Dzienniki UE

Dz.U.UE.L.2000.262.21

| Akt obowiązujący
Wersja od: 24 czerwca 2020 r.

DYREKTYWA 2000/54/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z dnia 18 września 2000 r.
w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy

(siódma dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG)

(Dz.U.UE L z dnia 17 października 2000 r.)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 137 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego 1 ,

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu 2 ,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa Rady 90/679/EWG z dnia 26 listopada 1990 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy (siódma dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) 3  była wielokrotnie zmieniana 4 . Do celów przejrzystości i racjonalności dyrektywa 90/679/EWG powinna zostać skodyfikowana.

(2) Zgodność z minimalnymi wymaganiami, mającymi na celu zagwarantowanie lepszego standardu bezpieczeństwa i zdrowia w zakresie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy, jest istotna dla zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.

(3) Niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczegółową w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy 5 . Przepisy tej dyrektywy mają zatem pełne zastosowanie do narażenia pracowników na działanie czynników biologicznych z zastrzeżeniem dla bardziej rygorystycznych i/lub bardziej szczegółowych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie.

(4) Dokładniejszą wiedzę na temat ryzyka związanego z narażeniem na działanie czynników biologicznych można uzyskać poprzez prowadzenie rejestrów.

(5) Lista i klasyfikacja czynników biologicznych muszą być regularnie sprawdzane i korygowane w oparciu o nowe dane naukowe.

(6) W odniesieniu do szeregu czynników biologicznych należy przedstawić dane dodatkowe do ich sklasyfikowania.

(7) Pracodawcy muszą mieć aktualne informacje na temat nowych osiągnięć technologicznych w celu poprawy ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.

(8) W celu ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników narażonych na czynniki biologiczne powinny zostać podjęte środki zapobiegawcze.

(9) Niniejsza dyrektywa stanowi praktyczny aspekt realizacji społecznego wymiaru rynku wewnętrznego.

(10) Zgodnie z decyzją Rady 74/325/EWG 6 , Komisja powinna konsultować się z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy w celu formułowania propozycji w tym zakresie. Zasięgano jego opinii przy formułowaniu projektów dyrektyw Rady zawartych w niniejszej dyrektywie.

(11) Niniejsza dyrektywa pozostaje z zastrzeżeniem dla zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących końcowych terminów transpozycji, wymienionych w załączniku VIII część B,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

ROZDZIAŁ  I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł  1

Cel

1.  Niniejsza dyrektywa ma na celu ochronę pracowników przed ryzykiem dla ich zdrowia i bezpieczeństwa, łącznie z zapobieganiem takiemu ryzyku, powstającym lub mogącym powstać w wyniku narażenia na działanie czynników biologicznych w miejscu pracy.

Ustanawia ona poszczególne wymogi minimalne w tej dziedzinie.

2.  Dyrektywę 89/391/EWG stosuje się w pełni do całego obszaru, określonego w ust. 1, z zastrzeżeniem dla bardziej rygorystycznych i/lub szczegółowych przepisów, zawartych w niniejszej dyrektywie.
3.  Niniejszą dyrektywę stosuje się z zastrzeżeniem dla przepisów dyrektywy Rady 90/219/EWG 7  oraz dyrektywy Rady 90/220/EWG 8 .
Artykuł  2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

a) "czynniki biologiczne" oznaczają drobnoustroje, włącznie z tymi, które zostały zmodyfikowane genetycznie, hodowle komórkowe i wewnętrzne pasożyty ludzkie, mogące być przyczyną zakażenia i alergii lub zatrucia;
b) "drobnoustroje" oznaczają komórkowe i bezkomórkowe jednostki mikrobiologiczne, zdolne do replikacji lub przenoszenia materiału genetycznego;
c) "hodowle komórkowe" oznaczają hodowlę in vitro komórek pochodzących z organizmów wielokomórkowych.

"Czynniki biologiczne" klasyfikuje się w czterech grupach ryzyka zgodnie z ich poziomem ryzyka zakażenia:

1. czynnik biologiczny należący do grupy 1 oznacza taki, poprzez który wywołanie choroby u ludzi jest mało prawdopodobne;
2. czynnik biologiczny należący do grupy 2 oznacza taki, który może wywoływać chorobę u ludzi i może być niebezpieczny dla pracowników; jego rozprzestrzenienie się na teren Wspólnoty jest mało prawdopodobne; skuteczna profilaktyka lub leczenie są możliwe;
3. czynnik biologiczny należący do grupy 3 oznacza taki, który może wywoływać ciężką chorobę u ludzi i może stanowić poważne niebezpieczeństwo dla pracowników; istnieje ryzyko jego rozprzestrzenia na terenie Wspólnoty, lecz zazwyczaj skuteczna profilaktyka lub leczenie są możliwe;
4. czynnik biologiczny należący do grupy 4 oznacza taki, który wywołuje ciężką chorobę u ludzi i stanowi poważne niebezpieczeństwo dla pracowników; istnieje wysokie ryzyko jego rozprzestrzenia na terenie Wspólnoty; zazwyczaj skuteczna profilaktyka lub leczenie nie są możliwe.
Artykuł  3

Zakres - oszacowanie i ocena ryzyka

1.  Niniejsza dyrektywa dotyczy czynności, podczas których pracownicy w wyniku wykonywania pracy są lub mogą być potencjalnie narażeni na działanie czynników biologicznych.
2.  W przypadku jakiejkolwiek czynności mogącej stwarzać ryzyko wystąpienia narażenia na działanie czynników biologicznych należy ustalić rodzaj, stopień oraz czas trwania narażenia pracowników w celu umożliwienia oceny stopnia wszelkiego zagrożenia dla zdrowia lub bezpieczeństwa pracowników oraz ustanowienia środków ostrożności, które należy podjąć.

W przypadku czynności wiążących się z narażeniem na działanie kilku grup czynników biologicznych, ryzyko określane jest na podstawie zagrożeń wywoływanych przez wszystkie obecne niebezpieczne czynniki biologiczne.

Ocena powinna być odnawiana regularnie oraz w każdym przypadku, gdy następuje jakakolwiek zmiana warunków, mogąca wpłynąć na narażenie pracowników na działanie czynników biologicznych.

Pracodawca musi na żądanie właściwych władz przedstawić informacje, na podstawie których przeprowadzono ocenę.

3.  Ocenę określoną w ust. 2 przeprowadza się na podstawie wszystkich dostępnych informacji z uwzględnieniem:
a) klasyfikacji czynników biologicznych stanowiących lub mogących stanowić niebezpieczeństwo dla zdrowia ludzi, określonych w art. 18;
b) zaleceń właściwych władz wskazujących na konieczność kontroli czynników biologicznych w celu ochrony zdrowia pracowników, jeżeli w wyniku wykonywania pracy pracownicy są lub mogą być narażeni na działanie takich czynników biologicznych;
c) informacji na temat chorób, które mogą wystąpić w następstwie pracy wykonywanej przez pracownika;
d) potencjalnego działania alergizującego lub toksycznego, występującego w wyniku wykonywanej przez pracownika pracy;
e) wiedzy na temat choroby na którą stwierdzono, że cierpi pracownik i która ma bezpośredni związek z jego pracą.
Artykuł  4

Stosowanie poszczególnych artykułów w odniesieniu do oceny ryzyka

1.  Jeżeli wyniki oceny, określonej w art. 3, wskazują występowanie narażenia i/lub potencjalnego narażenia na czynnik biologiczny grupy 1, bez rozpoznanego ryzyka zdrowotnego dla pracowników, nie stosuje się art. 5-17 i art. 19.

Jednakże stosuje się pkt 1 załącznika VI.

2.  Jeżeli wyniki oceny, określonej w art. 3, wskazują, że działalność nie przewiduje świadomego zamiaru pracy lub kontaktu z czynnikami biologicznymi, lecz może skutkować narażeniem pracowników na działanie czynnika biologicznego, jak w przypadku działalności, których wykaz znajduje się w załączniku I, stosuje się art. 5, 7, 8, 10, 11,12,13,14, chyba że wyniki oceny, określonej w art. 3, wskazują na brak takiej konieczności.

ROZDZIAŁ  II

OBOWIĄZKI PRACODAWCY

Artykuł  5

Zastąpienie

Jeżeli rodzaj działalności na to pozwala, pracodawca unika stosowania szkodliwego czynnika biologicznego poprzez jego zastąpienie innym czynnikiem biologicznym, który zgodnie z jego warunkami użytkowania nie jest niebezpieczny lub jest mniej niebezpieczny dla zdrowia pracowników, w odpowiednim przypadku, z uwzględnieniem aktualnego stanu wiedzy.

