi wymienionymi w części I załącznika IV do niniejszej dyrektywy.
5. 
Niniejsza dyrektywa nie unieważnia żadnej homologacji typu WE udzielonej pojazdom kategorii M1 przed dniem 29 kwietnia 2009 r. ani nie uniemożliwia rozszerzenia takich homologacji.
6. 
W przypadku homologacji typu WE w odniesieniu do nowych typów układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych państwa członkowskie stosują niniejszą dyrektywę od dnia 29 kwietnia 2009 r.

Niniejsza dyrektywa nie unieważnia żadnej homologacji typu WE udzielonej układom, częściom lub oddzielnym zespołom technicznym przed dniem 29 kwietnia 2009 r., ani nie uniemożliwia rozszerzenia takich homologacji.

Sankcje

Państwa członkowskie określają sankcje mające zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów niniejszej dyrektywy, w szczególności zakazów określonych w art. 31 lub z niego wynikających, oraz aktów prawnych wymienionych w załączniku IV część I oraz przyjmują wszelkie środki niezbędne do ich wprowadzenia w życie. Sankcje te są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach nie później niż dnia 29 kwietnia 2009 r. oraz możliwie szybko powiadamiają o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.

Ocena

1. 
Nie później niż dnia 29 kwietnia 2011 r. państwa członkowskie informują Komisję o stosowaniu procedur dotyczących homologacji typu ustanowionych w niniejszej dyrektywie, w szczególności o stosowaniu procesu wieloetapowego. W stosownych przypadkach Komisja proponuje zmiany, jakie uzna za konieczne dla usprawnienia procesu homologacji typu.
2. 
Na podstawie informacji dostarczonych na mocy ust. 1 Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania niniejszej dyrektywy nie później niż dnia 29 kwietnia 2011 r. W stosownych przypadkach Komisja może zaproponować przesunięcie terminów przeniesienia, o których mowa w art. 45.

Transpozycja

1. 
Państwa członkowskie przyjmują i publikują w terminie do dnia 29 kwietnia 2009 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do dostosowania się do istotnych zmian niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują one Komisji teksty tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 29 kwietnia 2009 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Zawierają także oświadczenie, zgodnie z którym odniesienia w istniejących przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych do dyrektyw uchylonych niniejszą dyrektywą interpretowane są jako odniesienia do niniejszej dyrektywy. Metody dokonywania takiego odniesienia i formułowania takiego oświadczenia określane są przez państwa członkowskie.

2. 
Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Uchylenie

Dyrektywa 70/156/EWG zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 29 kwietnia 2009 r. bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących ograniczeń czasowych dla przeniesienia do prawa krajowego i stosowania dyrektyw wymienionych w załączniku XX część B.

Odniesienia do uchylonej dyrektywy interpretowane są jak odniesienia do niniejszej dyrektywy i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku XXI.

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 września 2007 r.
W imieniu Parlamentu EuropejskiegoW imieniu Rady
PrzewodniczącyPrzewodniczący
H.-G. PÖTTERINGK.LOBO ANTUNES

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I  21

Kompletny wykaz informacji do celów homologacji typu WE pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych (a)

Wszelkie dokumenty informacyjne w niniejszej dyrektywie oraz w oddzielnych dyrektywach lub rozporządzeniach składają się wyłącznie z informacji podanych poniżej, z zachowaniem przedstawionych zasad numerowania zagadnień.

Poniższe informacje należy dostarczyć w trzech egzemplarzach, wraz ze spisem treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do tego formatu. Fotografie, jeśli zostały załączone, muszą być dostatecznie szczegółowe.

Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne, o których mowa w niniejszym załączniku, są sterowane elektronicznie, należy przedstawić charakterystykę tego sterowania.

0. OGÓLNE

0.1. Marka (nazwa handlowa producenta): .......

0.2. Typ: .....................................

0.2.0.1. Podwozie: ................................

0.2.0.2. Nadwozie/pojazd kompletny: ...............

0.2.1. Nazwa(-y) handlowa(-e) (o ile występuje

(-ą)): ...................................

0.2.2. W przypadku pojazdów homologowanych

wielostopniowo, informacje dotyczące

homologacji typu pojazdu

podstawowego/pojazdu na poprzednim etapie

(podać informacje dla każdego etapu; można

je podać w tabeli):

Typ: .....................................

Wariant(-y): .............................

Wersja(-e): ..............................

Numer homologacji typu, w tym numer

rozszerzenia: ..........................

0.3. Sposób identyfikacji typu, jeśli oznaczono

go na pojeździe/części/oddzielnym zespole

technicznym (1)(b):....

0.3.0.1. Podwozie: ................................

0.3.0.2. Nadwozie/pojazd kompletny: ...............

0.3.1. Umiejscowienie tego oznaczenia: ..........

0.3.1.1. Podwozie: ................................

0.3.1.2. Nadwozie/pojazd kompletny: ...............

0.4. Kategoria pojazdu(c): ....................

0.4.1. Klasyfikacja(-e) według towarów

niebezpiecznych, do przewozu których

przeznaczony jest pojazd: ................

0.5. Nazwa firmy i adres producenta:.........

0.5.1. W przypadku pojazdów homologowanych

wielostopniowo, nazwa firmy i adres

producenta pojazdu podstawowego/pojazdu na

poprzednim etapie (poprzednich etapach):

..........................................

0.6. Miejsce i sposób umieszczenia tabliczki

znamionowej oraz umiejscowienie numeru

identyfikacyjnego pojazdu: ...............

0.6.1. Na podwoziu: .............................

0.6.2. Na nadwoziu: .............................

0.7. (Nie przypisano)

0.8. Nazwa(-y) i adres(-y) fabryki montującej:

0.9. Nazwa i adres przedstawiciela producenta

(jeśli istnieje): ........................

1. OGÓLNE CECHY KONSTRUKCYJNE

1.1. Fotografie lub rysunki reprezentatywnego

egzemplarza typu

pojazdu/części/oddzielnego zespołu

technicznego (1): ........................

1.2. Rysunek pojazdu z podstawowymi wymiarami:

1.3. Liczba osi i kół: ........................

1.3.1. Liczba i umiejscowienie osi z kołami

bliźniaczymi: ............................

1.3.2. Liczba i umiejscowienie osi kierowanych: .

1.3.3. Osie napędowe (liczba, pozycja,

współpraca): .............................

1.4. Podwozie (jeśli istnieje) (rysunek

ogólny): .................................

1.5. Materiał konstrukcyjny podłużnic ramy(d):

..........................................

1.6. Umiejscowienie i układ silnika: ..........

1.7. Kabina kierowcy (wysunięta do przodu lub z

maską)(e): ...............................

1.8. Kierunek ruchu drogowego:

lewostronny/prawostronny(1)

1.8.1. Pojazd przystosowany do uczestniczenia w

ruchu lewostronnym/prawostronnym(1)

1.9. Podać czy pojazd ciągnący jest

przeznaczony do ciągnięcia naczep lub

przyczep i określić czy przyczepa jest

naczepą, przyczepą z wózkiem skrętnym,

przyczepą z osią centralną czy przyczepą

ze sztywnym dyszlem: ...................

1.10. Podać czy pojazd jest przeznaczony do

przewozu towarów w regulowanej

temperaturze:............................

2. MASY I WYMIARY(f)(g)(7)

(w kg i mm) (w razie potrzeby odwołać się

do rysunku)

2.1. Rozstaw(-y) osi (pojazd w pełni

obciążony)(g1)

2.1.1. Pojazdy dwuosiowe ........................

2.1.2. Pojazdy z co najmniej trzema osiami

2.1.2.1. Rozstaw osi pomiędzy kolejnymi osiami, od

osi najbardziej wysuniętej do przodu do

osi najbardziej wysuniętej do tyłu:

..........................................

2.1.2.2. Całkowity rozstaw osi: ..................

2.2. Siodło

2.2.1. W przypadku naczep: ......................

2.2.1.1. Odległość pomiędzy osią sworznia

siodłowego

a tylnym obrysem naczepy: ................

2.2.1.2. Maksymalna odległość pomiędzy osią

sworznia

siodłowego a dowolnym punktem przedniej

części naczepy: ..........................

2.2.1.3. Specjalny rozstaw osi naczepy (według

definicji w pkt 7.6.1.2 załącznika I do

dyrektywy 97/27/WE): .....................

2.2.2. W przypadku ciągnika siodłowego

2.2.2.1. Obciążenie siodła (maksymalne i minimalne;

podać wielkości dopuszczalne w przypadku

pojazdu niekompletnego)(g2): .............

2.2.2.2. Maksymalny wznios siodła (znormalizowany)

(g3): ....................................

2.3. Rozstaw(-y) kół i szerokość(-ci) osi .....

2.3.1. Rozstaw kół każdej osi kierowanej(g4): ...

2.3.2. Rozstaw kół wszystkich pozostałych

osi(g4):..................................

2.3.3. Szerokość najszerszej z tylnych osi: .....

2.3.4. Szerokość osi najbardziej wysuniętej w

przód (z wyłączeniem odkształcenia opon w

pobliżu jezdni): .........................

2.4. Zakres wymiarów pojazdu (gabarytowych)

2.4.1. Dla podwozia bez zabudowy

2.4.1.1. Długość(g5): .............................

2.4.1.1.1. Największa dopuszczalna długość: .........

2.4.1.1.2. Najmniejsza dopuszczalna długość: ........

2.4.1.1.3. W przypadku przyczep największa

dopuszczalna długość dyszla(g6): .........

2.4.1.2. Szerokość(g7): ...........................

2.4.1.2.1. Największa dopuszczalna szerokość: .......

2.4.1.2.2. Najmniejsza dopuszczalna szerokość: ......

2.4.1.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy)(g8)

(w przypadku zawieszenia o regulowanej

wysokości wskazać normalne położenie

podczas jazdy): ..........................

2.4.1.4. Zwis przedni(g9): ........................

2.4.1.4.1. Kąt natarcia(g10): ... stopni.

2.4.1.5. Zwis tylny(g11): .........................

2.4.1.5.1. Kąt zejścia(g12): ... stopni.

2.4.1.5.2. Minimalny i maksymalny dopuszczalny zwis

sprzęgu(g13): ............................

2.4.1.6. Prześwit (określony w załączniku II sekcja

A pkt 4.5)

2.4.1.6.1. Pomiędzy osiami: .........................

2.4.1.6.2. Pod osią(-ami) przednią(-nimi): ..........

2.4.1.6.3. Pod osią(-ami) tylną(-nymi): .............

2.4.1.7. Kąt rampowy(g14): ... stopni.

2.4.1.8. Zakres współrzędnych dopuszczalnych

położeń środka ciężkości nadwozia i/lub

elementów wyposażenia i/lub ładunku:

2.4.2. W przypadku podwozia z zabudową

2.4.2.1. Długość(g5): .............................

2.4.2.1.1. Długość przestrzeni ładunkowej: ..........

2.4.2.1.2. W przypadku przyczep maksymalna

dopuszczalna długość dyszla(g6): .........

2.4.2.2. Szerokość(g7): ...........................

2.4.2.2.1. Grubość ścian (w przypadku pojazdów

przystosowanych do przewozu towarów o

określonej temperaturze): ................

2.4.2.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy)(g8)

(w przypadku zawieszenia o regulowanej

wysokości wskazać normalne położenie

podczas jazdy): ..........................

2.4.2.4. Zwis przedni(g9): ........................

2.4.2.4.1. Kąt natarcia(g10): ... stopni.

2.4.2.5. Zwis tylny(g11): .........................

2.4.2.5.1. Kąt zejścia(g12): ... stopni.

2.4.2.5.2. Minimalny i maksymalny zwis sprzęgu(g13):

2.4.2.6. Prześwit (określony w załączniku II sekcja

A pkt 4.5)

2.4.2.6.1. Pomiędzy osiami: .........................

2.4.2.6.2. Pod osią(-ami) przednią(-nimi): ..........

2.4.2.6.3. Pod osią(-ami) tylną(-nymi): .............

2.4.2.7. Kąt rampowy (g14): ... stopni.

2.4.2.8. Zakres współrzędnych dopuszczalnych

położeń środka ciężkości nadwozia i/lub

elementów wyposażenia i/lub ładunku:

..........................................

2.4.2.9. Położenie środka ciężkości pojazdu (M2 i

M3) w kierunku podłużnym, poprzecznym

oraz

na wysokości przy maksymalnej masie

całkowitej pojazdu: .....................

2.4.3. Dla zabudowy homologowanej bez podwozia

(pojazdy M2 i M3)

2.4.3.1. Długość(g5): .............................

2.4.3.2. Szerokość(g7): ...........................

2.4.3.3. Wysokość (pojazd gotowy do jazdy)(g8) dla

Przewidywanego podwozia (w przypadku

zawieszenia o regulowanej wysokości podać

dla normalnej pozycji jazdy): ............

2.5. Minimalna masa na oś kierowaną (osie

kierowane) w przypadku pojazdów

niekompletnych: ..................

2.5.1. Rozkład tej masy na osie: ................

2.6. Masa pojazdu gotowego do jazdy(h)

a) minimum i maksimum dla każdego

wariantu:...............................

b) masa każdej wersji (należy dostarczyć

zestawienie): ..................;

2.6.1. Rozkład tej masy na osie i, w przypadku

naczepy, przyczepy z osią centralną lub

przyczepy ze sztywnym dyszlem, masa w

punkcie sprzęgu: .........................

a) minimum i maksimum dla każdego

wariantu: ...............................

b) masa każdej wersji (należy dostarczyć

zestawienie): ............................

2.6.2. Masa wyposażenia dodatkowego (zob.

definicja nr 5 w art. 2 rozporządzenia

(UE) nr 1230/2012(*) .....................

2.7. Minimalna masa skompletowanego pojazdu

podana przez producenta w przypadku

pojazdu niekompletnego: ..................

2.7.1. Rozkład tej masy na poszczególne osie i, w

przypadku naczepy lub przyczepy z osią

centralną, obciążenie w punkcie sprzęgu: .

2.8. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa

całkowita, podana przez producenta(i)(3):

2.8.1. Rozkład tej masy na poszczególne osie i, w

przypadku naczepy lub przyczepy z osią

centralną, obciążenie w punkcie

sprzęgu(3): ..............................

2.9. Technicznie dopuszczalne maksymalne

obciążenie na każdą oś: ..................

2.10. Technicznie dopuszczalna masa na każdą

grupę osi:

2.11. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa

ciągnięta przez pojazd ciągnący w

przypadku:

2.11.1. Przyczepy z wózkiem skrętnym: ............

2.11.2. Naczepy: .................................

2.11.3. Przyczepy z osią centralną: ..............

2.11.3.1. Maksymalny stosunek zwisu sprzęgu(j) do

rozstawu osi: ............................

2.11.3.2. Maksymalna wartość siły pionowej V: ...

kN.

2.11.4. przyczepy ze sztywnym dyszlem: ...........

2.11.5. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa

całkowita zespołu pojazdów(3):............

2.11.6. Maksymalna masa przyczepy bez hamulca: ...

2.12. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa w

punkcie sprzęgu:

2.12.1. pojazdu ciągnącego: ......................

2.12.2. naczepy, przyczepy z osią centralną lub

przyczepy ze sztywnym dyszlem: ...........

2.12.3. Maksymalna masa urządzenia sprzęgającego

(jeżeli pojazd nie jest w nie wyposażany

przez producenta): .......................

2.13. Tylne wychylenie (pkt 7.6.2 i 7.6.3

załącznika I do dyrektywy 97/27/WE):

......

2.14. Stosunek mocy silnika do maksymalnej masy

całkowitej pojazdu: ... kW/kg.

2.14.1. Stosunek mocy silnika do maksymalnej masy

całkowitej zespołu pojazdów (pkt 7.10

załącznika I do dyrektywy 97/27/WE): .....

kW/kg.

2.15. Zdolność ruszania pod wzniesienie (przez

pojedynczy pojazd)(4): ...... %.

2.16. Maksymalne dopuszczalne masy do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych

(fakultatywne)

2.16.1. Maksymalna dopuszczalna masa całkowita do

celów rejestracyjnych i eksploatacyjnych:

..........................................

2.16.2. Maksymalna dopuszczalna masa do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych na

każdą oś oraz, w przypadku naczepy lub

przyczepy z osią centralną, podane przez

producenta obciążenie w punkcie sprzęgu, o

ile jest mniejsze niż technicznie

dopuszczalna maksymalna masa w punkcie

sprzęgu: .................................

2.16.3. Maksymalna dopuszczalna masa do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych na

każdą grupę osi: .........................

2.16.4. Maksymalna dopuszczalna masa ciągnięta do

celów rejestracyjnych i eksploatacyjnych:

........................................

2.16.5. Maksymalna dopuszczalna masa zespołu

pojazdów do celów rejestracyjnych i

eksploatacyjnych .........................

2.17. Pojazd przedstawiony do wielostopniowej

homologacji typu (tylko w przypadku

niekompletnych lub skompletowanych

pojazdów kategorii N1 wchodzących w

zakres rozporządzenia (WE) nr 715/2007):

tak/nie(1)

2.17.1. Masa pojazdu podstawowego gotowego do

jazdy: ....kg

2.17.2. Dodana masa standardowa, obliczona zgodnie

z pkt 5 załącznika XII do rozporządzenia

(WE) nr 692/2008.....................kg.

3. SILNIK(k)

3.1. Producent silnika: .......................

3.1.1. Kod fabryczny silnika (oznaczony na

silniku lub identyfikowalny w inny

sposób): .................................

3.1.2. Numer homologacji (w stosownych

przypadkach) wraz z oznaczeniem

identyfikacji paliwa:

(dotyczy jedynie pojazdów ciężkich)

3.2. Silnik spalania wewnętrznego

3.2.1. Dokładny opis silnika

3.2.1.1. Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon

samoczynny/zasilanie dwupaliwowe(1)

Cykl: czterosuwowy/dwusuwowy/o tłoku

obrotowym(1)

3.2.1.1.1. Typ silnika dwupaliwowego:

typ 1A/typ 1B/typ 2A/typ 2B/typ 3B(1) (x1)

3.2.1.1.2. Wskaźnik energetyczny gazu w części

gorącej cyklu badania WHTC:............. %

3.2.1.2. Liczba i układ cylindrów: ................

3.2.1.2.1. Średnica cylindra(l): ...... mm

3.2.1.2.2. Skok(l): ...... mm

3.2.1.2.3. Kolejność zapłonu: .......................

3.2.1.3. Pojemność skokowa silnika (m): ...... cm3

3.2.1.4. Stopień sprężania(2):

3.2.1.5. Rysunki komory spalania, denka tłoka i, w

przypadku silnika z zapłonem iskrowym,

pierścieni tłokowych: ....................

3.2.1.6. Prędkość obrotowa silnika na biegu

jałowym(2):...... min-1

3.2.1.6.1. Podwyższona prędkość obrotowa biegu

jałowego(2): ...... min-1

3.2.1.6.2. Praca na biegu jałowym przy zasilaniu

olejem napędowym: tak/nie(1)(x1)

3.2.1.6.2. Praca na biegu jałowym przy zasilaniu

olejem napędowym: tak/nie(1) (x1)

3.2.1.7. Objętościowa zawartość tlenku węgla w

spalinach przy prędkości obrotowej biegu

jałowego podana przez producenta(2): %

(tylko w przypadku silnika z zapłonem

iskrowym)

3.2.1.8. Maksymalna moc netto silnika(n): kW przy

min-1 (wartość podana przez producenta)

3.2.1.9. Maksymalna prędkość obrotowa silnika wg

producenta: min-1

3.2.1.10. Maksymalny moment obrotowy netto silnika

(n): Nm przy min-1 (wartość podana przez

Producenta)

3.2.1.11. (Tylko Euro VI) Odniesienia producenta do

pakietu dokumentacji wymaganego na mocy

art. 5, 7 i 9 rozporządzenia (UE) nr

582/2011, umożliwiające organowi

udzielającemu homologacji ocenę strategii

kontroli emisji oraz systemów

znajdujących się w silniku w celu

zapewnienia prawidłowego działania

środków kontroli NOx

3.2.2. Paliwo

3.2.2.1. Pojazdy lekkie: olej

napędowy/benzyna/LPG/NG lub

biometan/etanol (E 85) /biodiesel/wodór/

H2NG(1)(6)

3.2.2.2. Pojazdy ciężkie: olej

napędowy/benzyna/LPG/NG-H/NG-L/NG-

HL/etanol (ED95) /etanol (E85) /

LNG/LNG20(1)(6)

3.2.2.2.1 Pojazdy ciężkie: olej

napędowy/benzyna/LPG/NG-H/NG-L/NG-

HL/etanol (ED95)/etanol (E85)(1)(6)

3.2.2.3. Wlew paliwa: specjalna zwężka/naklejka(1)

3.2.2.4. Typ zasilania: jednopaliwowe, dwupaliwowe,

z systemem flex fuel(1)

3.2.2.5. Maksymalna ilość biopaliwa dopuszczalna w

paliwie (wartość podana przez producenta):

... % obj.

3.2.3. Zbiornik(-i) paliwa

3.2.3.1. Zbiornik(-i) podstawowy(-we)

3.2.3.1.1. Liczba i pojemność każdego zbiornika: ..

3.2.3.1.1.1. Materiał: ..............................

3.2.3.1.2. Rysunki i opis techniczny zbiornika

(-ków)

z pełnym oprzyrządowaniem i układem

mocowania: .............................

3.2.3.1.3. Rysunek przedstawiający umiejscowienie

zbiornika(-ków) w pojeździe: ...........

3.2.3.2. Zbiornik(-i) rezerwowy(-we)

3.2.3.2.1. Liczba i pojemność każdego zbiornika:

3.2.3.2.1.1. Materiał: ..............................

3.2.3.2.2. Rysunki i opis techniczny zbiornika

(-ków)

z pełnym oprzyrządowaniem i układem

mocowania: .............................

3.2.3.2.3. Rysunek przedstawiający umiejscowienie

zbiornika(-ków) w pojeździe:

........................................

3.2.4. Rodzaj zasilania paliwem

3.2.4.1. Gaźnikowe: tak/nie(1)

3.2.4.2. Wtrysk paliwa (jedynie zapłon samoczynny

lub silnik dwupaliwowy (dual-fuel)):

tak/nie(1)

3.2.4.2.1. Opis działania: ........................

3.2.4.2.2. Zasada działania silnika: wtrysk

Bezpośredni/komora wstępna/komora

wirowa(1)

3.2.4.2.3. Pompa wtryskowa

3.2.4.2.3.1. Marka(-i): .............................

3.2.4.2.3.2. Typ(-y): ...............................

3.2.4.2.3.3. Maksymalna dawka paliwa(1)(2): ...

mm3/suw

lub cykl przy prędkości silnika. ..

min-1

albo, alternatywnie, wykres

charakterystyki: .......................

(Jeśli jest stosowane urządzenie

sterujące

doładowaniem, podać charakterystykę

dawkowania paliwa i ciśnienia

doładowania

w funkcji prędkości obrotowej)

3.2.4.2.3.4. Statyczny kąt wyprzedzenia wtrysku(2):

......................................

3.2.4.2.3.5. Charakterystyka wyprzedzenia

wtrysku(2): ............................

3.2.4.2.3.6. Sposób regulacji: na stanowisku/na

silniku(1)

3.2.4.2.4. Regulator obrotów

3.2.4.2.4.1. Typ: ...................................

3.2.4.2.4.2. Punkt odcięcia wtrysku .................

3.2.4.2.4.2.1. Prędkość, przy której zaczyna się

odcięcie

wtrysku pod obciążeniem ...... min-1

3.2.4.2.4.2.2. Maksymalna prędkość bez obciążenia: ....

min-1

3.2.4.2.4.2.3. Prędkość obrotowa biegu jałowego: ......

min-1

3.2.4.2.5. Przewody wtryskowe (dotyczy jedynie

pojazdów ciężkich)

3.2.4.2.5.1. Długość: ...... mm

3.2.4.2.5.2. Średnica wewnętrzna: ...... mm

3.2.4.2.5.3. System bezpośredniego wtrysku paliwa

common rail, marka i typ: ..............

3.2.4.2.6. Wtryskiwacz(-e)

3.2.4.2.6.1. Marka(-i): .............................

3.2.4.2.6.2. Typ(-y): ...............................

3.2.4.2.6.3. Ciśnienie otwarcia(2): kPa lub wykres

charakterystyki(2): ....................

3.2.4.2.7. Układ zimnego rozruchu

3.2.4.2.7.1. Marka(-i): .............................

3.2.4.2.7.2. Typ(-y): ...............................

3.2.4.2.7.3. Opis:

3.2.4.2.8. Dodatkowe urządzenie rozruchowe

3.2.4.2.8.1. Marka(-i): .............................

3.2.4.2.8.2. Typ(-y): ...............................

3.2.4.2.8.3. Opis działania:

3.2.4.2.9. Wtrysk sterowany elektronicznie:

tak/nie(1)

3.2.4.2.9.1. Marka(-i): .............................

3.2.4.2.9.2. Typ(-y):

3.2.4.2.9.3 Opis układu (w przypadku układów innych

niż o działaniu ciągłym podać dane

równoważne):

........................................

3.2.4.2.9.3.1. Marka i typ układu sterującego: ........

3.2.4.2.9.3.2. Marka i typ regulatora paliwa: .........

3.2.4.2.9.3.3. Marka i typ przepływomierza powietrza: .

3.2.4.2.9.3.4. Marka i typ rozdzielacza paliwa:

........................................

3.2.4.2.9.3.5. Marka i typ obudowy przepustnicy:

........................................

3.2.4.2.9.3.6. Marka i typ czujnika temperatury wody:

........................................

3.2.4.2.9.3.7. Marka i typ czujnika temperatury

powietrza: .............................

3.2.4.2.9.3.8. Marka i typ czujnika ciśnienia

powietrza: .............................

3.2.4.2.9.3.9. Liczba(y) kalibracji oprogramowania: ...

3.2.4.3. Wtrysk paliwa (jedynie silniki o

zapłonie

iskrowym): tak/nie(1)

3.2.4.3.1. Zasada działania: wtrysk do kolektora

dolotowego (jedno/wielopunktowy(1)/wtrysk

bezpośredni/inne (wymienić): ...........

3.2.4.3.2. Marka(-i): .............................

3.2.4.3.3. Typ(-y): ...............................

3.2.4.3.4. Opis układu (w przypadku układów innych

niż o działaniu ciągłym podać dane

równoważne):

........................................

3.2.4.3.4.1. Marka i typ układu sterującego (ECU): ..

3.2.4.3.4.2. Marka i typ regulatora paliwa: .........

3.2.4.3.4.3. Marka i typ przepływomierza powietrza: .

3.2.4.3.4.4. Marka i typ rozdzielacza paliwa: .......

3.2.4.3.4.5. Marka i typ regulatora ciśnienia: ......

3.2.4.3.4.6. Marka i typ mikroprzełącznika: .........

3.2.4.3.4.7. Marka i typ regulacji biegu jałowego: ..

3.2.4.3.4.8. Marka i typ obudowy przepustnicy: ......

3.2.4.3.4.9. Marka i typ czujnika temperatury wody:

........................................

3.2.4.3.4.10. Marka i typ czujnika temperatury

powietrza: .............................

3.2.4.3.4.11. Marka i typ czujnika ciśnienia

powietrza: .............................

3.2.4.3.4.12. Liczba(y) kalibracji oprogramowania:

........................................

3.2.4.3.5. Wtryskiwacze: ciśnienie otwarcia(2): kPa

lub wykres charakterystyki: ............

3.2.4.3.5.1. Marka: .................................

3.2.4.3.5.2. Typ: ...................................

3.2.4.3.6. Kąt wyprzedzenia wtrysku: ..............

3.2.4.3.7. Układ zimnego rozruchu

3.2.4.3.7.1. Zasada(-y) działania: ..................

3.2.4.3.7.2. Zakres działania/nastawy(1)(2): ........

3.2.4.4. Pompa paliwowa

3.2.4.4.1. Ciśnienie(2): kPa lub wykres

charakterystyki(2): ....................

3.2.5. Osprzęt elektryczny

3.2.5.1. Napięcie znamionowe: .... V, plus/minus

połączony z masą(1)

3.2.5.2. Prądnica

3.2.5.2.1. Typ: ...................................

3.2.5.2.2. Moc znamionowa: ...... VA

3.2.6. System zapłonu (tylko silniki z zapłonem

iskrowym)

3.2.6.1. Marka(-i): .............................

3.2.6.2. Typ(-y): ...............................

3.2.6.3. Zasada działania: ......................

3.2.6.4. Krzywa wyprzedzenia zapłonu lub mapa(2):

3.2.6.5. Statyczny kąt wyprzedzenia zapłonu(2): .

stopni przed GMP

3.2.6.6. Świece zapłonowe

3.2.6.6.1. Marka: .................................

3.2.6.6.2. Typ: ...................................

3.2.6.6.3. Odstęp elektrod: ...... mm

3.2.6.7. Cewka(-i) zapłonowa(-e)

3.2.6.7.1. Marka: .................................

3.2.6.7.2. Typ: ...................................

3.2.7. Układ chłodzenia: ciecz/powietrze(1)

3.2.7.1. Znamionowe nastawy urządzenia sterowania

temperaturą silnika: ...................

3.2.7.2. Chłodzenie cieczą

3.2.7.2.1. Rodzaj cieczy: .........................

3.2.7.2.2. Pompa(-py) wymuszająca(-ce): tak/nie(1)

3.2.7.2.3. Właściwości: .......... lub

3.2.7.2.3.1. Marka(-i): .............................

3.2.7.2.3.2. Typ(-y): ...............................

3.2.7.2.4. Przełożenie(-nia): .....................

3.2.7.2.5. Opis wentylatora i jego napędu: ........

3.2.7.3. Chłodzenie powietrzem

3.2.7.3.1. Wentylator: tak/nie(1)

3.2.7.3.2. Właściwości: ........................lub

3.2.7.3.2.1. Marka(-i): .............................

3.2.7.3.2.2. Typ(-y): ...............................

3.2.7.3.3. Przełożenie(-nia): .....................

3.2.8. Układ dolotowy

3.2.8.1. Doładowanie: tak/nie(1)

3.2.8.1.1. Marka(-i): .............................

3.2.8.1.2. Typ(-y): ...............................

3.2.8.1.3. Opis układu doładowania (np. maksymalne

ciśnienie doładowania: kPa, zawór

upustowy, o ile występuje): ............

3.2.8.2. chłodnica powietrza doładowanego:

tak/nie(1)

3.2.8.2.1. Typ: powietrze-powietrze/powietrze-

woda(1)

3.2.8.3. Podciśnienie w układzie dolotowym przy

znamionowej prędkości obrotowej i pełnym

obciążeniu silnika (dotyczy jedynie

silników z zapłonem samoczynnym)

3.2.8.3.1. dopuszczalne minimum ...... kPa

3.2.8.3.2. dopuszczalne maksimum: ...... kPa

3.2.8.3.3. (Tylko Euro VI) Rzeczywiste podciśnienie

w układzie dolotowym przy znamionowej

prędkości obrotowej silnika i przy

pełnym obciążeniu pojazdu: kPa

3.2.8.4. Opis i rysunki układu dolotowego i jego

osprzętu (komory wyrównawczej, urządzeń

podgrzewających, dodatkowych wlotów

powietrza itp.): .......................

3.2.8.4.1. Opis kolektora dolotowego (z włączeniem

rysunków i/lub fotografii): ............

3.2.8.4.2. Rysunki filtra powietrza: ...........lub

3.2.8.4.2.1. Marka(-i): .............................

3.2.8.4.2.2. Typ(-y): ...............................

3.2.8.4.3. Rysunki tłumika ssania: .............lub

3.2.8.4.3.1. Marka(-i): .............................

3.2.8.4.3.2. Typ(-y): ...............................

3.2.9. Układ wydechowy

3.2.9.1. Opis i/lub rysunek kolektora

wydechowego:

3.2.9.2. Opis i/lub rysunek układu wydechowego: .

3.2.9.2.1. (Tylko Euro VI) Opis lub rysunek

elementów układu wydechowego

stanowiących część układusilnika

3.2.9.3. Maksymalne dopuszczalne przeciwciśnienie

wydechu przy znamionowej prędkości

obrotowej i pełnym obciążeniu silnika

(dotyczy jedynie silników z zapłonem

samoczynnym): ...... kPa

3.2.9.3.1. (Tylko Euro VI) Rzeczywiste

przeciwciśnienie wydechu przy znamionowej

prędkości obrotowej i pełnym obciążeniu

pojazdu (dotyczy jedynie silników z

zapłonem samoczynnym):................kPa

3.2.9.4. Typ, oznaczenie tłumika(-ów) wydechu: ..

W przypadkach, gdy ma to znaczenie ze

względu na hałas zewnętrzny, środki

ograniczenia emisji hałasu znajdujące

się

w komorze silnika oraz w silniku:

3.2.9.5. Umiejscowienie wylotu układu

wydechowego:

3.2.9.6. Tłumik wydechu zawierający materiały

włókniste: .............................

3.2.9.7. Całkowita pojemność układu wydechowego:

............ dm3

3.2.9.7.1. (Tylko Euro VI) Dopuszczalna pojemność

układu wydechowego:............dm3

3.2.9.7.2. (Tylko Euro VI) Pojemność układu

wydechowego stanowiącego część układu

silnika:........ dm3

3.2.10. Minimalne powierzchnie przekroju

poprzecznego okien dolotowych i

wylotowych:

.......................................

