Dzienniki UE

Dz.U.UE.L.2012.69.12

| Akt utracił moc
Wersja od: 8 marca 2012 r.

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 191/2012
z dnia 7 marca 2012 r.
ustalające należności celne przywozowe mające zastosowanie do niektórych rodzajów ryżu łuskanego od dnia 8 marca 2012 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku")(1), w szczególności jego art. 137,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Na podstawie informacji przekazanych przez właściwe organy Komisja stwierdza, że pozwolenia na przywóz ryżu łuskanego objętego kodem CN 1006 20, z wyjątkiem pozwoleń na przywóz ryżu Basmati, wydano na ilość 143 798 ton na okres odniesienia od dnia 1 września 2011 r. do dnia 29 lutego 2012 r. Należy zatem zmienić należność celną przywozową za ryż łuskany objęty kodem CN 1006 20 inny niż ryż Basmati, ustaloną w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 903/2011(2).

(2) Ustalenie należności musi nastąpić w terminie 10 dni od zakończenia wskazanego wyżej okresu odniesienia. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno niezwłocznie wejść w życie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

Należność celna przywozowa mająca zastosowanie do ryżu łuskanego objętego kodem CN 1006 20 wynosi 30 EUR za tonę.

Artykuł  2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
______

(1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2) Dz.U. L 231 z 8.9.2011, s. 21.

© Unia Europejska, http://eur-lex.europa.eu/
Za autentyczne uważa się wyłącznie dokumenty Unii Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.