Artykuł  6

Zmniejszanie ryzyka

1.  W przypadku, gdy wynik oceny, określonej w art. 3, wskazuje na wystąpienie ryzyka dla zdrowia lub bezpieczeństwa pracowników, należy przeciwdziałać narażeniu pracowników.
2.  W przypadku, gdy nie jest to technicznie wykonalne, uwzględniając rodzaj działalności oraz ocenę ryzyka, określoną w art. 3, w celu właściwej ochrony zdrowia i bezpieczeństwa zainteresowanych pracowników, ryzyko narażenia musi być zmniejszane do najniższego koniecznego poziomu, w szczególności poprzez następujące środki, które należy podjąć w świetle wyników oceny, określonej w art. 3:
a) utrzymywanie jak najniższej liczby pracowników narażonych lub potencjalnie narażonych;
b) zaprojektowanie przebiegu pracy oraz środków nadzoru przemysłowego w taki sposób, aby uniknąć lub zminimalizować uwalnianie się czynników biologicznych w miejscu pracy;
c) środki ochrony zbiorowej i/lub w przypadku, gdy w inny sposób nie można uniknąć narażenia, indywidualne środki ochrony;
d) środki higieny zgodne z celem zapobiegania lub redukcji przypadkowego przeniesienia bądź uwolnienia czynnika biologicznego poza miejsce pracy;
e) stosowanie znaku zagrożenia biologicznego przedstawionego w załączniku II oraz innych istotnych znaków ostrzegawczych;
f) sporządzanie planów postępowania na wypadek awarii z udziałem czynników biologicznych;
g) przeprowadzanie testów, tam gdzie jest to konieczne i technicznie wykonalne, na obecność czynników biologicznych stosowanych w pracy, poza pierwotnym miejscem fizycznego zamknięcia;
h) środki bezpiecznego pobierania, składowania oraz usuwania odpadów przez pracowników, łącznie z zastosowaniem bezpiecznych i możliwych do zidentyfikowania pojemników, w miarę potrzeb po odpowiednim przetworzeniu;
i) procedury bezpiecznego obchodzenia się z czynnikami biologicznymi i ich transportu w obrębie miejsca pracy.
Artykuł  7

Informacja dla właściwych władz

1.  W przypadku, gdy wyniki oceny, określonej w art. 3, wskazują na ryzyko dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, pracodawca na żądanie właściwych władz udostępnia odpowiednie informacje dotyczące:
a) wyników przeprowadzonej oceny;
b) czynności, podczas których pracownik jest lub może być narażony na działanie czynników biologicznych;
c) liczby pracowników narażonych;
d) nazwiska i kwalifikacji osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo i zdrowie w miejscu pracy;
e) podjętych środków zapobiegawczych i ochronnych, łącznie ze stosowanymi procedurami i metodami pracy;
f) planu awaryjnego dla ochrony pracowników przed narażeniem na czynnik biologiczny grupy 3 lub 4, do którego może dojść w wyniku utraty hermetyczności.
2.  Pracodawcy niezwłocznie informują właściwe władze o każdej awarii lub wypadku, które mogły spowodować uwolnienie się czynnika biologicznego i które mogły wywołać poważne zakażenie i/lub chorobę u ludzi.
3.  Lista, określona w art. 11, oraz karty zdrowia pacjenta, określone w art. 14, zostają udostępniane właściwym władzom w przypadkach zakończenia działalności przedsiębiorstwa, zgodnie z prawem krajowym i/lub praktyką.
Artykuł  8

Higiena i ochrona indywidualna

1.  W przypadku wszystkich działalności, w których istnieje ryzyko dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników związane z pracą z czynnikami biologicznymi, pracodawca jest zobowiązany podjąć właściwe środki ostrożności w celu zapewnienia, że:
a) pracownicy nie spożywają posiłków lub napojów w miejscach pracy, w których występuje ryzyko skażenia czynnikami biologicznymi;
b) pracownicy są wyposażeni w odpowiednią odzież ochronną lub inną odpowiednią odzież specjalną;
c) pracownicy mają zapewnione odpowiednie i właściwe łazienki i toalety, które mogą być wyposażone w urządzenia do przemywania oczu i i/lub środki odkażające skórę;
d) wszelkie konieczne wyposażenie ochronne jest:
prawidłowo przechowywane w wyraźnie określonym miejscu,
sprawdzane i czyszczone, jeżeli to możliwe przed i w każdym przypadku po użyciu,
naprawiane w przypadku usterki lub wymieniane przed dalszym użyciem;
e) ustalone są procedury pobierania, obchodzenia się z i przetwarzania próbek pochodzenia ludzkiego bądź zwierzęcego.
2.  Odzież robocza oraz wyposażenie ochronne, w tym odzież ochronna określona w ust. 1, które mogą ulec skażeniu czynnikami biologicznymi, muszą być usuwane w chwili opuszczania miejsca pracy i przed podjęciem środków, określonych w akapicie drugim, przechowywane oddzielnie od innej odzieży.

Pracodawca musi zapewnić, że taka odzież oraz wyposażenie ochronne są odkażone i oczyszczone lub, w razie konieczności, zniszczone.

3.  Pracownicy nie mogą być obciążani kosztami środków, określonych w ust. 1 i 2.
Artykuł  9

Informacja oraz szkolenie pracowników

1.  Pracodawca podejmuje właściwe środki w celu zapewnienia pracownikom i/lub jakimkolwiek przedstawicielom pracowników w przedsiębiorstwie lub zakładzie odpowiedniego i właściwego szkolenia, opartego o wszystkie dostępne informacje, w szczególności w formie informacji i instrukcji dotyczących:
a) potencjalnego ryzyka dla zdrowia;
b) środków ostrożności, które należy podjąć w celu zapobieżenia narażeniu;
c) wymagań higieny;
d) noszenia i stosowania wyposażenia i odzieży ochronnej;
e) kroków, które pracownicy powinni podjąć w razie wypadków lub dla zapobieżenia wypadkowi.
2.  Szkolenie jest:
a) przeprowadzane przed podjęciem pracy związanej z kontaktem z czynnikami biologicznymi;
b) dostosowywane, aby wziąć pod uwagę nowe lub zmienione ryzyko; oraz
c) powtarzane okresowo, w miarę potrzeb.
Artykuł  10

Informowanie pracownika w szczególnych przypadkach

1.  Pracodawca dostarcza pracownikom pisemne instrukcje w miejscu pracy i, w miarę potrzeb, umieszcza uwagi, które obejmują przynajmniej informacje o procedurze postępowania w razie:
a) poważnej awarii lub wypadku związanego z obchodzeniem się z czynnikiem biologicznym;
b) obchodzenia się z czynnikiem biologicznym grupy 4.
2.  Pracownicy niezwłocznie zgłaszają każdą awarię lub wypadek związany z obchodzeniem się z czynnikiem biologicznym przełożonemu lub osobie odpowiedzialnej za bezpieczeństwo i zdrowie w miejscu pracy.
3.  Pracodawcy niezwłocznie informują pracowników lub wszelkich przedstawicieli pracowników o każdej awarii lub wypadku, który mógł spowodować uwolnienie się czynnika biologicznego i który mógł być przyczyną poważnego zakażenia ludzi i/lub choroby.

Dodatkowo, w razie zaistnienia poważnej awarii lub wypadku, pracodawcy informują tak szybko jak to jest możliwe pracowników lub przedstawicieli pracowników w przedsiębiorstwie lub zakładzie o jego przyczynach oraz o podjętych i proponowanych środkach, mających na celu opanowanie sytuacji.

4.  Każdy pracownik posiada dostęp do informacji na temat wykazu, określonego w art. 11, który dotyczy go osobiście.
5.  Pracownicy lub przedstawiciele pracowników w przedsiębiorstwie lub zakładzie mają dostęp do anonimowych informacji zbiorczych.
6.  Pracodawcy dostarczają pracownikom i/lub ich przedstawicielom, na ich żądanie, informacje przewidziane w art. 7 ust. 1.
Artykuł  11

Wykaz pracowników narażonych

1.  Pracodawca posiada wykaz pracowników narażonych na czynniki biologiczne grupy 3 i/lub 4, ze wskazaniem rodzaju wykonywanej pracy oraz, gdy to możliwe, czynnika biologicznego, na którego działanie pracownik był narażony, jak również, w miarę potrzeb, zapisy przypadków narażenia, awarii oraz wypadków.
2.  Wykaz określony w ust. 1 przechowywany jest przez co najmniej 10 lat od momentu zakończenia narażenia, zgodnie z prawem krajowym i praktyką.

W przypadku tych narażeń, które mogą skutkować zakażeniami:

a) czynnikami biologicznymi mogącymi wywołać zakażenie chroniczne lub ukryte;
b) które, w świetle obecnej wiedzy, są niemożliwe do zdiagnozowania do czasu rozwinięcia się choroby po wielu latach;
c) o wyjątkowo długim okresie inkubacji, zanim choroba się rozwinie;
d) które prowadzą do choroby, która czasami nawraca w długim okresie czasu pomimo leczenia; lub
e) mogącymi powodować poważne, długookresowe powikłania;

wykaz przechowywany jest przez odpowiednio dłuższy czas, do 40 lat od momentu zaistnienia ostatniego odnotowanego przypadku narażenia.

3.  Lekarz, określony w art. 14, i/lub właściwy organ ds. zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy oraz jakakolwiek inna osoba odpowiedzialna za zdrowie i bezpieczeństwo w miejscu pracy posiadają dostęp do wykazu, określonego w ust. 1.
Artykuł  12

Konsultacje i udział pracowników

Konsultacje i udział pracowników i/lub ich przedstawicieli w związku ze sprawami objętymi niniejszą dyrektywą odbywają się zgodnie z art. 11 dyrektywy 89/391/EWG.

Artykuł  13

Zgłoszenie właściwej władzy

1.  Uprzednie zgłoszenie jest przedstawiane właściwym władzom w przypadku użycia po raz pierwszy:
a) czynników biologicznych grupy 2;
b) czynników biologicznych grupy 3;
c) czynników biologicznych grupy 4.

Zgłoszenia dokonuje się przynajmniej 30 dni przed rozpoczęciem pracy.

Z zastrzeżeniem ust. 2, uprzedniego zgłoszenia dokonuje się również w przypadku użycia po raz pierwszy każdego kolejnego czynnika biologicznego grupy 4 oraz każdego kolejnego, nowego czynnika biologicznego grupy 3 w przypadku, gdy pracodawca samodzielnie tymczasowo klasyfikuje czynnik biologiczny.

2.  Od laboratoriów świadczących usługi diagnostyczne w odniesieniu do czynników biologicznych grupy 4 wymaga się dokonania jedynie wstępnego zgłoszenia o swoim zamiarze.
3.  Ponowne zgłoszenie musi również mieć miejsce w każdym przypadku, gdy zachodzą istotne zmiany mające znaczenie dla bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, dotyczące trybów lub procedur, które czynią zgłoszenie nieaktualnym.
4.  Zgłoszenie, określone w ust. 1, 2 i 3, zawiera:
a) nazwę i adres przedsiębiorstwa i/lub zakładu;
b) nazwisko i stanowisko osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo i zdrowie w miejscu pracy;
c) wyniki oceny, określonej w art. 3;
d) gatunek czynnika biologicznego;
e) środki ochrony i zapobiegawcze, które są przewidywane.