3.2.11. Czas rozrządu lub równoważne dane

3.2.11.1. Maksymalne wzniosy zaworów, kąty

otwarcia

i zamknięcia lub szczegóły dotyczące

alternatywnych układów rozrządu, w

odniesieniu do martwych punktów. Dla

zmiennych systemów rozrządu, minimalny i

maksymalny czas rozrządu:

3.2.11.2. Dane regulacyjne lub kontrolne(1): .....

3.2.12. Środki ograniczające zanieczyszczenie

powietrza

3.2.12.1. Układ recyrkulacji gazów ze skrzyni

korbowej (opis i rysunki): .............

3.2.12.1.1. (Tylko Euro VI) Układ recyrkulacji gazów

ze skrzyni korbowej: tak/nie(2)

Jeśli tak, opis i rysunki:

Jeśli nie, wymagana zgodność z

załącznikiem V do rozporządzenia (UE)

nr 582/2011

3.2.12.2. Dodatkowe urządzenia ograniczające

emisję

(jeżeli występują i jeżeli nie są ujęte

w innym punkcie)

3.2.12.2.1. Reaktor katalityczny: tak/nie(1)

3.2.12.2.1.1. Liczba reaktorów katalitycznych i ich

elementy (podaj informację poniżej dla

każdej oddzielnej jednostki):

3.2.12.2.1.2. Wymiary, kształt i pojemność reaktora

(-ów)

katalitycznego(-nych): .................

3.2.12.2.1.3. Zasada działania reaktora

katalitycznego: ... (utleniający,

trójdrożny, pochłaniacz NOx z mieszanki

ubogiej, SCR, katalizator NOx

z mieszanki ubogiej lub inne)

3.2.12.2.1.4. Całkowita zawartość metali szlachetnych:

........................................

3.2.12.2.1.5. Zawartość względna: ....................

3.2.12.2.1.6. Nośnik (budowa i materiał): ............

3.2.12.2.1.7. Gęstość kanałów: .......................

3.2.12.2.1.8. Typ obudowy reaktora(-ów) katalitycznego

(-nych): ...............................

3.2.12.2.1.9. Umiejscowienie reaktora(-ów)

katalitycznego(-nych) (miejsce i

odległość

odniesienia w linii układu wydechowego):

3.2.12.2.1.10. Osłona termiczna: tak/nie(1)

3.2.12.2.1.11. Układ/metody regeneracji układu

oczyszczania gazów wydechowych, opis: ..

3.2.12.2.1.11.1. Liczba cykli operacyjnych typu I (lub

równoważnych cykli badawczych na hamowni

silników) pomiędzy dwoma cyklami,

podczas których występują fazy

regeneracji w warunkach równoważnych

badaniu typu I (odległość "D" na rys. 1

w załączniku 13

do regulaminu EKG ONZ nr 83): ..........

3.2.12.2.1.11.2. Opis metod zastosowanych do określenia

liczby cykli pomiędzy dwoma cyklami,

podczas których występuje faza

regeneracji: ...........................

3.2.12.2.1.11.3. Parametry służące określeniu poziomu

obciążenia wymaganego przed wystąpieniem

regeneracji (tj. temperatura, ciśnienie

itd.): .................................

3.2.12.2.1.11.4. Opis metod stosowanych do obciążenia

układu w procedurze badania opisanej w

ust. 3.1 załącznika 13 do regulaminu nr

83 EKG ONZ): ...........................

3.2.12.2.1.11.5. Normalny operacyjny zakres temperatury:

......... K

3.2.12.2.1.11.6. Reagenty eksploatacyjne: tak/nie(1)

3.2.12.2.1.11.7. Typ i stężenie reagenta potrzebnego do

reakcji katalitycznej: .................

3.2.12.2.1.11.8. Normalny operacyjny zakres temperatury

reagenta: ......... K

3.2.12.2.1.11.9. Norma międzynarodowa: ..................

3.2.12.2.1.11.10. Częstotliwość uzupełniania reagenta:

ciągłe/konserwacja(1)

3.2.12.2.1.12. Marka reaktora katalitycznego: .........

3.2.12.2.1.13. Numer identyfikacyjny części: ..........

3.2.12.2.2. Czujnik zawartości tlenu: tak/nie(1)

3.2.12.2.2.1. Marka: .................................

3.2.12.2.2.2. Umiejscowienie: ........................

3.2.12.2.2.3. Zakres pomiaru: ........................

3.2.12.2.2.4. Typ: ...................................

3.2.12.2.2.5. Numer identyfikacyjny części: ..........

3.2.12.2.3. Wtrysk powietrza: tak/nie(1)

3.2.12.2.3.1. Typ (drgania powietrza, pompa powietrza

itp.): .................................

3.2.12.2.4. Recyrkulacja spalin (EGR): tak/nie(1)

3.2.12.2.4.1. Właściwości (marka, typ, przepływ itp.):

3.2.12.2.4.2. Układ chłodzony wodą: tak/nie(1)

3.2.12.2.5. Układ kontroli emisji par paliwa:

tak/nie(1)

3.2.12.2.5.1. Szczegółowy opis urządzeń i ich stanu

regulacji: .............................

3.2.12.2.5.2. Rysunek układu kontroli emisji par

paliwa: ................................

3.2.12.2.5.3. Rysunek zbiornika z węglem aktywowanym

3.2.12.2.5.4. Masa suchego węgla aktywowanego: ..... g

3.2.12.2.5.5. Schematyczny rysunek zbiornika paliwa,

ze wskazaniem pojemności i materiału: ..

3.2.12.2.5.6. Rysunek osłony termicznej pomiędzy

zbiornikiem paliwa a układem wydechowym:

3.2.12.2.6. Pochłaniacz cząstek stałych: tak/nie(1)

3.2.12.2.6.1. Wymiary, kształt i pojemność

pochłaniacza cząstek stałych: ..........

3.2.12.2.6.2. Konstrukcja pochłaniacza cząstek

stałych: ...............................

3.2.12.2.6.3. Umiejscowienie (odległość odniesienia

względem układu wydechowego): ..........

3.2.12.2.6.4. Metoda lub system regeneracji, opis lub

rysunek: ...............................

3.2.12.2.6.4.1. Liczba cykli operacyjnych typu I (lub

równoważnych cykli badawczych na hamowni

silników) pomiędzy dwoma cyklami,

podczas których występują fazy

regeneracji w warunkach równoważnych

badaniu typu I (odległość "D" na rys. 1

w załączniku 13 do regulaminu EKG ONZ nr

83): ...................................

3.2.12.2.6.4.2. Opis metod zastosowanych do określenia

liczby cykli pomiędzy dwoma cyklami,

podczas których występuje faza

regeneracji: ...........................

3.2.12.2.6.4.3. Parametry służące określeniu poziomu

obciążenia wymaganego przed wystąpieniem

regeneracji (tj. temperatura, ciśnienie

itd.): .................................

3.2.12.2.6.4.4 Opis metod stosowanych do obciążenia

układu w procedurze badania opisanej w

ust. 3.1 załącznika 13 do regulaminu nr

83 EKG ONZ): ...........................

3.2.12.2.6.5. Marka pochłaniacza cząstek stałych: ....

3.2.12.2.6.6. Numer identyfikacyjny części: ..........

3.2.12.2.6.7. Normalny zakres temperatury ...... (K) i

ciśnienia pracy ...... (Kpa) (dotyczy

tylko pojazdów ciężkich)

3.2.12.2.6.8. W przypadku okresowej regeneracji

(dotyczy tylko pojazdów ciężkich)

3.2.12.2.6.8.1. Liczba cykli badania ETC (Europejski

test niestacjonarny) pomiędzy 2

regeneracjami(n1): .....................

(nie dotyczy Euro VI)

3.2.12.2.6.8.1.1. (Tylko Euro VI) Liczba cykli badań WHTC

bez regeneracji (n):

3.2.12.2.6.8.2. Liczba cykli badania ETC (Europejski

test niestacjonarny) podczas regeneracji

(n2): ..................................

(nie dotyczy Euro VI)

3.2.12.2.6.8.2.1. (Tylko Euro VI) Liczba cykli badań WHTC z

regeneracją (nR):

3.2.12.2.6.9. Pozostałe układy: tak/nie(1)

3.2.12.2.6.9.1. Opis i działanie

3.2.12.2.7. Pokładowy system diagnostyczny (OBD):

tak/nie(1): ............................

3.2.12.2.7.0.1. (Tylko Euro VI) Liczba rodzin silników

OBD w rodzinie silników

3.2.12.2.7.0.2. Wykaz rodzin silników OBD (jeśli ma

zastosowanie)

3.2.12.2.7.0.3. Liczba rodzin silników OBD, do których

należy silnik macierzysty/członek rodziny

silników:

3.2.12.2.7.0.4. Odniesienia producenta do dokumentacji

OBD wymaganej na mocy art. 5 ust. 4 lit.

c) i art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr

582/2011 i określonej w załączniku X do

wspomnianego rozporządzenia do celów

homologacji systemu OBD

3.2.12.2.7.0.5. W stosownych przypadkach odniesienie

producenta do dokumentacji dotyczącej

instalacji w pojeździe silnika

wyposażonego w system OBD

3.2.12.2.7.0.6. W stosownych przypadkach odniesienie

producenta do pakietu dokumentacji

dotyczącej instalacji w pojeździe systemu

OBD homologowanego silnika

3.2.12.2.7.1. Opis w formie pisemnej i/lub rysunek

wskaźnika nieprawidłowego działania: ...

3.2.12.2.7.2. Wykaz i rola wszystkich części i

podzespołów monitorowanych przez

pokładowy system diagnostyczny: ........

3.2.12.2.7.3. Opis w formie pisemnej (ogólne zasady

działania) dla: ........................

3.2.12.2.7.3.1 Silników z zapłonem iskrowym

3.2.12.2.7.3.1.1. Monitorowanie katalizatora: ............

3.2.12.2.7.3.1.2. Wykrywanie przerw zapłonu: .............

3.2.12.2.7.3.1.3. Monitorowanie czujnika tlenu: ..........

3.2.12.2.7.3.1.4. Pozostałych podzespołów monitorowanych

przez pokładowy system diagnostyczny: ..

3.2.12.2.7.3.2. Silników wysokoprężnych: ...............

3.2.12.2.7.3.2.1. Monitorowanie katalizatora: ............

3.2.12.2.7.3.2.2. Monitorowanie pochłaniacza cząstek

stałych: ...............................

3.2.12.2.7.3.2.3. Monitorowanie elektroniczne układu

paliwowego: ............................

3.2.12.2.7.3.2.4. Monitorowanie układu deNOx: ............

3.2.12.2.7.3.2.5 Pozostałych podzespołów monitorowanych

przez pokładowy system diagnostyczny: ..

3.2.12.2.7.4. Kryteria aktywowania wskaźników

nieprawidłowego działania (ustalona

liczba cykli jazdy lub metoda

statystyczna): .........................

3.2.12.2.7.5. Wykaz wszystkich wykorzystywanych kodów

wyjściowych systemu OBD i stosowany

format (z wyjaśnieniem każdego z

nich): .................................

3.2.12.2.7.6. Producent pojazdu dostarcza

następujących dodatkowych informacji dla

celów umożliwienia produkcji części

zamiennych lub serwisowych

kompatybilnych z pokładowym systemem

diagnostycznym lub narzędzi

diagnostycznych oraz wyposażenia

badawczego. ............................

3.2.12.2.7.6.1. Opis typu i liczby cykli kondycjonowania

zastosowanych do pierwotnej homologacji

pojazdu.

3.2.12.2.7.6.2. Opis typu cyklu prezentującego system

OBD, wykorzystywanego przy pierwotnej

homologacji typu pojazdu dla podzespołu

monitorowanego przez system OBD.

3.2.12.2.7.6.3. Kompleksowy dokument opisujący wszystkie

obsługiwane podzespoły wraz ze strategią

wykrywania usterek i aktywacji

wskaźników nieprawidłowego działania

(ustalona liczba cykli jazdy lub metoda

statystyczna), włączając wykaz

odpowiednich odczytanych parametrów

wtórnych dla każdego podzespołu

monitorowanego przez system OBD. Wykaz

wszystkich kodów wyjściowych pokładowego

systemu OBD i stosowanych formatów (z

wyjaśnieniem każdego z nich) w

odniesieniu do pojedynczych podzespołów

zespołu napędowego związanych z emisją,

a także pojedynczych podzespołów

niezwiązanych z emisją, jeżeli

monitorowanie tych podzespołów służy do

wyboru aktywacji wskaźników

nieprawidłowego działania, w

szczególności należy wyczerpująco

wyjaśnić dane z serwisu USD05 badanie ID

USD21 do FF oraz dane z serwisu USD06.

W przypadku typów pojazdów, które

wykorzystują łącze komunikacyjne zgodnie

z ISO 15765-4 "Pojazdy drogowe,

diagnostyka w lokalnej sieci sterującej

(CAN) - część 4: wymagania dla systemów

związanych z emisją zanieczyszczeń",

należy dostarczyć wyczerpujące

wyjaśnienie danych z serwisu USD06

badanie ID USD00 do FF, dla każdego

monitora systemu OBD wspomaganego

identyfikatorem (ID).

3.2.12.2.7.6.4. Informacje te można podać w formie

następującej tabeli:

3.2.12.2.7.6.4.1. Pojazdy lekkie

PodzespółKod usterkiStrategia monitorowaniaKryteria

wykrywania

usterki

Kryteria aktywacji wskaźników nieprawidłowego działaniaParametry wtórneKondycjonowanieBadanie demonstracyjne
KatalizatorP0420Czujnik tlenu 1 i 2-sygnałowyRóżnica pomiędzy czujnikiem 1 a 2-sygnałowymTrzeci cyklPrędkość obrotowa silnika, obciążenie silnika tryb A/F, temperatura katalizatoraDwa cykle typu ITyp I

3.2.12.2.7.6.4.2. Pojazdy ciężkie

PodzespółKod usterkiStrategia monitorowaniaKryteria

wykrywania

usterki

Kryteria aktywacji wskaźników nieprawidłowego działaniaParametry wtórneKondycjonowanieBadanie demonstracyjne
Katalizator SCRPxxxCzujnik NO 1 i 2-sygnałowyRóżnica pomiędzy czujnikiem 1 a 2-sygnałowymTrzeci cyklPrędkość obrotowa silnika, obciążenie silnika, temperatura katalizatora, aktywność reagentaTrzy cykle badania OBD (3 krótkie cykle ESC)Cykl badania OBD (krótki cykl ESC)

3.2.12.2.7.6.5. (Tylko Euro VI) Standardowy protokół

komunikacji OBD:(8)

3.2.12.2.7.7. (Tylko Euro VI) Odniesienie producenta do

informacji dotyczących OBD wymaganych na

mocy art. 5 ust. 4 lit. d) i

art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr

582/2011 do celów zgodności z przepisami

w sprawie dostępu do systemu OBD pojazdu

oraz informacji dotyczących naprawy i

obsługi technicznej pojazdu, lub

3.2.12.2.7.7.1. Ewentualnie zamiast odniesienia

producenta, o którym mowa w pkt

3.2.12.2.7.7., odniesienie do

uzupełnienia do dodatku informacyjnego

określonego w dodatku 4 do załącznika I

do rozporządzenia (UE) nr 582/2011,

zawierającego następującą tabelę, po

wypełnieniu zgodnie z podanym przykładem:

część - kod usterki - strategia

monitorowania - kryteria wykrywania

usterki - kryteria aktywacji MI -

parametry wtórne - wstępne przygotowanie

- badanie demonstracyjne

katalizator - P0420 - czujnik tlenu 1- i

2- sygnałowy - różnica miedzy czujnikiem

1-a czujnikiem 2- sygnałowym - trzeci

cykl - prędkość obrotowa silnika,

obciążenie silnika, tryb A/F, temperatura

katalizatora - dwa cykle typu 1 - typ 1

3.2.12.2.7.8. (Tylko Euro VI) Części systemu OBD

znajdujące się w pojeździe

3.2.12.2.7.8.0. Alternatywna homologacja przewidziana w

pkt 2.4.1 załącznika X do rozporządzenia

(UE) nr 582/2011: tak/nie(1)

3.2.12.2.7.8.1. Wykaz części systemu OBD znajdujących się

w pojeździe

3.2.12.2.7.8.2. Pisemny opis lub rysunek wskaźnika

nieprawidłowego działania (MI)(10)

3.2.12.2.7.8.3. Pisemny opis lub rysunek interfejsu

komunikacji zewnętrznej systemu OBD(10)

3.2.12.2.8. Pozostałe układy (opis i działanie):

3.2.12.2.8.1. (Tylko Euro VI) Układy zapewniające

właściwe działanie środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.2. System wymuszający

3.2.12.2.8.2.1. (Tylko Euro VI) Silnik z trwale

dezaktywowanym systemem wymuszającym,

przeznaczony do użycia przez służby

ratownicze lub w pojazdach wskazanych w

art. 2 ust. 3 lit. b) niniejszej

dyrektywy: tak/nie(1)

3.2.12.2.8.2.2. Aktywacja trybu pełzania

"wyłączenie po ponownym

uruchomieniu"/"wyłączenie po

tankowaniu"/"wyłączenie po

parkowaniu"(1)(8)

3.2.12.2.8.3. (Tylko Euro VI) Liczba rodzin silników

OBD w rodzinie silników rozpatrywanej w

związku z zapewnieniem właściwego

działania środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.3.1. (Tylko Euro VI) Wykaz rodzin silników OBD

w rodzinie silników rozpatrywanej w

związku z zapewnieniem właściwego

działania środków kontroli NOx

(w stosownych przypadkach)

3.2.12.2.8.3.2. (Tylko Euro VI) Numer rodziny silników

OBD, do której należy silnik

macierzysty/członek rodziny silników

3.2.12.2.8.4. (Tylko Euro VI) Wykaz rodzin silników OBD

(jeśli ma zastosowanie)

3.2.12.2.8.5. (Tylko Euro VI) Liczba rodzin silników

OBD, do których należy silnik

macierzysty/członek rodziny silników

3.2.12.2.8.6. (Tylko Euro VI) Najniższe stężenie

aktywnego składnika obecnego w reagencie

nieaktywujące systemu ostrzegania

(CDmin): % (obj.)

3.2.12.2.8.7. (Tylko Euro VI) W stosownym przypadku

odniesienie producenta do dokumentacji

dotyczącej instalacji w pojeździe

systemów zapewniających właściwe

działanie środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.8. Znajdujące się w pojeździe części

systemów zapewniających właściwe

działanie środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.8.1. Aktywacja trybu pełzania:

"wyłączenie po ponownym

uruchomieniu"/"wyłączenie po

tankowaniu"/"wyłączenie po parkowaniu"(7)

3.2.12.2.8.8.2. W stosownym przypadku odniesienie

producenta do pakietu dokumentacji

dotyczącej instalacji w pojeździe systemu

zapewniającego właściwe działanie środków

kontroli NOx homologowanego silnika

3.2.12.2.8.8.3. Opis w formie pisemnej lub rysunek

sygnału ostrzegawczego(6)

3.2.12.2.9. Ogranicznik momentu obrotowego: tak/nie(1)

3.2.12.2.9.1. Opis aktywacji ogranicznika momentu

obrotowego (dotyczy wyłącznie pojazdów

ciężkich)

3.2.12.2.9.2. Opis ograniczenia krzywej przy pełnym

obciążeniu (dotyczy wyłącznie pojazdów

ciężkich):

3.2.13. Nieprzezroczystość dymu

3.2.13.1. Umiejscowienie oznaczenia współczynnika

absorpcji (dotyczy silników z zapłonem

samoczynnym): ..........................

3.2.13.2. Moc w sześciu punktach pomiarowych (zob.

pkt 2.1 załącznika III do dyrektywy

72/306/EEC z późniejszymi zmianami)

3.2.13.3. Moc silnika mierzona na hamowni/w

pojeździe(1)

3.2.13.3.1. Deklarowane prędkości obrotowe silnika i

moce

3.2.14. Szczegółowe dane dotyczące wszelkich

urządzeń mających wpływ na zużycie

paliwa (jeżeli nie są ujęte w innych

pozycjach): ............................

Punkty pomiarowePrędkość obrotowa silnika (min-1)Moc (kW)
1......
2......
3......
4......
5......
6......

3.2.14. Szczegółowe dane dotyczące wszelkich

urządzeń mających wpływ na zużycie

paliwa (jeżeli nie są ujęte w innych

pozycjach): ............................

3.2.15. Układ zasilania LPG: tak/nie(1)

3.2.15.1. Numer homologacji typu zgodnie z

dyrektywą 70/221/EWG (w przypadku gdy

dyrektywa zostanie zmieniona w celu

objęcia paliw gazowych) lub numer

homologacji zgodnie z regulaminem EKG

ONZ nr 67 (Dz.U. L 76 z 6.4.1970, s.

23): ...................................

3.2.15.2. Elektroniczne urządzenie regulacji

silnika związane z zasilaniem LPG

3.2.15.2.1. Marka(-i): .............................

3.2.15.2.2. Typ(-y): ...............................

3.2.15.2.3. Możliwości regulowania w zależności od

emisji:

3.2.15.3. Dalsza dokumentacja

3.2.15.3.1. Opis zabezpieczenia katalizatora przy

przechodzeniu z zasilania benzyną na

zasilanie LPG lub odwrotnie: ...........

3.2.15.3.2. Budowa układu (połączenia elektryczne,

przewody ciśnieniowe, giętkie przewody

kompensacyjne połączeń podciśnieniowych

itp.): .................................

3.2.15.3.3. Rysunek symbolu:........................

3.2.16. Układ zasilania NG: tak/nie(1)

3.2.16.1. Numer homologacji typu zgodnie z

dyrektywą 70/221/EWG (w przypadku gdy

dyrektywa zostanie zmieniona w celu

objęcia paliw gazowych) lub numer

homologacji zgodnie z regulaminem EKG

ONZ nr 110 (Dz.U. L 72 z 14.3.2008, s.

113): ..................................

3.2.16.2. Elektroniczne urządzenie regulacji

silnika związane z zasilaniem gazem

ziemnym

3.2.16.2.1. Marka(-i): .............................

3.2.16.2.2. Typ(-y): ...............................

3.2.16.2.3. Możliwości regulowania w zależności od

emisji: ................................

3.2.16.3. Dalsza dokumentacja

3.2.16.3.1. Opis zabezpieczenia katalizatora przy

przechodzeniu z zasilania benzyną na

zasilanie gazem ziemnym lub odwrotnie: .

3.2.16.3.2. Budowa układu (połączenia elektryczne,

przewody ciśnieniowe, giętkie przewody

kompensacyjne połączeń podciśnieniowych

itp.): .................................

3.2.16.3.3. Rysunek symbolu: .......................

3.2.17. Szczegółowe informacje dotyczące silników

gazowych i dwupaliwowych dla pojazdów

ciężkich (w przypadku układów o innej

konfiguracji podać równoważne informacje)

(w stosownych przypadkach)

3.2.17.1. Paliwo: LPG/NG-H/NG-L/NG-HL(1)

3.2.17.2. Regulator(-y) ciśnienia lub

odparowywacz/regulator(-y) ciśnienia(1)

3.2.17.2.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.2.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.2.3. Liczba etapów redukcji ciśnienia: ......

3.2.17.2.4. Ciśnienie na etapie końcowym minimalne:

...... kPa - maksymalne: ...... kPa

3.2.17.2.5. Liczba głównych punktów pracy

regulatora: ............................

3.2.17.2.6. Liczba punktów pracy regulatora biegu

jałowego: ..............................

3.2.17.2.7. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.3. Układ zasilania: zespół

mieszający/wtryskiwanie

gazu/wtryskiwanie płynu/wtrysk

bezpośredni(1)

3.2.17.3.1. Regulacja stężenia mieszanki: ..........

3.2.17.3.2. Opis układu lub schemat i rysunki: .....

3.2.17.3.3. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.4. Zespół mieszający

3.2.17.4.1. Liczba: ................................

3.2.17.4.2. Marka(-i): .............................

3.2.17.4.3. Typ(-y): ...............................

3.2.17.4.4. Umiejscowienie: ........................

3.2.17.4.5. Możliwości regulowania: ................

3.2.17.4.6. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.5. Wtrysk przez kolektor dolotowy

3.2.17.5.1. Wtrysk: jednopunktowy/wielopunktowy(1)

3.2.17.5.2. Wtrysk:

ciągły/równoczesny/sekwencyjny(1)

3.2.17.5.3. Urządzenie wtryskowe

3.2.17.5.3.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.5.3.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.5.3.3. Możliwości regulowania: ................

3.2.17.5.3.4. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.5.4. Pompa zasilająca (jeśli stosowana)

3.2.17.5.4.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.5.4.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.5.4.3. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.5.5. Wtryskiwacz(-e)

3.2.17.5.5.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.5.5.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.5.5.3. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.6. Wtrysk bezpośredni

3.2.17.6.1. Pompa wtryskowa/regulator ciśnienia(1)

3.2.17.6.1.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.6.1.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.6.1.3. Kąt wyprzedzenia wtrysku: ..............

3.2.17.6.1.4. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.6.2. Wtryskiwacz(-e)

3.2.17.6.2.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.6.2.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.6.2.3. Ciśnienie wydechu lub wykres

charakterystyki(2): ....................

3.2.17.6.2.4. Numer homologacji typu: ................

3.2.17.7. Sterownik elektroniczny (ECU)

3.2.17.7.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.7.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.7.3. Możliwości regulowania: ................

3.2.17.7.4. Liczba(y) kalibracji oprogramowania: ...

3.2.17.8. Specjalne wyposażenie do NG

3.2.17.8.1. Wariant 1 (jedynie w przypadku

homologacji silników dla niektórych

specjalnych składów paliwa)

3.2.17.8.1.0.1. (Tylko Euro VI) Samodostosowanie?

Tak/Nie(1)

3.2.17.8.1.0.2. (Tylko Euro VI) Kalibracja dla

szczególnego składu gazu: NG-H/NG-L/NG-

HL(1) Przekształcenie dla szczególnego

składu gazu: NG-Ht/NG-Lt/NG-HLt(1)

3.2.17.8.1.1. Skład paliwa: ..........................

metan (CH4):bazowy: ...... % molowymin. ...... % molowymaks. ...... % molowy
etan (C2H6):bazowy: ...... % molowymin. ...... % molowymaks. ...... % molowy
propan (C3H8):bazowy: ...... % molowymin. ...... % molowymaks. ...... % molowy
butan (C4H10):bazowy: ...... % molowymin. ...... % molowymaks. ...... % molowy
C5/C5+:bazowy:....... % molowymin........ % molowymaks. ...... % molowy
tlen (O2):bazowy: ...... % molowymin. ...... % molowymaks. ...... % molowy
gaz obojętny (N2, He itp.):bazowy: ...... % molowymin. ...... % molowymaks. ...... % molowy

3.2.17.8.1.2. Wtryskiwacz(-e)

3.2.17.8.1.2.1. Marka(-i): .............................

3.2.17.8.1.2.2. Typ(-y): ...............................

3.2.17.8.1.3. Inne (jeśli stosowane): ................

3.2.17.8.2. Wariant 2 (jedynie w przypadku

homologacji dla niektórych specjalnych

składów paliwa)

3.2.17.9. W stosownych przypadkach odniesienie

producenta do dokumentacji dotyczącej

instalacji w pojeździe silnika

dwupaliwowego (x1)

3.2.18. Układ zasilania wodorem: tak/nie(1)

3.2.18.1. Numer homologacji typu WE zgodnie

z rozporządzeniem (WE) nr 79/2009:........

3.2.18.2. Elektroniczne urządzenie regulacji silnika

związane z zasilaniem wodorem

3.2.18.2.1. Marka(-i):................................

3.2.18.2.2. Typ(-y):................................

3.2.18.2.3. Możliwości regulowania w zależności od

emisji:...................................

3.2.18.3. Dalsza dokumentacja

3.2.18.3.1. Opis zabezpieczenia katalizatora przy

przechodzeniu z zasilania benzyną na

zasilanie wodorem lub odwrotnie:..........

3.2.18.3.2. Budowa układu (połączenia elektryczne,

przewody ciśnieniowe, giętkie przewody

kompensacyjne połączeń podciśnieniowych

itp.):..................................

3.2.18.3.3. Rysunek symbolu:..........................

3.2.19. Układ zasilania mieszaniną wodoru i gazu

ziemnego (H2NG): tak/nie(1)

3.2.19.1. Udział procentowy wodoru w paliwie

(maksymalny udział określony przez

producenta):......

3.2.19.2. Numer homologacji typu WE zgodnie z

regulaminem nr 110 EKG ONZ................

3.2.19.3. Elektroniczne urządzenie regulacji silnika

związane z zasilaniem mieszaniną wodoru i

gazu ziemnego (H2NG)

3.2.19.3.1. Marka(-i):..............................

3.2.19.3.2. Typ(-y):.................................

3.2.19.3.3. Możliwości regulowania w zależności od

emisji:.................................

3.2.19.4. Dalsza dokumentacja

3.2.19.4.1. Opis zabezpieczenia katalizatora przy

przechodzeniu z zasilania benzyną na

zasilanie mieszaniną wodoru i gazu

ziemnego (H2NG) lub odwrotnie:............

3.2.19.4.2. Budowa układu (połączenia elektryczne,

przewody ciśnieniowe, giętkie przewody

kompensacyjne połączeń podciśnieniowych

itp.):....................................

3.2.19.4.3. Rysunek symbolu:..........................

3.3. Silnik elektryczny

3.3.1. Typ (uzwojenie, wzbudzanie): ...........

3.3.1.1. Maksymalna moc godzinowa: ........... kW

3.3.1.1.1. Maksymalna moc netto(n)

....................................... kW

(wartość deklarowana przez producenta)

3.3.1.1.2. Maksymalna moc uzyskiwana przez 30

minut(n)............................... kW

(wartość deklarowana przez producenta)

3.3.1.2. Napięcie robocze: ...... V

3.3.2. Akumulator

3.3.2.1. Liczba ogniw:

3.3.2.2. Masa:......kg

3.3.2.3. Pojemność: ...... Ah (amperogodzin)

3.3.2.4. Umiejscowienie:

3.4. Silnik lub zespół silników

3.4.1. Pojazd hybrydowy z napędem elektrycznym

tak/nie(1)

3.4.2. Kategoria pojazdu hybrydowego z napędem

elektrycznym z doładowaniem ze źródeł

zewnętrznych/bez doładowania ze źródeł

zewnętrznych(1)

3.4.3. Przełącznik trybu działania: z/bez(1)

3.4.3.1. Tryby wybieralne

3.4.3.1.1. Tylko elektryczny: tak/nie(1)

3.4.3.1.2. Tylko zużywający paliwo: tak/nie(1)

3.4.3.1.3. Tryby hybrydowe: tak/nie(1) (jeżeli

tak, podać krótki opis):

3.4.4. Opis urządzenia do magazynowania

energii: (akumulator, kondensator, koło

zamachowe/prądnica)

3.4.4.1. Marka(-i): .............................

3.4.4.2. Typ(-y): ...............................

3.4.4.3. Numer identyfikacyjny: .................

3.4.4.4. Rodzaj ogniwa elektrochemicznego: ......

3.4.4.5. Energia: (dla akumulatora: napięcie i

pojemność Ah w 2 h, dla kondensatora:

J, .......)

3.4.4.6. Ładowarka: pokładowa/zewnętrzna/brak(1)

3.4.5. Silnik elektryczny (podać opis osobno

dla każdego typu silnika elektrycznego)

3.4.5.1. Marka: .................................

3.4.5.2. Typ: ...................................

3.4.5.3. Użycie podstawowe: silnik

trakcyjny/generator(1)

3.4.5.3.1. W przypadku stosowania jako silnik

trakcyjny: pojedynczy/wielosilnikowy

(liczba silników)(1)

3.4.5.4. Maksymalna moc: ...... kW

3.4.5.5. Zasada działania

3.4.5.5.5.1 Prąd stały/prąd przemienny/liczba faz: .

3.4.5.5.2. Oddzielne wzbudzenie/seria/złożone(1)

3.4.5.5.3. Synchroniczne/asynchroniczne(1)

3.4.6. Jednostka sterująca

3.4.6.1. Marka(-i): .............................

3.4.6.2. Typ(-y): ...............................

3.4.6.3. Numer identyfikacyjny: .................

3.4.7. Regulator mocy

3.4.7.1. Marka: .................................

3.4.7.2. Typ: ...................................

3.4.7.3. Numer identyfikacyjny: .................

3.4.8. Zasięg pojazdu przy zasilaniu energią

elektryczną.. km (zgodnie z załącznikiem 9

do regulaminu nr 101 EKG ONZ)

3.4.9. Zalecenia producenta dotyczące

kondycjonowania: .......................

3.5. Emisja CO2/zużycie paliwa(o)(wartość

podana przez producenta)

3.5.1. Emisja masowa CO2

3.5.1.1. Emisja masowa CO2 (warunki miejskie):

........... g/km

3.5.1.2. Emisja masowa CO2 (warunki

pozamiejskie): ........... g/km

3.5.1.3. Emisja masowa CO2 (średnia ważona):

........... g/km

3.5.2. Zużycie paliwa (podać szczegółowe

informacje dla każdego badanego paliwa

odniesienia)

3.5.2.1. Zużycie paliwa (warunki miejskie).........

l/100 km lub m3/100 km lub kg/100 km(1)

3.5.2.2. Zużycie paliwa (warunki pozamiejskie).....

l/100 km lub m3/100 km lub kg/100 km(1)

3.5.2.3. Zużycie paliwa (średnia ważona)..........

l/100 km lub m3/100 km lub kg/100 km(1)

3.5.3. Zużycie energii elektrycznej w przypadku

pojazdów elektrycznych

3.5.3.1. Zużycie energii elektrycznej w przypadku

pojazdów wyłącznie elektrycznych.... Wh/km

3.5.3.2. Zużycie energii elektrycznej w przypadku

pojazdów hybrydowych z napędem

elektrycznym z doładowaniem zewnętrznym

3.5.3.2.1. Zużycie energii elektrycznej (warunek A,

cykl łączony)....................... Wh/km

3.5.3.2.2. Zużycie energii elektrycznej (warunek B,

cykl łączony)....................... Wh/km

3.5.3.2.3. Zużycie energii elektrycznej (wartość

ważona, cykl łączony)............. Wh/km";

3.5.3. Pojazd wyposażony w ekoinnowację w

rozumieniu art. 12 rozporządzenia (WE) nr

443/2009 i rozporządzenia wykonawczego

(UE) nr 725/2011: tak/nie(1)

3.5.3.1. Typ/wariant/wersja pojazdu

referencyjnego, jak określono w art. 5

rozporządzenia wykonawczego (UE) nr

725/2011 (jeżeli dotyczy)

3.5.3.2. Występowanie interakcji pomiędzy różnymi

ekoinnowacjami: tak/nie(1)

3.5.3.3. Dane dotyczące emisji zanieczyszczeń

związane ze stosowaniem ekoinnowacji

(tabelę powtórzyć dla każdego zbadanego

paliwa wzorcowego)(w1)

Decyzja zatwierdzająca ekoinnowację (w2)Kod ekoinnowacji (w3)1. Emisja CO2 z pojazdu referencyjnego

(g/km)

2. Emisja CO2 z pojazdu ekoinnowacyjnego (g/km)3. Emisja CO2 z pojazdu referencyjnego w cyklu badań typu 1 (w4)4. Emisja CO2 z pojazdu ekoinnowacyjnego w cyklu badań typu 1 (= 3.5.1.3)5. Współczynnik stosowania (UF), tj. czasowy udział stosowania technologii przy normalnych warunkach eksploatacjiOszczędności emisji CO2

((1 - 2) - (3 - 4))*5

xxxx/201x
Całkowita wartość oszczędności emisji CO2 (g/km) (w5)

3.5.4. Emisje CO2 z silników pojazdów ciężkich

(tylko Euro VI)

3.5.4.1. Emisja masowa CO2 w badaniu

WHSC(x3):......................... g/kWh

3.5.4.2. Emisja masowa CO2 w badaniu WHSC w

trybie dieslowskim(x2):........... g/kWh

3.5.4.3. Emisja masowa CO2 w badaniu WHSC w trybie

dwupaliwowym(x1):................ g/kWh

3.5.4.4. Emisja masowa CO2 w badaniu

WHTC(x3)(9):....................... g/kWh

3.5.4.5. Emisja masowa CO2 w badaniu WHTC w trybie

dieslowskim(x2)(9):................ g/kWh

3.5.4.6. Emisja masowa CO2 w badaniu WHTC w trybie

dwupaliwowym(x1)(9):............. g/kWh

3.5.5. Zużycie paliwa przez silniki pojazdów

ciężkich (tylko Euro VI)

3.5.5.1. Zużycie paliwa w badaniu WHTC(x3):

.................................. g/kWh

3.5.5.2. Zużycie paliwa w badaniu WHSC w trybie

dieslowskim(x2):.................. g/kWh

3.5.5.3. Zużycie paliwa w badaniu WHSC w trybie

dwupaliwowym(x1):.................. g/kWh

3.5.5.4. Zużycie paliwa w badaniu WHTC(9)(x3):

................................... g/kWh

3.5.5.5. Zużycie paliwa w badaniu WHTC w trybie

dieslowskim(9)(x2):................ g/kWh

3.5.5.6. Zużycie paliwa w badaniu WHTC w trybie

dwupaliwowym(9)(x1):............... g/kWh

3.5.6. Pojazd wyposażony w ekoinnowację w

rozumieniu art. 12 rozporządzenia (WE)

nr 443/2009 w odniesieniu do pojazdów

kategorii M1 lub art. 12 rozporządzenia

(UE) nr 510/2011 w odniesieniu do

pojazdów kategorii N1: tak/nie1

3.5.6.1. Typ/wariant/wersja pojazdu

referencyjnego, o którym mowa w art. 5

rozporządzenia wykonawczego

(UE) nr 725/2011 w odniesieniu do

pojazdów kategorii M1 lub w art. 5

rozporządzenia wykonawczego

(UE) nr 427/2014 w odniesieniu do

pojazdów kategorii N1 (jeżeli dotyczy):

.........................................

3.5.6.2. Występowanie interakcji pomiędzy różnymi

ekoinnowacjami: tak/nie(1)

3.5.6.3. Dane dotyczące emisji zanieczyszczeń

związane ze stosowaniem ekoinnowacji

(tabelę powtórzyć dla każdego zbadanego

paliwa wzorcowego)(w1)

Decyzja zatwierdzająca ekoinnowację(w2)Kod ekoinnowacji(w3)1. Emisja CO2 z pojazdu referencyjnego

(g/km)

2. Emisja CO2 z pojazdu ekoinnowacyjnego

(g/km)

3. Emisja CO2 z pojazdu referencyjnego w cyklu badań typu 1(w4)4. Emisja CO2 z pojazdu ekoinnowacyjnego w cyklu badań typu

1 (= 3.5.1.3)

5. Współczynnik stosowania (UF), tj. czasowy udział stosowania technologii w normalnych warunkach eksploatacjiOgraniczenia emisji CO2

((1 - 2) - (3 - 4))*5

xxxx/201x
Całkowita wartość ograniczeń emisji CO2 (g/km)(w5)

3.5.7 Wartości podane przez producenta

3.5.7.2.1.1.0. Pojazd High (NEDC):

..................................... g/km

3.5.7.2.1.2.0. Pojazd Low (w stosownym przypadku) (NEDC):

................. g/km

3.5.7.2.2.1.0. Pojazd High (NEDC):

...................................... g/km

3.5.7.2.2.2.0. Pojazd Low (w stosownym przypadku) (NEDC):

................. g/km

3.5.7.2.2.3.0. Pojazd M (w stosownym przypadku) (NEDC):

..................... g/km

3.5.7.2.3.1.0. Pojazd High (NEDC):

...................................... g/km

3.5.7.2.3.2.0. Pojazd Low (w stosownym przypadku) (NEDC):

................. g/km

3.5.7.2.3.3.0. Pojazd M (w stosownym przypadku) (NEDC):

.................... g/km

3.5.9 Certyfikat dotyczący emisji CO2 i zużycia paliwa

(w odniesieniu do pojazdów ciężkich, jak określono

w art. 6 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/2400).

3.6. Temperatury pracy dopuszczalne przez

producenta

3.6.1. Układ chłodzenia

3.6.1.1. Chłodzenie cieczą:

Maksymalna temperatura przy wylocie

cieczy z silnika: ...... K

3.6.1.2. Chłodzenie powietrzem

3.6.1.2.1. Punkt odniesienia: .....................

3.6.1.2.2. Maksymalna temperatura w punkcie

odniesienia: ...... K

3.6.2. Maksymalna temperatura na wlocie do

chłodnicy powietrza doładowanego:

...... K

3.6.3. Maksymalna temperatura gazów wydechowych

w miejscu rury (rur) wydechowego (-ych)

sąsiadujących z kołnie-rzem(-ami)

kolektora wydechowego lub turbosprężarki

doładowującej: ...... K

3.6.4. Temperatura paliwa

minimalna: ...... K - maksymalna:

...... K

Dla silników wysokoprężnych na wlocie do

pompy wtryskowej, dla silników

zasilanych gazem na ostatnim stopniu

regulatora ciśnienia

3.6.5. Temperatura oleju smarnego

minimalna: ...... K - maksymalna:

...... K

3.6.6. Ciśnienie paliwa

Minimalne: ...... kPa - maksymalne:

...... kPa

Na ostatnim stopniu regulatora

ciśnienia, jedynie dla silników

zasilanych NG.

3.7. Wyposażenie napędzane przez silnik

Moc pochłaniana przez urządzenia

pomocnicze potrzebne do pracy silnika

zgodnie ze specyfikacją i w warunkach

pracy określonych w ppkt 5.1.1

załącznika I do dyrektywy 80/1269/EW.

UrządzenieMoc pochłaniana (kW) przy różnych prędkościach obrotowych silnika
Bieg jałowyNiska prędkośćWysoka prędkośćPrędkość A(*)Prędkość B(*)PrędkośćC(*)Prędkość

odniesienia(**)

P(a)

Urządzenia pomocnicze potrzebne do pracy silnika (należy odjąć od mierzonej mocy silnika) zob. pkt 6.1 załącznika I

(*) Badanie ESC.

(**) Tylko badanie ETC.

3.8. Układ smarowania

3.8.1. Opis układu

3.8.1.1. Umiejscowienie zbiornika oleju: ........

3.8.1.2. Układ smarowania (pompa/wtrysk do układu

dolotowego/mieszanie z paliwem itp.)(1)

3.8.2. Pompa olejowa

3.8.2.1. Marka(-i): .............................

3.8.2.2. Typ(-y): ...............................

3.8.3. Mieszanie z paliwem

3.8.3.1. Procentowy stosunek oleju do paliwa: ...

3.8.4. Chłodnica oleju: tak/nie(1)

3.8.4.1. Rysunek(-i): ........................lub

3.8.4.1.1. Marka(-i): .............................

3.8.4.1.2. Typ(-y): ...............................

4. UKŁAD NAPĘDOWY(p)

4.1. Rysunek układu napędowego: .............

4.2. Typ (mechaniczny, hydrauliczny,

elektryczny itp.): .....................

4.2.1. Krótki opis części

elektrycznych/elektronicznych (jeżeli

występują): ............................

4.3. Moment bezwładności koła zamachowego

silnika: ...............................

4.3.1. Dodatkowy moment bezwładności na biegu

luzem: .................................

4.4. Sprzęgło

4.4.1. Typ: ...................................

4.4.2. Maksymalny przenoszony moment obrotowy:

........................................

4.5. Skrzynia biegów

4.5.1. Typ (ręczna/automatyczna/CVT

(przekładnia o przełożeniu zmiennym w

sposób ciągły))(1)

4.5.2. Umiejscowienie względem silnika: .......

4.5.3. Sposób sterowania: .....................

4.6. Przełożenia

BiegPrzełożenia w skrzyni biegów (stosunek obrotów silnika do

obrotów wałka

wyjściowego skrzyni

biegów)

Przełożenie(-a)

przekładni głównej

(stosunek obrotów wałka

wyjściowego skrzyni

biegów do obrotów kół

napędzanych)

Przełożenia całkowite
Maksimum dla CVT (*)

1

2

3

...

Minimum dla CVT(*)

Bieg wsteczny

(*) Przekładnia o przełożeniu zmiennym w sposób ciągły.

4.7. Maksymalna projektowa prędkość pojazdu

(w km/h)(q): ...........................

4.8. Prędkościomierz

4.8.1. Zasada działania i opis mechanizmu

napędowego: ............................

4.8.2. Stała przyrządu: .......................

4.8.3. Tolerancja mechanizmu pomiarowego

(zgodnie z pkt 2.1.3 załącznika II do

dyrektywy 75/443/EWG): .................

4.8.4. Przełożenie całkowite (zgodnie z pkt

2.1.2 załącznika II do dyrektywy

75/443/EWG) lub równoważne dane: .......

4.8.5. Rysunek skali prędkościomierza lub

innych form wskazań: ...................

4.9. Tachograf: tak/nie(1)

4.9.1 Znak homologacji: ......................

4.10. Blokada mechanizmu różnicowego:

tak/nie/opcja(1)

4.11. Sygnalizator zmiany biegów

4.11.1. Wskaźnik akustyczny: tak/nie(1). Jeżeli...

tak, należy dołączyć opis dźwięku i poziom

natężenia dźwięku docierającego do ucha...

kierowcy w dB(A) (należy zagwarantować....

możliwość włączenia/wyłączenia wskaźnika..

akustycznego).............................

4.11.2. Informacje wymagane zgodnie z pkt 4.6.....

załącznika I do rozporządzenia (UE) nr....

65/2012 (wartość podana przez producenta).

4.11.3. Fotografie lub rysunki mechanizmu.........

sygnalizatora.............................

zmiany biegów oraz krótki opis elementów..

układu i jego działania:..................

5. OSIE

5.1. Opis każdej osi:

5.2. Marka: .................................

5.3. Typ: ...................................

5.4. Umiejscowienie osi podnoszonej(-ych): ..

5.5. Umiejscowienie osi przenoszącej(-ych)

obciążenie: ............................

6. ZAWIESZENIE

6.1. Rysunek układu zawieszenia: ............

6.2. Typ i konstrukcja zawieszenia każdej osi

lub grupy osi, lub koła: ...............

6.2.1. Regulacja poziomu: tak/nie/opcja(1)

6.2.2. Krótki opis części

elektrycznych/elektronicznych (jeżeli

występują): ............................

6.2.3. Zawieszenie pneumatyczne osi

napędzanej(-ych): tak/nie(1)

6.2.3.1. Zawieszenie osi napędzanej(-ych)

równoważne zawieszeniu pneumatycznemu:

tak/nie(1)

6.2.3.2. Częstotliwość i tłumienie drgań masy

resorowanej: ...........................

6.2.4. Zawieszenie pneumatyczne osi

nienapędzanej(-ych): tak/nie(1)

6.2.4.1. Zawieszenie osi nienapędzanej(-ych)

równoważne zawieszeniu pneumatycznemu:

tak/nie(1)

6.2.4.2. Częstotliwość i tłumienie drgań masy

resorowanej: ...........................

6.3. Właściwości elementów sprężystych

zawieszenia (konstrukcja, właściwości

materiałów i wymiary): .................

6.4. Stabilizatory: tak/nie/opcja(1)

6.5. Amortyzatory: tak/nie/opcja(1)

6.6. Opony i koła

6.6.1. Zespół(-oły) opona/koło

a) w przypadku opon wskazać oznaczenie

rozmiaru, wskaźnik nośności, indeks

prędkości, opór toczenia zgodnie z

ISO 28580 (jeżeli ma zastosowanie)(r)

b) w przypadku kół wskazać wymiar(-y)

obręczy i osadzenie(-a))

6.6.1.1. Osie

6.6.1.1.1. Oś 1: ..................................

6.6.1.1.2. Oś2: ...................................

itd.

6.6.1.2. Koło zapasowe, jeżeli występuje:

6.6.2. Górna i dolna granica promienia tocznego

6.6.2.1. Oś 1: ..................................

6.6.2.2. Oś 2: ..................................

6.6.2.3. Oś 3: ..................................

6.6.2.4. Oś 4: ..................................

itd.

6.6.3. Ciśnienie(-a) w oponach zalecane przez

producenta pojazdu: ...... kPa

6.6.4. Układ łańcuch/opona/koło na przedniej

lub tylnej osi, odpowiedni dla typu

pojazdu, zgodnie z zaleceniami

producenta: ............................

6.6.5. Krótki opis dojazdowego koła zapasowego

(jeżeli występuje): ...................

7. UKŁAD KIEROWNICZY

7.1. Schematyczny rysunek osi kierowanej

(-ych) przedstawiający geometrię układu

kierowniczego: .........................

7.2. Przekładnia kierownicza i koło

kierownicy

7.2.1. Typ przekładni kierowniczej

(wyszczególnić dla części przedniej i

tylnej, jeżeli ma zastosowanie): .......

7.2.2. Połączenie z kołami (w tym środki inne

niż mechaniczne; wyszczególnić dla

części przedniej i tylnej, jeżeli ma

zastosowanie): .........................

7.2.2.1. Krótki opis części

elektrycznych/elektronicznych (jeżeli

występują): ............................

7.2.3. Sposób wspomagania (jeśli występuje): ..

7.2.3.1. Sposób i schemat działania, marka(-i) i

typ(-y): ...............................

7.2.4. Schemat układu kierowniczego jako

całości, przedstawiający umiejscowienie

w pojeździe różnych urządzeń mających

wpływ na kierowalność: .................

7.2.5. Schematyczny(-e) rysunek(-i) koła(kół)

kierownicy: ............................

7.2.6. Zakres i sposób regulacji położenia koła

kierownicy, jeżeli występuje: ..........

7.3. Maksymalny kąt skrętu kół

7.3.1. W prawo: ... stopni; liczba obrotów koła

kierownicy (lub równoważne dane): ......

7.3.2. W lewo: stopni; liczba obrotów koła

kierownicy (lub równoważne dane): ......

8. UKŁAD HAMULCOWY

(Należy podać następujące dane

szczegółowe, w tym, w stosownych

przypadkach, środki pozwalające na

identyfikację)

8.1. Typ i właściwości hamulców określone w

pkt 1.6 załącznika I do dyrektywy

71/320/EWG) (Dz.U. L 205 z 6.9.1971, s.

37) wraz z informacjami szczegółowymi i

rysunkami dotyczącymi bębnów, tarcz,

przewodów, typu zespołów szczęk/nakładek

lub okładzin, efektywnych powierzchni

hamulców, promieni bębnów, szczęk lub

tarcz, masy bębnów, urządzeń

regulacyjnych, związanych części osi i

zawieszenia:

8.2. Schemat operacyjny, opis i/lub rysunki

układu hamulcowego opisanego w pkt 1.2

załącznika I do dyrektywy 71/320/EWG

wraz z informacjami szczegółowymi i

rysunkami przenoszenia i sterowania: ...

8.2.1. Hamulec roboczy: .......................

8.2.2. Hamulec pomocniczy: ....................

8.2.3. Hamulec postojowy: .....................

8.2.4. Dodatkowy układ hamulcowy: .............

8.2.5. Awaryjny układ hamulcowy: ..............

8.3. Sterowanie i przenoszenie układów

hamulcowych przyczepy w pojazdach

przystosowanych do ciągnięcia przyczepy:

........................................

8.4. Pojazd jest odpowiednio wyposażony do

ciągnięcia przyczepy wyposażonej w

hamulce robocze

elektryczne/pneumatyczne/hydrauliczne

(1): tak/nie(1)

8.5. Układ przeciwblokujący: tak/nie/opcja(1)

8.5.1. W przypadku pojazdów wyposażonych w

układy przeciwblokujące, opis działania

układu (w tym wszelkich części

elektronicznych), blokowy schemat

połączeń elektrycznych, schemat połączeń

hydraulicznych lub pneumatycznych: .....

8.6. Obliczenia i wykresy wykonane zgodnie z

pkt 1.1.4.2 dodatku do załącznika II do

dyrektywy 71/320/ EWG lub z dodatkiem do

jej załącznika XI, jeśli dotyczy: ......

8.7. Opis lub rysunek układu zasilania

energią (również w przypadku układów

hamulcowych ze wspomaganiem): ..........

8.7.1. W przypadku nadciśnieniowych układów

hamulcowych, ciśnienie robocze p2 w

zbiorniku(-ach) ciśnieniowym(-ch): .....

8.7.2. W przypadku podciśnieniowych układów

hamulcowych, początkowy poziom energii w

zbiorniku(-ach): ......................

8.8. Obliczenia układu hamulcowego:

określenie stosunku wszystkich sił

hamowania na obwodzie kół do siły

przyłożonej do urządzeń hamulcowych: ...

8.9. Krótki opis układów hamulcowych zgodnie

z pkt 1.6 uzupełnienia do dodatku 1 do

załącznika IX do dyrektywy 71/320/EWG: .

8.10. W przypadku ubiegania się o zwolnienie z

badań typu I lub typu II lub typu III,

podać numer sprawozdania z badań zgodnie

z dodatkiem 2 do załącznika VII do

dyrektywy 71/320/EWG: ..................

8.11. Dane szczegółowe dotyczące typu(-ów)

układów hamowania długotrwałego: .......

9. NADWOZIE

9.1. Typ nadwozia z wykorzystaniem kodów

określonych w części C załącznika II: ..

9.2. Zastosowane materiały i metody

wykonania: .............................

9.3. Drzwi kierowcy i pasażerów, zamki i

zawiasy

9.3.1. Układ i liczba drzwi: ..................

9.3.1.1. Wymiary, kierunek i maksymalny kąt

otwarcia drzwi: ........................

9.3.2. Rysunek zamków i zawiasów oraz ich

umieszczenie w drzwiach: ...............

9.3.3. Techniczny opis zamków i zawiasów: .....

9.3.4. Szczegóły (łącznie z wymiarami) wejść,

schodków i niezbędnych uchwytów. W

przypadku gdy właściwe: ................

9.4. Pole widzenia

9.4.1. Dostatecznie szczegółowe dane dotyczące

głównych punktów odniesienia, aby można

było łatwo określić ich położenie

względem siebie oraz względem punktu R:

........................................

9.4.2. Rysunek(-i) lub fotografia(-e)

przedstawiające rozmieszczenie części

składowych znajdujących się w obrębie

180° przedniego pola widzenia: .........

9.5. Szyba przednia i pozostałe szyby

9.5.1. Szyba przednia

9.5.1.1. Zastosowane materiały: .................

9.5.1.2. Sposób montowania: .....................

9.5.1.3. Kąt pochylenia: ........................

9.5.1.4. Numer(-y) homologacji typu: ............

9.5.1.5. Akcesoria szyby przedniej oraz sposób

ich umieszczenia wraz z krótkim opisem

ewentualnych części

elektrycznych/elektronicznych: .........

9.5.2. Pozostałe okna

9.5.2.1. Zastosowane materiały: .................

9.5.2.2. Numer(-y) homologacji typu: ............

9.5.2.3. Krótki opis części

elektrycznych/elektronicznych (jeżeli

występują) mechanizmu podnoszenia szyb:

........................................

9.5.3. Szyba(-y) okna (okien) dachowego(-ych)

9.5.3.1. Zastosowane materiały: .................

9.5.3.2. Numer(-y) homologacji typu: ............

9.5.4. Pozostałe elementy oszklenia

9.5.4.1. Zastosowane materiały: .................

9.5.4.2. Numer(-y) homologacji typu: ............

9.6. Wycieraczka(-i) szyby przedniej

9.6.1. Szczegółowy opis techniczny (w tym

fotografie lub rysunki): ...............

9.7. Spryskiwacz szyby przedniej

9.7.1. Szczegółowy opis techniczny (w tym

fotografie lub rysunki) lub, jeżeli

zostały homologowane jako oddzielne

zespoły techniczne, numer homologacji

typu WE: ...............................

9.8. Odszranianie i odmgławianie

9.8.1. Szczegółowy opis techniczny (w tym

fotografie lub rysunki): ...............

9.8.2. Maksymalny pobór mocy prądu

elektrycznego: .......................kW

9.9. Urządzenia widzenia pośredniego

9.9.1. Lusterka, podać dla każdego lusterka: ..

9.9.1.1. Marka: .................................

9.9.1.2. Znak homologacji typu: .................

9.9.1.3. Wariant: ...............................

9.9.1.4. Rysunek lub rysunki służące

identyfikacji lusterka, pokazujące

pozycję lusterka względem nadwozia

pojazdu: ...............................

9.9.1.5. Szczegółowy sposób mocowania

uwzględniający części nadwozia pojazdu,

do których jest ono mocowane: ..........

9.9.1.6. Wyposażenie dodatkowe, które może

wpływać na pole widzenia do tyłu: ......

9.9.1.7. Krótki opis elektronicznych urządzeń

regulacji (o ile występują): ...........

9.9.2. Urządzenia do widzenia pośredniego inne

niż lusterka: ..........................

9.9.2.1. Typ i charakterystyka (tj. kompletny

opis urządzenia): ......................

9.9.2.1.1. W przypadku urządzenia typu kamera-

monitor, odległość wykrywania (mm),

kontrast, zakres luminancji, korekta

olśnienia, parametry wyświetlania (w

czerni i bieli/kolorze), częstotliwość

powtarzania obrazu, luminancja poza

zasięgiem monitora: ....................

9.9.2.1.2. Rysunki o dostatecznym poziomie

szczegółowości, identyfikujące całe

urządzenie i zawierające instrukcje

instalacji; na rysunkach należy wskazać

pozycję znaku homologacji typu WE.

9.10. Wyposażenie wnętrza

9.10.1. Wewnętrzne zabezpieczenia kierowcy i

pasażerów

9.10.1.1. Rysunek lub fotografie przedstawiające

położenie dołączonych przekrojów i

widoków: ...............................

9.10.1.2. Fotografia lub rysunek przedstawiające

strefę odniesienia, w tym obszar

wyłączony, o którym mowa w pkt 2.3.1

załącznika I do dyrektywy Rady 74/60/EWG

(Dz.U. L 38 z 11.2.1974, s. 2): ........

9.10.1.3. Fotografie, rysunki i/lub widok w

rozłożeniu na części wyposażenia

wnętrza, przedstawiające części

przedziału pasażerskiego i zastosowane

materiały (z wyjątkiem wewnętrznych

lusterek wstecznych), rozmieszczenie

urządzeń sterujących, dach i dach

przesuwany, oparcia siedzenia, siedzenia

i tylne części siedzeń:

9.10.2. Rozmieszczenie i identyfikacja urządzeń

sterowniczych i kontrolnych,

ostrzegawczych i wskaźników

9.10.2.1. Fotografie i/lub rysunki rozmieszczenia

symboli oraz urządzeń sterowniczych i

kontrolnych, ostrzegawczych i

wskaźników: ............................

9.10.2.2. Fotografie i/lub rysunki określające

urządzenia sterownicze i kontrolne,

ostrzegawcze i wskaźniki oraz części

pojazdu, o których mowa w załączniku II

i III do dyrektywy 78/316/EWG, jeśli

właściwe: ..............................

9.10.2.3. Tabela zbiorcza

Pojazd jest wyposażony w następujące

urządzenia do sterowania i kontroli,

urządzenia ostrzegawcze i wskaźniki,

zgodnie z załącznikami II i III do

dyrektywy 78/316/EWG

Urządzenia sterujące, kontrolne i wskaźniki, dla których, o ile są zamontowane, identyfikacja oraz stosowane w tym celu symbole są obowiązkowe

Nr symboluUrządzenieDostępne urządzenie

do sterowania

i kontroli/wskaźnik(*)

Określone symbolem(*)Gdzie(**)Dostępne urządzenie ostrzegawcze(*)Określone symbolem(*)Gdzie(**)
1Główny wyłącznik świateł
2Światła mijania
3Światła drogowe
4Światła pozycyjne
5Przednie światła przeciwmgielne
6Tylne światła przeciwmgielne
7Urządzenie poziomujące reflektory
8Światła postojowe
9Kierunkowskazy
10Światła awaryjne
11Wycieraczka szyby przedniej
12Spryskiwacz szyby przedniej
13Wycieraczka i spryskiwacz szyby przedniej
14Urządzenie czyszczące reflektory
15Odszranianie i odmgławianie szyby przedniej
16Odszranianie i odmgławianie szyby tylnej
17Dmuchawa
18Świece żarowe
19Ssanie
20Uszkodzenie hamulców
21Poziom paliwa
22Stan naładowania akumulatora
23Temperatura chłodziwa silnika
(*) x =tak

- = nie lub niedostępne osobno

o =opcja.

(**) d = bezpośrednio na urządzeniu sterującym, wskaźniku lub ostrzegawczym

c =blisko.

Urządzenia sterujące, kontrolne i wskaźniki, dla których, o ile są one zamontowane, identyfikacja jest nieobowiązkowa oraz symbole, które muszą być zastosowane, jeżeli mają być identyfikowane

Nr symboluUrządzenieDostępne urządzenie

do

sterowania

i kontroli/

wskaźnik(*)

Określone symbolem(*)Gdzie(**)Dostępne urządzenie ostrzegawcze(*)Określone symbolem(*)Gdzie(**)
1Hamulec postojowy
2Wycieraczka tylnej szyby
3Spryskiwacz tylnej szyby
4Wycieraczka i spryskiwacz tylnej szyby
5Wycieraczka przedniej szyby o pracy przerywanej
6Ostrzegawcze sygnały dźwiękowe (klakson)
7Pokrywa przedniej komory silnikowej
8Tylna pokrywa (bagażnika)
9Pas bezpieczeństwa
10Ciśnienie oleju w silniku
11Benzyna bezołowiowa
...
...
...
(*) x =tak

- = nie lub niedostępne osobno

o =opcja.

(**) d = bezpośrednio na urządzeniu sterującym, wskaźniku lub ostrzegawczym

c =blisko.

9.10.3. Siedzenia

9.10.3.1. Liczba miejsc siedzących(s): ...........

9.10.3.1.1. Umiejscowienie i układ: ................

9.10.3.2. Siedzenie(-a) przeznaczone do

wykorzystania jedynie w czasie postoju

pojazdu: ...............................

9.10.3.3. Masa: ..................................

9.10.3.4. Właściwości: w przypadku siedzeń, którym

nie udzielono homologacji typu części -

opis i rysunki

9.10.3.4.1. siedzeń i ich punktów mocowania: .......

9.10.3.4.2. układu regulacji: ......................

9.10.3.4.3. układów przemieszczania i blokowania: ..

9.10.3.4.4. punktów kotwiczenia pasów bezpieczeństwa

(jeżeli są wbudowane w konstrukcji

siedzenia): ............................

9.10.3.4.5. części pojazdu używanych jako miejsca

mocowania: .............................

9.10.3.5. Współrzędne lub rysunek punktu R(t)

9.10.3.5.1. Siedzenia kierowcy: ....................

9.10.3.5.2. Wszystkich pozostałych miejsc

siedzących: ............................

9.10.3.6. Konstrukcyjny kąt oparcia siedzenia

9.10.3.6.1. Siedzenia kierowcy: ....................

9.10.3.6.2. Wszystkich pozostałych miejsc

siedzących: ............................

9.10.3.7. Zakres regulacji siedzenia

9.10.3.7.1. Siedzenia kierowcy: ....................

9.10.3.7.2. Wszystkich pozostałych miejsc

siedzących: ............................

9.10.4. Zagłówki

9.10.4.1. Typ(-y) zagłówków:

zintegrowane/demontowalne/oddzielne(1)

9.10.4.2. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.4.3. W przypadku zagłówków jeszcze

niehomologowanych

9.10.4.3.1. Szczegółowy opis zagłówka, określający w

szczególności charakter materiału lub

materiałów powierzchni zewnętrznych

oraz, gdzie stosowne, umiejscowienie i

specyfikacje zaczepów i elementów

mocowania dla typu siedzenia zgłaszanego

do homologacji: ........................

9.10.4.3.2. Dla zagłówków oddzielnych

9.10.4.3.2.1. Szczegółowy opis elementów mocujących do

siedzenia, do którego jest przeznaczony:

........................................

9.10.4.3.2.2. Zwymiarowane rysunki konstrukcji nośnej

siedzenia i zagłówka: ..................

9.10.5. Układy ogrzewania kabiny pasażerskiej

9.10.5.1. Krótki opis typu pojazdu w odniesieniu

do układu ogrzewania, jeżeli układ

ogrzewania wykorzystuje ciepło cieczy

chłodzącej silnik: .....................

9.10.5.2. Szczegółowy opis typu pojazdu w

odniesieniu do ogrzewania, jeżeli jako

źródło ciepła wykorzystywane jest

powietrze chłodzące lub gazy wydechowe

silnika, w tym

9.10.5.2.1. rysunek układu ogrzewania

przedstawiający jego umiejscowienie w

pojeździe: .............................

9.10.5.2.2. rysunek wymiennika ciepła w przypadku

układów ogrzewania wykorzystujących do

ogrzewania gazy wydechowe lub części, w

których zachodzi wymiana ciepła (w

przypadku układów ogrzewania

wykorzystujących do ogrzewania powietrze

chłodzące silnik): .....................

9.10.5.2.3. przekrój wymiennika ciepła lub

odpowiednio części, w których zachodzi

wymiana ciepła wskazujący grubość

ścianki, zastosowane materiały i

właściwości powierzchni: ...............

9.10.5.2.4. Podać specyfikacje dalszych ważnych

części układu ogrzewania takich jak, na

przykład, dmuchawa, w zakresie ich

sposobu wykonania i danych technicznych:

........................................

9.10.5.3. Krótki opis typu pojazdu w odniesieniu

do spalinowego systemu grzewczego oraz

kontroli automatycznej: ................

9.10.5.3.1. Schemat grzejnika spalinowego, system

wlotu powietrza, system wydechowy,

zbiornik paliwa, system doprowadzenia

paliwa (w tym zawory) oraz połączenia

elektryczne i ich umiejscowienie w

pojeździe.

9.10.5.4. Maksymalny pobór mocy prądu

elektrycznego: ...... kW

9.10.6. Części składowe mające wpływ na

zachowanie układu kierowniczego w

przypadku uderzenia

9.10.6.1. Szczegółowy opis, w tym fotografia(-e)

lub rysunek(-i), typu pojazdu w zakresie

budowy, wymiarów, kształtu i materiałów

tej części pojazdu, która znajduje się

przed układem kierowniczym, w tym części

przeznaczone do pochłaniania energii

kinetycznej w przypadku uderzenia

zagrażającego układowi kierowniczemu: ..

9.10.6.2. Fotografia(-e) lub rysunek(-i) części

składowych pojazdu innych niż opisane w

pkt 9.10.6.1 wskazanych przez producenta

w uzgodnieniu z placówką techniczną,

jako części mające wpływ na

funkcjonowanie układu kierowniczego w

przypadku uderzenia: ...................