ROZDZIAŁ  III

PRZEPISY RÓŻNE

Artykuł  14

Kontrola zdrowotna

1.  Państwa Członkowskie ustanawiają, zgodnie z przepisami krajowymi i praktyką, zasady prowadzenia właściwej kontroli zdrowotnej pracowników, w stosunku do których w wyniku oceny, określonej w art. 3, stwierdzono występowanie ryzyka dla zdrowia lub bezpieczeństwa.
2.  Zasady, określone w ust. 1, umożliwiają każdemu pracownikowi poddanie się w miarę potrzeb odpowiedniej kontroli zdrowotnej:
a) przed narażeniem;
b) w regularnych odstępach czasowych po nim.

Zasady te bezpośrednio umożliwiają wdrożenie środków higieny indywidualnej i zawodowej.

3.  Ocena, określona w art. 3, powinna wskazywać tych pracowników, w stosunku do których wymagane może być podjęcie szczególnych środków ostrożności.

Tam, gdzie jest to konieczne, skuteczne szczepionki powinny być udostępnione pracownikom, którzy nie są już uodpornieni na czynniki biologiczne, na których działanie są lub mogą być narażeni.

Gdy pracodawcy udostępniają szczepionki, powinni wziąć pod uwagę rekomendowany kodeks zasad postępowania, ustanowiony w załączniku VII.

Jeżeli zostaje stwierdzone, że pracownik cierpi z powodu zakażenia i/lub choroby, która może być skutkiem narażenia, lekarz lub organ odpowiedzialny za kontrolę zdrowotną pracowników proponuje przeprowadzenie takiej kontroli pozostałym pracownikom, którzy byli podobnie narażeni.

W takim przypadku przeprowadza się ponowną ocenę ryzyka narażenia zgodnie z art. 3.

4.  W przypadku przeprowadzenia kontroli zdrowotnej, karta zdrowia pacjenta jest przechowywana przez okres przynajmniej 10 lat od zakończenia narażenia, zgodnie z krajowym prawem i praktyką.

W wyjątkowych przypadkach, określonych w art. 11 ust. 2 akapit drugi, karta zdrowia pacjenta przechowywana jest przez odpowiednio dłuższy czas, aż do 40 lat od momentu ostatniego odnotowanego przypadku narażenia.

5.  Lekarz lub władza odpowiedzialna za kontrolę zdrowotną proponuje wszelkie środki ochronne lub zapobiegawcze, które powinny być podjęte w odniesieniu do poszczególnych pracowników.
6.  Pracownikom muszą zostać zapewnione informacje oraz poradnictwo na temat kontroli zdrowotnej, której mogą być poddani po zakończeniu narażenia.
7.  Zgodnie z krajowymi przepisami i/lub praktyką:
a) pracownicy mają dostęp do wyników kontroli zdrowotnej, które ich dotyczą; oraz
b) zainteresowani pracownicy lub pracodawca mogą żądać wglądu do wyników kontroli zdrowotnej.
8.  Praktyczne zalecenia dotyczące kontroli zdrowotnej pracowników są zawarte w załączniku IV.
9.  Wszystkie przypadki zgonów lub zachorowań uznane, zgodnie z krajowymi przepisami i/lub praktyką, za wynikające z zawodowego narażenia na czynniki biologiczne zgłasza się właściwej władzy.
Artykuł  15

Zakłady opieki zdrowotnej i weterynaryjnej inne niż laboratoria diagnostyczne

1.  Dla przeprowadzenia oceny, określonej w art. 3, należy zwrócić szczególną uwagę na:
a) brak pewności w stosunku do występowania czynników biologicznych u pacjentów lub zwierząt oraz w materiale i próbkach od nich pobranych;
b) niebezpieczeństwo ze strony czynników biologicznych o których wiadomo, że są obecne lub których obecność jest podejrzewana u pacjentów lub u zwierząt oraz w materiałach i próbkach od nich pobranych;
c) ryzyko wynikające z rodzaju pracy.
2.  W zakładach opieki zdrowotnej i weterynaryjnej podejmuje się właściwe środki w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników, których to dotyczy.

Środki, które się podejmuje, obejmują w szczególności:

a) stworzenie odpowiedniego systemu procedur odkażania i dezynfekcji; oraz
b) wprowadzenie procedur pozwalających na usuwanie i obchodzenie się ze skażonymi odpadami bez ryzyka.
3.  W izolatkach, w których znajdują się zarażeni ludzie bądź zwierzęta, u których istnieje lub podejrzewa się zarażenie czynnikami biologicznymi z grupy 3 lub 4, w celu zminimalizowania ryzyka zarażenia wybiera się środki hermetyczności spośród wymienionych w załączniku V kolumna A.
Artykuł  16

Szczególne środki dla procesów przemysłowych, laboratoriów oraz pomieszczeń dla zwierząt

1.  Następujące środki należy podjąć w laboratoriach, w tym w laboratoriach diagnostycznych oraz w pomieszczeniach dla zwierząt laboratoryjnych, które zostały celowo zainfekowane czynnikami biologicznymi z grup 2, 3 lub 4 lub które są nosicielami lub podejrzane są o nosicielstwo takich czynników.
a) Laboratoria, które prowadzą prace, wymagające obchodzenia się z czynnikami biologicznymi z grup 2, 3 lub 4 do celów badawczych, rozwoju, edukacyjnych lub diagnostycznych, przyjmują środki bezpieczeństwa zgodnie z załącznikiem V, w celu zminimalizowania ryzyka zakażenia.
b) W wyniku przeprowadzonej oceny, określonej w art. 3, zostaną określone środki zgodnie z załącznikiem V, po ustaleniu stopnia hermetyczności wymaganego dla poszczególnych czynników biologicznych, według stopnia ryzyka.

Czynności związane z obchodzeniem się z czynnikiem biologicznym muszą być prowadzone:

jedynie w miejscach pracy do tego wyznaczonych odpowiadających przynajmniej stopniowi hermetyczności 2, dla czynnika biologicznego grupy 2,
jedynie w miejscach pracy do tego wyznaczonych odpowiadających przynajmniej stopniowi hermetyczności 3, dla czynnika biologicznego grupy 3,
jedynie w miejscach pracy do tego wyznaczonych odpowiadających przynajmniej stopniowi hermetyczności 4, dla czynnika biologicznego grupy 4.
c) Laboratoria, obchodzące się z materiałami, w odniesieniu do których istnieje niepewność w kwestii obecności czynników biologicznych, mogących wywoływać choroby u ludzi, a których celem nie jest prowadzenie badań nad tymi czynnikami jako takimi (tj. prowadzenia hodowli lub gromadzenia) powinny przyjąć przynajmniej stopień hermetyczności 2. Stopnie hermetyczności 3 lub 4 muszą być stosowane, w miarę potrzeb, jeżeli wiadomo lub podejrzewa się, że jest to konieczne, z wyjątkiem sytuacji, gdy wytyczne właściwych władz krajowych wskazują, że w pewnych wypadkach wystarczające jest zachowanie niższego poziomu strefy bezpieczeństwa.
2.  W odniesieniu do procesów przemysłowych w trakcie, których stosowane są czynniki biologiczne grupy 2, 3 lub 4, następujące środki muszą być podjęte:
a) Zasady bezpieczeństwa wymienione w ust. 1 lit. b) akapit drugi stosuje się również do procesów przemysłowych, na podstawie praktycznych środków oraz właściwych procedur podanych w załączniku VI.
b) Zgodnie z oceną ryzyka zastosowania związanego z wykorzystaniem grup 2, 3 lub 4 czynników biologicznych, właściwe władze mogą zdecydować o podjęciu odpowiednich środków, które muszą być stosowane w wykorzystaniu przemysłowym takich czynników biologicznych.
3.  Wszystkie czynności objęte ust. 1 i 2, odnośnie do których nie jest możliwe przeprowadzenie rozstrzygającej oceny czynnika biologicznego, lecz po przeanalizowaniu których wydaje się, że zastosowanie tego czynnika może być związane z poważnym ryzykiem dla zdrowia pracowników, mogą być prowadzone wyłącznie na stanowiskach pracy odpowiadających co najmniej stopniowi hermetyczności 3.
Artykuł  17

Wykorzystanie danych

Komisja posiada pełny dostęp do sposobu wykorzystania przez właściwe władze krajowe informacji, określonych w art. 14 ust. 9.

Artykuł  18

Klasyfikacja czynników biologicznych

1.  Klasyfikacja Wspólnoty jest oparta na definicjach zawartych w art. 2 akapit drugi pkt 2-4 (grupy 2-4).
2.  Do czasu ukończenia klasyfikacji Wspólnoty, Państwa Członkowskie klasyfikują czynniki biologiczne, które stanowią lub mogą stanowić zagrożenie dla ludzkiego zdrowia, na podstawie definicji zawartych w art. 2 akapit drugi pkt 2-4 (grupy 2-4).
3.  Jeżeli poddawany ocenie czynnik biologiczny nie może być jednoznacznie sklasyfikowany w jednej z grup określonych w art. 2 akapit drugi, należy go sklasyfikować w najwyższej grupie ryzyka spośród możliwych do wyboru.
Artykuł  19

Załączniki

Dostosowania czysto techniczne, dotyczące załączników, uwzględniające osiągnięcia postępu technicznego, zmiany przepisów międzynarodowych lub specyfikacji oraz nowe osiągnięcia w zakresie czynników biologicznych przyjmowane są zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 17 dyrektywy 89/391/EWG.

Artykuł  20

Powiadomienie Komisji

Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty przepisów prawa krajowego, które przyjmują w zakresie objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł  21

Uchylenie

Dyrektywa 90/679/EWG, zmieniona dyrektywami określonymi w załączniku VIII część A, traci moc z zastrzeżeniem dla zobowiązań Państw Członkowskich w zakresie ostatecznych terminów transpozycji, określonych w załączniku VIII część B.

Odniesienia do uchylonej dyrektywy są formułowane jako odniesienia do niniejszej dyrektywy oraz są skorelowane zgodnie z tabelą współzależności wymienioną w załączniku IX.

Artykuł  22

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł  23

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 września 2000 r.
W imieniu Parlamentu EuropejskiegoW imieniu Rady
N. FONTAINEH. VÉDRINE
PrzewodniczącyPrzewodniczący

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I  9  

ORIENTACYJNY WYKAZ RODZAJÓW DZIAŁALNOŚCI

(art. 4 ust. 2)

Uwaga wstępna

W przypadku gdy wynik oceny ryzyka, przeprowadzonej zgodnie z art. 3 i art. 4 ust. 2 niniejszej dyrektywy, wskazuje na narażenie niezamierzone na czynniki biologiczne, mogą istnieć rodzaje działalności, nieuwzględnione w niniejszym załączniku, które należy wziąć pod uwagę.

1. Praca w zakładach produkcji żywności.
2. Praca w rolnictwie.
3. Praca, w trakcie której dochodzi do kontaktu ze zwierzętami lub produktami pochodzenia zwierzęcego.
4. Praca w służbie zdrowia, w tym w jednostkach odizolowanych oraz jednostkach wykonujących badania pośmiertne.
5. Praca w laboratoriach klinicznych, weterynaryjnych lub diagnostycznych, z wyłączeniem mikrobiologicznych laboratoriów diagnostycznych.
6. Praca w zakładach przetwarzania odpadów.
7. Praca przy urządzeniach oczyszczania ścieków.

ZAŁĄCZNIK  II

ZNAK ZAGROŻENIA BIOLOGICZNEGO

(art. 6 ust. 2 lit. e))

grafika

ZAŁĄCZNIK  III  10  

KLASYFIKCJA WSPÓLNOTOWA

(art. 2 akapit drugi i art. 18)

UWAGI WPROWADZAJĄCE

1. Zgodnie z zakresem niniejszej dyrektywy do wykazu włączone zostają jedynie czynniki o znanej zakaźności dla ludzi.

W stosownych przypadkach podane są oznaczenia toksycznego lub alergizującego potencjału tych czynników.

Wyłączone zostają patogeny zwierzęce i roślinne, o których wiadomo, że nie mają wpływu na ludzi.

Przy tworzeniu niniejszego wykazu sklasyfikowanych czynników biologicznych nie uwzględniono mikroorganizmów modyfikowanych genetycznie.

2. Wykaz sklasyfikowanych czynników biologicznych jest oparty na wpływie tych czynników na zdrowych pracowników.

Nie bierze się pod uwagę szczególnego wpływu na osoby o zwiększonej podatności, np. z takich powodów jak istniejące choroby, przyjmowanie leków, upośledzona odporność, ciąża lub karmienie piersią.

Dodatkowe ryzyko dla tych pracowników powinno być wzięte pod uwagę jako część oceny ryzyka wymaganej niniejszą dyrektywą.

W niektórych procesach przemysłowych, pracach laboratoryjnych lub pracach związanych ze zwierzętami, w czasie których występuje narażenie lub możliwość narażenia na czynniki biologiczne grupy 3 lub 4, wszystkie zastosowane techniczne środki ostrożności muszą być zgodne z art. 16 dyrektywy.

3. Czynniki biologiczne, które nie zostały zaklasyfikowane do grup 2-4 tego wykazu, nie są domyślnie klasyfikowane do grupy 1.

W przypadku rodzajów, w odniesieniu do których przynajmniej jeden gatunek jest chorobotwórczy dla ludzi, wykaz obejmuje gatunki, o których wiadomo, że są najczęściej odpowiedzialne za choroby, wraz z bardziej ogólnym odniesieniem do faktu, że inne gatunki tego samego rodzaju mogą mieć wpływ na zdrowie.

Gdy w wykazie sklasyfikowanych czynników biologicznych wymieniony jest cały rodzaj, oznacza to, że gatunki i szczepy, o których wiadomo, że nie są chorobotwórcze, są wyłączone.

4. Gdy szczep jest atenuowany lub stracił znane geny wirulencji, wówczas nie ma koniecznie potrzeby stosowania środków hermetyczności wymaganych przez klasyfikację jego szczepu macierzystego, z zastrzeżeniem właściwej oceny dla ryzyka w miejscu pracy.

Odnosi się to do sytuacji, gdy taki szczep ma być na przykład zastosowany jako produkt lub część produktu o przeznaczeniu profilaktycznym lub terapeutycznym.

5. Nomenklatura sklasyfikowanych czynników stosowana do stworzenia niniejszego wykazu odzwierciedla najnowsze międzynarodowe ustalenia w zakresie taksonomii i nomenklatury czynników i jest z nimi zgodna w chwili jego tworzenia.
6. Wykaz sklasyfikowanych czynników biologicznych odzwierciedla stan wiedzy w chwili jego tworzenia. Będzie ona niezwłocznie uaktualniona, w przypadku gdy nie będzie odzwierciedlać najnowszego stanu wiedzy.
7. Państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić, by wszystkie wirusy, które dotychczas wyizolowano u ludzi, a które nie zostały poddane ocenie i umieszczone w niniejszym załączniku, były sklasyfikowane co najmniej w grupie 2, z wyjątkiem przypadków, gdy państwa członkowskie posiadają dowody, że istnieje małe prawdopodobieństwo wywołania przez dane wirusy choroby u ludzi.
8. Niektóre czynniki biologiczne zaklasyfikowane do grupy 3, oznaczone na załączonym wykazie dwiema gwiazdkami (**), mogą stwarzać ograniczone ryzyko zakażenia dla pracowników, gdyż nie są zazwyczaj zakaźne drogą powietrzną.

Państwa członkowskie dokonują oceny środków hermetyczności, które mają być stosowane w odniesieniu do takich czynników, biorąc pod uwagę charakter konkretnych działań, o których mowa, oraz ilość danego czynnika, w celu ustalenia, czy w szczególnych okolicznościach niektóre z tych środków mogą zostać pominięte.

9. Wymagania dotyczące stosowania środków hermetyczności wynikające z klasyfikacji pasożytów stosuje się jedynie do tych etapów cyklu życiowego pasożyta, w których jest on zakaźny dla ludzi w miejscu pracy.
10. Wykaz ten zawiera również oddzielne oznaczenia w przypadkach, gdy prawdopodobne jest wywoływanie przez czynniki biologiczne reakcji alergicznych lub toksycznych, gdy dostępna jest skuteczna szczepionka lub gdy wskazane jest przechowywanie wykazu narażonych pracowników przez okres dłuższy niż 10 lat.

Oznaczenia te są uwidocznione następującymi literami:

A: Możliwe efekty alergiczne

D: Wykaz pracowników narażonych na działanie tego czynnika biologicznego ma być przechowywany przez okres dłuższy niż 10 lat po zakończeniu ostatniego odnotowanego przypadku narażenia

T: Produkcja toksyn

V: Dostępna i zarejestrowana w UE skuteczna szczepionka

Szczepienia zapobiegawcze powinny być przeprowadzane z uwzględnieniem kodeksu zalecanego postępowania, przedstawionego w załączniku VII.

BAKTERIE

i podobne organizmy

UWAGA: W odniesieniu do czynników biologicznych występujących w tym wykazie wpis dotyczący całego rodzaju z dopiskiem "spp." odnosi się do innych gatunków należących do tego rodzaju, które nie zostały wyraźnie włączone do wykazu, ale które są znanymi czynnikami chorobotwórczymi dla ludzi. Dalsze informacje znajdują się w uwadze wprowadzającej 3.