9.10.7. Palność materiałów konstrukcyjnych

zastosowanych do wyposażenia wnętrza

niektórych kategorii pojazdów

silnikowych

9.10.7.1. Materiały używane na podsufitkę

9.10.7.1.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.7.1.2. W przypadku materiałów niehomologowanych

9.10.7.1.2.1. Podstawowy(-e) materiał(-y)/oznaczenie:

....../......

9.10.7.1.2.2. Materiał

wielowarstwowy/jednowarstwowy(1),

liczba warstw(1): ......................

9.10.7.1.2.3. Rodzaj obicia(1): ......................

9.10.7.1.2.4. Maksymalna/minimalna grubość:

....../...... mm

9.10.7.2. Materiał(-y) zastosowany(-e) do

wyłożenia ścian tylnych i bocznych

9.10.7.2.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.7.2.2. W przypadku materiałów niehomologowanych

9.10.7.2.2.1. Podstawowy(-e) materiał(-y)/oznaczenie:

....../......

9.10.7.2.2.2. Materiał wielowarstwowy/jednowarstwowy

(1), liczba warstw(1): .................

9.10.7.2.2.3. Rodzaj obicia(1): ......................

9.10.7.2.2.4. Maksymalna/minimalna grubość:

....../...... mm

9.10.7.3. Materiał(-y) zastosowany(-e) do

wyłożenia podłogi

9.10.7.3.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.7.3.2. W przypadku materiałów niehomologowanych

9.10.7.3.2.1. Podstawowy(-e) materiał(-y)/oznaczenie:

....../......

9.10.7.3.2.2. Materiał wielowarstwowy/jednowarstwowy

(1), liczba warstw(1): .................

9.10.7.3.2.3. Rodzaj obicia(1): ......................

9.10.7.3.2.4. Maksymalna/minimalna grubość:

....../...... mm

9.10.7.4. Materiał(-y) zastosowany(-e) na pokrycia

tapicerskie

9.10.7.4.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.7.4.2. W przypadku materiałów niehomologowanych

9.10.7.4.2.1. Podstawowy(-e) materiał(-y)/oznaczenie:

....../......

9.10.7.4.2.2. Materiał wielowarstwowy/jednowarstwowy

(1), liczba warstw(1): .................

9.10.7.4.2.3. Rodzaj obicia(1): ......................

9.10.7.4.2.4. Maksymalna/minimalna grubość:

....../...... mm

9.10.7.5. Materiał(-y) zastosowany(-e) na przewody

grzewcze i wentylacyjne

9.10.7.5.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.7.5.2. W przypadku materiałów niehomologowanych

9.10.7.5.2.1. Podstawowy(-e) materiał(-y)/oznaczenie:

....../......

9.10.7.5.2.2. Materiał wielowarstwowy/jednowarstwowy

(1), liczba warstw(1): .................

9.10.7.5.2.3. Rodzaj obicia(1): ......................

9.10.7.5.2.4. Maksymalna/minimalna grubość:

....../...... mm

9.10.7.6. Materiał(-y) zastosowany(-e) w przypadku

bagażnika

9.10.7.6.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.7.6.2. W przypadku materiałów niehomologowanych

9.10.7.6.2.1. Podstawowy(-e) materiał(-y)/oznaczenie:

......./......

9.10.7.6.2.2. Materiał

wielowarstwowy/jednowarstwowy(1), liczba

warstw(1): .............................

9.10.7.6.2.3. Rodzaj obicia(1): ......................

9.10.7.6.2.4. Maksymalna/minimalna grubość:

....../...... mm

9.10.7.7. Materiał(-y) zastosowany(-e) do innych

celów

9.10.7.7.1. Przewidywane zastosowania: .............

9.10.7.7.2. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

9.10.7.7.3. W przypadku materiałów niehomologowanych

9.10.7.7.3.1. Podstawowy(-e) materiał(-y)/oznaczenie:

....../......

9.10.7.7.3.2. Materiał wielowarstwowy/jednowarstwowy

(1), liczba warstw(1): .................

9.10.7.7.3.3. Rodzaj obicia(1): ......................

9.10.7.7.3.4. Maksymalna/minimalna grubość:

....../...... mm

9.10.7.8. Części homologowane jako kompletne

urządzenia (siedzenia, przegrody,

półki na bagaż itp.)

9.10.7.8.1. Numer homologacji typu części: .........

9.10.7.8.2. W przypadku urządzenia kompletnego:

siedzenie, przegroda, półki na bagaż

itp.(1)

9.10.8 Gaz wykorzystywany jako czynnik

chłodniczy w układach klimatyzacji: ....

9.10.8.1 Układ klimatyzacji jest zaprojektowany

tak, aby zawierał fluorowe gazy

cieplarniane o potencjale globalnego

ocieplenia wyższym niż 150: tak/nie(1)

9.10.8.2. Jeżeli tak, wypełnić następujące punkty

9.10.8.2.1. Rysunek i krótki opis układu

klimatyzacji, włącznie z odniesieniem

lub numerem części i materiałem części

przeciekających

9.10.8.2.2. Wyciek z układu klimatyzacji

9.10.8.2.4. Odniesienie lub numer części i materiał

części składowych układu i informacja o

badaniu (np. numer sprawozdania z badań,

numer homologacji itd.): ...............

9.10.8.3. Łączny wyciek w g/rok z całego układu: .

9.11. Wystające elementy zewnętrzne

9.11.1. Schemat ogólny (rysunek lub fotografie)

wskazujący umiejscowienie załączonych

przekrojów i widoków: ..................

9.11.2. Rysunki i/lub fotografie, na przykład,

gdzie właściwe, słupków drzwiowych oraz

okiennych, kratek wlotu powietrza,

kratki chłodnicy, wycieraczki szyby

przedniej, rynienek ściekowych,

uchwytów, prowadnic, klapek, zawiasów i

zamków drzwi, zaczepów, uszu, ozdób

dekoracyjnych, plakietek, emblematów i

wgłębień oraz wszystkich innych

wystających części zewnętrznych i części

powierzchni zewnętrznej, które można

uznać za istotne (np. urządzenia

oświetleniowe). Jeżeli części wymienione

w poprzednim zdaniu nie są istotne, do

celów dokumentacji mogą je zastąpić

fotografie oraz, w razie konieczności,

dane dotyczące wymiarów lub opis:

9.11.3. Rysunki części powierzchni zewnętrznej

zgodnie z pkt 6.9.1 załącznika I do

dyrektywy 74/483/ EWG:

9.11.4. Rysunek zderzaków: .....................

9.11.5. Rysunek kształtu płyty podłogowej: .....

9.12. Pasy bezpieczeństwa lub inne układy

zabezpieczające

9.12.1. Liczba i umiejscowienie pasów

bezpieczeństwa i układów

zabezpieczających oraz siedzeń, na

których mogą być stosowane

(L = lewa strona, R = prawa strona, Ś = środek)
Kompletny znak homologacji typu WEWariant, jeżeli ma to zastosowanieRegulacja wysokości pasa (wskazać tak/nie/opcja)
Pierwszy rząd siedzeń(L
(P
Drugi rząd siedzeń(*)(L
(P
(*) Tabelę w razie potrzeby można rozszerzyć w celu uwzględnienia pojazdów mających więcej niż dwa rzędy siedzeń lub pojazdów, które mają na swojej szerokości więcej niż trzy siedzenia.

9.12.2. Rodzaj i umiejscowienie dodatkowych

układów bezpieczeństwa (wskazać

tak/nie/opcja)

(L = lewa strona, P = prawa strona, Ś = środek)
Przednia poduszka powietrznaBoczna poduszka powietrznaNapinacz pasa bezpieczeństwa
Pierwszy rząd siedzeń(L
(P
Drugi rząd siedzeń(*)(L
(P
(*) Tabelę w razie potrzeby można rozszerzyć w celu uwzględnienia pojazdów mających więcej niż dwa rzędy siedzeń lub pojazdów, które mają na swojej szerokości więcej niż trzy siedzenia.

9.12.3. Liczba i umiejscowienie punktów

kotwiczenia pasów bezpieczeństwa oraz

dowód zgodności z dyrektywą 76/115/EWG

(tzn. numer homologacji typu WE lub

sprawozdanie z badań):

9.12.4. Krótki opis części

elektrycznych/elektronicznych (jeżeli

występują): ............................

9.13. Punkty kotwiczenia pasów bezpieczeństwa

9.13.1. Fotografie i/lub rysunki nadwozia

przedstawiające umiejscowienie i wymiary

rzeczywistych i skutecznych punktów

kotwiczenia, w tym punktów R: ..........

9.13.2. Rysunki punktów kotwiczenia pasów i

części pojazdu, do których są mocowane

(ze wskazaniem materiału): .............

9.13.3. Oznaczenie typów(u) pasów

bezpieczeństwa, których instalowanie w

punktach kotwiczenia, w które wyposażony

jest pojazd, jest dozwolone

Umiejscowienie punktów kotwiczenia
Konstrukcja pojazduKonstrukcja siedzenia
Pierwszy rząd siedzeń
Siedzenie prawe:(Punkty kotwiczenia {dolne(zewnętrzne
{wewnętrzne
(Punkty kotwiczenia (górne
Siedzenie środkowe:(Punkty kotwiczenia {dolne(prawe lewe

{

(Punkty kotwiczenia (górne
Siedzenie lewe:(Punkty kotwiczenia {dolne(zewnętrzne
{wewnętrzne
(Punkty kotwiczenia (górne
Drugi rząd siedzeń(*)
Siedzenie prawe:(Punkty kotwiczenia {dolne(zewnętrzne
{wewnętrzne
(Punkty kotwiczenia (górne
Siedzenie środkowe:(Punkty kotwiczenia {dolne(prawe lewe

{

(Punkty kotwiczenia (górne
Siedzenie lewe:(Punkty kotwiczenia {dolnezewnętrzne
wewnętrzne
(Punkty kotwiczenia (górne
(*) Tabelę w razie potrzeby można rozszerzyć w celu uwzględnienia pojazdów mających więcej niż dwa rzędy siedzeń lub pojazdów, które mają na swojej szerokości więcej niż trzy siedzenia.

9.13.4. Opis szczególnego typu pasa

bezpieczeństwa, którego punkt

kotwiczenia znajduje się w oparciu

siedzenia lub zawiera urządzenie

pochłaniające energię: .................

9.14. Miejsce przeznaczone do zamocowania

tylnych tablic rejestracyjnych (podać

wielkość, gdzie właściwe, oraz dołączyć,

gdzie stosowne, rysunki)

9.14.1. Odległość górnej krawędzi od nawierzchni

drogi: .................................

9.14.2. Odległość dolnej krawędzi od nawierzchni

drogi: .................................

9.14.3. Odległość osi symetrii tablicy od

wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu:

........................................

9.14.4. Odległość od lewej krawędzi pojazdu: ...

9.14.5. Wymiary (długość x szerokość): .........

9.14.6. Odchylenie od płaszczyzny pionowej: ....

9.14.7. Kąt widoczności w płaszczyźnie poziomej:

........................................

9.15. Tylne urządzenie zabezpieczające przed

wjechaniem pod pojazd

9.15.0. Występowanie: tak/nie/częściowo(1)

9.15.1. Rysunek części pojazdu odpowiednich dla

tylnych zabezpieczeń, tzn. rysunek

pojazdu i/lub podwozia przedstawiający

położenie i zamocowanie najszerszej osi

tylnej, rysunek zamocowania i/lub

elementów tylnego zabezpieczenia. Jeżeli

zabezpieczenie nie jest urządzeniem

specjalnym, rysunek musi wyraźnie

pokazywać, że wymagane wymiary są

zachowane: .............................

9.15.2. W przypadku specjalnego urządzenia pełny

opis i/lub rysunek tylnego

zabezpieczenia (w tym zamocowania i

elementy) lub, jeżeli zostało ono

homologowane jako oddzielny zespół

techniczny, podać numer homologacji

typu: ..................................

9.16. Osłony kół

9.16.1. Krótki opis pojazdu w odniesieniu do

osłon kół: .............................

9.16.2. Szczegółowe rysunki osłon kół i ich

umiejscowienie w pojeździe,

przedstawiające wymiary określone na

rys. 1 załącznika I do dyrektywy

78/549/EWG, z uwzględnieniem

maksymalnych wymiarów zespołu

opona/koło: ............................

9.17. Tabliczki znamionowe

9.17.1. Fotografie i/lub rysunki położenia

tabliczek znamionowych i oznakowania

identyfikacyjnego oraz numer

identyfikacyjny pojazdu: ...............

9.17.2. Fotografie i/lub rysunki tabliczki

znamionowej lub napisów (przykład

wypełnionej i zwymiarowanej tabliczki)

9.17.3. Fotografie i/lub rysunki numeru

identyfikacyjnego pojazdu (przykład

wypełnionej i zwymiarowanej tabliczki)

9.17.4. Deklaracja producenta o zgodności z

wymaganiami określonymi w ppkt 3.1.1.1

załącznika do dyrektywy Rady 76/114/EWG

(Dz.U. L 24 z 30.1.1976, s. 1)

9.17.4.1. Wyjaśnia się znaczenie znaków w drugiej

sekcji oraz, gdzie stosowne, w sekcji

trzeciej, użytych w celu spełnienia

wymagań pkt 5.3 normy ISO 3779 - 1983:

9.17.4.2. Jeżeli w sekcji drugiej znaki są

stosowane w celu spełnienia wymagań pkt

5.4 normy ISO 3779 - 1983, należy

wskazać te znaki:

9.18. Zakłócenia

radioelektryczne/kompatybilność

elektromagnetyczna

9.18.1. Opis i rysunki/fotografie kształtu i

stosowanych materiałów części nadwozia

stanowiących komorę silnikową oraz

znajdującego się najbliżej niej

przedziału pasażerskiego: ..............

9.18.2. Rysunki lub fotografie położenia części

metalowych znajdujących się w komorze

silnikowej (np. elementy układu

ogrzewania, koło zapasowe, filtr

powietrza, mechanizm kierowniczy itp.):

........................................

9.18.3. Tabela i rysunek elementów tłumiących

zakłócenia radioelektryczne: ...........

9.18.4. Dane szczegółowe dotyczące wartości

znamionowej oporności układu, oraz w

przypadku opornościowych przewodów

zapłonowych, informacja o ich

znamionowej oporności na metr: .........

9.19. Zabezpieczenia boczne

9.19.0. Występowanie: tak/nie/częściowo(1)

9.19.1. Rysunek części pojazdu związanych z

zabezpieczeniem bocznym, tzn. rysunek

pojazdu lub podwozia przedstawiający

umiejscowienie i mocowanie osi oraz

rysunek punktów mocowania lub elementów

urządzeń przeznaczonych do

zabezpieczenia bocznego. Jeżeli

zabezpieczenie boczne uzyskane jest bez

takich urządzeń, rysunek musi wyraźnie

pokazywać, że zachowane są wymagane

wymiary: ...............................

9.19.2. W przypadku urządzenia(-ń)

przeznaczonego(-ych) do zabezpieczenia

bocznego: pełny opis lub rysunek tego(

ych) urządzenia(-ń) (w tym punkty

mocowania i elementy) lub numer(-y)

homologacji typu jego/ich części: ......

9.20. Osłony przeciwrozbryzgowe

9.20.0. Występowanie: tak/nie/częściowo(1)

9.20.1. Krótki opis pojazdu w odniesieniu do

osłon przeciwrozbryzgowych i ich części:

........................................

9.20.2. Szczegółowe rysunki osłon

przeciwrozbryzgowych i ich położenia w

pojeździe, przedstawiające wymiary

określone na rysunkach w załączniku III

do dyrektywy 91/226/EWG, z

uwzględnieniem maksymalnych wymiarów

zespołu opona/koło: ....................

9.20.3. Numer(-y) homologacji typu osłon

przeciwrozbryzgowych, jeżeli istnieje

(-ą): ..................................

9.21. Zabezpieczenie przed skutkami uderzenia

w bok pojazdu

9.21.1. Szczegółowy opis, w tym fotografie i/lub

rysunki, pojazdu w odniesieniu do

budowy, wymiarów, linii oraz użytych

materiałów ścian bocznych przedziału

pasażerskiego (z zewnątrz i od

wewnątrz), w tym szczegółowe dane

dotyczące układu zabezpieczającego, o

ile odpowiednie mają zastosowanie: .....

9.22. Przednie zabezpieczenie przed wjechaniem

pod pojazd

9.22.0. Występowanie: tak/nie/częściowo(1)

9.22.1. Rysunek części pojazdu w odniesieniu do

przedniego zabezpieczenia, tzn. rysunek

pojazdu i/lub podwozia przedstawiający

umiejscowienie i mocowanie lub elementy

przedniego zabezpieczenia. Jeżeli

zabezpieczenie nie jest urządzeniem

specjalnym, rysunek musi wyraźnie

pokazywać, że wymagane wymiary są

zachowane:

9.22.2. W przypadku specjalnego urządzenia pełny

opis i/lub rysunek urządzenia

zabezpieczającego przed wjechaniem pod

pojazd (w tym mocowania i elementy) lub,

jeżeli urządzenie zostało homologowane

jako oddzielny zespół techniczny, podać

numer homologacji typu: ................

9.23. Ochrona pieszych

9.23.1. Szczegółowy opis zawierający zdjęcia

i/lub rysunki pojazdu odnoszące się do

struktury, wymiarów, właściwych linii

odniesienia i materiałów, z których

wykonana jest przednia część pojazdu

(wewnętrzna i zewnętrzna), wraz ze

szczegółowymi informacjami dotyczącymi

zainstalowanych aktywnych systemów

zabezpieczeń.

9.24. Przedni układ zabezpieczający

9.24.1. Schemat ogólny (rysunki lub zdjęcia)

wskazujący położenie i zamocowanie

przednich układów zabezpieczających:

9.24.2. W stosownych przypadkach rysunki lub

zdjęcia elementów takich, jak kratki wlotu

powietrza, kratki chłodnicy, elementy

ozdobne, plakietki, emblematy i wgłębienia

oraz wszystkie inne elementy wystające i

części powierzchni zewnętrznej, które mogą

być uznane za krytyczne (np. urządzenia

oświetleniowe). Jeżeli znaczenie części

wymienionych w pierwszym zdaniu nie jest

krytyczne, dla celów dokumentacyjnych

można je zastąpić zdjęciami, do których,

jeżeli to konieczne, dołącza się

szczegółowe wymiary i/lub tekst:

9.24.3. Wyczerpujące informacje dotyczące

Wymaganych mocowań oraz pełna instrukcja

montażu, łącznie z wymogami dotyczącymi

momentu dokręcania:

9.24.4. Rysunek zderzaków:

9.24.5. Rysunek linii podłogi w przedniej części

pojazdu:

10. URZĄDZENIA OŚWIETLENIOWE I SYGNALIZACJI

ŚWIETLNEJ

10.1. Tabela wszystkich urządzeń: liczba,

marka, model, znak homologacji typu,

maksymalna światłość reflektorów świateł

drogowych, barwa, urządzenie

ostrzegawcze: ..........................

10.2. Rysunek umieszczenia urządzeń

oświetleniowych i sygnalizacji

świetlnej: .............................

10.3. W przypadku każdego światła i reflektora

określonego w dyrektywie Rady 76/756/EWG

(Dz.U. L 262 z 27.9.1976, s. 1) należy

podać następujące informacje (w formie

pisemnej lub za pomocą rysunku)

10.3.1. Rysunek wskazujący obszar powierzchni

świetlnej: .............................

10.3.2. Metoda stosowana do określenia

powierzchni widocznej zgodnie z ust.

2.10 regulaminu EKG ONZ nr 48 (Dz.U. L

137 z 30.5.2007, s.1): .................

10.3.3. Oś odniesienia i środek odniesienia: ...

10.3.4. Sposób działania świateł chowanych: ....

10.3.5. Wszelkie przepisy szczególne dotyczące

mocowania i podłączenia: ...............

10.4. Światła mijania: normalne ustawienie

zgodnie z pkt 6.2.6.1 regulaminu EKG ONZ

nr 48: .................................

10.4.1. Wartość ustawienia początkowego: .......

10.4.2. Umiejscowienie wskaźnika: ..............

10.4.3.Opis/rysunek(1)oraz typ urządzenia poziomującego reflektory (np. automatyczne, ręczne skokowe, ręczne ciągłe):)

)

)

)

)

10.4.4.Urządzenie sterujące:}Dotyczy jedynie pojazdów z urządzeniem poziomującym reflektory
10.4.5.Znaki odniesienia:)
10.4.6.Znaki przeznaczone dla warunków obciążeń:)

)

10.5. Krótki opis części

elektrycznych/elektronicznych innych niż

światła, jeżeli występują: .............

11. POŁĄCZENIA MIĘDZY POJAZDAMI CIĄGNĄCYMI I

PRZYCZEPAMI LUB NACZEPAMI

11.1. Klasa i typ urządzenia(-eń)

sprzęgającego(-ych) zamontowanego(-ych)

lub do zamontowania: ...................

11.2. Właściwości D, U, S i V sprzęgu(-ów)

zamontowanych lub minimalne właściwości

D, U, S i V sprzę-gu(-ów) do

zamontowania: .......................daN

11.3. Instrukcje zamocowania sprzęgu do

pojazdu oraz fotografie lub rysunki

punktów mocowania do pojazdu podanych

przez producenta; dodatkowe informacje,

jeżeli stosowanie sprzęgu danego typu

ogranicza się do niektórych wariantów

lub wersji typu pojazdów: ..............

11.4. Informacje o wyposażeniu w specjalne

zaczepy do ciągnięcia lub płyty

montażowe: .............................

11.5. Numer(-y) homologacji typu: ............

12. RÓŻNE

12.1. Ostrzegawcze sygnały dźwiękowe

12.1.1. Umiejscowienie, sposób mocowania,

położenie i ustawienie urządzenia(-ń),

wraz z wymiarami: ......................

12.1.2. Liczba urządzeń: .......................

12.1.3. Numer(-y) homologacji typu: ............

12.1.4. Schemat obwodu

elektrycznego/pneumatycznego(1): .......

12.1.5. Napięcie lub ciśnienie znamionowe: .....

12.1.6. Rysunek urządzenia mocującego: .........

12.2. Urządzenia zabezpieczające przed użyciem

pojazdu przez osoby niepowołane

12.2.1. Urządzenie zabezpieczające

12.2.1.1. Szczegółowy opis typu pojazdu w

odniesieniu do umieszczenia i

konstrukcji sterowania lub zespołu, na

który działa urządzenie zabezpieczające:

........................................

12.2.1.2. Rysunki urządzenia zabezpieczającego i

jego zamocowania do pojazdu: ...........

12.2.1.3. Techniczny opis urządzenia: ............

12.2.1.4. Szczegóły zastosowanej kombinacji zamka:

........................................

12.2.1.5. Urządzenie unieruchamiające pojazd

(immobiliser)

12.2.1.5.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

12.2.1.5.2. W przypadku urządzeń unieruchamiających

pojazd jeszcze niehomologowanych

12.2.1.5.2.1. Szczegółowy opis techniczny urządzenia

unieruchamiającego oraz środków w celu

zapobieżenia przypadkowemu włączeniu się

urządzenia: ............................

12.2.1.5.2.2. Układ(-y), na który(-e) działa

urządzenie unieruchamiające: ...........

12.2.1.5.2.3. Rzeczywista liczba zmiennych kodów,

jeżeli dotyczy: ........................

12.2.2. Autoalarm (jeśli występuje)

12.2.2.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

12.2.2.2. W przypadku autoalarmów jeszcze

niehomologowanych

12.2.2.2.1. Szczegółowy opis autoalarmu oraz części

pojazdu związanych z zainstalowanym

układem alarmowym: .....................

12.2.2.2.2. Wykaz podstawowych części tworzących

autoalarm: .............................

12.2.3. Krótki opis części

elektrycznych/elektronicznych (jeżeli

występują): ............................

12.3. Urządzenie(-a) do holowania

12.3.1. Przód: zaczep/ucho/inne(1)

12.3.2. Tył: zaczep/ucho/inne/brak(1)

12.3.3. Rysunek lub fotografia podwozia/części

nadwozia pojazdu przedstawiający(-a)

położenie, budowę i mocowanie

urządzenia(-ń) do holowania: ...........

12.4. Szczegóły dotyczące każdego urządzenia

niezwiązanego z silnikiem, mającego

wpływ na zużycie paliwa (jeżeli nieujęte

w innych pozycjach): ...................

12.5. Szczegóły dotyczące każdego urządzenia

niezwiązanego z silnikiem, mającego

ograniczać hałas (jeżeli nieujęte w

innych pozycjach): .....................

12.6. Urządzenia ograniczenia prędkości

12.6.1. Producent(-ci): ........................

12.6.2. Typ(-y): ...............................

12.6.3. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

12.6.4. Prędkość lub zakres prędkości, na

którą(-e) może być ustawiony ogranicznik

prędkości: ...... km/h

12.7. Tabela instalacji i użytkowania

nadajników radiowych w pojeździe

(pojazdach), jeżeli ma zastoso wanie:

Pasma częstotliwości (Hz)Maks. moc wyjściowa (W)Umiejscowienie anteny w pojeździe,

szczególne warunki instalacji

i użytkowania

Ubiegający się o świadectwo homologacji

powinien także dostarczyć (o ile

dotyczy):

Dodatek 1

Wykaz zawierający marki i typy

wszystkich elektrycznych i/lub

elektronicznych części objętych

dyrektywą Komisji 72/245/EWG (Dz.U. L

152 z 6.7.1972, s. 15).

Dodatek 2

Schemat lub rysunek ogólnego

rozmieszczenia części elektrycznych i

elektronicznych objętych dyrektywą

72/245/EWG oraz ogólnego schematu wiązek

elektrycznych.

Dodatek 3

Opis pojazdu wybranego jako

przedstawiciel typu:

Rodzaj nadwozia

Przewidziany do ruchu prawostronnego lub

lewostronnego(1):

Rozstaw osi:

Dodatek 4

Sprawozdanie(-a) z badań, dostarczone

przez producenta lub jednostki badawcze

upoważnione do przeprowadzania badań

homologacyjnych.

12.7.1. Pojazd wyposażony w urządzenie radarowe

bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz:

tak/nie(1)

12.8. System eCall

12.8.1. Obecność: tak/nie (1)

12.8.2. opis techniczny lub rysunek techniczny

urządzenia: ...

12.9. Dźwiękowy system informujący o pojeździe

(AVAS)

12.9.1. Numer homologacji typu nadany typowi

pojazdu w odniesieniu do jego emisji

dźwięku zgodnie z regulaminem

EKG ONZ nr 138

(Dz.U. L 9 z 13.1.2017, s. 33).

12.9.2. Pełne odniesienie do wyników badań poziomów

emisji dźwięku systemu AVAS wykonanych

zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014(11).

13. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE AUTOBUSÓW

I AUTOKARÓW

13.1. Klasa pojazdu: klasa I/klasa II/klasa

III/klasa A/klasa B(1)

13.1.1. Numer homologacji typu nadwozia

homologowanego jako oddzielny zespół

techniczny: ............................

13.1.2. Typy podwozia, na którym może zostać

zainstalowane nadwozie mające

homologację typu (producent(-ci) oraz

typy niekompletnych pojazdów):

13.2. Przestrzeń dla pasażerów (m2)

13.2.1. Łącznie (S0): ..........................

13.2.2. Pokład górny (S0a)(1): .................

13.2.3. Pokład dolny (S0b)(1): .................

13.2.4. Dla pasażerów stojących (S1): ..........

13.3. Liczba miejsc (siedzących i stojących)

13.3.1. Łącznie (N):

13.3.2. Pokład górny (Na)(1): ..................

13.3.3. Pokład dolny (Nb)(1): ..................

13.4. Liczba miejsc siedzących

13.4.1. Łącznie (A):

13.4.2. Pokład górny (Aa)(1): ..................

13.4.3. Pokład dolny (Ab)(1): ..................

13.4.4. Liczba miejsc dla wózków inwalidzkich

dla pojazdów kategorii M2 i M3: ........

13.5. Liczba drzwi głównych: .................

13.6. Liczba wyjść awaryjnych (drzwi, okna,

luki ratunkowe, wewnętrzne schody i

półschody): ............................

13.6.1. Łącznie: ...............................

13.6.2. Pokład górny(1): .......................

13.6.3. Pokład dolny(1): .......................

13.7. Pojemność przestrzeni bagażowej (m3): ..

13.8. Powierzchnia przeznaczona do transportu

bagażu na dachu (m2): ..................

13.9. Urządzenia techniczne ułatwiające dostęp

do pojazdów (np. pochylnia, podnośnik,

układ przyklęku), jeżeli zamontowane: ..

13.10. Odporność nadbudówki

13.10.1. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ..........................

13.10.2. W przypadku nadbudówki jeszcze

niehomologowanej

13.10.2.1. Szczegółowy opis nadbudówki typu

pojazdu, w tym jej wymiary, układ i

użyte materiały oraz jej mocowanie do

ramy podwozia: .........................

13.10.2.2. Rysunki pojazdu oraz tych części jego

wnętrza, które mają wpływ na odporność

jego nadbudówki lub na pozostałą

przestrzeń: ............................

13.10.2.3. Położenie środka ciężkości pojazdu w

stanie gotowym do jazdy, w płaszczyźnie

wzdłużnej, poprzecznej i pionowej: .....

13.10.2.4. Maksymalna odległość między liniami

środkowymi skrajnych miejsc siedzących

bocznych: ..............................

13.11. Punkty dyrektywy 2001/85/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady (Dz.U. L 42 z

13.2.2002, s. 1), które należy spełnić i

wykazać dla danego zespołu technicznego:

........................................

13.12. Rysunek z wymiarami przedstawiający

Wyposażenie wnętrza w odniesieniu do

miejsc siedzących, powierzchnię dla

pasażerów podróżujących na stojąco,

użytkowników wózków inwalidzkich,

przestrzeń bagażową, w tym półki na bagaż

i bagażniki na narty, jeżeli występują

14. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE POJAZDÓW

PRZEZNACZONYCH DO PRZEWOZU TOWARÓW

NIEBEZPIECZNYCH

14.1. Wyposażenie elektryczne zgodnie z

dyrektywą Rady 94/55/WE (Dz.U. L 319 z

12.12.1994, s. 1)

14.1.1. Ochrona przewodów przed przegrzaniem:

14.1.2. Typ automatycznego wyłącznika prądu: ...

14.1.3. Typ i działanie głównego wyłącznika

akumulatora: ...........................

14.1.4. Opis i umiejscowienie osłony ochronnej

tachografu: ............................

14.1.5. Opis obwodów o stałym zasilaniu. Wskazać

stosowaną normę europejską (EN): .......

14.1.6. Budowa i zabezpieczenie instalacji

elektrycznej znajdującej się z tyłu

kabiny kierowcy: .......................

14.2. Zapobieganie ryzyku pożarowemu

14.2.1. Typ materiałów niełatwopalnych w kabinie

kierowcy: ..............................

14.2.2. Ekran termiczny kabiny kierowcy (jeżeli

dotyczy): ..............................

14.2.3. Umiejscowienie i osłona termiczna

silnika: ...............................

14.2.4. Umiejscowienie i osłona termiczna układu

wydechowego: ...........................

14.2.5. Typ i konstrukcja osłony termicznej

układów długotrwałego hamowania: .......

14.2.6. Typ, konstrukcja i umiejscowienie

grzejników spalinowych: ................

14.3. Szczególne wymagania dotyczące nadwozia,

jeżeli występują, zgodnie z dyrektywą

94/55/WE

14.3.1. Opis środków mających na celu stosowanie

się do wymagań dla pojazdów typu EX/II i

EX/III: ................................

14.3.2. W przypadku pojazdów typu EX/III

odporność na zewnętrzne źródła ciepła: .

15. PRZYDATNOŚĆ DO PONOWNEGO UŻYCIA,

ZDOLNOŚĆ DO RECYKLINGU I ODZYSKU

15.1. Wersja, do której należy pojazd

odniesienia: ...........................

15.2. Masa pojazdu odniesienia z nadwoziem lub

masą podwozia z kabiną, bez nadwozia

i/lub urządzenia sprzęgającego, jeżeli

producent nie montuje nadwozia i/lub

urządzenia sprzęgającego (wraz z

płynami, narzędziami, kołem zapasowym,

jeżeli są zamontowane), bez kierowcy: ..

15.3. Masa materiałów pojazdu odniesienia: ...

15.3.1. Masa materiałów branych pod uwagę na

etapie przeróbki wstępnej(v): ..........

15.3.2. Masa materiałów branych pod uwagę na

etapie demontażu(v): ...................

15.3.3. Masa materiałów branych pod uwagę na

etapie przeróbki pozostałości

niemetalicznych uważanych za nadające

się do odzysku(v): .....................

15.3.4. Masa materiałów branych pod uwagę na

etapie przeróbki pozostałości

niemetalicznych uważanych za przydatne

do odzyskania energii(v): ..............

15.3.5. Zestawienie materiałów(v): .............

15.3.6. Łączna masa materiałów, które nadają się

do ponownego użycia i/lub recyklingu: ..

15.3.7. Łączna masa materiałów, które nadają się

do ponownego użycia i/lub odzysku: .....

15.4. Wskaźniki

15.4.1. Wskaźnik recyklingu "Rcyc (%)": ........

15.4.2. Wskaźnik odzysku "Rcov (%)": ...........

16. DOSTĘP DO INFORMACJI O NAPRAWACH I

OBSŁUDZE TECHNICZNEJ POJAZDU

16.1. Adres głównej strony internetowej

zapewniającej dostęp do informacji

dotyczących napraw i obsługi technicznej

pojazdu: ...............................