Czynnik biologicznyKlasyfikacjaUwagi
Actinomadura madurae2
Actinomadura pelletieri2
Actinomyces gerencseriae2
Actinomyces israelii2
Actinomyces spp.2
Aggregatibacter actinomycetemcomitans (Actinobacillus actinomycetemcomitans)2
Anaplasma spp.2
Arcanobacterium haemolyticum (Corynebacterium haenolyticum)2
Arcobacter butzleri2
Bacillus anthracis3T
Bacteroides fragilis2
Bacteroides spp.2
Bartonella bacilliformis2
Bartonella quintana (Rochalimaea quintana)2
Bartonella (Rochalimaea) spp.2
Bordetella bronchiseptica2
Bordetella parapertussis2
Bordetella pertussis2T, V
Bordetella spp.2
Borrelia burgdorferi2
Borrelia duttonii2
Borrelia recurrentis2
Borrelia spp.2
Brachyspira spp.2
Brucella abortus3
Brucella canis3
Brucella inopinata3
Brucella melitensis3
Brucella suis3
Burkholderia cepacia2
Burkholderia mallei (Pseudomonas mallei)3
Burkholderia pseudomallei (Pseudomonas pseudomallei)3D
Campylobacter fetus subsp. fetus2
Campylobacter fetus subsp. venerealis2
Campylobacter jejuni subsp. doylei2
Campylobacter jejuni subsp. jejuni2
Campylobacter spp.2
Cardiobacterium hominis2
Cardiobacterium valvarum2
Chlamydia abortus (Chlamydophila abortus)2
Chlamydia caviae (Chlamydophila caviae)2
Chlamydia felis (Chlamydophila felis)2
Chlamydia pneumoniae (Chlamydophila pneumoniae)2
Chlamydia psittaci (Chlamydophila psittaci) (szczepy ptasie)3
Chlamydia psittaci (Chlamydophila psittaci) (inne szczepy)2
Chlamydia trachomatis (Chlamydophila trachomatis)2
Clostridium botulinum2T
Clostridium difficile2T
Clostridium perfringens2T
Clostridium tetani2T, V
Clostridium spp.2
Corynebacterium diphtheriae2T, V
Corynebacterium minutissimum2
Corynebacterium pseudotuberculosis2T
Corynebacterium ulcerans2T
Corynebacterium spp.2
Coxiella burnetii3
Edwardsiella tarda2
Ehrlichia spp.2
Eikenella corrodens2
Elizabethkingia meningoseptica (Flavobacterium meningosepticum)2
Enterobacter aerogenes (Klebsiella mobilis)2
Enterobacter cloacae subsp. cloacae (Enterobacter cloacae)2
Enterobacter spp.2
Enterococcus spp.2
Erysipelothrix rhusiopathiae2
Escherichia coli (z wyjątkiem szczepów niepatogennych)2
Escherichia coli, szczepy werotoksyczne(np. O157:H7 lub O103)3 (*)T
Fluoribacter bozemanae (Legionella)2
Francisella hispaniensis2
Francisella tularensis subsp. holarctica2
Francisella tularensis subsp. mediasiatica2
Francisella tularensis subsp. novicida2
Francisella tularensis subsp. tularensis3
Fusobacterium necrophorum subsp. funduliforme2
Fusobacterium necrophorum subsp. necrophorum2
Gardnerella vaginalis2
Haemophilus ducreyi2
Haemophilus influenzae2V
Haemophilus spp.2
Helicobacter pylori2
Helicobacter spp.2
Klebsiella oxytoca2
Klebsiella pneumoniae subsp. ozaenae2
Klebsiella pneumoniae subsp. pneumoniae2
Klebsiella pneumoniae subsp. rhinoscleromatis2
Klebsiella spp.2
Legionella pneumophila subsp. fraseri2
Legionella pneumophila subsp. pascullei2
Legionella pneumophila subsp. pneumophila2
Legionella spp.2
Leptospira interrogans (wszystkie serotypy)2
Leptospira interrogans spp.2
Listeria monocytogenes2
Listeria ivanovii subsp. ivanovii2
Listeria invanovii subsp. londoniensis2
Morganella morganii subsp. morganii (Proteus morganii)2
Morganella morganii subsp. sibonii2
Mycobacterium abscessus subsp. abscessus2
Mycobacterium africanum3V
Mycobacterium avium subsp. avium (Mycobacterium avium)2
Mycobacterium avium subsp. paratuberculosis (Mycobacterium paratuberculosis)2
Mycobacterium avium subsp. silvaticum2
Mycobacterium bovis3V
Mycobacterium caprae (Mycobacterium tuberculosis subsp. caprae)3
Mycobacterium chelonae2
Mycobacterium chimaera2
Mycobacterium fortuitum2
Mycobacterium intracellulare2
Mycobacterium kansasii2
Mycobacterium leprae3
Mycobacterium malmoense2
Mycobacterium marinum2
Mycobacterium microti3 (*)
Mycobacterium pinnipedii3
Mycobacterium scrofulaceum2
Mycobacterium simiae2
Mycobacterium szulgai2
Mycobacterium tuberculosis3V
Mycobacterium ulcerans3 (*)
Mycobacterium xenopi2
Mycoplasma hominis2
Mycoplasma pneumoniae2
Mycoplasma spp.2
Neisseria gonorrhoeae2
Neisseria meningitidis2V
Neorickettsia sennetsu (Rickettsia sennetsu, Ehrlichia sennetsu)2
Nocardia asteroides2
Nocardia brasiliensis2
Nocardia farcinica2
Nocardia nova2
Nocardia otitidiscaviarum2
Nocardia spp.2
Orientia tsutsugamushi (Rickettsia tsutsugamushi)3
Pasteurella multocida subsp. gallicida (Pasteurella gallicida)2
Pasteurella multocida subsp. multocida2
Pasteurella multocida subsp. septica2
Pasteurella spp.2
Peptostreptococcus anaerobius2
Plesiomonas shigelloides2
Porphyromonas spp.2
Prevotella spp.2
Proteus mirabilis2
Proteus penneri2
Proteus vulgaris2
Providencia alcalifaciens (Proteus inconstans)2
Providencia rettgeri (Proteus rettgeri)2
Providencia spp.2
Pseudomonas aeruginosa2T
Rhodococcus hoagii (Corynebacterium equii)2
Rickettsia africae3
Rickettsia akari3 (*)
Rickettsia australis3
Rickettsia canadensis2
Rickettsia conorii3
Rickettsia heilongjiangensis3 (*)
Rickettsia japonica3
Rickettsia montanensis2
Rickettsia typhi3
Rickettsia prowazekii3
Rickettsia rickettsii3
Rickettsia sibirica3
Rickettsia spp.2
Salmonella enterica (choleraesuis) subsp. arizonae2
Salmonella Enteritidis2
Salmonella Paratyphi A, B, C2V
Salmonella Typhi3 (*)V
Salmonella Typhimurium2
Salmonella (inne serotypy)2
Shigella boydii2
Shigella dysenteriae (typ 1)3 (*)T
Shigella dysenteriae, inne niż typ 12
Shigella flexneri2
Shigella sonnei2
Staphylococcus aureus2T
Streptobacillus moniliformis2
Streptococcus agalactiae2
Streptococcus dysgalactiae subsp. equisimilis2
Streptococcus pneumoniae2T, V
Streptococcus pyogenes2T
Streptococcus suis2
Streptococcus spp.2
Treponema carateum2
Treponema pallidum2
Treponema pertenue2
Treponema spp.2
Trueperella pyogenes2
Ureaplasma parvum2
Ureaplasma urealyticum2
Vibrio cholerae (włącznie z El Tor)2T, V
Vibrio parahaemolyticus (Benecka parahaemolytica)2
Vibrio spp.2
Yersinia enterocolitica subsp. enterolitica2
Yersinia enterocolitica subsp. palearctica2
Yersinia pestis3
Yersinia pseudotuberculosis2
Yersinia spp.2
(*) Zob. pkt 8 uwag wprowadzających.

WIRUSY( * )

UWAGA: Wirusy zostały umieszczone w wykazie według rzędu (O), rodziny (F) i rodzaju (G).

Czynnik biologiczny

(gatunek wirusa lub wskazany takson)

KlasyfikacjaUwagi
Buniawirusy (O)
Hantaviridae (F)
Hantawirus (G)
Wirus Andów (gatunki hantawirusów wywołujących hantawirusowy zespół płucny [HPS])3
Wirus Bayou3
Wirus Black Creek Canal3
Wirus Caño Delgadito3
Wirus Choclo3
Wirus Dobrava-Belgrade (gatunki hantawirusów wywołujących gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym [HFRS])3
Wirus El Moro Canyon3
Wirus Hantaan (gatunki hantawirusów wywołujących gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym [HFRS])3
Wirus Laguna Negra3
Wirus Prospect Hill2
Wirus Puumala (gatunki hantawirusów wywołujących nefropatię epidemiczną [NE])2
Wirus Seoul (gatunki hantawirusów wywołujących gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym [HFRS])3
Wirus Sin Nombre (gatunki hantawirusów wywołujących hantawirusowy zespół płucny [HPS])3
Inne chorobotwórcze hantawirusy2
Nairoviridae (F)
Nairowirus (G)
Wirus krymsko-kongijskiej gorączki krwotocznej4
Wirus Dugbe2
Wirus Hazara2
Wirus choroby owiec z Nairobi2
Inne chorobotwórze nairowirusy2
Peribunyaviridae (F)
Buniawirus (G)
Buniawirus Bunyamwera (wirus Germiston)2
Buniawirus kalifornijskiego zapalenia mózgu2
Buniawirus gorączki Oropouche3
Inne chorobotwórze buniawirusy2
Phenuiviridae (F)
Flebowirus (G)
Flebowirus Bhanja2
Flebowirus Punta Toro2
Flebowirus gorączki Doliny Rift3
Flebowirus gorączki muchy piaskowej serotyp neapolitański (wirus Toscana)2
Flebowirus SFTS (zespół wysokiej gorączki z trombocytopenią)3
Inne chorobotwórcze flebowirusy2
Herpeswirusy (O)
Herpesviridae (F)
Cytomegalowirus (G)
Ludzki betaherpeswirus typu 5 (cytomegalowirus)2
Limfokryptowirus (G)
Ludzki gammaherpeswirus typu 4 (wirus Epsteina-Barr)2
Rhadinoowirus (G)
Ludzki gammaherpeswirus typu 82D
Roseolowirus (G)
Ludzki betaherpeswirus typu 6 A (ludzki wirus B-limfotropowy)2
Ludzki betaherpeswirus typu 6B2
Ludzki betaherpeswirus typu 72
Wirus opryszczki pospolitej (G)
Małpi herpeswirus 1 (herpeswirus simiae, herpeswirus B)3
Alfaherpeswirus ludzki 1 (herpeswiras ludzki typu 1, wirus opryszczki pospolitej typu 1)2
Alfaherpeswirus ludzki 2 (herpeswirus ludzki typu 2, wirus opryszczki pospolitej typu 2)2
Wirus ospy wietrznej (G)
Ludzki alfaherpeswirus typu 3 (wirus ospy wietrznej-półpaśca)2V
Mononegawirusy (0)
Filoviridae (F)
Wirus Ebola (G)4
Wirus Marburg (G)
Wirus Marburg4
Paramyxoviridae (F)
Avulawirus (G)
Wirus choroby Newcastle (wirus rzekomego pomoru drobiu)2
Henipawirus (G)
Wirus Hendra4
Wirus Nipah4
Morbilliwirus (G)
Wirus odry2V
Respirowirus (G)
Ludzki respirowirus typu 1 (wirus paragrypy typu 1)2
Ludzki respirowirus typu 3 (wirus paragrypy typu 3)2
Rubulawirus (G)
Wirus świnki2V
Ludzki respirowirus typu 2 (wirus paragrypy typu 2)2
Ludzki respirowirus typu 4 (wirus paragrypy typu 4)2
Pnamioviridae (F)
Metapneumowirus (G)
Orthopneumowirus (G)
Ludzki orthopneumowirus (wirus RSV)2
Rhabdoviridae (F)
Lyssawirus (G)
Australijski wirus wścieklizny nietoperzy*2 (**)V
Wirus Duvenhage*2 (**)V
Europejski wirus wścieklizny nietoperzy typu 1*2 (**)V
Europejski wirus wścieklizny nietoperzy typu 2*2 (**)V
Wirus wścieklizny nietoperzy Lagos3 (**)
Mokola lyssawirus3
Wirus wścieklizny (RABV)3 (**)V
Vesiculowirus (G)
Wirus pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, szczep Alagoas2
Wirus pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, szczep Indiana2
Wirus pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, szczep New Jersey2
Piry vesiculowirus (Piry virus)2
Nidowirusy (O)
Coronaviridae (F)
Betakoronawirus (G)
Koronawirus SARS-CoV3
Koronawirus zespołu ostrej niewydolności oddechowej 2 (SARS-CoV-2) (2)3
Koronawirus MERS-CoV3
Inne chorobotwórcze koronawirusy2
Pikornawirusy (O)
Picornaviridae (F)
Kardiowirusy (G)
Wirus Saffold2
Cosawirus (G)
Cosawirus A2
Enterowirus (G)
Enterowirus A2
Enterowirus B2
Enterowirus C2
Enterowirus D, ludzki enterowirus typu 70 (wirus ostrego krwotocznego zapalenia spojówek)2
Rynowirusy2
Wirus polio typu 1 i 32V
Wirus polio typu 2 (1)3V
Wirus żółtaczki (G)
Wirus żółtaczki typu A (wirus zapalenia wątroby typu A, ludzki enterowirus typu 72)2V
Kobuwirus (G)
Aichiwirus A (Aichi virus 1)2
Parechowirus (G)
Parechowirusy typu A2
Parechowirusy B (wirus Ljungana)2
Inne chorobotwórcze Picornaviridae2
Nieprzyporządkowane (O)
Adenoviridae (F)2
Astroviridae (F)2
Arenaviridae (F)
Mammarenawirus (G)
Mammarenawirus brazylijski4
Mammarenawirus Chapare4
Mammarenawirus Flexal3
Mammarenawirus Guanarito4
Mammarenawirus Junín4
Mammarenawirus gorączki Lassa4
Mammarenawirus Lujo4
Mammarenawirus limfocytowego zapalenia opon mózgowych, szczepy neurotropowe2
Mammarenawirus limfocytowego zapalenia opon mózgowych (inne szczepy)2
Mammarenawirus Machupo4
Mammarenawirus Mobala2
Mammarenawirus Mopeia2
Mammarenawirus Tacaribe2
Mammarenawirus Whitewater Arroyo3
Caliciviridae (F)
Norowirus (G)
Wirus Norwalk2
Inne chorobotwórcze Caliciviridae2
Hepadnaviridae (F)
Ortohepadnawirus (G)
Wirus zapalenia wątroby typu B3 (**)V, D
Hepeviridae (F)
Ortohepewirus (G)
Ortohepewirus A (wirus zapalenia wątroby typu E)2
Flaviviridae (F)
Flawiwirus (G)
Wirus denga3
Wirus japońskiego zapalenia mózgu3V
Wirus choroby lasu Kyasanur3V
Wirus choroby skokowej owiec3 (**)
Wirus zapalenia mózgu doliny Murray (wirus australijskiego zapalenia mózgu)3
Wirus omskiej gorączki krwotocznej3
Wirus Powassan3
Wirus Rocio3
Wirus zapalenia mózgu St. Louis3
Wirus kleszczowego zapalenia mózgu
Wirus Absettarov3
Wirus Hanzalova3
Wirus Hypr3
Wirus Kumlinge3
Wirus Negishi3
Wirus rosyjskiego wiosennoletniego zapalenia mózgu (a)3V
Wirus kleszczowego zapalenia mózgu (podtyp środkowoeuropejski)3 (**)V
Wirus kleszczowego zapalenia mózgu (podtyp dalekowschodni)3
Wirus kleszczowego zapalenia mózgu (podtyp syberyjski)3V
Wirus Wesselsbron3 (**)
Wirus gorączki Zachodniego Nilu3
Wirus żółtej gorączki3V
Wirus Zika2
Inne chorobotwórcze flawiwirusy2
Hepaciwirus (G)
Hepaciwirus C (wirus zapalenia wątroby typu C)3 (**)D
Orthomyxoviridae (F)
Wirus grypy gamma (G)
Wirus grypy typu C2V (c)
Wirus grypy typu A (G)
Wysoce patogenne wirusy ptasiej grypy HPAIV (H5), np. H5N13
Wysoce patogenne wirusy ptasiej grypy HPAIV (H7), np. H7N7, H7N93
Wirus grypy typu A2V (c)
Wirus A grypy typu A/Nowy Jork/1/18 (H1N1) (hiszpanka 1918)3
Wirus A grypy typu A/Singapur/1/57 (H2N2)3
Nisko patogenny wirus ptasiej grypy (LPAI) H7N93
Wirus grypy typu B (G)
Wirus grypy typu B2V (c)
Wirus Thogoto (G)
Wirus Dhori (przenoszone przez kleszcze orthomyxoviridae: Dhori)2
Wirus Thogoto (przenoszone przez kleszcze orthomyxoviridae: Thogoto)2
Papillomaviridae (F)2D (d)
Parvoviridae (F)
Erytroparwowirus (G)
Erytroparwowirus naczelnych 1 (ludzki parwowirus, wirus B19)2
Polyomaviridae (F)
Betapoliomawirus (G)
Ludzki poliomawirus 1 (wirus BK)2D (d)
Ludzki poliomawirus 2 (wirus JC)2D (d)
Poxviridae (F)
Molluscipoxwirus (G)
Wirus mięczaka zakaźnego2
Orthopoxwirus (G)
Wirus ospy krów2
Wirus ospy małp3V
Wirus krowianki (w tym wirus ospy bawołów (e), wirus ospy słoni (f), wirus ospy królików (g))2
Wirus ospy prawdziwej (major i minor)4V
Parapoxwirus (G)
Wirus Orf2
Wirus rzekomej ospy krowiej (wirus guzków dojarek, parapoxvirus bovis)2
Wirus Yatapox (G)
Wirus Tanapox2
Wirus Yaba2
Reoviridae (F)
Wirus Seadorna (G)
Wirus Banna2
Wirus Colti (G)2
Rotawirus (G)2
Orbiwirus (G)2
Retroviridae (F)
Deltaretrowirus (G)
Wirus limfotropowy komórek T naczelnych 1 (ludzki wirus limfotropowy komórek T typu 1)3 (**)D
Wirus limfotropowy komórek T naczelnych 2 (ludzki wirus limfotropowy komórek T typu 2)3 (**)D
Lentiwirus (G)
Ludzki wirus nabytego niedoboru odporności 13 (**)D
Ludzki wirus nabytego niedoboru odporności 23 (**)D
Małpi wirus niedoboru odporności (SIV) (h)2
Togaviridae (F)
Alfawirus (G)
Wirus Cabassou3
Wirus wschodniego zapalenia mózgu i rdzenia koni3V
Wirus Bebaru2
Wirus Chikungunya3 (**)
Wirus Everglades3 (**)
Wirus Mayaro3
Wirus Mucambo3 (**)
Wirus Ndumu3 (**)
Wirus O'nyong-nyong2
Wirus Ross River2
Wirus gorączki lasu Semliki2
Wirus Sindbis2
Wirus Tonate3 (**)
Wirus wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni3V
Wirus zachodniego zapalenia mózgu i rdzenia koni3V
Inne chorobotwórcze alfawirusy2
Rubiwirus (G)
Wirus różyczki2V
Nieprzyporządkowane(F)
Deltawirus (G)
Wirus zapalenia wątroby typu D (b)2V, D
(*) Zob. pkt 7 uwag wprowadzających

(1) Klasyfikacja zgodna z globalnym planem działania Światowej Organizacji Zdrowia mającym na celu zminimalizowanie ryzyka zakażenia wirusem polio związanym z miejscami przechowywania po eradykacji według typu dzikich szczepów wirusa polio i stopniowym zaprzestaniu stosowania doustnej szczepionki przeciw polio.

(2) Zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. c) diagnostyczne prace laboratoryjne niewiążące się z namnażaniem SARS-CoV-2 powinny być prowadzone w obiektach stosujących procedury równoważne przynajmniej poziomowi hermetyczności 2. Prace obejmujące namnażanie SARS-CoV-2 powinny być przeprowadzane w laboratorium o poziomie hermetyczności 3 z ciśnieniem powietrza utrzymywanym na poziomie niższym od ciśnienia atmosferycznego.

(**) Zob. pkt 8 uwag wprowadzających.

(a) Kleszczowe zapalenie mózgu.

(b) Wirus zapalenia wątroby typu zapalenia wątroby jest chorobotwórczy u pracowników jedynie w obecności jednoczesnego lub wtórnego zakażenia wywołanego wirusem zapalenia wątroby typu B. Szczepienie przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B chroni więc pracowników, którzy nie zostali zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B, przed wirusowym zapaleniem wątroby typu D.

(c) Tylko dla typu A i B.

(d) Zalecane dla pracy przy bezpośrednim kontakcie z tymi czynnikami.

(e) Wyróżnia się dwa wirusy: jeden to rodzaj wirusa ospy bawołów, a drugi to wariant wirusa krowianki.

(f) Wariant wirusa ospy krów.

(g) Wariant wirusa krowianki.

(h) W chwili obecnej nie ma dowodów na występowanie u ludzi choroby wywołanej przez inne retrowirusy występujące u małp. Zapobiegawczo dla prac przy nich zalecany jest poziom hermetyczności 3.