16.1.1. Data udostępnienia strony (nie później

niż 6 miesięcy od daty homologacji

typu): .................................

16.2. Warunki i zasady dostępu do strony

internetowej: ..........................

16.3. Format informacji dotyczących napraw i

obsługi technicznej pojazdu dostępnych

przez stronę internetową: ..............

Odnośniki

(1) Niepotrzebne skreślić (istnieją przypadki, w których nie trzeba nic skreślać, jeśli zastosowanie ma więcej niż jedna możliwość).

(2) Określić tolerancję.

(3) Należy wpisać górne i dolne wartości dla każdego wariantu.

(4) Jedynie do celów definicji pojazdów terenowych.

(5) Wymieniony w taki sposób, aby wartość rzeczywista występowała wyraźnie dla każdej konfiguracji technicznej typu pojazdu.

(6) Pojazdy, które mogą być zasilane zarówno benzyną, jak i paliwami gazowymi, ale w których układ zasilania benzyną jest przeznaczony jedynie do wykorzystywania w sytuacjach awaryjnych i do rozruchu oraz w których maksymalna pojemność zbiornika na benzynę nie przekracza 15 litrów, uważane są do celów badań za pojazdy, które mogą być zasilane jedynie paliwem gazowym.

(7) Należy określić wyposażenie dodatkowe, które wpływa na wymiary pojazdu.

(8) Należy udokumentować w przypadku pojedynczej rodziny silników OBD oraz jeśli jeszcze nie uwzględniono w pakiecie(-tach) dokumentacji, o którym(-ych) mowa w pkt 3.2.12.2.7.0.4.

(9) Wartość dla łącznego badania WHTC, w tym dla części zimnej i gorącej, zgodnie z załącznikiem VIII do rozporządzenia (UE) nr 582/2011.

(10) Należy udokumentować, jeśli jeszcze nie uwzględniono w dokumentacji, o której mowa w pkt 3.2.12.2.7.0.5.

(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie poziomu dźwięku pojazdów silnikowych i zamiennych układów tłumiących oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE i uchylające dyrektywę 70/157/EWG (Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 131).

(*) Dz.U. L 353 z 21.12.2012, s. 31.

(**) Dz.U L 140 z 5.6.2009, s. 1.

(***) Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19.

(a) Jeżeli części udzielono homologacji typu, nie trzeba jej opisywać, gdy istnieje odniesienie do tej homologacji. Podobnie nie ma potrzeby opisywania danej części, jeśli jej budowę przedstawiono na dołączonych schematach lub rysunkach. Dla każdej pozycji, do której dołącza się rysunki lub fotografie, podać numery odpowiednich załączonych dokumentów.

(b) Jeśli sposób identyfikacji typu zawiera znaki niemające znaczenia dla opisu typu pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, objętych tym dokumentem informacyjnym dotyczącym homologacji typu, znaki te przedstawia się w dokumentacji symbolem "?" (np. ABC??123??).

(c) Sklasyfikowane według definicji zawartej w sekcji A załącznika II.

(d) Oznaczenie wg EN 10027-1: 2005. Jeżeli nie jest możliwe, podaje się następujące informacje:

- opis materiału,

- granicę plastyczności,

- wytrzymałość na rozciąganie, -wydłużenie (w %),

- twardość w skali Brinella.

(e) "Kabina wysunięta" zgodnie z definicją w punkcie 2.7 załącznika I do dyrektywy Rady 74/297/EWG (Dz.U. L 165 z 20.6.1974, s. 16). f) W przypadku gdy jest jedna wersja z normalną kabiną i jedna z kabiną sypialną, należy podać oba zestawy mas i wymiarów.

(g) Norma ISO 612 - 1978 - Pojazdy drogowe - Wymiary pojazdów samochodowych i pojazdów ciągniętych - terminy i definicje.

(g1) Pojazd silnikowy i przyczepa z wózkiem skrętnym: pojęcie nr 6.4.1.

Naczepa i przyczepa z osią centralną: pojęcie nr 6.4.2.

Uwaga:

W przypadku przyczepy z osią centralną oś sprzęgu uważa się za oś najbardziej wysuniętą do przodu.

(g2) Pojęcie nr 6.19.2.

(g3) Określenie nr 6.20.

(g4) Pojęcie nr 6.5.

(g5) Pojęcie nr 6.1 oraz w przypadku pojazdów innych niż należące do kategorii M1: Punkt 2.4.1. załącznika I do dyrektywy 97/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 233 z 25.8.1997, s. 1).

W przypadku przyczep, długości podaje się jak określono w pojęcie nr 6.1.2 normy ISO 612: 1978.

(g6) Pojęcie nr 6.17.

(g7) Pojęcie nr 6.2 oraz w przypadku pojazdów innych niż należące do kategorii M1: pkt 2.4.2 załącznika I do dyrektywy 97/27/WE.

(g8) Pojęcie nr 6.3 oraz w przypadku pojazdów innych niż należące do kategorii M1: pkt 2.4.3 załącznika I do dyrektywy 97/27/WE.

(g9) Pojęcie nr 6.6.

(g10) Pojęcie nr 6.10.

(g11) Pojęcie nr 6.7.

(g12) Pojęcie nr 6.11.

(g13) Pojęcie nr 6.18.1.

(g14) Pojęcie nr 6.9.

(h) Przyjmuje się masę kierowcy równą 75 kg.

Układy zawierające płyny (z wyjątkiem układów zawierających zużytą wodę, które muszą pozostać puste) są wypełnione do 100 % pojemności określonej przez producenta.

Informacje określone w pkt 2.6 lit. b) i 2.6.1 lit. b) nie muszą być dostarczane dla pojazdów kategorii N2, N3, M2, M3, O3 i O4.

(i) Dla przyczep i naczep oraz dla pojazdów łączonych z przyczepą lub naczepą, które wywierają znaczące pionowe obciążenie na urządzenie sprzęgające lub na piąte koło, obciążenie to, podzielone przez przyspieszenie ziemskie, jest uwzględnione w maksymalnej technicznie dopuszczalnej masie.

(j) "Zwis sprzęgu" jest odległością w płaszczyźnie poziomej między urządzeniem sprzęgającym przyczep z osią centralną a linią środkową osi tylnej(-ych).

(k) W przypadku pojazdu, który może być napędzany różnymi paliwami lub ich połączeniem należy powtórzyć odpowiednie punkty.

W przypadku niekonwencjonalnych silników i układów, dane równoważne z danymi tu określonymi przekazuje producent.

(l) Liczbę tę należy zaokrąglić do dziesiątej części milimetra.

(m) Wartość tę należy obliczyć (Л = 3,1416) i zaokrąglić z dokładnością do 1 cm3.

(n) Określana zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 715/2007 lub rozporządzenia (WE) nr 595/2009, w zależności od tego, które z nich ma zastosowanie.

(o) Określone zgodnie z wymaganiami dyrektywy Rady 80/1268/EWG (Dz.U. L 375 z 31.12.1980, s. 36).

(p) Określone dane należy podawać dla każdego z proponowanych wariantów.

(q) W odniesieniu do d przyczep, maksymalna prędkość dozwolona przez producenta.

(r) W przypadku opon kategorii prędkości Z przeznaczonych do zamontowania w pojazdach, których maksymalna prędkość przekracza 300 km/h, należy podać równoważne informacje.

(s) Liczba miejsc siedzących, którą należy podać, jest równa liczbie miejsc siedzących podczas ruchu pojazdu. W przypadku układu modułowego może być określony zakres.

(t) "Punkt R" lub "punkt odniesienia siedzenia" oznacza punkt konstrukcyjny zdefiniowany przez producenta pojazdu dla każdego miejsca siedzącego oraz ustalony w odniesieniu do trójwymiarowego układu odniesienia określonego w załączniku III do dyrektywy Rady 77/ 649/EWG (Dz.U. L 267 z 19.10.1977, s. 1).

(u) Symbole i znaki, jakie należy stosować znajdują się w pkt 1.1.3 i 1.1.4 załącznika III do dyrektywy Rady 77/541/EWG (Dz.U. L 220 z 29.8.1977, s. 95). W przypadku pasów typu "S" wyszczególnić charakter typu (-ów).

(v) Te pojęcia są zdefiniowane w normie ISO 22628: 2002 - Pojazdy drogowe - zdolność do recyklingu i odzysku - sposób obliczenia.

(w) Ekoinnowacje.

(w1) W razie konieczności rozszerzyć tabelę, stosując jeden dodatkowy wiersz dla każdej ekoinnowacji.

(w2) Numer decyzji Komisji zatwierdzającej ekoinnowację.

(w3) Przypisany w decyzji Komisji zatwierdzającej ekoinnowację.

(w4) Jeśli za zgodą organu udzielającego homologacji zamiast cyklu badań typu 1 stosowana jest metoda modelowania, wartość ta jest wartością uzyskaną w wyniku metody modelowania.

(w5) Suma oszczędności emisji CO2 pochodzących z poszczególnych ekoinnowacji.

(x1) W przypadku silnika lub pojazdu dwupaliwowego.

(x2) W przypadku silników dwupaliwowych typu 1B, 2B i 3B.

(x3) Z wyjątkiem silników lub pojazdów dwupaliwowych.

ZAŁĄCZNIK  II  22

OGÓLNE DEFINICJE, KRYTERIA KLASYFIKACJI POJAZDÓW, TYPÓW POJAZDÓW I TYPÓW NADWOZIA

CZĘŚĆ WPROWADZAJĄCA

Ogólne definicje i przepisy ogólne

1. Definicje

1.1. "Miejsce siedzące" oznacza dowolną przestrzeń, w której może siedzieć jedna osoba i która ma wielkość przynajmniej:

a) manekina męskiego 50-percentylowego w przypadku kierowcy;

b) manekina żeńskiego dorosłego 5-percentylowego we wszystkich pozostałych przypadkach.

1.2. "Siedzenie" oznacza przeznaczoną dla jednej osoby kompletną konstrukcję wraz z wykończeniem, która może, ale nie musi, być integralna z konstrukcją pojazdu.

1.2.1. Pojęcie "siedzenia" obejmuje zarówno siedzenie indywidualne, jak i kanapę.

1.2.2. Definicja ta obejmuje także siedzenia składane i demontowalne.

1.3. "Ładunki" oznaczają przede wszystkim dowolne rzeczy ruchome.

Pojęcie "ładunków" obejmuje produkty luzem, wyroby gotowe, ciecze, żywe zwierzęta, płody rolne, ładunki niepodzielne.

1.4. "Masa maksymalna" oznacza technicznie dopuszczalną maksymalną masę całkowitą określoną w pkt 2.8 załącznika I.

2. Postanowienia ogólne

2.1. Liczba miejsc siedzących

2.1.1. Wymogi dotyczące liczby miejsc siedzących dotyczą miejsc, które są przeznaczone do użytkowania, kiedy pojazd porusza się po drodze.

2.1.2. Wymogi te nie dotyczą siedzeń, które są przeznaczone do użytkowania, kiedy pojazd nie jest w ruchu, i które są wyraźnie oznaczone dla użytkowników za pomocą piktogramu albo znaku z odpowiednim tekstem.

2.1.3. Do liczenia miejsc siedzących stosuje się następujące wymogi:

a) każde indywidualne siedzenie liczy się jako jedno miejsce siedzące;

b) w przypadku kanapy dowolne miejsce o szerokości przynajmniej 400 mm mierzone na poziomie siedziska liczy się jako jedno miejsce siedzące.

Warunek ten nie zwalnia producenta z obowiązku przestrzegania ogólnych przepisów określonych w pkt 1.1.;

c) miejsca określonego w lit. b) nie liczy się jednak jako jedno miejsce siedzące, w przypadku gdy:

(i) kanapa zawiera elementy, które nie pozwalają na umieszczenie dolnej części manekina w naturalnej pozycji siedzącej - na przykład: nieruchomy podłokietnik ze schowkiem, powierzchnię niewyściełaną lub elementy wykończenia wnętrza zakłócające nominalną powierzchnię siedzenia;

(ii) kształt płyty podłogowej znajdującej się bezpośrednio przed przewidywanym miejscem siedzącym (np. obecność tunelu) nie pozwala na umieszczenie stóp manekina w naturalnej pozycji.

2.1.4. Odnośnie do pojazdów objętych dyrektywą 2001/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 2001 r. odnoszącą się do przepisów szczególnych dotyczących pojazdów wykorzystywanych do przewozu pasażerów i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy oraz zmieniającą dyrektywy 70/156/EWG i 97/27/WE(1) wymiary, o których mowa w pkt 2.1.3 lit. b), muszą być zgodne z wymogami dotyczącymi minimalnej przestrzeni dla jednej osoby w odniesieniu do różnych klas pojazdów.

2.1.5. Kiedy w pojeździe znajdują się mocowania siedzenia demontowalnego, siedzenie demontowalne liczy się przy ustalaniu liczby miejsc siedzących.

2.1.6. Przestrzeń przeznaczoną dla pasażera na wózku inwalidzkim traktuje się jako jedno miejsce siedzące.

2.1.6.1. Niniejszy przepis nie narusza przepisów określonych w pkt 3.6.1 i 3.7 załącznika VII do dyrektywy 2001/85/WE.

2.2. Masa maksymalna

2.2.1. W przypadku ciągnika siodłowego masa maksymalna, według której klasyfikuje się pojazd, obejmuje masę maksymalną naczepy ciągnionej za pomocą sprzęgu siodłowego.

2.2.2. W przypadku pojazdu silnikowego, który może ciągnąć przyczepę z osią centralną lub przyczepę ze sztywnym dyszlem masa maksymalna, według której klasyfikuje się pojazd, obejmuje masę maksymalną przeniesioną przez urządzenie sprzęgające na pojazd ciągnący.

2.2.3. W przypadku naczepy, przyczepy z osią centralną i przyczepy ze sztywnym dyszlem masa maksymalna, według której klasyfikuje się pojazd, obejmuje masę maksymalną przeniesioną na podłoże przez koła osi lub grupy osi, gdy naczepa/przyczepa jest sprzężona z pojazdem ciągnącym.

2.2.4. W przypadku wózka jednoosiowego podpierającego naczepę masa maksymalna, według której klasyfikuje się pojazd, obejmuje masę maksymalną naczepy ciągnionej za pomocą sprzęgu siodłowego.

2.3. Urządzenia specjalne

2.3.1. Pojazdy wyposażone głównie w zamontowany na stałe sprzęt, taki jak maszyny lub urządzenia, zalicza się do kategorii N lub O.

2.4. Jednostki

2.4.1. O ile nie określono inaczej wszystkie jednostki miary i odpowiadające im symbole muszą być zgodne z przepisami dyrektywy Rady 80/181/EWG(2).

3. Zakwalifikowanie pojazdu do określonej kategorii

3.1. Producent jest odpowiedzialny za zakwalifikowanie typu pojazdu do określonej kategorii.

W tym celu muszą być spełnione wszystkie stosowne kryteria określone w niniejszym załączniku.

3.2. Organ udzielający homologacji może zażądać od producenta odpowiednich dodatkowych informacji, które pozwolą na wykazanie, że dany typ pojazdu powinien być zaliczony do kategorii pojazdów specjalnego przeznaczenia ("kod SG").

CZĘŚĆ A

Kryteria kwalifikowania pojazdów do danej kategorii

1. Kategorie pojazdu

Do celów europejskiej i krajowej homologacji typu, jak również w przypadku dopuszczenia indywidualnego, pojazdy klasyfikuje się według następujących kategorii:

(Uznaje się, że homologacja może być przyznana tylko dla kategorii, o których mowa w pkt 1.1.1-1.1.3, 1.2.1-1.2.3 oraz 1.3.1-1.3.4.)

1.1. Kategoria M Pojazdy silnikowe zaprojektowane i skonstruowane głównie do przewozu osób i ich bagażu.

1.1.1. Kategoria M1 Pojazdy kategorii M mające nie więcej niż osiem miejsc siedzących poza miejscem siedzącym kierowcy.

W pojazdach należących do kategorii M1 nie ma miejsc dla pasażerów stojących.

Liczba miejsc siedzących może być ograniczona do jednego miejsca (tj. do miejsca siedzącego kierowcy).

1.1.2. Kategoria M2 Pojazdy kategorii M o masie maksymalnej nieprzekraczającej 5 ton, mające więcej niż osiem miejsc siedzących poza miejscem siedzącym kierowcy.

W pojazdach należących do kategorii M2 poza miejscami siedzącymi mogą znajdować się miejsca dla pasażerów stojących.

1.1.3. Kategoria M3 Pojazdy kategorii M o masie maksymalnej przekraczającej 5 ton, mające więcej niż osiem miejsc siedzących poza miejscem siedzącym kierowcy.

W pojazdach należących do kategorii M3 mogą znajdować się miejsca dla pasażerów stojących.

1.2. Kategoria N Pojazdy silnikowe zaprojektowane i skonstruowane głównie do przewozu ładunków.

1.2.1. Kategoria N1 Pojazdy kategorii N o masie maksymalnej nieprzekraczającej 3,5 tony.

1.2.2. Kategoria N2 Pojazdy kategorii N o masie maksymalnej przekraczającej 3,5 tony, ale nieprzekraczającej 12 ton.

1.2.3. Kategoria N3 Pojazdy kategorii N o masie maksymalnej przekraczającej 12 ton.

1.3. Kategoria O Przyczepy zaprojektowane i skonstruowane do przewozu ładunków lub osób, jak również przeznaczone do celów mieszkalnych.

1.3.1. Kategoria O1 Pojazdy kategorii O o masie maksymalnej nieprzekraczającej 0,75 tony.

1.3.2. Kategoria O2 Pojazdy kategorii O o masie maksymalnej przekraczającej 0,75 ton, ale nieprzekraczającej 3,5 tony.

1.3.3. Kategoria O3 Pojazdy kategorii O o masie maksymalnej przekraczającej 3,5 tony, ale nieprzekraczającej 10 ton.

1.3.4 Kategoria O4 Pojazdy kategorii N o masie maksymalnej przekraczającej 10 ton.

2. Podkategorie pojazdów

2.1. Pojazdy terenowe

"Pojazd terenowy" oznacza pojazd należący do kategorii M lub N, posiadający specyficzne właściwości techniczne, które pozwalają na jego użytkowanie poza zwykłymi drogami.

W przypadku tych kategorii pojazdów do litery i numeru oznaczających kategorię pojazdu dodaje się jako sufiks literę "G".

Kryteria zaliczania pojazdów do podkategorii pojazdów terenowych określone są w sekcji 4 części A niniejszego załącznika.

2.2. Pojazdy specjalnego przeznaczenia

2.2.1. "Pojazd specjalnego przeznaczenia" oznacza pojazd należący do kategorii M, N lub O posiadający specyficzne właściwości techniczne w celu wykonywania funkcji, która wymaga specjalnego dostosowania lub wyposażenia.

W przypadku pojazdów niekompletnych, które mają zostać objęte podkategorią pojazdów specjalnego przeznaczenia, do litery i numeru oznaczających kategorię pojazdu dodaje się jako sufiks literę "S".

Różne typy pojazdów specjalnego przeznaczenia są zdefiniowane i wymienione w sekcji 5.

2.3. Pojazd terenowy specjalnego przeznaczenia

2.3.1. "Pojazd terenowy specjalnego przeznaczenia" oznacza pojazd należący do kategorii M lub N posiadający specyficzne właściwości techniczne, o których mowa w pkt 2.1 i 2.2.

W przypadku tych kategorii pojazdów do litery i numeru oznaczających kategorię pojazdu dodaje się jako sufiks literę "G".

Ponadto w przypadku pojazdów niekompletnych, które są przewidziane do objęcia podkategorią pojazdów specjalnego przeznaczenia, dodaje się jako sufiks literę "S".

3. Kryteria kwalifikowania pojazdów do kategorii N

3.1. Zaliczenie typu pojazdu do kategorii N zależy od właściwości technicznych pojazdu, o których mowa w pkt 3.2-3.6.

3.2. Z zasady, przedziały, w których znajdują się wszystkie miejsca siedzące, są całkiem oddzielone od przestrzeni ładunkowej.

3.3. W drodze odstępstwa od wymogu określonego w pkt 3.2, osoby i ładunki mogą być przewożone w tym samym przedziale pod warunkiem, że przestrzeń ładunkowa jest wyposażona w elementy zabezpieczające przeznaczone do ochrony przewożonych osób w przypadku przemieszczenia się ładunku w czasie jazdy, w tym przy gwałtownym hamowaniu lub pokonywaniu zakrętu.

3.4. Elementy zabezpieczające - urządzenia do mocowania - przeznaczone do zabezpieczenia ładunku zgodnie z wymogami określonymi w pkt 3.3, jak również systemy przegród, przeznaczone dla pojazdów do 7,5 ton, są projektowane zgodnie z przepisami określonymi w sekcjach 3 i 4 normy ISO 27956-2009 "Pojazdy drogowe - Zabezpieczanie ładunku w samochodach dostawczych - Wymogi i metody badań".

3.4.1. Wymogi, o których mowa w pkt 3.4, mogą być zweryfikowane przez oświadczenie zgodności przedstawione przez producenta.

3.4.2. Alternatywnie do wymogów określonych w pkt 3.4 producent może wykazać przed urzędem udzielającym homologacji, że zamontowane urządzenia zabezpieczające zapewniają poziom ochrony równoważny poziomowi przewidzianemu we wspomnianej normie.

3.5. Liczba miejsc siedzących poza miejscem siedzącym kierowcy nie może przekroczyć:

a) 6 w przypadku pojazdów kategorii N1;

b) 8 w przypadku pojazdów kategorii N2 lub N3.

3.6. Pojazdy muszą wykazać zdolność przewozu ładunków równą lub wyższą niż zdolność przewozu osób wyrażoną w kg.

3.6.1. Do tego celu, we wszystkich konfiguracjach, szczególnie w przypadku gdy wszystkie miejsca siedzące są zajęte, spełnione muszą być następujące równania.

a) gdy N = 0:

P - M ≥ 100 kg;

b) gdy 0 < N ≤ 2:

P - (M + N × 68) ≥ 150 kg;

c) gdy N > 2:

P - (M + N x 68) ≥ N x 68;

gdzie litery oznaczają:

"P" technicznie dopuszczalną maksymalną masę całkowitą pojazdu,

"M" masę pojazdu gotowego do jazdy,

"N" liczbę miejsc siedzących poza miejscem siedzącym kierowcy.

3.6.2. M obejmuje także masę sprzętu zamontowanego w pojeździe w celu przechowywania ładunków (np. cysterna, nadwozie itp.), przenoszenia ładunków (np. żuraw, platforma załadunkowa itp.) i zabezpieczenia ładunków (np. urządzenia zabezpieczające ładunek).

Do celów zastosowania powyższego równania M nie obejmuje masy sprzętu, który nie jest wykorzystywany do celów określonych powyżej (takiego jak sprężarka, wyciągarka, prądnica, sprzęt nadawczy itp.).

3.7. Wymogi, o których mowa w pkt 3.2-3.6, muszą być spełnione w przypadku wszystkich wariantów i wersji w ramach typu pojazdu.

3.8. Kryteria kwalifikowania pojazdów do kategorii N1.

3.8.1 Pojazd zalicza się do kategorii N1, gdy spełnione są wszystkie obowiązujące kryteria.

Jeżeli co najmniej jedno z tych kryteriów nie jest spełnione, pojazd kwalifikuje się do kategorii M1.

3.8.2. Oprócz ogólnych kryteriów, o których mowa w pkt 3.2-3.6, spełnione muszą być kryteria określone w pkt 3.8.2.1-3.8.2.3.5 w przypadku pojazdów, w których przedział, gdzie znajduje się kierowca, oraz ładunek znajdują się w obrębie jednej jednostki (tj. nadwozie "BB").

3.8.2.1. Fakt, że między rzędem siedzeń a przestrzenią ładunkową zamontowana jest ścianka lub przegroda, nie zwalnia z obowiązku spełnienia wymaganych kryteriów.

3.8.2.2. Kryteria są następujące:

a) musi być możliwy załadunek towarów przez zaprojektowane i skonstruowane w tym celu tylne drzwi, klapę tylną lub drzwi boczne;

b) w przypadku tylnych drzwi lub klapy tylnej otwór ładunkowy musi spełniać następujące wymogi:

(i) w przypadku gdy pojazd jest wyposażony tylko w jeden rząd siedzeń lub jedno siedzenie kierowcy, minimalna wysokość otworu ładunkowego wynosi 600 mm;

(ii) w przypadku gdy pojazd jest wyposażony przynajmniej w dwa rzędy siedzeń minimalna wysokość otworu ładunkowego wynosi 800 mm, a powierzchnia tego otworu - przynajmniej 12 800 cm2;

c) przestrzeń ładunkowa musi spełniać następujące wymogi:

"przestrzeń ładunkowa" oznacza część pojazdu znajdującą się za rzędami siedzeń lub za siedzeniem kierowcy, gdy pojazd jest wyposażony tylko w siedzenie kierowcy;

(i) powierzchnia załadunkowa przestrzeni ładunkowej jest zasadniczo płaska;

(ii) w przypadku gdy pojazd jest wyposażony tylko w jeden rząd siedzeń lub jedno siedzenie, minimalna długość przestrzeni ładunkowej wynosi 40 % rozstawu osi;

(iii) w przypadku gdy pojazd jest wyposażony przynajmniej w dwa rzędy siedzeń, minimalna długość przestrzeni ładunkowej wynosi 30 % rozstawu osi;

w przypadku gdy siedzenia w ostatnim rzędzie można łatwo usunąć z pojazdu bez użycia specjalnych narzędzi, wymogi dotyczące długości przestrzeni ładunkowej muszą być spełnione przy wszystkich siedzeniach zamontowanych w pojeździe;

(iv) wymogi dotyczące długości przestrzeni ładunkowej muszą być spełnione w przypadku, gdy pierwszy i ostatni rząd są w swojej normalnej pionowej pozycji do użytku przez pasażerów pojazdu.

3.8.2.3 Szczegółowe warunki dotyczące pomiaru

3.8.2.3.1 Definicje

a) "wysokość otworu ładunkowego" oznacza odległość w pionie między dwiema poziomymi płaszczyznami stycznymi odpowiednio do najwyższego punktu dolnej części otworu drzwiowego i najniższego punktu górnej części otworu drzwiowego;

b) "powierzchnia otworu ładunkowego" oznacza największą powierzchnię rzutu prostopadłego na płaszczyznę pionową, prostopadłą do linii środkowej pojazdu, maksymalnego otworu dozwolonego, gdy tylne drzwi lub klapa tylna są szeroko otwarte;

c) "rozstaw osi" do celów zastosowania równań określonych w pkt 3.8.2.2 i 3.8.3.1 oznacza odległość między:

(i) środkową linią przedniej osi a środkową linią drugiej osi w przypadku pojazdu dwuosiowego lub

(ii) środkową linią przedniej osi a środkową linią hipotetycznej osi znajdującej się w równej odległości od drugiej i trzeciej osi w przypadku pojazdu trzyosiowego.

3.8.2.3.2 Regulacja siedzenia

a) siedzenie ustawia się w najbardziej wysuniętej do tyłu pozycji;

b) jeżeli oparcie siedzenia jest regulowane, ustawia się je w takiej pozycji, aby można tam było umieścić trójwymiarową maszynę punktu H przy kącie tułowia wynoszącym 25 stopni;

c) jeżeli oparcie siedzenia nie jest regulowane, należy je ustawić w pozycji wyznaczonej przez producenta pojazdu;

d) jeżeli oparcie siedzenia ma możliwość regulacji wysokości, należy je ustawić w najniższej pozycji.

3.8.2.3.3 Warunki dotyczące pojazdu

a) pojazd musi być załadowany tak, aby jego masa odpowiadała masie maksymalnej;

b) pojazd musi być ustawiony z kołami skierowanymi na wprost.

3.8.2.3.4 Wymogi określone w pkt 3.8.2.3.2 nie obowiązują, gdy pojazd jest wyposażony w ściankę lub przegrodę.

3.8.2.3.5 Pomiar długości powierzchni ładunkowej

a) jeżeli pojazd nie jest wyposażony w przegrodę lub ściankę, długość mierzy się od pionowej płaszczyzny stycznej do najbardziej wysuniętego do tyłu punktu górnej części oparcia siedzenia do tylnej wewnętrznej płyty lub tylnych drzwi lub klapy tylnej w pozycji zamkniętej;

b) jeżeli pojazd jest wyposażony w przegrodę lub ściankę, długość mierzy się od pionowej płaszczyzny stycznej do najbardziej wysuniętego do tyłu punktu przegrody lub ścianki do tylnej wewnętrznej płyty lub tylnych drzwi lub klapy tylnej, zależnie od przypadku, w pozycji zamkniętej;

c) wymogi dotyczące długości muszą być spełnione przynajmniej wzdłuż poziomej linii znajdującej się we wzdłużnej płaszczyźnie pionowej przechodzącej przez środkową linię pojazdu na poziomie podłogi przestrzeni ładunkowej.

3.8.3. Oprócz ogólnych kryteriów, o których mowa w pkt 3.2-3.6, spełnione muszą być kryteria określone w pkt 3.8.3.1-3.8.3.4 w przypadku pojazdów, w których przedział dla kierowcy oraz ładunek nie znajdują się w obrębie jednej jednostki (tj. nadwozie "BE").

3.8.3.1. W przypadku gdy pojazd jest wyposażony w nadwozie typu zamkniętego, obowiązują następujące wymogi:

a) załadunek musi być możliwy przez tylne drzwi, klapę tylną, panel lub w inny sposób;

b) wysokość otworu ładunkowego musi wynosić przynajmniej 800 mm, a powierzchnia tego otworu - przynajmniej 12 800 cm2;

c) długość powierzchni ładunkowej musi stanowić przynajmniej 40 % rozstawu osi;

3.8.3.2. Jeżeli pojazd jest wyposażony w powierzchnię ładunkową typu otwartego obowiązują tylko przepisy określone w pkt 3.8.3.1 lit. a) i c).

3.8.3.3. W przypadku stosowania przepisów, o których mowa w pkt 3.8.3, stosuje się odpowiednio definicje określone w pkt 3.8.2.

3.8.3.4. Wymogi dotyczące długości powierzchni ładunkowej muszą jednak być spełnione wzdłuż poziomej linii znajdującej się we wzdłużnej płaszczyźnie przechodzącej przez środkową linię pojazdu na poziomie podłogi przestrzeni ładunkowej.

4. Kryteria kwalifikowania pojazdów do podkategorii pojazdów terenowych

4.1. Pojazdy kategorii M1 lub N1 zalicza się do podkategorii pojazdów terenowych, jeżeli spełnione są jednocześnie

następujące warunki:

a) przynajmniej jedna oś przednia i przynajmniej jedna oś tylna są zaprojektowane tak, aby były napędzane równocześnie, niezależnie od tego, czy napęd jednej z osi może zostać odłączony;

b) zamontowana jest przynajmniej jedna blokada mechanizmu różnicowego lub mechanizm o podobnym działaniu;

c) pojazd bez przyczepy jest zdolny do pokonywania wzniesień o nachyleniu co najmniej 25 %;

d) spełnione jest pięć spośród sześciu poniższych wymogów:

(i) kąt natarcia wynosi co najmniej 25 stopni; (ii) kąt zejścia wynosi co najmniej 20 stopni;

(iii) kąt rampowy wynosi co najmniej 20 stopni;

(iv) prześwit pojazdu pod osią przednią wynosi co najmniej 180 mm;

(v) prześwit pojazdu pod osią tylną wynosi co najmniej 180 mm;

(vi) prześwit pojazdu między osiami wynosi co najmniej 200 mm.

4.2. Pojazdy kategorii M2, N2 lub M3, których masa maksymalna nie przekracza 12 ton, zalicza się do podkategorii pojazdów terenowych, jeśli spełniają one warunki określone w lit. a) lub oba warunki określone w lit. b) i c):

a) wszystkie osie są napędzane równocześnie, niezależnie od tego, czy napęd jednej z osi może zostać odłączony,

b) (i) przynajmniej jedna oś przednia i przynajmniej jedna oś tylna są zaprojektowane tak, aby były napędzane równocześnie, niezależnie od tego, czy napęd jednej z osi może zostać odłączony;

(ii) zamontowana jest przynajmniej jedna blokada mechanizmu różnicowego lub mechanizm o podobnym działaniu;

(iii) pojazd bez przyczepy jest zdolny do pokonywania wzniesień o nachyleniu co najmniej 25 %;

c) spełnionych jest przynajmniej pięć spośród sześciu poniższych wymogów, jeżeli masa maksymalna pojazdu nie przekracza 7,5 ton, lub przynajmniej cztery - jeżeli masa maksymalna pojazdu przekracza 7,5 ton:

(i) kąt natarcia wynosi co najmniej 25 stopni;

(ii) kąt zejścia wynosi co najmniej 25 stopni;

(iii) kąt rampowy wynosi co najmniej 25 stopni,

(iv) prześwit pojazdu pod osią przednią wynosi co najmniej 250 mm;

(v) prześwit pojazdu między osiami wynosi co najmniej 300 mm; (vi) prześwit pojazdu pod osią tylną wynosi co najmniej 250 mm.