CZYNNIKI PASAŻOWALNYCH ENCEFALOPATII GĄBCZASTYCH

Czynnik biologicznyKlasyfikacjaUwagi
Czynnik choroby Creutzfeldta-Jakoba3 (*)D (a)
Wariant czynnika choroby Creutzfeldta-Jakoba3 (*)D (a)
Czynnik gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) oraz innych zwierzęcych gąbczastych encefalopatii przenośnych TSE3 (*)D (a)
Czynnik zespołu Gerstmanna-Sträusslera-Scheinkera3 (*)D (a)
Czynnik choroby Kuru3 (*)D (a)
Czynnik trzęsawki owiec2
(*) Zob. pkt 8 uwag wprowadzających.

(a) Zalecane dla pracy przy bezpośrednim kontakcie z tymi czynnikami.

PASOŻYTY

UWAGA: W odniesieniu do czynników biologicznych występujących w tym wykazie wpis dotyczący całego rodzaju z dopiskiem "spp." odnosi się do innych gatunków należących do tego rodzaju, które nie zostały wyraźnie włączone do wykazu, ale które są znanymi czynnikami chorobotwórczymi dla ludzi. Dalsze informacje znajdują się w uwadze wprowadzającej 3.

Czynnik biologicznyKlasyfikacjaUwagi
Acanthamoeba castellani2
Ancylostoma duodenale2
Angiostrongylus cantonensis2
Angiostrongylus costaricensis2
Anisakis simplex2A
Ascaris lumbricoides2A
Ascaris suum2A
Babesia divergens2
Babesia microti2
Balamuthia mandrillaris3
Balantidium coli2
Brugia malayi2
Brugia pahangi2
Brugia timori2
Capillaria philippinensis2
Capillaria spp.2
Clonorchis sinensis (Opisthorchis sinensis)2
Clonorchis viverrini (Opisthirchis viverrini)2
Cryptosporidium hominis2
Cryptosporidium parvum2
Cyclospora cayetanensis2
Dicrocoelium dentriticum2
Dipetalonema streptocerca2
Diphyllobothrium latum2
Dracunculus medinensis2
Echinococcus granulosus3 (*)
Echinococcus multilocularis3 (*)
Echinococcus oligarthrus3 (*)
Echinococcus vogeli3 (*)
Entamoeba histolytica2
Enterobius vermicularis2
Enterocytozoon bie.ne.usi2
Easciola gigantica2
Easciola hepatica2
Fasciolopsis buski2
Giardia hmblia (Giardia duodenalis, Giardia intestinalis)2
Heterophyes spp.2
Hymenolepis diminuta2
Hymenolepis папа2
Leishmania aethiopica2
Leishmania braziliensis3 (*)
Leishmania donovani3 (*)
Leishmania guyanensis (Viannia guyanensis)3 (*)
Leishmania infantum (Leishmania chagasi)3 (*)
Leishmania major2
Leishmania mexicana2
Leishmania panamensis (Viannia panamensis)3 (*)
Leishmania peruviana2
Leishmania tropica2
Leishmania spp.2
Loa loa2
Mansonella ozzardi2
Mansonella perstans2
Mansonella streptocerca2
Metagonimus spp.2
Naegleriafowleri3
Necator americanus2
Onchocerca volvulus2
Opisthorchis felineus2
Opisthorchis spp.2
Paragonimus westermani2
Paragonimus spp.2
Plasmodium falciparum3 (*)
Plasmodium knowlesi3 (*)
Plasmodium spp. (ludzki i małpi)2
Sarcocystis suihominis2
Schistosoma haematobium2
Schistosoma intercalatum2
Schistosoma japonicum2
Schistosoma mansoni2
Schistosoma mekongi2
Strongyloides stercoralis2
Strongyloides spp.2
Taenia saginata2
Taenia solium3 (*)
Toxocara canis2
Toxocara cati2
Toxoplasma gondii2
Trichinella nativa2
Trichinella nelsoni2
Trichinella pseudospiralis2
Trichinella spiralis2
Trichomonas vaginalis2
Trichostrongylus orientalis2
Trichostrongylus spp.2
Trichuris trichiura2
Trypanosoma brucei brucei2
Trypanosoma brucei gambiense2
Trypanosoma brucei rhodesiense3 (*)
Trypanosoma cruzi3 (*)
Wuchereria bancrofti2
(*) Zob. pkt 8 uwag wprowadzających.

GRZYBY

UWAGA: W odniesieniu do czynników biologicznych występujących w tym wykazie wpis dotyczący całego rodzaju z dopiskiem "spp." odnosi się do innych gatunków należących do tego rodzaju, które nie zostały wyraźnie włączone do wykazu, ale które są znanymi czynnikami chorobotwórczymi dla ludzi. Dalsze informacje znajdują się w uwadze wprowadzającej 3.

Czynnik biologicznyKlasyfikacjaUwagi
Aspergillus flavus2A
Aspergillus fumigatus2A
Aspergillus spp.2
Blastomyces dermatitidis (Ajellomyces dermatitidis)3
Blastomyces gilchristii3
Candida albicans2A
Candida dubliniensis2
Candida glabrata2
Candida parapsilosis2
Candida tropicalis2
Cladophialophora bantiana (Xylohypha bantiana, Cladosporium bantianum,trichoides)3
Cladophialophora modesta3
Cladophialophora spp.2
Coccidioides immitis3A
Coccidioides posadasii3A
Cryptococcus gattii (Filobasidiella neoformans var. bacillispora)2A
Cryptococcus neoformans (Filobasidiella neoformans var. neoformans)2A
Emmonsia parva var. parva2
Emmonsia parva var. crescens2
Epidermophyton floccosum2A
Epidermophyton spp.2
Fonsecaea pedrosoi2
Histoplasma capsulatum3
Histoplasma capsulatum var. farciminosum3
Histoplasma duboisii3
Madurella grisea2
Madurella mycetomatis2
Microsporum spp.2A
Nannizzia spp.2
Neotestudina rosatii2
Paracoccidioides brasiliensis3A
Paracoccidioides lutzii3
Paraphyton spp.2
Rhinocladiella mackenziei3
Scedosporium apiospermum2
Scedosporium prolificans (inflatum)2
Sporothrix schenckii2
Talaromyces marneffei (Penicillium marneffei)2A
Trichophyton rubrum2A
Trichophyton tonsurans2A
Trichophyton spp.2

ZAŁĄCZNIK  IV

PRAKTYCZNE ZALECENIA DLA KONTROLI ZDROWOTNEJ PRACOWNIKÓW

(art. 14 ust. 8)
1. Lekarz lub władza odpowiedzialna za kontrolę zdrowotną pracowników narażonych na czynniki biologiczne musi znać warunki i okoliczności narażenia każdego z pracowników.
2. Kontrola zdrowotna pracowników musi być przeprowadzana zgodnie z zasadami i praktyką medycyny pracy: musi obejmować przynajmniej następujące środki:
gromadzenie danych na temat stanu zdrowia i przebiegu pracy zawodowej,
indywidualna ocena stanu zdrowia pracownika,
w miarę potrzeb, monitorowanie biologiczne, a także wykrywanie wczesnych i odwracalnych skutków.

Każdy pracownik poddany kontroli zdrowotnej może być skierowany do przeprowadzenia dalszych badań, w świetle najaktualniejszych danych dostępnych w dziedzinie medycyny pracy.

ZAŁĄCZNIK  V  11  

WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE ŚRODKÓW HERMETYCZNOŚCI I STOPNI HERMETYCZNOŚCI

(art. 15 ust. 3 i art. 16 ust. 1 lit. a) i b))

Uwaga wstępna

Środki zawarte w niniejszym załączniku stosuje się zgodnie z rodzajem wykonywanej czynności, oceną ryzyka dla pracowników oraz rodzajem danego czynnika biologicznego.

W tabeli określenie "zalecane" oznacza, że środki powinny być zasadniczo stosowane, o ile wyniki oceny, o której mowa w art. 3 ust. 2, nie wskazują inaczej.

A. Środki hermetycznościB. Stopień hermetyczności
234
Miejsce pracy
1. Miejsce pracy należy oddzielić od innych czynności wykonywanych w tym samym budynkuNieZalecaneTak
2. Miejsce pracy powinno posiadać możliwość szczelnego zamknięcia umożliwiającego przeprowadzenie fumigacjiNieZalecaneTak
Obiekty
3. Nad skażonym materiałem, włącznie z wszelkimi zwierzętami, należy pracować w bezpiecznym pomieszczeniu lub izolatce lub innym odpowiednim pomieszczeniu zamkniętym.W stosownym przypadkuTak, jeżeli zakażenie

przenoszone jest drogą

powietrzną

Tak
Wyposażenie
4. Powietrze wprowadzane do miejsca pracy i wyprowadzane z niego powinno przechodzić przez filtry (HEPA (1)) lub

podobne

NieTak, dla powietrza wyprowadzanegoTak, dla powietrza wprowadzanego i wyprowadzanego
5. Ciśnienie powietrza w miejscu pracy powinno być utrzymywane na poziomie niższym od ciśnienia atmosferycznegoNieZalecaneTak
6. Powierzchnie nieprzepuszczalne dla wody i łatwo zmywalneTak, dla stołów i podłógTak, dla stołów, podłóg i innych powierzchni określonych w ocenie

ryzyka

Tak, dla stołów, ścian, podłóg i sufitu
7. Powierzchnie odporne na kwasy, zasady, rozpuszczalniki, środki dezynfekcyjneZalecaneTakTak
System pracy
8. Dostęp wyłącznie dla osób uprawnionychZalecaneTakTak, przez śluzę powietrzną (2)
9. Skuteczna kontrola wektorów zakażeń, np. gryzoni i owadówZalecaneTakTak
10. Określone procedury dezynfekcjiTakTakTak
11. Bezpieczne sposoby przechowywania czynnika biologicznegoTakTakTak, bezpieczne przechowywanie
12. Pracownicy powinni wziąć prysznic przed opuszczeniem pomieszczenia zamkniętegoNieZalecaneZalecane
Odpady
13. Zatwierdzony proces inaktywacji w celu bezpiecznego usuwania zwłok zwierzęcychZalecaneTak, na miejscu lub poza nimTak, na miejscu
Inne środki
14. Laboratorium powinno zawierać swoje własne wyposażenieNieZalecaneTak
15. Okno do obserwacji lub podobne rozwiązanie, tak aby znajdujący się wewnątrz pracownicy mogli być widoczniZalecaneZalecaneTak"
(1) HEPA: wysokosprawny filtr powietrza.