4.3. Pojazdy kategorii M3 lub N3, których masa maksymalna przekracza 12 ton zalicza się do podkategorii pojazdów terenowych, jeśli spełniają one warunki określone w lit. a) lub oba warunki określone w lit. b) i c):

a) wszystkie osie są napędzane równocześnie, niezależnie od tego, czy napęd jednej z osi może zostać odłączony;

b) (i) przynajmniej połowa z osi (lub dwie z trzech osi w przypadku pojazdu trzyosiowego oraz odpowiednio w przypadku pojazdu pięcioosiowego) jest zaprojektowana tak, aby były one napędzane równocześnie, niezależnie od tego, czy napęd jednej z osi może zostać odłączony;

(ii) zamontowana jest przynajmniej jedna blokada mechanizmu różnicowego lub mechanizm o podobnym działaniu;

(iii) pojazd bez przyczepy jest zdolny do pokonywania wzniesień o nachyleniu co najmniej 25 %;

c) spełnione są przynajmniej cztery spośród sześciu poniższych wymogów:

(i) kąt natarcia wynosi co najmniej 25 stopni;

(ii) kąt zejścia wynosi co najmniej 25 stopni;

(iii) kąt rampowy wynosi co najmniej 25 stopni;

(iv) prześwit pojazdu pod osią przednią wynosi co najmniej 250 mm;

(v) prześwit pojazdu między osiami wynosi co najmniej 300 mm;

(vi) prześwit pojazdu pod osią tylną wynosi co najmniej 250 mm.

4.4. Procedura sprawdzania zgodności z przepisami z zakresu geometrii określonymi w niniejszej sekcji ustanowiona jest w dodatku 1.

5. Pojazdy specjalnego przeznaczenia

NazwaKodDefinicja
5.1.Samochód kempingowySAPojazd kategorii M z przestrzenią mieszkalną, w której znajduje się przynajmniej następujące wyposażenie:
a) siedzenia i stolik;
b) miejsca do spania, które mogą powstawać z siedzeń;
c) urządzenia kuchenne;
d) szafki.
Wyposażenie to jest zamocowane trwale w przedziale mieszkalnym.

Stolik może być jednak zbudowany tak, aby łatwo można go było zdemontować.

5.2.Pojazd opancerzonySBPojazd z kuloodpornymi osłonami pancernymi przeznaczony do ochrony przewożonych osób lub ładunków.
5.3.Samochód sanitarny (ambulans)SCPojazd kategorii M przeznaczony do transportu chorych lub rannych, posiadający do tego celu specjalne wyposażenie.
5.4.Samochód pogrzebowy

(karawan)

SDPojazd kategorii M przeznaczony do transportu zmarłych, posiadający do tego celu specjalne wyposażenie.
5.5.Pojazd przystosowany do przewozu wózków inwalidzkichSHPojazd kategorii M1 skonstruowany lub przerobiony specjalnie w ten sposób, aby pomieścić co najmniej jedną osobę siedzącą na wózku inwalidzkim w trakcie jazdy po drogach.
5.6.Przyczepa kempingowaSEPojazd kategorii O zdefiniowany w normie ISO 3833-1977 pkt 3.2.1.3.
5.7.Żuraw samojezdnySFPojazd kategorii N3, nieposiadający wyposażenia do przewozu ładunków, wyposażony w żuraw, którego moment podnoszenia wynosi przynajmniej 400 kNm.
5.8.Grupa pojazdów specjalnychSGPojazdy specjalnego przeznaczenia, które nie wchodzą w zakres definicji określonych w niniejszej sekcji.
5.9.Wózek jednoosiowy podpierający naczepęSJPojazd kategorii O wyposażony w sprzęg siodłowy do podpierania naczepy w celu jej zamiany w przyczepę.
5.10.Przyczepy do przewożenia ładunków wyjątkowychSKPojazd kategorii O4 przeznaczony do transportu ładunków niepodzielnych, który podlega ograniczeniom prędkości i ruchu drogowego ze względu na swoje wymiary.

Pojęcie to obejmuje także przyczepy modułowe ze sterowaniem hydraulicznym, niezależnie od liczby modułów.

5.11.Pojazd silnikowy przeznaczony do przewożenia ładunków wyjątkowychSLCiągnik drogowy lub ciągnik siodłowy kategorii N3 przeznaczony do ciągnięcia naczep, spełniający wszystkie poniższe warunki:

a) posiadający więcej niż dwie osie, przy czym przynajmniej połowa z nich (dwie z trzech osi w przypadku pojazdu trzy osiowego oraz analogiczna proporcja w przypadku pojazdu pięcioosiowego) jest zaprojektowana tak, aby były one napędzane równocześnie, niezależnie od tego, czy napęd jednej z osi może zostać odłączony;

b) przeznaczony do holowania i pchania przyczepy kategorii O4 do przewożenia ładunków wyjątkowych;

c) o mocy silnika nie mniejszej niż 350 kW; oraz

d) który może zostać wyposażony w dodatkowe przednie urządzenie sprzęgające w przypadku masy ciągniętej o dużym ciężarze.

5.12.Pojazd

wielofunkcyjny -nośnik osprzętu

SMPojazd terenowy kategorii N (określonej w pkt 2.3) zaprojektowany i skonstruowany do ciągnięcia, pchania, przewożenia i uruchamiania określonych urządzeń wymiennych,

a) z nie mniej niż dwoma obszarami mocowania takich urządzeń;

b) ze znormalizowanymi, mechanicznymi, hydraulicznymi lub elektrycznymi złączami (np. wał odbioru mocy) służącymi do napędu i uruchamiania osprzętu; oraz

c) spełniający wymagania normy ISO 3833-1977, sekcja 3.1.4 (pojazd specjalny).

Jeżeli pojazd jest wyposażony w dodatkową platformę ładunkową, jej maksymalna długość nie przekracza:

a) w przypadku pojazdu dwuosiowego długości odpowiadającej 1,4 szerokości rozstawu przednich lub tylnych kół pojazdu, w zależności od tego, która szerokość jest większa; lub

b) w przypadku pojazdów o więcej niż dwóch osiach, długości odpowiadającej podwójnej szerokości rozstawu przednich lub tylnych kół pojazdu, w zależności od tego, która szerokość jest większa.

6. Uwagi

6.1. Homologacji typu nie przyznaje się:

a) wózkom jednoosiowym podpierającym naczepę zdefiniowanym w sekcji 5 części A niniejszego załącznika;

b) przyczepom ze sztywnym dyszlem zdefiniowanym w sekcji 4 części C niniejszego załącznika;

c) przyczepom, w których mogą być przewożone osoby w trakcie jazdy po drogach.

6.2. Punkt 6.1 nie narusza przepisów określonych w art. 23 dotyczących homologacji krajowej udzielanej pojazdom produkowanym w małych seriach.

CZĘŚĆ B

Kryteria dla typów pojazdów, ich wariantów i wersji

1. Kategoria M1

1.1. Typ pojazdu

1.1.1. "Typ pojazdu" obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) nazwa przedsiębiorstwa producenta.

Zmiana prawnej formy własności przedsiębiorstwa nie wymaga przyznania nowej homologacji;

b) projekt i montaż podstawowych części karoserii w przypadku nadwozia samonośnego.

To samo stosuje się odpowiednio do pojazdów, których nadwozie jest przykręcone lub przyspawane do oddzielnej ramy;

c) w przypadku pojazdów budowanych wieloetapowo, producent i typ pojazdu na poprzednim etapie.

1.1.2 W drodze odstępstwa od wymogów określonych w pkt 1.1.1. lit. b), jeśli producent wykorzystuje część podłogową karoserii, jak również podstawowe elementy tworzące przednią część karoserii, znajdujące się bezpośrednio przed otworem przedniej szyby, w konstrukcjach różnych typów nadwozia (na przykład kareta (sedan) i coupé), pojazdy te mogą być uważane za należące do tego samego typu. Producent musi dostarczyć dokumenty o tym świadczące.

1.1.3. Typ obejmuje przynajmniej jeden wariant i jedną wersję.

1.2. Wariant

1.2.1. "Wariant" w ramach typu pojazdu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy konstrukcyjne:

a) liczba drzwi bocznych lub typ nadwozia według definicji określonej w sekcji 1 części C, kiedy producent stosuje kryterium z pkt 1.1.2;

b) silnik w zakresie następujących cech konstrukcyjnych:

(i) typ zasilania (silnik spalania wewnętrznego, silnik elektryczny lub inne);

(ii) zasada działania silnika (z zapłonem iskrowym/samoczynnym lub inne);

(iii) liczba i układ cylindrów w przypadku silnika spalania wewnętrznego (L4, V6 lub inne);

c) liczba osi;

d) liczba oraz powiązanie kinematyczne osi napędzanych;

e) liczba osi kierowanych;

f) etap skompletowania (np. kompletny/niekompletny),

1.3. Wersja

1.3.1. "Wersja" w ramach wariantu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu;

b) pojemność skokowa silnika w przypadku silnika spalania wewnętrznego;

c) maksymalna moc wyjściowa silnika lub maksymalna ciągła moc znamionowa (silnik elektryczny);

d) rodzaj paliwa (benzyna, olej napędowy, LPG, zasilanie dwupaliwowe lub inne);

e) maksymalna liczba miejsc siedzących;

f) poziom hałasu przejeżdżającego pojazdu;

g) normy emisji spalin (na przykład Euro 5, Euro 6 lub inny); h) średnia emisja CO2 (cykl mieszany lub wartość ważona);

i) zużycie energii elektrycznej (wartość ważona, cykl mieszany);

j) średnie zużycie paliwa (wartość ważona, cykl mieszany);

k) obecność zestawu innowacyjnych technologii zgodnie z art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z 23 kwietnia 2009 r. określającego normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych(3).

2. Kategorie M2 i M3

2.1. Typ pojazdu

2.1.1. "Typ pojazdu" obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) nazwa przedsiębiorstwa producenta.

Zmiana prawnej formy własności przedsiębiorstwa nie wymaga przyznania nowej homologacji;

b) kategoria;

c) następujące cechy projektu i konstrukcji:

(i) projekt i konstrukcja podstawowych elementów tworzących podwozie;

(ii) projekt i konstrukcja podstawowych części karoserii w przypadku nadwozia samonośnego;

d) liczba pokładów (pojazd jednopokładowy lub dwupokładowy);

e) liczba segmentów (pojazd pojedynczy lub przegubowy);

f) liczba osi;

g) rodzaj źródła energii (pokładowe, zewnętrzne);

h) w przypadku pojazdów budowanych wieloetapowo - producent i typ pojazdu na poprzednim etapie.

2.1.2. Typ obejmuje przynajmniej jeden wariant i jedną wersję.

2.2. Wariant

2.2.1. "Wariant" w ramach typu pojazdu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy konstrukcyjne:

a) typ nadwozia według definicji określonych w sekcji 2 części C;

b) klasa lub kombinacja klas pojazdów według definicji określonych w pkt 2.1.1 załącznika I do dyrektywy 2001/85/WE (tylko w przypadku pojazdów kompletnych i skompletowanych);

c) etap skompletowania (np. kompletny/niekompletny/skompletowany);

d) silnik w zakresie następujących cech konstrukcyjnych:

(i) typ zasilania (silnik spalania wewnętrznego, silnik elektryczny lub inne);

(ii) zasada działania silnika (z zapłonem iskrowym/ samoczynnym lub inne);

(iii) liczba i układ cylindrów w przypadku silnika spalania wewnętrznego (L6, V8 lub inne).

2.3. Wersja

2.3.1. "Wersja" w ramach wariantu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu;

b) możliwość ciągnięcia przyczepy;

c) pojemność skokowa silnika w przypadku silnika spalania wewnętrznego;

d) maksymalna moc wyjściowa silnika lub maksymalna ciągła moc znamionowa (silnik elektryczny);

e) rodzaj paliwa (benzyna, olej napędowy, LPG, zasilanie dwupaliwowe lub inne);

f) poziom hałasu przejeżdżającego pojazdu;

g) normy emisji spalin (na przykład Euro IV, Euro V lub inne);

3. Kategoria N1

3.1. Typ pojazdu

3.1.1. "Typ pojazdu" obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) nazwa przedsiębiorstwa producenta.

Zmiana prawnej formy własności przedsiębiorstwa nie wymaga przyznania nowej homologacji;

b) projekt i montaż podstawowych części karoserii w przypadku nadwozia samonośnego;

c) projekt i konstrukcja podstawowych elementów tworzących podwozie w przypadku nadwozia innego niż samonośne;

d) w przypadku pojazdów budowanych wieloetapowo - producent i typ pojazdu na poprzednim etapie.

3.1.2. W drodze odstępstwa od wymogów określonych w pkt 3.1.1. lit. b), jeśli producent wykorzystuje część podłogową karoserii, jak również podstawowe elementy tworzące przednią część karoserii, znajdujące się bezpośrednio przed otworem przedniej szyby, w konstrukcjach różnych typów nadwozia (na przykład podwozie z kabiną, różne rozstawy osi lub różnej wysokości dach), pojazdy te mogą być uważane za należące do tego samego typu. Producent musi dostarczyć dokumenty o tym świadczące.

3.1.3. Typ obejmuje przynajmniej jeden wariant i jedną wersję.

3.2. Wariant

3.2.1. "Wariant" w ramach typu pojazdu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy konstrukcyjne:

a) liczba drzwi bocznych lub typ nadwozia według definicji określonych w sekcji 3 części C (dla pojazdów kompletnych i skompletowanych), kiedy producent wykorzystuje kryterium zawarte w pkt 3.1.2;

b) etap skompletowania (np. kompletny/niekompletny/skompletowany);

c) silnik w zakresie następujących cech konstrukcyjnych:

(i) typ zasilania (silnik spalania wewnętrznego, silnik elektryczny lub inne);

(ii) zasada działania silnika (z zapłonem iskrowym/samoczynnym lub inne);

(iii) liczba i układ cylindrów w przypadku silnika spalania wewnętrznego (L6, V8 lub inne);

d) liczba osi;

e) liczba oraz powiązanie kinematyczne osi napędzanych;

f) liczba osi kierowanych.

3.3. Wersja

3.3.1. "Wersja" w ramach wariantu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są następujące cechy:

a) technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu;

b) pojemność skokowa silnika w przypadku silnika spalania wewnętrznego;

c) maksymalna moc wyjściowa silnika lub maksymalna ciągła moc znamionowa (silnik elektryczny);

d) rodzaj paliwa (benzyna, olej napędowy, LPG, zasilanie dwupaliwowe lub inne);

e) maksymalna liczba miejsc siedzących;

f) poziom hałasu przejeżdżającego pojazdu;

g) normy emisji spalin (na przykład Euro 5, Euro 6 lub inne); h) średnia emisja CO2 (cykl mieszany lub wartość ważona);

i) zużycie energii elektrycznej (wartość ważona, cykl mieszany);

j) zużycie paliwa (wartość ważona, cykl łączony).

4. Kategorie N2 i N3

4.1. Typ pojazdu

4.1.1. "Typ pojazdu" obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy zasadnicze:

a) nazwa przedsiębiorstwa producenta;

zmiana prawnej formy własności przedsiębiorstwa nie wymaga przyznania nowej homologacji;

b) kategoria;

c) projekt i konstrukcja podwozia, które są wspólne dla pojedynczej linii produktu;

d) liczba osi;

e) w przypadku pojazdów budowanych wieloetapowo - producent i typ pojazdu na poprzednim etapie.

4.1.2. Typ obejmuje przynajmniej jeden wariant i jedną wersję.

4.2. Wariant

4.2.1. "Wariant" w ramach typu pojazdu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy konstrukcyjne:

a) konstrukcyjne przeznaczenie nadwozia lub typ nadwozia, o których mowa w sekcji 3 części C oraz w dodatku 2 (tylko dla pojazdów kompletnych i skompletowanych);

b) etap skompletowania (np. kompletny/niekompletny/skompletowany);

c) silnik w zakresie następujących cech konstrukcyjnych:

(i) typ zasilania (silnik spalania wewnętrznego, silnik elektryczny lub inne);

(ii) zasada działania silnika (z zapłonem iskrowym/samoczynnym lub inne);

(iii) liczba i układ cylindrów w przypadku silnika spalania wewnętrznego (L6, V8 lub inne);

d) liczba oraz powiązanie kinematyczne osi napędzanych;

e) liczba osi kierowanych.

4.3. Wersja

4.3.1. "Wersja" w ramach wariantu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są następujące cechy:

a) technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu;

b) możliwość ciągnięcia przyczepy, jak następuje:

(i) przyczepa bez hamulca;

(ii) przyczepa z bezwładnościowym (lub najazdowym) układem hamulcowym zgodnie z definicją określoną w pkt 2.12 regulaminu EKG ONZ nr 13;

(iii) przyczepa z ciągłym lub półciągłym systemem hamowania zgodnie z definicją określoną w pkt 2.9 i 2.10 regulaminu EKG ONZ nr 13;

(iv) przyczepa kategorii O4, której masa maksymalna w przypadku połączenia z pojazdem ciągnącym nie przekracza 44 ton;

(v) przyczepa kategorii O4, której masa maksymalna w przypadku połączenia z pojazdem ciągnącym przekracza 44 ton;

c) pojemność skokowa silnika;

d) maksymalna moc wyjściowa silnika;

e) rodzaj paliwa (benzyna, olej napędowy, LPG, zasilanie dwupaliwowe lub inne);

f) poziom hałasu przejeżdżającego pojazdu;

g) normy emisji spalin (na przykład Euro IV, Euro V lub inne);

5. Kategorie O1 i O2

5.1. Typ pojazdu

5.1.1. "Typ pojazdu" obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) nazwa przedsiębiorstwa producenta;

zmiana prawnej formy własności przedsiębiorstwa nie wymaga przyznania nowej homologacji;

b) kategoria;

c) rodzaj pojazdu według definicji określonej w sekcji 4 części C;

d) następujące cechy projektu i konstrukcji:

(i) projekt i konstrukcja podstawowych elementów tworzących podwozie;

(ii) projekt i konstrukcja podstawowych elementów tworzących karoserię w przypadku nadwozia samonośnego;

e) liczba osi;

f) w przypadku pojazdów budowanych wieloetapowo - producent i typ pojazdu na poprzednim etapie. 5.1.2. Typ obejmuje przynajmniej jeden wariant i jedną wersję.

5.2. Wariant

5.2.1. "Wariant" w ramach typu pojazdu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy konstrukcyjne:

a) rodzaj nadwozia określony w dodatku 2 (dla pojazdów kompletnych i skompletowanych);

b) etap skompletowania (np. kompletny/niekompletny/skompletowany);

c) rodzaj układu hamulcowego (np. bez hamulca/z hamulcem najazdowym/z hamulcem zasilanym z pojazdu ciągnącego).

5.3. Wersja

5.3.1. "Wersja" w ramach wariantu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu;

b) rodzaj zawieszenia (elementy zawieszenia pneumatyczne, stalowe lub gumowe, drążek skrętny lub inne);

c) rodzaj dyszla (trójkątny, rurowy lub inny).

6. Kategorie O3 i O4

6.1. Typ pojazdu

6.1.1. "Typ pojazdu" obejmuje pojazdy, dla których wspólne są wszystkie następujące cechy:

a) nazwa przedsiębiorstwa producenta;

zmiana prawnej formy własności przedsiębiorstwa nie wymaga przyznania nowej homologacji;

b) kategoria;

c) rodzaj przyczepy według definicji określonych w sekcji 4 części C;

d) następujące cechy projektu i konstrukcji:

(i) projekt i konstrukcja podstawowych elementów tworzących podwozie;

(ii) projekt i konstrukcja podstawowych elementów tworzących karoserię w przypadku przyczep samonośnych;

e) liczba osi;

f) w przypadku pojazdów budowanych wieloetapowo - producent i typ pojazdu na poprzednim etapie. 6.1.2 Typ obejmuje przynajmniej jeden wariant i jedną wersję.

6.2. Warianty

6.2.1. "Wariant" w ramach typu pojazdu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są następujące cechy projektu i konstrukcji:

a) rodzaj nadwozia określony w dodatku 2 (dla pojazdów kompletnych i skompletowanych);

b) etap skompletowania (np. kompletny/niekompletny/skompletowany);

c) rodzaj zawieszenia (elementy zawieszenia stalowe, pneumatyczne lub hydrauliczne);

d) następujące cechy techniczne:

(i) możliwość regulowania podwozia;

(ii) wysokość pokładu (normalny, niskopodłogowy, średnioniskopodłogowy etc.).

6.3. Wersje

6.3.1. "Wersja" w ramach wariantu obejmuje pojazdy, dla których wspólne są następujące cechy:

a) technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu;

b) podgrupa lub kombinacje podgrup określone w pkt 3.2 i 3.3 załącznika I do dyrektywy 96/53/WE, na które podzielono pojazdy ze względu na odległość między dwoma kolejnymi osiami;

c) rodzaje osi według następującego podziału:

(i) osie podnoszone (liczba i położenie);

(ii) osie przenoszące obciążenia (liczba i położenie);

(iii) osie kierowane (liczba i położenie).

7. Wspólne wymogi dotyczące wszystkich kategorii pojazdów

7.1. Jeżeli pojazd mieści się w kilku kategoriach ze względu na maksymalną masę lub liczbę miejsc siedzących lub oba te czynniki, producent musi wybrać kryteria jednej lub drugiej kategorii do określenia wariantów i wersji.

7.1.1. Przykłady:

a) pojazd "A" może być homologowany jako N1 (3,5 tony) lub N2 (4,2 tony) odnośnie do jego masy maksymalnej. W takim przypadku parametry określone dla kategorii N1 mogą być wykorzystane także dla pojazdu, który mieści się w kategorii N2 (i vice-versa);

b) pojazd "B" może być homologowany jako M1 i M2 odnośnie do liczby miejsc siedzących (7+1 lub 10+1), parametry określone dla kategorii M1 mogą być wykorzystane także dla pojazdu, który mieści się w kategorii M2 (i vice-versa).

7.2. Pojazd kategorii N może być homologowany na podstawie przepisów wymaganych dla kategorii M1 lub M2, w zależności od przypadku, w przypadku gdy ma być on przekształcony na pojazd tej kategorii w następnym etapie procedury homologacji wielostopniowej.

7.2.1. Opcja ta jest dozwolona tylko w przypadku pojazdów niekompletnych.

Takie pojazdy oznacza się specjalnym kodem wariantu, który nadaje producent pojazdu podstawowego.

7.3. Określenie typu, wariantu i wersji

7.3.1. Producent przypisuje każdemu typowi, wariantowi i wersji pojazdu kod alfanumeryczny składający się z rzymskich liter lub cyfr arabskich.

Dozwolone jest stosowanie nawiasów i myślników, pod warunkiem że nie zastępują one litery lub liczby.

7.3.2. Cały kod określa się jako: Typ-Wariant-Wersja ("TVV").

7.3.3. TVV oznacza w sposób wyraźny i jednoznaczny niepowtarzalne zestawienie cech technicznych odnośnie do kryteriów określonych w części B niniejszego załącznika.

7.3.4. Ten sam producent może użyć tego samego kodu, aby określić typ pojazdu, jeśli mieści się on w co najmniej dwóch kategoriach.

7.3.5. Ten sam producent nie może użyć tego samego kodu, aby określić typ pojazdu, w przypadku więcej niż jednej homologacji typu w ramach tej samej kategorii pojazdu.

7.4. Liczba znaków w TVV

7.4.1. Liczba znaków nie może przekroczyć:

a) 15 dla kodu typu pojazdu;

b) 25 dla kodu jednego wariantu;

c) 35 dla kodu jednej wersji.

7.4.2. Kompletny alfanumeryczny kod "TVV" nie może zawierać więcej niż 75 znaków.

7.4.3. W przypadku gdy kod TVV jest używany w całości, należy zachować odstęp między typem, wariantem i wersją. Oto przykład takiego kodu: 159AF[...odstęp]0054[...odstęp]977K(BE).

CZĘŚĆ C

Definicje typów nadwozia

0. Zagadnienia ogólne

0.1. Typ nadwozia, o którym mowa w sekcji 9 załącznika I i części 1 załącznika III, jak również kod nadwozia, o którym mowa w pozycji 38 załącznika IX, należy oznaczać za pomocą kodów.

Wykaz kodów dotyczy przede wszystkim pojazdów kompletnych i skompletowanych.

0.2. Odnośnie do pojazdów kategorii M kod typu nadwozia składa się z dwóch liter, zgodnie z wymogami sekcji 1 i 2.

0.3. Odnośnie do pojazdów kategorii N i O kod typu nadwozia składa się z dwóch liter, zgodnie z wymogami sekcji 3 i 4.

0.4. W stosownych przypadkach (szczególnie dla typów nadwozia, o których mowa odpowiednio w pkt 3.1 i 3.6 oraz pkt 4.1-4.4), do kodu dodaje się dwie cyfry.

0.4.1. Wykaz cyfr ustalony jest w dodatku 2 do niniejszego załącznika.

0.5. W przypadku pojazdów specjalnego przeznaczenia zastosowany typ nadwozia musi być powiązany z kategorią pojazdu.

1. Pojazdy należące do kategorii M1

Nr ref.KodNazwaDefinicja
1.1.AAKareta (sedan)pojazd zdefiniowany w normie ISO nr 3833-1977 pkt 3.1.1.1, wyposażony przynajmniej w cztery szyby boczne.
1.2.ABHatchbackkareta (sedan) według definicji określonej w pkt 1.1 z podnoszonymi drzwiami z tyłu nadwozia.
1.3.ACKombipojazd zdefiniowany w normie ISO nr 3833-1977 pkt 3.1.1.4.
1.4.ADCoupépojazd zdefiniowany w normie ISO nr 3833-1977 pkt 3.1.1.5.
1.5.AEKabrioletpojazd zdefiniowany w normie ISO nr 3833-1977 pkt 3.1.1.6. Kabriolet może jednak nie posiadać drzwi.
1.6.AFPojazd wielozadaniowypojazd inny niż o kodzie AG i inny niż pojazdy wymienione w AA-AE, przeznaczony do przewozu osób i ich bagaży lub ewentualnie ładunków w tym samym przedziale nadwozia.
1.7.AGPick-uppojazd zdefiniowany w normie ISO nr 3833-1977 pkt 3.1.1.4.1.

Przedział bagażowy musi być jednak zupełnie oddzielony od przedziału pasażerskiego.

Dodatkowo punkt odniesienia miejsca siedzącego kierowcy nie musi znajdować się przynajmniej 750 mm nad powierzchnią podparcia pojazdu.

2. Pojazdy należące do kategorii M2 lub M3

Nr ref.KodNazwaDefinicja
2.1.CAPojazd jednopokładowypojazd, w którym miejsca przeznaczone dla pasażerów umieszczone są na jednym poziomie lub w taki sposób, aby jeden poziom nie znajdował się nad drugim;
2.2.CBPojazd dwupokładowypojazd zdefiniowany w pkt 2.1.6 załącznika I do dyrektywy 2001/85/WE;
2.3.CCPojazd przegubowy jednopokładowypojazd zdefiniowany w pkt 2.1.3 załącznika I do dyrektywy 2001/85/WE z jednym pokładem;
2.4.CDPojazd przegubowy dwupokładowypojazd zdefiniowany w pkt 2.1.3.1 załącznika I do dyrektywy 2001/85/WE;
2.5.CEPojazd niskopodłogowy jednopokładowypojazd zdefiniowany w pkt 2.1.4 załącznika I do dyrektywy 2001/85/WE z jednym pokładem;
2.6.CFPojazd niskopodłogowy dwupokładowypojazd zdefiniowany w pkt 2.1.4 załącznika I do dyrektywy 2001/85/WE z dwoma pokładami;
2.7.CGPojazd przegubowy niskopodłogowy jednopokładowypojazd, który łączy cechy techniczne pozycji 2.3 i 2.5;
2.8.CHPojazd przegubowy niskopodłogowy dwupokładowypojazd, który łączy cechy techniczne pozycji 2.4 i 2.6;
2.9.CIPojazd jednopokładowy z otwartym dachempojazd bez dachu lub z częściowym dachem;
2.10.CJPojazd dwupokładowy z otwartym dachempojazd bez dachu nad całym górnym pokładem lub jego częścią;
2.11.CXPodwozie autobusupojazd niekompletny, tylko z profilem podwozia, zespołem napędowym i osiami, który ma zostać uzupełniony nadwoziem przystosowanym do potrzeb przewoźnika.

3. Pojazdy silnikowe kategorii N1, N2 lub N3

Nr ref.KodNazwaDefinicja
3.1.BASamochód ciężarowypojazd, który został zaprojektowany i zbudowany wyłącznie lub głównie do przewozu towarów.

Może on również ciągnąć przyczepę;

3.2.BBVansamochód ciężarowy z przedziałem, w którym kierowca oraz powierzchnia załadunkowa znajdują się w obrębie jednej jednostki;
3.3.BCCiągnik siodłowypojazd ciągnący, który został zaprojektowany i zbudowany wyłącznie lub głównie do ciągnięcia naczep;
3.4.BDCiągnik drogowypojazd ciągnący, który został zaprojektowany i zbudowany wyłącznie lub głównie do ciągnięcia przyczep innych niż naczepy.
3.5.BEPick-uppojazd o masie maksymalnej nieprzekraczającej 3 500 kg, w którym miejsca siedzące i powierzchnia załadunkowa nie znajdują się w obrębie jednej jednostki;
3.6.BXPodwozie z kabiną (podwozie do adaptacji)pojazd niekompletny, tylko z kabiną (kompletną lub częściową), profilem podwozia, zespołem napędowym i osiami, który ma zostać uzupełniony nadwoziem przystosowanym do potrzeb przewoźnika.

4. Pojazdy kategorii O

Nr ref.KodNazwaDefinicja
4.1.DANaczepaprzyczepa, która została zaprojektowana i zbudowana do sprzęgnięcia z ciągnikiem siodłowym lub z wózkiem jednoosiowym oraz przenosząca znaczne obciążenie pionowe na pojazd ciągnący lub wózek jednoosiowy.

Urządzenie sprzęgające stosowane do połączenia tych pojazdów składa się ze sworznia i siodła;

4.2.DBPrzyczepa z dyszlemprzyczepa o przynajmniej dwóch osiach, z których przynajmniej jedna jest osią kierowaną:
a)wyposażona w zaczep holowniczy, który może poruszać się w pionie (w stosunku do przyczepy); oraz
b)która przenosi mniej niż 100 daN statycznego obciążenia pionowego na pojazd ciągnący;
4.3.DCPrzyczepa z osią centralnąprzyczepa, której osie są umiejscowione blisko środka ciężkości pojazdu (przy równomiernym rozłożeniu ładunku) w taki sposób, że tylko niewielkie statyczne obciążenie pionowe, nieprzekraczające 10 % masy maksymalnej przyczepy lub obciążenie 1 000 daN (w zależności która z tych wielkości jest mniejsza) jest przenoszone na pojazd ciągnący;
4.4.DEPrzyczepa ze sztywnym dyszlemprzyczepa z jedną osią lub jedną grupą osi, wyposażona w dyszel, która przenosi statyczne obciążenie nieprzekraczające 4 000 daN na pojazd ciągnący ze względu na jego budowę i która nie odpowiada definicji przyczepy z osią centralną.

Urządzenie sprzęgające stosowane do połączenia tych pojazdów nie składa się ze sworznia i siodła.

(1) Dz.U. L 42 z 13.2.2002, s. 1.

(2) Dz.U. L 39 z 15.2.1980, s. 40.

(3) Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

DODATEK  1

Procedura sprawdzania, czy pojazd może być zaliczony do kategorii pojazdów terenowych

0. Uwaga ogólna

0.1. Do celów zakwalifikowania pojazdu do pojazdów terenowych stosuje się procedurę opisaną w niniejszym dodatku.

1. Warunki przeprowadzania pomiarów geometrycznych

1.1. Pojazdy należące do kategorii M1 lub N1 muszą być niezaładowane, z manekinem męskim 50-percentylowym umieszczonym na siedzeniu kierowcy, wyposażone w płyn chłodzący, smary, paliwo, narzędzia, koło zapasowe (jeżeli znajduje się w oryginalnym wyposażeniu).

Manekin może zostać zastąpiony podobnym urządzeniem o tej samej masie.

1.2. Pojazdy inne niż te, o których mowa w pkt 1.1, załadowuje się do ich technicznie dopuszczalnej maksymalnej masy całkowitej.

Rozkład obciążenia na osiach musi stanowić najgorszy przypadek, jeżeli chodzi o spełnienie stosownych kryteriów.

1.3. Pojazd reprezentatywny dla danego typu dostarcza się placówce technicznej w stanie określonym w pkt 1.1 lub 1.2. Pojazd ustawia się nieruchomo, z kołami skierowanymi na wprost.

Podłoże, na którym dokonuje się pomiarów, musi być tak płaskie i poziome, jak to tylko możliwe (maksymalne nachylenie 0,5 %).

2. Pomiar kąta natarcia, zejścia i kąta rampowego

2.1. Kąt natarcia mierzy się zgodnie z normą ISO 612-1978 pkt 6.10.

2.2. Kąt zejścia mierzy się zgodnie z normą ISO 612-1978 pkt 6.11.

2.3. Kąt rampowy mierzy się zgodnie z normą ISO 612-1978 pkt 6.9.

2.4. Przy pomiarze kąta zejścia urządzenia zabezpieczające przed wjechaniem pod pojazd z tyłu, które mają możliwość regulacji wysokości, mogą być ustawione w górnej pozycji.

2.5. Zalecenia z pkt 2.4 nie należy traktować jako obowiązek wyposażenia pojazdu podstawowego w urządzenia zabezpieczające przed wjechaniem pod pojazd z tyłu jako wyposażenia oryginalnego. Producent pojazdu podstawowego musi jednak poinformować producenta na następnym etapie, że gdy pojazd jest wyposażony w urządzenia zabezpieczające przed wjechaniem pod pojazd z tyłu, musi on spełniać wymogi w zakresie kąta zejścia.