(2) Śluza powietrzna: Wejście musi odbywać się przez śluzę powietrzną, która jest pomieszczeniem odizolowanym od laboratorium. Strona czysta śluzy powietrznej musi być odseparowana od strony ograniczonego wstępu pomieszczeniem z prysznicami lub szatnią i najlepiej z drzwiami ryglowanymi od wewnątrz.

ZAŁĄCZNIK  VI  12  

HERMETYCZNOŚĆ W PROCESACH PRZEMYSŁOWYCH

(art. 4 ust. 1 i art. 16 ust. 2 lit. a))

Uwaga wstępna

W tabeli określenie "zalecane" oznacza, że środki powinny być zasadniczo stosowane, o ile wyniki oceny, o której mowa w art. 3 ust. 2, nie wskazują inaczej.

Czynniki biologiczne grupy 1

W przypadku pracy z czynnikami biologicznymi grupy 1, w tym z atenuowanymi szczepionkami, należy stosować odpowiednie zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Czynniki biologiczne grupy 2, 3 i 4

Może być konieczne wybranie i połączenie wymagań dotyczących hermetyczności, zamieszczonych poniżej w różnych kategoriach, na podstawie oceny ryzyka odnoszącej się do każdego konkretnego procesu lub części procesu.

A. Środki hermetycznościB. Stopień hermetyczności
234
Informacje ogólne
1. Praca z żywymi mikroorganizmami powinna odbywać się w systemie, który fizycznie oddziela proces technologiczny od środowiskaTakTakTak
2. Gazy wylotowe z systemu zamkniętego powinny być oczyszczane, tak aby:zminimalizować uwalnianiezapobiec uwalnianiuzapobiec uwalnianiu
3. Pobieranie próbek, dodawanie materiałów do systemu zamkniętego oraz przenoszenie żywych mikroorganizmów do innych systemów zamkniętych, powinno być przeprowadzane tak, aby:zminimalizować uwalnianiezapobiec uwalnianiuzapobiec uwalnianiu
4. Płynne hodowle nie powinny być usuwane z systemu zamkniętego, jeżeli żywe mikroorganizmy nie zostały poddane:inaktywacji za pomocą zatwierdzonych środków chemicznych lub fizycznychinaktywacji za pomocą zatwierdzonych środków chemicznych lub fizycznychinaktywacji za pomocą zatwierdzonych środków chemicznych lub fizycznych
5. Uszczelnienia powinny być zaprojektowane tak, aby:zminimalizować uwalnianiezapobiec uwalnianiuzapobiec uwalnianiu
6. Kontrolowany obszar powinien być tak zaprojektowany, aby zawierał odpływ wszelkiej zawartości systemu zamkniętegoNieZalecaneTak
7. Kontrolowany obszar powinien posiadać możliwość szczelnego zamknięcia umożliwiającego przeprowadzenie fumigacjiNieZalecaneTak
Obiekty
8. Pracownikom należy zapewnić możliwość odkażania i myciaTakTakTak
Wyposażenie
9. Powietrze wprowadzane do obszaru kontrolowanego i wyprowadzane z niego powinno przechodzić przez filtry HEPA (1)NieZalecaneTak
10. Ciśnienie powietrza w obszarze kontrolowanym powinno być utrzymywane na poziomie niższym od ciśnienia atmosferycznegoNieZalecaneTak
11. Obszar kontrolowany powinien być odpowiednio wentylowany w celu zminimalizowania skażenia powietrzaZalecaneZalecaneTak
System pracy
12. Systemy zamknięte (2) powinny znajdować się na obszarze kontrolowanymZalecaneZalecaneTak, wybudowane specjalnie w tym celu
13. Należy umieścić znaki zagrożenia biologicznegoZalecaneTakTak
14. Dostęp powinien być ograniczony tylko do osób uprawnionychZalecaneTakTak, przez śluzę powietrzną (3)
15. Pracownicy powinni wziąć prysznic przed opuszczeniem obszaru kontrolowanegoNieZalecaneTak
16. Pracownicy powinni nosić odzież ochronnąTak, odzież roboczaTakTak, pełna zmiana ubrania
Odpady
17. Ścieki z umywalni i pryszniców powinny być zbierane i poddawane inaktywacji przed uwolnieniemNieZalecaneTak
18. Oczyszczanie ścieków przed ostatecznym odprowadzenieminaktywacja za pomocą zatwierdzonych środków chemicznych lub fizycznychinaktywacja za pomocą zatwierdzonych środków chemicznych lub fizycznychinaktywacja za pomocą zatwierdzonych środków chemicznych lub fizycznych
(1) HEPA: wysokosprawny filtr powietrza.

(2) System zamknięty: System zamknięty: System, który fizycznie oddziela proces od środowiska (np. inkubator, cysterny itp.).

(3) Śluza powietrzna: Wejście musi odbywać się przez śluzę powietrzną, która jest pomieszczeniem odizolowanym od laboratorium. Strona czysta śluzy powietrznej musi być odseparowana od strony ograniczonego wstępu pomieszczeniem z prysznicami lub szatnią i najlepiej z drzwiami ryglowanymi od wewnątrz

ZAŁĄCZNIK  VII

ZALECANY KODEKS ZASAD POSTĘPOWANIA ODNOŚNIE DO SZCZEPIEŃ

(art. 14 ust. 3)
1. Jeżeli ocena określona w art. 3 ust. 2 wskazuje, że istnieje ryzyko dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników z powodu ich narażenia na czynniki biologiczne, na które istnieją skuteczne szczepionki, ich pracodawcy powinni zaoferować im wykonanie szczepień.
2. Szczepienie należy przeprowadzać zgodnie z przepisami krajowymi i/lub praktyką.

Pracowników należy informować o korzyściach oraz wadach zarówno szczepienia, jak i niezaszczepienia się.

3. Szczepienie należy zaoferować pracownikom nieodpłatnie.
4. Zaświadczenie o szczepieniu może być sporządzone i udostępnione zainteresowanemu pracownikowi oraz, na żądanie, właściwym władzom.

ZAŁĄCZNIK  VIII

CZĘŚĆ A

Uchylona dyrektywa oraz jej kolejne zmiany

(określone w art. 21)

dyrektywa Rady 90/679/EWG (Dz.U. L 374 z 31.12.1990, str. 1)

dyrektywa Rady 93/88/EWG (Dz.U. L 268 z 29.10.1993, str. 71)

dyrektywa Komisji 95/30/WE (Dz.U. L 155 z 6.7.1995, str. 41)

dyrektywa Komisji 97/59/WE (Dz.U. L 282 z 15.10.1997 str. 33)

dyrektywa Komisji 97/65/WE (Dz.U. L 335 z 6.12.1997, str. 17)

CZĘŚĆ B

Terminy transpozycji do prawa krajowego

(określone w art. 21)

DyrektywaTermin transpozycji
90/679/EWG28 listopada 1993 r.
93/88/EWG30 kwietnia 1994 r.
95/30/WE30 listopada 1996 r.
97/59/WE31 marca 1998 r.
97/65/WE30 czerwca 1998 r.

ZAŁĄCZNIK  IX

TABELA KORELACJI

1 Dz.U. C 75 z 15.3.2000, str. 15.
2 Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2000 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 17 czerwca 2000 r.
3 Dz.U. L 374 z 31.12.1990, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 97/65/WE (Dz.U. L 335 z 6.12.1997, str. 17).
4 Patrz załącznik VIII część A.
5 Dz.U. L 183 z 29.6.1989, str. 1.
6 Dz.U. L 185 z 9.7.1974, str. 15. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.
7 Dyrektywa Rady 90/219/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie ograniczonego używania mikroorganizmów modyfikowanych genetycznie (Dz.U. L 117 z 8.5.1990, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 98/81/WE (Dz.U. L 330 z 5.12.1998, str. 13).
8 Dyrektywa Rady 90/220/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie świadomego uwalniania do środowiska naturalnego organizmów modyfikowanych genetycznie (Dz.U. L 117 z 8.5.1990, str. 15). Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/35/WE (Dz.U. L 169 z 27.6.1997, str. 72).
9 Załącznik I zmieniony przez art. 1 dyrektywy nr 1833/2019 z dnia 24 października 2019 r. (Dz.U.UE.L.2019.279.54) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 20 listopada 2019 r.
10 Załącznik III:

- zmieniony przez art. 1 dyrektywy nr 1833/2019 z dnia 24 października 2019 r. (Dz.U.UE.L.2019.279.54) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 20 listopada 2019 r.

- zmieniony przez art. 1 dyrektywy nr 739/2020 z dnia 3 czerwca 2020 r. (Dz.U.UE.L.2020.175.11) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 24 czerwca 2020 r.

* Zob. pkt 7 uwag wprowadzających.
11 Załącznik V zmieniony przez art. 1 dyrektywy nr 1833/2019 z dnia 24 października 2019 r. (Dz.U.UE.L.2019.279.54) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 20 listopada 2019 r.
12 Załącznik VI zmieniony przez art. 1 dyrektywy nr 1833/2019 z dnia 24 października 2019 r. (Dz.U.UE.L.2019.279.54) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 20 listopada 2019 r.
© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.