3. Pomiar prześwitu pojazdu

3.1. Prześwit pojazdu między osiami

3.1.1. "Prześwit pojazdu między osiami" oznacza najkrótszą odległość między płaszczyzną podłoża i najniżej położonym stałym punktem pojazdu.

Stosując tę definicję, należy wziąć pod uwagę odległość między ostatnią osią przedniej grupy osi i pierwszą osią tylnej grupy osi.

grafika

3.1.2. Żadna sztywna część pojazdu nie może zachodzić na zacieniony obszar przedstawiony na rysunku.

3.2. Prześwit pojazdu pod osią

3.2.1. "Prześwit pojazdu pod osią" oznacza wysokość łuku przechodzącego przez środki powierzchni styku z jezdnią opon kół danej osi (w przypadku kół bliźniaczych pod uwagę bierze się koła wewnętrzne) oraz stycznego do najniższego stałego punktu pojazdu między tymi kołami.

grafika

3.2.2. W stosownych przypadkach pomiar prześwitu przeprowadza się na każdej z osi należących do grupy osi.

4. Zdolność pokonywania nachylenia

4.1. "Zdolność pokonywania nachylenia" oznacza zdolność pojazdu do pokonywania wzniesień.

4.2. W celu sprawdzenia zdolności pokonywania nachylenia przez niekompletny lub kompletny pojazd kategorii M2, M3, N2 i N3 przeprowadza się badanie.

4.3. Badanie przeprowadza placówka techniczna na pojeździe reprezentatywnym dla badanego typu.

4.4. Na wniosek producenta i zgodnie z warunkami określonymi w załączniku XVI, zdolność typu pojazdu do pokonywania nachylenia może zostać wykazana w drodze badania wirtualnego.

5. Warunki badania i kryterium wyniku pozytywnego/negatywnego

5.1. Do dnia 31 października 2014 r. obowiązują warunki określone w pkt 7.5 załącznika I do dyrektywy 97/27/WE.

Od dnia 1 listopada 2014 r. obowiązują warunki badania przyjęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009(1) zgodnie z art. 14 tego rozporządzenia.

5.2. Pojazd pokonuje nachylenie przy stałej prędkości bez wzdłużnego lub poprzecznego poślizgu kół.

(1) Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1.

DODATEK  2

Cyfry uzupełniające kody stosowane do różnych rodzajów nadwozia

01 Nadwozie-platforma;

02 Opuszczane na bok;

03 Nadwozie skrzyniowe;

04 Nadwozie izotermiczne z wyposażeniem do utrzymania temperatury wewnętrznej;

05 Nadwozie izotermiczne bez wyposażenia do utrzymania temperatury wewnętrznej;

06 Kryte z boku plandeką;

07 Nadwozie wymienne;

08 Kontenerowiec;

09 Pojazd wyposażony w system załadowczy z hakiem zaczepowym;

10 Wywrotka;

11 Cysterna;

12 Cysterna przeznaczona do przewozu towarów niebezpiecznych;

13 Statek do przewozu żywego inwentarza;

14 Pojazd do przewozu pojazdów;

15 Mieszalnik do betonu;

16 Pojazd z pompą do betonu;

17 Pojazd do przewozu drewna;

18 Pojazd do zbierania odpadków;

19 Zamiatarka ulic, pojazd do czyszczenia ulic i kanalizacji ulicznej;

20 Sprężarka;

21 Pojazd do przewozu łodzi;

22 Pojazd do przewozu szybowców;

23 Pojazdy do celów handlu detalicznego lub do celów wystawowych;

24 Pomoc drogowa;

25 Pojazd z drabiną;

26 Żuraw samochodowy (inny niż żuraw samojezdny zdefiniowany w pkt 5 części A załącznika II);

27 Pojazd z platformą do prac na wysokości;

28 Pojazd z urządzeniem wiertniczym;

29 Przyczepa niskopodłogowa;

30 Pojazd do przewozu elementów oszklenia;

31 Wóz strażacki;

99 Nadwozia nieobjęte niniejszym wykazem.

ZAŁĄCZNIK  III  23

DOKUMENT INFORMACYJNY DO CELÓW HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDÓW

(Objaśnienia znajdują się na ostatniej stronie załącznika I)

CZĘŚĆ I

Poniższe informacje należy dostarczyć w trzech egzemplarzach, wraz ze spisem treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do tego formatu. Fotografie, jeśli zostały załączone, muszą być dostatecznie szczegółowe.

A. Kategorie M i N

0. OGÓLNE

0.1. Marka (nazwa handlowa producenta): .....

0.2. Typ: ...................................

0.2.1. Nazwa(-y) handlowa(-e) (o ile

występuje(-ą)): ........................

0.2.2. W przypadku pojazdów homologowanych

wielostopniowo, informacje dotyczące

homologacji typu pojazdu

podstawowego/pojazdu na poprzednim etapie

(podać informacje dla każdego etapu; można

je podać w tabeli):

Typ: .....................................

Wariant(-y): .............................

Wersja(-e): ..............................

Numer homologacji typu, w tym numer

rozszerzenia: ..........................

0.3. Sposób identyfikacji typu, jeśli

oznaczono na pojeździe(b): .............

0.3.1. Umiejscowienie tego oznaczenia: ........

0.4. Kategoria pojazdu(c): ..................

0.4.1. Klasyfikacja(-e) według towarów

niebezpiecznych, do przewozu których

przeznaczony jest pojazd:...............

0.5. Nazwa firmy i adres producenta: ..........

0.5.1. W przypadku pojazdów homologowanych

wielostopniowo, nazwa firmy i adres

producenta pojazdu podstawowego/pojazdu na

poprzednim etapie (poprzednich etapach):

.........................................

0.8. Nazwa(-y) i adres(-y) fabryki

montującej: ............................

0.9. Nazwa i adres przedstawiciela producenta

(jeśli istnieje): ......................

1. OGÓLNE CECHY KONSTRUKCYJNE POJAZDU

1.1. Fotografie i/lub rysunki pojazdu

przedstawiciela typu: ..................

1.3. Liczba osi i kół: ......................

1.3.1. Liczba i umiejscowienie osi z kołami

bliźniaczymi: ..........................

1.3.2. Liczba i umiejscowienie osi kierowanych:

........................................

1.3.3. Osie napędowe (liczba, pozycja,

współpraca), ...........................

1.4. Podwozie (jeśli istnieje) (rysunek

ogólny): ...............................

1.6. Umiejscowienie i układ silnika: ........

1.8. Kierunek ruchu drogowego:

lewostronny/prawostronny(1)

1.8.1. Pojazd jest przystosowany do jazdy w

ruchu prawostronnym/lewostronnym(1).

1.9. Podać czy pojazd ciągnący jest

przeznaczony do ciągnięcia naczep lub

przyczep i określić czy przyczepa jest

naczepą, przyczepą z wózkiem skrętnym,

przyczepą z osią centralną czy przyczepą

ze sztywnym dyszlem:....................

1.10. Podać czy pojazd jest przeznaczony do

przewozu towarów w regulowanej

temperaturze:.............................

2. MASY I WYMIARY(f)(g)(7)

(w kg i mm) (w razie potrzeby odwołać się

do rysunku)

2.1. Rozstaw(-y) osi (przy pełnym obciążeniu)

(gl): ..................................

2.1.1. Pojazdy dwuosiowe

2.1.2. Pojazdy z trzema osiami i więcej

2.1.2.1. Rozstaw osi pomiędzy kolejnymi osiami,

od osi najbardziej wysuniętej do przodu

do osi najbardziej wysuniętej do tyłu

2.1.2.2. Całkowity rozstaw osi

2.3.1. Rozstaw kół każdej osi kierowanej(g4):

........................................

2.3.2. Rozstaw kół wszystkich pozostałych osi

(g4): ..................................

2.4. Zakres wymiarów pojazdu (gabarytowych)

2.4.1. Dla podwozia bez zabudowy

2.4.1.1. Długość(g5): ...........................

2.4.1.1.1. Największa dopuszczalna długość: .......

2.4.1.1.2. Najmniejsza dopuszczalna długość: ......

2.4.1.2. Szerokość(g7): .........................

2.4.1.2.1. Największa dopuszczalna szerokość: .....

2.4.1.2.2. Najmniejsza dopuszczalna szerokość: ....

2.4.1.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy)

(g8) (w przypadku zawieszenia o

regulowanej wysokości wskazać normalne

położenie podczas jazdy): ..............

2.4.2. W przypadku podwozia z zabudową

2.4.2.1. Długość(g5): ...........................

2.4.2.1.1. Długość przestrzeni ładunkowej: ........

2.4.2.2. Szerokość(g7): .........................

2.4.2.2.1. Grubość ścian (w przypadku pojazdów

przeznaczonych do przewozu towarów w

regulowanej temperaturze): .............

2.4.2.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy)

(g8) (w przypadku zawieszenia o

regulowanej wysokości wskazać normalne

położenie podczas jazdy): ..............

2.5. Minimalna masa na oś kierowaną(osie

kierowane) w przypadku pojazdów

niekompletnych:...........................

2.6. Masa pojazdu gotowego do jazdy(h)

a) minimum i maksimum dla każdego

wariantu: ...............................

b) masa każdej wersji (należy dostarczyć

zestawienie): ...................

2.6.1. Rozkład tej masy na osie i, w przypadku

naczepy, przyczepy z osią centralną lub

przyczepy ze sztywnym dyszlem, masa w

punkcie sprzęgu:

a) minimum i maksimum dla każdego

wariantu: ...............................

b) masa każdej wersji (należy dostarczyć

zestawienie): ..........................

2.6.2. Masa wyposażenia dodatkowego (zgodnie z

definicją w art. 2 pkt 5 rozporządzenia

(UE) nr 1230/2012: .......................

2.7. Minimalna masa skompletowanego pojazdu

podana przez producenta w przypadku

pojazdu niekompletnego: ................

2.8. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa

całkowita, podana przez producenta

(i)(3): ................................

2.8.1. Rozkład tej masy na poszczególne osie i,

w przypadku naczepy lub przyczepy z osią

centralną, obciążenie w punkcie sprzęgu

(3): ...................................

2.9. Technicznie dopuszczalne maksymalne

obciążenie na każdą oś: ................

2.10. Technicznie dopuszczalna masa na każdą

grupę osi:..............................

2.11. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa

ciągnięta przez pojazd ciągnący w

przypadku:

2.11.1. Przyczepy z wózkiem skrętnym: ..........

2.11.2. Naczepy: ...............................

2.11.3. Przyczepy z osią centralną: ............

2.11.4. Przyczepy ze sztywnym dyszlem:..........

2.11.5. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa

całkowita zespołu pojazdów(3):..........

2.11.6. Maksymalna masa przyczepy bez hamulca: .

2.12. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa w

punkcie sprzęgu:

2.12.1. pojazdu ciągnącego: ......................

2.12.2. naczepy, przyczepy z osią centralną lub

przyczepy ze sztywnym dyszlem: ...........

2.16. Maksymalne dopuszczalne masy do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych

(fakultatywne)

2.16.1. Maksymalna dopuszczalna masa całkowita do

celów rejestracyjnych i eksploatacyjnych:

.........................................

2.16.2. Maksymalna dopuszczalna masa do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych na

każdą oś oraz, w przypadku naczepy lub

przyczepy z osią centralną, podane przez

producenta obciążenie w punkcie sprzęgu, o

ile jest mniejsze niż technicznie

dopuszczalna maksymalna masa w punkcie

sprzęgu: .................................

2.16.3. Maksymalna dopuszczalna masa do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych na

każdą grupę osi: ........................

2.16.4. Maksymalna dopuszczalna masa ciągnięta do

celów rejestracyjnych i eksploatacyjnych:

........................................

2.16.5. Maksymalna dopuszczalna masa zespołu

pojazdów do celów rejestracyjnych i

eksploatacyjnych .........................

2.17. Pojazd przedstawiony do wielostopniowej

homologacji typu (tylko w przypadku

pojazdów niekompletnych lub

skompletowanych kategorii N1 objętych

zakresem rozporządzenia (WE) nr 715/2007):

tak/nie(1)

2.17.1. Masa pojazdu podstawowego gotowego do

jazdy: ............................... kg.

2.17.2. Dodana masa standardowa (DAM), obliczona

zgodnie z pkt 5 załącznika XII do

rozporządzenia (WE) nr 692/2008:

.......................................kg.

3. SILNIK(k)

3.1. Producent silnika: .....................

3.1.1. Kod fabryczny silnika (oznaczony na

silniku lub identyfikowalny w inny

sposób): ...............................

3.1.2. Numer homologacji (w stosownych

przypadkach) wraz z oznaczeniem

identyfikacji paliwa: (dotyczy jedynie

pojazdów ciężkich)

3.2. Silnik spalania wewnętrznego

3.2.1.1. Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon

samoczynny/zasilanie dwupaliwowe(1)

Cykl czterosuwowy/dwusuwowy/o tłoku

obrotowym(1)

3.2.1.1.1. Typ silnika dwupaliwowego: typ 1A/typ

1B/typ 2A/typ 2B/typ 3B(1)(x1)

3.2.1.1.2. Wskaźnik energetyczny gazu w części

gorącej cyklu badania WHTC:........... %

3.2.1.2. Liczba i układ cylindrów: ..............

3.2.1.3. Pojemność skokowa silnika (m): ..... cm3

3.2.1.6. Prędkość obrotowa silnika na biegu

jałowym(2): ...... min-1

3.2.1.8. Maksymalna moc netto(n): ...... kW przy

...... min-1 (wartość podana przez

producenta)

3.2.1.11. (Tylko Euro VI) Odniesienia producenta do

pakietu dokumentacji wymaganego na mocy

art. 5, 7 i 9 rozporządzenia (UE) nr

582/2011, umożliwiającego organowi

udzielającemu homologacji ocenę strategii

kontroli emisji oraz systemów

znajdujących się w silniku w celu

zapewnienia prawidłowego działania

środków kontroli NOx

3.2.2.1. Pojazdy lekkie: olej

napędowy/benzyna/LPG/NG lub

biometan/etanol (E 85)/bioolej

napędowy/wodór(1)(6)

3.2.2.2. Pojazdy ciężkie: olej

napędowy/benzyna/LPG/NG-H/NG-L/NG-

HL/etanol (ED95)/etanol (E85)(1)(6)

3.2.2.2.1. (Tylko Euro VI) Paliwa odpowiednie do

napędzania silnika, deklarowane przez

producenta zgodnie z pkt 1.1.3 załącznika

I do rozporządzenia (UE) nr 582/2011

(stosownie do przypadku)

3.2.2.4. Typ zasilania: Jednopaliwowe,

dwupaliwowe, z systemem flex fuel(1)

3.2.2.5. Maksymalna ilość biopaliwa dopuszczalna

w paliwie (wartość podana przez

producenta): ........ % obj.

3.2.3. Zbiornik(-i) paliwa

3.2.3.1. Zbiornik(-i) podstawowy(-we)

3.2.3.1.1. Liczba i pojemność każdego zbiornika:

3.2.3.2. Zbiornik(-i) rezerwowy(-we)

3.2.3.2.1. Liczba i pojemność każdego zbiornika:

3.2.4. Rodzaj zasilania paliwem

3.2.4.1. Gaźnikowe: tak/nie(1)

3.2.4.2. Wtrysk paliwa (jedynie zapłon

samoczynny): tak/nie(1)

3.2.4.2.2. Zasada działania: wtrysk

bezpośredni/komora

wstępna/komora wirowa(1)

3.2.4.3. Wtrysk paliwa (jedynie silniki o

zapłonie iskrowym): tak/nie(1)

3.2.7. Układ chłodzenia: ciecz/powietrze(1)

3.2.8. Układ dolotowy

3.2.8.1. Doładowanie: tak/nie(1)

3.2.8.2. Chłodnica powietrza doładowanego:

tak/nie(1)

3.2.8.3.3. (Tylko Euro VI) Rzeczywiste podciśnienie

w układzie dolotowym przy znamionowej

prędkości obrotowej silnika i przy 100 %

obciążenia pojazdu: kPa

3.2.9. Układ wydechowy

3.2.9.2.1. (Tylko Euro VI) Opis lub rysunek

elementów układu wydechowego

niestanowiących części układu silnika

3.2.9.3.1. (Tylko Euro VI) Rzeczywiste

przeciwciśnienie wydechu przy znamionowej

prędkości obrotowej i pełnym obciążeniu

pojazdu (dotyczy jedynie silników z

zapłonem samoczynnym): ...............kPa

3.2.9.4. Typ, oznaczenie tłumika(-ów) wydechu: ..

W przypadkach gdy ma to znaczenie ze

względu na hałas zewnętrzny, środki

ograniczenia emisji hałasu znajdujące

się w komorze silnika oraz w silniku: ..

3.2.9.5. Umiejscowienie wylotu układu

wydechowego: ...........................

3.2.9.7.1. (Tylko Euro VI) Dopuszczalna pojemność

układu wydechowego: ................dm3

3.2.12. Środki ograniczające zanieczyszczenie

powietrza

3.2.12.2. Dodatkowe urządzenia ograniczające

emisję (jeżeli występują i jeżeli nie są

ujęte w innym punkcie)

3.2.12.2.1. Reaktor katalityczny: tak/nie(1)

3.2.12.1.1 (Tylko Euro VI) Układ recyrkulacji gazów

ze skrzyni korbowej: tak/nie(2)

Jeśli tak, opis i rysunki:

Jeśli nie, wymagana zgodność z

załącznikiem V do rozporządzenia (UE)

nr 582/2011

3.2.12.2.1.11. Systemy/metody regeneracji układu

oczyszczania gazów wydechowych, opis: ..

3.2.12.2.1.11.6. Reagenty eksploatacyjne: tak/nie(1)

3.2.12.2.1.11.7. Typ i stężenie reagenta potrzebnego do

reakcji katalitycznej: .................

3.2.12.2.2. Czujnik tlenu: tak/nie(1)

3.2.12.2.3. Wtrysk powietrza: tak/nie(1)

3.2.12.2.4. Recyrkulacja spalin: tak/nie(1)

3.2.12.2.5. Układ kontroli emisji par paliwa:

tak/nie(1)

3.2.12.2.6. Pochłaniacz cząstek stałych: tak/nie(1)

3.2.12.2.6.9. Pozostałe układy: tak/nie(1)

3.2.12.2.6.9.1. Opis i działanie

3.2.12.2.7. Pokładowy system diagnostyczny (OBD):

tak/nie(1)

3.2.12.2.7.0.1. (Tylko Euro VI) Liczba rodzin silników

OBD w rodzinie silników

3.2.12.2.7.0.2. (Tylko Euro VI) Wykaz rodzin silników OBD

(jeśli ma zastosowanie)

3.2.12.2.7.0.3. (Tylko Euro VI) Liczba rodzin silników

OBD, do których należy silnik

macierzysty/członek rodziny silników:

3.2.12.2.7.0.4. (Tylko Euro VI) Odniesienia producenta do

dokumentacji OBD wymaganej na mocy art. 5

ust. 4 lit. c) i art. 9 ust. 4

rozporządzenia (UE) nr 582/2011 i

określonej w załączniku X do wspomnianego

rozporządzenia do celów homologacji

systemu OBD

3.2.12.2.7.0.5. (Tylko Euro VI) W stosownym przypadku

odniesienie producenta do dokumentacji

dotyczącej instalacji w pojeździe silnika

wyposażonego w system OBD

3.2.12.2.7.0.6. (Tylko Euro VI) W stosownym przypadku

odniesienie producenta do pakietu

dokumentacji dotyczącej instalacji w

pojeździe systemu OBD homologowanego

silnika

3.2.12.2.7.6.5. (Tylko Euro VI) Standardowy protokół

komunikacji OBD:(8)

3.2.12.2.7.7. (Tylko Euro VI) Odniesienie producenta do

informacji dotyczących OBD wymaganych na

mocy art. 5 ust. 4 lit. d) i art. 9 ust.

4 rozporządzenia (UE) nr 582/2011 do

celów zgodności z przepisami w sprawie

dostępu do systemu OBD pojazdu oraz

informacji dotyczących naprawy i obsługi

technicznej pojazdu, lub

3.2.12.2.7.7.1. Ewentualnie zamiast odniesienia

producenta, o którym mowa w pkt

3.2.12.2.7.7, odniesienie do uzupełnienia

do dokumentu informacyjnego określonego w

dodatku 4 do załącznika III do

rozporządzenia (UE) nr 582/2011,

zawierającego następującą tabelę, po

wypełnieniu zgodnie z podanym przykładem:

część - kod usterki - strategia

monitorowania - kryteria wykrywania

usterki - kryteria aktywacji MI -

parametry wtórne - wstępne przygotowanie

- badanie demonstracyjne

katalizator - P0420 - czujnik tlenu 1- i

2-sygnałowy - różnica miedzy czujnikiem

1-a czujnikiem 2-sygnałowym - trzeci cykl

- prędkość obrotowa silnika, obciążenie

silnika, tryb A/F, temperatura

katalizatora - dwa cykle typu 1 - typ 1

3.2.12.2.7.8. (Tylko Euro VI) Części systemu OBD

znajdujące się w pojeździe

3.2.12.2.7.8.1. Wykaz części systemu OBD znajdujących się

w pojeździe

3.2.12.2.7.8.2. Pisemny opis lub rysunek wskaźnika

nieprawidłowego działania (MI)(10)

3.2.12.2.7.8.3. Pisemny opis lub rysunek interfejsu

komunikacji zewnętrznej systemu OBD(10)

3.2.12.2.8. Pozostałe układy (opis i działanie): ...

3.2.12.2.8.1. (Tylko Euro VI) Układy zapewniające

właściwe działanie środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.2. System wymuszający

3.2.12.2.8.2.1. (Tylko Euro VI) Silnik z trwale

dezaktywowanym systemem wymuszającym,

przeznaczony do użycia przez służby

ratownicze lub w pojazdach wskazanych w

art. 2 ust. 3 lit. b) niniejszej dyrektywy:

tak/nie(1)

3.2.12.2.8.3. (Tylko Euro VI) Liczba rodzin silników OBD

w rodzinie silników rozpatrywanej w

związku z zapewnieniem właściwego

działania środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.4. (skreślony)

3.2.12.2.8.5. (Tylko Euro VI) Liczba rodzin silników

OBD, do których należy silnik

macierzysty/członek rodziny silników

3.2.12.2.8.6. (Tylko Euro VI) Najniższe stężenie

aktywnego składnika obecnego w reagencie

nieaktywujące systemu ostrzegania (CDmin):

% (obj.)

3.2.12.2.8.7. (Tylko Euro VI) W stosownych przypadkach

odniesienie producenta do dokumentacji

dotyczącej instalacji w pojeździe systemów

zapewniających właściwe działanie środków

kontroli NOx

3.2.12.2.8.8. (Tylko Euro VI) Znajdujące się w pojeździe

części systemów zapewniających właściwe

działanie środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.8.1. Wykaz znajdujących się w pojeździe części

systemów zapewniających właściwe działanie

środków kontroli NOx

3.2.12.2.8.8.2. W stosownych przypadkach odniesienie

producenta do pakietu dokumentacji

dotyczącej instalacji w pojeździe systemu

zapewniającego właściwe działanie środków

kontroli NOx homologowanego silnika

3.2.12.2.8.8.3. Pisemny opis lub rysunek sygnału

ostrzegawczego(10)

3.2.12.2.8.8.4. Alternatywna homologacja przewidziana w

pkt 2.1 załącznika XIII do rozporządzenia

(UE) nr 582/2011: tak/nie(1)

3.2.12.2.8.8.5. Podgrzewany/niepodgrzewany zbiornik

odczynnika i układ dozowania (zob. pkt 2.4

załącznika 11 do regulaminu nr 49 EKG ONZ)

3.2.12.2.9. Ogranicznik momentu obrotowego: tak/nie(1)

3.2.13.1. Umiejscowienie oznaczenia współczynnika

absorpcji (dotyczy silników z zapłonem

samoczynnym):...........................

3.2.15. Układ zasilania LPG: tak/nie(1)

3.2.16. Układ zasilania NG: tak/nie(1)

3.2.17.8.1.0.1. (Tylko Euro VI) Samodostosowanie?

Tak/Nie(1)

3.2.17.8.1.0.2. (Tylko Euro VI) Kalibracja dla

szczególnego składu gazu: NG-H/NG-L/NG-

HL(1) Przekształcenie dla szczególnego

składu gazu: NG-Ht/NG-Lt/NG-HLt(1)

3.3. Silnik elektryczny

3.3.1. Typ (uzwojenie, wzbudzanie):

3.3.1.1. Maksymalna moc godzinowa: ...... kW

3.3.1.1.1. Maksymalna moc netto(n)

...................................... kW

(wartość deklarowana przez producenta)

3.3.1.1.2. Maksymalna moc uzyskiwana przez 30

minut(n) .............................. kW

(wartość deklarowana przez producenta)

3.3.1.2. Napięcie robocze: ...... V

3.3.2. Akumulator

3.3.2.4. Umiejscowienie:

3.4. Silnik lub zespół silników

3.4.1. Pojazd hybrydowy z napędem elektrycznym:

tak/nie(1)

3.4.2. Kategoria pojazdu hybrydowego z napędem

elektrycznym: z doładowaniem ze źródeł

zewnętrznych/bez doładowania ze źródeł

zewnętrznych(1)

3.5.4. (Tylko Euro VI) Emisje CO2 z silników

pojazdów ciężkich

3.5.4.1. Emisja masowa CO2 w badaniu

WHSC(x3):......................... g/kWh

3.5.4.2. Emisja masowa CO2 w badaniu WHSC w trybie

dieslowskim(x2):................... g/kWh

3.5.4.3. Emisja masowa CO2 w badaniu WHSC w trybie

dwupaliwowym(x1):................. g/kWh

3.5.4.4. Emisja masowa CO2 w badaniu WHTC(9)(x3):

.................................... g/kWh

3.5.4.5. Emisja masowa CO2 w badaniu WHTC w trybie

dieslowskim(9)(x2):................. g/kWh

3.5.4.6. Emisja masowa CO2 w badaniu WHTC w trybie

dwupaliwowym(9)(x1):............. g/kWh

3.5.5. (Tylko Euro VI) Zużycie paliwa przez

silniki pojazdów ciężkich

3.5.5.1. (Zużycie paliwa w badaniu WHTC(x3):

................................... g/kWh

3.5.5.2. Zużycie paliwa w badaniu WHSC w trybie

dieslowskim(x2):................... g/kWh

3.5.5.3. Zużycie paliwa w badaniu WHSC w trybie

dwupaliwowym(x1):................... g/kWh

3.5.5.4. Zużycie paliwa w badaniu WHTC(9)(x3):

.................................... g/kWh

3.5.5.5. Zużycie paliwa w badaniu WHTC w trybie

dieslowskim(9)(x2):................ g/kWh

3.5.5.6. Zużycie paliwa w badaniu WHTC w trybie

dwupaliwowym(9)(x1):................ g/kWh

3.6.5. Temperatura oleju smarnego

minimalna: ...... K

maksymalna: ...... K

4. UKŁAD NAPĘDOWY(p)

4.2. Typ (mechaniczny, hydrauliczny,

elektryczny itp.):

4.5. Skrzynia biegów

4.5.1. Typ (ręczna/automatyczna/CVT

(przekładnia o przełożeniu zmiennym w

sposób ciągły))(1)

4.6. Przełożenia,

BiegPrzełożenia w skrzyni biegów (stosunek obrotów silnika do

obrotów wałka

wyjściowego skrzyni

biegów)

Przełożenie(-a) przekładni

głównej (stosunek

obrotów wałka

wyjściowego skrzyni

biegów do obrotów kół

napędzanych)

Przełożenia całkowite
Maksimum dla CVT

1.

2

3

...

Minimum dla CVT

Bieg wsteczny

4.7. Maksymalna projektowa prędkość pojazdu

(w km/h)(q): ............................

4.9. Tachograf: tak/nie(1)

4.9.1 Znak homologacji: .......................

4.11. Sygnalizator zmiany biegów.................

4.11.1. Wskaźnik akustyczny: tak/nie(1). Jeżeli....

tak,.......................................

należy dołączyć opis dźwięku i poziom......

natężenia dźwięku docierającego do ucha....

kierowcy w dB(A) (należy zagwarantować.....

możliwość włączenia/wyłączenia wskaźnika...

akustycznego)..............................

4.11.2. Informacje wymagane zgodnie z pkt 4.6......

załącznika I do rozporządzenia (UE) (UE) nr

65/2012 (określone przy udzielaniu.........

homologacji typu)..........................

5. OSIE

5.1. Opis każdej osi: ........................

5.2. Marka: ..................................

5.3. Typ: ....................................

5.4. Umiejscowienie osi podnoszonej(-ych): ...

5.5. Umiejscowienie osi przenoszącej(-ych)

obciążenie: .............................

6. ZAWIESZENIE

6.2. Typ i konstrukcja zawieszenia każdej osi

lub koła: ...............................

6.2.1. Regulacja poziomu: tak/nie/opcja(1)

6.2.3. Zawieszenie pneumatyczne osi napędzanej

(-ych): tak/nie(1)

6.2.3.1. Zawieszenie osi napędzanej(-ych)

równoważne zawieszeniu pneumatycznemu:

tak/nie(1)

6.2.4. Zawieszenie pneumatyczne osi

nienapędzanej(-ych): tak/nie(1)

6.2.4.1. Zawieszenie osi nienapędzanej(-ych)

równoważne zawieszeniu pneumatycznemu:

tak/nie(1)

6.6.1. Zespół(-oły) opona/koło

a) w przypadku opon wskazać oznaczenie

rozmiaru, wskaźnik nośności, indeks

prędkości, opór toczenia zgodnie z ISO

28580 (jeżeli ma zastosowanie)(1)

b) w przypadku kół wskazać wymiar(-y)

obręczy i osadzenie(-a))

6.6.1.1. Osie

6.6.1.1.1. Oś 1: ...................................

6.6.1.1.2. Oś 2: ...............................itd.

6.6.1.2. Koło zapasowe, jeżeli występuje: ........

6.6.2. Górna i dolna granica promienia tocznego

6.6.2.1. Oś 1: ...................................

6.6.2.2. Oś 2: ...............................itd.

7. UKŁAD KIEROWNICZY

7.2. Przekładnia kierownicza i koło kierownicy

7.2.1. Typ przekładni kierowniczej

(wyszczególnić dla części przedniej i

tylnej, jeżeli ma zastosowanie): ........

7.2.2. Połączenie z kołami (w tym środki inne

niż mechaniczne; wyszczególnić dla części

przedniej i tylnej, jeżeli ma

zastosowanie): ..........................

7.2.3. Sposób wspomagania, jeżeli występuje: ...

8. UKŁAD HAMULCOWY

8.5. Układ przeciwblokujący: tak/nie/opcja(1)

8.9. Krótki opis układów hamulcowych zgodnie z

pkt 1.6 uzupełnienia do dodatku 1 do

załącznika IX do dyrektywy 71/320/EWG: ..

8.11. Dane szczegółowe dotyczące typu(-ów)

układu(-ów) hamowania długotrwałego: ....

9. NADWOZIE

9.1. Typ nadwozia z wykorzystaniem kodów

określonych w części C załącznika II: ...

9.3. Drzwi kierowcy i pasażerów, zamki i

zawiasy

9.3.1. Układ i liczba drzwi: ...................

9.9. Urządzenia widzenia pośredniego

9.9.1. Lusterka, podać dla każdego lusterka: ...

9.9.1.1. Marka: ..................................

9.9.1.2. Znak homologacji typu: ..................

9.9.1.3. Wariant: ................................

9.9.1.6. Wyposażenie dodatkowe, które może wpływać

na pole widzenia do tyłu: ...............

9.9.2. Urządzenia do widzenia pośredniego inne

niż lusterka: ...........................

9.9.2.1. Typ i opis urządzenia: ..................

9.10. Wyposażenie wnętrza

9.10.3. Siedzenia

9.10.3.1. Liczba miejsc siedzących(s): ............

9.10.3.1.1. Umiejscowienie i układ: .................

9.10.3.2. Siedzenie(-a) przeznaczone do

wykorzystania jedynie w czasie postoju

pojazdu: ................................

9.10.4.1. Typy zagłówków:

zintegrowane/demontowalne/oddzielne(1)

9.10.4.2. Numer(-y) homologacji typu, jeżeli

istnieje(-ą): ...........................

9.10.8 Gaz wykorzystywany jako czynnik

chłodniczy w układach klimatyzacji: .....

9.10.8.1. Układ klimatyzacji jest zaprojektowany

tak, aby zawierał fluorowe gazy

cieplarniane o potencjale globalnego

ocieplenia wyższym niż 150: tak/nie(1)

9.12.2. Rodzaj i umiejscowienie dodatkowych

układów bezpieczeństwa (wskazać

tak/nie/opcja): .........................

(L = lewa strona, P = prawa strona, Ś = środek)
Przednia poduszka powietrznaBoczna poduszka powietrznaNapinacz pasa bezpieczeństwa
Pierwszy rząd siedzeń:(L
(P
Drugi rząd siedzeń(*):(L
(P
(*) Tabelę w razie potrzeby można rozszerzyć w celu uwzględnienia pojazdów mających więcej niż dwa rzędy siedzeń lub pojazdów, które mają na swojej szerokości więcej niż trzy siedzenia.

9.17. Tabliczki znamionowe

9.17.1. Fotografie i/lub rysunki położenia

tabliczek znamionowych i oznakowania

identyfikacyjnego oraz numer

identyfikacyjny pojazdu: ................

9.17.2. Fotografie i/lub rysunki tabliczki

znamionowej lub napisów (przykład

wypełnionej i zwymiarowanej tabliczki)

9.17.3. Fotografie i/lub rysunki numeru

identyfikacyjnego pojazdu (przykład

wypełnionej i zwymiarowanej tabliczki)

9.17.4.1. Wyjaśnia się znaczenie znaków w drugiej

sekcji oraz, gdzie stosowne, w sekcji

trzeciej, użytych w celu spełnienia

wymagań pkt 5.3 normy ISO 3779 - 1983: ..

9.17.4.2. Jeżeli w sekcji drugiej znaki są

stosowane w celu spełnienia wymagań pkt

5.4 normy ISO 3779 - 1983, należy wskazać

te znaki: ...............................

9.22. Przednie zabezpieczenie przed wjechaniem

pod pojazd

9.22.0. Występowanie: tak/nie/częściowo(1)

9.23. Ochrona pieszych

9.23.1. Szczegółowy opis zawierający zdjęcia

i/lub rysunki pojazdu odnoszące się do

struktury, wymiarów,

właściwych linii odniesienia i

materiałów, z których wykonana jest

przednia część pojazdu (wewnętrzna i

zewnętrzna), wraz ze szczegółowymi

informacjami dotyczącymi zainstalowanych

aktywnych systemów zabezpieczeń.

9.24. Przedni układ zabezpieczający

9.24.1. Schemat ogólny (rysunki lub zdjęcia)

wskazujący położenie i zamocowanie

przednich układów zabezpieczających:

9.24.3. Wyczerpujące informacje dotyczące

Wymaganych mocowań oraz pełna instrukcja

montażu, łącznie z wymogami dotyczącymi

momentu dokręcania:

11. POŁĄCZENIA MIĘDZY POJAZDAMI CIĄGNĄCYMI I

PRZYCZEPAMI LUB NACZEPAMI

11.1. Klasa i typ urządzenia(-eń)

sprzęgającego(-ych) zamontowanego(-ych)

lub do zamontowania: ....................

11.3. Instrukcje zamocowania sprzęgu do pojazdu

oraz fotografie lub rysunki punktów

mocowania do pojazdu podanych przez

producenta; dodatkowe informacje, jeżeli

stosowanie sprzęgu danego typu ogranicza

się do niektórych wariantów lub wersji

typu pojazdów: ..........................

11.4. Informacje o wyposażeniu w specjalne

zaczepy do ciągnięcia lub płyty

montażowe: ..............................

11.5. Numer(-y) homologacji typu: .............

12. RÓŻNE

12.7.1. Pojazd wyposażony w urządzenie radarowe

bliskiego zasięgu w paśmie 24 GHz:

tak/nie(1)

12.8. System eCall

12.8.1. Obecność: tak/nie (1)

12.9. Dźwiękowy system informujący o pojeździe

(AVAS)

12.9.1. Numer homologacji typu nadany typowi pojazdu

w odniesieniu do jego emisji dźwięku zgodnie

z regulaminem EKG ONZ nr 138.

12.9.2. Pełne odniesienie do wyników badań poziomów

emisji dźwięku systemu AVAS wykonanych

zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 540/2014.

13. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE AUTOBUSÓW I

AUTOKARÓW

13.1. Klasa pojazdu: klasa I/klasa II/klasa

III/klasa A/klasa B(1)

13.1.2. Typy podwozia, na którym może zostać

zainstalowane nadwozie mające homologację

typu (produ- cent(-ci) oraz typy

pojazdów): ..............................

13.3. Liczba miejsc (siedzących i stojących)

13.3.1. Łącznie (N): ............................

13.3.2. Pokład górny (Na)(1): ...................

13.3.3. Pokład dolny (Nb)(1): ...................

13.4. Liczba miejsc siedzących

13.4.1. Łącznie (A): ............................

13.4.2. Pokład górny (Aa)(1): ...................

13.4.3. Pokład dolny (Ab)(1): ...................

13.4.4. Liczba miejsc dla wózków inwalidzkich dla

pojazdów kategorii M2 i M3:

16. DOSTĘP DO INFORMACJI O NAPRAWACH I

OBSŁUDZE TECHNICZNEJ POJAZDU

16.1. Adres głównej strony internetowej

zapewniającej dostęp do informacji

dotyczących napraw i obsługi technicznej

pojazdu: ................................

B. Kategoria O

0. OGÓLNE

0.1. Marka (nazwa handlowa producenta): ......

0.2. Typ: ....................................

0.2.1. Nazwa(-y) handlowa(-e) (o ile występuje

(-ą)): ..................................

0.3. Sposób identyfikacji typu, jeśli

oznaczono na pojeździe(b): ..............

0.3.1. Umiejscowienie tego oznaczenia: .........

0.4. Kategoria pojazdu(c): ...................

0.4.1. Klasyfikacja(-e) według towarów

niebezpiecznych, do których przewozu

przeznaczony jest pojazd: ...............

0.5. Nazwa firmy i adres producenta:...........

0.8. Nazwa(-y) i adres(-y) fabryki montującej:

.........................................

0.9. Nazwa i adres przedstawiciela producenta

(jeśli istnieje): .......................

1. OGÓLNE CECHY KONSTRUKCYJNE POJAZDU

1.1. Fotografie lub rysunki pojazdu

przedstawiciela typu: ...................

1.3. Liczba osi i kół: .......................

1.3.1. Liczba i umiejscowienie osi z kołami

bliźniaczymi: ...........................

1.3.2. Liczba i pozycja osi kierowanych: .......

1.4. Podwozie (jeśli istnieje) (rysunek

ogólny): ................................

1.9. Podać czy pojazd ciągnący jest przeznaczony

do ciągnięcia naczep lub przyczep i

określić czy przyczepa jest naczepą,

przyczepą z wózkiem skrętnym, przyczepą z

osią centralną czy przyczepą ze sztywnym

dyszlem: ..................................

1.10. Podać czy pojazd jest przeznaczony do

przewozu towarów w regulowanej

temperaturze: .............................

2. MASY I WYMIARY(f)(g)(7)

(w kg i mm) (w razie potrzeby odwołać się

do rysunku)

2.1. Rozstaw(-y) osi (przy pełnym obciążeniu)

(gl): ..................................

2.1.1. Pojazdy dwuosiowe

2.1.2. Pojazdy z trzema osiami i więcej

2.1.2.1. Rozstaw osi pomiędzy kolejnymi osiami, od

osi najbardziej wysuniętej do przodu do

osi najbardziej wysuniętej do tyłu

2.1.2.2. Całkowity rozstaw osi

2.3.1. Rozstaw kół każdej osi kierowanej (g4): .

2.3.2. Rozstaw kół wszystkich pozostałych osi

(g4): ...................................

2.4. Zakres wymiarów pojazdu (gabarytowych)

2.4.1. Dla podwozia bez zabudowy

2.4.1.1. Długość(g5): ...........................

2.4.1.1.1. Największa dopuszczalna długość: ........

2.4.1.1.2. Najmniejsza dopuszczalna długość: .......

2.4.1.1.3. W przypadku przyczep maksymalna

dopuszczalna długość dyszla(g6): ........

2.4.1.2. Szerokość(g7): ..........................

2.4.1.2.1. Największa dopuszczalna szerokość: ......

2.4.1.2.2. Najmniejsza dopuszczalna szerokość: .....

2.4.2. W przypadku podwozia z zabudową

2.4.2.1. Długość(g5): ............................

2.4.2.1.1. Długość przestrzeni ładunkowej: .........

2.4.2.1.2. W przypadku przyczep maksymalna

dopuszczalna długość dyszla(g6): ........

2.4.2.2. Szerokość(g7): ..........................

2.4.2.2.1. Grubość ścian (w przypadku pojazdów

przeznaczonych do przewozu towarów w

regulowanej temperaturze): ..............

2.4.2.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy)(g8)

(w przypadku zawieszenia o regulowanej

wysokości wskazać normalne położenie

podczas jazdy): .........................

2.6. Masa pojazdu gotowego do jazdy(h)

a) minimum i maksimum dla każdego wariantu:

.........................................

b) masa każdej wersji (należy dostarczyć

zestawienie): ..........................

2.6.1. Rozkład tej masy na osie i, w przypadku

naczepy, przyczepy z osią centralną lub

przyczepy ze sztywnym dyszlem, masa w

punkcie sprzęgu: ..........................

a) minimum i maksimum dla każdego wariantu:

.........................................

b) masa każdej wersji (należy dostarczyć

zestawienie): .............................

2.6.2. Masa wyposażenia dodatkowego (zgodnie z

definicją w art. 2 pkt 5 rozporządzenia

(UE) nr 1230/2012: ........................

2.7. Minimalna masa skompletowanego pojazdu

podana przez producenta w przypadku

pojazdu niekompletnego: .................

2.8. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa

całkowita, podana przez producenta(i)(3):

...........................................

2.8.1. Rozkład tej masy na poszczególne osie i,

w przypadku naczepy lub przyczepy z osią

centralną, obciążenie w punkcie sprzęgu(3):

...........................................

2.9. Technicznie dopuszczalne maksymalne

obciążenie na każdą oś: .................

2.10. Technicznie dopuszczalna masa na każdą

grupę osi

2.12. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa w

punkcie sprzęgu:

2.12.2. naczepy, przyczepy z osią centralną lub

przyczepy ze sztywnym dyszlem: ............

2.16. Maksymalne dopuszczalne masy do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych

(fakultatywne)

2.16.1. Maksymalna dopuszczalna masa całkowita do

celów rejestracyjnych i eksploatacyjnych:

.........................................

2.16.2. Maksymalna dopuszczalna masa do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych na każdą

oś oraz, w przypadku naczepy lub przyczepy

z osią centralną, podane przez producenta

obciążenie w punkcie sprzęgu, o ile jest

mniejsze niż technicznie dopuszczalna

maksymalna masa w punkcie sprzęgu: ........

2.16.3. Maksymalna dopuszczalna masa do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych na każdą

grupę osi: ...............................

2.16.4. Dopuszczalna masa całkowita przyczepy

ciągniętej przez pojazd do celów

rejestracyjnych i eksploatacyjnych

(dopuszcza się wiele zakresów dla każdej

konfiguracji technicznej(5)): ...........

4. UKŁAD NAPĘDOWY

4.7. Maksymalna projektowa prędkość pojazdu (w

km/h)(q): ...............................

5. OSIE

5.1. Opis każdej osi: ........................

5.2. Marka: ..................................

5.3. Typ: ....................................

5.4. Umiejscowienie osi podnoszonej(-ych): ...

5.5. Umiejscowienie osi przenoszącej(-ych)

obciążenie: .............................

6. ZAWIESZENIE

6.2. Typ i konstrukcja zawieszenia każdej osi

lub koła: ...............................

6.2.1. Regulacja poziomu: tak/nie/opcja(1)

6.2.4. Zawieszenie pneumatyczne osi

nienapędzanej(-ych): tak/nie(1)

6.2.4.1. Zawieszenie osi nienapędzanej(-ych)

równoważne zawieszeniu pneumatycznemu:

tak/nie(1)

6.6.1. Zespół(-oły) opona/koło

a) w przypadku opon wskazać oznaczenie

rozmiaru, wskaźnik nośności, indeks

prędkości, opór toczenia zgodnie z ISO

28580 (jeżeli ma zastosowanie)(1)

b) w przypadku kół wskazać wymiar(-y)

obręczy i osadzenie(-a))

6.6.1.1. Osie

6.6.1.1.1. Oś 1: ...................................

6.6.1.1.2. Oś 2: ...................................

itd.

6.6.1.2. Koło zapasowe, jeżeli występuje: ........

6.6.2. Górna i dolna granica promieni tocznych

6.6.2.1. Oś 1: ...................................

6.6.2.2. Oś 2: ...................................

itd.

7. UKŁAD KIEROWNICZY

7.2. Przekładnia kierownicza i koło kierownicy

7.2.1. Typ przekładni kierowniczej

(wyszczególnić dla części przedniej i

tylnej, jeżeli ma zastosowanie): ........

7.2.2. Połączenie z kołami (w tym środki inne

niż mechaniczne; wyszczególnić dla części

przedniej i tylnej, jeżeli ma

zastosowanie): ..........................

7.2.3. Sposób wspomagania, jeżeli występuje: ...

8. UKŁAD HAMULCOWY

8.5. Układ przeciwblokujący: tak/nie/opcja(1)

8.9. Krótki opis układów hamulcowych zgodnie z

pkt 1.6 uzupełnienia do dodatku 1 do

załącznika IX do dyrektywy 71/320/EWG: ..

9. NADWOZIE

9.1. Typ nadwozia z wykorzystaniem kodów

określonych w części C załącznika II: ...

9.17. Tabliczki znamionowe

9.17.1. Fotografie i/lub rysunki położenia

tabliczek znamionowych i oznakowania

identyfikacyjnego oraz numer

identyfikacyjny pojazdu: ................

9.17.2. Fotografie i/lub rysunki tabliczki

znamionowej lub napisów (przykład

wypełnionej i zwymiarowanej tabliczki)

9.17.3. Fotografie i/lub rysunki numeru

identyfikacyjnego pojazdu (przykład

wypełnionej i zwymiarowanej tabliczki)

9.17.4.1. Wyjaśnia się znaczenie znaków w drugiej

sekcji oraz, gdzie stosowne, w sekcji

trzeciej, użytych w celu spełnienia

wymagań pkt 5.3 normy ISO 3779 - 1983:

9.17.4.2. Jeżeli w sekcji drugiej znaki są

stosowane w celu spełnienia wymagań pkt

5.4 normy ISO 3779 - 1983, należy wskazać

te znaki: ...............................

11. POŁĄCZENIA MIĘDZY POJAZDAMI CIĄGNĄCYMI I

PRZYCZEPAMI LUB NACZEPAMI

11.1. Klasa i typ urządzenia(-eń)

sprzęgającego(-ych) zamontowanego(-ych)

lub do zamontowania:

11.5. Numer homologacji typu:

CZĘŚĆ II

Tabela pokazująca kombinacje danych wymienionych w części I z wersjami i wariantami typu pojazdu

Nr pozycjiWszystkieWersja 1Wersja 2Wersja 3Wersja n

Uwagi:

(a) Dla każdego wariantu w typie sporządza się oddzielną tabelę.

(b) Dane, w których przypadku nie ma ograniczeń w kombinacji w ramach wariantu, wymienia się w kolumnie "Wszystkie".

(c) Powyższe informacje mogą być przedstawione w innym formacie lub układzie lub łączone z informacjami podanymi w części I.

(d) Każdy wariant i każda wersja identyfikowane są przy pomocy kodu alfanumerycznego składającego się z kombinacji liter i cyfr, który należy również wskazać w świadectwie zgodności (załącznik IX) danego pojazdu.

(e) Wariant(-y) podlegające pod załącznik XI są identyfikowane przy pomocy specjalnego kodu alfanumerycznego.

CZĘŚĆ III

Numery homologacji typu

Podać wymagane poniżej informacje o przedmiotach mających zastosowanie dla tego pojazdu w załączniku IV lub załączniku XI. (Należy uwzględnić wszystkie odpowiednie homologacje dla każdego przedmiotu. Informacji dotyczących części nie podaje się w tym miejscu, jeżeli znajdują się na świadectwie homologacji odnoszącym się do wymagań instalacji.)

PrzedmiotNumer homologacji typu lub numer sprawozdania z badań(***)Państwo członkowskie

lub umawiająca się

strona(*) udzielające

homologacji typu(**)

lub wystawiające

sprawozdanie

z badań(***)

Data rozszerzeniaWariant(y)/Wersja(-e)
(*) Umawiające się strony zrewidowanego porozumienia z 1958 r.

(**) Powinny być wskazane, jeżeli informacji o nich nie można uzyskać z numeru homologacji typu.

(***) Powinny być wskazane, jeżeli producent stosuje postanowienia art. 9 ust. 6. W takim przypadku w drugiej kolumnie należy podać stosowany akt prawny.

Podpis: ..................................................

Stanowisko w przedsiębiorstwie: ..........................

Data: ....................................................

ZAŁĄCZNIK  IV  24

WYMOGI DO CELÓW HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDÓW

CZĘŚĆ  I

Akty prawne do celów homologacji typu WE pojazdów produkowanych w nieograniczonych seriach

PunktPrzedmiotAkt prawnyZastosowanie
M1M2M3N1N2N3O1O2O3O4
1Dopuszczalny poziom hałasuDyrektywa 70/157/EWGXXXXXX
1APoziom dźwiękuRozporządzenie (UE) nr 540/2014XXXXXX
2AEmisje (Euro 5 i 6) pojazdów lekkich/dostęp do informacjiRozporządzenie (WE) nr 715/2007X(1)X(1)X(1)X(1)
3-10(skreślone)
6ADostęp do pojazdu i jego zwrotność (stopnie służące do wsiadania, stopnie nadwozia i uchwyty)Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 130/2012

XXXX
10AKompatybilność elektromagnetycznaRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 10

XXXXXXXXXX
17ADostęp do pojazdu i jego zwrotność (bieg wsteczny)Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 130/2012

XXXXXX
12-38(skreślone)
38AZagłówki wbudowane lub niewbudowane w siedzenia pojazdówRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 25

X
40(skreślony)
41(skreślony)
41AEmisje (Euro VI) pojazdów ciężkich/dostęp do informacjiRozporządzenie (WE) nr 595/2009X(9)X(9)XX(9)X(9)X
42-45(skreślone)
45AMateriały oszklenia bezpiecznego i ich montaż w pojazdachRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 43

XXXXXXXXXX
46(skreślony)
46AMontowanie oponRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 458/2011

XXXXXXXXXX
46BOpony pneumatyczne do pojazdów silnikowych i ich przyczep (klasa C1)Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 30

XXXX
46COpony pneumatyczne do pojazdów użytkowych i ich przyczep (klasy C2 i C3)Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 54

XXXXXXX
46DEmisja hałasu toczenia opon, przyczepność opon na mokrych nawierzchniach oraz opór toczenia opon (klasy C1, C2 i C3)Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 117

XXXXXXXXXX
46EZespoły zapasowe do użytku tymczasowego, opony/system typu "run flat" oraz system monitorowania ciśnienia w oponachRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 64

X(9A)X(9A)
47-57(skreślone)
57AUrządzenia zabezpieczające przed wjechaniem pod przód pojazdu (FUPD); zabezpieczenie przed wjechaniem pod przód pojazdu (FUP)Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 93

XX
58Ochrona pieszychRozporządzenie (WE) nr 78/2009XX
59Zdolność do recyklinguDyrektywa 2005/64/WEXX-
60(puste)
61Systemy klimatyzacjiDyrektywa 2006/40/WEXX(14)
62Instalacja wodorowaRozporządzenie (WE) nr 79/2009XXXXXX
63Bezpieczeństwo ogólneRozporządzenie (WE) nr 661/2009X(15)X(15)X(15)X(15)X(15)X(15)X(15)X(15)X(15)X(15)
64Sygnalizatory zmiany biegówRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 65/2012

X
65Zaawansowany system hamowania awaryjnegoRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 347/2012

XXXX
66System ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchuRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 351/2012

XXXX
67Określone elementy wykorzystujące skroplony gaz ropopochodny (LPG) oraz ich instalacja w pojazdach silnikowychRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 67

XXXXXX
68Systemy alarmowe pojazdówRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 97

XX
69Bezpieczeństwo elektryczneRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 100

XXXXXX
70Określone elementy wykorzystujące sprężony gaz ziemny oraz ich instalacja w pojazdach silnikowychRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 110

XXXXXX
71Wytrzymałość kabinyRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 29

XXX
72.System eCallRozporządzenie (UE) 2015/758XX
Objaśnienia:

X Akt prawny mający zastosowanie.

Uwaga: Serie poprawek regulaminów EKG ONZ, które stosuje się obowiązkowo, są wymienione w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 661/2009. Serie poprawek przyjęte w okresie późniejszym akceptowane są jako alternatywne.

(1) Dla pojazdów o masie odniesienia nieprzekraczającej 2 610 kg. Na wniosek producenta może mieć zastosowanie do pojazdów o masie odniesienia nieprzekraczającej 2 840 kg.

(2) W przypadku pojazdów wyposażonych w instalację LPG lub CNG wymagana jest homologacja typu pojazdu zgodnie z regulaminem EKG ONZ nr 67 lub regulaminem EKG ONZ nr 110.

(3) Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 661/2009 wymagane jest zainstalowanie systemu elektronicznej kontroli stateczności ("ESC"). Z tego względu do celów homologacji typu WE nowych typów pojazdów oraz do celów rejestracji, sprzedaży i dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów należy spełnić wymagania określone w załączniku 21 do regulaminu EKG ONZ nr 13. Zamiast terminów określonych w regulaminie EKG ONZ nr 13 stosuje się daty wdrożenia określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 661/2009.

(4) Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 661/2009 wymagane jest zainstalowanie systemu ESC. Z tego względu do celów homologacji typu WE nowych typów pojazdów oraz do celów rejestracji, sprzedaży i dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów należy spełnić wymagania określone w części A załącznika 9 do regulaminu EKG ONZ nr 13-H. Zamiast terminów określonych w regulaminie EKG ONZ nr 13-H stosuje się terminy wdrożenia określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 661/2009.

(4A) O ile jest zamontowane, urządzenie zabezpieczające musi spełniać wymogi regulaminu EKG ONZ nr 18. (4B) Rozporządzenie to stosuje się do siedzeń, które nie są objęte zakresem regulaminu EKG ONZ nr 80.

(5) Pojazdy tej kategorii muszą być wyposażone w odpowiednie urządzenia do odszraniania i odmgławiania szyby przedniej.

(6) Pojazdy tej kategorii muszą być wyposażone w odpowiednie spryskiwacze i wycieraczki szyby przedniej.

(7) (skreślone).

(8) Dla pojazdów o masie odniesienia przekraczającej 2 610 kg i w przypadku których nie skorzystano z możliwości opisanej w uwadze (1).

(9) Dla pojazdów o masie odniesienia przekraczającej 2 610 kg, które nie są homologowane (na wniosek producenta i pod warunkiem że masa odniesienia nie przekracza 2 840 kg) na mocy rozporządzenia WE nr 715/2007.

Dla pozostałych opcji zob. art. 2 rozporządzenia (WE) nr 595/2009. (9A) Stosuje się wyłącznie w przypadku gdy wyposażenie takich pojazdów wchodzi w zakres regulaminu EKG ONZ nr 64. System monitorowania ciśnienia w oponach pojazdów kategorii M1 jest obowiązkowy zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 661/2009.

(10) Stosuje się jedynie do pojazdów wyposażonych w sprzęg(-i).

(11) Stosuje się do pojazdów o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5 tony.

(12) Dotyczy wyłącznie pojazdów, których "punkt odniesienia siedzenia (punkt 'R')" najniższego siedzenia znajduje się nie wyżej niż 700 mm nad poziomem jezdni.

(13) Stosuje się tylko wtedy, gdy producent stara się o homologację typu pojazdów przeznaczonych do transportu towarów niebezpiecznych.

(14) Dotyczy tylko pojazdów kategorii N1, klasy I, jak opisano w pierwszej tabeli w pkt 5.3.1.4 załącznika I do dyrektywy 70/220/EWG.

(15) Zgodność z rozporządzeniem (WE) nr 661/2009 jest obowiązkowa, jednakże nie przewidziano homologacji typu odnoszącej się do tego pojedynczego punktu, ponieważ jego zakres odpowiada połączeniu następujących oddzielnych punktów: 3 A, 3B, 4 A, 5 A, 6 A, 6B, 7 A, 8 A, 9 A, 9B, 10 A, 12 A, 13 A, 13B, 14 A, 15 A, 15B, 16 A, 17 A, 17B, 18 A, 19 A, 20 A, 21 A, 22 A, 22B, 22C, 23 A, 24 A, 25 A, 25B, 25C, 25D, 25E, 25F, 26 A, 27 A, 28 A, 29 A, 30 A, 31 A, 32 A, 33 A, 34 A, 35 A, 36 A, 37 A, 38 A, 42 A, 43 A, 44 A, 45 A, 46 A, 46B, 46C, 46D, 46E, 47 A, 48 A, 49 A, 50 A, 50B, 51 A, 52 A, 52B, 53 A, 54 A, 56 A, 57 A i 64 do 71.

(16) Dotyczy pojazdów o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 7 500 kg

DODATEK  1  25

Akty prawne do celów homologacji typu WE pojazdów produkowanych w małych seriach na podstawie art. 22

1.
Niniejszy dodatek stosuje się do nowych homologacji typu WE pojazdów produkowanych w małych seriach, udzielonych od dnia 1 listopada 2012 r., z wyjątkiem pkt 54A, który stosuje się od dnia 1 listopada 2014 r.
2.
Homologacje typu WE pojazdów produkowanych w małych seriach, udzielone przed dniem 1 listopada 2012 r., tracą ważność w dniu 31 października 2016 r. Organy krajowe uznają świadectwa zgodności dla pojazdów za nieważne dla celów art. 26 ust. 1 niniejszej dyrektywy, jeżeli homologacje te nie zostały zaktualizowane w odniesieniu do wymagań niniejszego dodatku.
PunktPrzedmiotAkt prawnyKwestie szczegółoweZastosowanie i wymagania szczegółowe
1Dopuszczalny poziom hałasuDyrektywa 70/157/EWGA
1APoziom dźwiękuRozporządzenie (UE) nr 540/2014A
2Emisje (Euro 5 i 6) pojazdów lekkich/ dostęp do informacjiRozporządzenie (WE) nr 715/2007.A
a) Pokładowy system diagnostyczny (OBD)Pojazd musi być wyposażony w system OBD spełniający wymagania art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 692/2008 (system ODB musi być zaprojektowany w taki sposób, aby rejestrować przynajmniej nieprawidłowe działanie układu sterowania silnikiem).

Musi być możliwa komunikacja interfejsu OBD z powszechnie używanymi narzędziami diagnostycznymi.

b) Zgodność eksploatacyjnanie dot.
c) Dostęp do informacjiWystarczy, że producent zapewni łatwy i odpowiedni dostęp do informacji o naprawach i konserwacji.
d) Pomiar mocy(w przypadku gdy producent stosuje silnik od innego producenta)

Akceptuje się dane producenta silnika dotyczące badań na hamowni, pod warunkiem że układ sterowania silnika jest identyczny (tj. co najmniej posiada taki sam sterownik elektroniczny (ECU)).

Badanie mocy wyjściowej można przeprowadzić na hamowni podwoziowej. Należy wziąć pod uwagę straty mocy w układzie przeniesienia napędu."

3AZabezpieczenia przeciwpożarowe (zbiorniki paliwa ciekłego)Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 34

a) Zbiorniki paliwa ciekłegoB
b) Montaż w pojeździeB
3BUrządzenia zabezpieczające przed wjechaniem pod tył pojazdu i ich montaż; zabezpieczenie przed wjechaniem pod tył pojazduRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 58

B
4AMiejsce do montowania i mocowania tylnych tablic rejestracyjnychRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (EU) nr 1003/2010

B
5AUkłady kierowniczeRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 79

C
a) Układy mechaniczneStosuje się przepisy pkt 5 regulaminu EKG ONZ nr 79.

Przeprowadza się wszystkie badania określone w pkt 6.2 regulaminu EKG ONZ nr 79 oraz stosuje się wymogi pkt 6.1 regulaminu EKG ONZ nr 79.

b) Złożone układy elektronicznego sterowania pojazduStosuje się wszystkie wymogi załącznika 6 do regulaminu EKG ONZ nr 79.

Zgodność z tymi wymogami może być sprawdzona wyłącznie przez wyznaczoną służbę techniczną.

6AZamki i elementy mocowania drzwiRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 11

C
a) Wymagania ogólne (pkt 5 regulaminu EKG ONZ nr 11)Stosuje się wszystkie wymagania.
b) Wymagania dotyczące osiągów (pkt 6 regulaminu EKG ONZ nr 11)Stosuje się tylko wymogi pkt 6.1.5.4. i 6.3. dotyczące zamków do drzwi.
7ADźwiękowe urządzenia ostrzegawcze i sygnały dźwiękoweRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 28

a) CzęściX
b) Montaż w pojeździeB
8AUrządzenia widzenia pośredniego i ich instalacjaRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 46

a) CzęściX
b) Montaż w pojeździeB
9BUkłady hamulcoweRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 13-H

a) Wymagania w zakresie konstrukcji i badańA
b) Elektroniczny układ sterowania stabilnością (ESC) i układ wspomagania hamowania w sytuacjach awaryjnych (BAS)Montaż BAS i ESC nie jest wymagany. Jeśli są one zamontowane, to muszą być zgodne z wymaganiami regulaminu EKG ONZ nr 13-H.
10AKompatybilność elektromagnetycznaRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 10

B
12AWyposażenie wnętrzaRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 21

C
a) Układ wnętrza
(i) Wymagania dotyczące promieni i występu przełączników, przełączników gałkowych itp., urządzeń sterowniczych i kontrolnych oraz ogólnego wyposażenia wnętrzaNa wniosek producenta można odstąpić od wymogów pkt 5.1-5.6 regulaminu EKG ONZ nr 21.

Stosuje się wymogi pkt 5.2 regulaminu EKG ONZ nr 21 z wyjątkiem pkt 5.2.3.1, 5.2.3.2 i 5.2.4.

(ii) Badania pochłaniania energii przez górną deskę rozdzielcząBadania pochłaniania energii przez górną deskę rozdzielczą przeprowadza się jedynie, jeżeli pojazd nie jest wyposażony w co najmniej dwie przednie poduszki powietrzne lub dwa czteropunktowe pasy bezpieczeństwa.
(iii) Badanie

pochłaniania energii przez tylną część siedzenia

nie dot.
b) Elektryczne sterowanie okien, ruchomych części dachu oraz układów przegradzających.Stosuje się wszystkie wymogi pkt 5.8 regulaminu EKG ONZ nr 21.
13AZabezpieczenie pojazdów silnikowych przed ich nieuprawnionym użyciemRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 116

A

Można stosować przepisy określone w pkt 8.3.1.1.1 regulaminu EKG ONZ nr 116 zamiast przepisów określonych w pkt 8.3.1.1.2 tegoż regulaminu, niezależnie od rodzaju mechanizmu napędowego

14AOchrona kierowcy przed układem kierowniczym w przypadku uderzeniaRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 12

C
Badania są wymagane jeżeli pojazd nie został przebadany zgodnie z regulaminem EKG ONZ nr 94 (zob. pkt 53A)
15ASiedzenia, ich mocowania i zagłówkiRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 17

C
a) Wymagania ogólne

(i) Specyfikacje

Stosuje się wymogi pkt 5.2 regulaminu EKG ONZ nr 17 z wyjątkiem pkt 5.2.3.
(ii) Badania wytrzymałościowe oparć siedzeń i zagłówkówStosuje się wymogi pkt 6.2 regulaminu EKG ONZ nr 17.
(iii) Badania

odblokowania i regulacji

Badanie wykonuje się zgodnie z wymogami załącznika 7 do regulaminu EKG ONZ nr 17.
b) Zagłówki

(i) Specyfikacje

Stosuje się wymogi pkt 5.4, 5.5, 5,6, 5.10, 5.11 i 5.12. regulaminu EKG ONZ nr 17 z wyjątkiem pkt 5.5.2.
(ii) Badania wytrzymałościowe zagłówkówPrzeprowadza się badanie określone w pkt 6.4.
c) Wymogi specjalne dotyczące ochrony znajdujących się w pojeździe osób przed przemieszczającym się bagażemNa wniosek producenta można odstąpić od wymagań określonych w załączniku 9 do regulaminu EKG ONZ nr 26.
16AWystające elementy zewnętrzneRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 26

C
a) Specyfikacje ogólneStosuje się wymogi pkt 5 regulaminu EKG ONZ nr 26.
b) Specyfikacje szczegółoweStosuje się wymogi pkt 6 regulaminu EKG ONZ nr 26.
17ADostęp do pojazdu i jego zwrotnośćRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 130/2012

D
17BZespół prędkościomierza oraz jego montażRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 39

B
18ATabliczka znamionowa producenta oraz numer identyfikacyjny pojazduRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Rozporządzenie (UE) nr 19/2011

B
19AKotwiczenia pasów bezpieczeństwa, systemy kotwiczenia ISOFIX i kotwiczenia górnego paska mocującego ISOFIXRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 14

B
20AInstalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdachRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 48

B

Światła dzienne montuje się w nowym typie pojazdu zgodnie z art. 2 dyrektywy 2008/89/WE.

21AUrządzenia odblaskowe pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczepRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 3

X
22APrzednie i tylne światła pozycyjne, światła stopu oraz światła obrysowe górne pojazdów silnikowych i ich przyczepRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 7

X
22BŚwiatła jazdy dziennej przeznaczone dla pojazdów o napędzie silnikowymRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 87

X
22CŚwiatła obrysowe boczne przeznaczone do pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczepRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 91

X
23AKierunkowskazy pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczepRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 6

X
24AUrządzenia do oświetlenia tylnych tablic rejestracyjnych pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczepRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 4

X
25ASamochodowe halogenowe reflektory typu "sealed beam" z asymetrycznymi światłami mijania lub światłami drogowymi lub z obydwoma tymi światłamiRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 31

X
25BŻarówki stosowane whomologowanych reflektorach pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczepRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 37

X
25CReflektory z wyładowczymi źródłami światłaRozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 98

X
25DWyładowcze

źródła światła do

homologowanych

świateł wyładowczych pojazdów

o napędzie silnikowym

Rozporządzenie (WE) nr 661/2009

Regulamin EKG ONZ nr 99

X